دانشنامه جهان اسلام - بنیاد دائرة المعارف اسلامی - الصفحة ٩٦٥
بَرسیان ، ده (جمعیت طبق سرشماری ١٣٦٥ ش ، ١٣٩٥ تن )، جزو دهستان بَراآن شمالی ، بخش حومة شهرستان اصفهان . برسیان در ارتفاع ٥١٣ ، ١ متری ، در حدود ٣٦ کیلومتری جنوب شرقی شهر اصفهان قرار دارد. زاینده رود از جانب جنوبی آن می گذرد. محصولات مهم آن گندم ، جو و تره بار است . از پوشش گیاهی ، خاکشیر و گل ختمی آن اهمیت دارد. باغهای میوه از جمله سیب آن مشهور است . از صنایع دستی آن قالی بافی است و قالیهایی با طرح نایینی در آن بافته می شود. چهار زیارتگاه به نامهای امام زاده شاه مراد، امام زاده شاه مردان ، امام زاده شاه لنگرو و امام زاده شمس الله دارد. از آثار تاریخی آن مسجد جامع است ( رجوع کنید به برسیان * ، مسجد جامع ) که در پیرامون آن قلعه ای از خشت با خندقی دیده می شود. کاروانسرایی نیز از دورة صفویه ، معروف به کاروانسرای شاه عباسی ، دارد که در دورة قاجار مرمت شده است . مزرعة جلیل آباد در دو کیلومتری جنوب شرقی ، جزو آن شمرده می شود. نام برسیان در نزهة القلوب آمده است . به نوشتة حمدالله مستوفی (ص ٥١) در دورة وی براآن هشتاد پارچه دیه داشت از جمله برسیان . احداث کاروانسرای آن در دورة صفویه ، و مرمت آن در دورة قاجاریه نشان دهندة این است که برسیان در مسیر جادة مهمی قرار داشته است . در دورة قاجاریه برسیان از دهات مشهور براآن شمرده می شد (ارباب اصفهانی ، ص ٣٠٦).
منابع :
(١) محمدمهدی بن محمدرضا ارباب اصفهانی ، نصف جهان فی تعریف الاصفهان ، چاپ منوچهر ستوده ، تهران ١٣٤٠ ش ؛
(٢) ایران . وزارت دفاع . ادارة جغرافیائی ارتش ، فرهنگ جغرافیائی آبادیهای کشور جمهوری اسلامی ایران ، ج ٧١ : اصفهان ، تهران ١٣٦٧ ش ؛
(٣) ایران . وزارت کشور. اداره کل آمار و ثبت احوال ، کتاب جغرافیا و اسامی دهات کشور ، ج ٣، تهران ١٣٣١ ش ؛
(٤) حمدالله بن ابی بکر حمدالله مستوفی ، کتاب نزهة القلوب ، چاپ گی لسترنج ، تهران ١٣٦٢ ش ؛
(٥) حسینعلی رزم آرا، فرهنگ جغرافیائی ایران (آبادیها) ، ج ١٠ : استان دهم (اصفهان ) ، تهران ١٣٥٥ ش ؛
(٦) ابوالقاسم رفیعی مهرآبادی ، آثار ملّی اصفهان ، تهران ١٣٥٢ ش ، ص ٨١٤ـ ٨١٥؛
(٧) مرکز آمار ایران ، سرشماری عمومی نفوس و مسکن مهرماه ١٣٦٥، فرهنگ آبادیهای کشور : شهرستان اصفهان ، تهران ١٣٦٨ ش .
/ خسرو خسروی /