دایرة المعار٠دین < ØŒ ج 14ØŒ ص 239). ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ به Ù„ØØ§Ø¸ روش Ùˆ رویکرد تأویلی ØŒ با برخی مشربهای ÙلسÙÛŒ Ùˆ کلامی ØŒ همچون مشرب شیعی ØŒ وجه اشتراک دارد (متز ØŒ ج 1ØŒ ص 227Ø› نیز رجوع کنید به تأویل * ). قرآن پژوهان در جواز یا عدم جواز این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± اختلا٠نظر دارند؛ گروهی آن را غیرمجاز Ùˆ ØØªÛŒ بدعت Ù…ÛŒ دانند (ابن ØµÙ„Ø§Ø ØŒ ج 1ØŒ ص 196Ù€197Ø› زرکشی ØŒ همانجا) اما برخی عقیده دارند Ú©Ù‡ در صورت ØÙظ Ø§ØµÙˆÙ„Ù ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ جمع ظواهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ دقایق نکات باطنی آنها، Ú©Ù‡ کمال ایمان Ùˆ Ø¹Ø±ÙØ§Ù† Ù…ØØ¶ است (سیوطی ØŒ 1363 Ø´ ØŒ همانجا)ØŒ این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± اشکالی ندارد (ØªÙØªØ§Ø²Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ص 189Ù€190Ø› زرقانی ØŒ ج 2ØŒ ص 89 Ù€90Ø› آتش ØŒ ص 14Ù€ 15). به نظر عبدالوهاب شعرانی (ج 1ØŒ ص 4)ØŒ این شیوة ØªÙØ³ÛŒØ± مذموم نیست ØŒ زیرا Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† Ù…ÛŒ توانند به معناهایی دست یابند Ú©Ù‡ رسیدن به آنها برای عالمان٠اهل ظاهر میسّر نیست . پیشینة ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ به دوران صدر اسلام Ùˆ روزگار پیامبر Ù…ÛŒ رسد ( رجوع کنید به هجویری ØŒ ص 50Ø› آتش ØŒ ص 20Ù€26). برخی آیات قرآن (نساء: 80Ø› Ù…ØÙ…د: 24Ø› بقره : 115ØŒ 156Ø› نور: 35) Ú©Ù‡ به کار استوارکردن طرز تلقی صوÙیه Ù…ÛŒ آمد، دست آویزی برای ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ شد (ابونصر سَرّاج ØŒ ص 105Ù€106Ø› Ø´Ø§Ø·ÙØ¨ÛŒ ØŒ ج 3ØŒ ص 382Ù€383Ø› گولدتسیهر، ص 204Ù€ 205). آنچه در شتاب بخشیدن به این رویکرد مؤثر بود، وجود Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ عبارات مجازی در قرآن است Ú©Ù‡ به نظر سیوطی (1363 Ø´ ØŒ ج 3ØŒ ص 120) انکارناپذیر است Ùˆ اگر این واژه های مجازی در قرآن نبود، نیمی از زیبایی کتاب ÙˆØÛŒ از بین Ù…ÛŒ Ø±ÙØª (برای نمونة اینگونه مجازها رجوع کنید به بقره : 74ØŒ 187Ø› انعام : 132Ø› اعرا٠: 175Ù€176Ø› ÙØ±Ù‚ان : 12Ø› مریم : 4Ø› یس : 37Ø› ÙØªØ : 29Ø› ص٠: 46). به بعضی Ø§ØµØØ§Ø¨ پیامبر، اخباری منسوب است Ú©Ù‡ بنا بر آنها، نباید ØµØ±ÙØ§Ù‹ معنای ظاهری قرآن را مراد دانست ( رجوع کنید به ابن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ ج 1ØŒ ص 79Ø› ابوطالب Ù…Ú©ÛŒ ØŒ ج 1ØŒ ص 49). پیش از تدوین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ Ú¯ÙØªØ© ابن عباس در بارة آیة دوازدهم سورة طلاق (اگر ØªÙØ³ÛŒØ± آن را بگویم مرا سنگسار Ù…ÛŒ کنید، Ùˆ به تعبیری دیگر، مرا Ú©Ø§ÙØ± Ù…ÛŒ خوانید) شهرت بسیار داشت Ùˆ بدان استشهاد Ù…ÛŒ شد ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ 1412ØŒ ج 4ØŒ ص 356). در دورة تابعین نیز اشخاصی ØŒ از جمله ØØ³Ù† بصری ØŒ آیات را به شیوة اشاری ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ کردند (آتش ØŒ ص 31). پل نویا معتقد است Ú©Ù‡ نخستین نمونه های ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ در آموزه های امام صادق ØŒ بویژه در زمینه هایی مانند علم Ø¬ÙØ± Ùˆ ØÙˆØ²Ø© تجربة Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ دیده Ù…ÛŒ شود ( ص 136Ù€139ØŒ 146) Ú©Ù‡ ضمن ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± * سÙÙ„ÙŽÙ…ÛŒ آمده است ØŒ اگرچه در اصالت Ùˆ اعتبار این انتساب تردید هست ( رجوع کنید به Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ ص 99). به نوشتة پل نویا، جنبة تخیلی Ùˆ استعاری Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر Ù…ÙقاتÙÙ„ بن سلیمان (متوÙÛŒ 150)ØŒ الهام بخش Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ چون ØÚ©ÛŒÙ… ØªÙØ±Ù’Ù…ÙØ°ÛŒ (متوÙÛŒ 285) نیز بوده است ( رجوع کنید به ص 98Ø› قس Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ ص 97Ù€99). ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ نوعی ØªÙØ³ÛŒØ± است Ú©Ù‡ در آن عار٠، بر مبنای تعالیم Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ یا ذوق وجدانی ØØ§ØµÙ„ از شهود باطنی ØŒ به تأویل ظواهر آیات قرآن Ù…ÛŒ پردازد. وجه تمایز این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± از دیگر روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ به کار بردن «زبان اشارت » Ùˆ Ù…ØµØ·Ù„ØØ§Øª ویژه ای است Ú©Ù‡ طبیعت٠تجربة Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ آن را اقتضا Ù…ÛŒ کند ( رجوع کنید به Ù…ÙØ³Ù’تَمْلی ØŒ ج 3ØŒ ص 1160Ù€1161Ø› اØÙ…د غزالی ØŒ ص 1ØŒ ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª پورجوادی ØŒ ص 73Ù€74). به همین سبب ØŒ برخی به ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± اشاری هم Ù…ÛŒ گویند (Ù‚ÙØ´ÙŽÛŒØ±ÛŒ ØŒ ج 1ØŒ ص 41Ø› سیوطی ØŒ 1363 Ø´ ØŒ ج 4ØŒ ص 224Ø› زرقانی ØŒ ج 2ØŒ ص 78Ø› آتش ØŒ ص 12). این اشارات Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ گاه با ظواهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن قابل جمع اند (زرقانی ØŒ همانجا). ابن عربی * ( Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیّة ØŒ ج 1ØŒ ص 279) شیوة Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† را در Ø´Ø±Ø Ùˆ تبیین مراد ÙˆØÛŒ ØŒ اشارت نامیده Ùˆ سبب آنکه اهل ØÙ‚یقت معنای ØØ§ØµÙ„ از آیات را اشارت Ù…ÛŒ نامند، تقیه دانسته Ùˆ Ú¯ÙØªÙ‡ است Ú©Ù‡ دلیل آن بیم از عالمان ظاهربین Ùˆ Ùقیهان است (همانجا). به نظر سیدØÛŒØ¯Ø± آملی (1416ØŒ ج 1ØŒ ص 206) تأویل آیات الاهی همان ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù†ÙØ³ÛŒ است Ø› یعنی ØŒ تطبیق جهان خارج (Ø¢ÙØ§Ù‚ ) با Ù†ÙØ³ عار٠(Ø§Ù†ÙØ³ )ØŒ Ú©Ù‡ در واقع برداشتی است از آیة Â«Ø³ÙŽÙ†ÙØ±ÛŒÙهم آیاتÙنا ÙÛŒ الا'ÙØ§Ù‚Ù Ùˆ ÙÛŒ اَنْÙÙØ³ÙÙ‡Ùمْ ØØªÙ‘'ÛŒ یَتَبَیَّنَ Ù„ÙŽÙ‡Ùمْ اَنَّه٠الØÙŽÙ‚ّ٠اَوَلَم یَکْÙÙ Ø¨ÙØ±ÙŽØ¨Ù‘ÙÚ©ÙŽ اَنَّه٠علی ' کلّ٠شَی ء٠شَهید» (ÙØµÙ‘لت : 53). بنابراین ØŒ بین عالَم (کتاب تکوین ) Ùˆ قرآن (کتاب تدوین )ØŒ تطبیقی صورت Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ از طریق تأویل (ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù†ÙØ³ÛŒ ) ØØ§ØµÙ„ Ù…ÛŒ شود ( آملی ØŒ همانجا). این رویکرد ویژة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ در واقع برآیند٠مبانی ویژة هستی شناسی Ùˆ Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناسی Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† است . Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† برای جهان هستی ظاهر Ùˆ باطنی قائل اند Ùˆ معتقدند Ú©Ù‡ هستی در هر Ù„ØØ¸Ù‡ ØŒ از بطون به ظهور Ù…ÛŒ آید Ùˆ دوباره از ظهور به بطون Ù…ÛŒ رود Ùˆ همانند ØªÙ†ÙØ³ دارای قبض Ùˆ بسط است (ابن عربی ØŒ Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ ج 2ØŒ ص 391Ù€392Ø› شبستری ØŒ ص 67Ù€ 68). انسان نیز، مانند جهان ØŒ از جسم Ùˆ Ø±ÙˆØ ØªØ±Ú©ÛŒØ¨ شده Ú©Ù‡ جسمش ظاهر او Ùˆ Ø±ÙˆØØ´ باطن اوست (نجم رازی ØŒ ص 311Ø› مولوی ØŒ ج 2ØŒ Ø¯ÙØªØ± سوم ØŒ بیت 4248). قول به همانندی انسان Ùˆ قرآن ØŒ به Ù„ØØ§Ø¸ ظاهر Ùˆ باطن ØŒ در برخی آثار ØÚ©ÛŒÙ…ان نیز دیده Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به صدرالدین شیرازی ØŒ ص 23Ø› شایگان ØŒ ص 110). در برخی متون روایی ØŒ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ«ÛŒ دالّ بر ظاهر Ùˆ باطن Ùˆ ØØ¯ Ùˆ Ù…ÙØ·Ù‘َلَع (مَطْلع ) داشتن قرآن وارد شده است . بنا بر این Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« ØŒ هر آیة قرآن دارای ظاهر Ùˆ باطنی است Ùˆ هر ØØ±Ù آن دارای ØØ¯ÛŒ است Ùˆ هر ØØ¯ÛŒ نیز دارای مَطلعی (ØµÙØ§Ø± قمی ØŒ ص 223Ø› عیاشی ØŒ ج 1ØŒ ص 86Ù€87Ø› سیوطی ØŒ1363 Ø´ ØŒ ج 4ØŒ ص 225Ø› مجلسی ØŒ ج 89ØŒ ص 94). در ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ از امام صادق علیه السلام آمده Ú©Ù‡ قرآن مشتمل بر چهار چیز است : عبارات ØŒ اشارات ØŒ لطای٠و ØÙ‚ایق (آملی ØŒ 1368 Ø´ ØŒ ص 530Ø› مجلسی ØŒ ج 89ØŒ ص 103). با استناد به اینگونه روایات ØŒ Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† معتقد شده اند Ú©Ù‡ در پس ظاهر کلمات Ùˆ آیات قرآن معانی پنهان وجود دارد Ùˆ آن معانی نیز متضمن معانی دیگر است Ùˆ این لایه های معنایی را تا Ù‡ÙØª بطن Ùˆ لایه دانسته اند (آملی ØŒ 1353 Ø´ ØŒ ج 1ØŒ ص 12Ø› همو، 1368 Ø´ ØŒ همانجا). Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† از این روایات در توجیه Ùˆ تØÚ©ÛŒÙ… مبانی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خود بهره Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ اند. ابونصر سرّاج (ص 105Ù€106) در ذیل Ù…Ø¨ØØ«ÛŒ با عنوان «مستنبطات »، به موضوع ظاهر Ùˆ باطن Ù…ÛŒ پردازد Ùˆ از آن نتیجه Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ قرآن Ùˆ سنّت دارای ظاهر Ùˆ باطن است . ابوطالب Ù…Ú©ÛŒ (ج 1ØŒ ص 156Ù€157) با ذکر شواهدی از قرآن ØŒ ضمن اذعان به وجود ظاهر Ùˆ باطن برای آن ØŒ بر برتری علم باطن نسبت به علم ظاهر تأکید کرده است . ابن عربی ( Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ ج 1ØŒ ص 279) نیز بر این باور است Ú©Ù‡ هر آیه از کتاب Ù…Ùنزَل دو وجه وجودی دارد: یک وجه ØŒ وجود باطنی آن است Ú©Ù‡ اهل ØÙ‚ آن را در آیینة جانهای خود Ù…ÛŒ بینند؛ وجه دیگر، همان کلمات Ùˆ آیات است Ú©Ù‡ در خارج از جانهای اهل ØÙ‚ است . ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ را Ù…ÛŒ توان به دو نوع تقسیم کرد: یکی ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ دیگری ØªÙØ³ÛŒØ± مبتنی بر Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری (ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 368). برخی قرآن پژوهان به این تقسیم اعتراض کرده اند Ùˆ جز در شدت Ùˆ ضع٠تأویلات ØŒ ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ میان این دو نوع ØªÙØ³ÛŒØ± قائل نشده اند ( رجوع کنید به Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج 2ØŒ ص 538 Ù€ 539). ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ روشی است Ú©Ù‡ در آن اهل سیروسلوک آیات قرآن را، بر Ø®Ù„Ø§Ù Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… ظاهری آن Ùˆ به مقتضای اشارات پنهانی Ùˆ مرموز، تأویل Ù…ÛŒ کنند. این شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مبتنی بر Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… نظری Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ نیست Ùˆ در اغلب موارد با ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قابل جمع است Ùˆ در واقع کوششی است برای جمع بین شریعت Ùˆ ØÙ‚یقت ( رجوع کنید به سیوطی ØŒ 1960ØŒ ص 21). اگر Ú†Ù‡ این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± نوعی تأویل است ØŒ چون تأویل کنندگان Ù…ÛŒ کوشند ظاهر آیه را به معنایی بازگردانند Ú©Ù‡ با آنچه پیش Ùˆ پس از آن Ù…ÛŒ آید مواÙÙ‚ بوده با کتاب Ùˆ سنّت مغایر نباشد، تأویلی پسندیده به شمار Ù…ÛŒ آید (زرین کوب ØŒ ج 1ØŒ ص 348). اساس ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ریاضت Ùˆ مجاهدت Ù†ÙØ³Ø§Ù†ÛŒ است Ú©Ù‡ از رهگذر آن ØŒ عار٠به Ú©Ø´Ù Ùˆ شهود نایل Ù…ÛŒ شود. این دسته از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† عار٠معتقدند Ú©Ù‡ وجوه معنایی متعددی در ورای معنای ظاهری آیات وجود دارد ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 381Ù€ 382). ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری را نمی توان از ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ باطنی ØŒ Ú©Ù‡ عدول از ظواهر قرآنی است ØŒ به شمار آورد، زیرا آن ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ØŒ به سبب عدم تطبیق با قواعد Ùˆ علم ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ غالباً متضمن ادعاهایی بی مبناست (آتش ØŒ ص 16Ù€17). گرچه در ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری نیز غالباً اصول تصو٠عملی از رهگذر آیات قرآنی مورد استناد قرار Ù…ÛŒ گیرد ( رجوع کنید به قشیری ØŒ ج 2ØŒ ص 131ØŒ 316Ù€317ØŒ 407Ø› میبدی ØŒ ج 10ØŒ ص 654). از نظر برخی صوÙیان ØŒ تأویل نباید مجوزی برای وانهادن معنای ظاهری قرآن باشد. بنابراین ØŒ این تأویلها با تأویلهای برخی ÙلاسÙÙ‡ Ùˆ متکلمان Ùˆ باطنیان Ù…ØªÙØ§ÙˆØª است (Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ 1412ØŒ ج 1ØŒ ص 49Ø› همو، 1407ØŒ ص 160Ø› نیز رجوع کنید به میبدی ØŒ ج 5ØŒ ص 307Ø› سروش ØŒ ص 396Ù€399). Ù…ØÚ©Ù…ات Ùˆ آیات اØÚ©Ø§Ù… از دایرة این ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل بیرون اند Ùˆ Ùقط متشابهات Ùˆ آیات مربوط به اØÙˆØ§Ù„ انسان Ùˆ اسرار کائنات در این ØªÙØ³ÛŒØ± مورد توجه Ùˆ توجیه صوÙیانه قرار Ù…ÛŒ گیرند (زرین کوب ØŒ ج 2ØŒ ص 349). از مهمترین Ùˆ کهنترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± سهل ØªÙØ³ØªØ±ÛŒ (متوÙÛŒ 283) است Ú©Ù‡ بر Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† صوÙÛŒ بعد از تستری تأثیر ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ نهاده ØŒ از جمله ابوعبدالرØÙ…ان سÙÙ„ÙŽÙ…ÛŒ در ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± از آن بهره برده است ( رجوع کنید به باورینگ ØŒ ص 112). ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± سلمی نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ùیضی Ù€ اشاری است Ú©Ù‡ بر ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ بعدی ØŒ همچون لطائ٠الاشارات قشیری (متوÙÛŒ 465)ØŒ تأثیر داشته است ( رجوع کنید به قشیری ØŒ ج 1ØŒ مقدمة بَسْیونی ØŒ ص 11). ØªÙØ³ÛŒØ± سلمی مجموعه ای است از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± منسوب به امام صادق علیه السلام ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ØØ³ÛŒÙ† نوری (متوÙÛŒ 295)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± ØØ³ÛŒÙ† بن منصور ØÙ„اج (متوÙÛŒ 309) Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± ابن عطا (متوÙÛŒ 309Ø› سلمی ØŒ ج 1ØŒ مقدمة پورجوادی ØŒ ص چهارده Ù€ پانزده ). لطائ٠الاشارات قشیری نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری است ( رجوع کنید به ابن عربی ØŒ قانون التأویل ØŒ ص 207). Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی (ج 2ØŒ ص 412Ù€443) Ùˆ Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª (ج 2ØŒ ص 539 Ù€ 588) ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ùیضی Ù€ اشاری را معرÙÛŒ کرده اند. رشیداØÙ…د (ص 57)ØŒ لطائ٠الاشارات قشیری را اولین ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ دانسته Ú©Ù‡ شخصی متکلم Ùˆ صوÙÛŒ نگاشته است ØŒ زیرا آثار تستری Ùˆ سلمی را، به معنای Ù…ØµØ·Ù„Ø ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ نمی داند. ØªÙØ³ÛŒØ± قشیری برای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† پس از ÙˆÛŒ مأخذی معتبر بوده است Ø› از جمله ØŒ روزبهان بَقلی شیرازی (متوÙÛŒ 606) در ØªÙØ³ÛŒØ± عَرائس البیان ÙÛŒ ØÙ‚ائق القرآن * ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± قشیری را یکی از منابع خود معرÙÛŒ کرده Ùˆ Ù…ØÙ…دبن ÛŒÙˆØ³Ù ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ مشهور به گیسودراز، صوÙÛŒ Ùˆ عار٠هندی (متوÙÛŒ 825)ØŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± الملتَقَط مطالبی را بدون ØªØµØ±ÛŒØ Ø¨Ù‡ نام قشیری از ØªÙØ³ÛŒØ± او نقل کرده است ( رجوع کنید به رشیداØÙ…د، ص 67Ù€ 68). Ø§Ù„ÙØµÙˆÙ„ ØŒ نوشتة ابوØÙ†ÛŒÙÙ‡ عبدالوهاب بن Ù…ØÙ…د، ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ Ù€ کلامی Ú©Ù‡ بر مذاق کرّامیه نوشته شده Ú©Ù‡ هنوز چاپ نشده است . ویژگی این ØªÙØ³ÛŒØ± اشتمال آن بر اقوال Ù…ØÙ…دبن کرّام Ùˆ دیگر علما Ùˆ Ø¹Ø±ÙØ§ÛŒ کرّامی Ùˆ نیزعقاید آنهاست . در این اثر، تصویر نسبتاً واقعی از عقاید کرّامیان ترسیم شده است ( رجوع کنید به Ø´Ùیعی کدکنی ØŒ ص 61Ù€113). کش٠الاسرار Ùˆ Ø¹ÙØ¯Ù‘Ø© الابرار * (تألی٠520) به ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ØŒ از دیگر ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ است . رشیدالدین میبدی (ج 1ØŒ ص 1) روش خود را در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ نخست ترجمة آیه ØŒ سپس بیان ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ در نهایت تأویل آیات ذکر کرده است . ÙˆÛŒ نوبت سوم این ØªÙØ³ÛŒØ± را به روش Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ Ùˆ به مذاق صوÙیان سامان داده است . عرائس البیان ÙÛŒ ØÙ‚ائق القرآن نوشتة روزبهان بقلی از دیگر ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ است . Ù…ÙØ³Ø±ØŒ در عین اعترا٠به معنای ظاهر در اکثر قریب به Ø§ØªÙØ§Ù‚ آیات ØŒ رویکردی اشاری Ù€ ذوقی Ùˆ تأویل گرایانه نسبت به آیات دارد ( رجوع کنید به جÙنَید شیرازی ØŒ ص 244Ø› منزوی ØŒ ج 1ØŒ ص 170Ø› روزبهان نامه ØŒ مقدمة دانش پژوه ØŒ ص 8Ø› صاوی ØŒ ص 12). Ø¨ØØ±Ø§Ù„ØÙ‚ائق Ùˆ المعانی ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± السبع المثانی نوشتة نجم الدین رازی ØŒ معرو٠به نجم الدین دایه ØŒ نیز از جمله ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ است . این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ú©Ù‡ تا آیة هجده سورة ذاریات را در بر دارد، با اهتمام بر جمع بین ظاهر Ùˆ باطن آیات Ùˆ تأیید اصول تصو٠سامان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است . کار نجم الدین دایه را علاءالدوله سمنانی ادامه داد (ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 429Ù€430Ø› آتش ØŒ ص 145). مثنوی معنوی * ØŒ سرودة جلال الدین Ù…ØÙ…د مولوی ØŒ را هم به سبب اشتمال آن بر ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒÙ بخش٠عمده ای از آیات قرآن Ù…ÛŒ توان از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ قرآن کریم به شمار آورد (زرین کوب ØŒ ج 2ØŒ ص 373). اسماعیل بن مصطÙÛŒ ØÙ‚ÛŒ ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ø¨ÛŒØ§Ù† ØŒ با بهره گیری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ پیشین (مانند تأویلات عبدالرزاق کاشانی Ùˆ Ø¨ØØ±Ø§Ù„ØÙ‚ائق Ùˆ المعانی ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± السبع المثانی ) Ùˆ با بهره گیری از اشعار Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ مولوی Ùˆ ØØ§Ùظ Ùˆ سعدی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ذوقی تألی٠کرده است ( رجوع کنید به ج 3ØŒ ص 450ØŒ 453ØŒ ج 6ØŒ ص 177ØŒ 188ØŒ 201). بیان السعادة * ØªØ£Ù„ÛŒÙ ØØ§Ø¬ ملاّ سلطان Ù…ØÙ…د گنابادی ØŒ معرو٠به سلطان علیشاه (متوÙÛŒ 1327)ØŒ نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری است (برای نمونه های دیگری از این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در دو سدة اخیر رجوع کنید به رومی ØŒ ج 1ØŒ ص 376). در میان ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ وجود دارد Ú©Ù‡ در آنها Ùقط یک سوره یا یک آیه ØªÙØ³ÛŒØ± شده است ØŒ از جمله : مشکاة الانوار Ùˆ Ù…ØµÙØ§Ø© الاسرار امام Ù…ØÙ…د غزالی (متوÙÛŒ 505) در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة 35 سورة نور؛ Ø¨ØØ±Ø§Ù„Ù…ØØ¨Ø© ÙÛŒ اسرار المودّة از اØÙ…د غزالی (متوÙÛŒ 520)ØŒ الستّین الجامع Ù„Ùلَطائ٠البساتین از اØÙ…دبن Ù…ØÙ…دبن زیدطوسی (از Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† قرن ششم )ØŒ Ùˆ ØØ¯Ø§Ø¦Ù‚ الØÙ‚ایق از معین الدین ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒ هروی مشهور به ملامسکین (از Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† قرن دهم )ØŒ هر سه در ØªÙØ³ÛŒØ± سورة یوس٠به زبان ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ( رجوع کنید به آتش ØŒ ص 56 Ù€257). ØªÙØ³ÛŒØ± مبتنی بر Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری ØŒ ØªØØª تأثیر٠مکتب Ùˆ آثار Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ابن عربی ØŒ بویژه آموزة ÙˆØØ¯Øª وجود، پدید آمد. صدرالدین قونیوی (متوÙÛŒ 673) شاگرد Ùˆ پسرخواندة ابن عربی ØŒ Ùˆ عبدالرزاق کاشانی در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن از روش ابن عربی پیروی کردند. هد٠اصلی در این شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ تطبیق اندیشه های Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری ØŒ همچون ÙˆØØ¯Øª وجود، با آیات قرآن است (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج 2ØŒ ص 577Ø› آتش ØŒ ص 174). ØªÙØ³ÛŒØ± رØÙ…ةٌمن الرØÙ…Ù† ØŒ ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آمده از آثار قرآنی Ùˆ Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ابن عربی همچون ایجاز البیان ÙÛŒ الترجمة عن القرآن ØŒ الجمع Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØµÛŒÙ„ ÙÛŒ اسرار معانی التنزیل ØŒ Ùˆ Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ از جمله این ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± است (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج 2ØŒ ص 572). بر اساس یک نظر، ابن عربی بویژه در Ø¨ØØ« ÙˆØØ¯Øª وجود Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± ØØ±ÙˆÙ ØŒ متأثر از ابن بَرَّجان * (متوÙÛŒ 536) بوده است (آتش ØŒ ص 125). برخی دیگر از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ùˆ مشهور Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری عبارت اند از: اعجاز البیان ÙÛŒ کش٠بعض اسرار امّ القرآن اثر صدرالدین قونیوی ØŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± سورة ØÙ…د؛ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم از عبدالرزاق کاشانی Ùˆ رساله ای در تأویل آیة بسم اللّه از داود قیصری (از Ø´Ø§Ø±ØØ§Ù† ÙØµÙˆØµ الØÚ©Ù… ). ØªÙØ³ÛŒØ± المØÛŒØ· الاعظم سیدØÛŒØ¯Ø± آملی هم از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒÙ مبتنی بر آموزه های ابن عربی است Ú©Ù‡ در آن تشیع Ùˆ تصو٠باهم تطبیق داده شده اند. این ØªÙØ³ÛŒØ± قرآنی ØŒ به Ú¯ÙØªØ© مؤل٠آن ØŒ جامع تأویل Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± یا جامع شریعت Ùˆ طریقت Ùˆ ØÙ‚یقت است (ج 1ØŒ ص 195). منابع : علاوه بر قرآن Ø› سلیمان آتش ØŒ مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± اشاری ØŒ ترجمة توÙیق Ù‡ . Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ تهران 1381 Ø´ Ø› ØÛŒØ¯Ø±Ø¨Ù† علی آملی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ù…ØÛŒØ· الاعظم Ùˆ Ø§Ù„Ø¨ØØ±Ø§Ù„خضم ÙÛŒ تأویل کتاب اللّه العزیزالمØÚ©Ù… ØŒ چاپ Ù…ØØ³Ù† موسوی تبریزی ØŒ تهران 1416/ 1995Ø› همو، جامع الاسرار Ùˆ منبع الانوار ØŒ چاپ هانری کوربن Ùˆ عثمان اسماعیل ÛŒØÛŒÛŒ ØŒ تهران 1368 Ø´ Ø› همو، المقدمات من کتاب نص النصوص ÙÛŒ Ø´Ø±Ø ÙØµÙˆØµ الØÚ©Ù… لمØÛŒÛŒ الدین ابن العربی ØŒ ج 1ØŒ چاپ هانری کوربن Ùˆ عثمان اسماعیل ÛŒØÛŒÛŒ ØŒ تهران 1353 Ø´ Ø› ابن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ مسنداØÙ…دبن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ استانبول 1402/ 1982Ø› ابن ØµÙ„Ø§Ø ØŒ ÙØªØ§ÙˆÛŒ Ùˆ مسائل ابن Ø§Ù„ØµÙ„Ø§Ø ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„ØØ¯ÛŒØ« والاصول Ùˆ الÙقه ØŒ چاپ عبدالمعطی امین قلعجی ØŒ بیروت 1406/1986Ø› ابن عربی (Ù…ØÙ…دبن عبدالله )ØŒ قانون التأویل ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د سلیمانی ØŒ بیروت 1990Ø› ابن عربی (Ù…ØÙ…دبن علی )ØŒ Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ بیروت : دارصادر، ( بی تا. ) Ø› ابوطالب Ù…Ú©ÛŒ ØŒ کتاب قوت القلوب ÙÛŒ معاملة Ø§Ù„Ù…ØØ¨ÙˆØ¨ Ùˆ وص٠طریق المرید الی مقام التوØÛŒØ¯ ØŒ قاهره 1310ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ( بی تا. ) Ø› ابونصر سراج ØŒ کتاب اللّÙمَع ÙÛŒ التصو٠، چاپ رینولد آلن نیکلسون ØŒ لیدن 1914ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› مسعودبن عمر ØªÙØªØ§Ø²Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ( Ø´Ø±Ø ) العقائد النسÙیّة ØŒ استانبول 1326ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بغداد ( بی تا. ) Ø› جنیدبن Ù…ØÙ…ود جنید شیرازی ØŒ شدّالازارÙÛŒ ØØ·Ù‘ الاوزارعن زوّارالمزار ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د قزوینی Ùˆ عباس اقبال ØŒ تهران 1328 Ø´ ØŒ چاپ مجدد تهران 1366 Ø´ Ø› اسماعیل بن مصطÙÛŒ ØÙ‚ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ø¨ÛŒØ§Ù† ØŒ بیروت 1405/1985Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ØŒ بیروت 1407/1987Ø› روزبهان نامه ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دتقی دانش پژوه ØŒ تهران : انجمن آثار ملی ØŒ 1347 Ø´ Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض 1407/1986Ø› Ù…ØÙ…د عبدالعظیم زرقانی ØŒ مناهل Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ قاهره ( 1980 ) Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت 1410/1990Ø› Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØØ³ÛŒÙ† زرین کوب ØŒ سرّنی : نقد Ùˆ Ø´Ø±Ø ØªØÙ„یلی Ùˆ تطبیقی مثنوی ØŒ تهران 1364 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دتقی Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ «قرآن Ùˆ سرچشمه های تصو٠از دیدگاه خاورشناسان معاصر: نگاهی انتقادی به کتاب ØªÙØ³ÛŒØ± قرآنی Ùˆ زبان Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ( اثر ) پل نویا»، بیّنات ØŒ سال 2ØŒ Ø´ 3 (پاییز1374)Ø› عبدالکریم سروش ØŒ «تأویل در مثنوی »، در نامة شهیدی : جشن نامة استاد دکتر سید Ø¬Ø¹ÙØ± شهیدی ØŒ به اهتمام علی اصغر Ù…ØÙ…دخانی ØŒ تهران : Ø·Ø±Ø Ù†ÙˆØŒ 1374 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن ØØ³ÛŒÙ† سلمی ØŒ مجموعة آثار ابوعبدالرØÙ…Ù† سلمی : بخشهایی از ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ رسائل دیگر ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران 1369Ù€1372 Ø´ Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…Ø¯Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره 1967 ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم 1363 Ø´ Ø› همو، کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ مورسینگ ØŒ لیدن 1839ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران 1960Ø› ابراهیم بن موسی شاطبی ØŒ المواÙقات ÙÛŒ اصول الشریعة ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عبداللّه دراز، بیروت 1395/1975Ø› داریوش شایگان ØŒ هانری کربن : Ø¢ÙØ§Ù‚ تÙکر معنوی در اسلام ایرانی ØŒ ترجمة باقر پرهام ØŒ تهران 1371 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…ودبن عبدالکریم شبستری ØŒ گلشن راز ØŒ چاپ اØÙ…د مجاهد Ùˆ Ù…ØØ³Ù† کیانی ØŒ تهران 1371 Ø´ Ø› عبدالوهاب بن اØÙ…د شعرانی ØŒ الطبقات الکبری ØŒ بیروت 1408/1988Ø› Ù…ØÙ…درضا Ø´Ùیعی کدکنی ØŒ «چهرة دیگر Ù…ØÙ…دبن کرام سجستانی در پرتو سخنان نو ÛŒØ§ÙØªÙ‡ از او»، در ارج نامة ایرج : به پاس نیم قرن سوابق درخشان ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ Ùˆ دانشگاهی استاد ایرج Ø§ÙØ´Ø§Ø± ØŒ ج 2ØŒ به کوشش Ù…ØØ³Ù† باقرزاده ØŒ تهران : توس ØŒ 1418Ù€1419Ø› ØµÙ„Ø§Ø ØµØ§ÙˆÛŒ ØŒ «روزبهان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± عرائس البیان »، تØÙ‚یقات اسلامی ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 2Ù€ سال 2ØŒ Ø´ 1 (1365Ù€1366 Ø´ )Ø› Ù…ØÙ…دبن ابراهیم صدرالدین شیرازی ØŒ Ù…ÙØ§ØªÛŒØ الغیب ØŒ با تعلیقات علی نوری ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د خواجوی ØŒ تهران 1363 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن ØØ³Ù† ØµÙØ§Ø± قمی ØŒ بصائرالدرجات الکبری ÙÛŒ ÙØ¶Ø§Ø¦Ù„ آل Ù…ØÙ…د ( ص )ØŒ تهران 1362 Ø´ Ø› عبدالرØÙ…ان عک ØŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ قواعده ØŒ بیروت 1407Ø› Ù…ØÙ…دبن مسعود عیاشی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ قم 1421Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ Ø³ÙˆØ§Ù†Ø ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران 1359 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ اØÛŒØ§Ø¡ علوم الدین ØŒ بیروت 1412/1992Ø› همو، مشکاة الأنوار Ùˆ Ù…ØµÙØ§Ø© الأسرار ØŒ چاپ عبدالعزیز عزالدین سیروان ØŒ بیروت 1407/1986Ø› عبدالکریم بن هوازن قشیری ØŒ لطائ٠الاشارات ØŒ چاپ ابراهیم بسیونی ØŒ قاهره 1981Ù€1983Ø› ایگناتس گولدتسیهر، مذاهب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„اسلامی ØŒ ( ترجمة ) عبدالØÙ„یم نجار، بیروت 1405/1985Ø› آدام متز، تمدن اسلامی در قرن چهارم هجری ØŒ یا، رنسانس اسلامی ØŒ ترجمة علیرضا ذکاوتی قراگزلو، تهران 1364 Ø´ Ø› مجلسی Ø› اسماعیل بن Ù…ØÙ…د مستملی ØŒ Ø´Ø±Ø Ø§Ù„ØªØ¹Ø±Ù Ù„Ù…Ø°Ù‡Ø¨ التصو٠، چاپ Ù…ØÙ…د روشن ØŒ تهران 1363Ù€1366 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد 1418Ù€1419Ø› علینقی منزوی ØŒ Ùهرست کتابخانة اهدائی آقای سیدمØÙ…د مشکوة به کتابخانة دانشگاه تهران ØŒ ج 1Ù€2ØŒ تهران 1330Ù€1332 Ø´ Ø› جلال الدین Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د مولوی ØŒ مثنوی معنوی ØŒ تصØÛŒØ رینولد آلن نیکلسون ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران 1363 Ø´ Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د میبدی ØŒ کش٠الاسرار وعدة الابرار ØŒ چاپ علی اصغر ØÚ©Ù…ت ØŒ تهران 1361 Ø´ Ø› عبداللّه بن Ù…ØÙ…د نجم رازی ØŒ مرصادالعباد ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دامین ریاØÛŒ ØŒ تهران 1365 Ø´ Ø› پل نویا، ØªÙØ³ÛŒØ± قرآنی Ùˆ زبان Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ ترجمة اسماعیل سعادت ØŒ تهران 1373 Ø´ Ø› علی بن عثمان هجویری ØŒ Ú©Ø´Ù Ø§Ù„Ù…ØØ¬ÙˆØ¨ ØŒ چاپ Ùˆ. Ú˜ÙˆÚ©ÙˆÙØ³Ú©ÛŒ ØŒ لنینگراد 1926ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران 1358 Ø´ Ø› Re ¨ gis Blache © re, Introduction au Coran , Paris 1977; Gerhard BØ®wering, The mystical vision of existence in classical Islam: the Qur'a ¦ nic hermeneutics of the S ¤ u ¦ f i ¦ Sahl at-Tustar i ¦ ) d.283/896 ), Berlin 1980; The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliade, New York 1987, s.v."Tafs ¦ â r" (by Andrew Rippin); Rashid Ahmad (Jullandri), "Abu al-Qa ¦ sim al-Qushair ¦ â as a theologian and commentator", Islamic quarterly , 13(1969). / Ù…ØØ³Ù† قاسم پور/ 11) ØªÙØ³ÛŒØ± علمی . در این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ Ù…ÙØ³Ø± Ù…ÛŒ کوشد بین آیات قرآن Ùˆ ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های علم تجربی ارتباطی بیابد Ùˆ به Ø´Ø±Ø Ø¢Ù† بپردازد. از این روش ØŒ با دیدگاه مخال٠و مواÙÙ‚ ØŒ تعاری٠مختلÙÛŒ شده Ùˆ در اغلب آنها به سخنان امام Ù…ØÙ…د غزالی (متوÙÛŒ 505) Ùˆ نقد ابوالقاسم Ø´Ø§Ø·ÙØ¨ÛŒ (متوÙÛŒ 590) استناد گردیده است . این دو اندیشمند پیشگام ØŒ به رغم اینکه ØªÙØ³ÛŒØ± مستقلی بر قرآن ننگاشته اند، در Ø¨ØØ« از علوم ضروری برای Ùهم قرآن ØŒ به این موضوع پرداخته اند Ú©Ù‡ آیا Ù…ÛŒ توان در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن از علومی بهره Ú¯Ø±ÙØª Ú©Ù‡ در زمان نزول قرآن برای مردم ناشناخته بوده است . غزالی مواÙÙ‚ بهره گیری از این علوم است Ùˆ به پیروی از آرای ÙˆÛŒ ØŒ زرکشی (متوÙÛŒ 794) Ùˆ سیوطی (متوÙÛŒ 911) آرایی در تأیید ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ابراز داشته اند. همچنین از میان ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قدیمی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر ÙØ®Ø± رازی (متوÙÛŒ 606) را نمونه ای عملی از این روش دانسته اند. شاطبی نخستین مخال٠این دیدگاه بوده است . Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† متأخری همچون امین خولی * ØŒ بر مبنای آرای شاطبی ولی در Ø´Ú©Ù„ÛŒ جدید، با ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª کرده اند ( رجوع کنید به رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 572Ø› شری٠، ص 627Ø› شرقاوی ØŒ ص 393). ظاهراً اولین ØªØ¹Ø±ÛŒÙ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی در دورة اخیر متعلق به امین خولی است Ùˆ دیگر Ù…ØÙ‚قان این تعری٠را با اندکی تغییر به کار برده اند ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 519Ø› Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ ص 247Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 548). از نظر Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ در این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ قرآن اصل Ùˆ مبنا نیست ØŒ بلکه امری ÙØ±Ø¹ÛŒ Ùˆ Ø§Ù„ØØ§Ù‚ÛŒ است Ùˆ به همین سبب این روش مردود است ( رجوع کنید به Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص 66). در مقابل ØŒ مواÙقان این روش برای ØªØ¹Ø±ÛŒÙ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ بر Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ مانند اعجاز علمی قرآن Ùˆ شایستگی آن برای همة زمانها Ùˆ مکانها (رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 549) یا استخراج علوم از آن (بکری ØŒ ص 125) تأکید Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ خود Ù…ØÙ„ Ø¨ØØ« Ùˆ مناقشه است . از اشکالات عمدة اینگونه تعاری٠این است Ú©Ù‡ در آن ØŒ به اشتباه ØŒ میان علم Ùˆ ÙلسÙÙ‡ جمع شده است ØŒ در ØØ§Ù„ÛŒ Ú©Ù‡ علم به معنای عام نه تنها ÙلسÙÙ‡ بلکه کلیة دانشهای بشری را در بر Ù…ÛŒ گیرد Ùˆ در نتیجه ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی به این معنا، اعم از تمامی ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ (غیر از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ذوقی ) است Ùˆ به معنای خاص آن ØŒ کاملاً با ÙلسÙÙ‡ متباین است Ùˆ شامل آرای ÙلسÙÛŒ نمی شود (رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 545 Ù€ 549). به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ اهتمام به علم Ùˆ پیدایی رویکرد علمی به قرآن ØŒ متأثر از رویکرد اثبات گرایانة ØØ§Ú©Ù… بر دوران جدید در غرب است Ú©Ù‡ بر اثر Ù¾ÛŒØ´Ø±ÙØªÙ‡Ø§ÛŒ Ø´Ú¯ÙØª علمی ØŒ نوعی خوش بینی نسبت به علم Ùˆ آینده به وجود آمد ( رجوع کنید به باربور، ص 321). جهان اسلام در رویارویی با غرب٠پیروز Ùˆ Ù¾ÛŒØ´Ø±ÙØªÙ‡ ØŒ از این نگرش بشدت تأثیر Ú¯Ø±ÙØª ØŒ بدانسان Ú©Ù‡ علمی بودن تا ØØ¯ÙˆØ¯ÛŒ مساوی٠درست بودن دانسته شد Ùˆ چنین بود Ú©Ù‡ Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† با غیر علمی خواندن٠اسلام ØŒ آن را Ù…ÛŒ کوبیدند Ùˆ مواÙقان ØŒ با علمی دانستن آن از آن Ø¯ÙØ§Ø¹ Ù…ÛŒ کردند. این نگرش را در سخنان پیشگامان Ø§ØµÙ„Ø§Ø Ø·Ù„Ø¨ÛŒ این دوره ØŒ از جمله سید جمال الدین اسدآبادی ( رجوع کنید به مجتهدی ØŒ ص 23) Ùˆ سر سیداØÙ…دخان ( رجوع کنید به اکرم ØŒ ص 89Ø› نَدَوی ØŒ ص 127)ØŒ Ù…ÛŒ توان ÛŒØ§ÙØª . طنطاوی ØŒ Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± الجواهر او در ØÙˆØ²Ø© ØªÙØ³ÛŒØ± علمی بی بدیل است ØŒ تمام ذلت Ùˆ ØÙ‚ارت مسلمانان را دوری آنان از علم Ù…ÛŒ دانست (ج 1ØŒ ص 35Ù€36ØŒ ج 17ØŒ ص 17ØŒ ج 25ØŒ ص 56Ù€57) Ùˆ اقدام خود را در ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آوردن این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ تلاشی برای وارد کردن علم به خانة مسلمانان معرÙÛŒ Ù…ÛŒ کرد (همان ØŒ ج 2ØŒ ص 204). بنابراین ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØØ§ØµÙ„ دغدغة دینداران در این دوره است Ú©Ù‡ در مواردی ØŒ با کمتر شدن ØØ³Ø§Ø³ÛŒØªÙ‡Ø§ Ùˆ Ø·Ø±Ø Ù…ÙˆØ¶ÙˆØ¹Ø§Øª جدید (بویژه در ایران Ú©Ù‡ موضوعات سیاسی ØŒ نظیر ØÚ©ÙˆÙ…ت Ùˆ آزادی Ùˆ Ù…ØØ¯ÙˆØ¯Ø© قدرت ØŒ جانشین اینگونه Ù…Ø¨Ø§ØØ« شد)ØŒ از شدت آن کاسته شده است . به هر ترتیب ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی را Ù…ÛŒ توان از دستاوردهای تجدید Ùکر دینی در دورة معاصر دانست . ØªÙØ³ÛŒØ± الجواهر طنطاوی تنها نمونة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ کامل از قرآن به روش علمی است . اهتمام به این روش در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مَزْجی این دوره ØŒ از جمله در ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه ØŒ بروشنی دیده Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به Ù†Ùیسی ØŒ ص 219Ù€ 224Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± طنطاوی * ). همچنانکه تک نگاریهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† در این موضوع را باید در شمار ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موضوعی یا مقاله ای آورد (برای این نمونه ها رجوع کنید به شری٠، ص 723Ù€724Ø› شرقاوی ØŒ ص 423Ù€ 424Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 604Ù€615). در ایران هم نگاشته های متعددی از این نوع ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آمده Ú©Ù‡ کتابهای مهدی بازرگان ØŒ پاک نژاد، مکارم شیرازی Ùˆ بی آزار شیرازی از نمونه های بارز آن است . با این همه ØŒ نباید از معدود نمونه های این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در گذشته غاÙÙ„ شد. ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± کبیر ØŒ Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ کلامی Ùˆ نیز نمونه ای کامل از ØªÙØ³ÛŒØ± علمی است ØŒ کوشیده است تا علوم زمان خود را با قرآن تطبیق دهد ( رجوع کنید به ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ ج 2ØŒ ص 102ØŒ 156Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± کبیر * ). با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† این نمونه ها باید اذعان کرد Ú©Ù‡ بهره گیری از دانشهای تجربی روز در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن امری بی سابقه نیست اما در دورة معاصر به روشی متمایز Ùˆ مستقل بدل شده است . از Ù…Ø¨Ø§ØØ« عمده در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØµØØª Ùˆ ضرورت آن است . عده ای از منظر Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناسی Ùˆ زبان شناسی ØŒ گروهی با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† قواعد ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ùˆ برخی با توجه به پیامدهای این روش ØŒ در تأیید Ùˆ Ù†ÙÛŒ آن سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند اما همة کسانی Ú©Ù‡ در این باره اظهار نظر کرده اند، معتقدند Ú©Ù‡ خداوند دو کتاب دارد: کتابی از کلمات (قرآن ) Ùˆ کتابی Ø´Ú©Ù„ Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ از عناصر (طبیعت ) Ú©Ù‡ بنا بر قرآن ØŒ هر دو آیه Ùˆ نشانه ای از خداوندند (ÙˆØÛŒØ¯ اختر، ص 55Ù€56ØŒ 68Ø› شری٠، ص 630Ù€631Ø› رشید رضا، ج 2ØŒ ص 64Ø› طنطاوی بن جوهری ØŒ ج 2ØŒ ص 51). بنابراین ØŒ نزاع بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ نزاع در بارة وجود تعارض بین علم Ùˆ دین نیست Ú©Ù‡ عده ای آن را بپذیرند Ùˆ عده ای تکذیب کنند، بلکه این نزاع مشخصاً در بارة استواری Ùˆ ØµØØª بهره گیری از علم تجربی در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن است . غزالی ØŒ اولین کسی Ú©Ù‡ سخنانش مؤید ØªÙØ³ÛŒØ± علمی تلقی شده ØŒ این Ø¨ØØ« را در جایگاه Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناسی قرآن ØŒ Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ است . از نظر او قرآن کتابی است Ú©Ù‡ تمامی دانش بشر را از آغاز تا انجام در بر دارد Ùˆ بی Ø´Ú© دانش تجربی نیز از جملة این دانشهاست . او به نمونه هایی اشاره نموده است ( رجوع کنید به 1412ØŒ ج 1ØŒ ص 383Ø› همو،1360 Ø´ ØŒ ص 31). غزالی (1412ØŒ ج 1ØŒ ص 383) در تأیید سخن خود نه به آیات قرآن ØŒ بلکه به چند روایت استناد کرده Ú©Ù‡ گویاترین Ùˆ مهمترین آنها این روایت٠موقو٠(در برابر مرÙوع ) از ابن مسعود است : «مَن اراد علم الاولین Ùˆ آلاخرین Ùَلْیَتَدبَّر القرآن » (هر کس علم اولین Ùˆ آخرین را بجوید، باید Ú©Ù‡ در قرآن بیندیشد). زرکشی ضمن Ø¨ØØ« از قرآن Ùˆ دانشهای آن ØŒ سخنان Ùˆ مستندات غزالی را آورده است ( رجوع کنید به ج 2ØŒ ص 290Ù€291)ØŒ سیوطی (ج 4ØŒ ص 28Ù€29) در تأیید نظر پیشینیان خود، این دو آیه را شاهد آورده : «...ما Ùَرَّطْن'ا ÙÙÛŒ الْکتاب٠مÙÙ† Ø´ÙŽÛŒ Ø¡Ù...» (ما در این کتاب هیچ چیز را ÙØ±ÙˆÚ¯Ø°Ø§Ø± نکردیم Ø› انعام : 38)Ø› «...Ùˆ نَزَّلنا عَلیکَ الْکتابَ تبیاناً Ù„ÙÚ©Ùلّ٠شَی Ø¡Ù...» (این کتاب را Ú©Ù‡ روشنگر هر چیزی است بر تو نازل کردیم Ø› Ù†ØÙ„ : 89) Ùˆ روایاتی هم در تأیید این قول اضاÙÙ‡ کرده است . مجموعة استنادات عالمان متقدم به آیات Ùˆ روایات ØŒ همة آن چیزی است Ú©Ù‡ مواÙقان ØªÙØ³ÛŒØ± علمی به عنوان ادلة نقلی در تأیید دیدگاه خود Ù…ÛŒ آورند Ùˆ قرآن را جامع همة دانشها Ù…ÛŒ دانند (نَوْÙÙŽÙ„ ØŒ ص 23Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 5Ù€6). این نگرش به قرآن از جهات گوناگون نقد شده ØŒ از جمله در دلالت مستندات قرآنی آن خدشه و، جامعیت Ùˆ روشنگری قرآن به ØÙˆØ²Ø© هدایت Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ شده است (شلتوت ØŒ ص 11). در بارة اعتبار سند روایات آن نیز تردید هست ( رجوع کنید به غزالی ØŒ 1412ØŒ ج 1ØŒ ص 384ØŒ پانویس 1ØŒ 3). Ø§ÙØ²ÙˆÙ† بر اینکه قائلان به این سخن نتوانسته اند ادعای خود را، مبنی بر اینکه قرآن جامع همة علوم است ØŒ ثابت کنند Ùˆ نمونه های Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ ØŒ علاوه بر آنکه تمامی دانشها را در بر نمی گیرند ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 1ØŒ ص 383Ø› همو، 1360 Ø´ ØŒ همانجا)ØŒ بعضاً بسیار غیر مرتبط Ùˆ نااستوارند (سیوطی مواردی را از شخصی به نام Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ Ø§Ù„Ù…ÙØ±Ù’سی گزارش کرده است رجوع کنید به ج 4ØŒ ص 30Ù€33Ø› طنطاوی در مواردی ارتباط قرآن را با برخی علوم Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ Ú©Ù‡ Ù¾Ø°ÛŒØ±ÙØªÙ†ÛŒ نیست رجوع کنید به Ù†Ùیسی ØŒ پص 151Ù€ 155). در مورد جامعیت قرآن از منظر کلامی نیز با این پیش ÙØ±Ø¶ استدلال کرده اند Ú©Ù‡ قرآن دین اکثری است Ùˆ در نتیجه لازم است هر Ú†Ù‡ را Ú©Ù‡ به Ù†ÙØ¹ یا ضرر انسان است ØŒ بیان کند (رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 575ØŒ به نقل از عبدالعزیزبن خل٠). برخی مدعی شده اند Ú©Ù‡ اگر در برخورد با قرآن روشی درست را بر گزینیم Ùˆ با آیات ناظر به Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ همانند آیات Ùقهی بر خورد کنیم ØŒ در این صورت قادر خواهیم بود همانگونه Ú©Ù‡ اØÚ©Ø§Ù… Ùقهی جدید را از آن استخراج Ù…ÛŒ کنیم به Ú©Ø´Ùیات جدید علمی هم برسیم (طنطاوی بن جوهری ØŒ ج 3ØŒ ص 19ØŒ ج 5ØŒ ص 56Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 36Ø› جوادی آملی ØŒ ص 182). به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ از نظر این عده بین علم Ùقه ØŒ Ú©Ù‡ به قراردادهای اعتباری ØØ§Ú©Ù… بر جامعه Ùˆ ÙØ±Ø¯ Ù…ÛŒ پردازد، Ùˆ علم تجربی ØŒ Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ کوشد روابط ØÙ‚یقی بین پدیده ها را کش٠کند، ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ وجود ندارد. این نکته را نیز از نظر دور داشته اند Ú©Ù‡ ØØªÛŒ اگر در آیاتی از قرآن ØÙ‚ایق هستی بیان شود، Ùهم آن آیات پیش از پیمودن مقدمات تجربی٠لازم برای آن علم ØŒ میسر نخواهد بود (کارم سیدغنیم ØŒ ص 61Ù€62). بر خلا٠این عده ــ Ú©Ù‡ با نظر به جایگاه Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناختی قرآن ØŒ بر جامعیت آن استدلال کرده اند ــ عده ای نیز از همین منظر، در Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª با ØªÙØ³ÛŒØ± علمی سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند. از جمله سیدقطب ØŒ از یکسو مطالب قرآنی را ØÙ‚ایق قطعی Ù…ÛŒ خواند Ùˆ از دیگر سو همة لایه های Ù…Ø¹Ø±ÙØª علمی را، اعم از آنچه ØÙ‚یقت یا ÙØ±Ø¶ÛŒÙ‡ نامیده Ù…ÛŒ شود، Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ به تجربه Ùˆ ابزارها Ùˆ شرایط بشری ØŒ Ùˆ آنها را غیر قطعی Ùˆ برقراری ارتباط بین این دو سنخ Ù…Ø¹Ø±ÙØª را اشتباه Ù…ÛŒ داند ( رجوع کنید به قطب ØŒ ج 1ØŒ ص 182). روشن است Ú©Ù‡ در این قول بین مقام قرآن ØŒ Ú©Ù‡ الاهی است ØŒ Ùˆ مقام ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ú©Ù‡ بشری است ØŒ ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ گذاشته نشده Ùˆ ØÚ©Ù… یکی به دیگری تعمیم داده شده است . ØªÙØ³ÛŒØ± علمی از منظر دیگری نیز نقد شده است . شاطبی ØŒ مهمترین ÙØ±Ø¯ از قدماست Ú©Ù‡ نظریاتش Ù…Ø®Ø§Ù„Ù ØªÙØ³ÛŒØ± علمی تلقی شده است . به اعتقاد ÙˆÛŒ در Ùهم قرآن ØŒ Ùهم مخاطبان اولیة آن در عصر نزول ØŒ Ú©Ù‡ از همه به قرآن آگاهتر بوده اند، ملاک Ùˆ مبناست Ùˆ Ùقدان نشانه هایی از ØªÙØ³ÛŒØ± علمی در سخنان ایشان ØŒ نشان Ù…ÛŒ دهد Ú©Ù‡ نمی توان مدعی وجود این علوم در قرآن شد (شاطبی ØŒ ج 2ØŒ ص 389ØŒ ج 3ØŒ ص 340). در دورة معاصر دیدگاه شاطبی در بیان امین خولی اØÛŒØ§ شد Ùˆ در قالب اصولی برای درک متن ØŒ قاعده مند گردید (خولی ØŒ ص 293Ù€294) Ùˆ پیروان سبک بیانی ØŒ با پردازشی نو، مهمترین ادلة نقد ØªÙØ³ÛŒØ± علمی را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù†Ø¯. از نظر امین خولی ØŒ در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† ظر٠تاریخی نزول قرآن Ùˆ بلاغت آن ØŒ رعایت دو نکته را در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن واجب Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی آن دو را پاس نمی دارد: اول به کاربردن واژگان قرآنی در همان معنای عصر نزول Ùˆ دوم Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ شدن به Ùهم مخاطبان اولیه (همان ØŒ ص 293Ù€294). به نظر Ù…ÛŒ رسد عموم دینداران Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† معتقدند Ú©Ù‡ باید واژگان قرآنی را در معنایی به کاربرد Ú©Ù‡ در عصر نزول به کار Ù…ÛŒ Ø±ÙØªÙ‡ ØŒ اما اینکه ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های جدید نمی توانند به عنوان قرینة معیّÙنه یا منصرÙÙ‡ در Ùهم معنای واژگان تأثیر گذارند، لزوماً از آن مقدمه ØŒ نتیجه نمی شود. همچنانکه بلاغت قرآن نیز همین قدر دلالت دارد Ú©Ù‡ باید مخاطبان عصر نزول هم در دایرة مخاطبان سخن قرار گیرند؛ یعنی ØŒ سخن به گونه ای نباشد Ú©Ù‡ آنها اصلاً از آن تصوری نداشته باشند. پس باید بتوان از آیات ØŒ معنایی را Ú©Ù‡ مخاطبان اولیه Ù…ÛŒ Ùهمیده اندنیز Ùهمید، نه Ùقط آنچه را Ú©Ù‡ آنها Ù…ÛŒ Ùهمیده اند (قرضاوی ØŒ ص 383Ø› شری٠، ص 671). Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ کردن Ùهم قرآن ØµØ±ÙØ§Ù‹ به آنچه مردمان عصر نزول Ù…ÛŒ Ùهمیده اند، به نقض ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ù…ÛŒ انجامد Ùˆ علاوه بر آن ØŒ هر گونه تلاش را برای Ùهم عمیقتر Ùˆ بهتر قرآن (ÙØ±Ø§ØªØ± از Ùهم مردم عصر نزول ) نقد Ù…ÛŒ کند Ùˆ در نتیجه ØŒ تمامی ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ این پانزده قرن را بدعت Ù…ÛŒ داند. Ù…ØÙ…د Ø¹ÙØ²Ù‘Ø© دَرْوَزه ØŒ به جای ملاک قرار دادن Ùهم مخاطبان عصر نزول ØŒ به Ùهم پیامبر اکرم به عنوان Ø´Ø§Ø±Ø Ùˆ مبیّن قرآن Ùˆ عالمترین ÙØ±Ø¯ به آن ØŒ استناد کرده Ùˆ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی را میزان Ùˆ نشانة Ùهم آن ØØ¶Ø±Øª از قرآن دانسته Ùˆ ÙØ±Ø§ØªØ± بودن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی از Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی را مبنای نقد خود قرار داده است (ج 2ØŒ ص 7). در اینکه پیامبر اکرم عالمترین ÙØ±Ø¯ نسبت به قرآن بوده اند Ø´Ú©ÛŒ نیست اما در اینکه آن ØØ¶Ø±Øª برای بیان Ùهم خود از قرآن Ùˆ عمق تجربة ÙˆØÛŒØ§Ù†ÛŒ مخاطب مستعدی ÛŒØ§ÙØªÙ‡ باشند ــ با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† اینکه بر سخن Ú¯ÙØªÙ† با مردم به قدر عقولشان تأکید داشته اند ــ تردید وجود دارد. Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† Ùˆ مواÙقان به پیامدهای مثبت Ùˆ منÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی نیز توجه داشته اند. مواÙقان این روش ØŒ با نظر به اعجاز علمی Ú©Ù‡ ثمرة مثبت این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود، برضرورت پرداختن به ØªÙØ³ÛŒØ± علمی در این دوره تأکید کرده اند. به نظر آنان اتمام ØØ¬Øª قرآن بر مردمان امروز ــ Ú©Ù‡ عموماً به زبان عربی تسلط ندارند Ùˆ نمی توانند اعجاز بلاغی قرآن را درک کنند ــ Ùˆ نیز تبیین Ùˆ تØÙ‚Ù‚ جاودانگی خطاب قرآن برای مردمان همة اعصار، تنها از طریق اعجاز علمی میسر Ù…ÛŒ شود (ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 17Ø› نوÙÙ„ ØŒ ص 6Ù€7ØŒ 22Ù€25Ø› جمیلی ØŒ ص 313Ø› شریعتی مزینانی ØŒ ص شصت ). اعجاز علمی قرآن آنچنان برای عموم اندیشه وران مسلمان جذابیت دارد Ú©Ù‡ عده ای ØŒ با تÙکیک بین ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ùˆ اعجاز علمی ØŒ مدعی شده اند Ú©Ù‡ نزاع عالمان مسلمان ØŒ تنها بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± علمی است Ùˆ همة آنان به اعجاز علمی باور دارند ( رجوع کنید به رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 600Ù€601). چنین است Ú©Ù‡ برخی Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† این روش ØŒ به رغم نادرست دانستن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ در مواردی بر اعجاز علمی قرآن تأکید کرده اند (قطب ØŒ ج 5ØŒ ص 3095ØŒ ج 6ØŒ ص 3878). بعضی دیگر از Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† معتقدند Ú©Ù‡ برای بیان جاودانگی پیام قرآن ØŒ نه ØªÙØ³ÛŒØ± نه اعجاز علمی ØŒ بلکه صر٠اثبات ناسازگار نبودن قرآن با علم Ú©ÙØ§ÛŒØª Ù…ÛŒ کند (خولی ØŒ ص 295Ø› شلتوت ØŒ ص 22Ø› ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 539Ù€540). البته روشن نیست Ú©Ù‡ چگونه Ù…ÛŒ توان بدون ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ùˆ عرضة قرآن بر علم ØŒ اعجاز آن Ùˆ ناسازگار نبودن آن با علم را ثابت کرد Ùˆ چگونه Ù…ÛŒ توان با انکار مقدمات به نتیجه ملتزم بود. گروهی دیگر، با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† پیامدهای منÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ در نکوهش آن سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند. ایشان به دگرگونیهای شدید در عرصة Ù…Ø¹Ø±ÙØª علمی نظر دارند Ùˆ اینکه چگونه در یک زمان امری مسلّم تصور شده Ùˆ در دوره ای دیگر بطلان آن آشکار گردیده است . از نظر ایشان با ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ سرنوشت قرآن به سرنوشت علم پیوند Ù…ÛŒ خورد Ùˆ موجب Ù…ÛŒ شود قرآن نیز همراه با Ù¾ÛŒØ´Ø±ÙØª علم به ÙØ±Ø§Ø² Ùˆ ÙØ±ÙˆØ¯ آید ( رجوع کنید به شلتوت ØŒ ص 21). نمونة روشن این امر، ØªÙØ³ÛŒØ± طنطاوی است Ú©Ù‡ به رغم استقبال گسترده از آن ØŒ بسرعت کهنه گردید. با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† همین پیامد منÙÛŒ ØŒ عده ای کوشیده اند تا با Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù† شروطی (از جمله پایبندی به ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ ØŒ رعایت قواعد زبانی در Ùهم کلام Ùˆ انصرا٠از ØÙ‚یقت به مجاز) در نگارش هر گونه ØªÙØ³ÛŒØ± قاعده مند، اعم از علمی Ùˆ غیر علمی ØŒ این ضایعه را به ØØ¯Ø§Ù‚Ù„ برسانند. مواÙقان ØªÙØ³ÛŒØ± علمی بر رعایت این شرط تأکید کرده Ùˆ هم صدا با Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† (شلتوت ØŒ همانجا) بر کسانی Ú©Ù‡ آن را رعایت نمی کنند، خرده Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ اند (Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص 210ØŒ 249Ø› دراز، ص 176). اما برخی مواÙقان ØŒ تنها ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ را ملاک نمی دانند Ùˆ جستجو از رموز Ùˆ اشارات را برای رسیدن به عمق آموزه های قرآنی لازم Ù…ÛŒ شمارند (غزالی ØŒ 1412ØŒ ج 1ØŒ ص 383Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 5 Ù€ 6Ø› کارم سیدغنیم ØŒ ص 60). از شرایط دیگر برای استوار کردن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ بهره گیری صر٠از ØÙ‚ایق علمی Ùˆ نه ÙØ±Ø¶ÛŒØ§Øª Ùˆ تئوریهاست ØŒ زیرا نظریه ها Ùˆ ÙØ±Ø¶ÛŒÙ‡ ها اثبات نشده اند ولی ØÙ‚ایق ØŒ قطعی Ùˆ برای ØªÙØ³ÛŒØ± علمی شایسته اند (Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص 209Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 571Ø› دÙیاب Ùˆ قرقوز، ص 12Ø› شریعتی مزینانی ØŒ ص شصت Ùˆ دو؛ قرضاوی ØŒ ص 382). برخی دیگر، با دقت Ùˆ ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر، در این مورد Ø¨ØØ« کرده Ùˆ با توجه به ماهیت آموزه های علم Ùˆ قرآن ØŒ از نظر قطعی بودن ØŒ چهار ØØ§Ù„ت را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ اند: Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª علم قطعی با نص یا با آیات تأویل پذیر؛ Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª ÙØ±Ø¶ÛŒØ§Øª علما با نص یا با آیات تأویل پذیر، در صورت اول توق٠، در صورت دوم تأویل آیه ØŒ Ùˆ در ØØ§Ù„ت سوم Ùˆ چهارم پایبندی به آیه را توصیه Ù…ÛŒ کنند ( رجوع کنید به طباطبائی ØŒ ج 17ØŒ ص 373Ø› کارم سید غنیم ØŒ ص 277Ù€ 278). بی Ø´Ú© تلاش برای قاعده مند کردن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ بسیار ارزشمند است اما نمی تواند به طور Ú©Ù„ÛŒ مانع تØÙˆÙ„ Ùˆ دگرگونی ــ Ú©Ù‡ از لوازم اندیشة بشری است ــ در ØªÙØ³ÛŒØ± علمی شود. بعلاوه عموم عالمانی Ú©Ù‡ به ØªÙØ³ÛŒØ± پرداخته اند یا علم تجربی را عمیقاً نشناخته اند Ùˆ نمی توانند بدرستی ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های آن را دسته بندی کنند یا با ØªÙØ³ÛŒØ± آشنا نیستند یا در هر دو ØÙˆØ²Ù‡ Ùقط علاقه مندند Ùˆ چنین است Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± آنها از جهات گوناگون نقدپذیر است (قرضاوی ØŒ ص 383Ù€ 385Ø› کارم سید غنیم ØŒ ص 187Ù€211). در نزاع بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ عده ای نیز با استناد به هد٠قرآن Ùˆ جایگاه Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ در آن ØŒ بر مواÙقان خرده Ù…ÛŒ گیرند Ú©Ù‡ از هد٠قرآن غاÙÙ„ شده اند. آنان تأکید Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ قرآن کتاب علم نیست ØŒ کتاب هدایت Ùˆ ارشاد است Ùˆ پرداختن به ØªÙØ³ÛŒØ± علمی غÙلت از این ØÙ‚یقت است (شلتوت ØŒ همانجا؛ خولی ØŒ ص 298Ø› ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 540). عده ای نیز Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ هد٠قرآن از بیان Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ ØŒ این است Ú©Ù‡ مخاطبان خود را متوجه نظم Ùˆ تدبیر موجود در عالم Ùˆ وجود مدبّر Ùˆ صانعی ØÚ©ÛŒÙ… سازد (ضَی٠، ص 10Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 581Ø› ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 540). در این استدلال پرداختن به جزئیات آن مقدمات ØŒ یعنی آیات Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ ØŒ مخاطب را از کش٠نتایج ØÚ©Ù…تهای آن باز Ù…ÛŒ دارد (ضی٠، همانجا) ولی مواÙقان ØªÙØ³ÛŒØ± علمی نیز قرآن را کتاب هدایت ØŒ Ùˆ آیات Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ را مقدمه ای برای استدلالهای کلامی Ùˆ اخلاقی ØŒ Ù…ÛŒ دانند (رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 17ØŒ 25Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 571Ø› دیاب Ùˆ قرقوز، ص 11Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 24ØŒ 34Ø› بازرگان ØŒ ص 330Ø› کارم سید غنیم ØŒ ص 60)ØŒ جز اینکه بر Ø®Ù„Ø§Ù Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† ØŒ پرداختن به این آیات را مخال٠هد٠کلی قرآن یا غیر ضرور تلقی نمی کنند. از تØÙ„یل زبانی نیز برای استدلال بر اشتباه بودن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ شده است . این موضوع Ú©Ù‡ به طور جدّی در Ø¨ØØ« علم Ùˆ دین در غرب Ù…Ø·Ø±Ø Ø¨ÙˆØ¯Ù‡ ( رجوع کنید به باربور، ص 277Ù€287)ØŒ در Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قرآن ØŒ کمتر مورد توجه قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است . ÙÛŒÙ„Ø³ÙˆÙØ§Ù†ÛŒ Ú©Ù‡ به تØÙ„یل زبان پرداخته اند، آن را وسیله ای برای بر آوردن هدÙÛŒ خاص دانسته اند Ú©Ù‡ در نتیجه ØŒ در هر ØÙˆØ²Ù‡ از زندگی بشر، کارکرد Ùˆ ویژگیهایی دارد. از این منظر، زبانی Ú©Ù‡ قرآن در ØªÙˆØµÛŒÙ Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ به کار برده ØŒ زبانی عرÙÛŒ ØŒ مملو از ایهام Ùˆ تمثیل Ùˆ مجاز، است Ú©Ù‡ کاملاً با زبان علمی ÙØ±Ù‚ دارد. با تÙکیک این دو زبان ØŒ ارتباط بین دو ØÙˆØ²Ø© علم Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± قطع Ù…ÛŒ گردد Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± از دگرگونیهای ØÙˆØ²Ø© علم مصون Ù…ÛŒ ماند ولی نمی تواند از ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های آن به Ù†ÙØ¹ خود بهره برد. منابع : اØÙ…د عمر Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للقران ÙÛŒ المیزان ØŒ بیروت 1411/1991Ø› Ù…ØÙ…داکرم ØŒ «سر سیداØÙ…دخان هندی Ùˆ دانشگاه علیگر»، ترجمة علی قلی قرائی Ùˆ رسول Ø¬Ø¹ÙØ±ÛŒØ§Ù† ØŒ تاریخ Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ معاصر ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 2 (زمستان 1370)Ø› ایان باربور، علم Ùˆ دین ØŒ ترجمة بهاءالدین خرمشاهی ØŒ تهران 1362 Ø´ Ø› مهدی بازرگان ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« علمی ØŒ اسلامی ØŒ Ù…Ø¨ØØ« 6: باد Ùˆ باران در قرآن ØŒ تهران 1379 Ø´ Ø› امین بکری ØŒ التعبیرالÙÙ†ÛŒ ÙÛŒ القرآن ØŒ بیروت 1393/1973Ø› سید جمیلی ØŒ الاعجازالطبّی ÙÛŒ القرآن ØŒ بیروت 1987Ø› عبداللّه جوادی آملی ØŒ شریعت در آینة Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ قم 1377 Ø´ Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للآیات الکونیة ÙÛŒ القرآن ØŒ قاهره 1960Ø› امین خولی ØŒ مناهج تجدید ÙÛŒ النØÙˆ والبلاغة Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ الأدب ØŒ قاهره 1961Ø› Ù…ØÙ…دعبداللّه دراز، مدخل الی القرآن الکریم : عرض ØŒ تاریخی Ùˆ تØÙ„یل مقارن ØŒ ترجمة Ù…ØÙ…د عبدالعظیم علی ØŒ کویت 1391/1971Ø› Ù…ØÙ…د عزة دروزه ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« : السور مرتبة ØØ³Ø¨ النزول ØŒ ( قاهره ) 1381Ù€1383/ 1962Ù€1964Ø› عبدالØÙ…ید دیاب Ùˆ اØÙ…د قرقوز، مع الطب ÙÛŒ القرآن الکریم ØŒ دمشق ( بی تا. ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم 1404Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ØŒ بیروت 1407/1987Ø› Ù…ØÙ…درشیدرضا، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الØÚ©ÛŒÙ… المشتهر باسم ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„منار ØŒ ( تقریرات درس ) شیخ Ù…ØÙ…د عبده ØŒ مصر، ج 1ØŒ 1373ØŒ ج 2ØŒ 1367Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض 1407/1986Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت 1410/1990Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره 1967 ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم 1363 Ø´ Ø› ابراهیم بن موسی شاطبی ØŒ المواÙقات ÙÛŒ اصول الشریعة ØŒ بیروت 1415/1994Ø› Ø¹ÙØª Ù…ØÙ…د شرقاوی ØŒ الÙکرالدینی ÙÛŒ مواجهة العصر: دراسة تØÙ„یلیة لاتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ بیروت 1979Ø› Ù…ØÙ…دتقی شریعتی مزینانی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± نوین : جزو سی ام قرآن ØŒ تهران : Ø¯ÙØªØ± نشر ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ اسلامی ØŒ ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دابراهیم شری٠، اتجاهات التجدید ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم ÙÛŒ مصر ØŒ قاهره 1402/ 1982Ø› Ù…ØÙ…ود شلتوت ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم ØŒ بیروت 1408/1988Ø› شوقی ضی٠، سورة الرØÙ…Ù† Ùˆ سور قصار، عرض Ùˆ دراسة ØŒ قاهره : دارالمعار٠، ( بی تا. ) Ø› طباطبائی Ø› طنطاوی بن جوهری ØŒ الجواهر ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم ØŒ بیروت 1412/1991Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ اØÛŒØ§Ø¡ علوم الدین ØŒ بیروت 1412/1992Ø› همو، جواهر القرآن ØŒ چاپ ØØ³ÛŒÙ† خدیوجم ØŒ ( تهران ) 1360 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن عمر ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الکبیر ØŒ بیروت 1415/1995Ø› یوس٠قرضاوی ØŒ کی٠نتعامل مع القرآن العظیم ØŒ قاهره 1420/2000Ø› سیدقطب ØŒ ÙÛŒ ظلال القرآن ØŒ بیروت 1406Ø› کارم سید غنیم ØŒ الاشارات العلمیة ÙÛŒ القرآن الکریم بین دراسة Ùˆ التطبیق ØŒ قاهره 1415/1995Ø› کریم مجتهدی ØŒ سیدجمال الدین اسدآبادی Ùˆ تÙکر جدید ØŒ تهران 1363 Ø´ Ø› عبدالمجید عبدالسلام Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ بیروت 1393/1973Ø› Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ØØ³Ù† علی ندوی ØŒ ارزیابی تمدن غرب ØŒ ترجمه Ùˆ اقتباس Ù…ØÙ…د ثقÙÛŒ Ùˆ علی اکبر مهدی پور، قم ?( 1396 ) Ø› شادی Ù†Ùیسی ØŒ عقلگرایی در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرن چهاردهم ØŒ قم 1379 Ø´ Ø› عبدالرزاق نوÙÙ„ ØŒ القرآن Ùˆ العلم Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ مصر 1378/ 1959Ø› ÙˆØÛŒØ¯ اختر، «سرسید اØÙ…دخان Ùˆ اندیشة دینی »، ترجمة رسول Ø¬Ø¹ÙØ±ÛŒØ§Ù† ØŒ تاریخ Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ معاصر ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 1 (مهر 1370). / شادی Ù†Ùیسی / 12) ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ گرایشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ جدید. جریان ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ مسلمانان در دورة جدید (دورة مواجهة جهان اسلام با جهان غرب ) نه تنها Ú©Ùند یا متوق٠نشده ØŒ بلکه سرعت بیشتری Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ علاوه بر استمرار شیوه ها Ùˆ گرایشهای گذشته Ùˆ پدید آمدن آثاری با همان الگوها Ùˆ بعضاً بازنویسی برخی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قدیم ØŒ انواع دیگری از ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ دیدگاهها Ùˆ روشهای جدید در قلمرو پژوهشهای قرآنی پدید آمده است . ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ جدید، Ú©Ù‡ ریشه در تجددخواهی جهان اسلام دارد، همان اهدا٠کلی تجددخواهی را دنبال کرده است ØŒ از قبیل ایجاد ÙˆØØ¯Øª در میان مسلمانان برای مبارزه با غرب استعمارگر، خراÙÙ‡ زدایی از باورهای مسلمانان Ùˆ بر گرداندن آن به راه Ùˆ رسم سل٠و هماهنگ ساختن آموزه های دین اسلام با علم Ùˆ ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های جدید دانش بشری (عنایت ØŒ ص 11). ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ جدید از ØÛŒØ« انگیزه با ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ در روزگار گذشته ØªÙØ§ÙˆØª چندانی ندارد اما آنچه آن را از ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ قدیم متمایز Ù…ÛŒ سازد اهدا٠و موضوعات Ùˆ روشهای آن است . آنچه موجب شد قرآن Ù…ØÙˆØ± پژوهشهای تجددخواهان در این دوره ØŒ خاصه در میان اهل سنّت ØŒ قرار گیرد این اعتقاد بود Ú©Ù‡ قرآن بر دیگر منابع اندیشة اسلامی (از قبیل ØØ¯ÛŒØ« Ùˆ قیاس Ùˆ اجماع ) اولویت دارد (همان ØŒ ص 25). در مجموع ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùˆ پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ جدید، با وجود Ø§Ø®ØªÙ„Ø§ÙØ§Øª Ùˆ پراکندگیها، این سه عنصر مشترک دیده Ù…ÛŒ شود: تلاش برای ارائة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معقول از قرآن ØŒ کوشش در جهت خراÙÙ‡ زدایی Ùˆ Ø§ÙØ³Ø§Ù†Ù‡ زدایی از Ø³Ø§ØØª قرآن ØŒ Ùˆ تلاش برای عقلانی ساختن بنیادهای نظری دین یا اصول Ùˆ بنیادهایی Ú©Ù‡ به قرآن ارجاع Ù…ÛŒ شوند یا به Ú©Ù…Ú© آن توجیه Ù…ÛŒ گردند ( > دایرة المعار٠دین < ØŒ ج 14ØŒ ص 242). آنچه در این راه به Ú©Ù…Ú© آغازکنندگان این جریان آمد Ùˆ تا ØØ¯ÛŒ به کار آنان مشروعیت بخشید عبارت بود از Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از شیوة مرسوم Ùقیهان در بررسی دقیق روایات مشکوک یا مجعولی چون اسرائیلیات Ú©Ù‡ به ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± راه ÛŒØ§ÙØªÙ‡ بود Ùˆ نیز به کار Ú¯Ø±ÙØªÙ† شیوة جدید تØÙ‚یق متون تاریخی Ùˆ ادبی Ú©Ù‡ بسیاری از گزارشهای مشکوک Ùˆ مجعول را بی اعتبار Ù…ÛŒ کرد (عنایت ØŒ ص 27). مجموعه نوشته های ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معاصر را از ØÛŒØ« Ø´Ú©Ù„ پردازش Ù…ÛŒ توان به دو دستة اصلی تقسیم کرد: کتابهای Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ Ú©Ù‡ به ØªÙØ³ÛŒØ± تمام یا بخش عمدة سوره ها Ùˆ آیات قرآن از دیدگاه جدید Ù…ÛŒ پردازند Ùˆ کتابها یا رساله ها Ùˆ مقالاتی Ú©Ù‡ روش جدیدی در ØªÙØ³ÛŒØ± پیشنهاد Ù…ÛŒ کنند بی آنکه آن را با Ú©Ù„ قرآن یا بخش عمدة آن تطبیق دهند. دستة دوم اگر Ú†Ù‡ از مقبولیت دستة اول برخوردار نیستند، اهمیت آنها از ØÛŒØ« روش پیشنهادی Ùˆ نتایج ØØ§ØµÙ„ از آن کمتر از دستة اول نیست ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 27). در دستة اول٠آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ دوران جدید، رویکردهای متمایزی همچون رویکرد سلÙÛŒ ØŒ رویکرد عقلی Ù€ اصلاØÛŒ Ùˆ Ø±ÙˆÛŒÚ©Ø±Ø¯Ù ØªÙØ³ÛŒØ± برای تغییر شایان ذکرند. رویکرد سلÙÛŒ در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ مبتنی بر آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† کهن Ùˆ سنّت مأثور Ùˆ سیرت Ø³Ù„Ù ØµØ§Ù„Ø Ø§Ø³Øª Ùˆ اگر Ú†Ù‡ به نوعی ادامة سنّت ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قدیم Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود (Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ ص 41)ØŒ نوع تلقی اش از کتاب Ùˆ سنّت متمایز از شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مرسوم است . در واقع ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† سلÙÛŒ تمسک به سنّت را ضامن ÙˆØØ¯Øª ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ Ùˆ Ùکری مسلمانان Ùˆ سدّی در برابر هجوم بیگانگان Ù…ÛŒ دانند ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ همانجا). مهمترین Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† سلÙÛŒ عبارت اند از: شَنقیطی (متوÙÛŒ 1352 Ø´ )ØŒ دانشمند Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± موریتانیایی ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± ناتمام٠اضواءالبیان ÙÛŒ Ø§ÛŒØ¶Ø§Ø Ø§Ù„Ù‚Ø±Ø¢Ù† Ø› عبدالرØÙ…ان بن ناصر آل سعدی الناصری (متوÙÛŒ 1336Ø´ )ØŒ Ùقیه اهل عربستان ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± تیسیرالکریم الرØÙ…ان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± کلام المنّان Ø› Ù…ØÙ…دطاهربن عاشور (متوÙÛŒ 1352Ø´ )ØŒ Ùقیه Ùˆ Ù…ØµÙ„Ø Ù…Ø´Ù‡ÙˆØ± تونسی ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù Ø§Ù„ØªØØ±ÛŒØ± والتنویر در سی مجلد Ú©Ù‡ مهمترین ØªÙØ³ÛŒØ± در مغرب عربی Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود (همان ØŒ ص 35)Ø› Ù…ØÙ…دعلی صابونی نویسندة ØªÙØ³ÛŒØ± روائع البیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± آیات الاØÚ©Ø§Ù… ÙÛŒ القرآن . در ایران Ùˆ عالم تشیع نیز دو Ù…ÙØ³Ø± با گرایش سلÙÛŒ شایان ذکرند: Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³Ù† شریعت سنگلجی (متوÙÛŒ 1322) با کتاب کلید Ùهم قرآن Ùˆ یوس٠شعار (متوÙÛŒ 1352) با کتاب ØªÙØ³ÛŒØ± آیات مشکلة قرآن . رویکرد عقلی Ù€ اصلاØÛŒ ــ Ú©Ù‡ در واقع جزئی از رویکرد سلÙÛŒ است (همان ØŒ ص 41) ــ به سبب توجه به عقل Ùˆ معتبر دانستن آن در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ مکتب عقلی در ØªÙØ³ÛŒØ± نامیده Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 730). رویکرد عقلی Ù€ اصلاØÛŒ ØŒ عقل را هم مرتبة ÙˆØÛŒ قرار Ù…ÛŒ دهد Ùˆ در واقع ØŒ ÙˆØÛŒ را مکمل عقل Ù…ÛŒ داند؛ از همین رو، عقاید اسلامی را بر اساس٠اØÚ©Ø§Ù… عقلی Ùˆ Ú©Ø´Ùیات تمدن غرب تأویل Ù…ÛŒ کند Ùˆ Ù…ÛŒ کوشد Ú©Ø§Ø³ØªÙ†Ù ÙØ§ØµÙ„Ø© بین تمدن اسلامی Ùˆ تمدن غرب را توجیه نماید ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 1ØŒ ص 809 Ù€810). نماینده Ùˆ بنیانگذار این رویکرد Ù…ØÙ…د عبده * (متوÙÛŒ 1323) بود Ú©Ù‡ خود ØªØØª تأثیر اندیشه ها Ùˆ تعلیمات٠مصلØÛŒ چون سیدجمال الدین اسدآبادی * قرار داشت Ú©Ù‡ معتقد بود مسلمانان به جای کسب هدایت از قرآن تنها به کش٠ظواهر آیات (مانند ØªÙØ³ÛŒØ± باءبسمله Ùˆ نظایر آن ) بسنده کرده اند (مخزومی ØŒ ص 160). عبده تدریس ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن را از آغاز تا آیة 125 سورة نساء ادامه داد (رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 14). ÙˆÛŒ همچنین جزء آخر قرآن Ùˆ سورة والعصر را ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ به طور مستقل منتشر کرد. هد٠عبده از ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ تبیین مسائلی بوده Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† در باب آنها کوتاهی کرده اند (رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 14Ù€ 15). ÙˆÛŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن را، Ú©Ù‡ بیشتر معطو٠به بیان ابعاد دستور٠زبانی Ùˆ بلاغی قرآن است ØŒ با Ø±ÙˆØ Ù‚Ø±Ø¢Ù† ناسازگار Ùˆ موجب Ù…ØØ±ÙˆÙ… شدن مردم از Ùهم درست آیات Ù…ÛŒ داند ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 1ØŒ ص 26Ù€27). آرای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ عبده مبتنی بر آرا Ùˆ مواضع Ø§ØµÙ„Ø§Ø Ú¯Ø±Ø§Ù†Ø© ÙˆÛŒ است Ùˆ چون ÙˆÛŒ در مقام تعارض٠عقل Ùˆ نقل ØŒ اولی را Ù…Ø±Ø¬Ù‘ÙŽØ Ø¯Ø§Ù†Ø³ØªÙ‡ (عبده ØŒ 1976ØŒ ص 45)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور از دیدگاه او چندان معتبر نیست ( رجوع کنید به رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 9Ù€10). بر اساس همین دیدگاه عقلی است Ú©Ù‡ ÙˆÛŒ به کتابهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قدما مراجعه نمی کرده Ùˆ کلمات Ùˆ Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ…ÛŒ چون ÙØ±Ø´ØªÙ‡ Ùˆ شیطان ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 1ØŒ ص 269ØŒ 281Ù€282) Ùˆ Ø³ØØ± ( رجوع کنید به عبده ØŒ 1973ØŒ ج 5ØŒ ص 567Ø› نیز رجوع کنید به Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØºÙØ§Ø± عبدالرØÛŒÙ… ØŒ ص 255Ù€ 258) Ùˆ Â«ØØ¬Ø§Ø±Ø©Ù Ù…ÙÙ† Ø³ÙØ¬Ù‘یل » Ùˆ «طیراً اَبابیل » ( رجوع کنید به عبده ØŒ 1973ØŒ ج 5ØŒ ص 527 Ù€529) را به گونه ای Ú©Ù‡ در نظر او عقل پذیر باشد تأویل نموده است . عبده ضمن اعتقاد به ÙˆØØ¯Øª موضوعی آیات قرآن ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 2ØŒ ص 11)ØŒ Ùهم مراد خداوند را از آیات قرآن مبتنی بر به کار Ú¯Ø±ÙØªÙ† دانشهایی چون Ù†ØÙˆ Ùˆ معانی Ù…ÛŒ داند (رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 22). ÙˆÛŒ همچنین توجه به بستر تاریخی واژه های قرآن Ùˆ کاربرد اولیة آنها را اصل مهمی در ÙØ±Ø¢ÛŒÙ†Ø¯ Ùهم مراد خداوند تلقی Ù…ÛŒ کند (همان ØŒ ج 1ØŒ ص 21Ù€22). از پیروان این رویکرد Ù…ÛŒ توان به این Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اشاره کرد: Ù…ØÙ…د رشیدرضا (متوÙÛŒ 1345)ØŒ مهمترین شاگرد عبده Ùˆ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± ناتمام المنار * ØŒ Ú©Ù‡ در روش Ùˆ نگرش عقلی به قرآن پیرو استادش عبده بوده (ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 551) اما چنانکه در مقدمة خود بر المنار (ج 1ØŒ ص 16) Ù…ÛŒ گوید در پاره ای موارد (مثلاً در Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از روایات صØÛŒØ در ØªÙØ³ÛŒØ±) با عبده اختلا٠نظر دارد؛ Ù…ØÙ…د جمال الدین قاسمی (متوÙÛŒ 1333)ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ØØ§Ø³Ù† التأویل Ø› Ù…ØÙ…د مصطÙÛŒ المراغی (متوÙÛŒ 1364)ØŒ شاگرد عبده Ø› Ù…ØÙ…د عزّه دَرْوَزه (متوÙÛŒ 1363 Ø´ )ØŒ ØµØ§ØØ¨ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« Ú©Ù‡ آن را بر اساس ترتیب نزول نوشته Ø› عبدالØÙ…یدبن بادیس (متوÙÛŒ 1359)ØŒ از متÙکران Ù…ØµÙ„Ø Ø§Ù„Ø¬Ø²Ø§ÛŒØ± Ùˆ رهبر جنبش آزادیبخش الجزایر در برابراستعمار ÙØ±Ø§Ù†Ø³Ù‡ (عبدالمنعم نمر، ص 137) Ú©Ù‡ بخشی از Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اش با عنوان مجالس التذکیر من کلام الØÚ©ÛŒÙ… الخبیر منتشر شده است Ø› اØÙ…د مصطÙÛŒ المراغی (متوÙÛŒ 1372)ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± المراغی Ø› عبدالعزیز جاویش ØŒ ØµØ§ØØ¨ اسرارالقرآن Ø› عبدالکریم خطیب ØŒ Ù…Ø¤Ù„Ù Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآنی للقرآن Ø› Ùˆ عبدالقادر مغربی (متوÙÛŒ 1375) Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± جزء بیست Ùˆ نهم قرآن از او باقی مانده است (رومی ØŒ ج 1ØŒ ص 207). در شبه قارة هند نیز این ابوالکلام آزاد (متوÙÛŒ 1379/ 1338 Ø´ ) دانشمند Ùˆ Ù…ØÙ‚Ù‚ Ùˆ همرزم گاندی در مبارزات استقلال خواهانه در برابر بریتانیا، ØªÙØ³ÛŒØ± ترجمان القرآن را به اردو، متأثر از مکتب عبده تألی٠کرد ( رجوع کنید به آزاد ÙØ§Ø±ÙˆÙ‚ÛŒ ØŒ ص 47Ù€70). همپای ÙØ±Ø¢ÛŒÙ†Ø¯ نوسازی کشورهای اسلامی به Ø´Ú©Ù„ غربی ØŒ مبارزات سیاسی Ùˆ اجتماعی Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ وسیعی در جهان اسلام پدید آمد Ú©Ù‡ از جملة آنها به مبارزات گستردة گروههای اسلامی Ù…ÛŒ توان اشاره کرد. از ویژگیهای مشترک این گروهها Ù…ØÙˆØ± قرار دادن قرآن بود Ùˆ سردادن شعار بازگشت به قرآن Ùˆ مبارزه به شکلهای مختل٠در راه عملی کردن اØÚ©Ø§Ù… آن . این ØØ±Ú©Øª را شاید بتوان ØªÙØ³ÛŒØ± برای تغییر نامید. ØØ³Ù† البنا، بنیانگذار جمعیت اخوان المسلمین ØŒ از جمله این Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ است Ú©Ù‡ چند اثر در زمینة ØªÙØ³ÛŒØ± با این دیدگاه دارد، از جمله : رسالتان ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ سورة Ø§Ù„ÙØ§ØªØÙ‡ Ùˆ مقاصد سورة البقره (خرمشاهی ØŒ ص 29). شاخصترین ÙØ±Ø¯ در این Ø±ÙˆÛŒÚ©Ø±Ø¯Ù ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ سیدقطب (متوÙÛŒ 1345 Ø´ )ØŒ از اعضای اخوان المسلمین ØŒ بود. ÙˆÛŒ چند اثر قرآنی نوشت Ú©Ù‡ مهمترین آنها ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ ظلال القرآن است . اگر Ú†Ù‡ او ØªØØª تأثیر آموزه های رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ عقلی Ù€ اصلاØÛŒÙ المنار بود، در بسیاری موارد با آن Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª کرد؛ از جمله در باب Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ…ÛŒ چون شیاطین Ùˆ ملائکه از تأویلهای عقلی موجود در این رویکرد خودداری ورزید Ùˆ معتقد بود Ú©Ù‡ به اموری از این قبیل باید بدون چون Ùˆ چرا ایمان آورد (برای نمونه رجوع کنید به قطب ØŒ ج 4ØŒ ص 30Ù€31ØŒ ج 8ØŒ ص 670Ù€671). سیدقطب بر آن است Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± باید از دخالت دادن پیشین٠عقل در مواجهه با داده های قرآنی امتناع کند (ج 8ØŒ ص 671). از دیدگاه سیدقطب همة سوره های قرآن واجد موضوعی ÙˆØ§ØØ¯Ù†Ø¯ Ú©Ù‡ او آن را «مØÙˆØ±Â» نامیده است (برای نمونه رجوع کنید به ج 1ØŒ ص 23ØŒ ج 2ØŒ ص 623ØŒ ج 5ØŒ ص 121). ÙˆÛŒ قرآن را چونان متنی ادبی در نظر Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± وظیÙÙ‡ دارد آن را رمزگشایی کند اما رمزگشایی آن تنها در توان کسانی است Ú©Ù‡ بتوانند قرآن را تجربه کنند Ùˆ خود را مخاطب آن بدانند، نظیر مسلمانان صدر اسلام Ø› بنابراین ØŒ کسانی قدرت Ùهم قرآن را دارند Ú©Ù‡ انگیزة تغییر را در سر داشته باشند ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 64Ù€ 65). در واقع ØŒ سید قطب سلÙÛŒ اندیشی است Ú©Ù‡ به جای الگو قرار دادن میراث ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ سل٠، جهاد اسلامی مسلمانان صدر اسلام را سرمشق قرار Ù…ÛŒ دهد (همانجا). در ایران Ùˆ به طور Ú©Ù„ÛŒ در میان شیعیان ØŒ مهمترین مبارز Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±ÛŒ Ú©Ù‡ با رویکرد Ø§ØµÙ„Ø§Ø Ø¨Ø±Ø§ÛŒ تغییر ØªÙØ³ÛŒØ± نوشت سیدمØÙ…ود طالقانی * (متوÙÛŒ 1358 Ø´ ) بود. ØªÙØ³ÛŒØ± پرتوی از قرآن ÙˆÛŒ از آغاز تا آیة 28 سورة نساء Ùˆ سراسر جزء سی ام را در بر Ù…ÛŒ گیرد. هد٠طالقانی از نوشتن این ØªÙØ³ÛŒØ± ــ Ú©Ù‡ ØØ§ØµÙ„ تلاش Ùکری ÙˆÛŒ در دوران زندان Ùˆ تبعید است ــ عبارت بود از اØÛŒØ§ÛŒ تعالیم قرآن Ùˆ باز گرداندن آن به صØÙ†Ø© اندیشه Ùˆ عمل (طالقانی ØŒ ج 1ØŒ ص 13). در پاکستان نیز ابوالاعلی مودودی * متÙکر Ùˆ نویسندة شهیر (متوÙÛŒ 1358 Ø´ ) ØªÙØ³ÛŒØ± تÙهیم القرآن را به اردو، با همین دیدگاه نگاشت . در Ù…Ø¬Ù…ÙˆØ¹Ù ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ Ú©Ù‡ در عصر ØØ§Ø¶Ø± در جهان اسلام نوشته شده ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒÛŒ وجود دارند Ú©Ù‡ نمی شود آنها را به طور مطلق در یکی از رویکردهای یاد شده جای داد، ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ Ú©Ù‡ متأثر از ÙØ¶Ø§ Ùˆ مقتضیات عصر جدیدند اما ضمن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از دستاوردهای رویکردهای یاد شده ØŒ مقید به چارچوب هیچ کدام از آنها نیستند. در میان نویسندگان اهل سنّت Ù…ÛŒ توان به آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ù…ØÙ…ود شلتوت (متوÙÛŒ 1342 Ø´ / 1963)ØŒ Ù…ÙÙØªÛŒ اعظم مصر، اشاره کرد، از جمله : الی القرآن الکریم ØŒ Ù…Ùنْ Ù‡ÙØ¯ÙŽÛŒ القرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم . در میان شیعیان در این زمینه Ù…ÛŒ توان از ØªÙØ³ÛŒØ± نوین Ù…ØÙ…دتقی شریعتی ØŒ برخی آثار مهدی بازرگان ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه (زیر نظر ناصر مکارم شیرازی ) Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کاش٠اثر Ù…ØÙ…دجواد مغنیه نام برد. اما مهمترین ØªÙØ³ÛŒØ± شیعی در این زمینه ØªÙØ³ÛŒØ± المیزان ØŒ اثر سیدمØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† طباطبائی ØŒ است Ú©Ù‡ در آن از روش ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن به قرآن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ شده Ùˆ نویسنده ضمن بهره گیری از آیات قرآن برای ØªÙØ³ÛŒØ± آیات دیگر از میراث ادبی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ Ùˆ کلامی گذشته Ùˆ دوران معاصر نیز Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ کرده Ùˆ در عین ØØ§Ù„ Ú©Ù‡ به معضلات Ùکری Ùˆ اجتماعی عصر ØØ§Ø¶Ø± توجه نشان داده از ÙØ±Ùˆ غلتیدن به قلمرو علم گرایی در امان مانده است ( رجوع کنید به خرمشاهی ØŒ ص 115Ù€ 132). در دستة دوم آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معاصر، Ú©Ù‡ متضمن ارائة روشی برای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بررسی قرآن هستند، Ù…ÛŒ توان به دو رویکرد ادبی Ùˆ تأویلی Ùˆ رویکردهای مستقل کسانی چون ØØ³Ù† ØÙ†ÙÛŒ Ùˆ Ù…ØÙ…د Ø´ÙØØ±ÙˆØ± اشاره کرد. رویکرد ادبی به ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ــ Ú©Ù‡ رویکرد بیانی هم نامیده Ù…ÛŒ شود Ùˆ Ù…ÛŒ کوشد قرآن را از دیدگاه ادبی٠صر٠بررسی کند ــ در واقع ریشه در رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±Ù المنار دارد Ú©Ù‡ بر این جنبة قرآن تأکید Ù…ÛŒ ورزد ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 79). اگر Ú†Ù‡ توجه به Ø¨ÙØ¹Ø¯Ù ادبی قرآن در سنّت ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قدیم هم وجود داشت ØŒ هد٠از توجه به آن اثبات اعجاز قرآن بود اما در رویکرد ادبی ØŒ جنبة ادبی متن قرآن هد٠نهایی است (رومی ØŒ ج 3ØŒ ص 881 Ù€882) Ùˆ آیات قرآن بی هیچ انگیزه Ùˆ Ù…Ù„Ø§ØØ¸Ø© دیگری Ùقط از ØÛŒØ« زبانی Ùˆ بلاغی بررسی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ شوند (خولی ØŒ ص 230). ØµØ§ØØ¨Ø§Ù† این رویکرد هم چون Ø§ØµØØ§Ø¨ رویکرد المنار هد٠اصلی ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن را نمایان کردن جنبة هدایتی قرآن Ù…ÛŒ دانند اما در عین ØØ§Ù„ معتقدند Ú©Ù‡ پیش از آن Ù…ÙØ³Ø± باید عربی بودن متن قرآن را در نظر بگیرد (همان ØŒ ص 229Ø› شکری Ù…ØÙ…د عیاد، ص 6Ù€7). آنان Ù…ÛŒ کوشند مسئلة اعجاز قرآن را به موضوعی بیانی Ùˆ ادبی Ùˆ درون متنی تقلیل دهند Ùˆ همچنین بر آن اند Ú©Ù‡ کش٠معنای قرآن ØŒ توجه به سیاق Ùˆ Ø¨Ø§ÙØª تاریخی Ùˆ جنبه های روان شناختی Ùˆ جامعه شناختی آن را در ارتباط با واقعیت بر Ù…ÙØ³Ø± الزام Ù…ÛŒ کند. بنیانگذار این رویکرد امین خولی ØŒ نویسنده Ùˆ Ù…ØÙ‚Ù‚ ØµØ§ØØ¨ نام مصری (متوÙÛŒ 1345 Ø´ )ØŒ است Ú©Ù‡ مهمترین آرای خود را در این زمینه در کتاب مناهج التجدید ÙÛŒ النØÙˆ والبلاغة Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ الادب (1951) Ùˆ مقاله ای با عنوان Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Â» در دائرة المعار٠الاسلامیة (ج 9ØŒ ص 411Ù€ 438) آورده است . ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی مورد نظر خولی شامل دو مرØÙ„Ù‡ است : در مرØÙ„Ø© نخست ØŒ آیات قرآن Ø¨Ø±ØØ³Ø¨ موضوع کنار هم نهاده Ù…ÛŒ شوند تا مقاصد قرآن روشنتر گردد Ùˆ در مرØÙ„Ø© دوم ØŒ نخست سرشت تاریخی آیات Ùˆ واژه ها Ùˆ سپس عوامل بیرونی٠ناظر به متن (Ù…ØÙ„ نزول ÙˆØÛŒ Ùˆ زندگی Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ مخاطبان اولیة قرآن ) بررسی Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به خولی ØŒ ص 235) Ùˆ سرانجام متن قرآن از ØÛŒØ« واژگان Ùˆ عوامل مختل٠تØÙˆÙ„ معنایی آنها Ùˆ ترکیبات Ùˆ جملات بررسی Ù…ÛŒ گردد Ùˆ در مورد سبک Ùˆ اسلوب آیات تØÙ‚یق Ù…ÛŒ شود (همان ØŒ ص 237Ù€239). شاگرد Ùˆ همسر امین خولی ØŒ عایشه عبدالرØÙ…ان بنت الشاطی * (متوÙÛŒ 1377 Ø´ )ØŒ بر همین سبک Ùˆ سیاق آثاری پدید آورد Ú©Ù‡ مهمترین آنها Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± البیانی للقرآن الکریم ( اعجاز بیانی قرآن ) است Ú©Ù‡ در آن شیوة ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی دنبال شده است . Ù…ØÙ…داØÙ…د خَلَ٠اللّه (1377 Ø´ / 1998)ØŒ شاگرد دیگر امین خولی ØŒ ØªØØª تأثیر رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ÙˆÛŒ کتاب الÙنّ القَصصی ÙÛŒ القرآن الکریم را نوشت Ú©Ù‡ در واقع رسالة دکتری ÙˆÛŒ بود. ÙˆÛŒ با تطبیق دادن روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خولی بر قصه پردازی قرآن کوشید ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ عقل پسند از آنها عرضه کند. از دیدگاه خل٠اللّه داستانهای قرآن ØÚ©Ø§ÛŒØ§ØªÛŒ اخلاقی اند Ú©Ù‡ به زبان تمثیل بیان شده اند Ùˆ ازینرو، گزارش تاریخی نیستند (Ù…ØÙ…داØÙ…د خل٠اللّه ØŒ ص 22)Ø› بنابراین ØŒ برای رها شدن از مشکل اسرائیلیات * Ùˆ تأویلهایی Ú©Ù‡ برای توجیه آنها ذکر شده Ùˆ نیز برای رسیدن به هد٠ØÙ‚یقی اینگونه قصص باید آنها را از قلمرو تاریخ خارج ساخت (همان ØŒ ص 73). شکری Ù…ØÙ…د عیاد (1300 Ø´ Ù€ / 1921Ù€ )ØŒ شاگرد دیگر خولی ØŒ نیز با نوشتن کتاب یوم الدین Ùˆ Ø§Ù„ØØ³Ø§Ø¨ (عنوان دیگر آن : Ù…ÙÙ† وص٠القرآن لیوم الدین Ùˆ یوم Ø§Ù„ØØ³Ø§Ø¨ ) تلاش کرد شیوة استاد خود را بر آیات متعلق به قیامت تطبیق دهد. واپسین رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در روزگار جدید رویکرد تأویلی نام دارد Ú©Ù‡ در دو دهة آغاز قرن پانزدهم هجری قمری ØŒ در نقاط گوناگون جهان اسلام تکوین Ùˆ رشد ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است . این رویکرد از یک سو در تلاشهای خولی Ùˆ شاگردانش Ùˆ نیز تلاشهای تأویلی قرون گذشته ریشه دارد Ùˆ از سوی دیگر دستاوردهای اندیشة غربی را مغتنم Ù…ÛŒ شمرد (Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 91). بر همین اساس ØŒ تأویل در این رویکرد با تأویل در میراث اسلامی ØªÙØ§ÙˆØª عمده دارد. تأویل در این رویکرد نوعی همکنشی میان متن Ùˆ خوانندة متن است ( رجوع کنید به همان ØŒ ص 92). در واقع ØŒ در این رویکرد قرآن به مثابه پدیده ای ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ در معرض تأویلی قرار Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ ریشه در دانشهای جدید دارد (همانجا). از مهمترین ØµØ§ØØ¨Ø§Ù† این رویکرد این اشخاص اند: Ù…ØÙ…دارکون (1307 Ø´ Ù€ / 1928Ù€ ) ØµØ§ØØ¨ کتابهایی چون قراءات القرآن Ùˆ الÙکر الاسلامی : قراءة علمیة Ø› نصر ØØ§Ù…د ابوزید (1322 Ø´ Ù€ / 1943Ù€ ) نویسندة کتابهایی چون الاتجاه العقلی ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ Ù…Ùهوم النصّ ØŒ اشکالیات القراءة Ùˆ آلیّات التأویل Ùˆ النصّ، السلطة Ø› Ùˆ تا ØØ¯ÛŒ ÙØ¶Ù„ الرØÙ…ان (متوÙÛŒ 1367 Ø´ / 1988) نویسندة آثاری در این زمینه از جمله > مضامین اصلی قرآن < ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 91Ù€ 104). همچنین باید از دو تن دیگر از کسانی یاد کرد Ú©Ù‡ کوشیده اند روش جدیدی برای مواجهه با قرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± آن پیشنهاد کنند؛ نخست ØØ³Ù† ØÙ†ÙÛŒ Ú©Ù‡ آرای اساسی خود را در این زمینه در رسالة دکتری اش با عنوان > روشهای ØªÙØ³ÛŒØ± < Ùˆ نیز در بخشی از کتاب التراث والتجدید آورده است . ÙˆÛŒ با نقد روش پژوهش شرق شناسان ( رجوع کنید به 1412ØŒ ص 86) Ùˆ نیز نقد شیوة پژوهش Ù…ØÙ‚قان مسلمان در مواجهه با میراث اسلامی ( رجوع کنید به همان ØŒ ص 96) بر ضرورت بازسازی این روشها تأکید کرده است . او روش جدیدی را در ØªÙØ³ÛŒØ± پیشنهاد Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان از آن به روش اجتماعی در ØªÙØ³ÛŒØ± تعبیر کرد ( رجوع کنید به 1419ØŒ ص 174). در این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ بخشهایی از قرآن قرائت Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ پاسخگوی نیازهای آدمی باشد ( رجوع کنید به همان ØŒ ص 175). دوم Ù…ØÙ…د Ø´ÙØØ±ÙˆØ±ØŒ مهندس سوری ØŒ Ú©Ù‡ با عرضة کتابی با عنوان الکتاب Ùˆ القرآن : قراءة معاصرة (بیروت 2000) کوشیده است Ø·Ø±Ø ØªØ§Ø²Ù‡ ای برای قرائت Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ارائه کند. در مجموع Ù…ÛŒ توان تلاشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مسلمین را در دورة معاصر در هر دو دستة یاد شده واجد سه ویژگی دانست : ال٠) گسترش ÛŒØ§ÙØªÙ† دامنة شمول آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معاصر بر مخاطبان٠بیشتر، به سبب توسعة نهادهای مدنی جدید Ùˆ تعلیم Ùˆ تربیت Ø› ب ) تعمیم Ùˆ انتقال ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ از مراکز اسلامی قدیم به بعضی دیگر از نقاط جهان اسلام (مناطقی چون هند Ùˆ پاکستان Ùˆ مغرب Ùˆ آسیای جنوب شرقی )Ø› ج ) Ø§Ù„ØªÙØ§Øª به مسائلی Ú©Ù‡ پیش از این کمتر مورد توجه Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† بود، نظیر مسائل اخلاقی Ùˆ اجتماعی Ùˆ اقتصادی مبتلابه٠جامعه ( > دایرة المعار٠جهان اسلام آکسÙورد < ØŒ ج 4ØŒ ص 174Ø› برای نمونه ای از میزان توجه ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ جدید به Ù…Ø¨Ø§ØØ« مذکور ï€ï€ï€ï€Ø±Ø¬ÙˆØ¹ کنید به Ùهرست موضوعی ØªÙØ³ÛŒØ± المیزان با عنوان دلیل المیزان Ùˆ Ùهرست موضوعی ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه Ùˆ نیز ØªÙØ³ÛŒØ± راهنما Ú©Ù‡ Ùهرست نسبتاً کاملی است از موضوعاتی Ú©Ù‡ موردتوجه ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ). منابع : ØØ³Ù† ØÙ†ÙÛŒ ØŒ التراث Ùˆ التجدید موقÙنا من التراث القدیم ØŒ بیروت 1412/1992Ø› همو، Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ù…ØµØ§Ù„Ø Ø§Ù„Ø§Ù…Ø© : Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الاجتماعی »، قضایا اسلامیة معاصرة ØŒ Ø´ 4 (1419/1998)Ø› بهاءالدین خرمشاهی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± جدید ØŒ تهران 1364 Ø´ Ø› امین خولی ØŒ الاعمال الکاملة ØŒ ج 10: مناهج تجدید ÙÛŒ النØÙˆ Ùˆ البلاغة Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ الادب ØŒ ( قاهره ) 1995Ø› دائرة المعار٠الاسلامیة ØŒ قاهره : دارالشعب ØŒ ?( 1969 ) ØŒ ذیل Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±. تکمله » (از امین خولی )Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ قاهره 1409/1989Ø› Ù…ØÙ…د رشیدرضا، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الØÚ©ÛŒÙ… المشتهر باسم ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„منار ØŒ ( تقریرات درس ) شیخ Ù…ØÙ…د عبده ØŒ مصر، ج 1ØŒ 1373/1954ØŒ ج 2ØŒ 1376Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض 1407/1986Ø› شکری Ù…ØÙ…د عیاد، یوم الدین Ùˆ Ø§Ù„ØØ³Ø§Ø¨ ØŒ ( بی جا ) 1980Ø› Ù…ØÙ…ود طالقانی ØŒ پرتوی از قرآن ØŒ ج 1ØŒ تهران 1345 Ø´ Ø› Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØºÙØ§Ø± عبدالرØÛŒÙ… ØŒ الامام Ù…ØÙ…د عبده Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ ( قاهره ? 1400/1980 ) Ø› عبدالمنعم نمر، علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±: کی٠نشأ Ùˆ تطور ØØªÛŒ انتهی الی Ø¹ØµØ±Ù†Ø§Ø§Ù„ØØ§Ø¶Ø± ØŒ قاهره 1405/ 1985Ø› Ù…ØÙ…د عبده ØŒ الاعمال الکاملة للامام Ù…ØÙ…د عبده ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عماره ØŒ ج 5: ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ بیروت 1973Ø› همو، رسالة التوØÛŒØ¯ ØŒ بیروت 1396/1976Ø› اØÙ…د علی بابائی Ùˆ رضا Ù…ØÙ…دی ØŒ Ùهرست موضوعی ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه ØŒ قم 1376 Ø´ Ø› ØÙ…ید عنایت ØŒ شش Ú¯ÙØªØ§Ø± در بارة دین Ùˆ جامعه : «تجدد Ùکر دینی نزد اهل سنت »، تهران 1352 Ø´ Ø› سیدقطب ØŒ ÙÛŒ ظلال القرآن ØŒ بیروت 1386/ 1976Ø› الیاس کلانتری ØŒ دلیل المیزان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القران ØŒ تهران 1362 Ø´ Ø› عبدالمجید عبدالسلام Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصر الرّاهن ØŒ عمان 1402/1982Ø› Ù…ØÙ…داØÙ…د خل٠اللّه ØŒ الÙÙ† القصصی ÙÛŒ القرآن الکریم ØŒ یلیه عرض Ùˆ تØÙ„یل بقلم خلیل عبدالکریم ØŒ بیروت 1999Ø› Ù…ØÙ…دپاشا مخزومی ØŒ خاطرات جمال الدین Ø§Ù„Ø§ÙØºØ§Ù†ÛŒ Ø§Ù„ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ ØŒ بیروت 1931Ø› اØÙ…یدة Ù†ÛŒÙØ±ØŒ الانسان Ùˆ القرآن وجهاً لوجه ØŒ دارالبیضاء 1997Ø› اکبر هاشمی Ø±ÙØ³Ù†Ø¬Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± راهنما: روشی نو در ارائة Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… Ùˆ موضوعات قرآن ØŒ قم 1371 Ø´ Ù€ Ø› I. H. Azad Faruqi, The Tarjuman A l-Qur'an: a critical analysis of Maulana Abu'l-Kalam Azad's approach to the understanding of the Qur'an , New Delhi 1982; The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliade, NewYork 1987, s.v. "Tafs ¦ â r" (by Andrew Rippin); The Oxford encyclopedia of the modern Islamic world , ed. John L. Esposito, New York 1995, s.v. "Tafs ¦ â r" (by Mustansir Mir). نیز ؤ Encyclopaedia of the Qur'a ¦ n , ed. Jane Dammen Mc Auliffe, Leiden: Brill, 2002- , s.v. "Exegesis of the Qur'a ¦ n: early modern and contemporary" (by Rotraud Wielandt); Andrew Rippin, Muslims: their religious beliefs and practices , London 2001. / گروه قرآن Ùˆ ØØ¯ÛŒØ« / 13) پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در جهان اسلام . ØªÙØ³ÛŒØ± پس از آنکه به صورت Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ آیات ØŒ موردتوجه Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† قرار Ú¯Ø±ÙØª ØŒ به عنوان علمی مستقل Ú©Ù‡ دارای اصول Ùˆ قواعد Ùˆ رویکردهای مخصوص به خود است ØŒ موضوع برخی پژوهشها در میان مسلمانان گردید. علاوه بر این ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ کتب ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ از زمان پیدایش این علم تا کنون ØŒ معرÙÛŒ Ùˆ نقد Ùˆ ارزیابی شده اند. آثاری Ú©Ù‡ دانشمندان اسلامی در این باب تألی٠کرده اند، به سه گروه اصلی تقسیم Ù…ÛŒ شود: گروه اول ØŒ آثاری است Ú©Ù‡ به علم ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بیان اصول Ùˆ قواعد آن Ù…ÛŒ پردازد. در این ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª ØŒ بدون اینکه به ØªÙØ³ÛŒØ± یا Ù…ÙØ³Ø± یا روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاصی توجه شود، مبانی Ùˆ اصول ØªÙØ³ÛŒØ± صØÛŒØ قرآن از دیدگاه مؤل٠بیان Ù…ÛŒ شود Ùˆ شرایط Ùˆ پیش نیازهای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ گردد. اینگونه پژوهشها با علم اصول ØªÙØ³ÛŒØ± یا قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± مرتبط است . علم اصول ØªÙØ³ÛŒØ± عبارت است از مبانی Ùˆ قواعدی Ú©Ù‡ علم ØªÙØ³ÛŒØ± بر آنها بنا Ù…ÛŒ گردد Ùˆ نسبت آن با علم ØªÙØ³ÛŒØ± همانند نسبت اصول Ùقه با Ùقه Ùˆ Ù†ØÙˆ با زبان عربی است (رومی ØŒ ص 11Ø› صباغ ØŒ ص 10Ø› سبت ØŒ ص 33). اگر Ú†Ù‡ عده ای اصول یا قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± را Ù…ØªØ±Ø§Ø¯Ù Ø§ØµØ·Ù„Ø§Ø Â«Ø¹Ù„ÙˆÙ… قرآن » Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ آن را بر همة این علوم اطلاق نموده اند (سبت ØŒ همانجا؛ عبید، ص 28)ØŒ به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ اصول ØªÙØ³ÛŒØ± جزئی از علوم قرآن ØŒ Ùˆ البته از مهمترین Ùˆ بارزترین آنها، باشد (رومی ØŒ ص 12Ø› عبید، ص 28Ù€29) Ùˆ ازینروست Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان مجموعه ای از مسائل این علم را در کتب علوم قرآن ÛŒØ§ÙØª ( رجوع کنید به ادامة مقاله ). چون Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† ØŒ نگرشهای Ù…ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ به این علم دارند، نمی توان Ù…ØØ¯ÙˆØ¯Ø© مشخصی برای موضوعات این علم تعیین کرد (طیار، ص 14) اما مطالبی نظیر معنای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ÙØ±Ù‚ آن با تأویل Ùˆ ترجمه ØŒ جواز ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ معنای ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی ØŒ اقسام ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ اسباب اختلا٠در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ قواعد عمومی ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ علوم مورد نیاز Ù…ÙØ³Ø±ØŒ شرایط Ùˆ آداب Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ مانند اینها، همگی از موضوعات این علم به شمار Ù…ÛŒ آیند (همان ØŒ ص 14Ù€ 15). با وجود این ØŒ در هیچ کتابی مطالب این علم به طور کامل جمع نشده است (همان ØŒ ص 12). مهمترین ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª در این زمینه کتابهایی هستند Ú©Ù‡ مستقلاً Ùˆ به همین منظور نوشته شده اند Ùˆ عموماً در نام آنها یکی از دو عبارت «اصول ØªÙØ³ÛŒØ±Â» یا Â«Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯ØªÙØ³ÛŒØ±Â» آمده است . کتاب الاکسیر ÙÛŒ علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره 1977)ØŒ تألی٠طوÙÛŒ سلیمان صَرْصَری بغدادی (متوÙÛŒ 716)ØŒ نخستین کتابی است Ú©Ù‡ مستقلاً در مورد علم ØªÙØ³ÛŒØ± تألی٠شده است . صباغ (ص 274) نام اصلی آن را الاکسیر ÙÛŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ثبت کرده Ùˆ تغییر نام آن را به Ù…ØÙ‚Ù‚ کتاب نسبت داده است . بغدادی در این کتاب Ùقط به علم بلاغت Ùˆ بررسی شواهد آن در قرآن پرداخته است Ùˆ نمی توان آن را در شمار کتب اصول ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ به معنای ذکر شده ØŒ آورد؛ لذا اولین کتاب در این موضوع ØŒ مقدمة ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± اثر ابن تَیْمیّه است . ÙˆÛŒ این رسالة مختصر را Ú©Ù‡ به درخواست یکی از دوستانش Ùˆ به دلیل نیاز مردم به Ùهم کتاب خداوند نگاشته است ØŒ در بر دارندة قواعدی Ú©Ù„ÛŒ Ù…ÛŒ داند Ú©Ù‡ به Ùهم قرآن ØŒ شناخت ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ معانی آن Ùˆ نیز تشخیص آرای ØÙ‚ از باطل Ú©Ù…Ú© Ù…ÛŒ کند ( رجوع کنید به ابن تیمیّه ØŒ ص 7). ابن تیمیّه خود این نام را برای کتاب انتخاب نکرده ØŒ بلکه Ù…ÙØªÛŒ ØÙ†Ø¨Ù„یان دمشق چنین عنوانی بر کتاب نهاده Ùˆ آن را در 1355 منتشر ساخته است (طیار، همانجا). التیسیر ÙÛŒ قواعد علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (دمشق 1410/1990) اثر Ù…ØÙ…دبن سلیمان کاÙÙیَجی (متوÙÛŒ 879) از دیگر آثاری است Ú©Ù‡ Ù…Ø¨Ø§ØØ« آن بیشتر مرتبط با علوم قرآن است (سبت ØŒ ص 44). پس از آن ØŒ تألی٠شاه ولی اللّه دهلوی (متوÙÛŒ 1176) با نام الÙوزالکبیرÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت Ùˆ دمشق 1409/ 1989) شایان ذکر است . هد٠مؤل٠از نگارش کتاب این بوده Ú©Ù‡ نکاتی را، Ú©Ù‡ با ÙØªØ باب الاهی از قرآن Ø¯Ø±ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است ØŒ در قالب قواعدی در اختیار کسانی قرار دهد Ú©Ù‡ وقت بسیاری صر٠مطالعة ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موجود Ù…ÛŒ کنند ( رجوع کنید به شاه ولی اللّه دهلوی ØŒ ص 2). ÙˆÛŒ به این منظور پنج علم موجود در قرآن را معرÙÛŒ نموده Ú©Ù‡ با دانستن آنها Ù…ÛŒ توان آیات قرآن را بهتر درک کرد. در ØªÙˆØ´ÛŒØ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±ÙˆØ§Ù„تأویل (قم 1411) اثر عالم شیعی ØŒ Ù…ØÙ…دبن سلیمان تنکابنی (متوÙÛŒ 1302)ØŒ نیز پس از ذکر چند مقدمه Ùˆ اصل ØŒ قواعدی Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± در هنگام ØªÙØ³ÛŒØ± آیات قرآن ناگزیر از مراعات Ùˆ توجه به آنهاست . القواعد Ø§Ù„ØØ³Ø§Ù† Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن (ریاض 1413/1993)ØŒ تألی٠عبدالرØÙ…ان بن ناصرسعدی (زنده در 1365)ØŒ شامل Ù‡ÙØªØ§Ø¯ قاعده در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن کریم است Ùˆ در آن ØŒ پس از ذکر هر قاعده Ùˆ Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¢Ù† ØŒ مثالهای متعددی از آیات ذکر شده است . برخی از آثار Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† معاصر نیز بدین قرار است : اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ قواعده (بیروت 1406/1986) اثر خالد عبدالرØÙ…ان عَک Ø› بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت 1408/1988) اثر Ù…ØÙ…دبن لطÙÛŒ صباغ Ø› بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مناهجه (ریاض 1419) اثر Ùهدبن عبدالرØÙ…ان بن سلیمان رومی Ø› ÙØµÙˆÙ„ ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (ریاض 1413) اثر مساعدبن سلیمان طیار؛ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± جمعاً ودراسةً (مصر 1421) اثر خالدبن عثمان سبت Ø› روش شناسی ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن (تهران 1379) اثر علی اکبر بابایی Ùˆ دیگران (برای آگاهی از کتابهای دیگر در این موضوع رجوع کنید به دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ ج 2ØŒ ص 1808Ù€1809Ø› آشوری ØŒ بینات ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 3ØŒ ص 162Ù€169ØŒ Ø´ 4ØŒ ص 170Ù€177ØŒ سال 2ØŒ Ø´ 1ØŒ ص 168Ù€173Ø› زرکشی ØŒ ج 2ØŒ ص 276Ù€277ØŒ پانویس ). بجز کتابهایی Ú©Ù‡ به استقلال در این زمینه نگارش ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است ØŒ بسیاری از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† متقدم Ùˆ متأخر قبل از پرداختن به Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ آیات در کتب ØªÙØ³ÛŒØ± به ذکر مطالب Ùˆ نکاتی پرداخته اند Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان آنها را اصول Ùˆ مبانی ØªÙØ³ÛŒØ± به شمار آورد. طبری (ج 1ØŒ ص 2Ù€36)ØŒ ابن عَطیّه (ج 1ØŒ ص 1Ù€47)ØŒ Ù‚ÙØ±Ù’Ø·ÙØ¨ÛŒ (ج 1ØŒ ص 4Ù€107)ØŒ ابوØÛŒÙ‘ان (ج 1ØŒ ص 2Ù€13)ØŒ ابن کثیر (ج 1ØŒ ص 5 Ù€14)ØŒ Ùیض کاشانی (ج 1ØŒ ص 15 Ù€ 78) Ùˆ آلوسی (ج 1ØŒ ص 2Ù€33) از جمله Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù†ÛŒ اند Ú©Ù‡ برخی Ù…Ø¨Ø§ØØ« اصول ØªÙØ³ÛŒØ± را در مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ± خود جای داده اند (برای آگاهی از دیگر Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† رجوع کنید به علوم القرآن Ø¹Ù†Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ ج 3ØŒ ص 169Ù€ 368Ø› زرکشی ØŒ همانجا) اما بعضی از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« این علم را جامعتر Ùˆ مبسوطتر از دیگران Ù…Ø·Ø±Ø Ù†Ù…ÙˆØ¯Ù‡ اند. کهنترین مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ± با این ویژگی ØŒ مقدمة جامع Ø§Ù„ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± (کویت 1405/ 1984) راغب اصÙهانی است . ÙˆÛŒ (ص 9) هد٠خود را از املای این مطالب ØŒ بیان نکاتی مهم از ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل قرآن ذکر کرده Ú©Ù‡ در ØÚ©Ù… ØªÙØµÛŒÙ„ Ùˆ Ø´Ø±Ø Ù…Ø·Ø§Ù„Ø¨ÛŒ است Ú©Ù‡ بزرگان ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین Ùˆ دیگران به صورت اجمالی بیان کرده اند. جمال الدین قاسمی نیز جلد اول ØªÙØ³ÛŒØ± خود، Ù…ØØ§Ø³Ù† التأویل ØŒ را به این مهم اختصاص داده Ùˆ در آن یازده قاعدة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را به همراه کلیاتی در مورد ØªÙØ³ÛŒØ± با عنوان «تمهید خطیر ÙÛŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Â» نگاشته است ( رجوع کنید به ج 1ØŒ ص 7Ù€349). ابن عاشور (ج 1ØŒ ص 10Ù€130) نیز در قالب ده مقدمة طولانی ØŒ اصول Ùˆ مبانی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خود را تبیین نموده است . در کتب علوم قرآن نیز Ù…ÛŒ توان برخی از Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ مرتبط با اصول Ùˆ قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± را ÛŒØ§ÙØª (برای نمونه رجوع کنید به زرکشی ØŒ ج 2ØŒ ص 283 Ù€ 348Ø› سیوطی ØŒ ج 4ØŒ ص 192Ù€ 230Ø› زرقانی ØŒ ج 2ØŒ ص 3Ù€106). گروه دوم آثاری است Ú©Ù‡ به شیوة کتب طبقات Ùˆ Ù…ÙØ¹Ø¬ÙŽÙ…ها، به صورت اجمالی ØŒ به معرÙÛŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آنها Ù…ÛŒ پردازد. با آنکه در منابع ØŒ علوم Ùˆ کتب متعددی با عنوان طبقات در Ø´Ø±Ø ØØ§Ù„ Ùقیهان ØŒ Ù…ØØ¯Ù‘ثان ØŒ شاعران Ùˆ دیگران ÛŒØ§ÙØª Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به طاشکوپری زاده ØŒ ج 1ØŒ ص 263Ù€266Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج 2ØŒ ستون 1095 Ù€ 1108Ø› آقابزرگ طهرانی ØŒ ج 15ØŒ ص 145Ù€153) Ùˆ همچنین طاشکوپری زاده ( رجوع کنید به ج 1ØŒ ص 263) از وجود ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ در زمینة «طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† » خبر داده است ØŒ اما تا قرن نهم نمی توان به کتابی مستقل در این باب دست ÛŒØ§ÙØª . نبود٠چنین تألیÙÛŒ باعث شد Ú©Ù‡ جلال الدین سیوطی (متوÙÛŒ 911) کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† را بنویسد (سیوطی ØŒ 1960ØŒ ص 2). ÙˆÛŒ قصد داشت Ú©Ù‡ کتابی جامع تألی٠کند Ùˆ در آن همة Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØµØØ§Ø¨Ù‡ ØŒ تابعین Ùˆ Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ مشهور پس از آنها از هر ÙØ±Ù‚Ù‡ Ùˆ گرایشی را معرÙÛŒ نماید، ولی کار او به سرانجام نرسید Ùˆ Ùقط 136 تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† را ذکر نمود (همان ØŒ ص 43Ø› داوودی ØŒ ج 1ØŒ مقدمة ناشر، ص ب ). سیوطی پس از ذکر مقدمه ای در بارة انواع Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ تقسیم آنها به چهار گروه ØŒ آنان را یک به یک Ùˆ به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ معرÙÛŒ کرده Ùˆ پس از نام Ùˆ مشخصات ÙØ±Ø¯ÛŒ هر Ù…ÙØ³Ø±ØŒ به مشایخ Ùˆ شاگردانش اشاره نموده Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ دیگر آثار ÙˆÛŒ را شناسانده است . جامع نبودن کتاب سیوطی ØŒ شاگرد او Ù…ØÙ…دبن علی بن اØÙ…د داوودی (متوÙÛŒ 945) را بر آن داشت تا کتابی هم نام با اثر استاد خود تألی٠کند. این اثر، Ú©Ù‡ نگارش نهایی آن در 941 به پایان رسید ( رجوع کنید به ج 2ØŒ ص 386)ØŒ با Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از منابع متعدد Ùˆ نقل قولهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† از کتب تاریخ Ùˆ طبقات Ùˆ تراجم ØŒ به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ به معرÙÛŒ 704 تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† بزرگ ØŒ از آغاز پیدایی ØªÙØ³ÛŒØ± تا اوایل قرن دهم ØŒ پرداخته Ùˆ در دو جلد سامان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ Ùˆ غالباً ØØ§ÙˆÛŒ ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª کاملتری نسبت به کتاب سیوطی است . این کتاب را بهترین تألی٠در این زمینه دانسته اند ( رجوع کنید به ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج 2ØŒ ستون 1107Ø› Ù†Ùوَیهض ØŒ ج 1ØŒ ص Ø ). ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ (همانجا) Ùˆ اسماعیل بغدادی (ج 1ØŒ ستون 393) از ÙØ±Ø¯ دیگری با نام شیخ ابوسعید صنع اللّه کوزه Ú©Ùنانی (از مردم کوزه کنان واقع در ØÙˆØ§Ù„ÛŒ تبریز؛ متوÙÛŒ 980) یاد کرده اند Ú©Ù‡ تألیÙÛŒ با همین عنوان یا موضوع داشته است ØŒ اثری از کتاب او در دست نیست . بیش از یک قرن بعد، اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د اَدْنه ÙˆÛŒ (زنده در 1092) طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ†Ù دیگری ØŒ مشتمل بر Ø´Ø±Ø ØØ§Ù„ 638 تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ تألی٠کرد. ÙˆÛŒ هر ÙØµÙ„ از کتاب خود را به Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† یک سده اختصاص داد و، بر خلا٠سیوطی Ùˆ داوودی ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† را به ترتیب تاریخی ØŒ از صدر اسلام تا قرن یازدهم ذکر نمود. مؤل٠پس از ذکر مشخصات متعار٠برای هر Ù…ÙØ³Ø±ØŒ از آثار او، خصوصاً آنهایی Ú©Ù‡ با ØªÙØ³ÛŒØ± مرتبط است ØŒ نام برده است . این کتاب ضمن اینکه Ù…ÛŒ تواند تغییر Ùˆ تØÙˆÙ„ ØªÙØ³ÛŒØ± را در دوره های گوناگون نشان دهد، برای شناساندن طبقات دانشمندان علم ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تمیز استادان Ùˆ شاگردان نیز Ù…Ùید است (اَدنه ÙˆÛŒ ØŒ مقدمة خزی ØŒ ص 7Ù€ 8). نگارش این اثر در اواخر سال 1095 پایان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است (همان ØŒ ص 445). اَدنه ÙˆÛŒ (ص 1) در میان مراجع خود از کتابی با عنوان مختصر طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† بیضاوی نام برده Ú©Ù‡ از آن اثری نیست . با گذشت چند قرن Ùˆ Ø§ÙØ²Ø§ÛŒØ´ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ Ø§ÙØ²ÙˆØ¯Ù‡ شدن تعداد ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ØŒ بویژه در دهه های اخیر، سه کتاب مذکور پاسخگوی نیاز Ù…ØÙ‚قان نبود Ùˆ همین امر انگیزه ای برای تألی٠کتاب معجم Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† من صدرالاسلام ØØªÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ§Ø¶Ø± اثر Ù…ØÙ‚Ù‚ لبنانی معاصر، عادل Ù†Ùوَیهض ØŒ شد. ÙˆÛŒ در معجم دو جلدی خود، ØØ¯ÙˆØ¯ دو هزار Ù…ÙØ³Ø± قرآن از سدة نخست تا کنون را معرÙÛŒ نموده است . در این اثر Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ÛŒ Ú©Ù‡ Ú©Ù„ قرآن یا یک سوره یا ØØªÛŒ یک آیه را ØªÙØ³ÛŒØ± نموده اند، جزو Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† آورده شده اند. نویهض نیز ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ را برای کتاب خود برگزیده Ùˆ پس از آن ØŒ تاریخ ÙˆÙØ§Øª ÙØ±Ø¯ را ملاک تقدم یا تأخّر ذکر نام او قرار داده است . او علاوه بر ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª متعارÙÛŒ Ú©Ù‡ در مورد هر Ù…ÙØ³Ø±ØŒ مانند کتب قبل از خود، آورده ØŒ به خطی یا چاپی بودن ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ذکر شده در کتاب نیز اشاره کرده است (نویهض ØŒ ج 1ØŒ ص ز Ù€ ÛŒ ). کتاب دیگری Ú©Ù‡ در معرÙÛŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± به سیاق معجمی نگاشته شده است ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† : ØÛŒØ§ØªÙ‡Ù… Ùˆ منهجهم تألی٠مØÙ…دعلی ایازی است . این کتاب ØŒ بر خلا٠کتب قبلی ØŒ به جای نام Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒÙ نام ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مرتب شده است . در ذیل نام هر ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ ابتدا مشخصات Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ کتاب شناسی ØªÙØ³ÛŒØ± آمده Ùˆ پس از ذکر ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§ØªÛŒ Ú©Ù„ÛŒ راجع به سوابق علمی Ùˆ ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª Ù…ÙØ³Ø±ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± به طور دقیقتر معرÙÛŒ Ùˆ روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آن با ذکر نمونه هایی از آیات تبیین شده است . از امتیازات این اثر، اشاره به پژوهشها Ùˆ ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§ØªÛŒ است Ú©Ù‡ به طور مستقل در بارة هر ØªÙØ³ÛŒØ± یا Ù…ÙØ³Ø± آن نوشته شده است . این کتاب مشتمل بر معرÙÛŒ 121 ØªÙØ³ÛŒØ± چاپ شده از Ù…Ø¹Ø±ÙˆÙØªØ±ÛŒÙ† ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ÙØ±Ù‚Ù‡ های مختل٠شیعه Ùˆ سنّی ØŒ به زبانهای ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ Ùˆ عربی ØŒ است . تألی٠دیگری Ú©Ù‡ مختصراً به معرÙÛŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه Ù…ÛŒ پردازد، کتاب پنج جلدی طبقات Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه اثر عبدالرØÛŒÙ… عقیقی بخشایشی است Ú©Ù‡ در آن ØŒ نام٠بالغ بر دو هزار تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ کاوشگران قرآنی شیعه گرد آمده است (عقیقی بخشایشی ØŒ ج 5ØŒ ص 457Ø› در بارة این کتاب رجوع کنید به رØÛŒÙ… قاسمی ØŒ ص 20Ù€29). قسم دیگری از ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهیها را Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان ملØÙ‚ به این گروه دانست ØŒ کتابهایی در بارة تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بیان سرگذشت آن است Ú©Ù‡ از آن جمله Ù…ÛŒ توان به تاریخ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (مطبعة المجمع العلمی العراقی 1385/1966) تألی٠شیخ قاسم قیسی ØŒ تاریخ القرآن ÙˆØ§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (مصر1392/1972) اثر عبداللّه Ù…ØÙ…ود Ø´ØØ§ØªÙ‡ Ùˆ تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن کریم (تهران 1371 Ø´ ) نوشتة ØØ¨ÛŒØ¨ اللّه جلالیان اشاره کرد (برای آگاهی از کتابهای دیگر رجوع کنید به دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ ج 2ØŒ ص 1810). علاوه بر این کتابها، Ú©Ù‡ به طور مستقل Ùˆ باهد٠شناساندن Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آنها یا بیان تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± نوشته شده است ØŒ در لابه لای بعضی کتب نیز Ù…ÛŒ توان Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ در بارة علم طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† یا ØªÙØ³ÛŒØ±Ø´Ù†Ø§Ø³ÛŒ ÛŒØ§ÙØª . ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ (ج 1ØŒ ستون 427Ù€462)ØŒ پس از بیان مقدمه ای در بارة علم ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ به معرÙÛŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین Ùˆ گرایشهای Ù…Ø®ØªÙ„Ù ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پرداخته Ùˆ از صدها ØªÙØ³ÛŒØ± به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ نام برده Ùˆ Ú©Ù… Ùˆ بیش در مورد بعضی از آنها ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§ØªÛŒ داده است . آقابزرگ طهرانی (ج 4ØŒ ص 231Ù€346) ØØ¯ÙˆØ¯ 350 عنوان از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± شیعه را نام برده Ú©Ù‡ برخی ØªÙØ³ÛŒØ± کامل قرآن ØŒ شماری ØªÙØ³ÛŒØ± بخشی از قرآن یا یک سوره Ùˆ گاه یک آیه هستند. Ù…ØØ³Ù† امین عاملی (ج 1ØŒ ص 125Ù€127) نیز، به ترتیب تاریخی ØŒ مهمترین Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه را در طول تاریخ شناسانده است (نیز رجوع کنید به سیوطی ØŒ 1363 Ø´ ØŒ ج 4ØŒ ص 233Ù€ 244Ø› طاش کوپری زاده ØŒ ج 1ØŒ ص 439Ù€ 500Ø› علوم القرآن Ø¹Ù†Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رین ØŒ ج 3ØŒ ص 423Ù€ 483). گروه سوم ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§ØªÛŒ است Ú©Ù‡ به روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ تØÙ„یل Ùˆ نقد آنها Ù…ÛŒ پردازد. این آثار Ú©Ù‡ عمر چندانی از آنها نمی گذرد، به سه صورت ÛŒØ§ÙØª Ù…ÛŒ شوند: نخست آثاری Ú©Ù‡ به طور جامع Ùˆ همه جانبه تمام روشها Ùˆ گرایشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را بررسی Ù…ÛŒ کنند. اولین کتابی Ú©Ù‡ در این باب تدوین شده ØŒ اثر خاورشناس مجاری ØŒ ایگناتس گولدتسیهر (متوÙÛŒ 1921)ØŒ است Ú©Ù‡ ترجمة عربی آن مذاهب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الاسلامی (مصر 1374) نام Ú¯Ø±ÙØª (برای آگاهی بیشتر رجوع کنید به بخش 14: خاورشناسان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±). به تبع آن Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ استاد علوم قرآن Ùˆ ØØ¯ÛŒØ« دانشگاه الازهر مصر، کتاب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† را در دو جلد نگاشت . این اثر Ú©Ù‡ امروزه مهمترین تألی٠در این زمینه به شمار Ù…ÛŒ رود، در سه باب تنظیم شده است . در باب اول Ùˆ دوم از ØªÙØ³ÛŒØ± در عهد ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین سخن Ú¯ÙØªÙ‡ شده Ùˆ در باب سوم ØŒ Ú©Ù‡ قسمت اصلی کتاب را تشکیل Ù…ÛŒ دهد، گرایشها Ùˆ روشهای گوناگون Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ÙØ±Ù‚Ù‡ های مختل٠کلامی Ùˆ Ùقهی پس از دوران عباسی نقد Ùˆ تØÙ„یل گردیده Ùˆ Ù…Ø¹Ø±ÙˆÙØªØ±ÛŒÙ† Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ مشهورترین کتب ØªÙØ³ÛŒØ± از زمان پیامبر تا عصر ØØ§Ø¶Ø± به هنگام Ø¨ØØ« از روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آنها معرÙÛŒ شده است . مقدمة کتاب به Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ترجمه ØŒ Ùˆ خاتمة آن به معرÙÛŒ Ùˆ تØÙ„یل رویکردهای جدید ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اختصاص دارد. ذهبی Ú©Ù‡ این کتاب را در 1946 نگاشته ØŒ ادعا Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ موضوع کتابش جدید است ØŒ چرا Ú©Ù‡ ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª پیش از او جامع Ùˆ در بر گیرندة همة جوانب موضوع نبوده اند ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 1ØŒ ص 8 Ù€9). ÙˆÛŒ در برخورد با Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† جانب انصا٠را رعایت نکرده Ùˆ با نوعی تعصب نسبت به شیعه ØŒ ØØªÛŒ نکات مثبت Ùˆ Ù…Ùید موجود در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آنان را بیان نکرده است (ایازی ØŒ ص 21Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج 1ØŒ مقدمه ناشر، ص 4). مجموعة دستنوشته های به جا مانده از او در طعن Ùˆ رد اعتقادات شیعه ØŒ مبدّل به کتابی شد Ùˆ پس از مرگ او در قالب جلد سوم همان کتاب توسط Ù…ØÙ…د انوربلتاجی به چاپ رسید ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 3ØŒ مقدمة بلتاجی ØŒ ص 3). قرآن پژوه معاصر، Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ نیز کتاب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ÙÛŒ ثوبه القشیب را در همان سیاق ØŒ در دو جلد نگاشت . Ø·Ø±Ø Ùˆ ساختار Ú©Ù„ÛŒ این اثر شبیه به کتاب ذهبی است . مؤل٠در جلد اول مطالب جامعی در مورد ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ترجمة قرآن Ùˆ نیز ØªÙØ³ÛŒØ± در عهد پیامبر Ùˆ ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین آورده Ùˆ در پایان ØŒ در بارة اهل بیت علیهم السلام Ùˆ نقش آنان در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن Ø¨ØØ« Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ کرده است . جلد دوم به مرØÙ„Ø© نهایی ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ یعنی تدوین ØŒ Ù…ÛŒ پردازد Ùˆ با تقسیم آن به دو روش Ú©Ù„ÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± به مأثور Ùˆ اجتهادی Ùˆ تبیین روشهای گوناگون ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† مشهور در هر گرایش Ùˆ روش را معرÙÛŒ نموده ØŒ بخش اعظمی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم را نقد Ùˆ بررسی کرده است . مناهج Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† (بیروت 1980)ØŒ تألی٠مساعد مسلم آل Ø¬Ø¹ÙØ± Ùˆ Ù…ØÛŒÛŒ هلال Ø³Ø±ØØ§Ù† ØŒ کتاب دیگری است Ú©Ù‡ به این موضوع پرداخته است . در باب اول ØŒ Ø´Ú©Ù„ گیری Ùˆ پیدایی ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ در باب دوم دو مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± به مأثور Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ùˆ در باب سوم گرایشهای لغوی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ Ùقهی Ùˆ کلامی Ùˆ نهایتاً مکتب جدید در ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ گردد Ùˆ در هر قسمت مهمترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موجود معرÙÛŒ Ùˆ ارزیابی Ù…ÛŒ شوند. منیع عبدالØÙ„یم Ù…ØÙ…ود نیز کتابی با عنوان مناهج Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† (بیروت 1978) نوشته Ùˆ در آن راه دیگری پیموده است . ÙˆÛŒ بی آنکه روشهای گوناگون ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را در قالب بخشها Ùˆ ÙØµÙˆÙ„ جداگانه بیاورد، به ترتیب تاریخی ØŒ 52 Ù…ÙØ³Ø± را به همراه ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±Ø´Ø§Ù† معرÙÛŒ کرده است . Ø´Ú©Ù„ دوم پژوهشهایی هستند Ú©Ù‡ تنها به ØªÙØ³ÛŒØ± در یک عصر خاص یا Ùقط به یک مکتب یا روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پرداخته اند. در میان این پژوهشها گاهی مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± روایی به طور مستقل معرÙÛŒ Ùˆ ارزیابی شده است ØŒ نظیر این دو اثر شیعی : المنهج الاثری ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قران الکریم (قم 1372 Ø´ ) نوشتة هدی جاسم Ù…ØÙ…دابوطَبْره ØŒ Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± بالمأثور Ùˆ تطوره عندالشیعة الامامیة (بیروت 1421/2000) نوشتة Ø§ØØ³Ø§Ù† امین . از جمله Ù…Ø¨Ø§ØØ« مرتبط با ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور، اسرائیلیات Ùˆ روایات مجعول است Ú©Ù‡ کتاب الاسرائیلیات Ùˆ الموضوعات ÙÛŒ کتب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (دمشق 1390) اثر Ù…ØÙ…د Ù…ØÙ…دابوشهبه به آن پرداخته است . در مقابل ØŒ گاهی نیز مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ùˆ اجتهادی در بوتة نقد قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ØŒ مانند Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± بالرأی : قواعده Ùˆ ضوابطه Ùˆ أعلامه (دمشق 1420/ 1999) اثر Ù…ØÙ…د ØÙ…د زغلول . برخی از این آثار از تاریخ طولانی ØªÙØ³ÛŒØ± تنها به یک مقطع خاص Ùˆ ویژگیهای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† آن دوره توجه نموده اند. ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØµØØ§Ø¨Ø© : ممیزاته ØŒ خصائصه ØŒ مصادره ØŒ قیمته العلمیة (قاهره ( بی تا. ) ) اثر Ù…ØÙ…د عبدالرØÛŒÙ… ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„تابعین : عرض Ùˆ دراسة مقارنة (ریاض 1420/1999) اثر Ù…ØÙ…دبن عبداللّه بن علی Ø®ÙØ¶ÙŽÛŒØ±ÛŒ ØŒ Ùˆ اثرالتطورالÙکری ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصرالعباسی (بیروت 1984) اثر مسلم عبداللّه آل Ø¬Ø¹ÙØ± نمونه هایی از این پژوهشهاست . همچنین به دلیل آنکه ØªÙØ³ÛŒØ± در قرن چهاردهم Ø´Ú©Ù„ÛŒ خاص به خود Ú¯Ø±ÙØª ØŒ به طوری Ú©Ù‡ مکتبی جدید در ØªÙØ³ÛŒØ± به شمار آمد، کتبی در این زمینه نگارش ÛŒØ§ÙØª ØŒ از جمله : اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصر الراهن (عمان 1402) اثر عبدالمجید عبدالسلام Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر (ریاض 1407) اثر Ùهدبن عبدالرØÙ…ان بن سلیمان رومی ØŒ Ùˆ عقل گرایی در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرن چهاردهم (قم 1379 Ø´ ) نوشتة شادی Ù†Ùیسی . گاهی نیز مکتب ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در یک سرزمین موضوع پژوهش قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ØŒ مانند: مدرسة Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ الاندلس (بیروت 1404) اثر مصطÙÛŒ ابراهیم مشینی . بعضی ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª بیش از همه به بررسی Ùˆ تØÙ„یل یکی از روشهای متداول ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اختصاص دارند، Ú©Ù‡ از آن جمله اند: Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للقرآن ÙÛŒ المیزان (بیروت 1411/1991) اثر اØÙ…د Ø¹Ù…Ø±Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± کلامی قرآن مجید (تهران 1370 Ø´ ) اثر Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† Ø±ÙˆØØ§Ù†ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„موضوعی بین النظریة والتطبیق (عمان 1418/1997) اثر ØµÙ„Ø§Ø Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ÙØªØ§Ø خالدی ØŒ المنهج البلاغی Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم (بیروت 1997) اثر ØØ³Ù† مسعود طویر، Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„لغوی للقران الکریم (ریاض 1422) اثر مساعدبن سلیمان بن ناصر طیار، المنهج البیانی ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم (مکتبة الانجلوالمصریة 1981) اثر کامل علی Ø³Ø¹ÙØ§Ù† . Ø´Ú©Ù„ سوم از پژوهشهایی Ú©Ù‡ موضوع آنها تØÙ„یل Ùˆ نقد روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است ØŒ Ù…Ù†ØØµØ± در یک ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ارزیابی Ùˆ تØÙ„یل روش Ù…ÙØ³Ø±Ù آن است . تاکنون کوششهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ در بارة نقد Ùˆ بررسی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± متقدم ØŒ متأخر Ùˆ معاصر اهل سنّت انجام Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ کتابهای متعددی در مورد روش شناسی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† تألی٠شده Ú©Ù‡ از آن جمله است : Ù…Ø¬Ø§Ù‡Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø± ÙˆØ§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره 1411) اثر اØÙ…داسماعیل نَوْÙÙŽÙ„ ØŒ ابن جریرالطبری Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره 1411) اثر Ù…ØÙ…دبکر اسماعیل ØŒ البغوی Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (عمان 1402) اثر Ø¹ÙØ§Ù عبدالغÙور، الزمخشری لغویاً Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù‹ (قاهره 1977) اثر مرتضی آیت اللّه زاده شیرازی ØŒ الرازی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù‹ (بغداد 1394) اثر Ù…ØØ³Ù† عبدالØÙ…ید، القاضی البیضاوی Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø± (دمشق 1407) اثر Ù…ØÙ…د Ø²ÙØÙŽÛŒÙ’Ù„ÛŒ ØŒ ابن تیمیه Ùˆ جهوده ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت 1405) اثر ابراهیم خلیل برکة ØŒ العجیب Ùˆ الغریب ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القران : ØªÙØ³ÛŒØ± ابن کثیر نموذجاً (تونس 2001) اثر ÙˆØÛŒØ¯ سَعْÙÛŒ ØŒ الا´لوسی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù‹ (بغداد 1388) اثر Ù…ØØ³Ù† عبدالØÙ…ید، القاسمی Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره 1411) اثر Ù…ØÙ…دبکر اسماعیل ØŒ منهج الامام عبده ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القران الکریم (قاهره ( بی تا. ) ) اثر عبداللّه Ù…ØÙ…ود Ø´ØØ§ØªÙ‡ ØŒ ÙÛŒ ظلال القران ÙÛŒ المیزان (جده 1406) اثر ØµÙ„Ø§Ø Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ÙØªØ§Ø خالدی ØŒ Ù…ØÙ…د عزة دروزة Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قران الکریم (ریاض 1414) اثر ÙØ±ÛŒØ¯ مصطÙÛŒ سلیمان . در مورد Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه نیز کتابهایی نوشته شده است ØŒ از جمله : الشیخ الطوسی Ù…ÙØ³Ù‘راً (قم 1378 Ø´ ) نوشتة Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† آل یاسین ØŒ طبرسی Ùˆ مجمع البیان (تهران 1361 Ø´ ) نوشتة ØØ³ÛŒÙ† کریمان Ùˆ الطباطبائی Ùˆ منهجه ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„میزان (تهران 1405) نوشتة علی اوسی . Ú¯ÙØªÙ†ÛŒ است Ú©Ù‡ بسیاری از ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª در این زمینه در قالب پایان نامه های دانشگاهی است Ùˆ تاکنون به چاپ نرسیده است (برای آگاهی از کتابهای تألی٠شده در بارة روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ نیز مشخصات پایان نامه ها رجوع کنید به دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ ج 2ØŒ ص 1806Ù€1820Ø› آشوری ØŒ همانجاها؛ ایازی ØŒ بخش «دراسات ØÙˆÙ„ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Â» در پایان معرÙÛŒ هر یک از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±). منابع : ØØ³ÛŒÙ† آشوری ØŒ «منابع Ùˆ کتابهای روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ »، بینات ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 3 (پاییز 1373)ØŒ Ø´ 4 (زمستان 1373)ØŒ سال 2ØŒ Ø´ 1 (بهار 1374)Ø› آقابزرگ طهرانی Ø› Ù…ØÙ…ودبن عبداللّه آلوسی ØŒ Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ ØŒ بیروت : داراØÛŒØ§Ø¡Ø§Ù„تراث العربی ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن تیمیّه ØŒ مقدمة ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت : دارمکتبة الØÛŒØ§Ø© ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن عاشور (Ù…ØÙ…دطاهربن Ù…ØÙ…د)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ØªØØ±ÛŒØ± Ùˆ التنویر ØŒ تونس 1984Ø› ابن عطیه ØŒ Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø± الوجیز ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کتاب العزیز ØŒ ج 1ØŒ ( رباط ) 1395/1975Ø› ابن کثیر، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن العظیم ØŒ چاپ علی شیری ØŒ بیروت ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن یوس٠ابوØÛŒØ§Ù† غرناطی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ø¨ØØ± المØÛŒØ· ØŒ بیروت 1403/1983Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ادنه ÙˆÛŒ ØŒ طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ سلیمان بن ØµØ§Ù„Ø Ø®Ø²ÛŒ ØŒ مدینه 1417/1997Ø› امین Ø› Ù…ØÙ…دعلی ایازی ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† : ØÛŒØ§ØªÙ‡Ù… Ùˆ منهجهم ØŒ تهران 1414Ø› اسماعیل بغدادی ØŒ هدیة العارÙین ØŒ ج 1ØŒ در ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج 5Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ Ø› دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ به کوشش بهاءالدین خرمشاهی ØŒ تهران : دوستان ØŒ 1377 Ø´ ØŒ ذیل «کتابشناسی ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهی Ùˆ روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ » (از Ù…ØÙ…دعلی هاشم زاده )Ø› Ù…ØÙ…دبن علی داوودی ØŒ طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ بیروت 1403/1983ØŒ Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ قاهره 1409/1989Ø› ØØ³ÛŒÙ† بن Ù…ØÙ…د راغب اصÙهانی ØŒ مقدمة جامع Ø§Ù„ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مع ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ÙØ§ØªØØ© Ùˆ مطالع البقره ØŒ چاپ اØÙ…Ø¯ØØ³Ù† ÙØ±ØØ§Øª ØŒ کویت 1405/1984Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مناهجه ØŒ ریاض 1419Ø› Ù…ØÙ…د عبدالعظیم زرقانی ØŒ مناهل Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ قاهره ( 1980 ) Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت 1410/1990Ø› خالدبن عثمان سبت ØŒ قواعد Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± جمعاً Ùˆ دراسةً ØŒ جیزه ØŒ مصر 1421Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره 1967 ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم 1363 Ø´ Ø› همو، کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ مورسینگ ØŒ لیدن 1839ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران 1960Ø› اØÙ…دبن عبدالرØÛŒÙ… شاه ولی اللّه دهلوی ØŒ ترجمة الÙوز الکبیر ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ نقله من Ø§Ù„ÙØ§Ø±Ø³ÛŒØ© الی العربیة Ù…ØÙ…د منیر دمشقی ØŒ هند 1385/1965Ø› Ù…ØÙ…دبن لطÙÛŒ صباغ ØŒ بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت 1408/1988Ø› اØÙ…دبن مصطÙÛŒ طاشکوپری زاده ØŒ کتاب Ù…ÙØªØ§Ø السعادة Ùˆ Ù…ØµØ¨Ø§Ø Ø§Ù„Ø³ÛŒØ§Ø¯Ø© ØŒ ج 1ØŒ ØÛŒØ¯Ø±Ø¢Ø¨Ø§Ø¯ دکن 1397/1977Ø› طبری ØŒ جامع Ø› مساعدبن سلیمان طیار، ÙØµÙˆÙ„ ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ ریاض 1420/1999Ø› علی بن سلیمان عبید، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم : اصوله Ùˆ ضوابطه ØŒ ریاض 1418/ 1998Ø› عبدالرØÛŒÙ… عقیقی بخشایشی ØŒ طبقات Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه ØŒ قم 1371Ù€ 1376 Ø´ Ø› علوم القرآن عند Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ قم : مرکز Ø§Ù„Ø«Ù‚Ø§ÙØ© Ùˆ المعار٠القرآنیة ØŒ 1374Ù€1375 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن شاه مرتضی Ùیض کاشانی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„صاÙÛŒ ØŒ چاپ ØØ³ÛŒÙ† اعلمی ØŒ بیروت ?( 1399/ 1979 ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª مشهد ( بی تا. ) Ø› رØÛŒÙ… قاسمی ØŒ «کاستی ها Ùˆ ناراستی ها در طبقات Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه »، آینة پژوهش ØŒ سال 11ØŒ Ø´ 65 (آذرـ دی 1379)Ø› Ù…ØÙ…د جمال الدین قاسمی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قاسمی ØŒ المسمی Ù…ØØ§Ø³Ù† التأویل ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د ÙØ¤Ø§Ø¯ عبدالباقی ØŒ بیروت 1398/1978Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د قرطبی ØŒ الجامع لاØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ بیروت : دارالÙکر، ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد 1418Ù€1419Ø› عادل نویهض ØŒ معجم Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† من صدرالاسلام ØØªÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ§Ø¶Ø± ØŒ بیروت 1409/1988. / مهرداد عباسی / 14) خاورشناسان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±. ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهی خاورشناسان ØŒ بر اساس Ù†ØÙˆØ© مطالعات Ùˆ آشنایی آنها با اسلام ØŒ به چند دوره تقسیم Ù…ÛŒ شود. آغاز مطالعات قرآنی ØŒ ردیه نویسی کشیشان مسیØÛŒ بر ضد اسلام است . این دوره از اواخر قرن اول هجری آغاز شد Ùˆ مشخصاً به ÙØ¹Ø§Ù„یتهای یوØÙ†Ø§ÛŒ دمشقی * (Ø 35Ù€132/ Ø 655Ù€750) در این زمینه Ù…ÛŒ توان اشاره کرد. ÙˆÛŒ ردیه ای بر اسلام نوشت Ùˆ در آن مطالبی در بارة قرآن آورد (ساهاس ØŒ ص 74ØŒ90Ù€93). ÙˆÛŒ ظاهراً با عربی آشنایی داشته Ùˆ از متن اصلی قرآن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ Ù…ÛŒ کرده است (ورستیخ ØŒ ص 54Ø› قس ساهاس ØŒ ص 46). در چندین سدة بعد، تنها آگاهی غربیان از قرآن ØŒ ردیه های کشیشانی بود Ú©Ù‡ اطلاعات خود را عموماً از منابع دست دوم Ùˆ ردیه های دیگر Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ بودند (ورستیخ ØŒ ص 55Ø› برای Ùهرست ردیه ها رجوع کنید به دانیل ص 414Ù€ 438Ø› بوبتسین ØŒ ص 195ØŒ 202Ù€204). نقطة عط٠این دوره ØŒ ترجمة کامل قرآن به لاتینی به دستور پطرس مکرم (485Ù€551/ 1092Ù€1156) در ØØ¯ÙˆØ¯ 537 Ù€ 538/ 1143 بود (ورستیخ ØŒ همانجا؛ بوبتسین ØŒ ص 194Ø› دانیل ØŒ ص 22Ø›ÙÙˆÚ© ØŒ ص 15Ù€19). این ترجمه همراه با چند متن دیگر، از جمله دو ردیة پطرس مکرم Ùˆ نوشته هایی از پطرس آلÙونسی * (متوÙÛŒ 534/ 1140)ØŒ نخستین اثر جامع در بارة قرآن Ùˆ اسلام بود Ùˆ نقش مهمی در Ø´Ú©Ù„ دادن ذهنیت اروپاییان در باب اسلام داشت (رضوان ØŒ ص 42Ø› نیز رجوع کنید به ترجمة قرآن * ØŒ بخش 3: به زبانهای دیگر). مطالعات قرآنی با چاپ تاریخ قرآن * نولدکه در 1276Ù€ 1277/ 1860ØŒ وارد مرØÙ„Ø© جدیدی شد. این کتاب ØŒ به سبب جامعیت Ø·Ø±Ø Ù…Ø¨Ø§ØØ« قرآنی آن ØŒ در پرداختن Ù…ØÙ‚قان غربی به مطالعات قرآنی بسیار مؤثر بوده است . سنّت قرآن پژوهی آلمان متأثر از Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ùقه اللغه Ùˆ مطالعات انجیلی بود. نخست گوستاو Ùلوگل (1218Ù€1287/ 1802Ù€1870) متن قرآن را در 1250/ 1834 منتشر کرد Ùˆ در 1258/ 1842ØŒ > معجم قرآن < را برای آن ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آورد (رضوان ØŒ ص 46). قرآن پژوهان پس از نولدکه ØŒ همچون اوتو پرتسل * (Ø 1311Ù€ 1360/ 1893Ù€1941) Ùˆ گوتهل٠برگشترسر * (1303Ù€1352/ 1886Ù€ 1933)ØŒ از شاگردان نولدکه Ùˆ متأثر از پژوهشهای ÙˆÛŒ بودند. Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ مربوط به Ùقه اللغه Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± در آثار رودی پارت * (1319Ù€1403/ 1901Ù€ 1983) Ùˆ رژیس بلاشر * (1318Ù€1393/ 1900Ù€1973) Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ است . رودی پارت در ترجمة قرآن به مطالعات تطبیقی کاربرد کلمات در قرآن توجه کرد Ùˆ گزارشی از تØÙ‚یقات خود را در کتاب٠> Ùهرست Ùˆ Ø´Ø±Ø Ù…Ø¨Ø§ØØ« هم موضوع قرآن < به چاپ رساند. بلاشر در ترجمة قرآن Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¹Ø¨Ø§Ø±Ø§Øª مبهم آن از اشعار عربی دورة جاهلیت Ùˆ متون ادبی بهره برد (رضوان ØŒ ص 47). از دیگر قرآن پژوهان این دوره ØŒ آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ * ( Ù€1384/ Ù€1964)ØŒ ریچارد بل (1293Ù€1371/ 1876Ù€1952)ØŒ آلÙونس مینگانا ØŒ Ùˆ چارلز کاتلر توری بودند. برای قرآن پژوهان این دوره ØŒ مسئلة تبیین Ùˆ شناخت منابع قرآن در نقل مطالب عهدینی Ùˆ دیگر کتابهای مقدس اهمیت ویژه ای داشت ( رجوع کنید به برگ نیسی ØŒ ص 99). پرسش قرآن پژوهان این بود Ú©Ù‡ در قرآن تا Ú†Ù‡ اندازه از منابع یهودی Ùˆ مسیØÛŒ Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ شده است . نخستین بار آبراهام گایگر در کتاب > آنچه Ù…ØÙ…د از یهود اخذ کرده < این موضوع را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯ ( رجوع کنید به رضوان ØŒ ص 46 Ùˆ پانویس 40). ÙØ¹Ø§Ù„ترین خاورشناس این دوره آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ بود Ú©Ù‡ مقدمة Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø± الوجیز ابن عطیة اندلسی (متوÙÛŒ 546) Ùˆ المبانی ÙÛŒ نظم المعانی را در کتاب مقدمتان ÙÛŒ علوم القرآن (قاهره ØŒ چاپ اول 1954ØŒ چاپ دوم 1972) به چاپ رساند Ùˆ دو مقاله در بارة الهدایة Ùˆ Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن بالقرآن (ØªÙØ³ÛŒØ± توقی٠شدة Ù…ØÙ…د ابوزید، Ù…ÙØ³Ø± معاصر مصری ) نوشت (کریمی نیا، ص 401Ø› در بارة این ØªÙØ³ÛŒØ± رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 584 Ù€600). از اوایل دهة 1330 Ø´ / 1950ØŒ مطالعات قرآنی ØŒ از ØÛŒØ« توجه به مسائل ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ تØÙˆÙ„اتی ÛŒØ§ÙØª . تغییرات ØØ§ØµÙ„ از جریانهای نوگرا در ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ ØŒ Ú©Ù‡ در مصر آغاز شده بود، مورد علاقة خاورشناسان قرار Ú¯Ø±ÙØª . قرآن پژوهان غربی نیز به ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ علمی Ùˆ ادبی در مصر توجه کردند. یکی از مهمترین پژوهشگرانی Ú©Ù‡ در این ØÙˆØ²Ù‡ مطلب نوشت ØŒ ژاک ژومیه بود. ÙˆÛŒ در بارة ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„منار نوشتة Ù…ØÙ…د رشیدرضا (متوÙÛŒ 1314 Ø´ / 1935) بر پایة تقریرات Ù…ØÙ…د عبده (متوÙÛŒ 1323/ 1905)ØŒ آرای امین خولی (بنیانگذار جنبش ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی قرآن در مصر)ØŒ الجواهر ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن طَنْطاوی جوهری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± علمی Ùˆ جنبش ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ مصر بین سالهای 1326 تا 1330 Ø´ / 1947Ù€1951 مقاله نوشت (ریپین ØŒ ص 236Ù€ 237). مهمترین پژوهش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در اوایل قرن بیستم ØŒ بعد از تاریخ قرآن نولدکه ØŒ کتاب > گرایشها در ØªÙØ³ÛŒØ± اسلامی < نوشتة ایگناتس گولدتسیهر بود. یوهانس مارینوس سیمون بالیون در تکمیل ÙØµÙ„ آخر کتاب گولدتسیهر، جنبش ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ مصر میان سالهای 1300Ù€1380/1880Ù€1960 را بررسی کرده است . بالیون در مطالعة خود به بررسی آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù†ÛŒ چون Ù…ØÙ…داØÙ…د خَلَ٠اللّه ØŒ Ù…ØÙ…دکامل ØØ³ÛŒÙ† Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اردو زبانی چون ابوالکلام آزاد پرداخته است . یوهانس جانسن نیز در بارة ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ در مصر کتابی نوشته است با عنوان > ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن در مصر جدید < . تک نگاری در بارة Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ از دیگر پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاورشناسان است . در این تØÙ‚یقات ØŒ زندگی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ شیوه های ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ آرای خاص آنان ØŒ مورد Ø¨ØØ« قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است . از این مطالعات Ù…ÛŒ توان به تØÙ‚یقات مارک شارتیه ØŒ ÙØ±ÛŒÙ„ند Ø§Ø¨ÙØª ØŒ عیسی بÙلاطه ØŒ ایوÙÙ† یازبک ØØ¯Ø§Ø¯ Ùˆ دیونگ اشاره کرد. مارک شارتیه در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± مصطÙÛŒ Ù…ØÙ…ود ( مجادلة Ù„Ùهم عصری للقرآن ) Ùˆ Ù…ØÙ…داØÙ…د خل٠اللّه مقالاتی منتشر کرده است (انیس ØŒ ص 60). ÙØ±ÛŒÙ„ند ابت Ùˆ چارلز آدامز ØŒ تÙهیم القرآن ابوالاعلی مودودی ØŒ عیسی بلاطه ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی با تکیه بر آرای عایشه عبدالرØÙ…ان بنت الشّاطی ( Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± البیانی للقرآن الکریم )ØŒ یازبک ØØ¯Ø§Ø¯ØŒ ÙÛŒ ظلال القرآن سیدقطب Ùˆ دیونگ جواهر طَنْطاوی جوهری را بررسی کرده اند (ریپین ØŒ ص 237). در سالهای اخیر، روش دیگری در مطالعات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ به وجود آمده است Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان آن را «آیه پژوهی » نامید Ùˆ به دو دسته تقسیم کرد: آیه پژوهی٠Ùقهی Ù€ کلامی Ùˆ آیه پژوهی٠تاریخی . در این روش ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± آیه با توجه به اهمیت Ùقهی ØŒ کلامی ØŒ یا تاریخی٠آن در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± گوناگون بررسی Ù…ÛŒ شود. این روش در واقع بازسازی Ùهم تاریخی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† مسلمان از آیات قرآن است . مقالات جان برتن Ùˆ هاوتینگ نمونه ای از مطالعات آیه پژوهی با تکیه بر Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ùقهی Ù€ کلامی است . برخی مقالات اوری روبین مثالهایی از مقالات آیه پژوهی تاریخی اند ( رجوع کنید به کریمی نیا، ص 422Ù€423). برخی مقالات اندرو ریپین در ØÙˆØ²Ø© آیه پژوهی به صورت کتابی با نام > قرآن Ùˆ سنّت ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آن < منتشر شده است . بررسی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن ØŒ همچون ØªÙØ³ÛŒØ± جامع البیان عن تأویل Ø¢ÛŒ القرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± هودبن Ù…ÙØÙŽÚ©Ù‘ÙŽÙ… Ù‡Ùوّاری اباضی Ùˆ Ù…ÙقاتÙÙ„ بن سلیمان Ùˆ برخی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± دیگر، موضوع تØÙ‚یقات Ù…ÙØµÙ‘Ù„ کلود ژیلیو بوده است ( ایندکس اسلامیکوس 1997 ØŒ ص 36Ø› کریمی نیا، ص 392Ù€394). در پژوهش متون کهن ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ دو شیوه میان خاورشناسان وجود دارد: شیوة اول ØŒ بررسی Ùˆ تØÙ„یل اَسناد روایات در متون ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است . این روش مبتنی است بر تجزیه Ùˆ تØÙ„یل مطالب نقل شده در کتابهای Ø´Ø±Ø Ø§ØÙˆØ§Ù„ Ùˆ مقایسة سلسله سند روایات در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± گوناگون . از جملة این تØÙ‚یقات ØŒ مقالات آیزیا گولدÙلد در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± ابن عباس Ùˆ مقاتل بن سلیمان Ùˆ مقالات ÙØ±Ø¯ لیم هویز در بارة Ù…ÙØ¬Ø§Ù‡Ùدبن جَبْر Ùˆ ØÙŽÙ…َدی صَمّود در بارة ÛŒØÛŒÛŒ بن سلام (متوÙÛŒ 200) است (ریپین ØŒ ص 229Ù€230). شیوة دوم ØŒ تØÙ„یل ادبی متن ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± است . این شیوه ØŒ ادامة کار گولدتسیهر در جعلی دانستن متون روایی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است Ùˆ بر آن است Ú©Ù‡ با Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از معیارهای ادبی ØŒ تاریخ جعل روایات را مشخص کند. جان ونسبرا ØŒ مبدع این شیوه ØŒ Ø´Ú©Ù„ گیری روند ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ را در پنج مرØÙ„Ø© روایی ØŒ Ùقهی ØŒ متنی ØŒ بلاغی Ùˆ تمثیلی دانسته Ùˆ مشخصات هر مرØÙ„Ù‡ را ذکر کرده است (ص 119Ù€227Ø› نیز رجوع کنید به > دایرة المعار٠دین < ØŒ ذیل Â«ØªÙØ³ÛŒØ±Â»). مطالعات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ باتوجه به مسائل کلامی ØŒ موضوع چند تØÙ‚یق بوده است ØŒ از جمله مقالة Ù…Ø§Ù†ÙØ±Ø¯ گوتس در بارة تأویلات القرآن ابومنصور Ù…Ø§ØªÙØ±ÛŒØ¯ÛŒ (متوÙÛŒ 333) Ùˆ کتاب مایرمیخائیل Ø¨ÙŽØ±Ø§ÙŽØ´ÙØ± در بارة ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن امامیه . ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ موضوع Ø¨ØØ« گرهارت باورینگ ØŒ میشل آلار ØŒ پول نویا ØŒ گراملیش Ùˆ گریل بوده است . مناخیم قسطر ØŒ خوری ØŒ ژرار لوکنت Ùˆ گوردن نیوبی ØŒ قصص الانبیاء Ùˆ مطالب مشابه عهدین را در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اسلامی بررسی کرده اند (ریپین ØŒ ص 234). از کتابهایی Ú©Ù‡ در این ØÙˆØ²Ù‡ نوشته شده ØŒ > Ø§ÙØ³Ø§Ù†Ù‡ های انجیلی Ùˆ ÙØ±Ø§ انجیلی در ادبیات عامیانة اسلامی < نوشتة ØÛŒÛŒÙ… شوارتس باوم است . این کتاب ØŒ به رغم ضعی٠بودن Ùˆ Ú©Ù… مایگی اش ØŒ به سبب آمدن کتاب شناسی Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ از منابع این ØÙˆØ²Ù‡ در آن ØŒ اهمیت ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ دارد (همانجا). برانون ویلر (یکی دیگر از Ù…ØÙ‚قان این ØÙˆØ²Ù‡ ) Ùˆ اسکات نوگل ØŒ > ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ تاریخی٠انبیا در اسلام Ùˆ یهودیت < را منتشر کردند Ùˆ در مقدمة آن ØŒ کتاب شناسی Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ از آثار این ØÙˆØ²Ù‡ آوردند. ویلر در کتاب > انبیا در قرآن : مقدمه ای بر قرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ مسلمانان < ØŒ میان آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اسلامی Ùˆ ادبیات انجیلی مطالعه ای تطبیقی انجام داد. مهمترین پژوهش ویلر، کتاب > موسی در قرآن Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اسلامی < است Ú©Ù‡ در مجموعة مطالعات٠قرآنی٠انتشارات کرزن منتشر شده است . بازسازی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± غیرموجود یکی دیگر از موضوعات مورد توجه خاورشناسان بوده است . تØÙ‚یق Ù…ÙØµÙ‘Ù„ دانیل ژیماره در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ابوعلی Ø¬ÙØ¨Ù‘ایی نمونه ای از این مطالعات است . چاپ Ùˆ تصØÛŒØ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرآن ØŒ چندان مورد توجه خاورشناسان نبوده است Ùˆ در این زمینه Ùقط این آثار شایان ذکرند: چاپ مقدمة المبانی Ùˆ Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø± الوجیز به کوشش آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ ØŒ چاپ مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ú©Ø´Ù Ùˆ البیان ثعلبی (متوÙÛŒ 427) Ùˆ خمس مائة آیة من القرآن مقاتل بن سلیمان به کوشش آیزیا گولدÙلد. کتاب > گرایشها در ØªÙØ³ÛŒØ± اسلامی < گولدتسیهر، به سبب Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ جامع آن در بارة Ø´Ú©Ù„ گیری دانش ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مکاتب ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ از زمان انتشار تاکنون مرجع Ù…ØÙ‚قان بوده است . این کتاب کاستیهایی دارد Ú©Ù‡ موجب نگارش مقالات Ùˆ آثار تØÙ‚یقاتی برای تکمیل آن شده است ( > Ø±Ù‡ÛŒØ§ÙØªÙ‡Ø§ÛŒÛŒ به تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن < ØŒ مقدمة ریپین ØŒ ص 1). نیاز به متنی Ú©Ù‡ جانشین کتاب گولدتسیهر شود، سبب شد Ú©Ù‡ در 1364 Ø´ / 1985 در دانشگاه کالگاری همایشی برگزار شود. مقالات عرضه شده در آن همایش ØŒ با نام > Ø±Ù‡ÛŒØ§ÙØªÙ‡Ø§ÛŒÛŒ به تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن < منتشر شده است . جلد بیست وپنجم از مجموعة چهل ÙˆÙ‡ÙØª جلدی > Ø´Ú©Ù„ گیری جهان اسلام < ØŒ نیز ØØ§ÙˆÛŒ برخی مقالات مهم ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاورشناسان است Ú©Ù‡ به کوشش اندرو ریپین با نام > قرآن : Ø´Ú©Ù„ گیری ØªÙØ³ÛŒØ± < گردآوری شده است . عادل تئودور خوری ØŒ کشیش کاتولیک Ùˆ مترجم قرآن ØŒ Ú©Ù‡ در دانشکدة الاهیات دانشگاه مونستر آلمان تدریس Ù…ÛŒ کند، قرآن کریم را به آلمانی ترجمه Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± کرده Ú©Ù‡ در دوازده جلد منتشر شده است . ÙˆÛŒ ابتدا متن آیه ØŒ سپس ترجمة آن Ùˆ بعد از آن ØªÙØ³ÛŒØ± آیات را آورده Ùˆ از موضوعات مورد توجه او، نکات صرÙÛŒ Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ اسباب نزول آیات بوده است . خوری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بیضاوی ØŒ ابن کثیر، ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ شیخ طوسی ØŒ علامه طباطبائی Ùˆ دیگر ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بهره برده است . کتاب شناسیهایی نیز از تØÙ‚یقات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاورشناسان تهیه شده است ØŒ از جمله کتاب شناسی مطالعات قرآنی به زبانهای اروپایی (تهران 1380) تألی٠مرتضی کریمی نیا، آثار منور اØÙ…د انیس Ùˆ اندرو ریپین ØŒ Ùˆ گزارش کوتاه نجیب عقیقی ( رجوع کنید به ج 3ØŒ ص 531 Ù€541). منابع : کاظم برگ نیسی ØŒ «واژه های دخیل قرآن Ùˆ دیدگاهها»، معار٠، دورة 12ØŒ Ø´ 1 Ùˆ2 (ÙØ±ÙˆØ±Ø¯ÛŒÙ† Ù€ آبان 1374)Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ بیروت 1407/ 1987Ø› نجیب عقیقی ØŒ المستشرقون ØŒ قاهره 1980Ù€1981Ø› یوهان ÙÙˆÚ© ØŒ تاریخ ØØ±Ú©Ø© الاستشراق : الدراسات العربیة والاسلامیة ÙÛŒ اوروبا ØØªÛŒ بدایة القرن العشرین ØŒ نقله عن الالمانیة عمر لطÙÛŒ عالم ØŒ بیروت 2001Ø› مرتضی کریمی نیا، «کتاب شناسی مطالعات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در زبانهای اروپایی »، ÙØµÙ„نامة پژوهشهای قرآنی ØŒ سال 7ØŒ Ø´ 25 Ùˆ 26 (بهار Ùˆ تابستان 1380)Ø› Munawar Ahmad Anees, "Islamic studies-publish and perish? book and periodical citations on tafs ¦ â r al-Qur'a ¦ n in Western languages", The Muslim world book review , vol. 5, no. 2 (Winter 1985); Approaches to the history of the interpretation of the Qur'a ¦ n , ed. Andrew Rippin, Oxford: Clarendon Press, 1988; Hartmut Bobzin,"Latin translations of the Koran: a short overview", Der Islam , vol. 70, no. 2 (1993); Norman Daniel, Islam and the West: The making of an image , Oxford 1993; The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliada, New York 1987, s.v. "Tafsir" (by Andrew Rippin); Index Islamicus 1997 , compiled and edited by G. J. Roper and C. H. Bleaney, London 1999; E. A. Rezvan, "the Qur'a ¦ n and its world: VIII/1. Contra legem sara cenorum: the Qur'a ¦ n in Western Europe", Manuscripta Orientalia , vol. 4, no. 4 (Dec. 1998); Andrew Rippin, "The present status of tafs ¦ â r studies", The Muslim world , LXXII, nos.3-4 (July - Oct.1982); Daniel J. Sahas, John of Damascus on Islam: the heresy of the Ishmaelites , Leiden 1972; Kees Versteech, "Greek translations of the Qur'a ¦ n in Christian polemics (9th century A. D.)", ZDMG , vol. 141, no. 1 (1991); John Wansbrough, Quranic studies: sources and methods of scriptural interpretation , Oxford 1977. / Ù…ØÙ…دکاظم رØÙ…تی /
">
دایرة المعار٠دین < ØŒ ج 14ØŒ ص 239). ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ به Ù„ØØ§Ø¸ روش Ùˆ رویکرد تأویلی ØŒ با برخی مشربهای ÙلسÙÛŒ Ùˆ کلامی ØŒ همچون مشرب شیعی ØŒ وجه اشتراک دارد (متز ØŒ ج 1ØŒ ص 227Ø› نیز رجوع کنید به تأویل * ). قرآن پژوهان در جواز یا عدم جواز این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± اختلا٠نظر دارند؛ گروهی آن را غیرمجاز Ùˆ ØØªÛŒ بدعت Ù…ÛŒ دانند (ابن ØµÙ„Ø§Ø ØŒ ج 1ØŒ ص 196Ù€197Ø› زرکشی ØŒ همانجا) اما برخی عقیده دارند Ú©Ù‡ در صورت ØÙظ Ø§ØµÙˆÙ„Ù ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ جمع ظواهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ دقایق نکات باطنی آنها، Ú©Ù‡ کمال ایمان Ùˆ Ø¹Ø±ÙØ§Ù† Ù…ØØ¶ است (سیوطی ØŒ 1363 Ø´ ØŒ همانجا)ØŒ این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± اشکالی ندارد (ØªÙØªØ§Ø²Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ص 189Ù€190Ø› زرقانی ØŒ ج 2ØŒ ص 89 Ù€90Ø› آتش ØŒ ص 14Ù€ 15). به نظر عبدالوهاب شعرانی (ج 1ØŒ ص 4)ØŒ این شیوة ØªÙØ³ÛŒØ± مذموم نیست ØŒ زیرا Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† Ù…ÛŒ توانند به معناهایی دست یابند Ú©Ù‡ رسیدن به آنها برای عالمان٠اهل ظاهر میسّر نیست . پیشینة ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ به دوران صدر اسلام Ùˆ روزگار پیامبر Ù…ÛŒ رسد ( رجوع کنید به هجویری ØŒ ص 50Ø› آتش ØŒ ص 20Ù€26). برخی آیات قرآن (نساء: 80Ø› Ù…ØÙ…د: 24Ø› بقره : 115ØŒ 156Ø› نور: 35) Ú©Ù‡ به کار استوارکردن طرز تلقی صوÙیه Ù…ÛŒ آمد، دست آویزی برای ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ شد (ابونصر سَرّاج ØŒ ص 105Ù€106Ø› Ø´Ø§Ø·ÙØ¨ÛŒ ØŒ ج 3ØŒ ص 382Ù€383Ø› گولدتسیهر، ص 204Ù€ 205). آنچه در شتاب بخشیدن به این رویکرد مؤثر بود، وجود Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ عبارات مجازی در قرآن است Ú©Ù‡ به نظر سیوطی (1363 Ø´ ØŒ ج 3ØŒ ص 120) انکارناپذیر است Ùˆ اگر این واژه های مجازی در قرآن نبود، نیمی از زیبایی کتاب ÙˆØÛŒ از بین Ù…ÛŒ Ø±ÙØª (برای نمونة اینگونه مجازها رجوع کنید به بقره : 74ØŒ 187Ø› انعام : 132Ø› اعرا٠: 175Ù€176Ø› ÙØ±Ù‚ان : 12Ø› مریم : 4Ø› یس : 37Ø› ÙØªØ : 29Ø› ص٠: 46). به بعضی Ø§ØµØØ§Ø¨ پیامبر، اخباری منسوب است Ú©Ù‡ بنا بر آنها، نباید ØµØ±ÙØ§Ù‹ معنای ظاهری قرآن را مراد دانست ( رجوع کنید به ابن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ ج 1ØŒ ص 79Ø› ابوطالب Ù…Ú©ÛŒ ØŒ ج 1ØŒ ص 49). پیش از تدوین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ Ú¯ÙØªØ© ابن عباس در بارة آیة دوازدهم سورة طلاق (اگر ØªÙØ³ÛŒØ± آن را بگویم مرا سنگسار Ù…ÛŒ کنید، Ùˆ به تعبیری دیگر، مرا Ú©Ø§ÙØ± Ù…ÛŒ خوانید) شهرت بسیار داشت Ùˆ بدان استشهاد Ù…ÛŒ شد ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ 1412ØŒ ج 4ØŒ ص 356). در دورة تابعین نیز اشخاصی ØŒ از جمله ØØ³Ù† بصری ØŒ آیات را به شیوة اشاری ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ کردند (آتش ØŒ ص 31). پل نویا معتقد است Ú©Ù‡ نخستین نمونه های ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ در آموزه های امام صادق ØŒ بویژه در زمینه هایی مانند علم Ø¬ÙØ± Ùˆ ØÙˆØ²Ø© تجربة Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ دیده Ù…ÛŒ شود ( ص 136Ù€139ØŒ 146) Ú©Ù‡ ضمن ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± * سÙÙ„ÙŽÙ…ÛŒ آمده است ØŒ اگرچه در اصالت Ùˆ اعتبار این انتساب تردید هست ( رجوع کنید به Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ ص 99). به نوشتة پل نویا، جنبة تخیلی Ùˆ استعاری Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر Ù…ÙقاتÙÙ„ بن سلیمان (متوÙÛŒ 150)ØŒ الهام بخش Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ چون ØÚ©ÛŒÙ… ØªÙØ±Ù’Ù…ÙØ°ÛŒ (متوÙÛŒ 285) نیز بوده است ( رجوع کنید به ص 98Ø› قس Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ ص 97Ù€99). ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ نوعی ØªÙØ³ÛŒØ± است Ú©Ù‡ در آن عار٠، بر مبنای تعالیم Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ یا ذوق وجدانی ØØ§ØµÙ„ از شهود باطنی ØŒ به تأویل ظواهر آیات قرآن Ù…ÛŒ پردازد. وجه تمایز این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± از دیگر روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ به کار بردن «زبان اشارت » Ùˆ Ù…ØµØ·Ù„ØØ§Øª ویژه ای است Ú©Ù‡ طبیعت٠تجربة Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ آن را اقتضا Ù…ÛŒ کند ( رجوع کنید به Ù…ÙØ³Ù’تَمْلی ØŒ ج 3ØŒ ص 1160Ù€1161Ø› اØÙ…د غزالی ØŒ ص 1ØŒ ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª پورجوادی ØŒ ص 73Ù€74). به همین سبب ØŒ برخی به ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± اشاری هم Ù…ÛŒ گویند (Ù‚ÙØ´ÙŽÛŒØ±ÛŒ ØŒ ج 1ØŒ ص 41Ø› سیوطی ØŒ 1363 Ø´ ØŒ ج 4ØŒ ص 224Ø› زرقانی ØŒ ج 2ØŒ ص 78Ø› آتش ØŒ ص 12). این اشارات Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ گاه با ظواهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن قابل جمع اند (زرقانی ØŒ همانجا). ابن عربی * ( Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیّة ØŒ ج 1ØŒ ص 279) شیوة Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† را در Ø´Ø±Ø Ùˆ تبیین مراد ÙˆØÛŒ ØŒ اشارت نامیده Ùˆ سبب آنکه اهل ØÙ‚یقت معنای ØØ§ØµÙ„ از آیات را اشارت Ù…ÛŒ نامند، تقیه دانسته Ùˆ Ú¯ÙØªÙ‡ است Ú©Ù‡ دلیل آن بیم از عالمان ظاهربین Ùˆ Ùقیهان است (همانجا). به نظر سیدØÛŒØ¯Ø± آملی (1416ØŒ ج 1ØŒ ص 206) تأویل آیات الاهی همان ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù†ÙØ³ÛŒ است Ø› یعنی ØŒ تطبیق جهان خارج (Ø¢ÙØ§Ù‚ ) با Ù†ÙØ³ عار٠(Ø§Ù†ÙØ³ )ØŒ Ú©Ù‡ در واقع برداشتی است از آیة Â«Ø³ÙŽÙ†ÙØ±ÛŒÙهم آیاتÙنا ÙÛŒ الا'ÙØ§Ù‚Ù Ùˆ ÙÛŒ اَنْÙÙØ³ÙÙ‡Ùمْ ØØªÙ‘'ÛŒ یَتَبَیَّنَ Ù„ÙŽÙ‡Ùمْ اَنَّه٠الØÙŽÙ‚ّ٠اَوَلَم یَکْÙÙ Ø¨ÙØ±ÙŽØ¨Ù‘ÙÚ©ÙŽ اَنَّه٠علی ' کلّ٠شَی ء٠شَهید» (ÙØµÙ‘لت : 53). بنابراین ØŒ بین عالَم (کتاب تکوین ) Ùˆ قرآن (کتاب تدوین )ØŒ تطبیقی صورت Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ از طریق تأویل (ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù†ÙØ³ÛŒ ) ØØ§ØµÙ„ Ù…ÛŒ شود ( آملی ØŒ همانجا). این رویکرد ویژة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ در واقع برآیند٠مبانی ویژة هستی شناسی Ùˆ Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناسی Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† است . Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† برای جهان هستی ظاهر Ùˆ باطنی قائل اند Ùˆ معتقدند Ú©Ù‡ هستی در هر Ù„ØØ¸Ù‡ ØŒ از بطون به ظهور Ù…ÛŒ آید Ùˆ دوباره از ظهور به بطون Ù…ÛŒ رود Ùˆ همانند ØªÙ†ÙØ³ دارای قبض Ùˆ بسط است (ابن عربی ØŒ Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ ج 2ØŒ ص 391Ù€392Ø› شبستری ØŒ ص 67Ù€ 68). انسان نیز، مانند جهان ØŒ از جسم Ùˆ Ø±ÙˆØ ØªØ±Ú©ÛŒØ¨ شده Ú©Ù‡ جسمش ظاهر او Ùˆ Ø±ÙˆØØ´ باطن اوست (نجم رازی ØŒ ص 311Ø› مولوی ØŒ ج 2ØŒ Ø¯ÙØªØ± سوم ØŒ بیت 4248). قول به همانندی انسان Ùˆ قرآن ØŒ به Ù„ØØ§Ø¸ ظاهر Ùˆ باطن ØŒ در برخی آثار ØÚ©ÛŒÙ…ان نیز دیده Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به صدرالدین شیرازی ØŒ ص 23Ø› شایگان ØŒ ص 110). در برخی متون روایی ØŒ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ«ÛŒ دالّ بر ظاهر Ùˆ باطن Ùˆ ØØ¯ Ùˆ Ù…ÙØ·Ù‘َلَع (مَطْلع ) داشتن قرآن وارد شده است . بنا بر این Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« ØŒ هر آیة قرآن دارای ظاهر Ùˆ باطنی است Ùˆ هر ØØ±Ù آن دارای ØØ¯ÛŒ است Ùˆ هر ØØ¯ÛŒ نیز دارای مَطلعی (ØµÙØ§Ø± قمی ØŒ ص 223Ø› عیاشی ØŒ ج 1ØŒ ص 86Ù€87Ø› سیوطی ØŒ1363 Ø´ ØŒ ج 4ØŒ ص 225Ø› مجلسی ØŒ ج 89ØŒ ص 94). در ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ از امام صادق علیه السلام آمده Ú©Ù‡ قرآن مشتمل بر چهار چیز است : عبارات ØŒ اشارات ØŒ لطای٠و ØÙ‚ایق (آملی ØŒ 1368 Ø´ ØŒ ص 530Ø› مجلسی ØŒ ج 89ØŒ ص 103). با استناد به اینگونه روایات ØŒ Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† معتقد شده اند Ú©Ù‡ در پس ظاهر کلمات Ùˆ آیات قرآن معانی پنهان وجود دارد Ùˆ آن معانی نیز متضمن معانی دیگر است Ùˆ این لایه های معنایی را تا Ù‡ÙØª بطن Ùˆ لایه دانسته اند (آملی ØŒ 1353 Ø´ ØŒ ج 1ØŒ ص 12Ø› همو، 1368 Ø´ ØŒ همانجا). Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† از این روایات در توجیه Ùˆ تØÚ©ÛŒÙ… مبانی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خود بهره Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ اند. ابونصر سرّاج (ص 105Ù€106) در ذیل Ù…Ø¨ØØ«ÛŒ با عنوان «مستنبطات »، به موضوع ظاهر Ùˆ باطن Ù…ÛŒ پردازد Ùˆ از آن نتیجه Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ قرآن Ùˆ سنّت دارای ظاهر Ùˆ باطن است . ابوطالب Ù…Ú©ÛŒ (ج 1ØŒ ص 156Ù€157) با ذکر شواهدی از قرآن ØŒ ضمن اذعان به وجود ظاهر Ùˆ باطن برای آن ØŒ بر برتری علم باطن نسبت به علم ظاهر تأکید کرده است . ابن عربی ( Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ ج 1ØŒ ص 279) نیز بر این باور است Ú©Ù‡ هر آیه از کتاب Ù…Ùنزَل دو وجه وجودی دارد: یک وجه ØŒ وجود باطنی آن است Ú©Ù‡ اهل ØÙ‚ آن را در آیینة جانهای خود Ù…ÛŒ بینند؛ وجه دیگر، همان کلمات Ùˆ آیات است Ú©Ù‡ در خارج از جانهای اهل ØÙ‚ است . ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ را Ù…ÛŒ توان به دو نوع تقسیم کرد: یکی ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ دیگری ØªÙØ³ÛŒØ± مبتنی بر Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری (ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 368). برخی قرآن پژوهان به این تقسیم اعتراض کرده اند Ùˆ جز در شدت Ùˆ ضع٠تأویلات ØŒ ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ میان این دو نوع ØªÙØ³ÛŒØ± قائل نشده اند ( رجوع کنید به Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج 2ØŒ ص 538 Ù€ 539). ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ روشی است Ú©Ù‡ در آن اهل سیروسلوک آیات قرآن را، بر Ø®Ù„Ø§Ù Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… ظاهری آن Ùˆ به مقتضای اشارات پنهانی Ùˆ مرموز، تأویل Ù…ÛŒ کنند. این شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مبتنی بر Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… نظری Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ نیست Ùˆ در اغلب موارد با ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قابل جمع است Ùˆ در واقع کوششی است برای جمع بین شریعت Ùˆ ØÙ‚یقت ( رجوع کنید به سیوطی ØŒ 1960ØŒ ص 21). اگر Ú†Ù‡ این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± نوعی تأویل است ØŒ چون تأویل کنندگان Ù…ÛŒ کوشند ظاهر آیه را به معنایی بازگردانند Ú©Ù‡ با آنچه پیش Ùˆ پس از آن Ù…ÛŒ آید مواÙÙ‚ بوده با کتاب Ùˆ سنّت مغایر نباشد، تأویلی پسندیده به شمار Ù…ÛŒ آید (زرین کوب ØŒ ج 1ØŒ ص 348). اساس ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ریاضت Ùˆ مجاهدت Ù†ÙØ³Ø§Ù†ÛŒ است Ú©Ù‡ از رهگذر آن ØŒ عار٠به Ú©Ø´Ù Ùˆ شهود نایل Ù…ÛŒ شود. این دسته از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† عار٠معتقدند Ú©Ù‡ وجوه معنایی متعددی در ورای معنای ظاهری آیات وجود دارد ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 381Ù€ 382). ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری را نمی توان از ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ باطنی ØŒ Ú©Ù‡ عدول از ظواهر قرآنی است ØŒ به شمار آورد، زیرا آن ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ØŒ به سبب عدم تطبیق با قواعد Ùˆ علم ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ غالباً متضمن ادعاهایی بی مبناست (آتش ØŒ ص 16Ù€17). گرچه در ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری نیز غالباً اصول تصو٠عملی از رهگذر آیات قرآنی مورد استناد قرار Ù…ÛŒ گیرد ( رجوع کنید به قشیری ØŒ ج 2ØŒ ص 131ØŒ 316Ù€317ØŒ 407Ø› میبدی ØŒ ج 10ØŒ ص 654). از نظر برخی صوÙیان ØŒ تأویل نباید مجوزی برای وانهادن معنای ظاهری قرآن باشد. بنابراین ØŒ این تأویلها با تأویلهای برخی ÙلاسÙÙ‡ Ùˆ متکلمان Ùˆ باطنیان Ù…ØªÙØ§ÙˆØª است (Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ 1412ØŒ ج 1ØŒ ص 49Ø› همو، 1407ØŒ ص 160Ø› نیز رجوع کنید به میبدی ØŒ ج 5ØŒ ص 307Ø› سروش ØŒ ص 396Ù€399). Ù…ØÚ©Ù…ات Ùˆ آیات اØÚ©Ø§Ù… از دایرة این ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل بیرون اند Ùˆ Ùقط متشابهات Ùˆ آیات مربوط به اØÙˆØ§Ù„ انسان Ùˆ اسرار کائنات در این ØªÙØ³ÛŒØ± مورد توجه Ùˆ توجیه صوÙیانه قرار Ù…ÛŒ گیرند (زرین کوب ØŒ ج 2ØŒ ص 349). از مهمترین Ùˆ کهنترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± سهل ØªÙØ³ØªØ±ÛŒ (متوÙÛŒ 283) است Ú©Ù‡ بر Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† صوÙÛŒ بعد از تستری تأثیر ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ نهاده ØŒ از جمله ابوعبدالرØÙ…ان سÙÙ„ÙŽÙ…ÛŒ در ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± از آن بهره برده است ( رجوع کنید به باورینگ ØŒ ص 112). ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± سلمی نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ùیضی Ù€ اشاری است Ú©Ù‡ بر ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ بعدی ØŒ همچون لطائ٠الاشارات قشیری (متوÙÛŒ 465)ØŒ تأثیر داشته است ( رجوع کنید به قشیری ØŒ ج 1ØŒ مقدمة بَسْیونی ØŒ ص 11). ØªÙØ³ÛŒØ± سلمی مجموعه ای است از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± منسوب به امام صادق علیه السلام ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ØØ³ÛŒÙ† نوری (متوÙÛŒ 295)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± ØØ³ÛŒÙ† بن منصور ØÙ„اج (متوÙÛŒ 309) Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± ابن عطا (متوÙÛŒ 309Ø› سلمی ØŒ ج 1ØŒ مقدمة پورجوادی ØŒ ص چهارده Ù€ پانزده ). لطائ٠الاشارات قشیری نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری است ( رجوع کنید به ابن عربی ØŒ قانون التأویل ØŒ ص 207). Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی (ج 2ØŒ ص 412Ù€443) Ùˆ Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª (ج 2ØŒ ص 539 Ù€ 588) ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ùیضی Ù€ اشاری را معرÙÛŒ کرده اند. رشیداØÙ…د (ص 57)ØŒ لطائ٠الاشارات قشیری را اولین ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ دانسته Ú©Ù‡ شخصی متکلم Ùˆ صوÙÛŒ نگاشته است ØŒ زیرا آثار تستری Ùˆ سلمی را، به معنای Ù…ØµØ·Ù„Ø ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ نمی داند. ØªÙØ³ÛŒØ± قشیری برای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† پس از ÙˆÛŒ مأخذی معتبر بوده است Ø› از جمله ØŒ روزبهان بَقلی شیرازی (متوÙÛŒ 606) در ØªÙØ³ÛŒØ± عَرائس البیان ÙÛŒ ØÙ‚ائق القرآن * ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± قشیری را یکی از منابع خود معرÙÛŒ کرده Ùˆ Ù…ØÙ…دبن ÛŒÙˆØ³Ù ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ مشهور به گیسودراز، صوÙÛŒ Ùˆ عار٠هندی (متوÙÛŒ 825)ØŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± الملتَقَط مطالبی را بدون ØªØµØ±ÛŒØ Ø¨Ù‡ نام قشیری از ØªÙØ³ÛŒØ± او نقل کرده است ( رجوع کنید به رشیداØÙ…د، ص 67Ù€ 68). Ø§Ù„ÙØµÙˆÙ„ ØŒ نوشتة ابوØÙ†ÛŒÙÙ‡ عبدالوهاب بن Ù…ØÙ…د، ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ Ù€ کلامی Ú©Ù‡ بر مذاق کرّامیه نوشته شده Ú©Ù‡ هنوز چاپ نشده است . ویژگی این ØªÙØ³ÛŒØ± اشتمال آن بر اقوال Ù…ØÙ…دبن کرّام Ùˆ دیگر علما Ùˆ Ø¹Ø±ÙØ§ÛŒ کرّامی Ùˆ نیزعقاید آنهاست . در این اثر، تصویر نسبتاً واقعی از عقاید کرّامیان ترسیم شده است ( رجوع کنید به Ø´Ùیعی کدکنی ØŒ ص 61Ù€113). کش٠الاسرار Ùˆ Ø¹ÙØ¯Ù‘Ø© الابرار * (تألی٠520) به ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ØŒ از دیگر ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ است . رشیدالدین میبدی (ج 1ØŒ ص 1) روش خود را در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ نخست ترجمة آیه ØŒ سپس بیان ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ در نهایت تأویل آیات ذکر کرده است . ÙˆÛŒ نوبت سوم این ØªÙØ³ÛŒØ± را به روش Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ Ùˆ به مذاق صوÙیان سامان داده است . عرائس البیان ÙÛŒ ØÙ‚ائق القرآن نوشتة روزبهان بقلی از دیگر ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ است . Ù…ÙØ³Ø±ØŒ در عین اعترا٠به معنای ظاهر در اکثر قریب به Ø§ØªÙØ§Ù‚ آیات ØŒ رویکردی اشاری Ù€ ذوقی Ùˆ تأویل گرایانه نسبت به آیات دارد ( رجوع کنید به جÙنَید شیرازی ØŒ ص 244Ø› منزوی ØŒ ج 1ØŒ ص 170Ø› روزبهان نامه ØŒ مقدمة دانش پژوه ØŒ ص 8Ø› صاوی ØŒ ص 12). Ø¨ØØ±Ø§Ù„ØÙ‚ائق Ùˆ المعانی ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± السبع المثانی نوشتة نجم الدین رازی ØŒ معرو٠به نجم الدین دایه ØŒ نیز از جمله ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ است . این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ú©Ù‡ تا آیة هجده سورة ذاریات را در بر دارد، با اهتمام بر جمع بین ظاهر Ùˆ باطن آیات Ùˆ تأیید اصول تصو٠سامان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است . کار نجم الدین دایه را علاءالدوله سمنانی ادامه داد (ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 429Ù€430Ø› آتش ØŒ ص 145). مثنوی معنوی * ØŒ سرودة جلال الدین Ù…ØÙ…د مولوی ØŒ را هم به سبب اشتمال آن بر ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒÙ بخش٠عمده ای از آیات قرآن Ù…ÛŒ توان از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ قرآن کریم به شمار آورد (زرین کوب ØŒ ج 2ØŒ ص 373). اسماعیل بن مصطÙÛŒ ØÙ‚ÛŒ ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ø¨ÛŒØ§Ù† ØŒ با بهره گیری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ پیشین (مانند تأویلات عبدالرزاق کاشانی Ùˆ Ø¨ØØ±Ø§Ù„ØÙ‚ائق Ùˆ المعانی ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± السبع المثانی ) Ùˆ با بهره گیری از اشعار Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ مولوی Ùˆ ØØ§Ùظ Ùˆ سعدی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ذوقی تألی٠کرده است ( رجوع کنید به ج 3ØŒ ص 450ØŒ 453ØŒ ج 6ØŒ ص 177ØŒ 188ØŒ 201). بیان السعادة * ØªØ£Ù„ÛŒÙ ØØ§Ø¬ ملاّ سلطان Ù…ØÙ…د گنابادی ØŒ معرو٠به سلطان علیشاه (متوÙÛŒ 1327)ØŒ نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری است (برای نمونه های دیگری از این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در دو سدة اخیر رجوع کنید به رومی ØŒ ج 1ØŒ ص 376). در میان ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ وجود دارد Ú©Ù‡ در آنها Ùقط یک سوره یا یک آیه ØªÙØ³ÛŒØ± شده است ØŒ از جمله : مشکاة الانوار Ùˆ Ù…ØµÙØ§Ø© الاسرار امام Ù…ØÙ…د غزالی (متوÙÛŒ 505) در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة 35 سورة نور؛ Ø¨ØØ±Ø§Ù„Ù…ØØ¨Ø© ÙÛŒ اسرار المودّة از اØÙ…د غزالی (متوÙÛŒ 520)ØŒ الستّین الجامع Ù„Ùلَطائ٠البساتین از اØÙ…دبن Ù…ØÙ…دبن زیدطوسی (از Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† قرن ششم )ØŒ Ùˆ ØØ¯Ø§Ø¦Ù‚ الØÙ‚ایق از معین الدین ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒ هروی مشهور به ملامسکین (از Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† قرن دهم )ØŒ هر سه در ØªÙØ³ÛŒØ± سورة یوس٠به زبان ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ( رجوع کنید به آتش ØŒ ص 56 Ù€257). ØªÙØ³ÛŒØ± مبتنی بر Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری ØŒ ØªØØª تأثیر٠مکتب Ùˆ آثار Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ابن عربی ØŒ بویژه آموزة ÙˆØØ¯Øª وجود، پدید آمد. صدرالدین قونیوی (متوÙÛŒ 673) شاگرد Ùˆ پسرخواندة ابن عربی ØŒ Ùˆ عبدالرزاق کاشانی در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن از روش ابن عربی پیروی کردند. هد٠اصلی در این شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ تطبیق اندیشه های Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری ØŒ همچون ÙˆØØ¯Øª وجود، با آیات قرآن است (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج 2ØŒ ص 577Ø› آتش ØŒ ص 174). ØªÙØ³ÛŒØ± رØÙ…ةٌمن الرØÙ…Ù† ØŒ ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آمده از آثار قرآنی Ùˆ Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ابن عربی همچون ایجاز البیان ÙÛŒ الترجمة عن القرآن ØŒ الجمع Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØµÛŒÙ„ ÙÛŒ اسرار معانی التنزیل ØŒ Ùˆ Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ از جمله این ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± است (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج 2ØŒ ص 572). بر اساس یک نظر، ابن عربی بویژه در Ø¨ØØ« ÙˆØØ¯Øª وجود Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± ØØ±ÙˆÙ ØŒ متأثر از ابن بَرَّجان * (متوÙÛŒ 536) بوده است (آتش ØŒ ص 125). برخی دیگر از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ùˆ مشهور Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری عبارت اند از: اعجاز البیان ÙÛŒ کش٠بعض اسرار امّ القرآن اثر صدرالدین قونیوی ØŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± سورة ØÙ…د؛ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم از عبدالرزاق کاشانی Ùˆ رساله ای در تأویل آیة بسم اللّه از داود قیصری (از Ø´Ø§Ø±ØØ§Ù† ÙØµÙˆØµ الØÚ©Ù… ). ØªÙØ³ÛŒØ± المØÛŒØ· الاعظم سیدØÛŒØ¯Ø± آملی هم از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒÙ مبتنی بر آموزه های ابن عربی است Ú©Ù‡ در آن تشیع Ùˆ تصو٠باهم تطبیق داده شده اند. این ØªÙØ³ÛŒØ± قرآنی ØŒ به Ú¯ÙØªØ© مؤل٠آن ØŒ جامع تأویل Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± یا جامع شریعت Ùˆ طریقت Ùˆ ØÙ‚یقت است (ج 1ØŒ ص 195). منابع : علاوه بر قرآن Ø› سلیمان آتش ØŒ مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± اشاری ØŒ ترجمة توÙیق Ù‡ . Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ تهران 1381 Ø´ Ø› ØÛŒØ¯Ø±Ø¨Ù† علی آملی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ù…ØÛŒØ· الاعظم Ùˆ Ø§Ù„Ø¨ØØ±Ø§Ù„خضم ÙÛŒ تأویل کتاب اللّه العزیزالمØÚ©Ù… ØŒ چاپ Ù…ØØ³Ù† موسوی تبریزی ØŒ تهران 1416/ 1995Ø› همو، جامع الاسرار Ùˆ منبع الانوار ØŒ چاپ هانری کوربن Ùˆ عثمان اسماعیل ÛŒØÛŒÛŒ ØŒ تهران 1368 Ø´ Ø› همو، المقدمات من کتاب نص النصوص ÙÛŒ Ø´Ø±Ø ÙØµÙˆØµ الØÚ©Ù… لمØÛŒÛŒ الدین ابن العربی ØŒ ج 1ØŒ چاپ هانری کوربن Ùˆ عثمان اسماعیل ÛŒØÛŒÛŒ ØŒ تهران 1353 Ø´ Ø› ابن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ مسنداØÙ…دبن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ استانبول 1402/ 1982Ø› ابن ØµÙ„Ø§Ø ØŒ ÙØªØ§ÙˆÛŒ Ùˆ مسائل ابن Ø§Ù„ØµÙ„Ø§Ø ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„ØØ¯ÛŒØ« والاصول Ùˆ الÙقه ØŒ چاپ عبدالمعطی امین قلعجی ØŒ بیروت 1406/1986Ø› ابن عربی (Ù…ØÙ…دبن عبدالله )ØŒ قانون التأویل ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د سلیمانی ØŒ بیروت 1990Ø› ابن عربی (Ù…ØÙ…دبن علی )ØŒ Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ بیروت : دارصادر، ( بی تا. ) Ø› ابوطالب Ù…Ú©ÛŒ ØŒ کتاب قوت القلوب ÙÛŒ معاملة Ø§Ù„Ù…ØØ¨ÙˆØ¨ Ùˆ وص٠طریق المرید الی مقام التوØÛŒØ¯ ØŒ قاهره 1310ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ( بی تا. ) Ø› ابونصر سراج ØŒ کتاب اللّÙمَع ÙÛŒ التصو٠، چاپ رینولد آلن نیکلسون ØŒ لیدن 1914ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› مسعودبن عمر ØªÙØªØ§Ø²Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ( Ø´Ø±Ø ) العقائد النسÙیّة ØŒ استانبول 1326ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بغداد ( بی تا. ) Ø› جنیدبن Ù…ØÙ…ود جنید شیرازی ØŒ شدّالازارÙÛŒ ØØ·Ù‘ الاوزارعن زوّارالمزار ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د قزوینی Ùˆ عباس اقبال ØŒ تهران 1328 Ø´ ØŒ چاپ مجدد تهران 1366 Ø´ Ø› اسماعیل بن مصطÙÛŒ ØÙ‚ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ø¨ÛŒØ§Ù† ØŒ بیروت 1405/1985Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ØŒ بیروت 1407/1987Ø› روزبهان نامه ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دتقی دانش پژوه ØŒ تهران : انجمن آثار ملی ØŒ 1347 Ø´ Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض 1407/1986Ø› Ù…ØÙ…د عبدالعظیم زرقانی ØŒ مناهل Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ قاهره ( 1980 ) Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت 1410/1990Ø› Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØØ³ÛŒÙ† زرین کوب ØŒ سرّنی : نقد Ùˆ Ø´Ø±Ø ØªØÙ„یلی Ùˆ تطبیقی مثنوی ØŒ تهران 1364 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دتقی Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ «قرآن Ùˆ سرچشمه های تصو٠از دیدگاه خاورشناسان معاصر: نگاهی انتقادی به کتاب ØªÙØ³ÛŒØ± قرآنی Ùˆ زبان Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ( اثر ) پل نویا»، بیّنات ØŒ سال 2ØŒ Ø´ 3 (پاییز1374)Ø› عبدالکریم سروش ØŒ «تأویل در مثنوی »، در نامة شهیدی : جشن نامة استاد دکتر سید Ø¬Ø¹ÙØ± شهیدی ØŒ به اهتمام علی اصغر Ù…ØÙ…دخانی ØŒ تهران : Ø·Ø±Ø Ù†ÙˆØŒ 1374 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن ØØ³ÛŒÙ† سلمی ØŒ مجموعة آثار ابوعبدالرØÙ…Ù† سلمی : بخشهایی از ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ رسائل دیگر ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران 1369Ù€1372 Ø´ Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…Ø¯Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره 1967 ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم 1363 Ø´ Ø› همو، کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ مورسینگ ØŒ لیدن 1839ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران 1960Ø› ابراهیم بن موسی شاطبی ØŒ المواÙقات ÙÛŒ اصول الشریعة ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عبداللّه دراز، بیروت 1395/1975Ø› داریوش شایگان ØŒ هانری کربن : Ø¢ÙØ§Ù‚ تÙکر معنوی در اسلام ایرانی ØŒ ترجمة باقر پرهام ØŒ تهران 1371 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…ودبن عبدالکریم شبستری ØŒ گلشن راز ØŒ چاپ اØÙ…د مجاهد Ùˆ Ù…ØØ³Ù† کیانی ØŒ تهران 1371 Ø´ Ø› عبدالوهاب بن اØÙ…د شعرانی ØŒ الطبقات الکبری ØŒ بیروت 1408/1988Ø› Ù…ØÙ…درضا Ø´Ùیعی کدکنی ØŒ «چهرة دیگر Ù…ØÙ…دبن کرام سجستانی در پرتو سخنان نو ÛŒØ§ÙØªÙ‡ از او»، در ارج نامة ایرج : به پاس نیم قرن سوابق درخشان ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ Ùˆ دانشگاهی استاد ایرج Ø§ÙØ´Ø§Ø± ØŒ ج 2ØŒ به کوشش Ù…ØØ³Ù† باقرزاده ØŒ تهران : توس ØŒ 1418Ù€1419Ø› ØµÙ„Ø§Ø ØµØ§ÙˆÛŒ ØŒ «روزبهان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± عرائس البیان »، تØÙ‚یقات اسلامی ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 2Ù€ سال 2ØŒ Ø´ 1 (1365Ù€1366 Ø´ )Ø› Ù…ØÙ…دبن ابراهیم صدرالدین شیرازی ØŒ Ù…ÙØ§ØªÛŒØ الغیب ØŒ با تعلیقات علی نوری ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د خواجوی ØŒ تهران 1363 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن ØØ³Ù† ØµÙØ§Ø± قمی ØŒ بصائرالدرجات الکبری ÙÛŒ ÙØ¶Ø§Ø¦Ù„ آل Ù…ØÙ…د ( ص )ØŒ تهران 1362 Ø´ Ø› عبدالرØÙ…ان عک ØŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ قواعده ØŒ بیروت 1407Ø› Ù…ØÙ…دبن مسعود عیاشی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ قم 1421Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ Ø³ÙˆØ§Ù†Ø ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران 1359 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ اØÛŒØ§Ø¡ علوم الدین ØŒ بیروت 1412/1992Ø› همو، مشکاة الأنوار Ùˆ Ù…ØµÙØ§Ø© الأسرار ØŒ چاپ عبدالعزیز عزالدین سیروان ØŒ بیروت 1407/1986Ø› عبدالکریم بن هوازن قشیری ØŒ لطائ٠الاشارات ØŒ چاپ ابراهیم بسیونی ØŒ قاهره 1981Ù€1983Ø› ایگناتس گولدتسیهر، مذاهب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„اسلامی ØŒ ( ترجمة ) عبدالØÙ„یم نجار، بیروت 1405/1985Ø› آدام متز، تمدن اسلامی در قرن چهارم هجری ØŒ یا، رنسانس اسلامی ØŒ ترجمة علیرضا ذکاوتی قراگزلو، تهران 1364 Ø´ Ø› مجلسی Ø› اسماعیل بن Ù…ØÙ…د مستملی ØŒ Ø´Ø±Ø Ø§Ù„ØªØ¹Ø±Ù Ù„Ù…Ø°Ù‡Ø¨ التصو٠، چاپ Ù…ØÙ…د روشن ØŒ تهران 1363Ù€1366 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد 1418Ù€1419Ø› علینقی منزوی ØŒ Ùهرست کتابخانة اهدائی آقای سیدمØÙ…د مشکوة به کتابخانة دانشگاه تهران ØŒ ج 1Ù€2ØŒ تهران 1330Ù€1332 Ø´ Ø› جلال الدین Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د مولوی ØŒ مثنوی معنوی ØŒ تصØÛŒØ رینولد آلن نیکلسون ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران 1363 Ø´ Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د میبدی ØŒ کش٠الاسرار وعدة الابرار ØŒ چاپ علی اصغر ØÚ©Ù…ت ØŒ تهران 1361 Ø´ Ø› عبداللّه بن Ù…ØÙ…د نجم رازی ØŒ مرصادالعباد ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دامین ریاØÛŒ ØŒ تهران 1365 Ø´ Ø› پل نویا، ØªÙØ³ÛŒØ± قرآنی Ùˆ زبان Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ ترجمة اسماعیل سعادت ØŒ تهران 1373 Ø´ Ø› علی بن عثمان هجویری ØŒ Ú©Ø´Ù Ø§Ù„Ù…ØØ¬ÙˆØ¨ ØŒ چاپ Ùˆ. Ú˜ÙˆÚ©ÙˆÙØ³Ú©ÛŒ ØŒ لنینگراد 1926ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران 1358 Ø´ Ø› Re ¨ gis Blache © re, Introduction au Coran , Paris 1977; Gerhard BØ®wering, The mystical vision of existence in classical Islam: the Qur'a ¦ nic hermeneutics of the S ¤ u ¦ f i ¦ Sahl at-Tustar i ¦ ) d.283/896 ), Berlin 1980; The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliade, New York 1987, s.v."Tafs ¦ â r" (by Andrew Rippin); Rashid Ahmad (Jullandri), "Abu al-Qa ¦ sim al-Qushair ¦ â as a theologian and commentator", Islamic quarterly , 13(1969). / Ù…ØØ³Ù† قاسم پور/ 11) ØªÙØ³ÛŒØ± علمی . در این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ Ù…ÙØ³Ø± Ù…ÛŒ کوشد بین آیات قرآن Ùˆ ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های علم تجربی ارتباطی بیابد Ùˆ به Ø´Ø±Ø Ø¢Ù† بپردازد. از این روش ØŒ با دیدگاه مخال٠و مواÙÙ‚ ØŒ تعاری٠مختلÙÛŒ شده Ùˆ در اغلب آنها به سخنان امام Ù…ØÙ…د غزالی (متوÙÛŒ 505) Ùˆ نقد ابوالقاسم Ø´Ø§Ø·ÙØ¨ÛŒ (متوÙÛŒ 590) استناد گردیده است . این دو اندیشمند پیشگام ØŒ به رغم اینکه ØªÙØ³ÛŒØ± مستقلی بر قرآن ننگاشته اند، در Ø¨ØØ« از علوم ضروری برای Ùهم قرآن ØŒ به این موضوع پرداخته اند Ú©Ù‡ آیا Ù…ÛŒ توان در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن از علومی بهره Ú¯Ø±ÙØª Ú©Ù‡ در زمان نزول قرآن برای مردم ناشناخته بوده است . غزالی مواÙÙ‚ بهره گیری از این علوم است Ùˆ به پیروی از آرای ÙˆÛŒ ØŒ زرکشی (متوÙÛŒ 794) Ùˆ سیوطی (متوÙÛŒ 911) آرایی در تأیید ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ابراز داشته اند. همچنین از میان ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قدیمی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر ÙØ®Ø± رازی (متوÙÛŒ 606) را نمونه ای عملی از این روش دانسته اند. شاطبی نخستین مخال٠این دیدگاه بوده است . Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† متأخری همچون امین خولی * ØŒ بر مبنای آرای شاطبی ولی در Ø´Ú©Ù„ÛŒ جدید، با ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª کرده اند ( رجوع کنید به رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 572Ø› شری٠، ص 627Ø› شرقاوی ØŒ ص 393). ظاهراً اولین ØªØ¹Ø±ÛŒÙ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی در دورة اخیر متعلق به امین خولی است Ùˆ دیگر Ù…ØÙ‚قان این تعری٠را با اندکی تغییر به کار برده اند ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 519Ø› Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ ص 247Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 548). از نظر Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ در این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ قرآن اصل Ùˆ مبنا نیست ØŒ بلکه امری ÙØ±Ø¹ÛŒ Ùˆ Ø§Ù„ØØ§Ù‚ÛŒ است Ùˆ به همین سبب این روش مردود است ( رجوع کنید به Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص 66). در مقابل ØŒ مواÙقان این روش برای ØªØ¹Ø±ÛŒÙ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ بر Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ مانند اعجاز علمی قرآن Ùˆ شایستگی آن برای همة زمانها Ùˆ مکانها (رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 549) یا استخراج علوم از آن (بکری ØŒ ص 125) تأکید Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ خود Ù…ØÙ„ Ø¨ØØ« Ùˆ مناقشه است . از اشکالات عمدة اینگونه تعاری٠این است Ú©Ù‡ در آن ØŒ به اشتباه ØŒ میان علم Ùˆ ÙلسÙÙ‡ جمع شده است ØŒ در ØØ§Ù„ÛŒ Ú©Ù‡ علم به معنای عام نه تنها ÙلسÙÙ‡ بلکه کلیة دانشهای بشری را در بر Ù…ÛŒ گیرد Ùˆ در نتیجه ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی به این معنا، اعم از تمامی ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ (غیر از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ذوقی ) است Ùˆ به معنای خاص آن ØŒ کاملاً با ÙلسÙÙ‡ متباین است Ùˆ شامل آرای ÙلسÙÛŒ نمی شود (رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 545 Ù€ 549). به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ اهتمام به علم Ùˆ پیدایی رویکرد علمی به قرآن ØŒ متأثر از رویکرد اثبات گرایانة ØØ§Ú©Ù… بر دوران جدید در غرب است Ú©Ù‡ بر اثر Ù¾ÛŒØ´Ø±ÙØªÙ‡Ø§ÛŒ Ø´Ú¯ÙØª علمی ØŒ نوعی خوش بینی نسبت به علم Ùˆ آینده به وجود آمد ( رجوع کنید به باربور، ص 321). جهان اسلام در رویارویی با غرب٠پیروز Ùˆ Ù¾ÛŒØ´Ø±ÙØªÙ‡ ØŒ از این نگرش بشدت تأثیر Ú¯Ø±ÙØª ØŒ بدانسان Ú©Ù‡ علمی بودن تا ØØ¯ÙˆØ¯ÛŒ مساوی٠درست بودن دانسته شد Ùˆ چنین بود Ú©Ù‡ Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† با غیر علمی خواندن٠اسلام ØŒ آن را Ù…ÛŒ کوبیدند Ùˆ مواÙقان ØŒ با علمی دانستن آن از آن Ø¯ÙØ§Ø¹ Ù…ÛŒ کردند. این نگرش را در سخنان پیشگامان Ø§ØµÙ„Ø§Ø Ø·Ù„Ø¨ÛŒ این دوره ØŒ از جمله سید جمال الدین اسدآبادی ( رجوع کنید به مجتهدی ØŒ ص 23) Ùˆ سر سیداØÙ…دخان ( رجوع کنید به اکرم ØŒ ص 89Ø› نَدَوی ØŒ ص 127)ØŒ Ù…ÛŒ توان ÛŒØ§ÙØª . طنطاوی ØŒ Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± الجواهر او در ØÙˆØ²Ø© ØªÙØ³ÛŒØ± علمی بی بدیل است ØŒ تمام ذلت Ùˆ ØÙ‚ارت مسلمانان را دوری آنان از علم Ù…ÛŒ دانست (ج 1ØŒ ص 35Ù€36ØŒ ج 17ØŒ ص 17ØŒ ج 25ØŒ ص 56Ù€57) Ùˆ اقدام خود را در ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آوردن این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ تلاشی برای وارد کردن علم به خانة مسلمانان معرÙÛŒ Ù…ÛŒ کرد (همان ØŒ ج 2ØŒ ص 204). بنابراین ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØØ§ØµÙ„ دغدغة دینداران در این دوره است Ú©Ù‡ در مواردی ØŒ با کمتر شدن ØØ³Ø§Ø³ÛŒØªÙ‡Ø§ Ùˆ Ø·Ø±Ø Ù…ÙˆØ¶ÙˆØ¹Ø§Øª جدید (بویژه در ایران Ú©Ù‡ موضوعات سیاسی ØŒ نظیر ØÚ©ÙˆÙ…ت Ùˆ آزادی Ùˆ Ù…ØØ¯ÙˆØ¯Ø© قدرت ØŒ جانشین اینگونه Ù…Ø¨Ø§ØØ« شد)ØŒ از شدت آن کاسته شده است . به هر ترتیب ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی را Ù…ÛŒ توان از دستاوردهای تجدید Ùکر دینی در دورة معاصر دانست . ØªÙØ³ÛŒØ± الجواهر طنطاوی تنها نمونة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ کامل از قرآن به روش علمی است . اهتمام به این روش در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مَزْجی این دوره ØŒ از جمله در ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه ØŒ بروشنی دیده Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به Ù†Ùیسی ØŒ ص 219Ù€ 224Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± طنطاوی * ). همچنانکه تک نگاریهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† در این موضوع را باید در شمار ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موضوعی یا مقاله ای آورد (برای این نمونه ها رجوع کنید به شری٠، ص 723Ù€724Ø› شرقاوی ØŒ ص 423Ù€ 424Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 604Ù€615). در ایران هم نگاشته های متعددی از این نوع ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آمده Ú©Ù‡ کتابهای مهدی بازرگان ØŒ پاک نژاد، مکارم شیرازی Ùˆ بی آزار شیرازی از نمونه های بارز آن است . با این همه ØŒ نباید از معدود نمونه های این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در گذشته غاÙÙ„ شد. ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± کبیر ØŒ Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ کلامی Ùˆ نیز نمونه ای کامل از ØªÙØ³ÛŒØ± علمی است ØŒ کوشیده است تا علوم زمان خود را با قرآن تطبیق دهد ( رجوع کنید به ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ ج 2ØŒ ص 102ØŒ 156Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± کبیر * ). با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† این نمونه ها باید اذعان کرد Ú©Ù‡ بهره گیری از دانشهای تجربی روز در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن امری بی سابقه نیست اما در دورة معاصر به روشی متمایز Ùˆ مستقل بدل شده است . از Ù…Ø¨Ø§ØØ« عمده در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØµØØª Ùˆ ضرورت آن است . عده ای از منظر Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناسی Ùˆ زبان شناسی ØŒ گروهی با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† قواعد ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ùˆ برخی با توجه به پیامدهای این روش ØŒ در تأیید Ùˆ Ù†ÙÛŒ آن سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند اما همة کسانی Ú©Ù‡ در این باره اظهار نظر کرده اند، معتقدند Ú©Ù‡ خداوند دو کتاب دارد: کتابی از کلمات (قرآن ) Ùˆ کتابی Ø´Ú©Ù„ Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ از عناصر (طبیعت ) Ú©Ù‡ بنا بر قرآن ØŒ هر دو آیه Ùˆ نشانه ای از خداوندند (ÙˆØÛŒØ¯ اختر، ص 55Ù€56ØŒ 68Ø› شری٠، ص 630Ù€631Ø› رشید رضا، ج 2ØŒ ص 64Ø› طنطاوی بن جوهری ØŒ ج 2ØŒ ص 51). بنابراین ØŒ نزاع بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ نزاع در بارة وجود تعارض بین علم Ùˆ دین نیست Ú©Ù‡ عده ای آن را بپذیرند Ùˆ عده ای تکذیب کنند، بلکه این نزاع مشخصاً در بارة استواری Ùˆ ØµØØª بهره گیری از علم تجربی در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن است . غزالی ØŒ اولین کسی Ú©Ù‡ سخنانش مؤید ØªÙØ³ÛŒØ± علمی تلقی شده ØŒ این Ø¨ØØ« را در جایگاه Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناسی قرآن ØŒ Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ است . از نظر او قرآن کتابی است Ú©Ù‡ تمامی دانش بشر را از آغاز تا انجام در بر دارد Ùˆ بی Ø´Ú© دانش تجربی نیز از جملة این دانشهاست . او به نمونه هایی اشاره نموده است ( رجوع کنید به 1412ØŒ ج 1ØŒ ص 383Ø› همو،1360 Ø´ ØŒ ص 31). غزالی (1412ØŒ ج 1ØŒ ص 383) در تأیید سخن خود نه به آیات قرآن ØŒ بلکه به چند روایت استناد کرده Ú©Ù‡ گویاترین Ùˆ مهمترین آنها این روایت٠موقو٠(در برابر مرÙوع ) از ابن مسعود است : «مَن اراد علم الاولین Ùˆ آلاخرین Ùَلْیَتَدبَّر القرآن » (هر کس علم اولین Ùˆ آخرین را بجوید، باید Ú©Ù‡ در قرآن بیندیشد). زرکشی ضمن Ø¨ØØ« از قرآن Ùˆ دانشهای آن ØŒ سخنان Ùˆ مستندات غزالی را آورده است ( رجوع کنید به ج 2ØŒ ص 290Ù€291)ØŒ سیوطی (ج 4ØŒ ص 28Ù€29) در تأیید نظر پیشینیان خود، این دو آیه را شاهد آورده : «...ما Ùَرَّطْن'ا ÙÙÛŒ الْکتاب٠مÙÙ† Ø´ÙŽÛŒ Ø¡Ù...» (ما در این کتاب هیچ چیز را ÙØ±ÙˆÚ¯Ø°Ø§Ø± نکردیم Ø› انعام : 38)Ø› «...Ùˆ نَزَّلنا عَلیکَ الْکتابَ تبیاناً Ù„ÙÚ©Ùلّ٠شَی Ø¡Ù...» (این کتاب را Ú©Ù‡ روشنگر هر چیزی است بر تو نازل کردیم Ø› Ù†ØÙ„ : 89) Ùˆ روایاتی هم در تأیید این قول اضاÙÙ‡ کرده است . مجموعة استنادات عالمان متقدم به آیات Ùˆ روایات ØŒ همة آن چیزی است Ú©Ù‡ مواÙقان ØªÙØ³ÛŒØ± علمی به عنوان ادلة نقلی در تأیید دیدگاه خود Ù…ÛŒ آورند Ùˆ قرآن را جامع همة دانشها Ù…ÛŒ دانند (نَوْÙÙŽÙ„ ØŒ ص 23Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 5Ù€6). این نگرش به قرآن از جهات گوناگون نقد شده ØŒ از جمله در دلالت مستندات قرآنی آن خدشه و، جامعیت Ùˆ روشنگری قرآن به ØÙˆØ²Ø© هدایت Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ شده است (شلتوت ØŒ ص 11). در بارة اعتبار سند روایات آن نیز تردید هست ( رجوع کنید به غزالی ØŒ 1412ØŒ ج 1ØŒ ص 384ØŒ پانویس 1ØŒ 3). Ø§ÙØ²ÙˆÙ† بر اینکه قائلان به این سخن نتوانسته اند ادعای خود را، مبنی بر اینکه قرآن جامع همة علوم است ØŒ ثابت کنند Ùˆ نمونه های Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ ØŒ علاوه بر آنکه تمامی دانشها را در بر نمی گیرند ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 1ØŒ ص 383Ø› همو، 1360 Ø´ ØŒ همانجا)ØŒ بعضاً بسیار غیر مرتبط Ùˆ نااستوارند (سیوطی مواردی را از شخصی به نام Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ Ø§Ù„Ù…ÙØ±Ù’سی گزارش کرده است رجوع کنید به ج 4ØŒ ص 30Ù€33Ø› طنطاوی در مواردی ارتباط قرآن را با برخی علوم Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ Ú©Ù‡ Ù¾Ø°ÛŒØ±ÙØªÙ†ÛŒ نیست رجوع کنید به Ù†Ùیسی ØŒ پص 151Ù€ 155). در مورد جامعیت قرآن از منظر کلامی نیز با این پیش ÙØ±Ø¶ استدلال کرده اند Ú©Ù‡ قرآن دین اکثری است Ùˆ در نتیجه لازم است هر Ú†Ù‡ را Ú©Ù‡ به Ù†ÙØ¹ یا ضرر انسان است ØŒ بیان کند (رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 575ØŒ به نقل از عبدالعزیزبن خل٠). برخی مدعی شده اند Ú©Ù‡ اگر در برخورد با قرآن روشی درست را بر گزینیم Ùˆ با آیات ناظر به Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ همانند آیات Ùقهی بر خورد کنیم ØŒ در این صورت قادر خواهیم بود همانگونه Ú©Ù‡ اØÚ©Ø§Ù… Ùقهی جدید را از آن استخراج Ù…ÛŒ کنیم به Ú©Ø´Ùیات جدید علمی هم برسیم (طنطاوی بن جوهری ØŒ ج 3ØŒ ص 19ØŒ ج 5ØŒ ص 56Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 36Ø› جوادی آملی ØŒ ص 182). به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ از نظر این عده بین علم Ùقه ØŒ Ú©Ù‡ به قراردادهای اعتباری ØØ§Ú©Ù… بر جامعه Ùˆ ÙØ±Ø¯ Ù…ÛŒ پردازد، Ùˆ علم تجربی ØŒ Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ کوشد روابط ØÙ‚یقی بین پدیده ها را کش٠کند، ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ وجود ندارد. این نکته را نیز از نظر دور داشته اند Ú©Ù‡ ØØªÛŒ اگر در آیاتی از قرآن ØÙ‚ایق هستی بیان شود، Ùهم آن آیات پیش از پیمودن مقدمات تجربی٠لازم برای آن علم ØŒ میسر نخواهد بود (کارم سیدغنیم ØŒ ص 61Ù€62). بر خلا٠این عده ــ Ú©Ù‡ با نظر به جایگاه Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناختی قرآن ØŒ بر جامعیت آن استدلال کرده اند ــ عده ای نیز از همین منظر، در Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª با ØªÙØ³ÛŒØ± علمی سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند. از جمله سیدقطب ØŒ از یکسو مطالب قرآنی را ØÙ‚ایق قطعی Ù…ÛŒ خواند Ùˆ از دیگر سو همة لایه های Ù…Ø¹Ø±ÙØª علمی را، اعم از آنچه ØÙ‚یقت یا ÙØ±Ø¶ÛŒÙ‡ نامیده Ù…ÛŒ شود، Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ به تجربه Ùˆ ابزارها Ùˆ شرایط بشری ØŒ Ùˆ آنها را غیر قطعی Ùˆ برقراری ارتباط بین این دو سنخ Ù…Ø¹Ø±ÙØª را اشتباه Ù…ÛŒ داند ( رجوع کنید به قطب ØŒ ج 1ØŒ ص 182). روشن است Ú©Ù‡ در این قول بین مقام قرآن ØŒ Ú©Ù‡ الاهی است ØŒ Ùˆ مقام ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ú©Ù‡ بشری است ØŒ ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ گذاشته نشده Ùˆ ØÚ©Ù… یکی به دیگری تعمیم داده شده است . ØªÙØ³ÛŒØ± علمی از منظر دیگری نیز نقد شده است . شاطبی ØŒ مهمترین ÙØ±Ø¯ از قدماست Ú©Ù‡ نظریاتش Ù…Ø®Ø§Ù„Ù ØªÙØ³ÛŒØ± علمی تلقی شده است . به اعتقاد ÙˆÛŒ در Ùهم قرآن ØŒ Ùهم مخاطبان اولیة آن در عصر نزول ØŒ Ú©Ù‡ از همه به قرآن آگاهتر بوده اند، ملاک Ùˆ مبناست Ùˆ Ùقدان نشانه هایی از ØªÙØ³ÛŒØ± علمی در سخنان ایشان ØŒ نشان Ù…ÛŒ دهد Ú©Ù‡ نمی توان مدعی وجود این علوم در قرآن شد (شاطبی ØŒ ج 2ØŒ ص 389ØŒ ج 3ØŒ ص 340). در دورة معاصر دیدگاه شاطبی در بیان امین خولی اØÛŒØ§ شد Ùˆ در قالب اصولی برای درک متن ØŒ قاعده مند گردید (خولی ØŒ ص 293Ù€294) Ùˆ پیروان سبک بیانی ØŒ با پردازشی نو، مهمترین ادلة نقد ØªÙØ³ÛŒØ± علمی را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù†Ø¯. از نظر امین خولی ØŒ در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† ظر٠تاریخی نزول قرآن Ùˆ بلاغت آن ØŒ رعایت دو نکته را در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن واجب Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی آن دو را پاس نمی دارد: اول به کاربردن واژگان قرآنی در همان معنای عصر نزول Ùˆ دوم Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ شدن به Ùهم مخاطبان اولیه (همان ØŒ ص 293Ù€294). به نظر Ù…ÛŒ رسد عموم دینداران Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† معتقدند Ú©Ù‡ باید واژگان قرآنی را در معنایی به کاربرد Ú©Ù‡ در عصر نزول به کار Ù…ÛŒ Ø±ÙØªÙ‡ ØŒ اما اینکه ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های جدید نمی توانند به عنوان قرینة معیّÙنه یا منصرÙÙ‡ در Ùهم معنای واژگان تأثیر گذارند، لزوماً از آن مقدمه ØŒ نتیجه نمی شود. همچنانکه بلاغت قرآن نیز همین قدر دلالت دارد Ú©Ù‡ باید مخاطبان عصر نزول هم در دایرة مخاطبان سخن قرار گیرند؛ یعنی ØŒ سخن به گونه ای نباشد Ú©Ù‡ آنها اصلاً از آن تصوری نداشته باشند. پس باید بتوان از آیات ØŒ معنایی را Ú©Ù‡ مخاطبان اولیه Ù…ÛŒ Ùهمیده اندنیز Ùهمید، نه Ùقط آنچه را Ú©Ù‡ آنها Ù…ÛŒ Ùهمیده اند (قرضاوی ØŒ ص 383Ø› شری٠، ص 671). Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ کردن Ùهم قرآن ØµØ±ÙØ§Ù‹ به آنچه مردمان عصر نزول Ù…ÛŒ Ùهمیده اند، به نقض ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ù…ÛŒ انجامد Ùˆ علاوه بر آن ØŒ هر گونه تلاش را برای Ùهم عمیقتر Ùˆ بهتر قرآن (ÙØ±Ø§ØªØ± از Ùهم مردم عصر نزول ) نقد Ù…ÛŒ کند Ùˆ در نتیجه ØŒ تمامی ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ این پانزده قرن را بدعت Ù…ÛŒ داند. Ù…ØÙ…د Ø¹ÙØ²Ù‘Ø© دَرْوَزه ØŒ به جای ملاک قرار دادن Ùهم مخاطبان عصر نزول ØŒ به Ùهم پیامبر اکرم به عنوان Ø´Ø§Ø±Ø Ùˆ مبیّن قرآن Ùˆ عالمترین ÙØ±Ø¯ به آن ØŒ استناد کرده Ùˆ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی را میزان Ùˆ نشانة Ùهم آن ØØ¶Ø±Øª از قرآن دانسته Ùˆ ÙØ±Ø§ØªØ± بودن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی از Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی را مبنای نقد خود قرار داده است (ج 2ØŒ ص 7). در اینکه پیامبر اکرم عالمترین ÙØ±Ø¯ نسبت به قرآن بوده اند Ø´Ú©ÛŒ نیست اما در اینکه آن ØØ¶Ø±Øª برای بیان Ùهم خود از قرآن Ùˆ عمق تجربة ÙˆØÛŒØ§Ù†ÛŒ مخاطب مستعدی ÛŒØ§ÙØªÙ‡ باشند ــ با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† اینکه بر سخن Ú¯ÙØªÙ† با مردم به قدر عقولشان تأکید داشته اند ــ تردید وجود دارد. Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† Ùˆ مواÙقان به پیامدهای مثبت Ùˆ منÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی نیز توجه داشته اند. مواÙقان این روش ØŒ با نظر به اعجاز علمی Ú©Ù‡ ثمرة مثبت این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود، برضرورت پرداختن به ØªÙØ³ÛŒØ± علمی در این دوره تأکید کرده اند. به نظر آنان اتمام ØØ¬Øª قرآن بر مردمان امروز ــ Ú©Ù‡ عموماً به زبان عربی تسلط ندارند Ùˆ نمی توانند اعجاز بلاغی قرآن را درک کنند ــ Ùˆ نیز تبیین Ùˆ تØÙ‚Ù‚ جاودانگی خطاب قرآن برای مردمان همة اعصار، تنها از طریق اعجاز علمی میسر Ù…ÛŒ شود (ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 17Ø› نوÙÙ„ ØŒ ص 6Ù€7ØŒ 22Ù€25Ø› جمیلی ØŒ ص 313Ø› شریعتی مزینانی ØŒ ص شصت ). اعجاز علمی قرآن آنچنان برای عموم اندیشه وران مسلمان جذابیت دارد Ú©Ù‡ عده ای ØŒ با تÙکیک بین ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ùˆ اعجاز علمی ØŒ مدعی شده اند Ú©Ù‡ نزاع عالمان مسلمان ØŒ تنها بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± علمی است Ùˆ همة آنان به اعجاز علمی باور دارند ( رجوع کنید به رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 600Ù€601). چنین است Ú©Ù‡ برخی Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† این روش ØŒ به رغم نادرست دانستن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ در مواردی بر اعجاز علمی قرآن تأکید کرده اند (قطب ØŒ ج 5ØŒ ص 3095ØŒ ج 6ØŒ ص 3878). بعضی دیگر از Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† معتقدند Ú©Ù‡ برای بیان جاودانگی پیام قرآن ØŒ نه ØªÙØ³ÛŒØ± نه اعجاز علمی ØŒ بلکه صر٠اثبات ناسازگار نبودن قرآن با علم Ú©ÙØ§ÛŒØª Ù…ÛŒ کند (خولی ØŒ ص 295Ø› شلتوت ØŒ ص 22Ø› ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 539Ù€540). البته روشن نیست Ú©Ù‡ چگونه Ù…ÛŒ توان بدون ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ùˆ عرضة قرآن بر علم ØŒ اعجاز آن Ùˆ ناسازگار نبودن آن با علم را ثابت کرد Ùˆ چگونه Ù…ÛŒ توان با انکار مقدمات به نتیجه ملتزم بود. گروهی دیگر، با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† پیامدهای منÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ در نکوهش آن سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند. ایشان به دگرگونیهای شدید در عرصة Ù…Ø¹Ø±ÙØª علمی نظر دارند Ùˆ اینکه چگونه در یک زمان امری مسلّم تصور شده Ùˆ در دوره ای دیگر بطلان آن آشکار گردیده است . از نظر ایشان با ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ سرنوشت قرآن به سرنوشت علم پیوند Ù…ÛŒ خورد Ùˆ موجب Ù…ÛŒ شود قرآن نیز همراه با Ù¾ÛŒØ´Ø±ÙØª علم به ÙØ±Ø§Ø² Ùˆ ÙØ±ÙˆØ¯ آید ( رجوع کنید به شلتوت ØŒ ص 21). نمونة روشن این امر، ØªÙØ³ÛŒØ± طنطاوی است Ú©Ù‡ به رغم استقبال گسترده از آن ØŒ بسرعت کهنه گردید. با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† همین پیامد منÙÛŒ ØŒ عده ای کوشیده اند تا با Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù† شروطی (از جمله پایبندی به ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ ØŒ رعایت قواعد زبانی در Ùهم کلام Ùˆ انصرا٠از ØÙ‚یقت به مجاز) در نگارش هر گونه ØªÙØ³ÛŒØ± قاعده مند، اعم از علمی Ùˆ غیر علمی ØŒ این ضایعه را به ØØ¯Ø§Ù‚Ù„ برسانند. مواÙقان ØªÙØ³ÛŒØ± علمی بر رعایت این شرط تأکید کرده Ùˆ هم صدا با Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† (شلتوت ØŒ همانجا) بر کسانی Ú©Ù‡ آن را رعایت نمی کنند، خرده Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ اند (Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص 210ØŒ 249Ø› دراز، ص 176). اما برخی مواÙقان ØŒ تنها ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ را ملاک نمی دانند Ùˆ جستجو از رموز Ùˆ اشارات را برای رسیدن به عمق آموزه های قرآنی لازم Ù…ÛŒ شمارند (غزالی ØŒ 1412ØŒ ج 1ØŒ ص 383Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 5 Ù€ 6Ø› کارم سیدغنیم ØŒ ص 60). از شرایط دیگر برای استوار کردن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ بهره گیری صر٠از ØÙ‚ایق علمی Ùˆ نه ÙØ±Ø¶ÛŒØ§Øª Ùˆ تئوریهاست ØŒ زیرا نظریه ها Ùˆ ÙØ±Ø¶ÛŒÙ‡ ها اثبات نشده اند ولی ØÙ‚ایق ØŒ قطعی Ùˆ برای ØªÙØ³ÛŒØ± علمی شایسته اند (Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص 209Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 571Ø› دÙیاب Ùˆ قرقوز، ص 12Ø› شریعتی مزینانی ØŒ ص شصت Ùˆ دو؛ قرضاوی ØŒ ص 382). برخی دیگر، با دقت Ùˆ ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر، در این مورد Ø¨ØØ« کرده Ùˆ با توجه به ماهیت آموزه های علم Ùˆ قرآن ØŒ از نظر قطعی بودن ØŒ چهار ØØ§Ù„ت را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ اند: Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª علم قطعی با نص یا با آیات تأویل پذیر؛ Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª ÙØ±Ø¶ÛŒØ§Øª علما با نص یا با آیات تأویل پذیر، در صورت اول توق٠، در صورت دوم تأویل آیه ØŒ Ùˆ در ØØ§Ù„ت سوم Ùˆ چهارم پایبندی به آیه را توصیه Ù…ÛŒ کنند ( رجوع کنید به طباطبائی ØŒ ج 17ØŒ ص 373Ø› کارم سید غنیم ØŒ ص 277Ù€ 278). بی Ø´Ú© تلاش برای قاعده مند کردن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ بسیار ارزشمند است اما نمی تواند به طور Ú©Ù„ÛŒ مانع تØÙˆÙ„ Ùˆ دگرگونی ــ Ú©Ù‡ از لوازم اندیشة بشری است ــ در ØªÙØ³ÛŒØ± علمی شود. بعلاوه عموم عالمانی Ú©Ù‡ به ØªÙØ³ÛŒØ± پرداخته اند یا علم تجربی را عمیقاً نشناخته اند Ùˆ نمی توانند بدرستی ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های آن را دسته بندی کنند یا با ØªÙØ³ÛŒØ± آشنا نیستند یا در هر دو ØÙˆØ²Ù‡ Ùقط علاقه مندند Ùˆ چنین است Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± آنها از جهات گوناگون نقدپذیر است (قرضاوی ØŒ ص 383Ù€ 385Ø› کارم سید غنیم ØŒ ص 187Ù€211). در نزاع بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ عده ای نیز با استناد به هد٠قرآن Ùˆ جایگاه Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ در آن ØŒ بر مواÙقان خرده Ù…ÛŒ گیرند Ú©Ù‡ از هد٠قرآن غاÙÙ„ شده اند. آنان تأکید Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ قرآن کتاب علم نیست ØŒ کتاب هدایت Ùˆ ارشاد است Ùˆ پرداختن به ØªÙØ³ÛŒØ± علمی غÙلت از این ØÙ‚یقت است (شلتوت ØŒ همانجا؛ خولی ØŒ ص 298Ø› ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 540). عده ای نیز Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ هد٠قرآن از بیان Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ ØŒ این است Ú©Ù‡ مخاطبان خود را متوجه نظم Ùˆ تدبیر موجود در عالم Ùˆ وجود مدبّر Ùˆ صانعی ØÚ©ÛŒÙ… سازد (ضَی٠، ص 10Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 581Ø› ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 540). در این استدلال پرداختن به جزئیات آن مقدمات ØŒ یعنی آیات Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ ØŒ مخاطب را از کش٠نتایج ØÚ©Ù…تهای آن باز Ù…ÛŒ دارد (ضی٠، همانجا) ولی مواÙقان ØªÙØ³ÛŒØ± علمی نیز قرآن را کتاب هدایت ØŒ Ùˆ آیات Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ را مقدمه ای برای استدلالهای کلامی Ùˆ اخلاقی ØŒ Ù…ÛŒ دانند (رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 17ØŒ 25Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 571Ø› دیاب Ùˆ قرقوز، ص 11Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 24ØŒ 34Ø› بازرگان ØŒ ص 330Ø› کارم سید غنیم ØŒ ص 60)ØŒ جز اینکه بر Ø®Ù„Ø§Ù Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† ØŒ پرداختن به این آیات را مخال٠هد٠کلی قرآن یا غیر ضرور تلقی نمی کنند. از تØÙ„یل زبانی نیز برای استدلال بر اشتباه بودن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ شده است . این موضوع Ú©Ù‡ به طور جدّی در Ø¨ØØ« علم Ùˆ دین در غرب Ù…Ø·Ø±Ø Ø¨ÙˆØ¯Ù‡ ( رجوع کنید به باربور، ص 277Ù€287)ØŒ در Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قرآن ØŒ کمتر مورد توجه قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است . ÙÛŒÙ„Ø³ÙˆÙØ§Ù†ÛŒ Ú©Ù‡ به تØÙ„یل زبان پرداخته اند، آن را وسیله ای برای بر آوردن هدÙÛŒ خاص دانسته اند Ú©Ù‡ در نتیجه ØŒ در هر ØÙˆØ²Ù‡ از زندگی بشر، کارکرد Ùˆ ویژگیهایی دارد. از این منظر، زبانی Ú©Ù‡ قرآن در ØªÙˆØµÛŒÙ Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ به کار برده ØŒ زبانی عرÙÛŒ ØŒ مملو از ایهام Ùˆ تمثیل Ùˆ مجاز، است Ú©Ù‡ کاملاً با زبان علمی ÙØ±Ù‚ دارد. با تÙکیک این دو زبان ØŒ ارتباط بین دو ØÙˆØ²Ø© علم Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± قطع Ù…ÛŒ گردد Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± از دگرگونیهای ØÙˆØ²Ø© علم مصون Ù…ÛŒ ماند ولی نمی تواند از ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های آن به Ù†ÙØ¹ خود بهره برد. منابع : اØÙ…د عمر Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للقران ÙÛŒ المیزان ØŒ بیروت 1411/1991Ø› Ù…ØÙ…داکرم ØŒ «سر سیداØÙ…دخان هندی Ùˆ دانشگاه علیگر»، ترجمة علی قلی قرائی Ùˆ رسول Ø¬Ø¹ÙØ±ÛŒØ§Ù† ØŒ تاریخ Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ معاصر ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 2 (زمستان 1370)Ø› ایان باربور، علم Ùˆ دین ØŒ ترجمة بهاءالدین خرمشاهی ØŒ تهران 1362 Ø´ Ø› مهدی بازرگان ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« علمی ØŒ اسلامی ØŒ Ù…Ø¨ØØ« 6: باد Ùˆ باران در قرآن ØŒ تهران 1379 Ø´ Ø› امین بکری ØŒ التعبیرالÙÙ†ÛŒ ÙÛŒ القرآن ØŒ بیروت 1393/1973Ø› سید جمیلی ØŒ الاعجازالطبّی ÙÛŒ القرآن ØŒ بیروت 1987Ø› عبداللّه جوادی آملی ØŒ شریعت در آینة Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ قم 1377 Ø´ Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للآیات الکونیة ÙÛŒ القرآن ØŒ قاهره 1960Ø› امین خولی ØŒ مناهج تجدید ÙÛŒ النØÙˆ والبلاغة Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ الأدب ØŒ قاهره 1961Ø› Ù…ØÙ…دعبداللّه دراز، مدخل الی القرآن الکریم : عرض ØŒ تاریخی Ùˆ تØÙ„یل مقارن ØŒ ترجمة Ù…ØÙ…د عبدالعظیم علی ØŒ کویت 1391/1971Ø› Ù…ØÙ…د عزة دروزه ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« : السور مرتبة ØØ³Ø¨ النزول ØŒ ( قاهره ) 1381Ù€1383/ 1962Ù€1964Ø› عبدالØÙ…ید دیاب Ùˆ اØÙ…د قرقوز، مع الطب ÙÛŒ القرآن الکریم ØŒ دمشق ( بی تا. ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم 1404Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ØŒ بیروت 1407/1987Ø› Ù…ØÙ…درشیدرضا، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الØÚ©ÛŒÙ… المشتهر باسم ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„منار ØŒ ( تقریرات درس ) شیخ Ù…ØÙ…د عبده ØŒ مصر، ج 1ØŒ 1373ØŒ ج 2ØŒ 1367Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض 1407/1986Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت 1410/1990Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره 1967 ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم 1363 Ø´ Ø› ابراهیم بن موسی شاطبی ØŒ المواÙقات ÙÛŒ اصول الشریعة ØŒ بیروت 1415/1994Ø› Ø¹ÙØª Ù…ØÙ…د شرقاوی ØŒ الÙکرالدینی ÙÛŒ مواجهة العصر: دراسة تØÙ„یلیة لاتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ بیروت 1979Ø› Ù…ØÙ…دتقی شریعتی مزینانی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± نوین : جزو سی ام قرآن ØŒ تهران : Ø¯ÙØªØ± نشر ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ اسلامی ØŒ ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دابراهیم شری٠، اتجاهات التجدید ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم ÙÛŒ مصر ØŒ قاهره 1402/ 1982Ø› Ù…ØÙ…ود شلتوت ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم ØŒ بیروت 1408/1988Ø› شوقی ضی٠، سورة الرØÙ…Ù† Ùˆ سور قصار، عرض Ùˆ دراسة ØŒ قاهره : دارالمعار٠، ( بی تا. ) Ø› طباطبائی Ø› طنطاوی بن جوهری ØŒ الجواهر ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم ØŒ بیروت 1412/1991Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ اØÛŒØ§Ø¡ علوم الدین ØŒ بیروت 1412/1992Ø› همو، جواهر القرآن ØŒ چاپ ØØ³ÛŒÙ† خدیوجم ØŒ ( تهران ) 1360 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن عمر ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الکبیر ØŒ بیروت 1415/1995Ø› یوس٠قرضاوی ØŒ کی٠نتعامل مع القرآن العظیم ØŒ قاهره 1420/2000Ø› سیدقطب ØŒ ÙÛŒ ظلال القرآن ØŒ بیروت 1406Ø› کارم سید غنیم ØŒ الاشارات العلمیة ÙÛŒ القرآن الکریم بین دراسة Ùˆ التطبیق ØŒ قاهره 1415/1995Ø› کریم مجتهدی ØŒ سیدجمال الدین اسدآبادی Ùˆ تÙکر جدید ØŒ تهران 1363 Ø´ Ø› عبدالمجید عبدالسلام Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ بیروت 1393/1973Ø› Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ØØ³Ù† علی ندوی ØŒ ارزیابی تمدن غرب ØŒ ترجمه Ùˆ اقتباس Ù…ØÙ…د ثقÙÛŒ Ùˆ علی اکبر مهدی پور، قم ?( 1396 ) Ø› شادی Ù†Ùیسی ØŒ عقلگرایی در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرن چهاردهم ØŒ قم 1379 Ø´ Ø› عبدالرزاق نوÙÙ„ ØŒ القرآن Ùˆ العلم Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ مصر 1378/ 1959Ø› ÙˆØÛŒØ¯ اختر، «سرسید اØÙ…دخان Ùˆ اندیشة دینی »، ترجمة رسول Ø¬Ø¹ÙØ±ÛŒØ§Ù† ØŒ تاریخ Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ معاصر ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 1 (مهر 1370). / شادی Ù†Ùیسی / 12) ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ گرایشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ جدید. جریان ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ مسلمانان در دورة جدید (دورة مواجهة جهان اسلام با جهان غرب ) نه تنها Ú©Ùند یا متوق٠نشده ØŒ بلکه سرعت بیشتری Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ علاوه بر استمرار شیوه ها Ùˆ گرایشهای گذشته Ùˆ پدید آمدن آثاری با همان الگوها Ùˆ بعضاً بازنویسی برخی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قدیم ØŒ انواع دیگری از ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ دیدگاهها Ùˆ روشهای جدید در قلمرو پژوهشهای قرآنی پدید آمده است . ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ جدید، Ú©Ù‡ ریشه در تجددخواهی جهان اسلام دارد، همان اهدا٠کلی تجددخواهی را دنبال کرده است ØŒ از قبیل ایجاد ÙˆØØ¯Øª در میان مسلمانان برای مبارزه با غرب استعمارگر، خراÙÙ‡ زدایی از باورهای مسلمانان Ùˆ بر گرداندن آن به راه Ùˆ رسم سل٠و هماهنگ ساختن آموزه های دین اسلام با علم Ùˆ ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های جدید دانش بشری (عنایت ØŒ ص 11). ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ جدید از ØÛŒØ« انگیزه با ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ در روزگار گذشته ØªÙØ§ÙˆØª چندانی ندارد اما آنچه آن را از ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ قدیم متمایز Ù…ÛŒ سازد اهدا٠و موضوعات Ùˆ روشهای آن است . آنچه موجب شد قرآن Ù…ØÙˆØ± پژوهشهای تجددخواهان در این دوره ØŒ خاصه در میان اهل سنّت ØŒ قرار گیرد این اعتقاد بود Ú©Ù‡ قرآن بر دیگر منابع اندیشة اسلامی (از قبیل ØØ¯ÛŒØ« Ùˆ قیاس Ùˆ اجماع ) اولویت دارد (همان ØŒ ص 25). در مجموع ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùˆ پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ جدید، با وجود Ø§Ø®ØªÙ„Ø§ÙØ§Øª Ùˆ پراکندگیها، این سه عنصر مشترک دیده Ù…ÛŒ شود: تلاش برای ارائة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معقول از قرآن ØŒ کوشش در جهت خراÙÙ‡ زدایی Ùˆ Ø§ÙØ³Ø§Ù†Ù‡ زدایی از Ø³Ø§ØØª قرآن ØŒ Ùˆ تلاش برای عقلانی ساختن بنیادهای نظری دین یا اصول Ùˆ بنیادهایی Ú©Ù‡ به قرآن ارجاع Ù…ÛŒ شوند یا به Ú©Ù…Ú© آن توجیه Ù…ÛŒ گردند ( > دایرة المعار٠دین < ØŒ ج 14ØŒ ص 242). آنچه در این راه به Ú©Ù…Ú© آغازکنندگان این جریان آمد Ùˆ تا ØØ¯ÛŒ به کار آنان مشروعیت بخشید عبارت بود از Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از شیوة مرسوم Ùقیهان در بررسی دقیق روایات مشکوک یا مجعولی چون اسرائیلیات Ú©Ù‡ به ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± راه ÛŒØ§ÙØªÙ‡ بود Ùˆ نیز به کار Ú¯Ø±ÙØªÙ† شیوة جدید تØÙ‚یق متون تاریخی Ùˆ ادبی Ú©Ù‡ بسیاری از گزارشهای مشکوک Ùˆ مجعول را بی اعتبار Ù…ÛŒ کرد (عنایت ØŒ ص 27). مجموعه نوشته های ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معاصر را از ØÛŒØ« Ø´Ú©Ù„ پردازش Ù…ÛŒ توان به دو دستة اصلی تقسیم کرد: کتابهای Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ Ú©Ù‡ به ØªÙØ³ÛŒØ± تمام یا بخش عمدة سوره ها Ùˆ آیات قرآن از دیدگاه جدید Ù…ÛŒ پردازند Ùˆ کتابها یا رساله ها Ùˆ مقالاتی Ú©Ù‡ روش جدیدی در ØªÙØ³ÛŒØ± پیشنهاد Ù…ÛŒ کنند بی آنکه آن را با Ú©Ù„ قرآن یا بخش عمدة آن تطبیق دهند. دستة دوم اگر Ú†Ù‡ از مقبولیت دستة اول برخوردار نیستند، اهمیت آنها از ØÛŒØ« روش پیشنهادی Ùˆ نتایج ØØ§ØµÙ„ از آن کمتر از دستة اول نیست ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 27). در دستة اول٠آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ دوران جدید، رویکردهای متمایزی همچون رویکرد سلÙÛŒ ØŒ رویکرد عقلی Ù€ اصلاØÛŒ Ùˆ Ø±ÙˆÛŒÚ©Ø±Ø¯Ù ØªÙØ³ÛŒØ± برای تغییر شایان ذکرند. رویکرد سلÙÛŒ در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ مبتنی بر آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† کهن Ùˆ سنّت مأثور Ùˆ سیرت Ø³Ù„Ù ØµØ§Ù„Ø Ø§Ø³Øª Ùˆ اگر Ú†Ù‡ به نوعی ادامة سنّت ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قدیم Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود (Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ ص 41)ØŒ نوع تلقی اش از کتاب Ùˆ سنّت متمایز از شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مرسوم است . در واقع ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† سلÙÛŒ تمسک به سنّت را ضامن ÙˆØØ¯Øª ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ Ùˆ Ùکری مسلمانان Ùˆ سدّی در برابر هجوم بیگانگان Ù…ÛŒ دانند ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ همانجا). مهمترین Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† سلÙÛŒ عبارت اند از: شَنقیطی (متوÙÛŒ 1352 Ø´ )ØŒ دانشمند Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± موریتانیایی ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± ناتمام٠اضواءالبیان ÙÛŒ Ø§ÛŒØ¶Ø§Ø Ø§Ù„Ù‚Ø±Ø¢Ù† Ø› عبدالرØÙ…ان بن ناصر آل سعدی الناصری (متوÙÛŒ 1336Ø´ )ØŒ Ùقیه اهل عربستان ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± تیسیرالکریم الرØÙ…ان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± کلام المنّان Ø› Ù…ØÙ…دطاهربن عاشور (متوÙÛŒ 1352Ø´ )ØŒ Ùقیه Ùˆ Ù…ØµÙ„Ø Ù…Ø´Ù‡ÙˆØ± تونسی ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù Ø§Ù„ØªØØ±ÛŒØ± والتنویر در سی مجلد Ú©Ù‡ مهمترین ØªÙØ³ÛŒØ± در مغرب عربی Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود (همان ØŒ ص 35)Ø› Ù…ØÙ…دعلی صابونی نویسندة ØªÙØ³ÛŒØ± روائع البیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± آیات الاØÚ©Ø§Ù… ÙÛŒ القرآن . در ایران Ùˆ عالم تشیع نیز دو Ù…ÙØ³Ø± با گرایش سلÙÛŒ شایان ذکرند: Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³Ù† شریعت سنگلجی (متوÙÛŒ 1322) با کتاب کلید Ùهم قرآن Ùˆ یوس٠شعار (متوÙÛŒ 1352) با کتاب ØªÙØ³ÛŒØ± آیات مشکلة قرآن . رویکرد عقلی Ù€ اصلاØÛŒ ــ Ú©Ù‡ در واقع جزئی از رویکرد سلÙÛŒ است (همان ØŒ ص 41) ــ به سبب توجه به عقل Ùˆ معتبر دانستن آن در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ مکتب عقلی در ØªÙØ³ÛŒØ± نامیده Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 730). رویکرد عقلی Ù€ اصلاØÛŒ ØŒ عقل را هم مرتبة ÙˆØÛŒ قرار Ù…ÛŒ دهد Ùˆ در واقع ØŒ ÙˆØÛŒ را مکمل عقل Ù…ÛŒ داند؛ از همین رو، عقاید اسلامی را بر اساس٠اØÚ©Ø§Ù… عقلی Ùˆ Ú©Ø´Ùیات تمدن غرب تأویل Ù…ÛŒ کند Ùˆ Ù…ÛŒ کوشد Ú©Ø§Ø³ØªÙ†Ù ÙØ§ØµÙ„Ø© بین تمدن اسلامی Ùˆ تمدن غرب را توجیه نماید ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 1ØŒ ص 809 Ù€810). نماینده Ùˆ بنیانگذار این رویکرد Ù…ØÙ…د عبده * (متوÙÛŒ 1323) بود Ú©Ù‡ خود ØªØØª تأثیر اندیشه ها Ùˆ تعلیمات٠مصلØÛŒ چون سیدجمال الدین اسدآبادی * قرار داشت Ú©Ù‡ معتقد بود مسلمانان به جای کسب هدایت از قرآن تنها به کش٠ظواهر آیات (مانند ØªÙØ³ÛŒØ± باءبسمله Ùˆ نظایر آن ) بسنده کرده اند (مخزومی ØŒ ص 160). عبده تدریس ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن را از آغاز تا آیة 125 سورة نساء ادامه داد (رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 14). ÙˆÛŒ همچنین جزء آخر قرآن Ùˆ سورة والعصر را ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ به طور مستقل منتشر کرد. هد٠عبده از ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ تبیین مسائلی بوده Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† در باب آنها کوتاهی کرده اند (رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 14Ù€ 15). ÙˆÛŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن را، Ú©Ù‡ بیشتر معطو٠به بیان ابعاد دستور٠زبانی Ùˆ بلاغی قرآن است ØŒ با Ø±ÙˆØ Ù‚Ø±Ø¢Ù† ناسازگار Ùˆ موجب Ù…ØØ±ÙˆÙ… شدن مردم از Ùهم درست آیات Ù…ÛŒ داند ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 1ØŒ ص 26Ù€27). آرای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ عبده مبتنی بر آرا Ùˆ مواضع Ø§ØµÙ„Ø§Ø Ú¯Ø±Ø§Ù†Ø© ÙˆÛŒ است Ùˆ چون ÙˆÛŒ در مقام تعارض٠عقل Ùˆ نقل ØŒ اولی را Ù…Ø±Ø¬Ù‘ÙŽØ Ø¯Ø§Ù†Ø³ØªÙ‡ (عبده ØŒ 1976ØŒ ص 45)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور از دیدگاه او چندان معتبر نیست ( رجوع کنید به رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 9Ù€10). بر اساس همین دیدگاه عقلی است Ú©Ù‡ ÙˆÛŒ به کتابهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قدما مراجعه نمی کرده Ùˆ کلمات Ùˆ Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ…ÛŒ چون ÙØ±Ø´ØªÙ‡ Ùˆ شیطان ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 1ØŒ ص 269ØŒ 281Ù€282) Ùˆ Ø³ØØ± ( رجوع کنید به عبده ØŒ 1973ØŒ ج 5ØŒ ص 567Ø› نیز رجوع کنید به Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØºÙØ§Ø± عبدالرØÛŒÙ… ØŒ ص 255Ù€ 258) Ùˆ Â«ØØ¬Ø§Ø±Ø©Ù Ù…ÙÙ† Ø³ÙØ¬Ù‘یل » Ùˆ «طیراً اَبابیل » ( رجوع کنید به عبده ØŒ 1973ØŒ ج 5ØŒ ص 527 Ù€529) را به گونه ای Ú©Ù‡ در نظر او عقل پذیر باشد تأویل نموده است . عبده ضمن اعتقاد به ÙˆØØ¯Øª موضوعی آیات قرآن ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 2ØŒ ص 11)ØŒ Ùهم مراد خداوند را از آیات قرآن مبتنی بر به کار Ú¯Ø±ÙØªÙ† دانشهایی چون Ù†ØÙˆ Ùˆ معانی Ù…ÛŒ داند (رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 22). ÙˆÛŒ همچنین توجه به بستر تاریخی واژه های قرآن Ùˆ کاربرد اولیة آنها را اصل مهمی در ÙØ±Ø¢ÛŒÙ†Ø¯ Ùهم مراد خداوند تلقی Ù…ÛŒ کند (همان ØŒ ج 1ØŒ ص 21Ù€22). از پیروان این رویکرد Ù…ÛŒ توان به این Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اشاره کرد: Ù…ØÙ…د رشیدرضا (متوÙÛŒ 1345)ØŒ مهمترین شاگرد عبده Ùˆ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± ناتمام المنار * ØŒ Ú©Ù‡ در روش Ùˆ نگرش عقلی به قرآن پیرو استادش عبده بوده (ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 551) اما چنانکه در مقدمة خود بر المنار (ج 1ØŒ ص 16) Ù…ÛŒ گوید در پاره ای موارد (مثلاً در Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از روایات صØÛŒØ در ØªÙØ³ÛŒØ±) با عبده اختلا٠نظر دارد؛ Ù…ØÙ…د جمال الدین قاسمی (متوÙÛŒ 1333)ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ØØ§Ø³Ù† التأویل Ø› Ù…ØÙ…د مصطÙÛŒ المراغی (متوÙÛŒ 1364)ØŒ شاگرد عبده Ø› Ù…ØÙ…د عزّه دَرْوَزه (متوÙÛŒ 1363 Ø´ )ØŒ ØµØ§ØØ¨ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« Ú©Ù‡ آن را بر اساس ترتیب نزول نوشته Ø› عبدالØÙ…یدبن بادیس (متوÙÛŒ 1359)ØŒ از متÙکران Ù…ØµÙ„Ø Ø§Ù„Ø¬Ø²Ø§ÛŒØ± Ùˆ رهبر جنبش آزادیبخش الجزایر در برابراستعمار ÙØ±Ø§Ù†Ø³Ù‡ (عبدالمنعم نمر، ص 137) Ú©Ù‡ بخشی از Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اش با عنوان مجالس التذکیر من کلام الØÚ©ÛŒÙ… الخبیر منتشر شده است Ø› اØÙ…د مصطÙÛŒ المراغی (متوÙÛŒ 1372)ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± المراغی Ø› عبدالعزیز جاویش ØŒ ØµØ§ØØ¨ اسرارالقرآن Ø› عبدالکریم خطیب ØŒ Ù…Ø¤Ù„Ù Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآنی للقرآن Ø› Ùˆ عبدالقادر مغربی (متوÙÛŒ 1375) Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± جزء بیست Ùˆ نهم قرآن از او باقی مانده است (رومی ØŒ ج 1ØŒ ص 207). در شبه قارة هند نیز این ابوالکلام آزاد (متوÙÛŒ 1379/ 1338 Ø´ ) دانشمند Ùˆ Ù…ØÙ‚Ù‚ Ùˆ همرزم گاندی در مبارزات استقلال خواهانه در برابر بریتانیا، ØªÙØ³ÛŒØ± ترجمان القرآن را به اردو، متأثر از مکتب عبده تألی٠کرد ( رجوع کنید به آزاد ÙØ§Ø±ÙˆÙ‚ÛŒ ØŒ ص 47Ù€70). همپای ÙØ±Ø¢ÛŒÙ†Ø¯ نوسازی کشورهای اسلامی به Ø´Ú©Ù„ غربی ØŒ مبارزات سیاسی Ùˆ اجتماعی Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ وسیعی در جهان اسلام پدید آمد Ú©Ù‡ از جملة آنها به مبارزات گستردة گروههای اسلامی Ù…ÛŒ توان اشاره کرد. از ویژگیهای مشترک این گروهها Ù…ØÙˆØ± قرار دادن قرآن بود Ùˆ سردادن شعار بازگشت به قرآن Ùˆ مبارزه به شکلهای مختل٠در راه عملی کردن اØÚ©Ø§Ù… آن . این ØØ±Ú©Øª را شاید بتوان ØªÙØ³ÛŒØ± برای تغییر نامید. ØØ³Ù† البنا، بنیانگذار جمعیت اخوان المسلمین ØŒ از جمله این Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ است Ú©Ù‡ چند اثر در زمینة ØªÙØ³ÛŒØ± با این دیدگاه دارد، از جمله : رسالتان ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ سورة Ø§Ù„ÙØ§ØªØÙ‡ Ùˆ مقاصد سورة البقره (خرمشاهی ØŒ ص 29). شاخصترین ÙØ±Ø¯ در این Ø±ÙˆÛŒÚ©Ø±Ø¯Ù ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ سیدقطب (متوÙÛŒ 1345 Ø´ )ØŒ از اعضای اخوان المسلمین ØŒ بود. ÙˆÛŒ چند اثر قرآنی نوشت Ú©Ù‡ مهمترین آنها ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ ظلال القرآن است . اگر Ú†Ù‡ او ØªØØª تأثیر آموزه های رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ عقلی Ù€ اصلاØÛŒÙ المنار بود، در بسیاری موارد با آن Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª کرد؛ از جمله در باب Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ…ÛŒ چون شیاطین Ùˆ ملائکه از تأویلهای عقلی موجود در این رویکرد خودداری ورزید Ùˆ معتقد بود Ú©Ù‡ به اموری از این قبیل باید بدون چون Ùˆ چرا ایمان آورد (برای نمونه رجوع کنید به قطب ØŒ ج 4ØŒ ص 30Ù€31ØŒ ج 8ØŒ ص 670Ù€671). سیدقطب بر آن است Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± باید از دخالت دادن پیشین٠عقل در مواجهه با داده های قرآنی امتناع کند (ج 8ØŒ ص 671). از دیدگاه سیدقطب همة سوره های قرآن واجد موضوعی ÙˆØ§ØØ¯Ù†Ø¯ Ú©Ù‡ او آن را «مØÙˆØ±Â» نامیده است (برای نمونه رجوع کنید به ج 1ØŒ ص 23ØŒ ج 2ØŒ ص 623ØŒ ج 5ØŒ ص 121). ÙˆÛŒ قرآن را چونان متنی ادبی در نظر Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± وظیÙÙ‡ دارد آن را رمزگشایی کند اما رمزگشایی آن تنها در توان کسانی است Ú©Ù‡ بتوانند قرآن را تجربه کنند Ùˆ خود را مخاطب آن بدانند، نظیر مسلمانان صدر اسلام Ø› بنابراین ØŒ کسانی قدرت Ùهم قرآن را دارند Ú©Ù‡ انگیزة تغییر را در سر داشته باشند ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 64Ù€ 65). در واقع ØŒ سید قطب سلÙÛŒ اندیشی است Ú©Ù‡ به جای الگو قرار دادن میراث ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ سل٠، جهاد اسلامی مسلمانان صدر اسلام را سرمشق قرار Ù…ÛŒ دهد (همانجا). در ایران Ùˆ به طور Ú©Ù„ÛŒ در میان شیعیان ØŒ مهمترین مبارز Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±ÛŒ Ú©Ù‡ با رویکرد Ø§ØµÙ„Ø§Ø Ø¨Ø±Ø§ÛŒ تغییر ØªÙØ³ÛŒØ± نوشت سیدمØÙ…ود طالقانی * (متوÙÛŒ 1358 Ø´ ) بود. ØªÙØ³ÛŒØ± پرتوی از قرآن ÙˆÛŒ از آغاز تا آیة 28 سورة نساء Ùˆ سراسر جزء سی ام را در بر Ù…ÛŒ گیرد. هد٠طالقانی از نوشتن این ØªÙØ³ÛŒØ± ــ Ú©Ù‡ ØØ§ØµÙ„ تلاش Ùکری ÙˆÛŒ در دوران زندان Ùˆ تبعید است ــ عبارت بود از اØÛŒØ§ÛŒ تعالیم قرآن Ùˆ باز گرداندن آن به صØÙ†Ø© اندیشه Ùˆ عمل (طالقانی ØŒ ج 1ØŒ ص 13). در پاکستان نیز ابوالاعلی مودودی * متÙکر Ùˆ نویسندة شهیر (متوÙÛŒ 1358 Ø´ ) ØªÙØ³ÛŒØ± تÙهیم القرآن را به اردو، با همین دیدگاه نگاشت . در Ù…Ø¬Ù…ÙˆØ¹Ù ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ Ú©Ù‡ در عصر ØØ§Ø¶Ø± در جهان اسلام نوشته شده ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒÛŒ وجود دارند Ú©Ù‡ نمی شود آنها را به طور مطلق در یکی از رویکردهای یاد شده جای داد، ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ Ú©Ù‡ متأثر از ÙØ¶Ø§ Ùˆ مقتضیات عصر جدیدند اما ضمن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از دستاوردهای رویکردهای یاد شده ØŒ مقید به چارچوب هیچ کدام از آنها نیستند. در میان نویسندگان اهل سنّت Ù…ÛŒ توان به آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ù…ØÙ…ود شلتوت (متوÙÛŒ 1342 Ø´ / 1963)ØŒ Ù…ÙÙØªÛŒ اعظم مصر، اشاره کرد، از جمله : الی القرآن الکریم ØŒ Ù…Ùنْ Ù‡ÙØ¯ÙŽÛŒ القرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم . در میان شیعیان در این زمینه Ù…ÛŒ توان از ØªÙØ³ÛŒØ± نوین Ù…ØÙ…دتقی شریعتی ØŒ برخی آثار مهدی بازرگان ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه (زیر نظر ناصر مکارم شیرازی ) Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کاش٠اثر Ù…ØÙ…دجواد مغنیه نام برد. اما مهمترین ØªÙØ³ÛŒØ± شیعی در این زمینه ØªÙØ³ÛŒØ± المیزان ØŒ اثر سیدمØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† طباطبائی ØŒ است Ú©Ù‡ در آن از روش ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن به قرآن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ شده Ùˆ نویسنده ضمن بهره گیری از آیات قرآن برای ØªÙØ³ÛŒØ± آیات دیگر از میراث ادبی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ Ùˆ کلامی گذشته Ùˆ دوران معاصر نیز Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ کرده Ùˆ در عین ØØ§Ù„ Ú©Ù‡ به معضلات Ùکری Ùˆ اجتماعی عصر ØØ§Ø¶Ø± توجه نشان داده از ÙØ±Ùˆ غلتیدن به قلمرو علم گرایی در امان مانده است ( رجوع کنید به خرمشاهی ØŒ ص 115Ù€ 132). در دستة دوم آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معاصر، Ú©Ù‡ متضمن ارائة روشی برای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بررسی قرآن هستند، Ù…ÛŒ توان به دو رویکرد ادبی Ùˆ تأویلی Ùˆ رویکردهای مستقل کسانی چون ØØ³Ù† ØÙ†ÙÛŒ Ùˆ Ù…ØÙ…د Ø´ÙØØ±ÙˆØ± اشاره کرد. رویکرد ادبی به ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ــ Ú©Ù‡ رویکرد بیانی هم نامیده Ù…ÛŒ شود Ùˆ Ù…ÛŒ کوشد قرآن را از دیدگاه ادبی٠صر٠بررسی کند ــ در واقع ریشه در رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±Ù المنار دارد Ú©Ù‡ بر این جنبة قرآن تأکید Ù…ÛŒ ورزد ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 79). اگر Ú†Ù‡ توجه به Ø¨ÙØ¹Ø¯Ù ادبی قرآن در سنّت ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قدیم هم وجود داشت ØŒ هد٠از توجه به آن اثبات اعجاز قرآن بود اما در رویکرد ادبی ØŒ جنبة ادبی متن قرآن هد٠نهایی است (رومی ØŒ ج 3ØŒ ص 881 Ù€882) Ùˆ آیات قرآن بی هیچ انگیزه Ùˆ Ù…Ù„Ø§ØØ¸Ø© دیگری Ùقط از ØÛŒØ« زبانی Ùˆ بلاغی بررسی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ شوند (خولی ØŒ ص 230). ØµØ§ØØ¨Ø§Ù† این رویکرد هم چون Ø§ØµØØ§Ø¨ رویکرد المنار هد٠اصلی ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن را نمایان کردن جنبة هدایتی قرآن Ù…ÛŒ دانند اما در عین ØØ§Ù„ معتقدند Ú©Ù‡ پیش از آن Ù…ÙØ³Ø± باید عربی بودن متن قرآن را در نظر بگیرد (همان ØŒ ص 229Ø› شکری Ù…ØÙ…د عیاد، ص 6Ù€7). آنان Ù…ÛŒ کوشند مسئلة اعجاز قرآن را به موضوعی بیانی Ùˆ ادبی Ùˆ درون متنی تقلیل دهند Ùˆ همچنین بر آن اند Ú©Ù‡ کش٠معنای قرآن ØŒ توجه به سیاق Ùˆ Ø¨Ø§ÙØª تاریخی Ùˆ جنبه های روان شناختی Ùˆ جامعه شناختی آن را در ارتباط با واقعیت بر Ù…ÙØ³Ø± الزام Ù…ÛŒ کند. بنیانگذار این رویکرد امین خولی ØŒ نویسنده Ùˆ Ù…ØÙ‚Ù‚ ØµØ§ØØ¨ نام مصری (متوÙÛŒ 1345 Ø´ )ØŒ است Ú©Ù‡ مهمترین آرای خود را در این زمینه در کتاب مناهج التجدید ÙÛŒ النØÙˆ والبلاغة Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ الادب (1951) Ùˆ مقاله ای با عنوان Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Â» در دائرة المعار٠الاسلامیة (ج 9ØŒ ص 411Ù€ 438) آورده است . ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی مورد نظر خولی شامل دو مرØÙ„Ù‡ است : در مرØÙ„Ø© نخست ØŒ آیات قرآن Ø¨Ø±ØØ³Ø¨ موضوع کنار هم نهاده Ù…ÛŒ شوند تا مقاصد قرآن روشنتر گردد Ùˆ در مرØÙ„Ø© دوم ØŒ نخست سرشت تاریخی آیات Ùˆ واژه ها Ùˆ سپس عوامل بیرونی٠ناظر به متن (Ù…ØÙ„ نزول ÙˆØÛŒ Ùˆ زندگی Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ مخاطبان اولیة قرآن ) بررسی Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به خولی ØŒ ص 235) Ùˆ سرانجام متن قرآن از ØÛŒØ« واژگان Ùˆ عوامل مختل٠تØÙˆÙ„ معنایی آنها Ùˆ ترکیبات Ùˆ جملات بررسی Ù…ÛŒ گردد Ùˆ در مورد سبک Ùˆ اسلوب آیات تØÙ‚یق Ù…ÛŒ شود (همان ØŒ ص 237Ù€239). شاگرد Ùˆ همسر امین خولی ØŒ عایشه عبدالرØÙ…ان بنت الشاطی * (متوÙÛŒ 1377 Ø´ )ØŒ بر همین سبک Ùˆ سیاق آثاری پدید آورد Ú©Ù‡ مهمترین آنها Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± البیانی للقرآن الکریم ( اعجاز بیانی قرآن ) است Ú©Ù‡ در آن شیوة ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی دنبال شده است . Ù…ØÙ…داØÙ…د خَلَ٠اللّه (1377 Ø´ / 1998)ØŒ شاگرد دیگر امین خولی ØŒ ØªØØª تأثیر رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ÙˆÛŒ کتاب الÙنّ القَصصی ÙÛŒ القرآن الکریم را نوشت Ú©Ù‡ در واقع رسالة دکتری ÙˆÛŒ بود. ÙˆÛŒ با تطبیق دادن روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خولی بر قصه پردازی قرآن کوشید ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ عقل پسند از آنها عرضه کند. از دیدگاه خل٠اللّه داستانهای قرآن ØÚ©Ø§ÛŒØ§ØªÛŒ اخلاقی اند Ú©Ù‡ به زبان تمثیل بیان شده اند Ùˆ ازینرو، گزارش تاریخی نیستند (Ù…ØÙ…داØÙ…د خل٠اللّه ØŒ ص 22)Ø› بنابراین ØŒ برای رها شدن از مشکل اسرائیلیات * Ùˆ تأویلهایی Ú©Ù‡ برای توجیه آنها ذکر شده Ùˆ نیز برای رسیدن به هد٠ØÙ‚یقی اینگونه قصص باید آنها را از قلمرو تاریخ خارج ساخت (همان ØŒ ص 73). شکری Ù…ØÙ…د عیاد (1300 Ø´ Ù€ / 1921Ù€ )ØŒ شاگرد دیگر خولی ØŒ نیز با نوشتن کتاب یوم الدین Ùˆ Ø§Ù„ØØ³Ø§Ø¨ (عنوان دیگر آن : Ù…ÙÙ† وص٠القرآن لیوم الدین Ùˆ یوم Ø§Ù„ØØ³Ø§Ø¨ ) تلاش کرد شیوة استاد خود را بر آیات متعلق به قیامت تطبیق دهد. واپسین رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در روزگار جدید رویکرد تأویلی نام دارد Ú©Ù‡ در دو دهة آغاز قرن پانزدهم هجری قمری ØŒ در نقاط گوناگون جهان اسلام تکوین Ùˆ رشد ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است . این رویکرد از یک سو در تلاشهای خولی Ùˆ شاگردانش Ùˆ نیز تلاشهای تأویلی قرون گذشته ریشه دارد Ùˆ از سوی دیگر دستاوردهای اندیشة غربی را مغتنم Ù…ÛŒ شمرد (Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 91). بر همین اساس ØŒ تأویل در این رویکرد با تأویل در میراث اسلامی ØªÙØ§ÙˆØª عمده دارد. تأویل در این رویکرد نوعی همکنشی میان متن Ùˆ خوانندة متن است ( رجوع کنید به همان ØŒ ص 92). در واقع ØŒ در این رویکرد قرآن به مثابه پدیده ای ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ در معرض تأویلی قرار Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ ریشه در دانشهای جدید دارد (همانجا). از مهمترین ØµØ§ØØ¨Ø§Ù† این رویکرد این اشخاص اند: Ù…ØÙ…دارکون (1307 Ø´ Ù€ / 1928Ù€ ) ØµØ§ØØ¨ کتابهایی چون قراءات القرآن Ùˆ الÙکر الاسلامی : قراءة علمیة Ø› نصر ØØ§Ù…د ابوزید (1322 Ø´ Ù€ / 1943Ù€ ) نویسندة کتابهایی چون الاتجاه العقلی ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ Ù…Ùهوم النصّ ØŒ اشکالیات القراءة Ùˆ آلیّات التأویل Ùˆ النصّ، السلطة Ø› Ùˆ تا ØØ¯ÛŒ ÙØ¶Ù„ الرØÙ…ان (متوÙÛŒ 1367 Ø´ / 1988) نویسندة آثاری در این زمینه از جمله > مضامین اصلی قرآن < ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 91Ù€ 104). همچنین باید از دو تن دیگر از کسانی یاد کرد Ú©Ù‡ کوشیده اند روش جدیدی برای مواجهه با قرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± آن پیشنهاد کنند؛ نخست ØØ³Ù† ØÙ†ÙÛŒ Ú©Ù‡ آرای اساسی خود را در این زمینه در رسالة دکتری اش با عنوان > روشهای ØªÙØ³ÛŒØ± < Ùˆ نیز در بخشی از کتاب التراث والتجدید آورده است . ÙˆÛŒ با نقد روش پژوهش شرق شناسان ( رجوع کنید به 1412ØŒ ص 86) Ùˆ نیز نقد شیوة پژوهش Ù…ØÙ‚قان مسلمان در مواجهه با میراث اسلامی ( رجوع کنید به همان ØŒ ص 96) بر ضرورت بازسازی این روشها تأکید کرده است . او روش جدیدی را در ØªÙØ³ÛŒØ± پیشنهاد Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان از آن به روش اجتماعی در ØªÙØ³ÛŒØ± تعبیر کرد ( رجوع کنید به 1419ØŒ ص 174). در این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ بخشهایی از قرآن قرائت Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ پاسخگوی نیازهای آدمی باشد ( رجوع کنید به همان ØŒ ص 175). دوم Ù…ØÙ…د Ø´ÙØØ±ÙˆØ±ØŒ مهندس سوری ØŒ Ú©Ù‡ با عرضة کتابی با عنوان الکتاب Ùˆ القرآن : قراءة معاصرة (بیروت 2000) کوشیده است Ø·Ø±Ø ØªØ§Ø²Ù‡ ای برای قرائت Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ارائه کند. در مجموع Ù…ÛŒ توان تلاشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مسلمین را در دورة معاصر در هر دو دستة یاد شده واجد سه ویژگی دانست : ال٠) گسترش ÛŒØ§ÙØªÙ† دامنة شمول آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معاصر بر مخاطبان٠بیشتر، به سبب توسعة نهادهای مدنی جدید Ùˆ تعلیم Ùˆ تربیت Ø› ب ) تعمیم Ùˆ انتقال ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ از مراکز اسلامی قدیم به بعضی دیگر از نقاط جهان اسلام (مناطقی چون هند Ùˆ پاکستان Ùˆ مغرب Ùˆ آسیای جنوب شرقی )Ø› ج ) Ø§Ù„ØªÙØ§Øª به مسائلی Ú©Ù‡ پیش از این کمتر مورد توجه Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† بود، نظیر مسائل اخلاقی Ùˆ اجتماعی Ùˆ اقتصادی مبتلابه٠جامعه ( > دایرة المعار٠جهان اسلام آکسÙورد < ØŒ ج 4ØŒ ص 174Ø› برای نمونه ای از میزان توجه ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ جدید به Ù…Ø¨Ø§ØØ« مذکور ï€ï€ï€ï€Ø±Ø¬ÙˆØ¹ کنید به Ùهرست موضوعی ØªÙØ³ÛŒØ± المیزان با عنوان دلیل المیزان Ùˆ Ùهرست موضوعی ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه Ùˆ نیز ØªÙØ³ÛŒØ± راهنما Ú©Ù‡ Ùهرست نسبتاً کاملی است از موضوعاتی Ú©Ù‡ موردتوجه ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ). منابع : ØØ³Ù† ØÙ†ÙÛŒ ØŒ التراث Ùˆ التجدید موقÙنا من التراث القدیم ØŒ بیروت 1412/1992Ø› همو، Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ù…ØµØ§Ù„Ø Ø§Ù„Ø§Ù…Ø© : Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الاجتماعی »، قضایا اسلامیة معاصرة ØŒ Ø´ 4 (1419/1998)Ø› بهاءالدین خرمشاهی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± جدید ØŒ تهران 1364 Ø´ Ø› امین خولی ØŒ الاعمال الکاملة ØŒ ج 10: مناهج تجدید ÙÛŒ النØÙˆ Ùˆ البلاغة Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ الادب ØŒ ( قاهره ) 1995Ø› دائرة المعار٠الاسلامیة ØŒ قاهره : دارالشعب ØŒ ?( 1969 ) ØŒ ذیل Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±. تکمله » (از امین خولی )Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ قاهره 1409/1989Ø› Ù…ØÙ…د رشیدرضا، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الØÚ©ÛŒÙ… المشتهر باسم ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„منار ØŒ ( تقریرات درس ) شیخ Ù…ØÙ…د عبده ØŒ مصر، ج 1ØŒ 1373/1954ØŒ ج 2ØŒ 1376Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض 1407/1986Ø› شکری Ù…ØÙ…د عیاد، یوم الدین Ùˆ Ø§Ù„ØØ³Ø§Ø¨ ØŒ ( بی جا ) 1980Ø› Ù…ØÙ…ود طالقانی ØŒ پرتوی از قرآن ØŒ ج 1ØŒ تهران 1345 Ø´ Ø› Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØºÙØ§Ø± عبدالرØÛŒÙ… ØŒ الامام Ù…ØÙ…د عبده Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ ( قاهره ? 1400/1980 ) Ø› عبدالمنعم نمر، علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±: کی٠نشأ Ùˆ تطور ØØªÛŒ انتهی الی Ø¹ØµØ±Ù†Ø§Ø§Ù„ØØ§Ø¶Ø± ØŒ قاهره 1405/ 1985Ø› Ù…ØÙ…د عبده ØŒ الاعمال الکاملة للامام Ù…ØÙ…د عبده ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عماره ØŒ ج 5: ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ بیروت 1973Ø› همو، رسالة التوØÛŒØ¯ ØŒ بیروت 1396/1976Ø› اØÙ…د علی بابائی Ùˆ رضا Ù…ØÙ…دی ØŒ Ùهرست موضوعی ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه ØŒ قم 1376 Ø´ Ø› ØÙ…ید عنایت ØŒ شش Ú¯ÙØªØ§Ø± در بارة دین Ùˆ جامعه : «تجدد Ùکر دینی نزد اهل سنت »، تهران 1352 Ø´ Ø› سیدقطب ØŒ ÙÛŒ ظلال القرآن ØŒ بیروت 1386/ 1976Ø› الیاس کلانتری ØŒ دلیل المیزان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القران ØŒ تهران 1362 Ø´ Ø› عبدالمجید عبدالسلام Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصر الرّاهن ØŒ عمان 1402/1982Ø› Ù…ØÙ…داØÙ…د خل٠اللّه ØŒ الÙÙ† القصصی ÙÛŒ القرآن الکریم ØŒ یلیه عرض Ùˆ تØÙ„یل بقلم خلیل عبدالکریم ØŒ بیروت 1999Ø› Ù…ØÙ…دپاشا مخزومی ØŒ خاطرات جمال الدین Ø§Ù„Ø§ÙØºØ§Ù†ÛŒ Ø§Ù„ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ ØŒ بیروت 1931Ø› اØÙ…یدة Ù†ÛŒÙØ±ØŒ الانسان Ùˆ القرآن وجهاً لوجه ØŒ دارالبیضاء 1997Ø› اکبر هاشمی Ø±ÙØ³Ù†Ø¬Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± راهنما: روشی نو در ارائة Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… Ùˆ موضوعات قرآن ØŒ قم 1371 Ø´ Ù€ Ø› I. H. Azad Faruqi, The Tarjuman A l-Qur'an: a critical analysis of Maulana Abu'l-Kalam Azad's approach to the understanding of the Qur'an , New Delhi 1982; The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliade, NewYork 1987, s.v. "Tafs ¦ â r" (by Andrew Rippin); The Oxford encyclopedia of the modern Islamic world , ed. John L. Esposito, New York 1995, s.v. "Tafs ¦ â r" (by Mustansir Mir). نیز ؤ Encyclopaedia of the Qur'a ¦ n , ed. Jane Dammen Mc Auliffe, Leiden: Brill, 2002- , s.v. "Exegesis of the Qur'a ¦ n: early modern and contemporary" (by Rotraud Wielandt); Andrew Rippin, Muslims: their religious beliefs and practices , London 2001. / گروه قرآن Ùˆ ØØ¯ÛŒØ« / 13) پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در جهان اسلام . ØªÙØ³ÛŒØ± پس از آنکه به صورت Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ آیات ØŒ موردتوجه Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† قرار Ú¯Ø±ÙØª ØŒ به عنوان علمی مستقل Ú©Ù‡ دارای اصول Ùˆ قواعد Ùˆ رویکردهای مخصوص به خود است ØŒ موضوع برخی پژوهشها در میان مسلمانان گردید. علاوه بر این ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ کتب ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ از زمان پیدایش این علم تا کنون ØŒ معرÙÛŒ Ùˆ نقد Ùˆ ارزیابی شده اند. آثاری Ú©Ù‡ دانشمندان اسلامی در این باب تألی٠کرده اند، به سه گروه اصلی تقسیم Ù…ÛŒ شود: گروه اول ØŒ آثاری است Ú©Ù‡ به علم ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بیان اصول Ùˆ قواعد آن Ù…ÛŒ پردازد. در این ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª ØŒ بدون اینکه به ØªÙØ³ÛŒØ± یا Ù…ÙØ³Ø± یا روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاصی توجه شود، مبانی Ùˆ اصول ØªÙØ³ÛŒØ± صØÛŒØ قرآن از دیدگاه مؤل٠بیان Ù…ÛŒ شود Ùˆ شرایط Ùˆ پیش نیازهای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ گردد. اینگونه پژوهشها با علم اصول ØªÙØ³ÛŒØ± یا قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± مرتبط است . علم اصول ØªÙØ³ÛŒØ± عبارت است از مبانی Ùˆ قواعدی Ú©Ù‡ علم ØªÙØ³ÛŒØ± بر آنها بنا Ù…ÛŒ گردد Ùˆ نسبت آن با علم ØªÙØ³ÛŒØ± همانند نسبت اصول Ùقه با Ùقه Ùˆ Ù†ØÙˆ با زبان عربی است (رومی ØŒ ص 11Ø› صباغ ØŒ ص 10Ø› سبت ØŒ ص 33). اگر Ú†Ù‡ عده ای اصول یا قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± را Ù…ØªØ±Ø§Ø¯Ù Ø§ØµØ·Ù„Ø§Ø Â«Ø¹Ù„ÙˆÙ… قرآن » Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ آن را بر همة این علوم اطلاق نموده اند (سبت ØŒ همانجا؛ عبید، ص 28)ØŒ به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ اصول ØªÙØ³ÛŒØ± جزئی از علوم قرآن ØŒ Ùˆ البته از مهمترین Ùˆ بارزترین آنها، باشد (رومی ØŒ ص 12Ø› عبید، ص 28Ù€29) Ùˆ ازینروست Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان مجموعه ای از مسائل این علم را در کتب علوم قرآن ÛŒØ§ÙØª ( رجوع کنید به ادامة مقاله ). چون Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† ØŒ نگرشهای Ù…ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ به این علم دارند، نمی توان Ù…ØØ¯ÙˆØ¯Ø© مشخصی برای موضوعات این علم تعیین کرد (طیار، ص 14) اما مطالبی نظیر معنای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ÙØ±Ù‚ آن با تأویل Ùˆ ترجمه ØŒ جواز ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ معنای ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی ØŒ اقسام ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ اسباب اختلا٠در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ قواعد عمومی ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ علوم مورد نیاز Ù…ÙØ³Ø±ØŒ شرایط Ùˆ آداب Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ مانند اینها، همگی از موضوعات این علم به شمار Ù…ÛŒ آیند (همان ØŒ ص 14Ù€ 15). با وجود این ØŒ در هیچ کتابی مطالب این علم به طور کامل جمع نشده است (همان ØŒ ص 12). مهمترین ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª در این زمینه کتابهایی هستند Ú©Ù‡ مستقلاً Ùˆ به همین منظور نوشته شده اند Ùˆ عموماً در نام آنها یکی از دو عبارت «اصول ØªÙØ³ÛŒØ±Â» یا Â«Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯ØªÙØ³ÛŒØ±Â» آمده است . کتاب الاکسیر ÙÛŒ علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره 1977)ØŒ تألی٠طوÙÛŒ سلیمان صَرْصَری بغدادی (متوÙÛŒ 716)ØŒ نخستین کتابی است Ú©Ù‡ مستقلاً در مورد علم ØªÙØ³ÛŒØ± تألی٠شده است . صباغ (ص 274) نام اصلی آن را الاکسیر ÙÛŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ثبت کرده Ùˆ تغییر نام آن را به Ù…ØÙ‚Ù‚ کتاب نسبت داده است . بغدادی در این کتاب Ùقط به علم بلاغت Ùˆ بررسی شواهد آن در قرآن پرداخته است Ùˆ نمی توان آن را در شمار کتب اصول ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ به معنای ذکر شده ØŒ آورد؛ لذا اولین کتاب در این موضوع ØŒ مقدمة ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± اثر ابن تَیْمیّه است . ÙˆÛŒ این رسالة مختصر را Ú©Ù‡ به درخواست یکی از دوستانش Ùˆ به دلیل نیاز مردم به Ùهم کتاب خداوند نگاشته است ØŒ در بر دارندة قواعدی Ú©Ù„ÛŒ Ù…ÛŒ داند Ú©Ù‡ به Ùهم قرآن ØŒ شناخت ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ معانی آن Ùˆ نیز تشخیص آرای ØÙ‚ از باطل Ú©Ù…Ú© Ù…ÛŒ کند ( رجوع کنید به ابن تیمیّه ØŒ ص 7). ابن تیمیّه خود این نام را برای کتاب انتخاب نکرده ØŒ بلکه Ù…ÙØªÛŒ ØÙ†Ø¨Ù„یان دمشق چنین عنوانی بر کتاب نهاده Ùˆ آن را در 1355 منتشر ساخته است (طیار، همانجا). التیسیر ÙÛŒ قواعد علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (دمشق 1410/1990) اثر Ù…ØÙ…دبن سلیمان کاÙÙیَجی (متوÙÛŒ 879) از دیگر آثاری است Ú©Ù‡ Ù…Ø¨Ø§ØØ« آن بیشتر مرتبط با علوم قرآن است (سبت ØŒ ص 44). پس از آن ØŒ تألی٠شاه ولی اللّه دهلوی (متوÙÛŒ 1176) با نام الÙوزالکبیرÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت Ùˆ دمشق 1409/ 1989) شایان ذکر است . هد٠مؤل٠از نگارش کتاب این بوده Ú©Ù‡ نکاتی را، Ú©Ù‡ با ÙØªØ باب الاهی از قرآن Ø¯Ø±ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است ØŒ در قالب قواعدی در اختیار کسانی قرار دهد Ú©Ù‡ وقت بسیاری صر٠مطالعة ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موجود Ù…ÛŒ کنند ( رجوع کنید به شاه ولی اللّه دهلوی ØŒ ص 2). ÙˆÛŒ به این منظور پنج علم موجود در قرآن را معرÙÛŒ نموده Ú©Ù‡ با دانستن آنها Ù…ÛŒ توان آیات قرآن را بهتر درک کرد. در ØªÙˆØ´ÛŒØ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±ÙˆØ§Ù„تأویل (قم 1411) اثر عالم شیعی ØŒ Ù…ØÙ…دبن سلیمان تنکابنی (متوÙÛŒ 1302)ØŒ نیز پس از ذکر چند مقدمه Ùˆ اصل ØŒ قواعدی Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± در هنگام ØªÙØ³ÛŒØ± آیات قرآن ناگزیر از مراعات Ùˆ توجه به آنهاست . القواعد Ø§Ù„ØØ³Ø§Ù† Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن (ریاض 1413/1993)ØŒ تألی٠عبدالرØÙ…ان بن ناصرسعدی (زنده در 1365)ØŒ شامل Ù‡ÙØªØ§Ø¯ قاعده در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن کریم است Ùˆ در آن ØŒ پس از ذکر هر قاعده Ùˆ Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¢Ù† ØŒ مثالهای متعددی از آیات ذکر شده است . برخی از آثار Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† معاصر نیز بدین قرار است : اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ قواعده (بیروت 1406/1986) اثر خالد عبدالرØÙ…ان عَک Ø› بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت 1408/1988) اثر Ù…ØÙ…دبن لطÙÛŒ صباغ Ø› بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مناهجه (ریاض 1419) اثر Ùهدبن عبدالرØÙ…ان بن سلیمان رومی Ø› ÙØµÙˆÙ„ ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (ریاض 1413) اثر مساعدبن سلیمان طیار؛ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± جمعاً ودراسةً (مصر 1421) اثر خالدبن عثمان سبت Ø› روش شناسی ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن (تهران 1379) اثر علی اکبر بابایی Ùˆ دیگران (برای آگاهی از کتابهای دیگر در این موضوع رجوع کنید به دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ ج 2ØŒ ص 1808Ù€1809Ø› آشوری ØŒ بینات ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 3ØŒ ص 162Ù€169ØŒ Ø´ 4ØŒ ص 170Ù€177ØŒ سال 2ØŒ Ø´ 1ØŒ ص 168Ù€173Ø› زرکشی ØŒ ج 2ØŒ ص 276Ù€277ØŒ پانویس ). بجز کتابهایی Ú©Ù‡ به استقلال در این زمینه نگارش ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است ØŒ بسیاری از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† متقدم Ùˆ متأخر قبل از پرداختن به Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ آیات در کتب ØªÙØ³ÛŒØ± به ذکر مطالب Ùˆ نکاتی پرداخته اند Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان آنها را اصول Ùˆ مبانی ØªÙØ³ÛŒØ± به شمار آورد. طبری (ج 1ØŒ ص 2Ù€36)ØŒ ابن عَطیّه (ج 1ØŒ ص 1Ù€47)ØŒ Ù‚ÙØ±Ù’Ø·ÙØ¨ÛŒ (ج 1ØŒ ص 4Ù€107)ØŒ ابوØÛŒÙ‘ان (ج 1ØŒ ص 2Ù€13)ØŒ ابن کثیر (ج 1ØŒ ص 5 Ù€14)ØŒ Ùیض کاشانی (ج 1ØŒ ص 15 Ù€ 78) Ùˆ آلوسی (ج 1ØŒ ص 2Ù€33) از جمله Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù†ÛŒ اند Ú©Ù‡ برخی Ù…Ø¨Ø§ØØ« اصول ØªÙØ³ÛŒØ± را در مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ± خود جای داده اند (برای آگاهی از دیگر Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† رجوع کنید به علوم القرآن Ø¹Ù†Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ ج 3ØŒ ص 169Ù€ 368Ø› زرکشی ØŒ همانجا) اما بعضی از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« این علم را جامعتر Ùˆ مبسوطتر از دیگران Ù…Ø·Ø±Ø Ù†Ù…ÙˆØ¯Ù‡ اند. کهنترین مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ± با این ویژگی ØŒ مقدمة جامع Ø§Ù„ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± (کویت 1405/ 1984) راغب اصÙهانی است . ÙˆÛŒ (ص 9) هد٠خود را از املای این مطالب ØŒ بیان نکاتی مهم از ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل قرآن ذکر کرده Ú©Ù‡ در ØÚ©Ù… ØªÙØµÛŒÙ„ Ùˆ Ø´Ø±Ø Ù…Ø·Ø§Ù„Ø¨ÛŒ است Ú©Ù‡ بزرگان ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین Ùˆ دیگران به صورت اجمالی بیان کرده اند. جمال الدین قاسمی نیز جلد اول ØªÙØ³ÛŒØ± خود، Ù…ØØ§Ø³Ù† التأویل ØŒ را به این مهم اختصاص داده Ùˆ در آن یازده قاعدة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را به همراه کلیاتی در مورد ØªÙØ³ÛŒØ± با عنوان «تمهید خطیر ÙÛŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Â» نگاشته است ( رجوع کنید به ج 1ØŒ ص 7Ù€349). ابن عاشور (ج 1ØŒ ص 10Ù€130) نیز در قالب ده مقدمة طولانی ØŒ اصول Ùˆ مبانی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خود را تبیین نموده است . در کتب علوم قرآن نیز Ù…ÛŒ توان برخی از Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ مرتبط با اصول Ùˆ قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± را ÛŒØ§ÙØª (برای نمونه رجوع کنید به زرکشی ØŒ ج 2ØŒ ص 283 Ù€ 348Ø› سیوطی ØŒ ج 4ØŒ ص 192Ù€ 230Ø› زرقانی ØŒ ج 2ØŒ ص 3Ù€106). گروه دوم آثاری است Ú©Ù‡ به شیوة کتب طبقات Ùˆ Ù…ÙØ¹Ø¬ÙŽÙ…ها، به صورت اجمالی ØŒ به معرÙÛŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آنها Ù…ÛŒ پردازد. با آنکه در منابع ØŒ علوم Ùˆ کتب متعددی با عنوان طبقات در Ø´Ø±Ø ØØ§Ù„ Ùقیهان ØŒ Ù…ØØ¯Ù‘ثان ØŒ شاعران Ùˆ دیگران ÛŒØ§ÙØª Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به طاشکوپری زاده ØŒ ج 1ØŒ ص 263Ù€266Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج 2ØŒ ستون 1095 Ù€ 1108Ø› آقابزرگ طهرانی ØŒ ج 15ØŒ ص 145Ù€153) Ùˆ همچنین طاشکوپری زاده ( رجوع کنید به ج 1ØŒ ص 263) از وجود ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ در زمینة «طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† » خبر داده است ØŒ اما تا قرن نهم نمی توان به کتابی مستقل در این باب دست ÛŒØ§ÙØª . نبود٠چنین تألیÙÛŒ باعث شد Ú©Ù‡ جلال الدین سیوطی (متوÙÛŒ 911) کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† را بنویسد (سیوطی ØŒ 1960ØŒ ص 2). ÙˆÛŒ قصد داشت Ú©Ù‡ کتابی جامع تألی٠کند Ùˆ در آن همة Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØµØØ§Ø¨Ù‡ ØŒ تابعین Ùˆ Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ مشهور پس از آنها از هر ÙØ±Ù‚Ù‡ Ùˆ گرایشی را معرÙÛŒ نماید، ولی کار او به سرانجام نرسید Ùˆ Ùقط 136 تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† را ذکر نمود (همان ØŒ ص 43Ø› داوودی ØŒ ج 1ØŒ مقدمة ناشر، ص ب ). سیوطی پس از ذکر مقدمه ای در بارة انواع Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ تقسیم آنها به چهار گروه ØŒ آنان را یک به یک Ùˆ به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ معرÙÛŒ کرده Ùˆ پس از نام Ùˆ مشخصات ÙØ±Ø¯ÛŒ هر Ù…ÙØ³Ø±ØŒ به مشایخ Ùˆ شاگردانش اشاره نموده Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ دیگر آثار ÙˆÛŒ را شناسانده است . جامع نبودن کتاب سیوطی ØŒ شاگرد او Ù…ØÙ…دبن علی بن اØÙ…د داوودی (متوÙÛŒ 945) را بر آن داشت تا کتابی هم نام با اثر استاد خود تألی٠کند. این اثر، Ú©Ù‡ نگارش نهایی آن در 941 به پایان رسید ( رجوع کنید به ج 2ØŒ ص 386)ØŒ با Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از منابع متعدد Ùˆ نقل قولهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† از کتب تاریخ Ùˆ طبقات Ùˆ تراجم ØŒ به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ به معرÙÛŒ 704 تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† بزرگ ØŒ از آغاز پیدایی ØªÙØ³ÛŒØ± تا اوایل قرن دهم ØŒ پرداخته Ùˆ در دو جلد سامان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ Ùˆ غالباً ØØ§ÙˆÛŒ ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª کاملتری نسبت به کتاب سیوطی است . این کتاب را بهترین تألی٠در این زمینه دانسته اند ( رجوع کنید به ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج 2ØŒ ستون 1107Ø› Ù†Ùوَیهض ØŒ ج 1ØŒ ص Ø ). ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ (همانجا) Ùˆ اسماعیل بغدادی (ج 1ØŒ ستون 393) از ÙØ±Ø¯ دیگری با نام شیخ ابوسعید صنع اللّه کوزه Ú©Ùنانی (از مردم کوزه کنان واقع در ØÙˆØ§Ù„ÛŒ تبریز؛ متوÙÛŒ 980) یاد کرده اند Ú©Ù‡ تألیÙÛŒ با همین عنوان یا موضوع داشته است ØŒ اثری از کتاب او در دست نیست . بیش از یک قرن بعد، اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د اَدْنه ÙˆÛŒ (زنده در 1092) طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ†Ù دیگری ØŒ مشتمل بر Ø´Ø±Ø ØØ§Ù„ 638 تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ تألی٠کرد. ÙˆÛŒ هر ÙØµÙ„ از کتاب خود را به Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† یک سده اختصاص داد و، بر خلا٠سیوطی Ùˆ داوودی ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† را به ترتیب تاریخی ØŒ از صدر اسلام تا قرن یازدهم ذکر نمود. مؤل٠پس از ذکر مشخصات متعار٠برای هر Ù…ÙØ³Ø±ØŒ از آثار او، خصوصاً آنهایی Ú©Ù‡ با ØªÙØ³ÛŒØ± مرتبط است ØŒ نام برده است . این کتاب ضمن اینکه Ù…ÛŒ تواند تغییر Ùˆ تØÙˆÙ„ ØªÙØ³ÛŒØ± را در دوره های گوناگون نشان دهد، برای شناساندن طبقات دانشمندان علم ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تمیز استادان Ùˆ شاگردان نیز Ù…Ùید است (اَدنه ÙˆÛŒ ØŒ مقدمة خزی ØŒ ص 7Ù€ 8). نگارش این اثر در اواخر سال 1095 پایان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است (همان ØŒ ص 445). اَدنه ÙˆÛŒ (ص 1) در میان مراجع خود از کتابی با عنوان مختصر طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† بیضاوی نام برده Ú©Ù‡ از آن اثری نیست . با گذشت چند قرن Ùˆ Ø§ÙØ²Ø§ÛŒØ´ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ Ø§ÙØ²ÙˆØ¯Ù‡ شدن تعداد ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ØŒ بویژه در دهه های اخیر، سه کتاب مذکور پاسخگوی نیاز Ù…ØÙ‚قان نبود Ùˆ همین امر انگیزه ای برای تألی٠کتاب معجم Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† من صدرالاسلام ØØªÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ§Ø¶Ø± اثر Ù…ØÙ‚Ù‚ لبنانی معاصر، عادل Ù†Ùوَیهض ØŒ شد. ÙˆÛŒ در معجم دو جلدی خود، ØØ¯ÙˆØ¯ دو هزار Ù…ÙØ³Ø± قرآن از سدة نخست تا کنون را معرÙÛŒ نموده است . در این اثر Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ÛŒ Ú©Ù‡ Ú©Ù„ قرآن یا یک سوره یا ØØªÛŒ یک آیه را ØªÙØ³ÛŒØ± نموده اند، جزو Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† آورده شده اند. نویهض نیز ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ را برای کتاب خود برگزیده Ùˆ پس از آن ØŒ تاریخ ÙˆÙØ§Øª ÙØ±Ø¯ را ملاک تقدم یا تأخّر ذکر نام او قرار داده است . او علاوه بر ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª متعارÙÛŒ Ú©Ù‡ در مورد هر Ù…ÙØ³Ø±ØŒ مانند کتب قبل از خود، آورده ØŒ به خطی یا چاپی بودن ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ذکر شده در کتاب نیز اشاره کرده است (نویهض ØŒ ج 1ØŒ ص ز Ù€ ÛŒ ). کتاب دیگری Ú©Ù‡ در معرÙÛŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± به سیاق معجمی نگاشته شده است ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† : ØÛŒØ§ØªÙ‡Ù… Ùˆ منهجهم تألی٠مØÙ…دعلی ایازی است . این کتاب ØŒ بر خلا٠کتب قبلی ØŒ به جای نام Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒÙ نام ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مرتب شده است . در ذیل نام هر ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ ابتدا مشخصات Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ کتاب شناسی ØªÙØ³ÛŒØ± آمده Ùˆ پس از ذکر ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§ØªÛŒ Ú©Ù„ÛŒ راجع به سوابق علمی Ùˆ ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª Ù…ÙØ³Ø±ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± به طور دقیقتر معرÙÛŒ Ùˆ روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آن با ذکر نمونه هایی از آیات تبیین شده است . از امتیازات این اثر، اشاره به پژوهشها Ùˆ ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§ØªÛŒ است Ú©Ù‡ به طور مستقل در بارة هر ØªÙØ³ÛŒØ± یا Ù…ÙØ³Ø± آن نوشته شده است . این کتاب مشتمل بر معرÙÛŒ 121 ØªÙØ³ÛŒØ± چاپ شده از Ù…Ø¹Ø±ÙˆÙØªØ±ÛŒÙ† ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ÙØ±Ù‚Ù‡ های مختل٠شیعه Ùˆ سنّی ØŒ به زبانهای ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ Ùˆ عربی ØŒ است . تألی٠دیگری Ú©Ù‡ مختصراً به معرÙÛŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه Ù…ÛŒ پردازد، کتاب پنج جلدی طبقات Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه اثر عبدالرØÛŒÙ… عقیقی بخشایشی است Ú©Ù‡ در آن ØŒ نام٠بالغ بر دو هزار تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ کاوشگران قرآنی شیعه گرد آمده است (عقیقی بخشایشی ØŒ ج 5ØŒ ص 457Ø› در بارة این کتاب رجوع کنید به رØÛŒÙ… قاسمی ØŒ ص 20Ù€29). قسم دیگری از ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهیها را Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان ملØÙ‚ به این گروه دانست ØŒ کتابهایی در بارة تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بیان سرگذشت آن است Ú©Ù‡ از آن جمله Ù…ÛŒ توان به تاریخ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (مطبعة المجمع العلمی العراقی 1385/1966) تألی٠شیخ قاسم قیسی ØŒ تاریخ القرآن ÙˆØ§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (مصر1392/1972) اثر عبداللّه Ù…ØÙ…ود Ø´ØØ§ØªÙ‡ Ùˆ تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن کریم (تهران 1371 Ø´ ) نوشتة ØØ¨ÛŒØ¨ اللّه جلالیان اشاره کرد (برای آگاهی از کتابهای دیگر رجوع کنید به دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ ج 2ØŒ ص 1810). علاوه بر این کتابها، Ú©Ù‡ به طور مستقل Ùˆ باهد٠شناساندن Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آنها یا بیان تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± نوشته شده است ØŒ در لابه لای بعضی کتب نیز Ù…ÛŒ توان Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ در بارة علم طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† یا ØªÙØ³ÛŒØ±Ø´Ù†Ø§Ø³ÛŒ ÛŒØ§ÙØª . ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ (ج 1ØŒ ستون 427Ù€462)ØŒ پس از بیان مقدمه ای در بارة علم ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ به معرÙÛŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین Ùˆ گرایشهای Ù…Ø®ØªÙ„Ù ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پرداخته Ùˆ از صدها ØªÙØ³ÛŒØ± به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ نام برده Ùˆ Ú©Ù… Ùˆ بیش در مورد بعضی از آنها ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§ØªÛŒ داده است . آقابزرگ طهرانی (ج 4ØŒ ص 231Ù€346) ØØ¯ÙˆØ¯ 350 عنوان از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± شیعه را نام برده Ú©Ù‡ برخی ØªÙØ³ÛŒØ± کامل قرآن ØŒ شماری ØªÙØ³ÛŒØ± بخشی از قرآن یا یک سوره Ùˆ گاه یک آیه هستند. Ù…ØØ³Ù† امین عاملی (ج 1ØŒ ص 125Ù€127) نیز، به ترتیب تاریخی ØŒ مهمترین Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه را در طول تاریخ شناسانده است (نیز رجوع کنید به سیوطی ØŒ 1363 Ø´ ØŒ ج 4ØŒ ص 233Ù€ 244Ø› طاش کوپری زاده ØŒ ج 1ØŒ ص 439Ù€ 500Ø› علوم القرآن Ø¹Ù†Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رین ØŒ ج 3ØŒ ص 423Ù€ 483). گروه سوم ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§ØªÛŒ است Ú©Ù‡ به روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ تØÙ„یل Ùˆ نقد آنها Ù…ÛŒ پردازد. این آثار Ú©Ù‡ عمر چندانی از آنها نمی گذرد، به سه صورت ÛŒØ§ÙØª Ù…ÛŒ شوند: نخست آثاری Ú©Ù‡ به طور جامع Ùˆ همه جانبه تمام روشها Ùˆ گرایشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را بررسی Ù…ÛŒ کنند. اولین کتابی Ú©Ù‡ در این باب تدوین شده ØŒ اثر خاورشناس مجاری ØŒ ایگناتس گولدتسیهر (متوÙÛŒ 1921)ØŒ است Ú©Ù‡ ترجمة عربی آن مذاهب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الاسلامی (مصر 1374) نام Ú¯Ø±ÙØª (برای آگاهی بیشتر رجوع کنید به بخش 14: خاورشناسان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±). به تبع آن Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ استاد علوم قرآن Ùˆ ØØ¯ÛŒØ« دانشگاه الازهر مصر، کتاب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† را در دو جلد نگاشت . این اثر Ú©Ù‡ امروزه مهمترین تألی٠در این زمینه به شمار Ù…ÛŒ رود، در سه باب تنظیم شده است . در باب اول Ùˆ دوم از ØªÙØ³ÛŒØ± در عهد ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین سخن Ú¯ÙØªÙ‡ شده Ùˆ در باب سوم ØŒ Ú©Ù‡ قسمت اصلی کتاب را تشکیل Ù…ÛŒ دهد، گرایشها Ùˆ روشهای گوناگون Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ÙØ±Ù‚Ù‡ های مختل٠کلامی Ùˆ Ùقهی پس از دوران عباسی نقد Ùˆ تØÙ„یل گردیده Ùˆ Ù…Ø¹Ø±ÙˆÙØªØ±ÛŒÙ† Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ مشهورترین کتب ØªÙØ³ÛŒØ± از زمان پیامبر تا عصر ØØ§Ø¶Ø± به هنگام Ø¨ØØ« از روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آنها معرÙÛŒ شده است . مقدمة کتاب به Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ترجمه ØŒ Ùˆ خاتمة آن به معرÙÛŒ Ùˆ تØÙ„یل رویکردهای جدید ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اختصاص دارد. ذهبی Ú©Ù‡ این کتاب را در 1946 نگاشته ØŒ ادعا Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ موضوع کتابش جدید است ØŒ چرا Ú©Ù‡ ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª پیش از او جامع Ùˆ در بر گیرندة همة جوانب موضوع نبوده اند ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 1ØŒ ص 8 Ù€9). ÙˆÛŒ در برخورد با Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† جانب انصا٠را رعایت نکرده Ùˆ با نوعی تعصب نسبت به شیعه ØŒ ØØªÛŒ نکات مثبت Ùˆ Ù…Ùید موجود در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آنان را بیان نکرده است (ایازی ØŒ ص 21Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج 1ØŒ مقدمه ناشر، ص 4). مجموعة دستنوشته های به جا مانده از او در طعن Ùˆ رد اعتقادات شیعه ØŒ مبدّل به کتابی شد Ùˆ پس از مرگ او در قالب جلد سوم همان کتاب توسط Ù…ØÙ…د انوربلتاجی به چاپ رسید ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 3ØŒ مقدمة بلتاجی ØŒ ص 3). قرآن پژوه معاصر، Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ نیز کتاب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ÙÛŒ ثوبه القشیب را در همان سیاق ØŒ در دو جلد نگاشت . Ø·Ø±Ø Ùˆ ساختار Ú©Ù„ÛŒ این اثر شبیه به کتاب ذهبی است . مؤل٠در جلد اول مطالب جامعی در مورد ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ترجمة قرآن Ùˆ نیز ØªÙØ³ÛŒØ± در عهد پیامبر Ùˆ ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین آورده Ùˆ در پایان ØŒ در بارة اهل بیت علیهم السلام Ùˆ نقش آنان در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن Ø¨ØØ« Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ کرده است . جلد دوم به مرØÙ„Ø© نهایی ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ یعنی تدوین ØŒ Ù…ÛŒ پردازد Ùˆ با تقسیم آن به دو روش Ú©Ù„ÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± به مأثور Ùˆ اجتهادی Ùˆ تبیین روشهای گوناگون ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† مشهور در هر گرایش Ùˆ روش را معرÙÛŒ نموده ØŒ بخش اعظمی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم را نقد Ùˆ بررسی کرده است . مناهج Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† (بیروت 1980)ØŒ تألی٠مساعد مسلم آل Ø¬Ø¹ÙØ± Ùˆ Ù…ØÛŒÛŒ هلال Ø³Ø±ØØ§Ù† ØŒ کتاب دیگری است Ú©Ù‡ به این موضوع پرداخته است . در باب اول ØŒ Ø´Ú©Ù„ گیری Ùˆ پیدایی ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ در باب دوم دو مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± به مأثور Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ùˆ در باب سوم گرایشهای لغوی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ Ùقهی Ùˆ کلامی Ùˆ نهایتاً مکتب جدید در ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ گردد Ùˆ در هر قسمت مهمترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موجود معرÙÛŒ Ùˆ ارزیابی Ù…ÛŒ شوند. منیع عبدالØÙ„یم Ù…ØÙ…ود نیز کتابی با عنوان مناهج Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† (بیروت 1978) نوشته Ùˆ در آن راه دیگری پیموده است . ÙˆÛŒ بی آنکه روشهای گوناگون ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را در قالب بخشها Ùˆ ÙØµÙˆÙ„ جداگانه بیاورد، به ترتیب تاریخی ØŒ 52 Ù…ÙØ³Ø± را به همراه ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±Ø´Ø§Ù† معرÙÛŒ کرده است . Ø´Ú©Ù„ دوم پژوهشهایی هستند Ú©Ù‡ تنها به ØªÙØ³ÛŒØ± در یک عصر خاص یا Ùقط به یک مکتب یا روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پرداخته اند. در میان این پژوهشها گاهی مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± روایی به طور مستقل معرÙÛŒ Ùˆ ارزیابی شده است ØŒ نظیر این دو اثر شیعی : المنهج الاثری ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قران الکریم (قم 1372 Ø´ ) نوشتة هدی جاسم Ù…ØÙ…دابوطَبْره ØŒ Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± بالمأثور Ùˆ تطوره عندالشیعة الامامیة (بیروت 1421/2000) نوشتة Ø§ØØ³Ø§Ù† امین . از جمله Ù…Ø¨Ø§ØØ« مرتبط با ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور، اسرائیلیات Ùˆ روایات مجعول است Ú©Ù‡ کتاب الاسرائیلیات Ùˆ الموضوعات ÙÛŒ کتب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (دمشق 1390) اثر Ù…ØÙ…د Ù…ØÙ…دابوشهبه به آن پرداخته است . در مقابل ØŒ گاهی نیز مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ùˆ اجتهادی در بوتة نقد قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ØŒ مانند Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± بالرأی : قواعده Ùˆ ضوابطه Ùˆ أعلامه (دمشق 1420/ 1999) اثر Ù…ØÙ…د ØÙ…د زغلول . برخی از این آثار از تاریخ طولانی ØªÙØ³ÛŒØ± تنها به یک مقطع خاص Ùˆ ویژگیهای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† آن دوره توجه نموده اند. ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØµØØ§Ø¨Ø© : ممیزاته ØŒ خصائصه ØŒ مصادره ØŒ قیمته العلمیة (قاهره ( بی تا. ) ) اثر Ù…ØÙ…د عبدالرØÛŒÙ… ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„تابعین : عرض Ùˆ دراسة مقارنة (ریاض 1420/1999) اثر Ù…ØÙ…دبن عبداللّه بن علی Ø®ÙØ¶ÙŽÛŒØ±ÛŒ ØŒ Ùˆ اثرالتطورالÙکری ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصرالعباسی (بیروت 1984) اثر مسلم عبداللّه آل Ø¬Ø¹ÙØ± نمونه هایی از این پژوهشهاست . همچنین به دلیل آنکه ØªÙØ³ÛŒØ± در قرن چهاردهم Ø´Ú©Ù„ÛŒ خاص به خود Ú¯Ø±ÙØª ØŒ به طوری Ú©Ù‡ مکتبی جدید در ØªÙØ³ÛŒØ± به شمار آمد، کتبی در این زمینه نگارش ÛŒØ§ÙØª ØŒ از جمله : اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصر الراهن (عمان 1402) اثر عبدالمجید عبدالسلام Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر (ریاض 1407) اثر Ùهدبن عبدالرØÙ…ان بن سلیمان رومی ØŒ Ùˆ عقل گرایی در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرن چهاردهم (قم 1379 Ø´ ) نوشتة شادی Ù†Ùیسی . گاهی نیز مکتب ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در یک سرزمین موضوع پژوهش قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ØŒ مانند: مدرسة Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ الاندلس (بیروت 1404) اثر مصطÙÛŒ ابراهیم مشینی . بعضی ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª بیش از همه به بررسی Ùˆ تØÙ„یل یکی از روشهای متداول ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اختصاص دارند، Ú©Ù‡ از آن جمله اند: Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للقرآن ÙÛŒ المیزان (بیروت 1411/1991) اثر اØÙ…د Ø¹Ù…Ø±Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± کلامی قرآن مجید (تهران 1370 Ø´ ) اثر Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† Ø±ÙˆØØ§Ù†ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„موضوعی بین النظریة والتطبیق (عمان 1418/1997) اثر ØµÙ„Ø§Ø Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ÙØªØ§Ø خالدی ØŒ المنهج البلاغی Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم (بیروت 1997) اثر ØØ³Ù† مسعود طویر، Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„لغوی للقران الکریم (ریاض 1422) اثر مساعدبن سلیمان بن ناصر طیار، المنهج البیانی ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم (مکتبة الانجلوالمصریة 1981) اثر کامل علی Ø³Ø¹ÙØ§Ù† . Ø´Ú©Ù„ سوم از پژوهشهایی Ú©Ù‡ موضوع آنها تØÙ„یل Ùˆ نقد روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است ØŒ Ù…Ù†ØØµØ± در یک ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ارزیابی Ùˆ تØÙ„یل روش Ù…ÙØ³Ø±Ù آن است . تاکنون کوششهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ در بارة نقد Ùˆ بررسی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± متقدم ØŒ متأخر Ùˆ معاصر اهل سنّت انجام Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ کتابهای متعددی در مورد روش شناسی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† تألی٠شده Ú©Ù‡ از آن جمله است : Ù…Ø¬Ø§Ù‡Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø± ÙˆØ§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره 1411) اثر اØÙ…داسماعیل نَوْÙÙŽÙ„ ØŒ ابن جریرالطبری Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره 1411) اثر Ù…ØÙ…دبکر اسماعیل ØŒ البغوی Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (عمان 1402) اثر Ø¹ÙØ§Ù عبدالغÙور، الزمخشری لغویاً Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù‹ (قاهره 1977) اثر مرتضی آیت اللّه زاده شیرازی ØŒ الرازی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù‹ (بغداد 1394) اثر Ù…ØØ³Ù† عبدالØÙ…ید، القاضی البیضاوی Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø± (دمشق 1407) اثر Ù…ØÙ…د Ø²ÙØÙŽÛŒÙ’Ù„ÛŒ ØŒ ابن تیمیه Ùˆ جهوده ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت 1405) اثر ابراهیم خلیل برکة ØŒ العجیب Ùˆ الغریب ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القران : ØªÙØ³ÛŒØ± ابن کثیر نموذجاً (تونس 2001) اثر ÙˆØÛŒØ¯ سَعْÙÛŒ ØŒ الا´لوسی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù‹ (بغداد 1388) اثر Ù…ØØ³Ù† عبدالØÙ…ید، القاسمی Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره 1411) اثر Ù…ØÙ…دبکر اسماعیل ØŒ منهج الامام عبده ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القران الکریم (قاهره ( بی تا. ) ) اثر عبداللّه Ù…ØÙ…ود Ø´ØØ§ØªÙ‡ ØŒ ÙÛŒ ظلال القران ÙÛŒ المیزان (جده 1406) اثر ØµÙ„Ø§Ø Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ÙØªØ§Ø خالدی ØŒ Ù…ØÙ…د عزة دروزة Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قران الکریم (ریاض 1414) اثر ÙØ±ÛŒØ¯ مصطÙÛŒ سلیمان . در مورد Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه نیز کتابهایی نوشته شده است ØŒ از جمله : الشیخ الطوسی Ù…ÙØ³Ù‘راً (قم 1378 Ø´ ) نوشتة Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† آل یاسین ØŒ طبرسی Ùˆ مجمع البیان (تهران 1361 Ø´ ) نوشتة ØØ³ÛŒÙ† کریمان Ùˆ الطباطبائی Ùˆ منهجه ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„میزان (تهران 1405) نوشتة علی اوسی . Ú¯ÙØªÙ†ÛŒ است Ú©Ù‡ بسیاری از ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª در این زمینه در قالب پایان نامه های دانشگاهی است Ùˆ تاکنون به چاپ نرسیده است (برای آگاهی از کتابهای تألی٠شده در بارة روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ نیز مشخصات پایان نامه ها رجوع کنید به دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ ج 2ØŒ ص 1806Ù€1820Ø› آشوری ØŒ همانجاها؛ ایازی ØŒ بخش «دراسات ØÙˆÙ„ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Â» در پایان معرÙÛŒ هر یک از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±). منابع : ØØ³ÛŒÙ† آشوری ØŒ «منابع Ùˆ کتابهای روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ »، بینات ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 3 (پاییز 1373)ØŒ Ø´ 4 (زمستان 1373)ØŒ سال 2ØŒ Ø´ 1 (بهار 1374)Ø› آقابزرگ طهرانی Ø› Ù…ØÙ…ودبن عبداللّه آلوسی ØŒ Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ ØŒ بیروت : داراØÛŒØ§Ø¡Ø§Ù„تراث العربی ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن تیمیّه ØŒ مقدمة ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت : دارمکتبة الØÛŒØ§Ø© ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن عاشور (Ù…ØÙ…دطاهربن Ù…ØÙ…د)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ØªØØ±ÛŒØ± Ùˆ التنویر ØŒ تونس 1984Ø› ابن عطیه ØŒ Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø± الوجیز ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کتاب العزیز ØŒ ج 1ØŒ ( رباط ) 1395/1975Ø› ابن کثیر، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن العظیم ØŒ چاپ علی شیری ØŒ بیروت ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن یوس٠ابوØÛŒØ§Ù† غرناطی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ø¨ØØ± المØÛŒØ· ØŒ بیروت 1403/1983Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ادنه ÙˆÛŒ ØŒ طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ سلیمان بن ØµØ§Ù„Ø Ø®Ø²ÛŒ ØŒ مدینه 1417/1997Ø› امین Ø› Ù…ØÙ…دعلی ایازی ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† : ØÛŒØ§ØªÙ‡Ù… Ùˆ منهجهم ØŒ تهران 1414Ø› اسماعیل بغدادی ØŒ هدیة العارÙین ØŒ ج 1ØŒ در ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج 5Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ Ø› دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ به کوشش بهاءالدین خرمشاهی ØŒ تهران : دوستان ØŒ 1377 Ø´ ØŒ ذیل «کتابشناسی ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهی Ùˆ روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ » (از Ù…ØÙ…دعلی هاشم زاده )Ø› Ù…ØÙ…دبن علی داوودی ØŒ طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ بیروت 1403/1983ØŒ Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ قاهره 1409/1989Ø› ØØ³ÛŒÙ† بن Ù…ØÙ…د راغب اصÙهانی ØŒ مقدمة جامع Ø§Ù„ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مع ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ÙØ§ØªØØ© Ùˆ مطالع البقره ØŒ چاپ اØÙ…Ø¯ØØ³Ù† ÙØ±ØØ§Øª ØŒ کویت 1405/1984Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مناهجه ØŒ ریاض 1419Ø› Ù…ØÙ…د عبدالعظیم زرقانی ØŒ مناهل Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ قاهره ( 1980 ) Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت 1410/1990Ø› خالدبن عثمان سبت ØŒ قواعد Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± جمعاً Ùˆ دراسةً ØŒ جیزه ØŒ مصر 1421Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره 1967 ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم 1363 Ø´ Ø› همو، کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ مورسینگ ØŒ لیدن 1839ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران 1960Ø› اØÙ…دبن عبدالرØÛŒÙ… شاه ولی اللّه دهلوی ØŒ ترجمة الÙوز الکبیر ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ نقله من Ø§Ù„ÙØ§Ø±Ø³ÛŒØ© الی العربیة Ù…ØÙ…د منیر دمشقی ØŒ هند 1385/1965Ø› Ù…ØÙ…دبن لطÙÛŒ صباغ ØŒ بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت 1408/1988Ø› اØÙ…دبن مصطÙÛŒ طاشکوپری زاده ØŒ کتاب Ù…ÙØªØ§Ø السعادة Ùˆ Ù…ØµØ¨Ø§Ø Ø§Ù„Ø³ÛŒØ§Ø¯Ø© ØŒ ج 1ØŒ ØÛŒØ¯Ø±Ø¢Ø¨Ø§Ø¯ دکن 1397/1977Ø› طبری ØŒ جامع Ø› مساعدبن سلیمان طیار، ÙØµÙˆÙ„ ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ ریاض 1420/1999Ø› علی بن سلیمان عبید، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم : اصوله Ùˆ ضوابطه ØŒ ریاض 1418/ 1998Ø› عبدالرØÛŒÙ… عقیقی بخشایشی ØŒ طبقات Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه ØŒ قم 1371Ù€ 1376 Ø´ Ø› علوم القرآن عند Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ قم : مرکز Ø§Ù„Ø«Ù‚Ø§ÙØ© Ùˆ المعار٠القرآنیة ØŒ 1374Ù€1375 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن شاه مرتضی Ùیض کاشانی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„صاÙÛŒ ØŒ چاپ ØØ³ÛŒÙ† اعلمی ØŒ بیروت ?( 1399/ 1979 ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª مشهد ( بی تا. ) Ø› رØÛŒÙ… قاسمی ØŒ «کاستی ها Ùˆ ناراستی ها در طبقات Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه »، آینة پژوهش ØŒ سال 11ØŒ Ø´ 65 (آذرـ دی 1379)Ø› Ù…ØÙ…د جمال الدین قاسمی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قاسمی ØŒ المسمی Ù…ØØ§Ø³Ù† التأویل ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د ÙØ¤Ø§Ø¯ عبدالباقی ØŒ بیروت 1398/1978Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د قرطبی ØŒ الجامع لاØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ بیروت : دارالÙکر، ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد 1418Ù€1419Ø› عادل نویهض ØŒ معجم Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† من صدرالاسلام ØØªÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ§Ø¶Ø± ØŒ بیروت 1409/1988. / مهرداد عباسی / 14) خاورشناسان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±. ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهی خاورشناسان ØŒ بر اساس Ù†ØÙˆØ© مطالعات Ùˆ آشنایی آنها با اسلام ØŒ به چند دوره تقسیم Ù…ÛŒ شود. آغاز مطالعات قرآنی ØŒ ردیه نویسی کشیشان مسیØÛŒ بر ضد اسلام است . این دوره از اواخر قرن اول هجری آغاز شد Ùˆ مشخصاً به ÙØ¹Ø§Ù„یتهای یوØÙ†Ø§ÛŒ دمشقی * (Ø 35Ù€132/ Ø 655Ù€750) در این زمینه Ù…ÛŒ توان اشاره کرد. ÙˆÛŒ ردیه ای بر اسلام نوشت Ùˆ در آن مطالبی در بارة قرآن آورد (ساهاس ØŒ ص 74ØŒ90Ù€93). ÙˆÛŒ ظاهراً با عربی آشنایی داشته Ùˆ از متن اصلی قرآن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ Ù…ÛŒ کرده است (ورستیخ ØŒ ص 54Ø› قس ساهاس ØŒ ص 46). در چندین سدة بعد، تنها آگاهی غربیان از قرآن ØŒ ردیه های کشیشانی بود Ú©Ù‡ اطلاعات خود را عموماً از منابع دست دوم Ùˆ ردیه های دیگر Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ بودند (ورستیخ ØŒ ص 55Ø› برای Ùهرست ردیه ها رجوع کنید به دانیل ص 414Ù€ 438Ø› بوبتسین ØŒ ص 195ØŒ 202Ù€204). نقطة عط٠این دوره ØŒ ترجمة کامل قرآن به لاتینی به دستور پطرس مکرم (485Ù€551/ 1092Ù€1156) در ØØ¯ÙˆØ¯ 537 Ù€ 538/ 1143 بود (ورستیخ ØŒ همانجا؛ بوبتسین ØŒ ص 194Ø› دانیل ØŒ ص 22Ø›ÙÙˆÚ© ØŒ ص 15Ù€19). این ترجمه همراه با چند متن دیگر، از جمله دو ردیة پطرس مکرم Ùˆ نوشته هایی از پطرس آلÙونسی * (متوÙÛŒ 534/ 1140)ØŒ نخستین اثر جامع در بارة قرآن Ùˆ اسلام بود Ùˆ نقش مهمی در Ø´Ú©Ù„ دادن ذهنیت اروپاییان در باب اسلام داشت (رضوان ØŒ ص 42Ø› نیز رجوع کنید به ترجمة قرآن * ØŒ بخش 3: به زبانهای دیگر). مطالعات قرآنی با چاپ تاریخ قرآن * نولدکه در 1276Ù€ 1277/ 1860ØŒ وارد مرØÙ„Ø© جدیدی شد. این کتاب ØŒ به سبب جامعیت Ø·Ø±Ø Ù…Ø¨Ø§ØØ« قرآنی آن ØŒ در پرداختن Ù…ØÙ‚قان غربی به مطالعات قرآنی بسیار مؤثر بوده است . سنّت قرآن پژوهی آلمان متأثر از Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ùقه اللغه Ùˆ مطالعات انجیلی بود. نخست گوستاو Ùلوگل (1218Ù€1287/ 1802Ù€1870) متن قرآن را در 1250/ 1834 منتشر کرد Ùˆ در 1258/ 1842ØŒ > معجم قرآن < را برای آن ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آورد (رضوان ØŒ ص 46). قرآن پژوهان پس از نولدکه ØŒ همچون اوتو پرتسل * (Ø 1311Ù€ 1360/ 1893Ù€1941) Ùˆ گوتهل٠برگشترسر * (1303Ù€1352/ 1886Ù€ 1933)ØŒ از شاگردان نولدکه Ùˆ متأثر از پژوهشهای ÙˆÛŒ بودند. Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ مربوط به Ùقه اللغه Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± در آثار رودی پارت * (1319Ù€1403/ 1901Ù€ 1983) Ùˆ رژیس بلاشر * (1318Ù€1393/ 1900Ù€1973) Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ است . رودی پارت در ترجمة قرآن به مطالعات تطبیقی کاربرد کلمات در قرآن توجه کرد Ùˆ گزارشی از تØÙ‚یقات خود را در کتاب٠> Ùهرست Ùˆ Ø´Ø±Ø Ù…Ø¨Ø§ØØ« هم موضوع قرآن < به چاپ رساند. بلاشر در ترجمة قرآن Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¹Ø¨Ø§Ø±Ø§Øª مبهم آن از اشعار عربی دورة جاهلیت Ùˆ متون ادبی بهره برد (رضوان ØŒ ص 47). از دیگر قرآن پژوهان این دوره ØŒ آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ * ( Ù€1384/ Ù€1964)ØŒ ریچارد بل (1293Ù€1371/ 1876Ù€1952)ØŒ آلÙونس مینگانا ØŒ Ùˆ چارلز کاتلر توری بودند. برای قرآن پژوهان این دوره ØŒ مسئلة تبیین Ùˆ شناخت منابع قرآن در نقل مطالب عهدینی Ùˆ دیگر کتابهای مقدس اهمیت ویژه ای داشت ( رجوع کنید به برگ نیسی ØŒ ص 99). پرسش قرآن پژوهان این بود Ú©Ù‡ در قرآن تا Ú†Ù‡ اندازه از منابع یهودی Ùˆ مسیØÛŒ Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ شده است . نخستین بار آبراهام گایگر در کتاب > آنچه Ù…ØÙ…د از یهود اخذ کرده < این موضوع را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯ ( رجوع کنید به رضوان ØŒ ص 46 Ùˆ پانویس 40). ÙØ¹Ø§Ù„ترین خاورشناس این دوره آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ بود Ú©Ù‡ مقدمة Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø± الوجیز ابن عطیة اندلسی (متوÙÛŒ 546) Ùˆ المبانی ÙÛŒ نظم المعانی را در کتاب مقدمتان ÙÛŒ علوم القرآن (قاهره ØŒ چاپ اول 1954ØŒ چاپ دوم 1972) به چاپ رساند Ùˆ دو مقاله در بارة الهدایة Ùˆ Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن بالقرآن (ØªÙØ³ÛŒØ± توقی٠شدة Ù…ØÙ…د ابوزید، Ù…ÙØ³Ø± معاصر مصری ) نوشت (کریمی نیا، ص 401Ø› در بارة این ØªÙØ³ÛŒØ± رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 584 Ù€600). از اوایل دهة 1330 Ø´ / 1950ØŒ مطالعات قرآنی ØŒ از ØÛŒØ« توجه به مسائل ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ تØÙˆÙ„اتی ÛŒØ§ÙØª . تغییرات ØØ§ØµÙ„ از جریانهای نوگرا در ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ ØŒ Ú©Ù‡ در مصر آغاز شده بود، مورد علاقة خاورشناسان قرار Ú¯Ø±ÙØª . قرآن پژوهان غربی نیز به ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ علمی Ùˆ ادبی در مصر توجه کردند. یکی از مهمترین پژوهشگرانی Ú©Ù‡ در این ØÙˆØ²Ù‡ مطلب نوشت ØŒ ژاک ژومیه بود. ÙˆÛŒ در بارة ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„منار نوشتة Ù…ØÙ…د رشیدرضا (متوÙÛŒ 1314 Ø´ / 1935) بر پایة تقریرات Ù…ØÙ…د عبده (متوÙÛŒ 1323/ 1905)ØŒ آرای امین خولی (بنیانگذار جنبش ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی قرآن در مصر)ØŒ الجواهر ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن طَنْطاوی جوهری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± علمی Ùˆ جنبش ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ مصر بین سالهای 1326 تا 1330 Ø´ / 1947Ù€1951 مقاله نوشت (ریپین ØŒ ص 236Ù€ 237). مهمترین پژوهش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در اوایل قرن بیستم ØŒ بعد از تاریخ قرآن نولدکه ØŒ کتاب > گرایشها در ØªÙØ³ÛŒØ± اسلامی < نوشتة ایگناتس گولدتسیهر بود. یوهانس مارینوس سیمون بالیون در تکمیل ÙØµÙ„ آخر کتاب گولدتسیهر، جنبش ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ مصر میان سالهای 1300Ù€1380/1880Ù€1960 را بررسی کرده است . بالیون در مطالعة خود به بررسی آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù†ÛŒ چون Ù…ØÙ…داØÙ…د خَلَ٠اللّه ØŒ Ù…ØÙ…دکامل ØØ³ÛŒÙ† Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اردو زبانی چون ابوالکلام آزاد پرداخته است . یوهانس جانسن نیز در بارة ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ در مصر کتابی نوشته است با عنوان > ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن در مصر جدید < . تک نگاری در بارة Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ از دیگر پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاورشناسان است . در این تØÙ‚یقات ØŒ زندگی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ شیوه های ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ آرای خاص آنان ØŒ مورد Ø¨ØØ« قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است . از این مطالعات Ù…ÛŒ توان به تØÙ‚یقات مارک شارتیه ØŒ ÙØ±ÛŒÙ„ند Ø§Ø¨ÙØª ØŒ عیسی بÙلاطه ØŒ ایوÙÙ† یازبک ØØ¯Ø§Ø¯ Ùˆ دیونگ اشاره کرد. مارک شارتیه در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± مصطÙÛŒ Ù…ØÙ…ود ( مجادلة Ù„Ùهم عصری للقرآن ) Ùˆ Ù…ØÙ…داØÙ…د خل٠اللّه مقالاتی منتشر کرده است (انیس ØŒ ص 60). ÙØ±ÛŒÙ„ند ابت Ùˆ چارلز آدامز ØŒ تÙهیم القرآن ابوالاعلی مودودی ØŒ عیسی بلاطه ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی با تکیه بر آرای عایشه عبدالرØÙ…ان بنت الشّاطی ( Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± البیانی للقرآن الکریم )ØŒ یازبک ØØ¯Ø§Ø¯ØŒ ÙÛŒ ظلال القرآن سیدقطب Ùˆ دیونگ جواهر طَنْطاوی جوهری را بررسی کرده اند (ریپین ØŒ ص 237). در سالهای اخیر، روش دیگری در مطالعات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ به وجود آمده است Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان آن را «آیه پژوهی » نامید Ùˆ به دو دسته تقسیم کرد: آیه پژوهی٠Ùقهی Ù€ کلامی Ùˆ آیه پژوهی٠تاریخی . در این روش ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± آیه با توجه به اهمیت Ùقهی ØŒ کلامی ØŒ یا تاریخی٠آن در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± گوناگون بررسی Ù…ÛŒ شود. این روش در واقع بازسازی Ùهم تاریخی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† مسلمان از آیات قرآن است . مقالات جان برتن Ùˆ هاوتینگ نمونه ای از مطالعات آیه پژوهی با تکیه بر Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ùقهی Ù€ کلامی است . برخی مقالات اوری روبین مثالهایی از مقالات آیه پژوهی تاریخی اند ( رجوع کنید به کریمی نیا، ص 422Ù€423). برخی مقالات اندرو ریپین در ØÙˆØ²Ø© آیه پژوهی به صورت کتابی با نام > قرآن Ùˆ سنّت ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آن < منتشر شده است . بررسی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن ØŒ همچون ØªÙØ³ÛŒØ± جامع البیان عن تأویل Ø¢ÛŒ القرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± هودبن Ù…ÙØÙŽÚ©Ù‘ÙŽÙ… Ù‡Ùوّاری اباضی Ùˆ Ù…ÙقاتÙÙ„ بن سلیمان Ùˆ برخی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± دیگر، موضوع تØÙ‚یقات Ù…ÙØµÙ‘Ù„ کلود ژیلیو بوده است ( ایندکس اسلامیکوس 1997 ØŒ ص 36Ø› کریمی نیا، ص 392Ù€394). در پژوهش متون کهن ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ دو شیوه میان خاورشناسان وجود دارد: شیوة اول ØŒ بررسی Ùˆ تØÙ„یل اَسناد روایات در متون ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است . این روش مبتنی است بر تجزیه Ùˆ تØÙ„یل مطالب نقل شده در کتابهای Ø´Ø±Ø Ø§ØÙˆØ§Ù„ Ùˆ مقایسة سلسله سند روایات در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± گوناگون . از جملة این تØÙ‚یقات ØŒ مقالات آیزیا گولدÙلد در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± ابن عباس Ùˆ مقاتل بن سلیمان Ùˆ مقالات ÙØ±Ø¯ لیم هویز در بارة Ù…ÙØ¬Ø§Ù‡Ùدبن جَبْر Ùˆ ØÙŽÙ…َدی صَمّود در بارة ÛŒØÛŒÛŒ بن سلام (متوÙÛŒ 200) است (ریپین ØŒ ص 229Ù€230). شیوة دوم ØŒ تØÙ„یل ادبی متن ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± است . این شیوه ØŒ ادامة کار گولدتسیهر در جعلی دانستن متون روایی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است Ùˆ بر آن است Ú©Ù‡ با Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از معیارهای ادبی ØŒ تاریخ جعل روایات را مشخص کند. جان ونسبرا ØŒ مبدع این شیوه ØŒ Ø´Ú©Ù„ گیری روند ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ را در پنج مرØÙ„Ø© روایی ØŒ Ùقهی ØŒ متنی ØŒ بلاغی Ùˆ تمثیلی دانسته Ùˆ مشخصات هر مرØÙ„Ù‡ را ذکر کرده است (ص 119Ù€227Ø› نیز رجوع کنید به > دایرة المعار٠دین < ØŒ ذیل Â«ØªÙØ³ÛŒØ±Â»). مطالعات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ باتوجه به مسائل کلامی ØŒ موضوع چند تØÙ‚یق بوده است ØŒ از جمله مقالة Ù…Ø§Ù†ÙØ±Ø¯ گوتس در بارة تأویلات القرآن ابومنصور Ù…Ø§ØªÙØ±ÛŒØ¯ÛŒ (متوÙÛŒ 333) Ùˆ کتاب مایرمیخائیل Ø¨ÙŽØ±Ø§ÙŽØ´ÙØ± در بارة ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن امامیه . ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ موضوع Ø¨ØØ« گرهارت باورینگ ØŒ میشل آلار ØŒ پول نویا ØŒ گراملیش Ùˆ گریل بوده است . مناخیم قسطر ØŒ خوری ØŒ ژرار لوکنت Ùˆ گوردن نیوبی ØŒ قصص الانبیاء Ùˆ مطالب مشابه عهدین را در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اسلامی بررسی کرده اند (ریپین ØŒ ص 234). از کتابهایی Ú©Ù‡ در این ØÙˆØ²Ù‡ نوشته شده ØŒ > Ø§ÙØ³Ø§Ù†Ù‡ های انجیلی Ùˆ ÙØ±Ø§ انجیلی در ادبیات عامیانة اسلامی < نوشتة ØÛŒÛŒÙ… شوارتس باوم است . این کتاب ØŒ به رغم ضعی٠بودن Ùˆ Ú©Ù… مایگی اش ØŒ به سبب آمدن کتاب شناسی Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ از منابع این ØÙˆØ²Ù‡ در آن ØŒ اهمیت ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ دارد (همانجا). برانون ویلر (یکی دیگر از Ù…ØÙ‚قان این ØÙˆØ²Ù‡ ) Ùˆ اسکات نوگل ØŒ > ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ تاریخی٠انبیا در اسلام Ùˆ یهودیت < را منتشر کردند Ùˆ در مقدمة آن ØŒ کتاب شناسی Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ از آثار این ØÙˆØ²Ù‡ آوردند. ویلر در کتاب > انبیا در قرآن : مقدمه ای بر قرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ مسلمانان < ØŒ میان آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اسلامی Ùˆ ادبیات انجیلی مطالعه ای تطبیقی انجام داد. مهمترین پژوهش ویلر، کتاب > موسی در قرآن Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اسلامی < است Ú©Ù‡ در مجموعة مطالعات٠قرآنی٠انتشارات کرزن منتشر شده است . بازسازی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± غیرموجود یکی دیگر از موضوعات مورد توجه خاورشناسان بوده است . تØÙ‚یق Ù…ÙØµÙ‘Ù„ دانیل ژیماره در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ابوعلی Ø¬ÙØ¨Ù‘ایی نمونه ای از این مطالعات است . چاپ Ùˆ تصØÛŒØ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرآن ØŒ چندان مورد توجه خاورشناسان نبوده است Ùˆ در این زمینه Ùقط این آثار شایان ذکرند: چاپ مقدمة المبانی Ùˆ Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø± الوجیز به کوشش آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ ØŒ چاپ مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ú©Ø´Ù Ùˆ البیان ثعلبی (متوÙÛŒ 427) Ùˆ خمس مائة آیة من القرآن مقاتل بن سلیمان به کوشش آیزیا گولدÙلد. کتاب > گرایشها در ØªÙØ³ÛŒØ± اسلامی < گولدتسیهر، به سبب Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ جامع آن در بارة Ø´Ú©Ù„ گیری دانش ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مکاتب ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ از زمان انتشار تاکنون مرجع Ù…ØÙ‚قان بوده است . این کتاب کاستیهایی دارد Ú©Ù‡ موجب نگارش مقالات Ùˆ آثار تØÙ‚یقاتی برای تکمیل آن شده است ( > Ø±Ù‡ÛŒØ§ÙØªÙ‡Ø§ÛŒÛŒ به تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن < ØŒ مقدمة ریپین ØŒ ص 1). نیاز به متنی Ú©Ù‡ جانشین کتاب گولدتسیهر شود، سبب شد Ú©Ù‡ در 1364 Ø´ / 1985 در دانشگاه کالگاری همایشی برگزار شود. مقالات عرضه شده در آن همایش ØŒ با نام > Ø±Ù‡ÛŒØ§ÙØªÙ‡Ø§ÛŒÛŒ به تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن < منتشر شده است . جلد بیست وپنجم از مجموعة چهل ÙˆÙ‡ÙØª جلدی > Ø´Ú©Ù„ گیری جهان اسلام < ØŒ نیز ØØ§ÙˆÛŒ برخی مقالات مهم ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاورشناسان است Ú©Ù‡ به کوشش اندرو ریپین با نام > قرآن : Ø´Ú©Ù„ گیری ØªÙØ³ÛŒØ± < گردآوری شده است . عادل تئودور خوری ØŒ کشیش کاتولیک Ùˆ مترجم قرآن ØŒ Ú©Ù‡ در دانشکدة الاهیات دانشگاه مونستر آلمان تدریس Ù…ÛŒ کند، قرآن کریم را به آلمانی ترجمه Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± کرده Ú©Ù‡ در دوازده جلد منتشر شده است . ÙˆÛŒ ابتدا متن آیه ØŒ سپس ترجمة آن Ùˆ بعد از آن ØªÙØ³ÛŒØ± آیات را آورده Ùˆ از موضوعات مورد توجه او، نکات صرÙÛŒ Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ اسباب نزول آیات بوده است . خوری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بیضاوی ØŒ ابن کثیر، ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ شیخ طوسی ØŒ علامه طباطبائی Ùˆ دیگر ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بهره برده است . کتاب شناسیهایی نیز از تØÙ‚یقات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاورشناسان تهیه شده است ØŒ از جمله کتاب شناسی مطالعات قرآنی به زبانهای اروپایی (تهران 1380) تألی٠مرتضی کریمی نیا، آثار منور اØÙ…د انیس Ùˆ اندرو ریپین ØŒ Ùˆ گزارش کوتاه نجیب عقیقی ( رجوع کنید به ج 3ØŒ ص 531 Ù€541). منابع : کاظم برگ نیسی ØŒ «واژه های دخیل قرآن Ùˆ دیدگاهها»، معار٠، دورة 12ØŒ Ø´ 1 Ùˆ2 (ÙØ±ÙˆØ±Ø¯ÛŒÙ† Ù€ آبان 1374)Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ بیروت 1407/ 1987Ø› نجیب عقیقی ØŒ المستشرقون ØŒ قاهره 1980Ù€1981Ø› یوهان ÙÙˆÚ© ØŒ تاریخ ØØ±Ú©Ø© الاستشراق : الدراسات العربیة والاسلامیة ÙÛŒ اوروبا ØØªÛŒ بدایة القرن العشرین ØŒ نقله عن الالمانیة عمر لطÙÛŒ عالم ØŒ بیروت 2001Ø› مرتضی کریمی نیا، «کتاب شناسی مطالعات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در زبانهای اروپایی »، ÙØµÙ„نامة پژوهشهای قرآنی ØŒ سال 7ØŒ Ø´ 25 Ùˆ 26 (بهار Ùˆ تابستان 1380)Ø› Munawar Ahmad Anees, "Islamic studies-publish and perish? book and periodical citations on tafs ¦ â r al-Qur'a ¦ n in Western languages", The Muslim world book review , vol. 5, no. 2 (Winter 1985); Approaches to the history of the interpretation of the Qur'a ¦ n , ed. Andrew Rippin, Oxford: Clarendon Press, 1988; Hartmut Bobzin,"Latin translations of the Koran: a short overview", Der Islam , vol. 70, no. 2 (1993); Norman Daniel, Islam and the West: The making of an image , Oxford 1993; The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliada, New York 1987, s.v. "Tafsir" (by Andrew Rippin); Index Islamicus 1997 , compiled and edited by G. J. Roper and C. H. Bleaney, London 1999; E. A. Rezvan, "the Qur'a ¦ n and its world: VIII/1. Contra legem sara cenorum: the Qur'a ¦ n in Western Europe", Manuscripta Orientalia , vol. 4, no. 4 (Dec. 1998); Andrew Rippin, "The present status of tafs ¦ â r studies", The Muslim world , LXXII, nos.3-4 (July - Oct.1982); Daniel J. Sahas, John of Damascus on Islam: the heresy of the Ishmaelites , Leiden 1972; Kees Versteech, "Greek translations of the Qur'a ¦ n in Christian polemics (9th century A. D.)", ZDMG , vol. 141, no. 1 (1991); John Wansbrough, Quranic studies: sources and methods of scriptural interpretation , Oxford 1977. / Ù…ØÙ…دکاظم رØÙ…تی /
">
دایرة المعار٠دین < ØŒ ج 14ØŒ ص 239). ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ به Ù„ØØ§Ø¸ روش Ùˆ رویکرد تأویلی ØŒ با برخی مشربهای ÙلسÙÛŒ Ùˆ کلامی ØŒ همچون مشرب شیعی ØŒ وجه اشتراک دارد (متز ØŒ ج 1ØŒ ص 227Ø› نیز رجوع کنید به تأویل * ). قرآن پژوهان در جواز یا عدم جواز این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± اختلا٠نظر دارند؛ گروهی آن را غیرمجاز Ùˆ ØØªÛŒ بدعت Ù…ÛŒ دانند (ابن ØµÙ„Ø§Ø ØŒ ج 1ØŒ ص 196Ù€197Ø› زرکشی ØŒ همانجا) اما برخی عقیده دارند Ú©Ù‡ در صورت ØÙظ Ø§ØµÙˆÙ„Ù ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ جمع ظواهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ دقایق نکات باطنی آنها، Ú©Ù‡ کمال ایمان Ùˆ Ø¹Ø±ÙØ§Ù† Ù…ØØ¶ است (سیوطی ØŒ 1363 Ø´ ØŒ همانجا)ØŒ این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± اشکالی ندارد (ØªÙØªØ§Ø²Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ص 189Ù€190Ø› زرقانی ØŒ ج 2ØŒ ص 89 Ù€90Ø› آتش ØŒ ص 14Ù€ 15). به نظر عبدالوهاب شعرانی (ج 1ØŒ ص 4)ØŒ این شیوة ØªÙØ³ÛŒØ± مذموم نیست ØŒ زیرا Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† Ù…ÛŒ توانند به معناهایی دست یابند Ú©Ù‡ رسیدن به آنها برای عالمان٠اهل ظاهر میسّر نیست . پیشینة ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ به دوران صدر اسلام Ùˆ روزگار پیامبر Ù…ÛŒ رسد ( رجوع کنید به هجویری ØŒ ص 50Ø› آتش ØŒ ص 20Ù€26). برخی آیات قرآن (نساء: 80Ø› Ù…ØÙ…د: 24Ø› بقره : 115ØŒ 156Ø› نور: 35) Ú©Ù‡ به کار استوارکردن طرز تلقی صوÙیه Ù…ÛŒ آمد، دست آویزی برای ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ شد (ابونصر سَرّاج ØŒ ص 105Ù€106Ø› Ø´Ø§Ø·ÙØ¨ÛŒ ØŒ ج 3ØŒ ص 382Ù€383Ø› گولدتسیهر، ص 204Ù€ 205). آنچه در شتاب بخشیدن به این رویکرد مؤثر بود، وجود Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ عبارات مجازی در قرآن است Ú©Ù‡ به نظر سیوطی (1363 Ø´ ØŒ ج 3ØŒ ص 120) انکارناپذیر است Ùˆ اگر این واژه های مجازی در قرآن نبود، نیمی از زیبایی کتاب ÙˆØÛŒ از بین Ù…ÛŒ Ø±ÙØª (برای نمونة اینگونه مجازها رجوع کنید به بقره : 74ØŒ 187Ø› انعام : 132Ø› اعرا٠: 175Ù€176Ø› ÙØ±Ù‚ان : 12Ø› مریم : 4Ø› یس : 37Ø› ÙØªØ : 29Ø› ص٠: 46). به بعضی Ø§ØµØØ§Ø¨ پیامبر، اخباری منسوب است Ú©Ù‡ بنا بر آنها، نباید ØµØ±ÙØ§Ù‹ معنای ظاهری قرآن را مراد دانست ( رجوع کنید به ابن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ ج 1ØŒ ص 79Ø› ابوطالب Ù…Ú©ÛŒ ØŒ ج 1ØŒ ص 49). پیش از تدوین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ Ú¯ÙØªØ© ابن عباس در بارة آیة دوازدهم سورة طلاق (اگر ØªÙØ³ÛŒØ± آن را بگویم مرا سنگسار Ù…ÛŒ کنید، Ùˆ به تعبیری دیگر، مرا Ú©Ø§ÙØ± Ù…ÛŒ خوانید) شهرت بسیار داشت Ùˆ بدان استشهاد Ù…ÛŒ شد ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ 1412ØŒ ج 4ØŒ ص 356). در دورة تابعین نیز اشخاصی ØŒ از جمله ØØ³Ù† بصری ØŒ آیات را به شیوة اشاری ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ کردند (آتش ØŒ ص 31). پل نویا معتقد است Ú©Ù‡ نخستین نمونه های ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ در آموزه های امام صادق ØŒ بویژه در زمینه هایی مانند علم Ø¬ÙØ± Ùˆ ØÙˆØ²Ø© تجربة Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ دیده Ù…ÛŒ شود ( ص 136Ù€139ØŒ 146) Ú©Ù‡ ضمن ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± * سÙÙ„ÙŽÙ…ÛŒ آمده است ØŒ اگرچه در اصالت Ùˆ اعتبار این انتساب تردید هست ( رجوع کنید به Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ ص 99). به نوشتة پل نویا، جنبة تخیلی Ùˆ استعاری Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر Ù…ÙقاتÙÙ„ بن سلیمان (متوÙÛŒ 150)ØŒ الهام بخش Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ چون ØÚ©ÛŒÙ… ØªÙØ±Ù’Ù…ÙØ°ÛŒ (متوÙÛŒ 285) نیز بوده است ( رجوع کنید به ص 98Ø› قس Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ ص 97Ù€99). ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ نوعی ØªÙØ³ÛŒØ± است Ú©Ù‡ در آن عار٠، بر مبنای تعالیم Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ یا ذوق وجدانی ØØ§ØµÙ„ از شهود باطنی ØŒ به تأویل ظواهر آیات قرآن Ù…ÛŒ پردازد. وجه تمایز این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± از دیگر روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ به کار بردن «زبان اشارت » Ùˆ Ù…ØµØ·Ù„ØØ§Øª ویژه ای است Ú©Ù‡ طبیعت٠تجربة Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ آن را اقتضا Ù…ÛŒ کند ( رجوع کنید به Ù…ÙØ³Ù’تَمْلی ØŒ ج 3ØŒ ص 1160Ù€1161Ø› اØÙ…د غزالی ØŒ ص 1ØŒ ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª پورجوادی ØŒ ص 73Ù€74). به همین سبب ØŒ برخی به ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± اشاری هم Ù…ÛŒ گویند (Ù‚ÙØ´ÙŽÛŒØ±ÛŒ ØŒ ج 1ØŒ ص 41Ø› سیوطی ØŒ 1363 Ø´ ØŒ ج 4ØŒ ص 224Ø› زرقانی ØŒ ج 2ØŒ ص 78Ø› آتش ØŒ ص 12). این اشارات Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ گاه با ظواهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن قابل جمع اند (زرقانی ØŒ همانجا). ابن عربی * ( Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیّة ØŒ ج 1ØŒ ص 279) شیوة Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† را در Ø´Ø±Ø Ùˆ تبیین مراد ÙˆØÛŒ ØŒ اشارت نامیده Ùˆ سبب آنکه اهل ØÙ‚یقت معنای ØØ§ØµÙ„ از آیات را اشارت Ù…ÛŒ نامند، تقیه دانسته Ùˆ Ú¯ÙØªÙ‡ است Ú©Ù‡ دلیل آن بیم از عالمان ظاهربین Ùˆ Ùقیهان است (همانجا). به نظر سیدØÛŒØ¯Ø± آملی (1416ØŒ ج 1ØŒ ص 206) تأویل آیات الاهی همان ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù†ÙØ³ÛŒ است Ø› یعنی ØŒ تطبیق جهان خارج (Ø¢ÙØ§Ù‚ ) با Ù†ÙØ³ عار٠(Ø§Ù†ÙØ³ )ØŒ Ú©Ù‡ در واقع برداشتی است از آیة Â«Ø³ÙŽÙ†ÙØ±ÛŒÙهم آیاتÙنا ÙÛŒ الا'ÙØ§Ù‚Ù Ùˆ ÙÛŒ اَنْÙÙØ³ÙÙ‡Ùمْ ØØªÙ‘'ÛŒ یَتَبَیَّنَ Ù„ÙŽÙ‡Ùمْ اَنَّه٠الØÙŽÙ‚ّ٠اَوَلَم یَکْÙÙ Ø¨ÙØ±ÙŽØ¨Ù‘ÙÚ©ÙŽ اَنَّه٠علی ' کلّ٠شَی ء٠شَهید» (ÙØµÙ‘لت : 53). بنابراین ØŒ بین عالَم (کتاب تکوین ) Ùˆ قرآن (کتاب تدوین )ØŒ تطبیقی صورت Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ از طریق تأویل (ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù†ÙØ³ÛŒ ) ØØ§ØµÙ„ Ù…ÛŒ شود ( آملی ØŒ همانجا). این رویکرد ویژة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ در واقع برآیند٠مبانی ویژة هستی شناسی Ùˆ Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناسی Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† است . Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† برای جهان هستی ظاهر Ùˆ باطنی قائل اند Ùˆ معتقدند Ú©Ù‡ هستی در هر Ù„ØØ¸Ù‡ ØŒ از بطون به ظهور Ù…ÛŒ آید Ùˆ دوباره از ظهور به بطون Ù…ÛŒ رود Ùˆ همانند ØªÙ†ÙØ³ دارای قبض Ùˆ بسط است (ابن عربی ØŒ Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ ج 2ØŒ ص 391Ù€392Ø› شبستری ØŒ ص 67Ù€ 68). انسان نیز، مانند جهان ØŒ از جسم Ùˆ Ø±ÙˆØ ØªØ±Ú©ÛŒØ¨ شده Ú©Ù‡ جسمش ظاهر او Ùˆ Ø±ÙˆØØ´ باطن اوست (نجم رازی ØŒ ص 311Ø› مولوی ØŒ ج 2ØŒ Ø¯ÙØªØ± سوم ØŒ بیت 4248). قول به همانندی انسان Ùˆ قرآن ØŒ به Ù„ØØ§Ø¸ ظاهر Ùˆ باطن ØŒ در برخی آثار ØÚ©ÛŒÙ…ان نیز دیده Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به صدرالدین شیرازی ØŒ ص 23Ø› شایگان ØŒ ص 110). در برخی متون روایی ØŒ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ«ÛŒ دالّ بر ظاهر Ùˆ باطن Ùˆ ØØ¯ Ùˆ Ù…ÙØ·Ù‘َلَع (مَطْلع ) داشتن قرآن وارد شده است . بنا بر این Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« ØŒ هر آیة قرآن دارای ظاهر Ùˆ باطنی است Ùˆ هر ØØ±Ù آن دارای ØØ¯ÛŒ است Ùˆ هر ØØ¯ÛŒ نیز دارای مَطلعی (ØµÙØ§Ø± قمی ØŒ ص 223Ø› عیاشی ØŒ ج 1ØŒ ص 86Ù€87Ø› سیوطی ØŒ1363 Ø´ ØŒ ج 4ØŒ ص 225Ø› مجلسی ØŒ ج 89ØŒ ص 94). در ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ از امام صادق علیه السلام آمده Ú©Ù‡ قرآن مشتمل بر چهار چیز است : عبارات ØŒ اشارات ØŒ لطای٠و ØÙ‚ایق (آملی ØŒ 1368 Ø´ ØŒ ص 530Ø› مجلسی ØŒ ج 89ØŒ ص 103). با استناد به اینگونه روایات ØŒ Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† معتقد شده اند Ú©Ù‡ در پس ظاهر کلمات Ùˆ آیات قرآن معانی پنهان وجود دارد Ùˆ آن معانی نیز متضمن معانی دیگر است Ùˆ این لایه های معنایی را تا Ù‡ÙØª بطن Ùˆ لایه دانسته اند (آملی ØŒ 1353 Ø´ ØŒ ج 1ØŒ ص 12Ø› همو، 1368 Ø´ ØŒ همانجا). Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† از این روایات در توجیه Ùˆ تØÚ©ÛŒÙ… مبانی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خود بهره Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ اند. ابونصر سرّاج (ص 105Ù€106) در ذیل Ù…Ø¨ØØ«ÛŒ با عنوان «مستنبطات »، به موضوع ظاهر Ùˆ باطن Ù…ÛŒ پردازد Ùˆ از آن نتیجه Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ قرآن Ùˆ سنّت دارای ظاهر Ùˆ باطن است . ابوطالب Ù…Ú©ÛŒ (ج 1ØŒ ص 156Ù€157) با ذکر شواهدی از قرآن ØŒ ضمن اذعان به وجود ظاهر Ùˆ باطن برای آن ØŒ بر برتری علم باطن نسبت به علم ظاهر تأکید کرده است . ابن عربی ( Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ ج 1ØŒ ص 279) نیز بر این باور است Ú©Ù‡ هر آیه از کتاب Ù…Ùنزَل دو وجه وجودی دارد: یک وجه ØŒ وجود باطنی آن است Ú©Ù‡ اهل ØÙ‚ آن را در آیینة جانهای خود Ù…ÛŒ بینند؛ وجه دیگر، همان کلمات Ùˆ آیات است Ú©Ù‡ در خارج از جانهای اهل ØÙ‚ است . ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ را Ù…ÛŒ توان به دو نوع تقسیم کرد: یکی ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ دیگری ØªÙØ³ÛŒØ± مبتنی بر Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری (ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 368). برخی قرآن پژوهان به این تقسیم اعتراض کرده اند Ùˆ جز در شدت Ùˆ ضع٠تأویلات ØŒ ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ میان این دو نوع ØªÙØ³ÛŒØ± قائل نشده اند ( رجوع کنید به Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج 2ØŒ ص 538 Ù€ 539). ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ روشی است Ú©Ù‡ در آن اهل سیروسلوک آیات قرآن را، بر Ø®Ù„Ø§Ù Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… ظاهری آن Ùˆ به مقتضای اشارات پنهانی Ùˆ مرموز، تأویل Ù…ÛŒ کنند. این شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مبتنی بر Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… نظری Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ نیست Ùˆ در اغلب موارد با ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قابل جمع است Ùˆ در واقع کوششی است برای جمع بین شریعت Ùˆ ØÙ‚یقت ( رجوع کنید به سیوطی ØŒ 1960ØŒ ص 21). اگر Ú†Ù‡ این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± نوعی تأویل است ØŒ چون تأویل کنندگان Ù…ÛŒ کوشند ظاهر آیه را به معنایی بازگردانند Ú©Ù‡ با آنچه پیش Ùˆ پس از آن Ù…ÛŒ آید مواÙÙ‚ بوده با کتاب Ùˆ سنّت مغایر نباشد، تأویلی پسندیده به شمار Ù…ÛŒ آید (زرین کوب ØŒ ج 1ØŒ ص 348). اساس ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ریاضت Ùˆ مجاهدت Ù†ÙØ³Ø§Ù†ÛŒ است Ú©Ù‡ از رهگذر آن ØŒ عار٠به Ú©Ø´Ù Ùˆ شهود نایل Ù…ÛŒ شود. این دسته از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† عار٠معتقدند Ú©Ù‡ وجوه معنایی متعددی در ورای معنای ظاهری آیات وجود دارد ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 381Ù€ 382). ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری را نمی توان از ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ باطنی ØŒ Ú©Ù‡ عدول از ظواهر قرآنی است ØŒ به شمار آورد، زیرا آن ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ØŒ به سبب عدم تطبیق با قواعد Ùˆ علم ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ غالباً متضمن ادعاهایی بی مبناست (آتش ØŒ ص 16Ù€17). گرچه در ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری نیز غالباً اصول تصو٠عملی از رهگذر آیات قرآنی مورد استناد قرار Ù…ÛŒ گیرد ( رجوع کنید به قشیری ØŒ ج 2ØŒ ص 131ØŒ 316Ù€317ØŒ 407Ø› میبدی ØŒ ج 10ØŒ ص 654). از نظر برخی صوÙیان ØŒ تأویل نباید مجوزی برای وانهادن معنای ظاهری قرآن باشد. بنابراین ØŒ این تأویلها با تأویلهای برخی ÙلاسÙÙ‡ Ùˆ متکلمان Ùˆ باطنیان Ù…ØªÙØ§ÙˆØª است (Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ 1412ØŒ ج 1ØŒ ص 49Ø› همو، 1407ØŒ ص 160Ø› نیز رجوع کنید به میبدی ØŒ ج 5ØŒ ص 307Ø› سروش ØŒ ص 396Ù€399). Ù…ØÚ©Ù…ات Ùˆ آیات اØÚ©Ø§Ù… از دایرة این ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل بیرون اند Ùˆ Ùقط متشابهات Ùˆ آیات مربوط به اØÙˆØ§Ù„ انسان Ùˆ اسرار کائنات در این ØªÙØ³ÛŒØ± مورد توجه Ùˆ توجیه صوÙیانه قرار Ù…ÛŒ گیرند (زرین کوب ØŒ ج 2ØŒ ص 349). از مهمترین Ùˆ کهنترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± سهل ØªÙØ³ØªØ±ÛŒ (متوÙÛŒ 283) است Ú©Ù‡ بر Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† صوÙÛŒ بعد از تستری تأثیر ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ نهاده ØŒ از جمله ابوعبدالرØÙ…ان سÙÙ„ÙŽÙ…ÛŒ در ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± از آن بهره برده است ( رجوع کنید به باورینگ ØŒ ص 112). ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± سلمی نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ùیضی Ù€ اشاری است Ú©Ù‡ بر ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ بعدی ØŒ همچون لطائ٠الاشارات قشیری (متوÙÛŒ 465)ØŒ تأثیر داشته است ( رجوع کنید به قشیری ØŒ ج 1ØŒ مقدمة بَسْیونی ØŒ ص 11). ØªÙØ³ÛŒØ± سلمی مجموعه ای است از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± منسوب به امام صادق علیه السلام ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ØØ³ÛŒÙ† نوری (متوÙÛŒ 295)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± ØØ³ÛŒÙ† بن منصور ØÙ„اج (متوÙÛŒ 309) Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± ابن عطا (متوÙÛŒ 309Ø› سلمی ØŒ ج 1ØŒ مقدمة پورجوادی ØŒ ص چهارده Ù€ پانزده ). لطائ٠الاشارات قشیری نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری است ( رجوع کنید به ابن عربی ØŒ قانون التأویل ØŒ ص 207). Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی (ج 2ØŒ ص 412Ù€443) Ùˆ Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª (ج 2ØŒ ص 539 Ù€ 588) ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ùیضی Ù€ اشاری را معرÙÛŒ کرده اند. رشیداØÙ…د (ص 57)ØŒ لطائ٠الاشارات قشیری را اولین ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ دانسته Ú©Ù‡ شخصی متکلم Ùˆ صوÙÛŒ نگاشته است ØŒ زیرا آثار تستری Ùˆ سلمی را، به معنای Ù…ØµØ·Ù„Ø ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ نمی داند. ØªÙØ³ÛŒØ± قشیری برای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† پس از ÙˆÛŒ مأخذی معتبر بوده است Ø› از جمله ØŒ روزبهان بَقلی شیرازی (متوÙÛŒ 606) در ØªÙØ³ÛŒØ± عَرائس البیان ÙÛŒ ØÙ‚ائق القرآن * ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± قشیری را یکی از منابع خود معرÙÛŒ کرده Ùˆ Ù…ØÙ…دبن ÛŒÙˆØ³Ù ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ مشهور به گیسودراز، صوÙÛŒ Ùˆ عار٠هندی (متوÙÛŒ 825)ØŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± الملتَقَط مطالبی را بدون ØªØµØ±ÛŒØ Ø¨Ù‡ نام قشیری از ØªÙØ³ÛŒØ± او نقل کرده است ( رجوع کنید به رشیداØÙ…د، ص 67Ù€ 68). Ø§Ù„ÙØµÙˆÙ„ ØŒ نوشتة ابوØÙ†ÛŒÙÙ‡ عبدالوهاب بن Ù…ØÙ…د، ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ Ù€ کلامی Ú©Ù‡ بر مذاق کرّامیه نوشته شده Ú©Ù‡ هنوز چاپ نشده است . ویژگی این ØªÙØ³ÛŒØ± اشتمال آن بر اقوال Ù…ØÙ…دبن کرّام Ùˆ دیگر علما Ùˆ Ø¹Ø±ÙØ§ÛŒ کرّامی Ùˆ نیزعقاید آنهاست . در این اثر، تصویر نسبتاً واقعی از عقاید کرّامیان ترسیم شده است ( رجوع کنید به Ø´Ùیعی کدکنی ØŒ ص 61Ù€113). کش٠الاسرار Ùˆ Ø¹ÙØ¯Ù‘Ø© الابرار * (تألی٠520) به ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ØŒ از دیگر ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ است . رشیدالدین میبدی (ج 1ØŒ ص 1) روش خود را در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ نخست ترجمة آیه ØŒ سپس بیان ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ در نهایت تأویل آیات ذکر کرده است . ÙˆÛŒ نوبت سوم این ØªÙØ³ÛŒØ± را به روش Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ Ùˆ به مذاق صوÙیان سامان داده است . عرائس البیان ÙÛŒ ØÙ‚ائق القرآن نوشتة روزبهان بقلی از دیگر ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ است . Ù…ÙØ³Ø±ØŒ در عین اعترا٠به معنای ظاهر در اکثر قریب به Ø§ØªÙØ§Ù‚ آیات ØŒ رویکردی اشاری Ù€ ذوقی Ùˆ تأویل گرایانه نسبت به آیات دارد ( رجوع کنید به جÙنَید شیرازی ØŒ ص 244Ø› منزوی ØŒ ج 1ØŒ ص 170Ø› روزبهان نامه ØŒ مقدمة دانش پژوه ØŒ ص 8Ø› صاوی ØŒ ص 12). Ø¨ØØ±Ø§Ù„ØÙ‚ائق Ùˆ المعانی ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± السبع المثانی نوشتة نجم الدین رازی ØŒ معرو٠به نجم الدین دایه ØŒ نیز از جمله ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ است . این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ú©Ù‡ تا آیة هجده سورة ذاریات را در بر دارد، با اهتمام بر جمع بین ظاهر Ùˆ باطن آیات Ùˆ تأیید اصول تصو٠سامان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است . کار نجم الدین دایه را علاءالدوله سمنانی ادامه داد (ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 429Ù€430Ø› آتش ØŒ ص 145). مثنوی معنوی * ØŒ سرودة جلال الدین Ù…ØÙ…د مولوی ØŒ را هم به سبب اشتمال آن بر ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒÙ بخش٠عمده ای از آیات قرآن Ù…ÛŒ توان از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ قرآن کریم به شمار آورد (زرین کوب ØŒ ج 2ØŒ ص 373). اسماعیل بن مصطÙÛŒ ØÙ‚ÛŒ ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ø¨ÛŒØ§Ù† ØŒ با بهره گیری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ پیشین (مانند تأویلات عبدالرزاق کاشانی Ùˆ Ø¨ØØ±Ø§Ù„ØÙ‚ائق Ùˆ المعانی ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± السبع المثانی ) Ùˆ با بهره گیری از اشعار Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ مولوی Ùˆ ØØ§Ùظ Ùˆ سعدی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ذوقی تألی٠کرده است ( رجوع کنید به ج 3ØŒ ص 450ØŒ 453ØŒ ج 6ØŒ ص 177ØŒ 188ØŒ 201). بیان السعادة * ØªØ£Ù„ÛŒÙ ØØ§Ø¬ ملاّ سلطان Ù…ØÙ…د گنابادی ØŒ معرو٠به سلطان علیشاه (متوÙÛŒ 1327)ØŒ نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری است (برای نمونه های دیگری از این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در دو سدة اخیر رجوع کنید به رومی ØŒ ج 1ØŒ ص 376). در میان ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ وجود دارد Ú©Ù‡ در آنها Ùقط یک سوره یا یک آیه ØªÙØ³ÛŒØ± شده است ØŒ از جمله : مشکاة الانوار Ùˆ Ù…ØµÙØ§Ø© الاسرار امام Ù…ØÙ…د غزالی (متوÙÛŒ 505) در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة 35 سورة نور؛ Ø¨ØØ±Ø§Ù„Ù…ØØ¨Ø© ÙÛŒ اسرار المودّة از اØÙ…د غزالی (متوÙÛŒ 520)ØŒ الستّین الجامع Ù„Ùلَطائ٠البساتین از اØÙ…دبن Ù…ØÙ…دبن زیدطوسی (از Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† قرن ششم )ØŒ Ùˆ ØØ¯Ø§Ø¦Ù‚ الØÙ‚ایق از معین الدین ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒ هروی مشهور به ملامسکین (از Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† قرن دهم )ØŒ هر سه در ØªÙØ³ÛŒØ± سورة یوس٠به زبان ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ( رجوع کنید به آتش ØŒ ص 56 Ù€257). ØªÙØ³ÛŒØ± مبتنی بر Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری ØŒ ØªØØª تأثیر٠مکتب Ùˆ آثار Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ابن عربی ØŒ بویژه آموزة ÙˆØØ¯Øª وجود، پدید آمد. صدرالدین قونیوی (متوÙÛŒ 673) شاگرد Ùˆ پسرخواندة ابن عربی ØŒ Ùˆ عبدالرزاق کاشانی در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن از روش ابن عربی پیروی کردند. هد٠اصلی در این شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ تطبیق اندیشه های Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری ØŒ همچون ÙˆØØ¯Øª وجود، با آیات قرآن است (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج 2ØŒ ص 577Ø› آتش ØŒ ص 174). ØªÙØ³ÛŒØ± رØÙ…ةٌمن الرØÙ…Ù† ØŒ ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آمده از آثار قرآنی Ùˆ Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ابن عربی همچون ایجاز البیان ÙÛŒ الترجمة عن القرآن ØŒ الجمع Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØµÛŒÙ„ ÙÛŒ اسرار معانی التنزیل ØŒ Ùˆ Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ از جمله این ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± است (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج 2ØŒ ص 572). بر اساس یک نظر، ابن عربی بویژه در Ø¨ØØ« ÙˆØØ¯Øª وجود Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± ØØ±ÙˆÙ ØŒ متأثر از ابن بَرَّجان * (متوÙÛŒ 536) بوده است (آتش ØŒ ص 125). برخی دیگر از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ùˆ مشهور Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری عبارت اند از: اعجاز البیان ÙÛŒ کش٠بعض اسرار امّ القرآن اثر صدرالدین قونیوی ØŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± سورة ØÙ…د؛ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم از عبدالرزاق کاشانی Ùˆ رساله ای در تأویل آیة بسم اللّه از داود قیصری (از Ø´Ø§Ø±ØØ§Ù† ÙØµÙˆØµ الØÚ©Ù… ). ØªÙØ³ÛŒØ± المØÛŒØ· الاعظم سیدØÛŒØ¯Ø± آملی هم از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒÙ مبتنی بر آموزه های ابن عربی است Ú©Ù‡ در آن تشیع Ùˆ تصو٠باهم تطبیق داده شده اند. این ØªÙØ³ÛŒØ± قرآنی ØŒ به Ú¯ÙØªØ© مؤل٠آن ØŒ جامع تأویل Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± یا جامع شریعت Ùˆ طریقت Ùˆ ØÙ‚یقت است (ج 1ØŒ ص 195). منابع : علاوه بر قرآن Ø› سلیمان آتش ØŒ مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± اشاری ØŒ ترجمة توÙیق Ù‡ . Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ تهران 1381 Ø´ Ø› ØÛŒØ¯Ø±Ø¨Ù† علی آملی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ù…ØÛŒØ· الاعظم Ùˆ Ø§Ù„Ø¨ØØ±Ø§Ù„خضم ÙÛŒ تأویل کتاب اللّه العزیزالمØÚ©Ù… ØŒ چاپ Ù…ØØ³Ù† موسوی تبریزی ØŒ تهران 1416/ 1995Ø› همو، جامع الاسرار Ùˆ منبع الانوار ØŒ چاپ هانری کوربن Ùˆ عثمان اسماعیل ÛŒØÛŒÛŒ ØŒ تهران 1368 Ø´ Ø› همو، المقدمات من کتاب نص النصوص ÙÛŒ Ø´Ø±Ø ÙØµÙˆØµ الØÚ©Ù… لمØÛŒÛŒ الدین ابن العربی ØŒ ج 1ØŒ چاپ هانری کوربن Ùˆ عثمان اسماعیل ÛŒØÛŒÛŒ ØŒ تهران 1353 Ø´ Ø› ابن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ مسنداØÙ…دبن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ استانبول 1402/ 1982Ø› ابن ØµÙ„Ø§Ø ØŒ ÙØªØ§ÙˆÛŒ Ùˆ مسائل ابن Ø§Ù„ØµÙ„Ø§Ø ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„ØØ¯ÛŒØ« والاصول Ùˆ الÙقه ØŒ چاپ عبدالمعطی امین قلعجی ØŒ بیروت 1406/1986Ø› ابن عربی (Ù…ØÙ…دبن عبدالله )ØŒ قانون التأویل ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د سلیمانی ØŒ بیروت 1990Ø› ابن عربی (Ù…ØÙ…دبن علی )ØŒ Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ بیروت : دارصادر، ( بی تا. ) Ø› ابوطالب Ù…Ú©ÛŒ ØŒ کتاب قوت القلوب ÙÛŒ معاملة Ø§Ù„Ù…ØØ¨ÙˆØ¨ Ùˆ وص٠طریق المرید الی مقام التوØÛŒØ¯ ØŒ قاهره 1310ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ( بی تا. ) Ø› ابونصر سراج ØŒ کتاب اللّÙمَع ÙÛŒ التصو٠، چاپ رینولد آلن نیکلسون ØŒ لیدن 1914ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› مسعودبن عمر ØªÙØªØ§Ø²Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ( Ø´Ø±Ø ) العقائد النسÙیّة ØŒ استانبول 1326ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بغداد ( بی تا. ) Ø› جنیدبن Ù…ØÙ…ود جنید شیرازی ØŒ شدّالازارÙÛŒ ØØ·Ù‘ الاوزارعن زوّارالمزار ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د قزوینی Ùˆ عباس اقبال ØŒ تهران 1328 Ø´ ØŒ چاپ مجدد تهران 1366 Ø´ Ø› اسماعیل بن مصطÙÛŒ ØÙ‚ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ø¨ÛŒØ§Ù† ØŒ بیروت 1405/1985Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ØŒ بیروت 1407/1987Ø› روزبهان نامه ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دتقی دانش پژوه ØŒ تهران : انجمن آثار ملی ØŒ 1347 Ø´ Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض 1407/1986Ø› Ù…ØÙ…د عبدالعظیم زرقانی ØŒ مناهل Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ قاهره ( 1980 ) Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت 1410/1990Ø› Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØØ³ÛŒÙ† زرین کوب ØŒ سرّنی : نقد Ùˆ Ø´Ø±Ø ØªØÙ„یلی Ùˆ تطبیقی مثنوی ØŒ تهران 1364 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دتقی Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ «قرآن Ùˆ سرچشمه های تصو٠از دیدگاه خاورشناسان معاصر: نگاهی انتقادی به کتاب ØªÙØ³ÛŒØ± قرآنی Ùˆ زبان Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ( اثر ) پل نویا»، بیّنات ØŒ سال 2ØŒ Ø´ 3 (پاییز1374)Ø› عبدالکریم سروش ØŒ «تأویل در مثنوی »، در نامة شهیدی : جشن نامة استاد دکتر سید Ø¬Ø¹ÙØ± شهیدی ØŒ به اهتمام علی اصغر Ù…ØÙ…دخانی ØŒ تهران : Ø·Ø±Ø Ù†ÙˆØŒ 1374 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن ØØ³ÛŒÙ† سلمی ØŒ مجموعة آثار ابوعبدالرØÙ…Ù† سلمی : بخشهایی از ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ رسائل دیگر ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران 1369Ù€1372 Ø´ Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…Ø¯Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره 1967 ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم 1363 Ø´ Ø› همو، کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ مورسینگ ØŒ لیدن 1839ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران 1960Ø› ابراهیم بن موسی شاطبی ØŒ المواÙقات ÙÛŒ اصول الشریعة ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عبداللّه دراز، بیروت 1395/1975Ø› داریوش شایگان ØŒ هانری کربن : Ø¢ÙØ§Ù‚ تÙکر معنوی در اسلام ایرانی ØŒ ترجمة باقر پرهام ØŒ تهران 1371 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…ودبن عبدالکریم شبستری ØŒ گلشن راز ØŒ چاپ اØÙ…د مجاهد Ùˆ Ù…ØØ³Ù† کیانی ØŒ تهران 1371 Ø´ Ø› عبدالوهاب بن اØÙ…د شعرانی ØŒ الطبقات الکبری ØŒ بیروت 1408/1988Ø› Ù…ØÙ…درضا Ø´Ùیعی کدکنی ØŒ «چهرة دیگر Ù…ØÙ…دبن کرام سجستانی در پرتو سخنان نو ÛŒØ§ÙØªÙ‡ از او»، در ارج نامة ایرج : به پاس نیم قرن سوابق درخشان ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ Ùˆ دانشگاهی استاد ایرج Ø§ÙØ´Ø§Ø± ØŒ ج 2ØŒ به کوشش Ù…ØØ³Ù† باقرزاده ØŒ تهران : توس ØŒ 1418Ù€1419Ø› ØµÙ„Ø§Ø ØµØ§ÙˆÛŒ ØŒ «روزبهان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± عرائس البیان »، تØÙ‚یقات اسلامی ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 2Ù€ سال 2ØŒ Ø´ 1 (1365Ù€1366 Ø´ )Ø› Ù…ØÙ…دبن ابراهیم صدرالدین شیرازی ØŒ Ù…ÙØ§ØªÛŒØ الغیب ØŒ با تعلیقات علی نوری ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د خواجوی ØŒ تهران 1363 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن ØØ³Ù† ØµÙØ§Ø± قمی ØŒ بصائرالدرجات الکبری ÙÛŒ ÙØ¶Ø§Ø¦Ù„ آل Ù…ØÙ…د ( ص )ØŒ تهران 1362 Ø´ Ø› عبدالرØÙ…ان عک ØŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ قواعده ØŒ بیروت 1407Ø› Ù…ØÙ…دبن مسعود عیاشی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ قم 1421Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ Ø³ÙˆØ§Ù†Ø ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران 1359 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ اØÛŒØ§Ø¡ علوم الدین ØŒ بیروت 1412/1992Ø› همو، مشکاة الأنوار Ùˆ Ù…ØµÙØ§Ø© الأسرار ØŒ چاپ عبدالعزیز عزالدین سیروان ØŒ بیروت 1407/1986Ø› عبدالکریم بن هوازن قشیری ØŒ لطائ٠الاشارات ØŒ چاپ ابراهیم بسیونی ØŒ قاهره 1981Ù€1983Ø› ایگناتس گولدتسیهر، مذاهب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„اسلامی ØŒ ( ترجمة ) عبدالØÙ„یم نجار، بیروت 1405/1985Ø› آدام متز، تمدن اسلامی در قرن چهارم هجری ØŒ یا، رنسانس اسلامی ØŒ ترجمة علیرضا ذکاوتی قراگزلو، تهران 1364 Ø´ Ø› مجلسی Ø› اسماعیل بن Ù…ØÙ…د مستملی ØŒ Ø´Ø±Ø Ø§Ù„ØªØ¹Ø±Ù Ù„Ù…Ø°Ù‡Ø¨ التصو٠، چاپ Ù…ØÙ…د روشن ØŒ تهران 1363Ù€1366 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد 1418Ù€1419Ø› علینقی منزوی ØŒ Ùهرست کتابخانة اهدائی آقای سیدمØÙ…د مشکوة به کتابخانة دانشگاه تهران ØŒ ج 1Ù€2ØŒ تهران 1330Ù€1332 Ø´ Ø› جلال الدین Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د مولوی ØŒ مثنوی معنوی ØŒ تصØÛŒØ رینولد آلن نیکلسون ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران 1363 Ø´ Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د میبدی ØŒ کش٠الاسرار وعدة الابرار ØŒ چاپ علی اصغر ØÚ©Ù…ت ØŒ تهران 1361 Ø´ Ø› عبداللّه بن Ù…ØÙ…د نجم رازی ØŒ مرصادالعباد ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دامین ریاØÛŒ ØŒ تهران 1365 Ø´ Ø› پل نویا، ØªÙØ³ÛŒØ± قرآنی Ùˆ زبان Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ ترجمة اسماعیل سعادت ØŒ تهران 1373 Ø´ Ø› علی بن عثمان هجویری ØŒ Ú©Ø´Ù Ø§Ù„Ù…ØØ¬ÙˆØ¨ ØŒ چاپ Ùˆ. Ú˜ÙˆÚ©ÙˆÙØ³Ú©ÛŒ ØŒ لنینگراد 1926ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران 1358 Ø´ Ø› Re ¨ gis Blache © re, Introduction au Coran , Paris 1977; Gerhard BØ®wering, The mystical vision of existence in classical Islam: the Qur'a ¦ nic hermeneutics of the S ¤ u ¦ f i ¦ Sahl at-Tustar i ¦ ) d.283/896 ), Berlin 1980; The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliade, New York 1987, s.v."Tafs ¦ â r" (by Andrew Rippin); Rashid Ahmad (Jullandri), "Abu al-Qa ¦ sim al-Qushair ¦ â as a theologian and commentator", Islamic quarterly , 13(1969). / Ù…ØØ³Ù† قاسم پور/ 11) ØªÙØ³ÛŒØ± علمی . در این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ Ù…ÙØ³Ø± Ù…ÛŒ کوشد بین آیات قرآن Ùˆ ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های علم تجربی ارتباطی بیابد Ùˆ به Ø´Ø±Ø Ø¢Ù† بپردازد. از این روش ØŒ با دیدگاه مخال٠و مواÙÙ‚ ØŒ تعاری٠مختلÙÛŒ شده Ùˆ در اغلب آنها به سخنان امام Ù…ØÙ…د غزالی (متوÙÛŒ 505) Ùˆ نقد ابوالقاسم Ø´Ø§Ø·ÙØ¨ÛŒ (متوÙÛŒ 590) استناد گردیده است . این دو اندیشمند پیشگام ØŒ به رغم اینکه ØªÙØ³ÛŒØ± مستقلی بر قرآن ننگاشته اند، در Ø¨ØØ« از علوم ضروری برای Ùهم قرآن ØŒ به این موضوع پرداخته اند Ú©Ù‡ آیا Ù…ÛŒ توان در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن از علومی بهره Ú¯Ø±ÙØª Ú©Ù‡ در زمان نزول قرآن برای مردم ناشناخته بوده است . غزالی مواÙÙ‚ بهره گیری از این علوم است Ùˆ به پیروی از آرای ÙˆÛŒ ØŒ زرکشی (متوÙÛŒ 794) Ùˆ سیوطی (متوÙÛŒ 911) آرایی در تأیید ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ابراز داشته اند. همچنین از میان ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قدیمی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر ÙØ®Ø± رازی (متوÙÛŒ 606) را نمونه ای عملی از این روش دانسته اند. شاطبی نخستین مخال٠این دیدگاه بوده است . Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† متأخری همچون امین خولی * ØŒ بر مبنای آرای شاطبی ولی در Ø´Ú©Ù„ÛŒ جدید، با ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª کرده اند ( رجوع کنید به رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 572Ø› شری٠، ص 627Ø› شرقاوی ØŒ ص 393). ظاهراً اولین ØªØ¹Ø±ÛŒÙ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی در دورة اخیر متعلق به امین خولی است Ùˆ دیگر Ù…ØÙ‚قان این تعری٠را با اندکی تغییر به کار برده اند ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 519Ø› Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ ص 247Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 548). از نظر Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ در این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ قرآن اصل Ùˆ مبنا نیست ØŒ بلکه امری ÙØ±Ø¹ÛŒ Ùˆ Ø§Ù„ØØ§Ù‚ÛŒ است Ùˆ به همین سبب این روش مردود است ( رجوع کنید به Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص 66). در مقابل ØŒ مواÙقان این روش برای ØªØ¹Ø±ÛŒÙ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ بر Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ مانند اعجاز علمی قرآن Ùˆ شایستگی آن برای همة زمانها Ùˆ مکانها (رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 549) یا استخراج علوم از آن (بکری ØŒ ص 125) تأکید Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ خود Ù…ØÙ„ Ø¨ØØ« Ùˆ مناقشه است . از اشکالات عمدة اینگونه تعاری٠این است Ú©Ù‡ در آن ØŒ به اشتباه ØŒ میان علم Ùˆ ÙلسÙÙ‡ جمع شده است ØŒ در ØØ§Ù„ÛŒ Ú©Ù‡ علم به معنای عام نه تنها ÙلسÙÙ‡ بلکه کلیة دانشهای بشری را در بر Ù…ÛŒ گیرد Ùˆ در نتیجه ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی به این معنا، اعم از تمامی ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ (غیر از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ذوقی ) است Ùˆ به معنای خاص آن ØŒ کاملاً با ÙلسÙÙ‡ متباین است Ùˆ شامل آرای ÙلسÙÛŒ نمی شود (رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 545 Ù€ 549). به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ اهتمام به علم Ùˆ پیدایی رویکرد علمی به قرآن ØŒ متأثر از رویکرد اثبات گرایانة ØØ§Ú©Ù… بر دوران جدید در غرب است Ú©Ù‡ بر اثر Ù¾ÛŒØ´Ø±ÙØªÙ‡Ø§ÛŒ Ø´Ú¯ÙØª علمی ØŒ نوعی خوش بینی نسبت به علم Ùˆ آینده به وجود آمد ( رجوع کنید به باربور، ص 321). جهان اسلام در رویارویی با غرب٠پیروز Ùˆ Ù¾ÛŒØ´Ø±ÙØªÙ‡ ØŒ از این نگرش بشدت تأثیر Ú¯Ø±ÙØª ØŒ بدانسان Ú©Ù‡ علمی بودن تا ØØ¯ÙˆØ¯ÛŒ مساوی٠درست بودن دانسته شد Ùˆ چنین بود Ú©Ù‡ Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† با غیر علمی خواندن٠اسلام ØŒ آن را Ù…ÛŒ کوبیدند Ùˆ مواÙقان ØŒ با علمی دانستن آن از آن Ø¯ÙØ§Ø¹ Ù…ÛŒ کردند. این نگرش را در سخنان پیشگامان Ø§ØµÙ„Ø§Ø Ø·Ù„Ø¨ÛŒ این دوره ØŒ از جمله سید جمال الدین اسدآبادی ( رجوع کنید به مجتهدی ØŒ ص 23) Ùˆ سر سیداØÙ…دخان ( رجوع کنید به اکرم ØŒ ص 89Ø› نَدَوی ØŒ ص 127)ØŒ Ù…ÛŒ توان ÛŒØ§ÙØª . طنطاوی ØŒ Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± الجواهر او در ØÙˆØ²Ø© ØªÙØ³ÛŒØ± علمی بی بدیل است ØŒ تمام ذلت Ùˆ ØÙ‚ارت مسلمانان را دوری آنان از علم Ù…ÛŒ دانست (ج 1ØŒ ص 35Ù€36ØŒ ج 17ØŒ ص 17ØŒ ج 25ØŒ ص 56Ù€57) Ùˆ اقدام خود را در ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آوردن این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ تلاشی برای وارد کردن علم به خانة مسلمانان معرÙÛŒ Ù…ÛŒ کرد (همان ØŒ ج 2ØŒ ص 204). بنابراین ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØØ§ØµÙ„ دغدغة دینداران در این دوره است Ú©Ù‡ در مواردی ØŒ با کمتر شدن ØØ³Ø§Ø³ÛŒØªÙ‡Ø§ Ùˆ Ø·Ø±Ø Ù…ÙˆØ¶ÙˆØ¹Ø§Øª جدید (بویژه در ایران Ú©Ù‡ موضوعات سیاسی ØŒ نظیر ØÚ©ÙˆÙ…ت Ùˆ آزادی Ùˆ Ù…ØØ¯ÙˆØ¯Ø© قدرت ØŒ جانشین اینگونه Ù…Ø¨Ø§ØØ« شد)ØŒ از شدت آن کاسته شده است . به هر ترتیب ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی را Ù…ÛŒ توان از دستاوردهای تجدید Ùکر دینی در دورة معاصر دانست . ØªÙØ³ÛŒØ± الجواهر طنطاوی تنها نمونة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ کامل از قرآن به روش علمی است . اهتمام به این روش در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مَزْجی این دوره ØŒ از جمله در ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه ØŒ بروشنی دیده Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به Ù†Ùیسی ØŒ ص 219Ù€ 224Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± طنطاوی * ). همچنانکه تک نگاریهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† در این موضوع را باید در شمار ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موضوعی یا مقاله ای آورد (برای این نمونه ها رجوع کنید به شری٠، ص 723Ù€724Ø› شرقاوی ØŒ ص 423Ù€ 424Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 604Ù€615). در ایران هم نگاشته های متعددی از این نوع ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آمده Ú©Ù‡ کتابهای مهدی بازرگان ØŒ پاک نژاد، مکارم شیرازی Ùˆ بی آزار شیرازی از نمونه های بارز آن است . با این همه ØŒ نباید از معدود نمونه های این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در گذشته غاÙÙ„ شد. ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± کبیر ØŒ Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ کلامی Ùˆ نیز نمونه ای کامل از ØªÙØ³ÛŒØ± علمی است ØŒ کوشیده است تا علوم زمان خود را با قرآن تطبیق دهد ( رجوع کنید به ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ ج 2ØŒ ص 102ØŒ 156Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± کبیر * ). با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† این نمونه ها باید اذعان کرد Ú©Ù‡ بهره گیری از دانشهای تجربی روز در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن امری بی سابقه نیست اما در دورة معاصر به روشی متمایز Ùˆ مستقل بدل شده است . از Ù…Ø¨Ø§ØØ« عمده در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØµØØª Ùˆ ضرورت آن است . عده ای از منظر Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناسی Ùˆ زبان شناسی ØŒ گروهی با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† قواعد ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ùˆ برخی با توجه به پیامدهای این روش ØŒ در تأیید Ùˆ Ù†ÙÛŒ آن سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند اما همة کسانی Ú©Ù‡ در این باره اظهار نظر کرده اند، معتقدند Ú©Ù‡ خداوند دو کتاب دارد: کتابی از کلمات (قرآن ) Ùˆ کتابی Ø´Ú©Ù„ Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ از عناصر (طبیعت ) Ú©Ù‡ بنا بر قرآن ØŒ هر دو آیه Ùˆ نشانه ای از خداوندند (ÙˆØÛŒØ¯ اختر، ص 55Ù€56ØŒ 68Ø› شری٠، ص 630Ù€631Ø› رشید رضا، ج 2ØŒ ص 64Ø› طنطاوی بن جوهری ØŒ ج 2ØŒ ص 51). بنابراین ØŒ نزاع بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ نزاع در بارة وجود تعارض بین علم Ùˆ دین نیست Ú©Ù‡ عده ای آن را بپذیرند Ùˆ عده ای تکذیب کنند، بلکه این نزاع مشخصاً در بارة استواری Ùˆ ØµØØª بهره گیری از علم تجربی در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن است . غزالی ØŒ اولین کسی Ú©Ù‡ سخنانش مؤید ØªÙØ³ÛŒØ± علمی تلقی شده ØŒ این Ø¨ØØ« را در جایگاه Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناسی قرآن ØŒ Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ است . از نظر او قرآن کتابی است Ú©Ù‡ تمامی دانش بشر را از آغاز تا انجام در بر دارد Ùˆ بی Ø´Ú© دانش تجربی نیز از جملة این دانشهاست . او به نمونه هایی اشاره نموده است ( رجوع کنید به 1412ØŒ ج 1ØŒ ص 383Ø› همو،1360 Ø´ ØŒ ص 31). غزالی (1412ØŒ ج 1ØŒ ص 383) در تأیید سخن خود نه به آیات قرآن ØŒ بلکه به چند روایت استناد کرده Ú©Ù‡ گویاترین Ùˆ مهمترین آنها این روایت٠موقو٠(در برابر مرÙوع ) از ابن مسعود است : «مَن اراد علم الاولین Ùˆ آلاخرین Ùَلْیَتَدبَّر القرآن » (هر کس علم اولین Ùˆ آخرین را بجوید، باید Ú©Ù‡ در قرآن بیندیشد). زرکشی ضمن Ø¨ØØ« از قرآن Ùˆ دانشهای آن ØŒ سخنان Ùˆ مستندات غزالی را آورده است ( رجوع کنید به ج 2ØŒ ص 290Ù€291)ØŒ سیوطی (ج 4ØŒ ص 28Ù€29) در تأیید نظر پیشینیان خود، این دو آیه را شاهد آورده : «...ما Ùَرَّطْن'ا ÙÙÛŒ الْکتاب٠مÙÙ† Ø´ÙŽÛŒ Ø¡Ù...» (ما در این کتاب هیچ چیز را ÙØ±ÙˆÚ¯Ø°Ø§Ø± نکردیم Ø› انعام : 38)Ø› «...Ùˆ نَزَّلنا عَلیکَ الْکتابَ تبیاناً Ù„ÙÚ©Ùلّ٠شَی Ø¡Ù...» (این کتاب را Ú©Ù‡ روشنگر هر چیزی است بر تو نازل کردیم Ø› Ù†ØÙ„ : 89) Ùˆ روایاتی هم در تأیید این قول اضاÙÙ‡ کرده است . مجموعة استنادات عالمان متقدم به آیات Ùˆ روایات ØŒ همة آن چیزی است Ú©Ù‡ مواÙقان ØªÙØ³ÛŒØ± علمی به عنوان ادلة نقلی در تأیید دیدگاه خود Ù…ÛŒ آورند Ùˆ قرآن را جامع همة دانشها Ù…ÛŒ دانند (نَوْÙÙŽÙ„ ØŒ ص 23Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 5Ù€6). این نگرش به قرآن از جهات گوناگون نقد شده ØŒ از جمله در دلالت مستندات قرآنی آن خدشه و، جامعیت Ùˆ روشنگری قرآن به ØÙˆØ²Ø© هدایت Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ شده است (شلتوت ØŒ ص 11). در بارة اعتبار سند روایات آن نیز تردید هست ( رجوع کنید به غزالی ØŒ 1412ØŒ ج 1ØŒ ص 384ØŒ پانویس 1ØŒ 3). Ø§ÙØ²ÙˆÙ† بر اینکه قائلان به این سخن نتوانسته اند ادعای خود را، مبنی بر اینکه قرآن جامع همة علوم است ØŒ ثابت کنند Ùˆ نمونه های Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ ØŒ علاوه بر آنکه تمامی دانشها را در بر نمی گیرند ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 1ØŒ ص 383Ø› همو، 1360 Ø´ ØŒ همانجا)ØŒ بعضاً بسیار غیر مرتبط Ùˆ نااستوارند (سیوطی مواردی را از شخصی به نام Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ Ø§Ù„Ù…ÙØ±Ù’سی گزارش کرده است رجوع کنید به ج 4ØŒ ص 30Ù€33Ø› طنطاوی در مواردی ارتباط قرآن را با برخی علوم Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ Ú©Ù‡ Ù¾Ø°ÛŒØ±ÙØªÙ†ÛŒ نیست رجوع کنید به Ù†Ùیسی ØŒ پص 151Ù€ 155). در مورد جامعیت قرآن از منظر کلامی نیز با این پیش ÙØ±Ø¶ استدلال کرده اند Ú©Ù‡ قرآن دین اکثری است Ùˆ در نتیجه لازم است هر Ú†Ù‡ را Ú©Ù‡ به Ù†ÙØ¹ یا ضرر انسان است ØŒ بیان کند (رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 575ØŒ به نقل از عبدالعزیزبن خل٠). برخی مدعی شده اند Ú©Ù‡ اگر در برخورد با قرآن روشی درست را بر گزینیم Ùˆ با آیات ناظر به Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ همانند آیات Ùقهی بر خورد کنیم ØŒ در این صورت قادر خواهیم بود همانگونه Ú©Ù‡ اØÚ©Ø§Ù… Ùقهی جدید را از آن استخراج Ù…ÛŒ کنیم به Ú©Ø´Ùیات جدید علمی هم برسیم (طنطاوی بن جوهری ØŒ ج 3ØŒ ص 19ØŒ ج 5ØŒ ص 56Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 36Ø› جوادی آملی ØŒ ص 182). به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ از نظر این عده بین علم Ùقه ØŒ Ú©Ù‡ به قراردادهای اعتباری ØØ§Ú©Ù… بر جامعه Ùˆ ÙØ±Ø¯ Ù…ÛŒ پردازد، Ùˆ علم تجربی ØŒ Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ کوشد روابط ØÙ‚یقی بین پدیده ها را کش٠کند، ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ وجود ندارد. این نکته را نیز از نظر دور داشته اند Ú©Ù‡ ØØªÛŒ اگر در آیاتی از قرآن ØÙ‚ایق هستی بیان شود، Ùهم آن آیات پیش از پیمودن مقدمات تجربی٠لازم برای آن علم ØŒ میسر نخواهد بود (کارم سیدغنیم ØŒ ص 61Ù€62). بر خلا٠این عده ــ Ú©Ù‡ با نظر به جایگاه Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناختی قرآن ØŒ بر جامعیت آن استدلال کرده اند ــ عده ای نیز از همین منظر، در Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª با ØªÙØ³ÛŒØ± علمی سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند. از جمله سیدقطب ØŒ از یکسو مطالب قرآنی را ØÙ‚ایق قطعی Ù…ÛŒ خواند Ùˆ از دیگر سو همة لایه های Ù…Ø¹Ø±ÙØª علمی را، اعم از آنچه ØÙ‚یقت یا ÙØ±Ø¶ÛŒÙ‡ نامیده Ù…ÛŒ شود، Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ به تجربه Ùˆ ابزارها Ùˆ شرایط بشری ØŒ Ùˆ آنها را غیر قطعی Ùˆ برقراری ارتباط بین این دو سنخ Ù…Ø¹Ø±ÙØª را اشتباه Ù…ÛŒ داند ( رجوع کنید به قطب ØŒ ج 1ØŒ ص 182). روشن است Ú©Ù‡ در این قول بین مقام قرآن ØŒ Ú©Ù‡ الاهی است ØŒ Ùˆ مقام ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ú©Ù‡ بشری است ØŒ ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ گذاشته نشده Ùˆ ØÚ©Ù… یکی به دیگری تعمیم داده شده است . ØªÙØ³ÛŒØ± علمی از منظر دیگری نیز نقد شده است . شاطبی ØŒ مهمترین ÙØ±Ø¯ از قدماست Ú©Ù‡ نظریاتش Ù…Ø®Ø§Ù„Ù ØªÙØ³ÛŒØ± علمی تلقی شده است . به اعتقاد ÙˆÛŒ در Ùهم قرآن ØŒ Ùهم مخاطبان اولیة آن در عصر نزول ØŒ Ú©Ù‡ از همه به قرآن آگاهتر بوده اند، ملاک Ùˆ مبناست Ùˆ Ùقدان نشانه هایی از ØªÙØ³ÛŒØ± علمی در سخنان ایشان ØŒ نشان Ù…ÛŒ دهد Ú©Ù‡ نمی توان مدعی وجود این علوم در قرآن شد (شاطبی ØŒ ج 2ØŒ ص 389ØŒ ج 3ØŒ ص 340). در دورة معاصر دیدگاه شاطبی در بیان امین خولی اØÛŒØ§ شد Ùˆ در قالب اصولی برای درک متن ØŒ قاعده مند گردید (خولی ØŒ ص 293Ù€294) Ùˆ پیروان سبک بیانی ØŒ با پردازشی نو، مهمترین ادلة نقد ØªÙØ³ÛŒØ± علمی را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù†Ø¯. از نظر امین خولی ØŒ در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† ظر٠تاریخی نزول قرآن Ùˆ بلاغت آن ØŒ رعایت دو نکته را در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن واجب Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی آن دو را پاس نمی دارد: اول به کاربردن واژگان قرآنی در همان معنای عصر نزول Ùˆ دوم Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ شدن به Ùهم مخاطبان اولیه (همان ØŒ ص 293Ù€294). به نظر Ù…ÛŒ رسد عموم دینداران Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† معتقدند Ú©Ù‡ باید واژگان قرآنی را در معنایی به کاربرد Ú©Ù‡ در عصر نزول به کار Ù…ÛŒ Ø±ÙØªÙ‡ ØŒ اما اینکه ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های جدید نمی توانند به عنوان قرینة معیّÙنه یا منصرÙÙ‡ در Ùهم معنای واژگان تأثیر گذارند، لزوماً از آن مقدمه ØŒ نتیجه نمی شود. همچنانکه بلاغت قرآن نیز همین قدر دلالت دارد Ú©Ù‡ باید مخاطبان عصر نزول هم در دایرة مخاطبان سخن قرار گیرند؛ یعنی ØŒ سخن به گونه ای نباشد Ú©Ù‡ آنها اصلاً از آن تصوری نداشته باشند. پس باید بتوان از آیات ØŒ معنایی را Ú©Ù‡ مخاطبان اولیه Ù…ÛŒ Ùهمیده اندنیز Ùهمید، نه Ùقط آنچه را Ú©Ù‡ آنها Ù…ÛŒ Ùهمیده اند (قرضاوی ØŒ ص 383Ø› شری٠، ص 671). Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ کردن Ùهم قرآن ØµØ±ÙØ§Ù‹ به آنچه مردمان عصر نزول Ù…ÛŒ Ùهمیده اند، به نقض ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ù…ÛŒ انجامد Ùˆ علاوه بر آن ØŒ هر گونه تلاش را برای Ùهم عمیقتر Ùˆ بهتر قرآن (ÙØ±Ø§ØªØ± از Ùهم مردم عصر نزول ) نقد Ù…ÛŒ کند Ùˆ در نتیجه ØŒ تمامی ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ این پانزده قرن را بدعت Ù…ÛŒ داند. Ù…ØÙ…د Ø¹ÙØ²Ù‘Ø© دَرْوَزه ØŒ به جای ملاک قرار دادن Ùهم مخاطبان عصر نزول ØŒ به Ùهم پیامبر اکرم به عنوان Ø´Ø§Ø±Ø Ùˆ مبیّن قرآن Ùˆ عالمترین ÙØ±Ø¯ به آن ØŒ استناد کرده Ùˆ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی را میزان Ùˆ نشانة Ùهم آن ØØ¶Ø±Øª از قرآن دانسته Ùˆ ÙØ±Ø§ØªØ± بودن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی از Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی را مبنای نقد خود قرار داده است (ج 2ØŒ ص 7). در اینکه پیامبر اکرم عالمترین ÙØ±Ø¯ نسبت به قرآن بوده اند Ø´Ú©ÛŒ نیست اما در اینکه آن ØØ¶Ø±Øª برای بیان Ùهم خود از قرآن Ùˆ عمق تجربة ÙˆØÛŒØ§Ù†ÛŒ مخاطب مستعدی ÛŒØ§ÙØªÙ‡ باشند ــ با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† اینکه بر سخن Ú¯ÙØªÙ† با مردم به قدر عقولشان تأکید داشته اند ــ تردید وجود دارد. Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† Ùˆ مواÙقان به پیامدهای مثبت Ùˆ منÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی نیز توجه داشته اند. مواÙقان این روش ØŒ با نظر به اعجاز علمی Ú©Ù‡ ثمرة مثبت این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود، برضرورت پرداختن به ØªÙØ³ÛŒØ± علمی در این دوره تأکید کرده اند. به نظر آنان اتمام ØØ¬Øª قرآن بر مردمان امروز ــ Ú©Ù‡ عموماً به زبان عربی تسلط ندارند Ùˆ نمی توانند اعجاز بلاغی قرآن را درک کنند ــ Ùˆ نیز تبیین Ùˆ تØÙ‚Ù‚ جاودانگی خطاب قرآن برای مردمان همة اعصار، تنها از طریق اعجاز علمی میسر Ù…ÛŒ شود (ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 17Ø› نوÙÙ„ ØŒ ص 6Ù€7ØŒ 22Ù€25Ø› جمیلی ØŒ ص 313Ø› شریعتی مزینانی ØŒ ص شصت ). اعجاز علمی قرآن آنچنان برای عموم اندیشه وران مسلمان جذابیت دارد Ú©Ù‡ عده ای ØŒ با تÙکیک بین ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ùˆ اعجاز علمی ØŒ مدعی شده اند Ú©Ù‡ نزاع عالمان مسلمان ØŒ تنها بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± علمی است Ùˆ همة آنان به اعجاز علمی باور دارند ( رجوع کنید به رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 600Ù€601). چنین است Ú©Ù‡ برخی Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† این روش ØŒ به رغم نادرست دانستن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ در مواردی بر اعجاز علمی قرآن تأکید کرده اند (قطب ØŒ ج 5ØŒ ص 3095ØŒ ج 6ØŒ ص 3878). بعضی دیگر از Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† معتقدند Ú©Ù‡ برای بیان جاودانگی پیام قرآن ØŒ نه ØªÙØ³ÛŒØ± نه اعجاز علمی ØŒ بلکه صر٠اثبات ناسازگار نبودن قرآن با علم Ú©ÙØ§ÛŒØª Ù…ÛŒ کند (خولی ØŒ ص 295Ø› شلتوت ØŒ ص 22Ø› ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 539Ù€540). البته روشن نیست Ú©Ù‡ چگونه Ù…ÛŒ توان بدون ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ùˆ عرضة قرآن بر علم ØŒ اعجاز آن Ùˆ ناسازگار نبودن آن با علم را ثابت کرد Ùˆ چگونه Ù…ÛŒ توان با انکار مقدمات به نتیجه ملتزم بود. گروهی دیگر، با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† پیامدهای منÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ در نکوهش آن سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند. ایشان به دگرگونیهای شدید در عرصة Ù…Ø¹Ø±ÙØª علمی نظر دارند Ùˆ اینکه چگونه در یک زمان امری مسلّم تصور شده Ùˆ در دوره ای دیگر بطلان آن آشکار گردیده است . از نظر ایشان با ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ سرنوشت قرآن به سرنوشت علم پیوند Ù…ÛŒ خورد Ùˆ موجب Ù…ÛŒ شود قرآن نیز همراه با Ù¾ÛŒØ´Ø±ÙØª علم به ÙØ±Ø§Ø² Ùˆ ÙØ±ÙˆØ¯ آید ( رجوع کنید به شلتوت ØŒ ص 21). نمونة روشن این امر، ØªÙØ³ÛŒØ± طنطاوی است Ú©Ù‡ به رغم استقبال گسترده از آن ØŒ بسرعت کهنه گردید. با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† همین پیامد منÙÛŒ ØŒ عده ای کوشیده اند تا با Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù† شروطی (از جمله پایبندی به ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ ØŒ رعایت قواعد زبانی در Ùهم کلام Ùˆ انصرا٠از ØÙ‚یقت به مجاز) در نگارش هر گونه ØªÙØ³ÛŒØ± قاعده مند، اعم از علمی Ùˆ غیر علمی ØŒ این ضایعه را به ØØ¯Ø§Ù‚Ù„ برسانند. مواÙقان ØªÙØ³ÛŒØ± علمی بر رعایت این شرط تأکید کرده Ùˆ هم صدا با Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† (شلتوت ØŒ همانجا) بر کسانی Ú©Ù‡ آن را رعایت نمی کنند، خرده Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ اند (Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص 210ØŒ 249Ø› دراز، ص 176). اما برخی مواÙقان ØŒ تنها ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ را ملاک نمی دانند Ùˆ جستجو از رموز Ùˆ اشارات را برای رسیدن به عمق آموزه های قرآنی لازم Ù…ÛŒ شمارند (غزالی ØŒ 1412ØŒ ج 1ØŒ ص 383Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 5 Ù€ 6Ø› کارم سیدغنیم ØŒ ص 60). از شرایط دیگر برای استوار کردن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ بهره گیری صر٠از ØÙ‚ایق علمی Ùˆ نه ÙØ±Ø¶ÛŒØ§Øª Ùˆ تئوریهاست ØŒ زیرا نظریه ها Ùˆ ÙØ±Ø¶ÛŒÙ‡ ها اثبات نشده اند ولی ØÙ‚ایق ØŒ قطعی Ùˆ برای ØªÙØ³ÛŒØ± علمی شایسته اند (Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص 209Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 571Ø› دÙیاب Ùˆ قرقوز، ص 12Ø› شریعتی مزینانی ØŒ ص شصت Ùˆ دو؛ قرضاوی ØŒ ص 382). برخی دیگر، با دقت Ùˆ ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر، در این مورد Ø¨ØØ« کرده Ùˆ با توجه به ماهیت آموزه های علم Ùˆ قرآن ØŒ از نظر قطعی بودن ØŒ چهار ØØ§Ù„ت را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ اند: Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª علم قطعی با نص یا با آیات تأویل پذیر؛ Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª ÙØ±Ø¶ÛŒØ§Øª علما با نص یا با آیات تأویل پذیر، در صورت اول توق٠، در صورت دوم تأویل آیه ØŒ Ùˆ در ØØ§Ù„ت سوم Ùˆ چهارم پایبندی به آیه را توصیه Ù…ÛŒ کنند ( رجوع کنید به طباطبائی ØŒ ج 17ØŒ ص 373Ø› کارم سید غنیم ØŒ ص 277Ù€ 278). بی Ø´Ú© تلاش برای قاعده مند کردن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ بسیار ارزشمند است اما نمی تواند به طور Ú©Ù„ÛŒ مانع تØÙˆÙ„ Ùˆ دگرگونی ــ Ú©Ù‡ از لوازم اندیشة بشری است ــ در ØªÙØ³ÛŒØ± علمی شود. بعلاوه عموم عالمانی Ú©Ù‡ به ØªÙØ³ÛŒØ± پرداخته اند یا علم تجربی را عمیقاً نشناخته اند Ùˆ نمی توانند بدرستی ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های آن را دسته بندی کنند یا با ØªÙØ³ÛŒØ± آشنا نیستند یا در هر دو ØÙˆØ²Ù‡ Ùقط علاقه مندند Ùˆ چنین است Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± آنها از جهات گوناگون نقدپذیر است (قرضاوی ØŒ ص 383Ù€ 385Ø› کارم سید غنیم ØŒ ص 187Ù€211). در نزاع بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ عده ای نیز با استناد به هد٠قرآن Ùˆ جایگاه Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ در آن ØŒ بر مواÙقان خرده Ù…ÛŒ گیرند Ú©Ù‡ از هد٠قرآن غاÙÙ„ شده اند. آنان تأکید Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ قرآن کتاب علم نیست ØŒ کتاب هدایت Ùˆ ارشاد است Ùˆ پرداختن به ØªÙØ³ÛŒØ± علمی غÙلت از این ØÙ‚یقت است (شلتوت ØŒ همانجا؛ خولی ØŒ ص 298Ø› ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 540). عده ای نیز Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ هد٠قرآن از بیان Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ ØŒ این است Ú©Ù‡ مخاطبان خود را متوجه نظم Ùˆ تدبیر موجود در عالم Ùˆ وجود مدبّر Ùˆ صانعی ØÚ©ÛŒÙ… سازد (ضَی٠، ص 10Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 581Ø› ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 540). در این استدلال پرداختن به جزئیات آن مقدمات ØŒ یعنی آیات Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ ØŒ مخاطب را از کش٠نتایج ØÚ©Ù…تهای آن باز Ù…ÛŒ دارد (ضی٠، همانجا) ولی مواÙقان ØªÙØ³ÛŒØ± علمی نیز قرآن را کتاب هدایت ØŒ Ùˆ آیات Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ را مقدمه ای برای استدلالهای کلامی Ùˆ اخلاقی ØŒ Ù…ÛŒ دانند (رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 17ØŒ 25Ø› رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 571Ø› دیاب Ùˆ قرقوز، ص 11Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص 24ØŒ 34Ø› بازرگان ØŒ ص 330Ø› کارم سید غنیم ØŒ ص 60)ØŒ جز اینکه بر Ø®Ù„Ø§Ù Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† ØŒ پرداختن به این آیات را مخال٠هد٠کلی قرآن یا غیر ضرور تلقی نمی کنند. از تØÙ„یل زبانی نیز برای استدلال بر اشتباه بودن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ شده است . این موضوع Ú©Ù‡ به طور جدّی در Ø¨ØØ« علم Ùˆ دین در غرب Ù…Ø·Ø±Ø Ø¨ÙˆØ¯Ù‡ ( رجوع کنید به باربور، ص 277Ù€287)ØŒ در Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قرآن ØŒ کمتر مورد توجه قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است . ÙÛŒÙ„Ø³ÙˆÙØ§Ù†ÛŒ Ú©Ù‡ به تØÙ„یل زبان پرداخته اند، آن را وسیله ای برای بر آوردن هدÙÛŒ خاص دانسته اند Ú©Ù‡ در نتیجه ØŒ در هر ØÙˆØ²Ù‡ از زندگی بشر، کارکرد Ùˆ ویژگیهایی دارد. از این منظر، زبانی Ú©Ù‡ قرآن در ØªÙˆØµÛŒÙ Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ به کار برده ØŒ زبانی عرÙÛŒ ØŒ مملو از ایهام Ùˆ تمثیل Ùˆ مجاز، است Ú©Ù‡ کاملاً با زبان علمی ÙØ±Ù‚ دارد. با تÙکیک این دو زبان ØŒ ارتباط بین دو ØÙˆØ²Ø© علم Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± قطع Ù…ÛŒ گردد Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± از دگرگونیهای ØÙˆØ²Ø© علم مصون Ù…ÛŒ ماند ولی نمی تواند از ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های آن به Ù†ÙØ¹ خود بهره برد. منابع : اØÙ…د عمر Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للقران ÙÛŒ المیزان ØŒ بیروت 1411/1991Ø› Ù…ØÙ…داکرم ØŒ «سر سیداØÙ…دخان هندی Ùˆ دانشگاه علیگر»، ترجمة علی قلی قرائی Ùˆ رسول Ø¬Ø¹ÙØ±ÛŒØ§Ù† ØŒ تاریخ Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ معاصر ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 2 (زمستان 1370)Ø› ایان باربور، علم Ùˆ دین ØŒ ترجمة بهاءالدین خرمشاهی ØŒ تهران 1362 Ø´ Ø› مهدی بازرگان ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« علمی ØŒ اسلامی ØŒ Ù…Ø¨ØØ« 6: باد Ùˆ باران در قرآن ØŒ تهران 1379 Ø´ Ø› امین بکری ØŒ التعبیرالÙÙ†ÛŒ ÙÛŒ القرآن ØŒ بیروت 1393/1973Ø› سید جمیلی ØŒ الاعجازالطبّی ÙÛŒ القرآن ØŒ بیروت 1987Ø› عبداللّه جوادی آملی ØŒ شریعت در آینة Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ قم 1377 Ø´ Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للآیات الکونیة ÙÛŒ القرآن ØŒ قاهره 1960Ø› امین خولی ØŒ مناهج تجدید ÙÛŒ النØÙˆ والبلاغة Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ الأدب ØŒ قاهره 1961Ø› Ù…ØÙ…دعبداللّه دراز، مدخل الی القرآن الکریم : عرض ØŒ تاریخی Ùˆ تØÙ„یل مقارن ØŒ ترجمة Ù…ØÙ…د عبدالعظیم علی ØŒ کویت 1391/1971Ø› Ù…ØÙ…د عزة دروزه ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« : السور مرتبة ØØ³Ø¨ النزول ØŒ ( قاهره ) 1381Ù€1383/ 1962Ù€1964Ø› عبدالØÙ…ید دیاب Ùˆ اØÙ…د قرقوز، مع الطب ÙÛŒ القرآن الکریم ØŒ دمشق ( بی تا. ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم 1404Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ØŒ بیروت 1407/1987Ø› Ù…ØÙ…درشیدرضا، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الØÚ©ÛŒÙ… المشتهر باسم ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„منار ØŒ ( تقریرات درس ) شیخ Ù…ØÙ…د عبده ØŒ مصر، ج 1ØŒ 1373ØŒ ج 2ØŒ 1367Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض 1407/1986Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت 1410/1990Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره 1967 ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم 1363 Ø´ Ø› ابراهیم بن موسی شاطبی ØŒ المواÙقات ÙÛŒ اصول الشریعة ØŒ بیروت 1415/1994Ø› Ø¹ÙØª Ù…ØÙ…د شرقاوی ØŒ الÙکرالدینی ÙÛŒ مواجهة العصر: دراسة تØÙ„یلیة لاتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ بیروت 1979Ø› Ù…ØÙ…دتقی شریعتی مزینانی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± نوین : جزو سی ام قرآن ØŒ تهران : Ø¯ÙØªØ± نشر ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ اسلامی ØŒ ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دابراهیم شری٠، اتجاهات التجدید ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم ÙÛŒ مصر ØŒ قاهره 1402/ 1982Ø› Ù…ØÙ…ود شلتوت ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم ØŒ بیروت 1408/1988Ø› شوقی ضی٠، سورة الرØÙ…Ù† Ùˆ سور قصار، عرض Ùˆ دراسة ØŒ قاهره : دارالمعار٠، ( بی تا. ) Ø› طباطبائی Ø› طنطاوی بن جوهری ØŒ الجواهر ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم ØŒ بیروت 1412/1991Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ اØÛŒØ§Ø¡ علوم الدین ØŒ بیروت 1412/1992Ø› همو، جواهر القرآن ØŒ چاپ ØØ³ÛŒÙ† خدیوجم ØŒ ( تهران ) 1360 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن عمر ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الکبیر ØŒ بیروت 1415/1995Ø› یوس٠قرضاوی ØŒ کی٠نتعامل مع القرآن العظیم ØŒ قاهره 1420/2000Ø› سیدقطب ØŒ ÙÛŒ ظلال القرآن ØŒ بیروت 1406Ø› کارم سید غنیم ØŒ الاشارات العلمیة ÙÛŒ القرآن الکریم بین دراسة Ùˆ التطبیق ØŒ قاهره 1415/1995Ø› کریم مجتهدی ØŒ سیدجمال الدین اسدآبادی Ùˆ تÙکر جدید ØŒ تهران 1363 Ø´ Ø› عبدالمجید عبدالسلام Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ بیروت 1393/1973Ø› Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ØØ³Ù† علی ندوی ØŒ ارزیابی تمدن غرب ØŒ ترجمه Ùˆ اقتباس Ù…ØÙ…د ثقÙÛŒ Ùˆ علی اکبر مهدی پور، قم ?( 1396 ) Ø› شادی Ù†Ùیسی ØŒ عقلگرایی در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرن چهاردهم ØŒ قم 1379 Ø´ Ø› عبدالرزاق نوÙÙ„ ØŒ القرآن Ùˆ العلم Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ مصر 1378/ 1959Ø› ÙˆØÛŒØ¯ اختر، «سرسید اØÙ…دخان Ùˆ اندیشة دینی »، ترجمة رسول Ø¬Ø¹ÙØ±ÛŒØ§Ù† ØŒ تاریخ Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ معاصر ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 1 (مهر 1370). / شادی Ù†Ùیسی / 12) ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ گرایشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ جدید. جریان ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ مسلمانان در دورة جدید (دورة مواجهة جهان اسلام با جهان غرب ) نه تنها Ú©Ùند یا متوق٠نشده ØŒ بلکه سرعت بیشتری Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ علاوه بر استمرار شیوه ها Ùˆ گرایشهای گذشته Ùˆ پدید آمدن آثاری با همان الگوها Ùˆ بعضاً بازنویسی برخی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قدیم ØŒ انواع دیگری از ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ دیدگاهها Ùˆ روشهای جدید در قلمرو پژوهشهای قرآنی پدید آمده است . ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ جدید، Ú©Ù‡ ریشه در تجددخواهی جهان اسلام دارد، همان اهدا٠کلی تجددخواهی را دنبال کرده است ØŒ از قبیل ایجاد ÙˆØØ¯Øª در میان مسلمانان برای مبارزه با غرب استعمارگر، خراÙÙ‡ زدایی از باورهای مسلمانان Ùˆ بر گرداندن آن به راه Ùˆ رسم سل٠و هماهنگ ساختن آموزه های دین اسلام با علم Ùˆ ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های جدید دانش بشری (عنایت ØŒ ص 11). ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ جدید از ØÛŒØ« انگیزه با ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ در روزگار گذشته ØªÙØ§ÙˆØª چندانی ندارد اما آنچه آن را از ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ قدیم متمایز Ù…ÛŒ سازد اهدا٠و موضوعات Ùˆ روشهای آن است . آنچه موجب شد قرآن Ù…ØÙˆØ± پژوهشهای تجددخواهان در این دوره ØŒ خاصه در میان اهل سنّت ØŒ قرار گیرد این اعتقاد بود Ú©Ù‡ قرآن بر دیگر منابع اندیشة اسلامی (از قبیل ØØ¯ÛŒØ« Ùˆ قیاس Ùˆ اجماع ) اولویت دارد (همان ØŒ ص 25). در مجموع ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùˆ پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ جدید، با وجود Ø§Ø®ØªÙ„Ø§ÙØ§Øª Ùˆ پراکندگیها، این سه عنصر مشترک دیده Ù…ÛŒ شود: تلاش برای ارائة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معقول از قرآن ØŒ کوشش در جهت خراÙÙ‡ زدایی Ùˆ Ø§ÙØ³Ø§Ù†Ù‡ زدایی از Ø³Ø§ØØª قرآن ØŒ Ùˆ تلاش برای عقلانی ساختن بنیادهای نظری دین یا اصول Ùˆ بنیادهایی Ú©Ù‡ به قرآن ارجاع Ù…ÛŒ شوند یا به Ú©Ù…Ú© آن توجیه Ù…ÛŒ گردند ( > دایرة المعار٠دین < ØŒ ج 14ØŒ ص 242). آنچه در این راه به Ú©Ù…Ú© آغازکنندگان این جریان آمد Ùˆ تا ØØ¯ÛŒ به کار آنان مشروعیت بخشید عبارت بود از Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از شیوة مرسوم Ùقیهان در بررسی دقیق روایات مشکوک یا مجعولی چون اسرائیلیات Ú©Ù‡ به ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± راه ÛŒØ§ÙØªÙ‡ بود Ùˆ نیز به کار Ú¯Ø±ÙØªÙ† شیوة جدید تØÙ‚یق متون تاریخی Ùˆ ادبی Ú©Ù‡ بسیاری از گزارشهای مشکوک Ùˆ مجعول را بی اعتبار Ù…ÛŒ کرد (عنایت ØŒ ص 27). مجموعه نوشته های ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معاصر را از ØÛŒØ« Ø´Ú©Ù„ پردازش Ù…ÛŒ توان به دو دستة اصلی تقسیم کرد: کتابهای Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ Ú©Ù‡ به ØªÙØ³ÛŒØ± تمام یا بخش عمدة سوره ها Ùˆ آیات قرآن از دیدگاه جدید Ù…ÛŒ پردازند Ùˆ کتابها یا رساله ها Ùˆ مقالاتی Ú©Ù‡ روش جدیدی در ØªÙØ³ÛŒØ± پیشنهاد Ù…ÛŒ کنند بی آنکه آن را با Ú©Ù„ قرآن یا بخش عمدة آن تطبیق دهند. دستة دوم اگر Ú†Ù‡ از مقبولیت دستة اول برخوردار نیستند، اهمیت آنها از ØÛŒØ« روش پیشنهادی Ùˆ نتایج ØØ§ØµÙ„ از آن کمتر از دستة اول نیست ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 27). در دستة اول٠آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ دوران جدید، رویکردهای متمایزی همچون رویکرد سلÙÛŒ ØŒ رویکرد عقلی Ù€ اصلاØÛŒ Ùˆ Ø±ÙˆÛŒÚ©Ø±Ø¯Ù ØªÙØ³ÛŒØ± برای تغییر شایان ذکرند. رویکرد سلÙÛŒ در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ مبتنی بر آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† کهن Ùˆ سنّت مأثور Ùˆ سیرت Ø³Ù„Ù ØµØ§Ù„Ø Ø§Ø³Øª Ùˆ اگر Ú†Ù‡ به نوعی ادامة سنّت ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قدیم Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود (Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ ص 41)ØŒ نوع تلقی اش از کتاب Ùˆ سنّت متمایز از شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مرسوم است . در واقع ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† سلÙÛŒ تمسک به سنّت را ضامن ÙˆØØ¯Øª ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ Ùˆ Ùکری مسلمانان Ùˆ سدّی در برابر هجوم بیگانگان Ù…ÛŒ دانند ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ همانجا). مهمترین Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† سلÙÛŒ عبارت اند از: شَنقیطی (متوÙÛŒ 1352 Ø´ )ØŒ دانشمند Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± موریتانیایی ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± ناتمام٠اضواءالبیان ÙÛŒ Ø§ÛŒØ¶Ø§Ø Ø§Ù„Ù‚Ø±Ø¢Ù† Ø› عبدالرØÙ…ان بن ناصر آل سعدی الناصری (متوÙÛŒ 1336Ø´ )ØŒ Ùقیه اهل عربستان ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± تیسیرالکریم الرØÙ…ان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± کلام المنّان Ø› Ù…ØÙ…دطاهربن عاشور (متوÙÛŒ 1352Ø´ )ØŒ Ùقیه Ùˆ Ù…ØµÙ„Ø Ù…Ø´Ù‡ÙˆØ± تونسی ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù Ø§Ù„ØªØØ±ÛŒØ± والتنویر در سی مجلد Ú©Ù‡ مهمترین ØªÙØ³ÛŒØ± در مغرب عربی Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود (همان ØŒ ص 35)Ø› Ù…ØÙ…دعلی صابونی نویسندة ØªÙØ³ÛŒØ± روائع البیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± آیات الاØÚ©Ø§Ù… ÙÛŒ القرآن . در ایران Ùˆ عالم تشیع نیز دو Ù…ÙØ³Ø± با گرایش سلÙÛŒ شایان ذکرند: Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³Ù† شریعت سنگلجی (متوÙÛŒ 1322) با کتاب کلید Ùهم قرآن Ùˆ یوس٠شعار (متوÙÛŒ 1352) با کتاب ØªÙØ³ÛŒØ± آیات مشکلة قرآن . رویکرد عقلی Ù€ اصلاØÛŒ ــ Ú©Ù‡ در واقع جزئی از رویکرد سلÙÛŒ است (همان ØŒ ص 41) ــ به سبب توجه به عقل Ùˆ معتبر دانستن آن در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ مکتب عقلی در ØªÙØ³ÛŒØ± نامیده Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به رومی ØŒ ج 2ØŒ ص 730). رویکرد عقلی Ù€ اصلاØÛŒ ØŒ عقل را هم مرتبة ÙˆØÛŒ قرار Ù…ÛŒ دهد Ùˆ در واقع ØŒ ÙˆØÛŒ را مکمل عقل Ù…ÛŒ داند؛ از همین رو، عقاید اسلامی را بر اساس٠اØÚ©Ø§Ù… عقلی Ùˆ Ú©Ø´Ùیات تمدن غرب تأویل Ù…ÛŒ کند Ùˆ Ù…ÛŒ کوشد Ú©Ø§Ø³ØªÙ†Ù ÙØ§ØµÙ„Ø© بین تمدن اسلامی Ùˆ تمدن غرب را توجیه نماید ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 1ØŒ ص 809 Ù€810). نماینده Ùˆ بنیانگذار این رویکرد Ù…ØÙ…د عبده * (متوÙÛŒ 1323) بود Ú©Ù‡ خود ØªØØª تأثیر اندیشه ها Ùˆ تعلیمات٠مصلØÛŒ چون سیدجمال الدین اسدآبادی * قرار داشت Ú©Ù‡ معتقد بود مسلمانان به جای کسب هدایت از قرآن تنها به کش٠ظواهر آیات (مانند ØªÙØ³ÛŒØ± باءبسمله Ùˆ نظایر آن ) بسنده کرده اند (مخزومی ØŒ ص 160). عبده تدریس ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن را از آغاز تا آیة 125 سورة نساء ادامه داد (رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 14). ÙˆÛŒ همچنین جزء آخر قرآن Ùˆ سورة والعصر را ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ به طور مستقل منتشر کرد. هد٠عبده از ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ تبیین مسائلی بوده Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† در باب آنها کوتاهی کرده اند (رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 14Ù€ 15). ÙˆÛŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن را، Ú©Ù‡ بیشتر معطو٠به بیان ابعاد دستور٠زبانی Ùˆ بلاغی قرآن است ØŒ با Ø±ÙˆØ Ù‚Ø±Ø¢Ù† ناسازگار Ùˆ موجب Ù…ØØ±ÙˆÙ… شدن مردم از Ùهم درست آیات Ù…ÛŒ داند ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 1ØŒ ص 26Ù€27). آرای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ عبده مبتنی بر آرا Ùˆ مواضع Ø§ØµÙ„Ø§Ø Ú¯Ø±Ø§Ù†Ø© ÙˆÛŒ است Ùˆ چون ÙˆÛŒ در مقام تعارض٠عقل Ùˆ نقل ØŒ اولی را Ù…Ø±Ø¬Ù‘ÙŽØ Ø¯Ø§Ù†Ø³ØªÙ‡ (عبده ØŒ 1976ØŒ ص 45)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور از دیدگاه او چندان معتبر نیست ( رجوع کنید به رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 9Ù€10). بر اساس همین دیدگاه عقلی است Ú©Ù‡ ÙˆÛŒ به کتابهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قدما مراجعه نمی کرده Ùˆ کلمات Ùˆ Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ…ÛŒ چون ÙØ±Ø´ØªÙ‡ Ùˆ شیطان ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 1ØŒ ص 269ØŒ 281Ù€282) Ùˆ Ø³ØØ± ( رجوع کنید به عبده ØŒ 1973ØŒ ج 5ØŒ ص 567Ø› نیز رجوع کنید به Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØºÙØ§Ø± عبدالرØÛŒÙ… ØŒ ص 255Ù€ 258) Ùˆ Â«ØØ¬Ø§Ø±Ø©Ù Ù…ÙÙ† Ø³ÙØ¬Ù‘یل » Ùˆ «طیراً اَبابیل » ( رجوع کنید به عبده ØŒ 1973ØŒ ج 5ØŒ ص 527 Ù€529) را به گونه ای Ú©Ù‡ در نظر او عقل پذیر باشد تأویل نموده است . عبده ضمن اعتقاد به ÙˆØØ¯Øª موضوعی آیات قرآن ( رجوع کنید به همان ØŒ ج 2ØŒ ص 11)ØŒ Ùهم مراد خداوند را از آیات قرآن مبتنی بر به کار Ú¯Ø±ÙØªÙ† دانشهایی چون Ù†ØÙˆ Ùˆ معانی Ù…ÛŒ داند (رشیدرضا، ج 1ØŒ ص 22). ÙˆÛŒ همچنین توجه به بستر تاریخی واژه های قرآن Ùˆ کاربرد اولیة آنها را اصل مهمی در ÙØ±Ø¢ÛŒÙ†Ø¯ Ùهم مراد خداوند تلقی Ù…ÛŒ کند (همان ØŒ ج 1ØŒ ص 21Ù€22). از پیروان این رویکرد Ù…ÛŒ توان به این Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اشاره کرد: Ù…ØÙ…د رشیدرضا (متوÙÛŒ 1345)ØŒ مهمترین شاگرد عبده Ùˆ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± ناتمام المنار * ØŒ Ú©Ù‡ در روش Ùˆ نگرش عقلی به قرآن پیرو استادش عبده بوده (ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 551) اما چنانکه در مقدمة خود بر المنار (ج 1ØŒ ص 16) Ù…ÛŒ گوید در پاره ای موارد (مثلاً در Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از روایات صØÛŒØ در ØªÙØ³ÛŒØ±) با عبده اختلا٠نظر دارد؛ Ù…ØÙ…د جمال الدین قاسمی (متوÙÛŒ 1333)ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ØØ§Ø³Ù† التأویل Ø› Ù…ØÙ…د مصطÙÛŒ المراغی (متوÙÛŒ 1364)ØŒ شاگرد عبده Ø› Ù…ØÙ…د عزّه دَرْوَزه (متوÙÛŒ 1363 Ø´ )ØŒ ØµØ§ØØ¨ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« Ú©Ù‡ آن را بر اساس ترتیب نزول نوشته Ø› عبدالØÙ…یدبن بادیس (متوÙÛŒ 1359)ØŒ از متÙکران Ù…ØµÙ„Ø Ø§Ù„Ø¬Ø²Ø§ÛŒØ± Ùˆ رهبر جنبش آزادیبخش الجزایر در برابراستعمار ÙØ±Ø§Ù†Ø³Ù‡ (عبدالمنعم نمر، ص 137) Ú©Ù‡ بخشی از Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اش با عنوان مجالس التذکیر من کلام الØÚ©ÛŒÙ… الخبیر منتشر شده است Ø› اØÙ…د مصطÙÛŒ المراغی (متوÙÛŒ 1372)ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± المراغی Ø› عبدالعزیز جاویش ØŒ ØµØ§ØØ¨ اسرارالقرآن Ø› عبدالکریم خطیب ØŒ Ù…Ø¤Ù„Ù Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآنی للقرآن Ø› Ùˆ عبدالقادر مغربی (متوÙÛŒ 1375) Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± جزء بیست Ùˆ نهم قرآن از او باقی مانده است (رومی ØŒ ج 1ØŒ ص 207). در شبه قارة هند نیز این ابوالکلام آزاد (متوÙÛŒ 1379/ 1338 Ø´ ) دانشمند Ùˆ Ù…ØÙ‚Ù‚ Ùˆ همرزم گاندی در مبارزات استقلال خواهانه در برابر بریتانیا، ØªÙØ³ÛŒØ± ترجمان القرآن را به اردو، متأثر از مکتب عبده تألی٠کرد ( رجوع کنید به آزاد ÙØ§Ø±ÙˆÙ‚ÛŒ ØŒ ص 47Ù€70). همپای ÙØ±Ø¢ÛŒÙ†Ø¯ نوسازی کشورهای اسلامی به Ø´Ú©Ù„ غربی ØŒ مبارزات سیاسی Ùˆ اجتماعی Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ وسیعی در جهان اسلام پدید آمد Ú©Ù‡ از جملة آنها به مبارزات گستردة گروههای اسلامی Ù…ÛŒ توان اشاره کرد. از ویژگیهای مشترک این گروهها Ù…ØÙˆØ± قرار دادن قرآن بود Ùˆ سردادن شعار بازگشت به قرآن Ùˆ مبارزه به شکلهای مختل٠در راه عملی کردن اØÚ©Ø§Ù… آن . این ØØ±Ú©Øª را شاید بتوان ØªÙØ³ÛŒØ± برای تغییر نامید. ØØ³Ù† البنا، بنیانگذار جمعیت اخوان المسلمین ØŒ از جمله این Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ است Ú©Ù‡ چند اثر در زمینة ØªÙØ³ÛŒØ± با این دیدگاه دارد، از جمله : رسالتان ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ سورة Ø§Ù„ÙØ§ØªØÙ‡ Ùˆ مقاصد سورة البقره (خرمشاهی ØŒ ص 29). شاخصترین ÙØ±Ø¯ در این Ø±ÙˆÛŒÚ©Ø±Ø¯Ù ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ سیدقطب (متوÙÛŒ 1345 Ø´ )ØŒ از اعضای اخوان المسلمین ØŒ بود. ÙˆÛŒ چند اثر قرآنی نوشت Ú©Ù‡ مهمترین آنها ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ ظلال القرآن است . اگر Ú†Ù‡ او ØªØØª تأثیر آموزه های رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ عقلی Ù€ اصلاØÛŒÙ المنار بود، در بسیاری موارد با آن Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª کرد؛ از جمله در باب Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ…ÛŒ چون شیاطین Ùˆ ملائکه از تأویلهای عقلی موجود در این رویکرد خودداری ورزید Ùˆ معتقد بود Ú©Ù‡ به اموری از این قبیل باید بدون چون Ùˆ چرا ایمان آورد (برای نمونه رجوع کنید به قطب ØŒ ج 4ØŒ ص 30Ù€31ØŒ ج 8ØŒ ص 670Ù€671). سیدقطب بر آن است Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± باید از دخالت دادن پیشین٠عقل در مواجهه با داده های قرآنی امتناع کند (ج 8ØŒ ص 671). از دیدگاه سیدقطب همة سوره های قرآن واجد موضوعی ÙˆØ§ØØ¯Ù†Ø¯ Ú©Ù‡ او آن را «مØÙˆØ±Â» نامیده است (برای نمونه رجوع کنید به ج 1ØŒ ص 23ØŒ ج 2ØŒ ص 623ØŒ ج 5ØŒ ص 121). ÙˆÛŒ قرآن را چونان متنی ادبی در نظر Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± وظیÙÙ‡ دارد آن را رمزگشایی کند اما رمزگشایی آن تنها در توان کسانی است Ú©Ù‡ بتوانند قرآن را تجربه کنند Ùˆ خود را مخاطب آن بدانند، نظیر مسلمانان صدر اسلام Ø› بنابراین ØŒ کسانی قدرت Ùهم قرآن را دارند Ú©Ù‡ انگیزة تغییر را در سر داشته باشند ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 64Ù€ 65). در واقع ØŒ سید قطب سلÙÛŒ اندیشی است Ú©Ù‡ به جای الگو قرار دادن میراث ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ سل٠، جهاد اسلامی مسلمانان صدر اسلام را سرمشق قرار Ù…ÛŒ دهد (همانجا). در ایران Ùˆ به طور Ú©Ù„ÛŒ در میان شیعیان ØŒ مهمترین مبارز Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±ÛŒ Ú©Ù‡ با رویکرد Ø§ØµÙ„Ø§Ø Ø¨Ø±Ø§ÛŒ تغییر ØªÙØ³ÛŒØ± نوشت سیدمØÙ…ود طالقانی * (متوÙÛŒ 1358 Ø´ ) بود. ØªÙØ³ÛŒØ± پرتوی از قرآن ÙˆÛŒ از آغاز تا آیة 28 سورة نساء Ùˆ سراسر جزء سی ام را در بر Ù…ÛŒ گیرد. هد٠طالقانی از نوشتن این ØªÙØ³ÛŒØ± ــ Ú©Ù‡ ØØ§ØµÙ„ تلاش Ùکری ÙˆÛŒ در دوران زندان Ùˆ تبعید است ــ عبارت بود از اØÛŒØ§ÛŒ تعالیم قرآن Ùˆ باز گرداندن آن به صØÙ†Ø© اندیشه Ùˆ عمل (طالقانی ØŒ ج 1ØŒ ص 13). در پاکستان نیز ابوالاعلی مودودی * متÙکر Ùˆ نویسندة شهیر (متوÙÛŒ 1358 Ø´ ) ØªÙØ³ÛŒØ± تÙهیم القرآن را به اردو، با همین دیدگاه نگاشت . در Ù…Ø¬Ù…ÙˆØ¹Ù ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ Ú©Ù‡ در عصر ØØ§Ø¶Ø± در جهان اسلام نوشته شده ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒÛŒ وجود دارند Ú©Ù‡ نمی شود آنها را به طور مطلق در یکی از رویکردهای یاد شده جای داد، ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ Ú©Ù‡ متأثر از ÙØ¶Ø§ Ùˆ مقتضیات عصر جدیدند اما ضمن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از دستاوردهای رویکردهای یاد شده ØŒ مقید به چارچوب هیچ کدام از آنها نیستند. در میان نویسندگان اهل سنّت Ù…ÛŒ توان به آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ù…ØÙ…ود شلتوت (متوÙÛŒ 1342 Ø´ / 1963)ØŒ Ù…ÙÙØªÛŒ اعظم مصر، اشاره کرد، از جمله : الی القرآن الکریم ØŒ Ù…Ùنْ Ù‡ÙØ¯ÙŽÛŒ القرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم . در میان شیعیان در این زمینه Ù…ÛŒ توان از ØªÙØ³ÛŒØ± نوین Ù…ØÙ…دتقی شریعتی ØŒ برخی آثار مهدی بازرگان ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه (زیر نظر ناصر مکارم شیرازی ) Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کاش٠اثر Ù…ØÙ…دجواد مغنیه نام برد. اما مهمترین ØªÙØ³ÛŒØ± شیعی در این زمینه ØªÙØ³ÛŒØ± المیزان ØŒ اثر سیدمØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† طباطبائی ØŒ است Ú©Ù‡ در آن از روش ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن به قرآن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ شده Ùˆ نویسنده ضمن بهره گیری از آیات قرآن برای ØªÙØ³ÛŒØ± آیات دیگر از میراث ادبی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ Ùˆ کلامی گذشته Ùˆ دوران معاصر نیز Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ کرده Ùˆ در عین ØØ§Ù„ Ú©Ù‡ به معضلات Ùکری Ùˆ اجتماعی عصر ØØ§Ø¶Ø± توجه نشان داده از ÙØ±Ùˆ غلتیدن به قلمرو علم گرایی در امان مانده است ( رجوع کنید به خرمشاهی ØŒ ص 115Ù€ 132). در دستة دوم آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معاصر، Ú©Ù‡ متضمن ارائة روشی برای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بررسی قرآن هستند، Ù…ÛŒ توان به دو رویکرد ادبی Ùˆ تأویلی Ùˆ رویکردهای مستقل کسانی چون ØØ³Ù† ØÙ†ÙÛŒ Ùˆ Ù…ØÙ…د Ø´ÙØØ±ÙˆØ± اشاره کرد. رویکرد ادبی به ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ــ Ú©Ù‡ رویکرد بیانی هم نامیده Ù…ÛŒ شود Ùˆ Ù…ÛŒ کوشد قرآن را از دیدگاه ادبی٠صر٠بررسی کند ــ در واقع ریشه در رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±Ù المنار دارد Ú©Ù‡ بر این جنبة قرآن تأکید Ù…ÛŒ ورزد ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 79). اگر Ú†Ù‡ توجه به Ø¨ÙØ¹Ø¯Ù ادبی قرآن در سنّت ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قدیم هم وجود داشت ØŒ هد٠از توجه به آن اثبات اعجاز قرآن بود اما در رویکرد ادبی ØŒ جنبة ادبی متن قرآن هد٠نهایی است (رومی ØŒ ج 3ØŒ ص 881 Ù€882) Ùˆ آیات قرآن بی هیچ انگیزه Ùˆ Ù…Ù„Ø§ØØ¸Ø© دیگری Ùقط از ØÛŒØ« زبانی Ùˆ بلاغی بررسی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ شوند (خولی ØŒ ص 230). ØµØ§ØØ¨Ø§Ù† این رویکرد هم چون Ø§ØµØØ§Ø¨ رویکرد المنار هد٠اصلی ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن را نمایان کردن جنبة هدایتی قرآن Ù…ÛŒ دانند اما در عین ØØ§Ù„ معتقدند Ú©Ù‡ پیش از آن Ù…ÙØ³Ø± باید عربی بودن متن قرآن را در نظر بگیرد (همان ØŒ ص 229Ø› شکری Ù…ØÙ…د عیاد، ص 6Ù€7). آنان Ù…ÛŒ کوشند مسئلة اعجاز قرآن را به موضوعی بیانی Ùˆ ادبی Ùˆ درون متنی تقلیل دهند Ùˆ همچنین بر آن اند Ú©Ù‡ کش٠معنای قرآن ØŒ توجه به سیاق Ùˆ Ø¨Ø§ÙØª تاریخی Ùˆ جنبه های روان شناختی Ùˆ جامعه شناختی آن را در ارتباط با واقعیت بر Ù…ÙØ³Ø± الزام Ù…ÛŒ کند. بنیانگذار این رویکرد امین خولی ØŒ نویسنده Ùˆ Ù…ØÙ‚Ù‚ ØµØ§ØØ¨ نام مصری (متوÙÛŒ 1345 Ø´ )ØŒ است Ú©Ù‡ مهمترین آرای خود را در این زمینه در کتاب مناهج التجدید ÙÛŒ النØÙˆ والبلاغة Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ الادب (1951) Ùˆ مقاله ای با عنوان Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Â» در دائرة المعار٠الاسلامیة (ج 9ØŒ ص 411Ù€ 438) آورده است . ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی مورد نظر خولی شامل دو مرØÙ„Ù‡ است : در مرØÙ„Ø© نخست ØŒ آیات قرآن Ø¨Ø±ØØ³Ø¨ موضوع کنار هم نهاده Ù…ÛŒ شوند تا مقاصد قرآن روشنتر گردد Ùˆ در مرØÙ„Ø© دوم ØŒ نخست سرشت تاریخی آیات Ùˆ واژه ها Ùˆ سپس عوامل بیرونی٠ناظر به متن (Ù…ØÙ„ نزول ÙˆØÛŒ Ùˆ زندگی Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ مخاطبان اولیة قرآن ) بررسی Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به خولی ØŒ ص 235) Ùˆ سرانجام متن قرآن از ØÛŒØ« واژگان Ùˆ عوامل مختل٠تØÙˆÙ„ معنایی آنها Ùˆ ترکیبات Ùˆ جملات بررسی Ù…ÛŒ گردد Ùˆ در مورد سبک Ùˆ اسلوب آیات تØÙ‚یق Ù…ÛŒ شود (همان ØŒ ص 237Ù€239). شاگرد Ùˆ همسر امین خولی ØŒ عایشه عبدالرØÙ…ان بنت الشاطی * (متوÙÛŒ 1377 Ø´ )ØŒ بر همین سبک Ùˆ سیاق آثاری پدید آورد Ú©Ù‡ مهمترین آنها Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± البیانی للقرآن الکریم ( اعجاز بیانی قرآن ) است Ú©Ù‡ در آن شیوة ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی دنبال شده است . Ù…ØÙ…داØÙ…د خَلَ٠اللّه (1377 Ø´ / 1998)ØŒ شاگرد دیگر امین خولی ØŒ ØªØØª تأثیر رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ÙˆÛŒ کتاب الÙنّ القَصصی ÙÛŒ القرآن الکریم را نوشت Ú©Ù‡ در واقع رسالة دکتری ÙˆÛŒ بود. ÙˆÛŒ با تطبیق دادن روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خولی بر قصه پردازی قرآن کوشید ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ عقل پسند از آنها عرضه کند. از دیدگاه خل٠اللّه داستانهای قرآن ØÚ©Ø§ÛŒØ§ØªÛŒ اخلاقی اند Ú©Ù‡ به زبان تمثیل بیان شده اند Ùˆ ازینرو، گزارش تاریخی نیستند (Ù…ØÙ…داØÙ…د خل٠اللّه ØŒ ص 22)Ø› بنابراین ØŒ برای رها شدن از مشکل اسرائیلیات * Ùˆ تأویلهایی Ú©Ù‡ برای توجیه آنها ذکر شده Ùˆ نیز برای رسیدن به هد٠ØÙ‚یقی اینگونه قصص باید آنها را از قلمرو تاریخ خارج ساخت (همان ØŒ ص 73). شکری Ù…ØÙ…د عیاد (1300 Ø´ Ù€ / 1921Ù€ )ØŒ شاگرد دیگر خولی ØŒ نیز با نوشتن کتاب یوم الدین Ùˆ Ø§Ù„ØØ³Ø§Ø¨ (عنوان دیگر آن : Ù…ÙÙ† وص٠القرآن لیوم الدین Ùˆ یوم Ø§Ù„ØØ³Ø§Ø¨ ) تلاش کرد شیوة استاد خود را بر آیات متعلق به قیامت تطبیق دهد. واپسین رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در روزگار جدید رویکرد تأویلی نام دارد Ú©Ù‡ در دو دهة آغاز قرن پانزدهم هجری قمری ØŒ در نقاط گوناگون جهان اسلام تکوین Ùˆ رشد ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است . این رویکرد از یک سو در تلاشهای خولی Ùˆ شاگردانش Ùˆ نیز تلاشهای تأویلی قرون گذشته ریشه دارد Ùˆ از سوی دیگر دستاوردهای اندیشة غربی را مغتنم Ù…ÛŒ شمرد (Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 91). بر همین اساس ØŒ تأویل در این رویکرد با تأویل در میراث اسلامی ØªÙØ§ÙˆØª عمده دارد. تأویل در این رویکرد نوعی همکنشی میان متن Ùˆ خوانندة متن است ( رجوع کنید به همان ØŒ ص 92). در واقع ØŒ در این رویکرد قرآن به مثابه پدیده ای ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ در معرض تأویلی قرار Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ ریشه در دانشهای جدید دارد (همانجا). از مهمترین ØµØ§ØØ¨Ø§Ù† این رویکرد این اشخاص اند: Ù…ØÙ…دارکون (1307 Ø´ Ù€ / 1928Ù€ ) ØµØ§ØØ¨ کتابهایی چون قراءات القرآن Ùˆ الÙکر الاسلامی : قراءة علمیة Ø› نصر ØØ§Ù…د ابوزید (1322 Ø´ Ù€ / 1943Ù€ ) نویسندة کتابهایی چون الاتجاه العقلی ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ Ù…Ùهوم النصّ ØŒ اشکالیات القراءة Ùˆ آلیّات التأویل Ùˆ النصّ، السلطة Ø› Ùˆ تا ØØ¯ÛŒ ÙØ¶Ù„ الرØÙ…ان (متوÙÛŒ 1367 Ø´ / 1988) نویسندة آثاری در این زمینه از جمله > مضامین اصلی قرآن < ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص 91Ù€ 104). همچنین باید از دو تن دیگر از کسانی یاد کرد Ú©Ù‡ کوشیده اند روش جدیدی برای مواجهه با قرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± آن پیشنهاد کنند؛ نخست ØØ³Ù† ØÙ†ÙÛŒ Ú©Ù‡ آرای اساسی خود را در این زمینه در رسالة دکتری اش با عنوان > روشهای ØªÙØ³ÛŒØ± < Ùˆ نیز در بخشی از کتاب التراث والتجدید آورده است . ÙˆÛŒ با نقد روش پژوهش شرق شناسان ( رجوع کنید به 1412ØŒ ص 86) Ùˆ نیز نقد شیوة پژوهش Ù…ØÙ‚قان مسلمان در مواجهه با میراث اسلامی ( رجوع کنید به همان ØŒ ص 96) بر ضرورت بازسازی این روشها تأکید کرده است . او روش جدیدی را در ØªÙØ³ÛŒØ± پیشنهاد Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان از آن به روش اجتماعی در ØªÙØ³ÛŒØ± تعبیر کرد ( رجوع کنید به 1419ØŒ ص 174). در این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ بخشهایی از قرآن قرائت Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ پاسخگوی نیازهای آدمی باشد ( رجوع کنید به همان ØŒ ص 175). دوم Ù…ØÙ…د Ø´ÙØØ±ÙˆØ±ØŒ مهندس سوری ØŒ Ú©Ù‡ با عرضة کتابی با عنوان الکتاب Ùˆ القرآن : قراءة معاصرة (بیروت 2000) کوشیده است Ø·Ø±Ø ØªØ§Ø²Ù‡ ای برای قرائت Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ارائه کند. در مجموع Ù…ÛŒ توان تلاشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مسلمین را در دورة معاصر در هر دو دستة یاد شده واجد سه ویژگی دانست : ال٠) گسترش ÛŒØ§ÙØªÙ† دامنة شمول آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معاصر بر مخاطبان٠بیشتر، به سبب توسعة نهادهای مدنی جدید Ùˆ تعلیم Ùˆ تربیت Ø› ب ) تعمیم Ùˆ انتقال ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ از مراکز اسلامی قدیم به بعضی دیگر از نقاط جهان اسلام (مناطقی چون هند Ùˆ پاکستان Ùˆ مغرب Ùˆ آسیای جنوب شرقی )Ø› ج ) Ø§Ù„ØªÙØ§Øª به مسائلی Ú©Ù‡ پیش از این کمتر مورد توجه Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† بود، نظیر مسائل اخلاقی Ùˆ اجتماعی Ùˆ اقتصادی مبتلابه٠جامعه ( > دایرة المعار٠جهان اسلام آکسÙورد < ØŒ ج 4ØŒ ص 174Ø› برای نمونه ای از میزان توجه ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ جدید به Ù…Ø¨Ø§ØØ« مذکور ï€ï€ï€ï€Ø±Ø¬ÙˆØ¹ کنید به Ùهرست موضوعی ØªÙØ³ÛŒØ± المیزان با عنوان دلیل المیزان Ùˆ Ùهرست موضوعی ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه Ùˆ نیز ØªÙØ³ÛŒØ± راهنما Ú©Ù‡ Ùهرست نسبتاً کاملی است از موضوعاتی Ú©Ù‡ موردتوجه ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ). منابع : ØØ³Ù† ØÙ†ÙÛŒ ØŒ التراث Ùˆ التجدید موقÙنا من التراث القدیم ØŒ بیروت 1412/1992Ø› همو، Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ù…ØµØ§Ù„Ø Ø§Ù„Ø§Ù…Ø© : Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الاجتماعی »، قضایا اسلامیة معاصرة ØŒ Ø´ 4 (1419/1998)Ø› بهاءالدین خرمشاهی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± جدید ØŒ تهران 1364 Ø´ Ø› امین خولی ØŒ الاعمال الکاملة ØŒ ج 10: مناهج تجدید ÙÛŒ النØÙˆ Ùˆ البلاغة Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ الادب ØŒ ( قاهره ) 1995Ø› دائرة المعار٠الاسلامیة ØŒ قاهره : دارالشعب ØŒ ?( 1969 ) ØŒ ذیل Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±. تکمله » (از امین خولی )Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ قاهره 1409/1989Ø› Ù…ØÙ…د رشیدرضا، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الØÚ©ÛŒÙ… المشتهر باسم ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„منار ØŒ ( تقریرات درس ) شیخ Ù…ØÙ…د عبده ØŒ مصر، ج 1ØŒ 1373/1954ØŒ ج 2ØŒ 1376Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض 1407/1986Ø› شکری Ù…ØÙ…د عیاد، یوم الدین Ùˆ Ø§Ù„ØØ³Ø§Ø¨ ØŒ ( بی جا ) 1980Ø› Ù…ØÙ…ود طالقانی ØŒ پرتوی از قرآن ØŒ ج 1ØŒ تهران 1345 Ø´ Ø› Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØºÙØ§Ø± عبدالرØÛŒÙ… ØŒ الامام Ù…ØÙ…د عبده Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ ( قاهره ? 1400/1980 ) Ø› عبدالمنعم نمر، علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±: کی٠نشأ Ùˆ تطور ØØªÛŒ انتهی الی Ø¹ØµØ±Ù†Ø§Ø§Ù„ØØ§Ø¶Ø± ØŒ قاهره 1405/ 1985Ø› Ù…ØÙ…د عبده ØŒ الاعمال الکاملة للامام Ù…ØÙ…د عبده ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عماره ØŒ ج 5: ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ بیروت 1973Ø› همو، رسالة التوØÛŒØ¯ ØŒ بیروت 1396/1976Ø› اØÙ…د علی بابائی Ùˆ رضا Ù…ØÙ…دی ØŒ Ùهرست موضوعی ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه ØŒ قم 1376 Ø´ Ø› ØÙ…ید عنایت ØŒ شش Ú¯ÙØªØ§Ø± در بارة دین Ùˆ جامعه : «تجدد Ùکر دینی نزد اهل سنت »، تهران 1352 Ø´ Ø› سیدقطب ØŒ ÙÛŒ ظلال القرآن ØŒ بیروت 1386/ 1976Ø› الیاس کلانتری ØŒ دلیل المیزان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القران ØŒ تهران 1362 Ø´ Ø› عبدالمجید عبدالسلام Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصر الرّاهن ØŒ عمان 1402/1982Ø› Ù…ØÙ…داØÙ…د خل٠اللّه ØŒ الÙÙ† القصصی ÙÛŒ القرآن الکریم ØŒ یلیه عرض Ùˆ تØÙ„یل بقلم خلیل عبدالکریم ØŒ بیروت 1999Ø› Ù…ØÙ…دپاشا مخزومی ØŒ خاطرات جمال الدین Ø§Ù„Ø§ÙØºØ§Ù†ÛŒ Ø§Ù„ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ ØŒ بیروت 1931Ø› اØÙ…یدة Ù†ÛŒÙØ±ØŒ الانسان Ùˆ القرآن وجهاً لوجه ØŒ دارالبیضاء 1997Ø› اکبر هاشمی Ø±ÙØ³Ù†Ø¬Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± راهنما: روشی نو در ارائة Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… Ùˆ موضوعات قرآن ØŒ قم 1371 Ø´ Ù€ Ø› I. H. Azad Faruqi, The Tarjuman A l-Qur'an: a critical analysis of Maulana Abu'l-Kalam Azad's approach to the understanding of the Qur'an , New Delhi 1982; The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliade, NewYork 1987, s.v. "Tafs ¦ â r" (by Andrew Rippin); The Oxford encyclopedia of the modern Islamic world , ed. John L. Esposito, New York 1995, s.v. "Tafs ¦ â r" (by Mustansir Mir). نیز ؤ Encyclopaedia of the Qur'a ¦ n , ed. Jane Dammen Mc Auliffe, Leiden: Brill, 2002- , s.v. "Exegesis of the Qur'a ¦ n: early modern and contemporary" (by Rotraud Wielandt); Andrew Rippin, Muslims: their religious beliefs and practices , London 2001. / گروه قرآن Ùˆ ØØ¯ÛŒØ« / 13) پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در جهان اسلام . ØªÙØ³ÛŒØ± پس از آنکه به صورت Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ آیات ØŒ موردتوجه Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† قرار Ú¯Ø±ÙØª ØŒ به عنوان علمی مستقل Ú©Ù‡ دارای اصول Ùˆ قواعد Ùˆ رویکردهای مخصوص به خود است ØŒ موضوع برخی پژوهشها در میان مسلمانان گردید. علاوه بر این ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ کتب ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ از زمان پیدایش این علم تا کنون ØŒ معرÙÛŒ Ùˆ نقد Ùˆ ارزیابی شده اند. آثاری Ú©Ù‡ دانشمندان اسلامی در این باب تألی٠کرده اند، به سه گروه اصلی تقسیم Ù…ÛŒ شود: گروه اول ØŒ آثاری است Ú©Ù‡ به علم ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بیان اصول Ùˆ قواعد آن Ù…ÛŒ پردازد. در این ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª ØŒ بدون اینکه به ØªÙØ³ÛŒØ± یا Ù…ÙØ³Ø± یا روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاصی توجه شود، مبانی Ùˆ اصول ØªÙØ³ÛŒØ± صØÛŒØ قرآن از دیدگاه مؤل٠بیان Ù…ÛŒ شود Ùˆ شرایط Ùˆ پیش نیازهای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ گردد. اینگونه پژوهشها با علم اصول ØªÙØ³ÛŒØ± یا قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± مرتبط است . علم اصول ØªÙØ³ÛŒØ± عبارت است از مبانی Ùˆ قواعدی Ú©Ù‡ علم ØªÙØ³ÛŒØ± بر آنها بنا Ù…ÛŒ گردد Ùˆ نسبت آن با علم ØªÙØ³ÛŒØ± همانند نسبت اصول Ùقه با Ùقه Ùˆ Ù†ØÙˆ با زبان عربی است (رومی ØŒ ص 11Ø› صباغ ØŒ ص 10Ø› سبت ØŒ ص 33). اگر Ú†Ù‡ عده ای اصول یا قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± را Ù…ØªØ±Ø§Ø¯Ù Ø§ØµØ·Ù„Ø§Ø Â«Ø¹Ù„ÙˆÙ… قرآن » Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ آن را بر همة این علوم اطلاق نموده اند (سبت ØŒ همانجا؛ عبید، ص 28)ØŒ به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ اصول ØªÙØ³ÛŒØ± جزئی از علوم قرآن ØŒ Ùˆ البته از مهمترین Ùˆ بارزترین آنها، باشد (رومی ØŒ ص 12Ø› عبید، ص 28Ù€29) Ùˆ ازینروست Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان مجموعه ای از مسائل این علم را در کتب علوم قرآن ÛŒØ§ÙØª ( رجوع کنید به ادامة مقاله ). چون Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† ØŒ نگرشهای Ù…ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ به این علم دارند، نمی توان Ù…ØØ¯ÙˆØ¯Ø© مشخصی برای موضوعات این علم تعیین کرد (طیار، ص 14) اما مطالبی نظیر معنای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ÙØ±Ù‚ آن با تأویل Ùˆ ترجمه ØŒ جواز ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ معنای ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی ØŒ اقسام ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ اسباب اختلا٠در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ قواعد عمومی ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ علوم مورد نیاز Ù…ÙØ³Ø±ØŒ شرایط Ùˆ آداب Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ مانند اینها، همگی از موضوعات این علم به شمار Ù…ÛŒ آیند (همان ØŒ ص 14Ù€ 15). با وجود این ØŒ در هیچ کتابی مطالب این علم به طور کامل جمع نشده است (همان ØŒ ص 12). مهمترین ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª در این زمینه کتابهایی هستند Ú©Ù‡ مستقلاً Ùˆ به همین منظور نوشته شده اند Ùˆ عموماً در نام آنها یکی از دو عبارت «اصول ØªÙØ³ÛŒØ±Â» یا Â«Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯ØªÙØ³ÛŒØ±Â» آمده است . کتاب الاکسیر ÙÛŒ علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره 1977)ØŒ تألی٠طوÙÛŒ سلیمان صَرْصَری بغدادی (متوÙÛŒ 716)ØŒ نخستین کتابی است Ú©Ù‡ مستقلاً در مورد علم ØªÙØ³ÛŒØ± تألی٠شده است . صباغ (ص 274) نام اصلی آن را الاکسیر ÙÛŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ثبت کرده Ùˆ تغییر نام آن را به Ù…ØÙ‚Ù‚ کتاب نسبت داده است . بغدادی در این کتاب Ùقط به علم بلاغت Ùˆ بررسی شواهد آن در قرآن پرداخته است Ùˆ نمی توان آن را در شمار کتب اصول ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ به معنای ذکر شده ØŒ آورد؛ لذا اولین کتاب در این موضوع ØŒ مقدمة ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± اثر ابن تَیْمیّه است . ÙˆÛŒ این رسالة مختصر را Ú©Ù‡ به درخواست یکی از دوستانش Ùˆ به دلیل نیاز مردم به Ùهم کتاب خداوند نگاشته است ØŒ در بر دارندة قواعدی Ú©Ù„ÛŒ Ù…ÛŒ داند Ú©Ù‡ به Ùهم قرآن ØŒ شناخت ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ معانی آن Ùˆ نیز تشخیص آرای ØÙ‚ از باطل Ú©Ù…Ú© Ù…ÛŒ کند ( رجوع کنید به ابن تیمیّه ØŒ ص 7). ابن تیمیّه خود این نام را برای کتاب انتخاب نکرده ØŒ بلکه Ù…ÙØªÛŒ ØÙ†Ø¨Ù„یان دمشق چنین عنوانی بر کتاب نهاده Ùˆ آن را در 1355 منتشر ساخته است (طیار، همانجا). التیسیر ÙÛŒ قواعد علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (دمشق 1410/1990) اثر Ù…ØÙ…دبن سلیمان کاÙÙیَجی (متوÙÛŒ 879) از دیگر آثاری است Ú©Ù‡ Ù…Ø¨Ø§ØØ« آن بیشتر مرتبط با علوم قرآن است (سبت ØŒ ص 44). پس از آن ØŒ تألی٠شاه ولی اللّه دهلوی (متوÙÛŒ 1176) با نام الÙوزالکبیرÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت Ùˆ دمشق 1409/ 1989) شایان ذکر است . هد٠مؤل٠از نگارش کتاب این بوده Ú©Ù‡ نکاتی را، Ú©Ù‡ با ÙØªØ باب الاهی از قرآن Ø¯Ø±ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است ØŒ در قالب قواعدی در اختیار کسانی قرار دهد Ú©Ù‡ وقت بسیاری صر٠مطالعة ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موجود Ù…ÛŒ کنند ( رجوع کنید به شاه ولی اللّه دهلوی ØŒ ص 2). ÙˆÛŒ به این منظور پنج علم موجود در قرآن را معرÙÛŒ نموده Ú©Ù‡ با دانستن آنها Ù…ÛŒ توان آیات قرآن را بهتر درک کرد. در ØªÙˆØ´ÛŒØ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±ÙˆØ§Ù„تأویل (قم 1411) اثر عالم شیعی ØŒ Ù…ØÙ…دبن سلیمان تنکابنی (متوÙÛŒ 1302)ØŒ نیز پس از ذکر چند مقدمه Ùˆ اصل ØŒ قواعدی Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± در هنگام ØªÙØ³ÛŒØ± آیات قرآن ناگزیر از مراعات Ùˆ توجه به آنهاست . القواعد Ø§Ù„ØØ³Ø§Ù† Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن (ریاض 1413/1993)ØŒ تألی٠عبدالرØÙ…ان بن ناصرسعدی (زنده در 1365)ØŒ شامل Ù‡ÙØªØ§Ø¯ قاعده در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن کریم است Ùˆ در آن ØŒ پس از ذکر هر قاعده Ùˆ Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¢Ù† ØŒ مثالهای متعددی از آیات ذکر شده است . برخی از آثار Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† معاصر نیز بدین قرار است : اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ قواعده (بیروت 1406/1986) اثر خالد عبدالرØÙ…ان عَک Ø› بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت 1408/1988) اثر Ù…ØÙ…دبن لطÙÛŒ صباغ Ø› بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مناهجه (ریاض 1419) اثر Ùهدبن عبدالرØÙ…ان بن سلیمان رومی Ø› ÙØµÙˆÙ„ ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (ریاض 1413) اثر مساعدبن سلیمان طیار؛ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± جمعاً ودراسةً (مصر 1421) اثر خالدبن عثمان سبت Ø› روش شناسی ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن (تهران 1379) اثر علی اکبر بابایی Ùˆ دیگران (برای آگاهی از کتابهای دیگر در این موضوع رجوع کنید به دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ ج 2ØŒ ص 1808Ù€1809Ø› آشوری ØŒ بینات ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 3ØŒ ص 162Ù€169ØŒ Ø´ 4ØŒ ص 170Ù€177ØŒ سال 2ØŒ Ø´ 1ØŒ ص 168Ù€173Ø› زرکشی ØŒ ج 2ØŒ ص 276Ù€277ØŒ پانویس ). بجز کتابهایی Ú©Ù‡ به استقلال در این زمینه نگارش ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است ØŒ بسیاری از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† متقدم Ùˆ متأخر قبل از پرداختن به Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ آیات در کتب ØªÙØ³ÛŒØ± به ذکر مطالب Ùˆ نکاتی پرداخته اند Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان آنها را اصول Ùˆ مبانی ØªÙØ³ÛŒØ± به شمار آورد. طبری (ج 1ØŒ ص 2Ù€36)ØŒ ابن عَطیّه (ج 1ØŒ ص 1Ù€47)ØŒ Ù‚ÙØ±Ù’Ø·ÙØ¨ÛŒ (ج 1ØŒ ص 4Ù€107)ØŒ ابوØÛŒÙ‘ان (ج 1ØŒ ص 2Ù€13)ØŒ ابن کثیر (ج 1ØŒ ص 5 Ù€14)ØŒ Ùیض کاشانی (ج 1ØŒ ص 15 Ù€ 78) Ùˆ آلوسی (ج 1ØŒ ص 2Ù€33) از جمله Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù†ÛŒ اند Ú©Ù‡ برخی Ù…Ø¨Ø§ØØ« اصول ØªÙØ³ÛŒØ± را در مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ± خود جای داده اند (برای آگاهی از دیگر Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† رجوع کنید به علوم القرآن Ø¹Ù†Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ ج 3ØŒ ص 169Ù€ 368Ø› زرکشی ØŒ همانجا) اما بعضی از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« این علم را جامعتر Ùˆ مبسوطتر از دیگران Ù…Ø·Ø±Ø Ù†Ù…ÙˆØ¯Ù‡ اند. کهنترین مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ± با این ویژگی ØŒ مقدمة جامع Ø§Ù„ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± (کویت 1405/ 1984) راغب اصÙهانی است . ÙˆÛŒ (ص 9) هد٠خود را از املای این مطالب ØŒ بیان نکاتی مهم از ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل قرآن ذکر کرده Ú©Ù‡ در ØÚ©Ù… ØªÙØµÛŒÙ„ Ùˆ Ø´Ø±Ø Ù…Ø·Ø§Ù„Ø¨ÛŒ است Ú©Ù‡ بزرگان ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین Ùˆ دیگران به صورت اجمالی بیان کرده اند. جمال الدین قاسمی نیز جلد اول ØªÙØ³ÛŒØ± خود، Ù…ØØ§Ø³Ù† التأویل ØŒ را به این مهم اختصاص داده Ùˆ در آن یازده قاعدة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را به همراه کلیاتی در مورد ØªÙØ³ÛŒØ± با عنوان «تمهید خطیر ÙÛŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Â» نگاشته است ( رجوع کنید به ج 1ØŒ ص 7Ù€349). ابن عاشور (ج 1ØŒ ص 10Ù€130) نیز در قالب ده مقدمة طولانی ØŒ اصول Ùˆ مبانی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خود را تبیین نموده است . در کتب علوم قرآن نیز Ù…ÛŒ توان برخی از Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ مرتبط با اصول Ùˆ قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± را ÛŒØ§ÙØª (برای نمونه رجوع کنید به زرکشی ØŒ ج 2ØŒ ص 283 Ù€ 348Ø› سیوطی ØŒ ج 4ØŒ ص 192Ù€ 230Ø› زرقانی ØŒ ج 2ØŒ ص 3Ù€106). گروه دوم آثاری است Ú©Ù‡ به شیوة کتب طبقات Ùˆ Ù…ÙØ¹Ø¬ÙŽÙ…ها، به صورت اجمالی ØŒ به معرÙÛŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آنها Ù…ÛŒ پردازد. با آنکه در منابع ØŒ علوم Ùˆ کتب متعددی با عنوان طبقات در Ø´Ø±Ø ØØ§Ù„ Ùقیهان ØŒ Ù…ØØ¯Ù‘ثان ØŒ شاعران Ùˆ دیگران ÛŒØ§ÙØª Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به طاشکوپری زاده ØŒ ج 1ØŒ ص 263Ù€266Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج 2ØŒ ستون 1095 Ù€ 1108Ø› آقابزرگ طهرانی ØŒ ج 15ØŒ ص 145Ù€153) Ùˆ همچنین طاشکوپری زاده ( رجوع کنید به ج 1ØŒ ص 263) از وجود ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ در زمینة «طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† » خبر داده است ØŒ اما تا قرن نهم نمی توان به کتابی مستقل در این باب دست ÛŒØ§ÙØª . نبود٠چنین تألیÙÛŒ باعث شد Ú©Ù‡ جلال الدین سیوطی (متوÙÛŒ 911) کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† را بنویسد (سیوطی ØŒ 1960ØŒ ص 2). ÙˆÛŒ قصد داشت Ú©Ù‡ کتابی جامع تألی٠کند Ùˆ در آن همة Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØµØØ§Ø¨Ù‡ ØŒ تابعین Ùˆ Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ مشهور پس از آنها از هر ÙØ±Ù‚Ù‡ Ùˆ گرایشی را معرÙÛŒ نماید، ولی کار او به سرانجام نرسید Ùˆ Ùقط 136 تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† را ذکر نمود (همان ØŒ ص 43Ø› داوودی ØŒ ج 1ØŒ مقدمة ناشر، ص ب ). سیوطی پس از ذکر مقدمه ای در بارة انواع Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ تقسیم آنها به چهار گروه ØŒ آنان را یک به یک Ùˆ به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ معرÙÛŒ کرده Ùˆ پس از نام Ùˆ مشخصات ÙØ±Ø¯ÛŒ هر Ù…ÙØ³Ø±ØŒ به مشایخ Ùˆ شاگردانش اشاره نموده Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ دیگر آثار ÙˆÛŒ را شناسانده است . جامع نبودن کتاب سیوطی ØŒ شاگرد او Ù…ØÙ…دبن علی بن اØÙ…د داوودی (متوÙÛŒ 945) را بر آن داشت تا کتابی هم نام با اثر استاد خود تألی٠کند. این اثر، Ú©Ù‡ نگارش نهایی آن در 941 به پایان رسید ( رجوع کنید به ج 2ØŒ ص 386)ØŒ با Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از منابع متعدد Ùˆ نقل قولهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† از کتب تاریخ Ùˆ طبقات Ùˆ تراجم ØŒ به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ به معرÙÛŒ 704 تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† بزرگ ØŒ از آغاز پیدایی ØªÙØ³ÛŒØ± تا اوایل قرن دهم ØŒ پرداخته Ùˆ در دو جلد سامان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ Ùˆ غالباً ØØ§ÙˆÛŒ ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª کاملتری نسبت به کتاب سیوطی است . این کتاب را بهترین تألی٠در این زمینه دانسته اند ( رجوع کنید به ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج 2ØŒ ستون 1107Ø› Ù†Ùوَیهض ØŒ ج 1ØŒ ص Ø ). ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ (همانجا) Ùˆ اسماعیل بغدادی (ج 1ØŒ ستون 393) از ÙØ±Ø¯ دیگری با نام شیخ ابوسعید صنع اللّه کوزه Ú©Ùنانی (از مردم کوزه کنان واقع در ØÙˆØ§Ù„ÛŒ تبریز؛ متوÙÛŒ 980) یاد کرده اند Ú©Ù‡ تألیÙÛŒ با همین عنوان یا موضوع داشته است ØŒ اثری از کتاب او در دست نیست . بیش از یک قرن بعد، اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د اَدْنه ÙˆÛŒ (زنده در 1092) طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ†Ù دیگری ØŒ مشتمل بر Ø´Ø±Ø ØØ§Ù„ 638 تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ تألی٠کرد. ÙˆÛŒ هر ÙØµÙ„ از کتاب خود را به Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† یک سده اختصاص داد و، بر خلا٠سیوطی Ùˆ داوودی ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† را به ترتیب تاریخی ØŒ از صدر اسلام تا قرن یازدهم ذکر نمود. مؤل٠پس از ذکر مشخصات متعار٠برای هر Ù…ÙØ³Ø±ØŒ از آثار او، خصوصاً آنهایی Ú©Ù‡ با ØªÙØ³ÛŒØ± مرتبط است ØŒ نام برده است . این کتاب ضمن اینکه Ù…ÛŒ تواند تغییر Ùˆ تØÙˆÙ„ ØªÙØ³ÛŒØ± را در دوره های گوناگون نشان دهد، برای شناساندن طبقات دانشمندان علم ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تمیز استادان Ùˆ شاگردان نیز Ù…Ùید است (اَدنه ÙˆÛŒ ØŒ مقدمة خزی ØŒ ص 7Ù€ 8). نگارش این اثر در اواخر سال 1095 پایان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است (همان ØŒ ص 445). اَدنه ÙˆÛŒ (ص 1) در میان مراجع خود از کتابی با عنوان مختصر طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† بیضاوی نام برده Ú©Ù‡ از آن اثری نیست . با گذشت چند قرن Ùˆ Ø§ÙØ²Ø§ÛŒØ´ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ Ø§ÙØ²ÙˆØ¯Ù‡ شدن تعداد ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ØŒ بویژه در دهه های اخیر، سه کتاب مذکور پاسخگوی نیاز Ù…ØÙ‚قان نبود Ùˆ همین امر انگیزه ای برای تألی٠کتاب معجم Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† من صدرالاسلام ØØªÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ§Ø¶Ø± اثر Ù…ØÙ‚Ù‚ لبنانی معاصر، عادل Ù†Ùوَیهض ØŒ شد. ÙˆÛŒ در معجم دو جلدی خود، ØØ¯ÙˆØ¯ دو هزار Ù…ÙØ³Ø± قرآن از سدة نخست تا کنون را معرÙÛŒ نموده است . در این اثر Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ÛŒ Ú©Ù‡ Ú©Ù„ قرآن یا یک سوره یا ØØªÛŒ یک آیه را ØªÙØ³ÛŒØ± نموده اند، جزو Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† آورده شده اند. نویهض نیز ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ را برای کتاب خود برگزیده Ùˆ پس از آن ØŒ تاریخ ÙˆÙØ§Øª ÙØ±Ø¯ را ملاک تقدم یا تأخّر ذکر نام او قرار داده است . او علاوه بر ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª متعارÙÛŒ Ú©Ù‡ در مورد هر Ù…ÙØ³Ø±ØŒ مانند کتب قبل از خود، آورده ØŒ به خطی یا چاپی بودن ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ذکر شده در کتاب نیز اشاره کرده است (نویهض ØŒ ج 1ØŒ ص ز Ù€ ÛŒ ). کتاب دیگری Ú©Ù‡ در معرÙÛŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± به سیاق معجمی نگاشته شده است ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† : ØÛŒØ§ØªÙ‡Ù… Ùˆ منهجهم تألی٠مØÙ…دعلی ایازی است . این کتاب ØŒ بر خلا٠کتب قبلی ØŒ به جای نام Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒÙ نام ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مرتب شده است . در ذیل نام هر ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ ابتدا مشخصات Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ کتاب شناسی ØªÙØ³ÛŒØ± آمده Ùˆ پس از ذکر ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§ØªÛŒ Ú©Ù„ÛŒ راجع به سوابق علمی Ùˆ ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª Ù…ÙØ³Ø±ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± به طور دقیقتر معرÙÛŒ Ùˆ روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آن با ذکر نمونه هایی از آیات تبیین شده است . از امتیازات این اثر، اشاره به پژوهشها Ùˆ ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§ØªÛŒ است Ú©Ù‡ به طور مستقل در بارة هر ØªÙØ³ÛŒØ± یا Ù…ÙØ³Ø± آن نوشته شده است . این کتاب مشتمل بر معرÙÛŒ 121 ØªÙØ³ÛŒØ± چاپ شده از Ù…Ø¹Ø±ÙˆÙØªØ±ÛŒÙ† ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ÙØ±Ù‚Ù‡ های مختل٠شیعه Ùˆ سنّی ØŒ به زبانهای ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ Ùˆ عربی ØŒ است . تألی٠دیگری Ú©Ù‡ مختصراً به معرÙÛŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه Ù…ÛŒ پردازد، کتاب پنج جلدی طبقات Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه اثر عبدالرØÛŒÙ… عقیقی بخشایشی است Ú©Ù‡ در آن ØŒ نام٠بالغ بر دو هزار تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ کاوشگران قرآنی شیعه گرد آمده است (عقیقی بخشایشی ØŒ ج 5ØŒ ص 457Ø› در بارة این کتاب رجوع کنید به رØÛŒÙ… قاسمی ØŒ ص 20Ù€29). قسم دیگری از ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهیها را Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان ملØÙ‚ به این گروه دانست ØŒ کتابهایی در بارة تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بیان سرگذشت آن است Ú©Ù‡ از آن جمله Ù…ÛŒ توان به تاریخ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (مطبعة المجمع العلمی العراقی 1385/1966) تألی٠شیخ قاسم قیسی ØŒ تاریخ القرآن ÙˆØ§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (مصر1392/1972) اثر عبداللّه Ù…ØÙ…ود Ø´ØØ§ØªÙ‡ Ùˆ تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن کریم (تهران 1371 Ø´ ) نوشتة ØØ¨ÛŒØ¨ اللّه جلالیان اشاره کرد (برای آگاهی از کتابهای دیگر رجوع کنید به دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ ج 2ØŒ ص 1810). علاوه بر این کتابها، Ú©Ù‡ به طور مستقل Ùˆ باهد٠شناساندن Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آنها یا بیان تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± نوشته شده است ØŒ در لابه لای بعضی کتب نیز Ù…ÛŒ توان Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ در بارة علم طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† یا ØªÙØ³ÛŒØ±Ø´Ù†Ø§Ø³ÛŒ ÛŒØ§ÙØª . ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ (ج 1ØŒ ستون 427Ù€462)ØŒ پس از بیان مقدمه ای در بارة علم ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ به معرÙÛŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین Ùˆ گرایشهای Ù…Ø®ØªÙ„Ù ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پرداخته Ùˆ از صدها ØªÙØ³ÛŒØ± به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ نام برده Ùˆ Ú©Ù… Ùˆ بیش در مورد بعضی از آنها ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§ØªÛŒ داده است . آقابزرگ طهرانی (ج 4ØŒ ص 231Ù€346) ØØ¯ÙˆØ¯ 350 عنوان از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± شیعه را نام برده Ú©Ù‡ برخی ØªÙØ³ÛŒØ± کامل قرآن ØŒ شماری ØªÙØ³ÛŒØ± بخشی از قرآن یا یک سوره Ùˆ گاه یک آیه هستند. Ù…ØØ³Ù† امین عاملی (ج 1ØŒ ص 125Ù€127) نیز، به ترتیب تاریخی ØŒ مهمترین Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه را در طول تاریخ شناسانده است (نیز رجوع کنید به سیوطی ØŒ 1363 Ø´ ØŒ ج 4ØŒ ص 233Ù€ 244Ø› طاش کوپری زاده ØŒ ج 1ØŒ ص 439Ù€ 500Ø› علوم القرآن Ø¹Ù†Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رین ØŒ ج 3ØŒ ص 423Ù€ 483). گروه سوم ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§ØªÛŒ است Ú©Ù‡ به روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ تØÙ„یل Ùˆ نقد آنها Ù…ÛŒ پردازد. این آثار Ú©Ù‡ عمر چندانی از آنها نمی گذرد، به سه صورت ÛŒØ§ÙØª Ù…ÛŒ شوند: نخست آثاری Ú©Ù‡ به طور جامع Ùˆ همه جانبه تمام روشها Ùˆ گرایشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را بررسی Ù…ÛŒ کنند. اولین کتابی Ú©Ù‡ در این باب تدوین شده ØŒ اثر خاورشناس مجاری ØŒ ایگناتس گولدتسیهر (متوÙÛŒ 1921)ØŒ است Ú©Ù‡ ترجمة عربی آن مذاهب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الاسلامی (مصر 1374) نام Ú¯Ø±ÙØª (برای آگاهی بیشتر رجوع کنید به بخش 14: خاورشناسان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±). به تبع آن Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ استاد علوم قرآن Ùˆ ØØ¯ÛŒØ« دانشگاه الازهر مصر، کتاب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† را در دو جلد نگاشت . این اثر Ú©Ù‡ امروزه مهمترین تألی٠در این زمینه به شمار Ù…ÛŒ رود، در سه باب تنظیم شده است . در باب اول Ùˆ دوم از ØªÙØ³ÛŒØ± در عهد ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین سخن Ú¯ÙØªÙ‡ شده Ùˆ در باب سوم ØŒ Ú©Ù‡ قسمت اصلی کتاب را تشکیل Ù…ÛŒ دهد، گرایشها Ùˆ روشهای گوناگون Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ÙØ±Ù‚Ù‡ های مختل٠کلامی Ùˆ Ùقهی پس از دوران عباسی نقد Ùˆ تØÙ„یل گردیده Ùˆ Ù…Ø¹Ø±ÙˆÙØªØ±ÛŒÙ† Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ مشهورترین کتب ØªÙØ³ÛŒØ± از زمان پیامبر تا عصر ØØ§Ø¶Ø± به هنگام Ø¨ØØ« از روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آنها معرÙÛŒ شده است . مقدمة کتاب به Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ترجمه ØŒ Ùˆ خاتمة آن به معرÙÛŒ Ùˆ تØÙ„یل رویکردهای جدید ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اختصاص دارد. ذهبی Ú©Ù‡ این کتاب را در 1946 نگاشته ØŒ ادعا Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ موضوع کتابش جدید است ØŒ چرا Ú©Ù‡ ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª پیش از او جامع Ùˆ در بر گیرندة همة جوانب موضوع نبوده اند ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 1ØŒ ص 8 Ù€9). ÙˆÛŒ در برخورد با Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† جانب انصا٠را رعایت نکرده Ùˆ با نوعی تعصب نسبت به شیعه ØŒ ØØªÛŒ نکات مثبت Ùˆ Ù…Ùید موجود در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آنان را بیان نکرده است (ایازی ØŒ ص 21Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج 1ØŒ مقدمه ناشر، ص 4). مجموعة دستنوشته های به جا مانده از او در طعن Ùˆ رد اعتقادات شیعه ØŒ مبدّل به کتابی شد Ùˆ پس از مرگ او در قالب جلد سوم همان کتاب توسط Ù…ØÙ…د انوربلتاجی به چاپ رسید ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 3ØŒ مقدمة بلتاجی ØŒ ص 3). قرآن پژوه معاصر، Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ نیز کتاب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ÙÛŒ ثوبه القشیب را در همان سیاق ØŒ در دو جلد نگاشت . Ø·Ø±Ø Ùˆ ساختار Ú©Ù„ÛŒ این اثر شبیه به کتاب ذهبی است . مؤل٠در جلد اول مطالب جامعی در مورد ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ترجمة قرآن Ùˆ نیز ØªÙØ³ÛŒØ± در عهد پیامبر Ùˆ ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین آورده Ùˆ در پایان ØŒ در بارة اهل بیت علیهم السلام Ùˆ نقش آنان در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن Ø¨ØØ« Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ کرده است . جلد دوم به مرØÙ„Ø© نهایی ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ یعنی تدوین ØŒ Ù…ÛŒ پردازد Ùˆ با تقسیم آن به دو روش Ú©Ù„ÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± به مأثور Ùˆ اجتهادی Ùˆ تبیین روشهای گوناگون ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† مشهور در هر گرایش Ùˆ روش را معرÙÛŒ نموده ØŒ بخش اعظمی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم را نقد Ùˆ بررسی کرده است . مناهج Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† (بیروت 1980)ØŒ تألی٠مساعد مسلم آل Ø¬Ø¹ÙØ± Ùˆ Ù…ØÛŒÛŒ هلال Ø³Ø±ØØ§Ù† ØŒ کتاب دیگری است Ú©Ù‡ به این موضوع پرداخته است . در باب اول ØŒ Ø´Ú©Ù„ گیری Ùˆ پیدایی ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ در باب دوم دو مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± به مأثور Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ùˆ در باب سوم گرایشهای لغوی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ Ùقهی Ùˆ کلامی Ùˆ نهایتاً مکتب جدید در ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ گردد Ùˆ در هر قسمت مهمترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موجود معرÙÛŒ Ùˆ ارزیابی Ù…ÛŒ شوند. منیع عبدالØÙ„یم Ù…ØÙ…ود نیز کتابی با عنوان مناهج Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† (بیروت 1978) نوشته Ùˆ در آن راه دیگری پیموده است . ÙˆÛŒ بی آنکه روشهای گوناگون ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را در قالب بخشها Ùˆ ÙØµÙˆÙ„ جداگانه بیاورد، به ترتیب تاریخی ØŒ 52 Ù…ÙØ³Ø± را به همراه ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±Ø´Ø§Ù† معرÙÛŒ کرده است . Ø´Ú©Ù„ دوم پژوهشهایی هستند Ú©Ù‡ تنها به ØªÙØ³ÛŒØ± در یک عصر خاص یا Ùقط به یک مکتب یا روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پرداخته اند. در میان این پژوهشها گاهی مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± روایی به طور مستقل معرÙÛŒ Ùˆ ارزیابی شده است ØŒ نظیر این دو اثر شیعی : المنهج الاثری ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قران الکریم (قم 1372 Ø´ ) نوشتة هدی جاسم Ù…ØÙ…دابوطَبْره ØŒ Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± بالمأثور Ùˆ تطوره عندالشیعة الامامیة (بیروت 1421/2000) نوشتة Ø§ØØ³Ø§Ù† امین . از جمله Ù…Ø¨Ø§ØØ« مرتبط با ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور، اسرائیلیات Ùˆ روایات مجعول است Ú©Ù‡ کتاب الاسرائیلیات Ùˆ الموضوعات ÙÛŒ کتب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (دمشق 1390) اثر Ù…ØÙ…د Ù…ØÙ…دابوشهبه به آن پرداخته است . در مقابل ØŒ گاهی نیز مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ùˆ اجتهادی در بوتة نقد قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ØŒ مانند Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± بالرأی : قواعده Ùˆ ضوابطه Ùˆ أعلامه (دمشق 1420/ 1999) اثر Ù…ØÙ…د ØÙ…د زغلول . برخی از این آثار از تاریخ طولانی ØªÙØ³ÛŒØ± تنها به یک مقطع خاص Ùˆ ویژگیهای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† آن دوره توجه نموده اند. ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØµØØ§Ø¨Ø© : ممیزاته ØŒ خصائصه ØŒ مصادره ØŒ قیمته العلمیة (قاهره ( بی تا. ) ) اثر Ù…ØÙ…د عبدالرØÛŒÙ… ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„تابعین : عرض Ùˆ دراسة مقارنة (ریاض 1420/1999) اثر Ù…ØÙ…دبن عبداللّه بن علی Ø®ÙØ¶ÙŽÛŒØ±ÛŒ ØŒ Ùˆ اثرالتطورالÙکری ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصرالعباسی (بیروت 1984) اثر مسلم عبداللّه آل Ø¬Ø¹ÙØ± نمونه هایی از این پژوهشهاست . همچنین به دلیل آنکه ØªÙØ³ÛŒØ± در قرن چهاردهم Ø´Ú©Ù„ÛŒ خاص به خود Ú¯Ø±ÙØª ØŒ به طوری Ú©Ù‡ مکتبی جدید در ØªÙØ³ÛŒØ± به شمار آمد، کتبی در این زمینه نگارش ÛŒØ§ÙØª ØŒ از جمله : اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصر الراهن (عمان 1402) اثر عبدالمجید عبدالسلام Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر (ریاض 1407) اثر Ùهدبن عبدالرØÙ…ان بن سلیمان رومی ØŒ Ùˆ عقل گرایی در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرن چهاردهم (قم 1379 Ø´ ) نوشتة شادی Ù†Ùیسی . گاهی نیز مکتب ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در یک سرزمین موضوع پژوهش قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ØŒ مانند: مدرسة Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ الاندلس (بیروت 1404) اثر مصطÙÛŒ ابراهیم مشینی . بعضی ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª بیش از همه به بررسی Ùˆ تØÙ„یل یکی از روشهای متداول ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اختصاص دارند، Ú©Ù‡ از آن جمله اند: Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للقرآن ÙÛŒ المیزان (بیروت 1411/1991) اثر اØÙ…د Ø¹Ù…Ø±Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± کلامی قرآن مجید (تهران 1370 Ø´ ) اثر Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† Ø±ÙˆØØ§Ù†ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„موضوعی بین النظریة والتطبیق (عمان 1418/1997) اثر ØµÙ„Ø§Ø Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ÙØªØ§Ø خالدی ØŒ المنهج البلاغی Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم (بیروت 1997) اثر ØØ³Ù† مسعود طویر، Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„لغوی للقران الکریم (ریاض 1422) اثر مساعدبن سلیمان بن ناصر طیار، المنهج البیانی ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم (مکتبة الانجلوالمصریة 1981) اثر کامل علی Ø³Ø¹ÙØ§Ù† . Ø´Ú©Ù„ سوم از پژوهشهایی Ú©Ù‡ موضوع آنها تØÙ„یل Ùˆ نقد روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است ØŒ Ù…Ù†ØØµØ± در یک ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ارزیابی Ùˆ تØÙ„یل روش Ù…ÙØ³Ø±Ù آن است . تاکنون کوششهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ در بارة نقد Ùˆ بررسی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± متقدم ØŒ متأخر Ùˆ معاصر اهل سنّت انجام Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ کتابهای متعددی در مورد روش شناسی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† تألی٠شده Ú©Ù‡ از آن جمله است : Ù…Ø¬Ø§Ù‡Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø± ÙˆØ§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره 1411) اثر اØÙ…داسماعیل نَوْÙÙŽÙ„ ØŒ ابن جریرالطبری Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره 1411) اثر Ù…ØÙ…دبکر اسماعیل ØŒ البغوی Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (عمان 1402) اثر Ø¹ÙØ§Ù عبدالغÙور، الزمخشری لغویاً Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù‹ (قاهره 1977) اثر مرتضی آیت اللّه زاده شیرازی ØŒ الرازی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù‹ (بغداد 1394) اثر Ù…ØØ³Ù† عبدالØÙ…ید، القاضی البیضاوی Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø± (دمشق 1407) اثر Ù…ØÙ…د Ø²ÙØÙŽÛŒÙ’Ù„ÛŒ ØŒ ابن تیمیه Ùˆ جهوده ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت 1405) اثر ابراهیم خلیل برکة ØŒ العجیب Ùˆ الغریب ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القران : ØªÙØ³ÛŒØ± ابن کثیر نموذجاً (تونس 2001) اثر ÙˆØÛŒØ¯ سَعْÙÛŒ ØŒ الا´لوسی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù‹ (بغداد 1388) اثر Ù…ØØ³Ù† عبدالØÙ…ید، القاسمی Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره 1411) اثر Ù…ØÙ…دبکر اسماعیل ØŒ منهج الامام عبده ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القران الکریم (قاهره ( بی تا. ) ) اثر عبداللّه Ù…ØÙ…ود Ø´ØØ§ØªÙ‡ ØŒ ÙÛŒ ظلال القران ÙÛŒ المیزان (جده 1406) اثر ØµÙ„Ø§Ø Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ÙØªØ§Ø خالدی ØŒ Ù…ØÙ…د عزة دروزة Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قران الکریم (ریاض 1414) اثر ÙØ±ÛŒØ¯ مصطÙÛŒ سلیمان . در مورد Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه نیز کتابهایی نوشته شده است ØŒ از جمله : الشیخ الطوسی Ù…ÙØ³Ù‘راً (قم 1378 Ø´ ) نوشتة Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† آل یاسین ØŒ طبرسی Ùˆ مجمع البیان (تهران 1361 Ø´ ) نوشتة ØØ³ÛŒÙ† کریمان Ùˆ الطباطبائی Ùˆ منهجه ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„میزان (تهران 1405) نوشتة علی اوسی . Ú¯ÙØªÙ†ÛŒ است Ú©Ù‡ بسیاری از ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª در این زمینه در قالب پایان نامه های دانشگاهی است Ùˆ تاکنون به چاپ نرسیده است (برای آگاهی از کتابهای تألی٠شده در بارة روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ نیز مشخصات پایان نامه ها رجوع کنید به دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ ج 2ØŒ ص 1806Ù€1820Ø› آشوری ØŒ همانجاها؛ ایازی ØŒ بخش «دراسات ØÙˆÙ„ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Â» در پایان معرÙÛŒ هر یک از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±). منابع : ØØ³ÛŒÙ† آشوری ØŒ «منابع Ùˆ کتابهای روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ »، بینات ØŒ سال 1ØŒ Ø´ 3 (پاییز 1373)ØŒ Ø´ 4 (زمستان 1373)ØŒ سال 2ØŒ Ø´ 1 (بهار 1374)Ø› آقابزرگ طهرانی Ø› Ù…ØÙ…ودبن عبداللّه آلوسی ØŒ Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ ØŒ بیروت : داراØÛŒØ§Ø¡Ø§Ù„تراث العربی ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن تیمیّه ØŒ مقدمة ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت : دارمکتبة الØÛŒØ§Ø© ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن عاشور (Ù…ØÙ…دطاهربن Ù…ØÙ…د)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ØªØØ±ÛŒØ± Ùˆ التنویر ØŒ تونس 1984Ø› ابن عطیه ØŒ Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø± الوجیز ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کتاب العزیز ØŒ ج 1ØŒ ( رباط ) 1395/1975Ø› ابن کثیر، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن العظیم ØŒ چاپ علی شیری ØŒ بیروت ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن یوس٠ابوØÛŒØ§Ù† غرناطی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ø¨ØØ± المØÛŒØ· ØŒ بیروت 1403/1983Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ادنه ÙˆÛŒ ØŒ طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ سلیمان بن ØµØ§Ù„Ø Ø®Ø²ÛŒ ØŒ مدینه 1417/1997Ø› امین Ø› Ù…ØÙ…دعلی ایازی ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† : ØÛŒØ§ØªÙ‡Ù… Ùˆ منهجهم ØŒ تهران 1414Ø› اسماعیل بغدادی ØŒ هدیة العارÙین ØŒ ج 1ØŒ در ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج 5Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ Ø› دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ به کوشش بهاءالدین خرمشاهی ØŒ تهران : دوستان ØŒ 1377 Ø´ ØŒ ذیل «کتابشناسی ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهی Ùˆ روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ » (از Ù…ØÙ…دعلی هاشم زاده )Ø› Ù…ØÙ…دبن علی داوودی ØŒ طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ بیروت 1403/1983ØŒ Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ قاهره 1409/1989Ø› ØØ³ÛŒÙ† بن Ù…ØÙ…د راغب اصÙهانی ØŒ مقدمة جامع Ø§Ù„ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مع ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ÙØ§ØªØØ© Ùˆ مطالع البقره ØŒ چاپ اØÙ…Ø¯ØØ³Ù† ÙØ±ØØ§Øª ØŒ کویت 1405/1984Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مناهجه ØŒ ریاض 1419Ø› Ù…ØÙ…د عبدالعظیم زرقانی ØŒ مناهل Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ قاهره ( 1980 ) Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت 1410/1990Ø› خالدبن عثمان سبت ØŒ قواعد Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± جمعاً Ùˆ دراسةً ØŒ جیزه ØŒ مصر 1421Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره 1967 ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم 1363 Ø´ Ø› همو، کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ مورسینگ ØŒ لیدن 1839ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران 1960Ø› اØÙ…دبن عبدالرØÛŒÙ… شاه ولی اللّه دهلوی ØŒ ترجمة الÙوز الکبیر ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ نقله من Ø§Ù„ÙØ§Ø±Ø³ÛŒØ© الی العربیة Ù…ØÙ…د منیر دمشقی ØŒ هند 1385/1965Ø› Ù…ØÙ…دبن لطÙÛŒ صباغ ØŒ بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت 1408/1988Ø› اØÙ…دبن مصطÙÛŒ طاشکوپری زاده ØŒ کتاب Ù…ÙØªØ§Ø السعادة Ùˆ Ù…ØµØ¨Ø§Ø Ø§Ù„Ø³ÛŒØ§Ø¯Ø© ØŒ ج 1ØŒ ØÛŒØ¯Ø±Ø¢Ø¨Ø§Ø¯ دکن 1397/1977Ø› طبری ØŒ جامع Ø› مساعدبن سلیمان طیار، ÙØµÙˆÙ„ ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ ریاض 1420/1999Ø› علی بن سلیمان عبید، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم : اصوله Ùˆ ضوابطه ØŒ ریاض 1418/ 1998Ø› عبدالرØÛŒÙ… عقیقی بخشایشی ØŒ طبقات Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه ØŒ قم 1371Ù€ 1376 Ø´ Ø› علوم القرآن عند Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ قم : مرکز Ø§Ù„Ø«Ù‚Ø§ÙØ© Ùˆ المعار٠القرآنیة ØŒ 1374Ù€1375 Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن شاه مرتضی Ùیض کاشانی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„صاÙÛŒ ØŒ چاپ ØØ³ÛŒÙ† اعلمی ØŒ بیروت ?( 1399/ 1979 ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª مشهد ( بی تا. ) Ø› رØÛŒÙ… قاسمی ØŒ «کاستی ها Ùˆ ناراستی ها در طبقات Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه »، آینة پژوهش ØŒ سال 11ØŒ Ø´ 65 (آذرـ دی 1379)Ø› Ù…ØÙ…د جمال الدین قاسمی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قاسمی ØŒ المسمی Ù…ØØ§Ø³Ù† التأویل ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د ÙØ¤Ø§Ø¯ عبدالباقی ØŒ بیروت 1398/1978Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د قرطبی ØŒ الجامع لاØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ بیروت : دارالÙکر، ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد 1418Ù€1419Ø› عادل نویهض ØŒ معجم Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† من صدرالاسلام ØØªÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ§Ø¶Ø± ØŒ بیروت 1409/1988. / مهرداد عباسی / 14) خاورشناسان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±. ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهی خاورشناسان ØŒ بر اساس Ù†ØÙˆØ© مطالعات Ùˆ آشنایی آنها با اسلام ØŒ به چند دوره تقسیم Ù…ÛŒ شود. آغاز مطالعات قرآنی ØŒ ردیه نویسی کشیشان مسیØÛŒ بر ضد اسلام است . این دوره از اواخر قرن اول هجری آغاز شد Ùˆ مشخصاً به ÙØ¹Ø§Ù„یتهای یوØÙ†Ø§ÛŒ دمشقی * (Ø 35Ù€132/ Ø 655Ù€750) در این زمینه Ù…ÛŒ توان اشاره کرد. ÙˆÛŒ ردیه ای بر اسلام نوشت Ùˆ در آن مطالبی در بارة قرآن آورد (ساهاس ØŒ ص 74ØŒ90Ù€93). ÙˆÛŒ ظاهراً با عربی آشنایی داشته Ùˆ از متن اصلی قرآن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ Ù…ÛŒ کرده است (ورستیخ ØŒ ص 54Ø› قس ساهاس ØŒ ص 46). در چندین سدة بعد، تنها آگاهی غربیان از قرآن ØŒ ردیه های کشیشانی بود Ú©Ù‡ اطلاعات خود را عموماً از منابع دست دوم Ùˆ ردیه های دیگر Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ بودند (ورستیخ ØŒ ص 55Ø› برای Ùهرست ردیه ها رجوع کنید به دانیل ص 414Ù€ 438Ø› بوبتسین ØŒ ص 195ØŒ 202Ù€204). نقطة عط٠این دوره ØŒ ترجمة کامل قرآن به لاتینی به دستور پطرس مکرم (485Ù€551/ 1092Ù€1156) در ØØ¯ÙˆØ¯ 537 Ù€ 538/ 1143 بود (ورستیخ ØŒ همانجا؛ بوبتسین ØŒ ص 194Ø› دانیل ØŒ ص 22Ø›ÙÙˆÚ© ØŒ ص 15Ù€19). این ترجمه همراه با چند متن دیگر، از جمله دو ردیة پطرس مکرم Ùˆ نوشته هایی از پطرس آلÙونسی * (متوÙÛŒ 534/ 1140)ØŒ نخستین اثر جامع در بارة قرآن Ùˆ اسلام بود Ùˆ نقش مهمی در Ø´Ú©Ù„ دادن ذهنیت اروپاییان در باب اسلام داشت (رضوان ØŒ ص 42Ø› نیز رجوع کنید به ترجمة قرآن * ØŒ بخش 3: به زبانهای دیگر). مطالعات قرآنی با چاپ تاریخ قرآن * نولدکه در 1276Ù€ 1277/ 1860ØŒ وارد مرØÙ„Ø© جدیدی شد. این کتاب ØŒ به سبب جامعیت Ø·Ø±Ø Ù…Ø¨Ø§ØØ« قرآنی آن ØŒ در پرداختن Ù…ØÙ‚قان غربی به مطالعات قرآنی بسیار مؤثر بوده است . سنّت قرآن پژوهی آلمان متأثر از Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ùقه اللغه Ùˆ مطالعات انجیلی بود. نخست گوستاو Ùلوگل (1218Ù€1287/ 1802Ù€1870) متن قرآن را در 1250/ 1834 منتشر کرد Ùˆ در 1258/ 1842ØŒ > معجم قرآن < را برای آن ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آورد (رضوان ØŒ ص 46). قرآن پژوهان پس از نولدکه ØŒ همچون اوتو پرتسل * (Ø 1311Ù€ 1360/ 1893Ù€1941) Ùˆ گوتهل٠برگشترسر * (1303Ù€1352/ 1886Ù€ 1933)ØŒ از شاگردان نولدکه Ùˆ متأثر از پژوهشهای ÙˆÛŒ بودند. Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ مربوط به Ùقه اللغه Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± در آثار رودی پارت * (1319Ù€1403/ 1901Ù€ 1983) Ùˆ رژیس بلاشر * (1318Ù€1393/ 1900Ù€1973) Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ است . رودی پارت در ترجمة قرآن به مطالعات تطبیقی کاربرد کلمات در قرآن توجه کرد Ùˆ گزارشی از تØÙ‚یقات خود را در کتاب٠> Ùهرست Ùˆ Ø´Ø±Ø Ù…Ø¨Ø§ØØ« هم موضوع قرآن < به چاپ رساند. بلاشر در ترجمة قرآن Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¹Ø¨Ø§Ø±Ø§Øª مبهم آن از اشعار عربی دورة جاهلیت Ùˆ متون ادبی بهره برد (رضوان ØŒ ص 47). از دیگر قرآن پژوهان این دوره ØŒ آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ * ( Ù€1384/ Ù€1964)ØŒ ریچارد بل (1293Ù€1371/ 1876Ù€1952)ØŒ آلÙونس مینگانا ØŒ Ùˆ چارلز کاتلر توری بودند. برای قرآن پژوهان این دوره ØŒ مسئلة تبیین Ùˆ شناخت منابع قرآن در نقل مطالب عهدینی Ùˆ دیگر کتابهای مقدس اهمیت ویژه ای داشت ( رجوع کنید به برگ نیسی ØŒ ص 99). پرسش قرآن پژوهان این بود Ú©Ù‡ در قرآن تا Ú†Ù‡ اندازه از منابع یهودی Ùˆ مسیØÛŒ Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ شده است . نخستین بار آبراهام گایگر در کتاب > آنچه Ù…ØÙ…د از یهود اخذ کرده < این موضوع را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯ ( رجوع کنید به رضوان ØŒ ص 46 Ùˆ پانویس 40). ÙØ¹Ø§Ù„ترین خاورشناس این دوره آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ بود Ú©Ù‡ مقدمة Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø± الوجیز ابن عطیة اندلسی (متوÙÛŒ 546) Ùˆ المبانی ÙÛŒ نظم المعانی را در کتاب مقدمتان ÙÛŒ علوم القرآن (قاهره ØŒ چاپ اول 1954ØŒ چاپ دوم 1972) به چاپ رساند Ùˆ دو مقاله در بارة الهدایة Ùˆ Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن بالقرآن (ØªÙØ³ÛŒØ± توقی٠شدة Ù…ØÙ…د ابوزید، Ù…ÙØ³Ø± معاصر مصری ) نوشت (کریمی نیا، ص 401Ø› در بارة این ØªÙØ³ÛŒØ± رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج 2ØŒ ص 584 Ù€600). از اوایل دهة 1330 Ø´ / 1950ØŒ مطالعات قرآنی ØŒ از ØÛŒØ« توجه به مسائل ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ تØÙˆÙ„اتی ÛŒØ§ÙØª . تغییرات ØØ§ØµÙ„ از جریانهای نوگرا در ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ ØŒ Ú©Ù‡ در مصر آغاز شده بود، مورد علاقة خاورشناسان قرار Ú¯Ø±ÙØª . قرآن پژوهان غربی نیز به ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ علمی Ùˆ ادبی در مصر توجه کردند. یکی از مهمترین پژوهشگرانی Ú©Ù‡ در این ØÙˆØ²Ù‡ مطلب نوشت ØŒ ژاک ژومیه بود. ÙˆÛŒ در بارة ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„منار نوشتة Ù…ØÙ…د رشیدرضا (متوÙÛŒ 1314 Ø´ / 1935) بر پایة تقریرات Ù…ØÙ…د عبده (متوÙÛŒ 1323/ 1905)ØŒ آرای امین خولی (بنیانگذار جنبش ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی قرآن در مصر)ØŒ الجواهر ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن طَنْطاوی جوهری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± علمی Ùˆ جنبش ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ مصر بین سالهای 1326 تا 1330 Ø´ / 1947Ù€1951 مقاله نوشت (ریپین ØŒ ص 236Ù€ 237). مهمترین پژوهش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در اوایل قرن بیستم ØŒ بعد از تاریخ قرآن نولدکه ØŒ کتاب > گرایشها در ØªÙØ³ÛŒØ± اسلامی < نوشتة ایگناتس گولدتسیهر بود. یوهانس مارینوس سیمون بالیون در تکمیل ÙØµÙ„ آخر کتاب گولدتسیهر، جنبش ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ مصر میان سالهای 1300Ù€1380/1880Ù€1960 را بررسی کرده است . بالیون در مطالعة خود به بررسی آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù†ÛŒ چون Ù…ØÙ…داØÙ…د خَلَ٠اللّه ØŒ Ù…ØÙ…دکامل ØØ³ÛŒÙ† Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اردو زبانی چون ابوالکلام آزاد پرداخته است . یوهانس جانسن نیز در بارة ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ در مصر کتابی نوشته است با عنوان > ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن در مصر جدید < . تک نگاری در بارة Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ از دیگر پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاورشناسان است . در این تØÙ‚یقات ØŒ زندگی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ شیوه های ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ آرای خاص آنان ØŒ مورد Ø¨ØØ« قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است . از این مطالعات Ù…ÛŒ توان به تØÙ‚یقات مارک شارتیه ØŒ ÙØ±ÛŒÙ„ند Ø§Ø¨ÙØª ØŒ عیسی بÙلاطه ØŒ ایوÙÙ† یازبک ØØ¯Ø§Ø¯ Ùˆ دیونگ اشاره کرد. مارک شارتیه در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± مصطÙÛŒ Ù…ØÙ…ود ( مجادلة Ù„Ùهم عصری للقرآن ) Ùˆ Ù…ØÙ…داØÙ…د خل٠اللّه مقالاتی منتشر کرده است (انیس ØŒ ص 60). ÙØ±ÛŒÙ„ند ابت Ùˆ چارلز آدامز ØŒ تÙهیم القرآن ابوالاعلی مودودی ØŒ عیسی بلاطه ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی با تکیه بر آرای عایشه عبدالرØÙ…ان بنت الشّاطی ( Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± البیانی للقرآن الکریم )ØŒ یازبک ØØ¯Ø§Ø¯ØŒ ÙÛŒ ظلال القرآن سیدقطب Ùˆ دیونگ جواهر طَنْطاوی جوهری را بررسی کرده اند (ریپین ØŒ ص 237). در سالهای اخیر، روش دیگری در مطالعات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ به وجود آمده است Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان آن را «آیه پژوهی » نامید Ùˆ به دو دسته تقسیم کرد: آیه پژوهی٠Ùقهی Ù€ کلامی Ùˆ آیه پژوهی٠تاریخی . در این روش ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± آیه با توجه به اهمیت Ùقهی ØŒ کلامی ØŒ یا تاریخی٠آن در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± گوناگون بررسی Ù…ÛŒ شود. این روش در واقع بازسازی Ùهم تاریخی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† مسلمان از آیات قرآن است . مقالات جان برتن Ùˆ هاوتینگ نمونه ای از مطالعات آیه پژوهی با تکیه بر Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ùقهی Ù€ کلامی است . برخی مقالات اوری روبین مثالهایی از مقالات آیه پژوهی تاریخی اند ( رجوع کنید به کریمی نیا، ص 422Ù€423). برخی مقالات اندرو ریپین در ØÙˆØ²Ø© آیه پژوهی به صورت کتابی با نام > قرآن Ùˆ سنّت ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آن < منتشر شده است . بررسی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن ØŒ همچون ØªÙØ³ÛŒØ± جامع البیان عن تأویل Ø¢ÛŒ القرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± هودبن Ù…ÙØÙŽÚ©Ù‘ÙŽÙ… Ù‡Ùوّاری اباضی Ùˆ Ù…ÙقاتÙÙ„ بن سلیمان Ùˆ برخی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± دیگر، موضوع تØÙ‚یقات Ù…ÙØµÙ‘Ù„ کلود ژیلیو بوده است ( ایندکس اسلامیکوس 1997 ØŒ ص 36Ø› کریمی نیا، ص 392Ù€394). در پژوهش متون کهن ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ دو شیوه میان خاورشناسان وجود دارد: شیوة اول ØŒ بررسی Ùˆ تØÙ„یل اَسناد روایات در متون ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است . این روش مبتنی است بر تجزیه Ùˆ تØÙ„یل مطالب نقل شده در کتابهای Ø´Ø±Ø Ø§ØÙˆØ§Ù„ Ùˆ مقایسة سلسله سند روایات در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± گوناگون . از جملة این تØÙ‚یقات ØŒ مقالات آیزیا گولدÙلد در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± ابن عباس Ùˆ مقاتل بن سلیمان Ùˆ مقالات ÙØ±Ø¯ لیم هویز در بارة Ù…ÙØ¬Ø§Ù‡Ùدبن جَبْر Ùˆ ØÙŽÙ…َدی صَمّود در بارة ÛŒØÛŒÛŒ بن سلام (متوÙÛŒ 200) است (ریپین ØŒ ص 229Ù€230). شیوة دوم ØŒ تØÙ„یل ادبی متن ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± است . این شیوه ØŒ ادامة کار گولدتسیهر در جعلی دانستن متون روایی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است Ùˆ بر آن است Ú©Ù‡ با Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از معیارهای ادبی ØŒ تاریخ جعل روایات را مشخص کند. جان ونسبرا ØŒ مبدع این شیوه ØŒ Ø´Ú©Ù„ گیری روند ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ را در پنج مرØÙ„Ø© روایی ØŒ Ùقهی ØŒ متنی ØŒ بلاغی Ùˆ تمثیلی دانسته Ùˆ مشخصات هر مرØÙ„Ù‡ را ذکر کرده است (ص 119Ù€227Ø› نیز رجوع کنید به > دایرة المعار٠دین < ØŒ ذیل Â«ØªÙØ³ÛŒØ±Â»). مطالعات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ باتوجه به مسائل کلامی ØŒ موضوع چند تØÙ‚یق بوده است ØŒ از جمله مقالة Ù…Ø§Ù†ÙØ±Ø¯ گوتس در بارة تأویلات القرآن ابومنصور Ù…Ø§ØªÙØ±ÛŒØ¯ÛŒ (متوÙÛŒ 333) Ùˆ کتاب مایرمیخائیل Ø¨ÙŽØ±Ø§ÙŽØ´ÙØ± در بارة ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن امامیه . ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ موضوع Ø¨ØØ« گرهارت باورینگ ØŒ میشل آلار ØŒ پول نویا ØŒ گراملیش Ùˆ گریل بوده است . مناخیم قسطر ØŒ خوری ØŒ ژرار لوکنت Ùˆ گوردن نیوبی ØŒ قصص الانبیاء Ùˆ مطالب مشابه عهدین را در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اسلامی بررسی کرده اند (ریپین ØŒ ص 234). از کتابهایی Ú©Ù‡ در این ØÙˆØ²Ù‡ نوشته شده ØŒ > Ø§ÙØ³Ø§Ù†Ù‡ های انجیلی Ùˆ ÙØ±Ø§ انجیلی در ادبیات عامیانة اسلامی < نوشتة ØÛŒÛŒÙ… شوارتس باوم است . این کتاب ØŒ به رغم ضعی٠بودن Ùˆ Ú©Ù… مایگی اش ØŒ به سبب آمدن کتاب شناسی Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ از منابع این ØÙˆØ²Ù‡ در آن ØŒ اهمیت ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ دارد (همانجا). برانون ویلر (یکی دیگر از Ù…ØÙ‚قان این ØÙˆØ²Ù‡ ) Ùˆ اسکات نوگل ØŒ > ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ تاریخی٠انبیا در اسلام Ùˆ یهودیت < را منتشر کردند Ùˆ در مقدمة آن ØŒ کتاب شناسی Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ از آثار این ØÙˆØ²Ù‡ آوردند. ویلر در کتاب > انبیا در قرآن : مقدمه ای بر قرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ مسلمانان < ØŒ میان آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اسلامی Ùˆ ادبیات انجیلی مطالعه ای تطبیقی انجام داد. مهمترین پژوهش ویلر، کتاب > موسی در قرآن Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اسلامی < است Ú©Ù‡ در مجموعة مطالعات٠قرآنی٠انتشارات کرزن منتشر شده است . بازسازی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± غیرموجود یکی دیگر از موضوعات مورد توجه خاورشناسان بوده است . تØÙ‚یق Ù…ÙØµÙ‘Ù„ دانیل ژیماره در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ابوعلی Ø¬ÙØ¨Ù‘ایی نمونه ای از این مطالعات است . چاپ Ùˆ تصØÛŒØ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرآن ØŒ چندان مورد توجه خاورشناسان نبوده است Ùˆ در این زمینه Ùقط این آثار شایان ذکرند: چاپ مقدمة المبانی Ùˆ Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø± الوجیز به کوشش آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ ØŒ چاپ مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ú©Ø´Ù Ùˆ البیان ثعلبی (متوÙÛŒ 427) Ùˆ خمس مائة آیة من القرآن مقاتل بن سلیمان به کوشش آیزیا گولدÙلد. کتاب > گرایشها در ØªÙØ³ÛŒØ± اسلامی < گولدتسیهر، به سبب Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ جامع آن در بارة Ø´Ú©Ù„ گیری دانش ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مکاتب ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ از زمان انتشار تاکنون مرجع Ù…ØÙ‚قان بوده است . این کتاب کاستیهایی دارد Ú©Ù‡ موجب نگارش مقالات Ùˆ آثار تØÙ‚یقاتی برای تکمیل آن شده است ( > Ø±Ù‡ÛŒØ§ÙØªÙ‡Ø§ÛŒÛŒ به تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن < ØŒ مقدمة ریپین ØŒ ص 1). نیاز به متنی Ú©Ù‡ جانشین کتاب گولدتسیهر شود، سبب شد Ú©Ù‡ در 1364 Ø´ / 1985 در دانشگاه کالگاری همایشی برگزار شود. مقالات عرضه شده در آن همایش ØŒ با نام > Ø±Ù‡ÛŒØ§ÙØªÙ‡Ø§ÛŒÛŒ به تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن < منتشر شده است . جلد بیست وپنجم از مجموعة چهل ÙˆÙ‡ÙØª جلدی > Ø´Ú©Ù„ گیری جهان اسلام < ØŒ نیز ØØ§ÙˆÛŒ برخی مقالات مهم ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاورشناسان است Ú©Ù‡ به کوشش اندرو ریپین با نام > قرآن : Ø´Ú©Ù„ گیری ØªÙØ³ÛŒØ± < گردآوری شده است . عادل تئودور خوری ØŒ کشیش کاتولیک Ùˆ مترجم قرآن ØŒ Ú©Ù‡ در دانشکدة الاهیات دانشگاه مونستر آلمان تدریس Ù…ÛŒ کند، قرآن کریم را به آلمانی ترجمه Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± کرده Ú©Ù‡ در دوازده جلد منتشر شده است . ÙˆÛŒ ابتدا متن آیه ØŒ سپس ترجمة آن Ùˆ بعد از آن ØªÙØ³ÛŒØ± آیات را آورده Ùˆ از موضوعات مورد توجه او، نکات صرÙÛŒ Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ اسباب نزول آیات بوده است . خوری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بیضاوی ØŒ ابن کثیر، ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ شیخ طوسی ØŒ علامه طباطبائی Ùˆ دیگر ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بهره برده است . کتاب شناسیهایی نیز از تØÙ‚یقات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاورشناسان تهیه شده است ØŒ از جمله کتاب شناسی مطالعات قرآنی به زبانهای اروپایی (تهران 1380) تألی٠مرتضی کریمی نیا، آثار منور اØÙ…د انیس Ùˆ اندرو ریپین ØŒ Ùˆ گزارش کوتاه نجیب عقیقی ( رجوع کنید به ج 3ØŒ ص 531 Ù€541). منابع : کاظم برگ نیسی ØŒ «واژه های دخیل قرآن Ùˆ دیدگاهها»، معار٠، دورة 12ØŒ Ø´ 1 Ùˆ2 (ÙØ±ÙˆØ±Ø¯ÛŒÙ† Ù€ آبان 1374)Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ بیروت 1407/ 1987Ø› نجیب عقیقی ØŒ المستشرقون ØŒ قاهره 1980Ù€1981Ø› یوهان ÙÙˆÚ© ØŒ تاریخ ØØ±Ú©Ø© الاستشراق : الدراسات العربیة والاسلامیة ÙÛŒ اوروبا ØØªÛŒ بدایة القرن العشرین ØŒ نقله عن الالمانیة عمر لطÙÛŒ عالم ØŒ بیروت 2001Ø› مرتضی کریمی نیا، «کتاب شناسی مطالعات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در زبانهای اروپایی »، ÙØµÙ„نامة پژوهشهای قرآنی ØŒ سال 7ØŒ Ø´ 25 Ùˆ 26 (بهار Ùˆ تابستان 1380)Ø› Munawar Ahmad Anees, "Islamic studies-publish and perish? book and periodical citations on tafs ¦ â r al-Qur'a ¦ n in Western languages", The Muslim world book review , vol. 5, no. 2 (Winter 1985); Approaches to the history of the interpretation of the Qur'a ¦ n , ed. Andrew Rippin, Oxford: Clarendon Press, 1988; Hartmut Bobzin,"Latin translations of the Koran: a short overview", Der Islam , vol. 70, no. 2 (1993); Norman Daniel, Islam and the West: The making of an image , Oxford 1993; The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliada, New York 1987, s.v. "Tafsir" (by Andrew Rippin); Index Islamicus 1997 , compiled and edited by G. J. Roper and C. H. Bleaney, London 1999; E. A. Rezvan, "the Qur'a ¦ n and its world: VIII/1. Contra legem sara cenorum: the Qur'a ¦ n in Western Europe", Manuscripta Orientalia , vol. 4, no. 4 (Dec. 1998); Andrew Rippin, "The present status of tafs ¦ â r studies", The Muslim world , LXXII, nos.3-4 (July - Oct.1982); Daniel J. Sahas, John of Damascus on Islam: the heresy of the Ishmaelites , Leiden 1972; Kees Versteech, "Greek translations of the Qur'a ¦ n in Christian polemics (9th century A. D.)", ZDMG , vol. 141, no. 1 (1991); John Wansbrough, Quranic studies: sources and methods of scriptural interpretation , Oxford 1977. / Ù…ØÙ…دکاظم رØÙ…تی /
">
×
مكتبة المنتقم عليه السلام
4.8 ★ مجاني
تثبيت
دانشنامه جهان اسلام - بنیاد دائرة المعارف اسلامی - الصفحة ٣٦٩٨
ØªÙØ³ÛŒØ± ، دانش Ø´Ø±Ø Ùˆ تبیین آیات قرآن Ú©Ù‡ از عهد نزول ÙˆØÛŒ با شخص پیامبر آغاز شده Ùˆ پس از رØÙ„ت آن ØØ¶Ø±Øª ØŒ بتدریج بسط Ùˆ تنوع ÛŒØ§ÙØªÙ‡ Ùˆ گرایشها Ùˆ روشهای مختل٠در این ØÙˆØ²Ù‡ پدید آمده است . علاوه بر ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آمدن آثار ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ به عربی Ùˆ ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ Ùˆ سایر زبانها، در طول چهارده قرن ØŒ مبانی Ùˆ قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± نیز از دیرباز تدوین گردیده Ùˆ به استقلال یا در مقدمة ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± عرضه شده است . این مقاله از دو منظر تاریخی Ùˆ موضوعی به این Ù…Ø¨ØØ« پرداخته Ùˆ مشتمل است بر: ١) کلیات ٢) ØªÙØ³ÛŒØ± پیامبر ٣) ØªÙØ³ÛŒØ± اهل بیت ٤) ØªÙØ³ÛŒØ± ØµØØ§Ø¨Ù‡ ٥) ØªÙØ³ÛŒØ± تابعین ٦) ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور ٧) ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی ٨) ØªÙØ³ÛŒØ± Ùقهی ٩) ØªÙØ³ÛŒØ± عقلی Ù€ کلامی ١٠) ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ١١) ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ١٢) ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ گرایشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ جدید ١٣) پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در جهان اسلام ١٤) خاورشناسان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± ١) کلیات واژه . ØªÙØ³ÛŒØ± در لغت به معنای Ø§ÛŒØ¶Ø§Ø Ùˆ تبیین است . در بارة ریشة این کلمه دو رأی وجود دارد: نخست آنکه این واژه از مادّة ÙØ³Ø± Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ شده است . لغویان برای این مادّه معانی متعددی ذکر کرده اند، از جمله بیان Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¯Ø§Ø¯Ù† (جوهری Ø› ابن ÙØ§Ø±Ø³ Ø› ابن منظور؛ ذیل Â«ÙØ³Ø±Â»)ØŒ آشکار ساختن امر پوشیده (ابن منظور؛ Ùیروزآبادی Ø› مرتضی زبیدی ØŒ ذیل Â«ÙØ³Ø±Â») Ùˆ Ú©Ø´Ù Ùˆ اظهار معنای معقول (راغب اصÙهانی ØŒ ١٣٣٢ Ø´ Ø› مرتضی زبیدی Ø› ذیل Â«ÙØ³Ø±Â»Ø› برای معانی دیگر رجوع کنید به ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒØ¯ÛŒ Ø› جوهری Ø› ابن ÙØ§Ø±Ø³ Ø› ابن منظور؛ ذیل Â«ÙØ³Ø±Â»Ø› زرکشی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٤٧Ù€ ١٤٨) Ú©Ù‡ همة این معانی در Ù…Ùهوم «تبیین Ùˆ آشکار ساختن Ùˆ اظهار کردن » مشترک اند. برخی Â«ÙØ³Ø±Â» Ùˆ Â«ØªÙØ³ÛŒØ±Â» را متراد٠یکدیگر دانسته اند (ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒØ¯ÛŒ Ø› ابن درید؛ جوهری Ø› ابن ÙØ§Ø±Ø³ Ø› ابن منظور؛ Ùیروزآبادی Ø› مرتضی زبیدی Ø› ذیل Â«ÙØ³Ø±Â») اما به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ ــ به دلیل خصوصیت معنایی باب ØªÙØ¹ÛŒÙ„ Ú©Ù‡ اغلب در معنای مبالغه Ùˆ تکثیر است (رضی الدین استرآبادی ØŒ قسم ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ٩٢) Ùˆ با توجه به معانی ذکر شده برای Â«ØªÙØ³ÛŒØ±Â» در کتب لغت (برای نمونه رجوع کنید به ابن منظور؛ Ùیروزآبادی Ø› مرتضی زبیدی Ø› ذیل Â«ÙØ³Ø±Â») ــ واژة ØªÙØ³ÛŒØ± مبالغة معنای Ùَسر (Ùیّومی Ø› شرتونی Ø› ذیل Â«ÙØ³Ø±Â») Ùˆ به معنای آشکار نمودن مطالب معنوی Ùˆ معقول همراه با سعی Ùˆ اجتهاد باشد ( رجوع کنید به ابن عاشور، ج ١ØŒ ص ١٠Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ١ØŒ ص ١٣Ù€١٤). دیدگاه دوم آن است Ú©Ù‡ این واژه مشتق از Â«Ø³ÙØ±Â» Ùˆ مقلوب آن است ( مقدمتان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ ص ١٧٣Ø› Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØªÙˆØ رازی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٣Ù€٢٤Ø› زرکشی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٤٧Ø› سیوطی ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٩٢Ø› طریØÛŒ ØŒ ذیل Â«ÙØ³Ø±Â»). این قول علاوه بر آنکه مبتنی بر قاعدة اشتقاق کبیر Ù…ÛŒ باشد Ú©Ù‡ در زبان عرب رایج است ( رجوع کنید به تهانوی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٠٧Ø› ØµØ§Ù„Ø ØŒ ٢٠٠٠ØŒ ص ١٨٦)ØŒ ناشی از آن است Ú©Ù‡ برخی از لغت شناسان معنای اصلی مادّة Ø³ÙØ± را Ú©Ø´Ù Ùˆ آشکار شدن دانسته اند (ابن ÙØ§Ø±Ø³ Ø› ابن منظور؛ ذیل Â«Ø³ÙØ±Â»)ØŒ با این ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ú©Ù‡ دو مادّه ØŒ علاوه بر Ù„ÙØ¸ ØŒ در معنا نیز مشابه اند. اما بررسی موارد استعمال این دو مادّه نشان Ù…ÛŒ دهد Ú©Ù‡ اولی بیشتر در مورد اظهار معنای معقول Ùˆ آشکار کردن مطالب معنوی Ùˆ دومی برای آشکار نمودن اشیای خارجی Ùˆ Ù…ØØ³ÙˆØ³ Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ Ù…ÛŒ شود (برای نمونه های کاربرد این دو واژه در زبان عربی رجوع کنید به ابن منظور؛ Ùیّومی Ø› مرتضی زبیدی ØŒ ذیل Â«ÙØ³Ø±Â»ØŒ Â«Ø³ÙØ±Â»). چنانکه راغب اصÙهانی * کاربرد اولی را برای بیان معنای معقول (١٣٣٢ Ø´ ØŒ همانجا) Ùˆ کاربرد دومی را مختص به اعیان مادّی Ùˆ خارجی (همان ØŒ ذیل Â«Ø³ÙØ±Â») دانسته است Ùˆ امین خولی * ( دایرة المعار٠الاسلامیة ØŒ ج ٩ØŒ ص ٤١١) نیز همین نظر را تأیید کرده ØŒ ضمن اینکه در اشتقاق واژة ØªÙØ³ÛŒØ± از هر یک از این دو مادّه ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ قائل نیست زیرا هر دو در معنای «کش٠و اظهار» مشترک اند ( رجوع کنید به همانجا). اکثر لغویان معتقد به دیدگاه نخست اند Ùˆ در کتب خود به دیدگاه دوم اشاره ای نکرده اند (برای نمونه رجوع کنید به ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒØ¯ÛŒ Ø› ابن درید؛ جوهری Ø› ابن ÙØ§Ø±Ø³ Ø› ابن منظور؛ مرتضی زبیدی Ø› ذیل Â«ÙØ³Ø±Â»ØŒ Â«Ø³ÙØ±Â»). همچنین Ú¯ÙØªÙ‡ شده Ú©Ù‡ اصل واژة ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ سریانی است Ú©Ù‡ در متون قدیمی٠این زبان به معنای Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ú©ØªØ§Ø¨ مقدّس ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† به کار Ø±ÙØªÙ‡ است (Ø¬ÙØ±ÛŒ ØŒ ص ٩٢Ø› نیز رجوع کنید به شهیدی ØŒ ص ١٣٢). واژة ØªÙØ³ÛŒØ± تنها یک بار در قرآن (ÙØ±Ù‚ان : ٣٣) به کار Ø±ÙØªÙ‡ است Ú©Ù‡ در آن خطاب به پیامبر اکرم Ú¯ÙØªÙ‡ شده Ú©Ù‡ مشرکان Ù…Ú©Ù‡ ØŒ در مقام ایراد Ùˆ بهانه آوری نسبت به رسالت پیامبر اسلام Ùˆ قرآن به هر مَثلی دست یازند، خدا در برابر آنان پاسخی Ù…ÛŒ آورد Ú©Ù‡ هم ØÙ‚ است هم مطلب را به بهترین وجه (Ø§ÙŽØØ³Ù† ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù‹) ارائه Ù…ÛŒ کند ( رجوع کنید به طبرسی Ø› طباطبائی ØŒ ذیل آیه ). اگر Ú†Ù‡ آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† در ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…Ø¹Ù†Ø§ÛŒ Â«ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù‹Â» در این آیه مختل٠است ØŒ بیشتر آنان ØŒ این واژه را به معناهایی نظیر بیان ØŒ Ú©Ø´Ù ØŒ ØªÙØµÛŒÙ„ Ùˆ دلالت Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ اند (برای نمونه رجوع کنید به طبری Ø› بغوی Ø› زمخشری Ø› طبرسی Ø› Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØªÙˆØ رازی Ø› آلوسی Ø› ذیل آیه Ø› برای ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر رجوع کنید به بابایی Ùˆ دیگران ØŒ ص ١٠Ù€١٢). Ø§ØµØ·Ù„Ø§Ø . ØªÙØ³ÛŒØ± در Ø§ØµØ·Ù„Ø§Ø Ø¹Ø§Ù… به Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ú©ØªØ§Ø¨Ù‡Ø§ÛŒ علمی Ùˆ ادبی Ùˆ ÙلسÙÛŒ اطلاق Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به د. اسلام ØŒ چاپ اول ØŒ ذیل واژه )ØŒ چنانکه آثار مکتوب در Ø´Ø±Ø Ú©ØªØ§Ø¨Ù‡Ø§ÛŒ دانشمندانی چون ارسطو Ùˆ اقلیدس Ùˆ نیز Ø´Ø±Ø Ø¨Ø±Ø®ÛŒ سخنان Ùˆ اشعار مهم به این نام خوانده شده است (برای نمونه رجوع کنید به Ù‚ÙÙØ·ÛŒ ØŒ ص ٩٧ØŒ ٩٩Ù€١٠٠ØŒ ٢٧٥ØŒ ٢٨٨Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ١ØŒ ستون ٤٦٢Ø› آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ٤ØŒ ص ٣٤٦Ù€٣٥١). همچنین ØªÙØ³ÛŒØ± یکی از صنایع ادبی است . در این صنعت ØŒ شاعر یا گوینده آنچه را Ú©Ù‡ در آغاز به صورت مبهم یا مجمل آورده ØŒ Ø´Ø±Ø Ù…ÛŒ دهد (ابن رشیق ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٥Ø› ÛŒØÛŒÛŒ بن ØÙ…زه یمنی ØŒ ج ٣ØŒ ص ١١٤Ù€ ١١٥Ø› نیز رجوع کنید به ابن عاشور، ج ١ØŒ ص ١٠Ø› > دایرة المعار٠دین < ØŒ ج ١٤ØŒ ص ٢٣٦)ØŒ اما به دلیل کثرت استعمال ØªÙØ³ÛŒØ± در بیان معانی Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ عبارات قرآن ØŒ این واژه ØŒ به تنهایی Ùˆ بدون ذکر قرینه ØŒ در عر٠دانشمندان اسلامی Ùˆ همة مسلمانان بر ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن دلالت Ù…ÛŒ کند. در بارة «علم » بودن ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ دانشمندان علوم قرآنی اختلا٠نظر دارند. ابن عاشور (ج ١ØŒ ص ١٢) علم دانستن ØªÙØ³ÛŒØ± را نوعی ØªØ³Ø§Ù…Ø Ù…ÛŒ داند Ùˆ معتقد است Ú©Ù‡ دانشمندان علوم اسلامی قبل از تدوین هر علمی به ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن پرداختند Ùˆ بر اثر کثرت Ú¯ÙØªÚ¯Ùˆ Ùˆ ممارست در این ÙÙ† ØŒ بتدریج دارای ملکة Ùهم اسلوبها Ùˆ ظرای٠نظم قرآن شدند. آنان از این طریق به مجموعة دانشهایی دست ÛŒØ§ÙØªÙ†Ø¯ Ú©Ù‡ البته بیشترین ارتباط را با قرآن داشت Ùˆ به همین دلیل بود Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± علم نامیده شد (ص ١٣). اختلا٠ذکر شده ØŒ موجب ØªÙØ§ÙˆØª در Ù†ØÙˆØ© نگرش به ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ عدم ارائة تعریÙÛŒ یکسان برای آن شده است ØŒ چنانکه از نظر امین خولی (همانجا) در ارائة معنای اصطلاØÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± دو نظریه Ù…Ø·Ø±Ø Ø¨ÙˆØ¯Ù‡ است : طبق نظریة نخست ØŒ Ú©Ù‡ به گذشتگان منسوب است ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± در زمرة علوم عقلی به معنای رایج آن Ù…ØØ³ÙˆØ¨ نمی شود زیرا شامل قواعد معیّن یا ملکة ناشی از کاربرد یک سلسله قواعد Ùˆ اصول مشخص نیست Ø› ازینرو، Ø·Ø±ÙØ¯Ø§Ø±Ø§Ù† این نظریه متعرض موضوع Ùˆ مسائل ØªÙØ³ÛŒØ± نشده Ùˆ به این ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø§Ú©ØªÙØ§ کرده اند Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± بیان کلام خدا یا بیانگر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن Ùˆ Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… آنهاست . بنا بر نظریة دوم ØŒ گروهی با زØÙ…ت ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† برای ØªÙØ³ÛŒØ± تعاریÙÛŒ ذکر کرده اند. اشکال این تعریÙها یا این است Ú©Ù‡ علوم دیگری غیر از ØªÙØ³ÛŒØ± را نیز شامل Ù…ÛŒ شود یا اینکه برخی علوم را Ú©Ù‡ Ùهم قرآن نیازمند به آنهاست ØŒ در ØªØ¹Ø±ÛŒÙ ØªÙØ³ÛŒØ± داخل Ù…ÛŒ کنند (برای برخی تعاری٠ذکر شده رجوع کنید به ادامة مقاله ). ÙˆÛŒ (همانجا) نظریة اول را به دلیل پرهیز از اطالة Ú©Ù… ÙØ§ÛŒØ¯Ù‡ ØªØ±Ø¬ÛŒØ Ù…ÛŒ دهد. ذهبی (ج ١ØŒ ص ١٤Ù€١٦) نیز عین عبارات امین خولی را آورده است با این ØªÙØ§ÙˆØª Ú©Ù‡ او علم قرائات Ùˆ رسم الخط را نیز داخل در علم ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ داند، چرا Ú©Ù‡ معنای برخی آیات با اختلا٠قرائت Ùˆ رسم الخط آنها تغییر Ù…ÛŒ یابد (برای نمونة آیات رجوع کنید به همان ØŒ ج ١ØŒ ص ١٥). به اعتقاد او با آنکه Ø·Ø±ÙØ¯Ø§Ø±Ø§Ù† نظریة دوم تعاری٠متعددی Ú©Ù‡ ظاهراً با یکدیگر Ù…ØªÙØ§ÙˆØª اند، ارائه کرده اند، همة آن تعاری٠بیانگر یک معنا Ùˆ Ù…Ùهوم اند (رجوع کنید به ادامة مقاله ). در هر صورت بسیاری از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ Ø§ØØªÙ…الاً به دلیل ÙˆØ¶ÙˆØ Ù…Ø¹Ù†Ø§ÛŒ متبادر از ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ برای آن تعریÙÛŒ ذکر نکرده اند (برای نمونه طبری ØŒ زمخشری ØŒ ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ ابن عطیه ØŒ ثعالبی ØŒ ابن جوزی Ùˆ بیضاوی در مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ± خود هیچ تعریÙÛŒ برای ØªÙØ³ÛŒØ± نیاورده اند) Ùˆ بیشتر تعاری٠برای Ø§ØµØ·Ù„Ø§Ø ØªÙØ³ÛŒØ± در کتب علوم قرآنی Ùˆ گاه در مقدمة برخی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آمده است . گروهی دامنة ØªÙØ³ÛŒØ± را Ø¨ØØ¯ÛŒ گسترش داده اند Ú©Ù‡ شامل همة علوم قرآنی Ùˆ علوم مرتبط با دین Ùˆ شریعت Ù…ÛŒ شود. از جمله طوسی (ج ١ØŒ ص ٢) هر Ú†Ù‡ را Ú©Ù‡ باعث آشکار ساختن معنا Ùˆ کش٠مراد قرآن شود ــ شامل Ù…Ø¨Ø§ØØ« قرائت Ùˆ معانی Ùˆ اعراب Ùˆ بررسی متشابهات Ùˆ ØØªÛŒ پاسخ به شبهات گروههای مختل٠اهل باطل ــ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ شمارد. در یکی از دو تعری٠زرکشی (ج ٢ØŒ ص ١٤٨Ø› برای آگاهی از تعری٠دیگر او رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٣) نیز علم ØªÙØ³ÛŒØ± شامل علم اسباب نزول ØŒ Ù…Ú©ÛŒ Ùˆ مدنی ØŒ ناسخ Ùˆ منسوخ ØŒ عام Ùˆ خاص ØŒ مطلق Ùˆ مقید Ùˆ همچنین علم ØÙ„ال Ùˆ ØØ±Ø§Ù… Ùˆ امر Ùˆ نهی خداوند Ùˆ نظایر آنهاست (نیز رجوع کنید به سیوطی ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٩٤). طبق تعری٠ابوØÛŒÙ‘ان غرناطی (ج ١ØŒ ص ١٣Ù€١٤) ØªÙØ³ÛŒØ± علمی است در بارة چگونگی ØªÙ„ÙØ¸ Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن Ùˆ مدلولهای آنها Ùˆ اØÚ©Ø§Ù… Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ در ØØ§Ù„ اÙÙØ±Ø§Ø¯ Ùˆ ترکیب Ùˆ تتمه هایی در آن باب . ابوØÛŒÙ‘ان در این تعری٠، از سویی به علومی نظیر تجوید Ùˆ قرائات Ùˆ لغت Ùˆ صر٠و Ù†ØÙˆ Ùˆ بلاغت ØŒ Ú©Ù‡ علم ØªÙØ³ÛŒØ± مبتنی بر آنهاست ØŒ نظر داشته Ùˆ از سوی دیگر به برخی علوم قرآنی ØŒ مانند شناخت ناسخ Ùˆ منسوخ Ùˆ اسباب نزول ØŒ توجه کرده است . در تعریÙÛŒ دیگر ØªÙØ³ÛŒØ± عبارت است از شناخت اØÙˆØ§Ù„ کلام خداوند به مقدار توان انسان ØŒ از جهت قرآن بودن Ùˆ از جهت دلالت بر مراد خداوند، Ú†Ù‡ دلالت قطعی Ú†Ù‡ دلالت ظنی ( رجوع کنید به ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ١ØŒ ستون ٤٢٨Ø› صدیق ØØ³Ù† خان ØŒ ج ١ØŒ ص ١١Ø› طبرسی ØŒ ج ١ØŒ مقدمة اØÙ…درضا، ص ٦٠Ø› Ú©Ù‡ همگی این تعری٠را از Ù…ØÙ…دبن ØÙ…زة Ùَناری ( متوÙÛŒ ٨٣٤ ) نقل کرده اند). این تعری٠را بویژه به دلیل داشتن قید «به مقدار توان انسان »، برخی متأخران بیشتر Ù¾Ø°ÛŒØ±ÙØªÙ‡ اند، چنانکه زرقانی (ج ٢ØŒ ص ٣) Ùˆ ذهبی (ج ١ØŒ ص ١٦) قید مذکور را در تعری٠خود جای داده اند (نیز رجوع کنید به ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ١ØŒ ستون ٤٢٧Ø› طبرسی ØŒ همانجا؛ صغیر، ص ١٩). به رغم وجود ØªØ¹Ø§Ø±ÛŒÙ ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† با Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ تعبیرات مختل٠برای ØªÙØ³ÛŒØ± (برای آگاهی از تعاری٠دیگر رجوع کنید به علوم القرآن Ø¹Ù†Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ ج ٣ØŒ ص ١٦٩Ù€١٨٦Ø› بابایی Ùˆ دیگران ØŒ ص ١٢Ù€ ٢٣)ØŒ همة آنها در اینکه ØªÙØ³ÛŒØ± ناظر به بیان معانی Ùˆ مرادات Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ عبارات قرآن کریم است ØŒ مشترک اند، بنابراین ØŒ در این صورت نوعی ارتباط بین معنای لغوی Ùˆ اصطلاØÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± وجود دارد (ابن عاشور، ج ١ØŒ ص ١١Ù€١٢Ø› صغیر، همانجا). Ù…ÛŒ توان Ú¯ÙØª ØªÙØ³ÛŒØ± تلاشی است Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± برای استنباط معنا Ùˆ مراد از Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن صورت Ù…ÛŒ دهد، ازینرو، برخی Ú¯ÙØªÙ‡ اند Ú©Ù‡ میدان علم ØªÙØ³ÛŒØ± جایی است Ú©Ù‡ ابهامی در کلام باشد Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± با سعی Ùˆ اجتهاد، پنهان یا پیچیده بودن را از آن بزداید (ØÚ©ÛŒÙ… ØŒ ص ٦٨Ù€٦٩Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ١ØŒ ص ١٤). ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل . به سبب اختلا٠موجود بین Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ ØµØ§ØØ¨ نظران علوم قرآنی در معنای تأویل قرآن ØŒ دیدگاههای گوناگونی در بارة نسبت بین ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل ابراز شده است (برای ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر رجوع کنید به علوم القرآن Ø¹Ù†Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ ج ٣ØŒ ص ٢٠٣Ù€ ٢١٦Ø› صغیر، ص ٢٠Ù€٢٣). برخی ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل را به یک معنا دانسته اند. این قول Ú©Ù‡ از ادیبان متقدمی چون ابوعبید قاسم بن سلاّ Ù… (متوÙÛŒ ٢٢٤Ø› سیوطی ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٩٢) Ùˆ ابوالعباس مبرَّد (متوÙÛŒ ٢٨٦Ø› طبرسی ØŒ ج ١ØŒ ص ٨٠) نقل شده ØŒ به عنوان دیدگاه مشهور Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† متقدم Ù…Ø·Ø±Ø Ø§Ø³Øª (ابن جوزی ØŒ ج ١ØŒ ص ٤). برخی دیگر، از جمله Ù…ØÙ…دبن ØØ¨ÛŒØ¨ نیشابوری (متوÙÛŒ ٢٤٥)ØŒ این دیدگاه را Ù†Ù¾Ø°ÛŒØ±ÙØªÙ‡ اند ( رجوع کنید به زرکشی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٥٢Ø› سیوطی ØŒ همانجا). ظاهراً واژة تأویل تقریباً از اواخر قرن سوم به عنوان اصطلاØÛŒ Ù…Ú©ÛŒ برای Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¢ÛŒØ§Øª قرآن به کار Ù…ÛŒ Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ ØØ¯ÙˆØ¯ یک قرن بعد واژة ØªÙØ³ÛŒØ± جانشین آن شده است ( > دایرة المعار٠دین < ØŒ ج ١٤ØŒ ص ٢٣٦). هر چند اشاره به ØªÙØ§ÙˆØª بین ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل در آثار متقدمانی چون مقاتل بن سلیمان (متوÙÛŒ ١٥٠Ø› ج ١ØŒ ص ٢٥Ù€٢٧)ØŒ طبری (متوÙÛŒ ٣١٠Ø› ج ١ØŒ ص ٢٦) Ùˆ ماتریدی (متوÙÛŒ ٣٣٣Ø› رجوع کنید به سیوطی ØŒ همانجا) به چشم Ù…ÛŒ خورد، با این ØØ§Ù„ طبری Ùˆ ماتریدی در نامگذاری آثار خود در بارة Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¢ÛŒØ§Øª قرآن (به ترتیب : جامع البیان عن تأویل Ø¢ÛŒ القرآن Ùˆ تأویلات اهل السنة ) از واژة تأویل Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ کرده اند (برای ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر رجوع کنید به > دایرة المعار٠دین < ØŒ همانجا؛ ماتریدی ØŒ مقدمة عوضین ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٣Ù€ ٢٥). به نظر راغب اصÙهانی (١٤٠٥ØŒ ص ٤٧) ØªÙØ³ÛŒØ± بیشتر در Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ Ù…ÙØ±Ø¯Ø§Øª ØŒ Ùˆ تأویل بیشتر در معانی Ùˆ جملات استعمال شده است ØŒ ضمن اینکه تأویل معمولاً در مورد کتب آسمانی به کار Ù…ÛŒ رود Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± در مورد کتب دیگر نیز کاربرد دارد (نیز رجوع کنید به سیوطی ØŒ همانجا). در دوره های سپسین بسیاری از ØµØ§ØØ¨ نظران ØŒ تأویل را اساساً مغایر با ØªÙØ³ÛŒØ± دانسته اند، بدین معنا Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± را ناظر به Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù„ÙØ¸ÛŒ قرآن (شامل معانی واژه ها Ùˆ عبارات ) Ùˆ تأویل را کوششی در جهت ØªØ±Ø¬ÛŒØ ÛŒÚ©ÛŒ از دو یا چند Ø§ØØªÙ…ال معنایی یا کوششی برای دستیابی به معانی درونی آیات قرآن دانسته اند. مثلاً طبرسی (همانجا) با اینکه هر دو واژه را راجع به معنا Ùˆ Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ù…ÛŒ داند، ØªÙØ³ÛŒØ± را به کش٠مراد از Ù„ÙØ¸ مشکل Ùˆ تأویل را به باز گرداندن یکی از دو Ø§ØØªÙ…ال به معنای مطابق با ظاهر معنا کرده است (نیز رجوع کنید به جرجانی ØŒ ص ٧٢Ù€٨٧)Ø› ابوطالب تغلبی (به نقل سیوطی ج ٤ØŒ ص ١٩٣Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ١ØŒ ستون ٣٣٤) ØªÙØ³ÛŒØ± را متکÙÙ„ Ø¨ØØ« از معنای ÙˆØ¶Ø¹ÛŒÙ Ù„ÙØ¸ Ùˆ تأویل را ØªÙØ³ÛŒØ±Ù معنای درونی آن دانسته است (نیز رجوع کنید به عسکری ØŒ ص ١٣١)Ø› از نظر ماتریدی * ØªÙØ³ÛŒØ± عبارت است از قطع پیدا کردن بر مراد خدا از Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ شهادت بر آن Ùˆ تأویل ØŒ ØªØ±Ø¬ÛŒØ Ø¯Ø§Ø¯Ù† یکی از چند Ø§ØØªÙ…ال موجود در بارة یک آیه است ØŒ بدون قطع Ùˆ شهادت بر ØµØØª آن (به نقل سیوطی ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٩٢). برخی متأخران ØŒ همین نظر را با تعبیر٠«دلالت ØªÙØ³ÛŒØ± قطعی Ùˆ دلالت تأویل ظنّی است »، بیان کرده اند ( رجوع کنید به اهل ØŒ ص ٥٨Ø› صغیر، ص ٢٣). برخی نیز آنچه را Ú©Ù‡ در قرآن Ø¨ÙˆØ¶ÙˆØ Ø¢Ù…Ø¯Ù‡ یا Ø´Ø±Ø Ø¢Ù† در سنّت وارد شده است ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ شمارند Ú©Ù‡ به همین دلیل اجتهاد Ùˆ رأی بدان راه ندارد، در ØØ§Ù„ÛŒ Ú©Ù‡ تأویل ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های دانشمندان عامل به معار٠الاهی از کلام خداست ( رجوع کنید به زرکشی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٥٠Ø› سیوطی ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٩٤). زرکشی (ج ٢ØŒ ص ١٧٢) به این رأی متمایل شده Ùˆ معتقد است Ú©Ù‡ ÙØ±Ù‚ بین ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل ØŒ ناشی از ØªÙØ§ÙˆØª بین منقول Ùˆ معقول است Ø› به عبارت دیگر، ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…Ù†ØØµØ± در نقل اخبار Ùˆ روایت Ùˆ تأویل مبتنی بر اجتهاد Ùˆ درایت است (زرکشی ØŒ همانجا؛ سیوطی ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٩٣Ù€١٩٤ØŒ به نقل از ابونصر قشیری ( متوÙÛŒ ٥١٤ ) Ø› نیز رجوع کنید به خازن ØŒ ج ١ØŒ ص ١٥). در این میان ØŒ آلوسی (ج ١ØŒ ص ٥) معتقد است هیچیک از آرای ارائه شده در بارة ÙØ±Ù‚ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل در عر٠امروزی علوم قرآنی صØÛŒØ نیست ØŒ زیرا امروزه تأویل ØŒ بیان معانی ربانی Ùˆ قدسی است Ú©Ù‡ از طریق اشاره در قلوب Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† جای Ù…ÛŒ گیرد Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± چیزی جز بیان معانی ظاهری عبارات Ùˆ Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ نیست . ابن تیمیّه * (ج ٢ØŒ ص ١٠٣ØŒ ج ٧ØŒ ص ٤٤٤) نظریه ای Ù…ØªÙØ§ÙˆØª در بارة تأویل داده Ùˆ مراد قرآن را از این واژه ØŒ ØÙ‚یقت خارجی Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ ــ در برابر ØªÙØ³ÛŒØ± Ú©Ù‡ صورت علمی Ù„ÙØ¸ است ــ Ù…ÛŒ داند. ظاهراً ÙˆÛŒ اساس این نظر را از دیدگاه راغب اصÙهانی Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ( دائرة المعار٠الاسلامیة ØŒ ج ٩ØŒ ص ٤١١Ø› برای نظر او در بارة تØÙˆÙ„ات معنایی تأویل Ùˆ تأیید Ùˆ نقد آن رجوع کنید به تأویل * ). ضرورت Ùˆ اهمیت ØªÙØ³ÛŒØ±. قرآن در میان قوم عرب Ùˆ به زبان آنان نازل شد Ùˆ چون آنها در درک Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ عبارات آن یکسان نبودند، پیامبر اسلام از همان آغاز به Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¨Ø±Ø®ÛŒ کلمات Ùˆ عبارات مجمل Ùˆ مبهم Ùˆ تعیین ناسخ Ùˆ منسوخ آیات پرداخت (ابن خلدون ØŒ ج ١: مقدمه ØŒ ص ٥٥٤). زرکشی (ج ١ØŒ ص ١٤Ù€ ١٥) معتقد است Ú©Ù‡ مردم عرب روزگار نزول قرآن ØŒ با سؤال از پیامبر ظرای٠قرآن Ùˆ باطن آیات را ÙØ±Ø§ Ù…ÛŒ Ú¯Ø±ÙØªÙ†Ø¯ اما به دلیل آنکه قسمت اعظم ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل قرآن از آن زمان به دست مسلمانان قرون بعد نرسیده است ØŒ باید اینان را نیازمندترین مردم به ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن دانست Ø› ضمن اینکه ØªÙØ³ÛŒØ± تنها به جنبة نظری ØŒ Ú©Ù‡ آشکار ساختن معنای متن قرآن است ØŒ نمی پردازد بلکه به جنبة عملی نیز توجه دارد Ú©Ù‡ همانا ایجاد ارتباط Ùˆ انطباق بین متن قرآن Ùˆ روش زندگی مؤمنان Ùˆ شرایط زمانة آنان است ( > دایرة المعار٠دین < ØŒ ج ١٤ØŒ ص ٢٣٧). بنابراین ØŒ مسلمانان به منظور اجرای صØÛŒØ اØÚ©Ø§Ù… Ùˆ دستورهای قرآن در هر زمانی ØŒ باید معانی Ùˆ مقاصد کلام خداوند را بخوبی دریابند ( > دایرة المعار٠جهان اسلام آکسÙورد < ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٧٠) Ú©Ù‡ همین امر نشان دهندة نیاز دائمی آنان به ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن است . با آنکه قرآن کریم در آیات متعددی خود را ذاتاً کتابی روشن Ùˆ روشنگر معرÙÛŒ کرده (برای نمونه رجوع کنید به آل عمران : ١٣٨Ø› مائده : ١٥Ø› Ù†ØÙ„ : ٨٩)ØŒ آنچه بیش از هر چیز موجب نیازمندی به ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن شده ØŒ اموری عارضی است Ú©Ù‡ باعث ابهام Ùˆ پیچیدگی در برخی مسائل آن Ù…ÛŒ شود (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ١ØŒ ص ١٤). از مهمترین این عوارض ویژگیهای اسلوب بیانی قرآن است Ú©Ù‡ در سه مورد قابل بررسی است : اول اینکه در قرآن ØŒ معار٠بسیار گسترده ای در قالب Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ÛŒ Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ Ùˆ مجمل بیان شده است مانند اجمال در برخی آیات اØÚ©Ø§Ù… Ú©Ù‡ Ø´Ø±Ø Ø¢Ù†Ù‡Ø§ به عهدة پیامبر اسلام گذاشته شده است ( رجوع کنید به Ù†ØÙ„ : ٤٤Ø› کلینی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٨٦Ù€٢٨٧)Ø› دوم اینکه برخی آیات قرآن از ØÙ‚ایق ماورای این جهان Ùˆ عالم غیب سخن Ù…ÛŒ گوید Ú©Ù‡ مسلّماً درک کامل آنها برای بسیاری از مردم آن زمان Ùˆ ØØªÛŒ امروز مشکل یا غیرممکن بوده است Ø› سوم اینکه مطالب Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ در قرآن بر اساس دسته بندی موضوعی تنظیم نشده Ùˆ Ú†Ù‡ بسا در یک سوره یا یک آیه موضوعات Ùˆ مطالب متنوعی آمده باشد ( رجوع کنید به قمی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٩Ø› عیاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ١١). این ویژگیها به همراه اموری چون غریب بودن بعضی از Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن Ùˆ ÙØ§ØµÙ„Ø© زمانی با روزگار نزول آیات ( رجوع کنید به راغب اصÙهانی ØŒ ١٤٠٥ØŒ ص ٤٧Ù€ ٤٨) از جمله عواملی است Ú©Ù‡ ضرورت پرداختن به ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن را آشکار Ù…ÛŒ نماید (برای ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر رجوع کنید به Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ١ØŒ ص ١٤Ù€١٦Ø› بابایی Ùˆ دیگران ØŒ ص ٣٦Ù€٤٠). نکتة دیگر آنکه علوم Ùˆ Ù…Ø¹Ø§Ø±Ù Ù†Ù‡ÙØªÙ‡ در قرآن کریم دارای Ø³Ø·ÙˆØ Ùˆ مراتب گوناگون است . بنا بر روایتی ( رجوع کنید به ØÙوَیزی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣١٣Ø› قمی مشهدی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٣٢) معار٠قرآن از جهت ظهور Ùˆ Ø®ÙØ§ Ùˆ سهولت Ùˆ صعوبت Ùهم در سه مرتبه قرار دارند: اول ØŒ مرتبه ای Ú©Ù‡ بی نیاز از ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø§Ø³Øª Ùˆ درک آن برای همگان میسر است Ø› دوم ØŒ مرتبه ای Ú©Ù‡ ÙØ±Ø§ØªØ± از Ùهم توده مردم است Ùˆ دستیابی به آن نیازمند Ø´Ø±Ø Ùˆ تبیین Ùˆ نیز تدبر Ùˆ دقت در عبارات است Ùˆ هر کس به ÙØ±Ø§ خور دانش Ùˆ استعداد خود از این Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… بهره Ù…ÛŒ گیرد؛ سوم ØŒ مرتبه ای Ú©Ù‡ ویژة پیامبران الاهی Ùˆ راسخان در علم است Ùˆ دسترسی به آن برای مردم میسر نیست (قس طبری ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦Ø› طبرسی ØŒ ج ١ØŒ ص ٨١). در این میان Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… مرتبة دوم Ú©Ù‡ بخش عمده ای از معار٠قرآن را در بر Ù…ÛŒ گیرد، نیازمند ØªÙØ³ÛŒØ± است Ùˆ نگارش Ùˆ تدوین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بیشمار در قرون متمادی برای پاسخگویی به همین نیاز بوده است . علاوه بر این به نظر Ù…ÛŒ رسد ÙØ±Ø§ خواندن برخی آیات ØŒ به تدبر Ùˆ اندیشیدن در قرآن Ùˆ آیات آن (برای نمونه رجوع کنید به نساء: ٨٢Ø› ص : ٢٩Ø› Ù…ØÙ…د: ٢٤) ناظر به همین مرتبه از معار٠قرآن است Ú©Ù‡ این امر بدون پرداختن به Ø´Ø±Ø Ùˆ تبیین Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ عبارات آن ممکن نمی نماید. گذشته از ضرورت ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ نیاز مسلمانان به آن ØŒ منقولات ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ در بارة اهمیت Ùˆ ÙØ¶ÛŒÙ„ت علم ØªÙØ³ÛŒØ± به جا مانده است . از جمله بسیاری از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† در آیة «وَمَنْ ÛŒÙØ¤Ù’تَ الØÙکْمَةَ Ùَقَدْ اÙوتÙیَ خَیْراً کَثیراً» (بقره :٢٦٩)ØŒ ØÚ©Ù…ت را به معنای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ علم به معانی قرآن Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ اند (برای نمونه رجوع کنید به طبری ØŒ ج ٣ØŒ ص ٦٠Ø› طبرسی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٥٩Ø› قرطبی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٣٣٠Ø› ابن کثیر، ج ١ØŒ ص ٥٠٤). سیوطی (ج ٤ØŒ ص ١٩٨) در ذیل روایتی از رسول خدا Â«Ø£Ø¹Ø±ÙØ¨ÙˆØ§ القرآنَ Ùˆ Ø§Ù„ØªÙ…ÙØ³Ùˆ اغَرائبَه » (نیز رجوع کنید به ØØ§Ú©Ù… نیشابوری ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤٣٩Ø› طبرسی ØŒ ج ١ØŒ ص ٨١)ØŒ معنای «اعراب قرآن » را ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ داند Ùˆ ادعا Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ دانشمندان بر اینکه ØªÙØ³ÛŒØ± Ø´Ø±ÛŒÙØªØ±ÛŒÙ† علوم دین Ùˆ از واجبات Ú©ÙØ§ÛŒÛŒ است ØŒ اجماع دارند (همان ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٩٩). همچنین اقوال متعددی در این باب ØŒ از ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین در دست است . ابن عباس ÙØ±Ø¯ÛŒ را Ú©Ù‡ قرآن را بدون آگاهی از ØªÙØ³ÛŒØ± آن Ù…ÛŒ خوانَد به «اعرابی » تشبیه کرده است Ú©Ù‡ شعر را با سرعت بر زبان Ù…ÛŒ آورد (به نقل ثعالبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٨). مجاهد Ù…ØØ¨ÙˆØ¨ØªØ±ÛŒÙ† ÙØ±Ø¯ نزد خدا را آگاهترین آنان نسبت به قرآن دانسته است (به نقل قرطبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦). از سویی Ú¯ÙØªÙ‡ شده آن دسته از روایات در باب ÙØ¶Ø§Ø¦Ù„ قرآن Ú©Ù‡ ثوابهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ را متوجه قاری قرآن دانسته است (برای نمونه رجوع کنید به ترمذی ØŒ ج ٥ØŒ ص ٥ Ù€٢٧Ø› ابن بابویه ØŒ ص ١٠٤Ù€ ١٢٩) باید ناظر به قرائت همراه با درک Ùˆ Ùهم معانی باشد (صدیق ØØ³Ù† خان ØŒ ج ١ØŒ ص ٢١). علاوه بر این ØŒ راغب اصÙهانی (١٤٠٥ØŒ ص ٩١) معتقد است Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± والاترین ÙÙ†ÛŒ است Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان به آن پرداخت زیرا شر٠یک علم یا به سبب اهمیت موضوع آن است ØŒ Ú©Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ کلام خداست یا به سبب اهمیت هد٠آن است ØŒ Ú©Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ دستیابی به سعادت ØÙ‚یقی از طریق Ùهم مراد خداست یا به سبب میزان Ø§ØØªÛŒØ§Ø¬ به آن است ØŒ Ú©Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ این Ø§ØØªÛŒØ§Ø¬ تا آنجاست Ú©Ù‡ هر کمالی متوق٠بر آن است . بنابراین ØŒ علم ØªÙØ³ÛŒØ± از هر جهت دارای Ø´Ø±Ø§ÙØª Ùˆ اهمیت است (نیز رجوع کنید به بیضاوی ØŒ ج ١ØŒ ص ٤Ø› آلوسی ØŒ ج ١ØŒ ص ٥). شرایط Ùˆ آداب ØªÙØ³ÛŒØ±. روشها، گرایشها Ùˆ رویکردهای گوناگون Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† در طول تاریخ چند صدسالة ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن موجب پدید آمدن اختلاÙهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† Ùˆ گاه اشتباهاتی در بیان Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… آیات قرآن شده است . بروز برخی از این Ø§Ø®ØªÙ„Ø§ÙØ§Øª ØØ§Ú©ÛŒ از آن است Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± نیز مانند هر علم یا ÙÙ† دیگر نیازمند اصولی است Ú©Ù‡ بر مبنای آنها، ضمن اینکه این Ø§Ø®ØªÙ„Ø§ÙØ§Øª Ùˆ خطاها به ØØ¯Ø§Ù‚Ù„ ممکن کاهش Ù…ÛŒ یابد، امکان ارزیابی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موجود Ùˆ جلوگیری از برداشتهای ناصواب Ùˆ تØÙ…یلی از آیات قرآن ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آید. مقصود از شرایط Ùˆ آداب ØªÙØ³ÛŒØ± اموری است Ú©Ù‡ رعایت نکردن آنها موجب خطای در ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بی اعتباری آن Ù…ÛŒ شود، چنانکه برخی ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی را به معنای عدم رعایت همین امور دانسته اند ( رجوع کنید به ادامة مقاله ). اهم این امور از دید ØµØ§ØØ¨ نظران عبارت است از: ÙØ±Ø§Ú¯Ø±Ùتن علوم مورد نیاز در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از منابع معتبر ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ رعایت قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± ( رجوع کنید به راغب اصÙهانی ØŒ ١٤٠٥ØŒ ص ٩٦Ù€٩٧Ø› سیوطی ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢١٦Ø› زرقانی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥١Ø› ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦٦ØŒ ٢٧٣ØŒ ٢٧٥). اگر Ú†Ù‡ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ دانشمندان علوم قرآنی آموختن علوم متعددی را برای Ù…ÙØ³Ø± لازم شمرده Ùˆ در تعداد این علوم اختلا٠کرده اند (کاÙیجی ØŒ ص ١٠)ØŒ مهمترین این دانشها Ú©Ù‡ مورد Ø§ØªÙØ§Ù‚ بیشتر آنان است ØŒ بدین قرارند: علوم ادبی ØŒ شامل لغت Ùˆ صر٠و Ù†ØÙˆ Ùˆ معانی Ùˆ بیان Ùˆ بدیع Ø› علوم قرآنی ØŒ شامل قرائات Ùˆ شناخت ناسخ Ùˆ منسوخ Ùˆ اسباب نزول Ø› علوم ØØ¯ÛŒØ« ØŒ شامل درایه Ùˆ رجال Ø› علوم دیگری نظیر اصول Ùقه Ùˆ Ùقه Ùˆ کلام Ùˆ نیز علم موهبت ( رجوع کنید به راغب اصÙهانی ØŒ ١٤٠٥ØŒ ص ٩٤Ù€٩٦Ø› کاÙیجی ØŒ ص ١٠Ù€١٢Ø› سیوطی ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢١٣Ù€ ٢١٥). Ù…ÙØ³Ø± با بهره گیری از علم لغت ØŒ معانی ØÙ‚یقی Ùˆ مجازی واژه های قرآن Ùˆ با Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از صر٠و Ù†ØÙˆØŒ ساختار Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن را به تنهایی Ùˆ معانی آنها را در ترکیب با کلمات دیگر Ù…ÛŒ شناسد Ùˆ با Ú©Ù…Ú© علوم معانی Ùˆ بیان Ùˆ بدیع ØŒ ÙØµØ§ØØª Ùˆ بلاغت آیات قرآن را Ú©Ù‡ مطابق با اقتضای ØØ§Ù„ مخاطبان Ùˆ ØØ§ÙˆÛŒ اسلوبهای بیانی از قبیل تشبیه Ùˆ استعاره Ùˆ مجاز است ØŒ Ú©Ø´Ù Ù…ÛŒ کند. از سویی آگاه بودن Ù…ÙØ³Ø± از برخی Ù…Ø¨Ø§ØØ« علوم قرآن Ú©Ù‡ در ØÚ©Ù… مقدمه ای برای Ùهم Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن است ØŒ Ù…ÙØ³Ø± را یاری Ù…ÛŒ کند تا قرائت صØÛŒØ Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن Ùˆ نیز ترتیب Ùˆ اسباب Ùˆ شرایط نزول آیات را در یابد. همچنین به دلیل ارتباط تنگاتنگ ØªÙØ³ÛŒØ± با روایات ØŒ Ù…ÙØ³Ø± برای تشخیص روایات معتبر ناگزیر از شناخت متون ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ Ùˆ آشنایی با Ø´Ø±Ø ØØ§Ù„ راویان است . علم اصول Ùقه نیز قواعدی در اختیار Ù…ÙØ³Ø± قرار Ù…ÛŒ دهد Ú©Ù‡ از طریق آنها به اقسام دلالتهای کلام Ùˆ شرایط ØØ¬ÛŒØª آنها Ù¾ÛŒ Ù…ÛŒ برد. ضرورت آشنایی Ù…ÙØ³Ø± با علم Ùقه Ùˆ کلام نیز از آن جهت است Ú©Ù‡ بخش شایان توجهی از آیات قرآن شامل آیات اØÚ©Ø§Ù… Ùˆ نیز Ù…Ø¨Ø§ØØ« اعتقادی است . در میان علوم یاد شده ØŒ روش اکتساب علم موهبت Ù…ØªÙØ§ÙˆØª با سایر علوم است . Ù…ÙØ³Ø± این علم را از طریق عمل به دست Ù…ÛŒ آورد Ùˆ خداوند آن را به هر کسی Ú©Ù‡ به دانسته های خویش عمل نماید، عنایت Ù…ÛŒ کند (راغب اصÙهانی ØŒ ١٤٠٥ØŒ ص ٩٥Ù€٩٦Ø› کاÙیجی ØŒ ص ١٢). بر اساس این مطلب Ú©Ù‡ در برخی از آیات (برای نمونه رجوع کنید به بقره : ٢٨٢Ø› Ø§Ù†ÙØ§Ù„ : ٢٩Ø› عنکبوت : ٦٩) Ùˆ روایات (برای نمونه رجوع کنید به قرطبی ØŒ ج ١٣ØŒ ص ٣٦٤Ø› ابن کثیر، ج ٤ØŒ ص ٨٧٩Ø› Ùیض کاشانی ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٦٨Ø› مجلسی ØŒ ج ٤٠ØŒ ص ١٢٨) به آن اشاره شده است ØŒ هر اندازه Ú©Ù‡ شخص از طهارت Ù†ÙØ³Ø§Ù†ÛŒÙ بالاتری برخوردار باشد، میزان Ùهم او از آیات قرآن بیشتر خواهد بود. آلوسی (ج ١ØŒ ص ٦) کسب این علم را برای Ù…ÙØ³Ø± ضروری نمی داند زیرا این امر با اصل Ùهم معانی قرآن ارتباطی ندارد Ùˆ مرتبط با مقولة تأویل است (برای ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر در بارة کاربرد علوم مذکور در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن رجوع کنید به زمخشری ØŒ ج ١ØŒ ص Ù† Ø› ابن جزی ØŒ ج ١ØŒ ص ٦Ù€ ٨Ø› ابوØÛŒÙ‘ان غرناطی ØŒ ج ١ØŒ ص ٥ Ù€٧Ø› سیوطی ØŒ همانجا؛ آلوسی ØŒ ج ١ØŒ ص ٥ Ù€٦Ø› ابن عاشور، ج ١ØŒ ص ١٨Ù€٢٧). رشیدرضا (ج ١ØŒ ص ٢١Ù€٢٤) علوم مورد نیاز Ù…ÙØ³Ø± را به گونه ای دیگر Ù…Ø·Ø±Ø Ù†Ù…ÙˆØ¯Ù‡ Ùˆ به عقیدة او آگاهی از این علوم لازمة مراتب عالی ØªÙØ³ÛŒØ± است . از دیگر اموری Ú©Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن باید مورد توجه قرار گیرد، Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از منابع معتبر است . این منابع بر چند قسم است : قسم اول منابع نقلی Ú©Ù‡ عبارت اند از: قرآن ØŒ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« پیامبر Ùˆ اهل بیت ØŒ اقوال ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین . مراجعه به برخی آیات قرآن برای ØªÙØ³ÛŒØ± آیات دیگر علاوه بر آنکه روشی عقلایی است ØŒ از سوی اهل بیت Ùˆ شاگردان مکتب آنها مورد Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ بوده است (طباطبائی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٢Ø› برای نمونه رجوع کنید به عیاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ٥٥ØŒ ٢٠٢Ø› طبرسی ØŒ ج ٧ØŒ ص ٩٣). Ú¯ÙØªÙ‡ های پیامبر اکرم به عنوان Ø´Ø§Ø±Ø Ùˆ مبیّن قرآن ( رجوع کنید به Ù†ØÙ„ : ٤٤) Ùˆ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« رسیده از امامان Ú©Ù‡ نزد شیعه همانند روایات نبوی است (طوسی ØŒ ج ١ØŒ ص ٤)ØŒ از مراجع مهم ØªÙØ³ÛŒØ± است . از سویی اقوال بزرگان ØµØØ§Ø¨Ù‡ به دلیل درک زمان نزول Ùˆ همنشینی مستمر با پیامبر به عنوان یکی از منابع مهم ØªÙØ³ÛŒØ± معرÙÛŒ شده ØŒ Ú©Ù‡ در کنار اقوال تابعین باید مورد توجه قرار گیرد ( رجوع کنید به سیوطی ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٠٨Ù€٢٠٩). Ú¯ÙØªÙ†ÛŒ است در بارة ØØ¬ÛŒØª اقوال ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین Ùˆ Ù…ØØ¯ÙˆØ¯Ø© پذیرش آرای آنها میان ØµØ§ØØ¨ نظران اختلا٠هست ( رجوع کنید به Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٠٧ØŒ ٤٣١Ù€٤٣٢). قسم دوم منابع لغوی است . این منابع از آن جهت ØØ§Ø¦Ø² اهمیت اند Ú©Ù‡ معانی Ùˆ کاربردهای واژگان را در زمان نزول قرآن روشن Ù…ÛŒ کنند. این معانی یا کاربردها ممکن است از متن قرآن یا روایات یا اقوال ØµØØ§Ø¨Ù‡ استخراج شود یا از آثار نظم Ùˆ نثر٠به جای مانده از آن دوران (مانند اشعار جاهلی ) به دست آید یا با مراجعه به ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯Ù‡Ø§ÛŒ لغت متقدم Ùˆ هر Ú†Ù‡ نزدیکتر به زمان نزول قرآن ØØ§ØµÙ„ گردد ( رجوع کنید به ابوØÛŒÙ‘ان غرناطی ØŒ ج ١ØŒ ص ٦Ø› زرکشی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٦٠ØŒ ١٦٥). قسم سوم از منابع ØªÙØ³ÛŒØ± را نیز قوة استنباط Ù…ÙØ³Ø± دانسته اند (زرکشی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٦١) Ú©Ù‡ برخی از آن به منبع عقل تعبیر کرده اند ( رجوع کنید به صغیر، ص ٧٠Ø› بابایی Ùˆ دیگران ØŒ ص ٣١١). رعایت قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± Ú©Ù‡ به کاربستن آنها برای ارائة ØªÙØ³ÛŒØ± صØÛŒØ لازم است ØŒ اصل دیگری است Ú©Ù‡ باید Ù…ÙØ³Ø± به آن توجه کند (طیار، ص ٨٧). نسبت این قواعد با ØªÙØ³ÛŒØ± مانند نسبت اصول Ùقه با Ùقه Ùˆ نسبت Ù†ØÙˆ با زبان عربی است (صباغ ØŒ ص ١٠). بسیاری از این قواعد در لابلای کتب ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ اصول Ùقه ØŒ بلاغت Ùˆ لغت پراکنده است Ùˆ تا کنون به صورت جامع Ùˆ دقیق گردآوری Ùˆ تبیین نشده است . طیار (ص ٨٧ØŒ ٩٤) این قواعد را به دو دستة عمومی Ùˆ ترجیØÛŒ تقسیم کرده است . از نظر او قواعد عمومی ØŒ قواعدی است Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± در بیان معنای یک آیه ناگزیر از رعایت آنهاست Ùˆ قواعد ترجیØÛŒ قواعدی است Ú©Ù‡ برای گزینش یک رأی از میان اقوال موجود Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† به کار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ù…ÛŒ شود (برای آگاهی از برخی قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± رجوع کنید به همان ØŒ ص ٨٧ Ù€١٢١Ø› رومی ØŒ ص ١٣٦Ù€١٤٣). ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن بدون رعایت اصول ذکر شده Ùˆ ÙØ±Ø§Ú¯Ø±Ùتن علوم مورد نیاز، از مهمترین مصادیق ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی دانسته شده است ( رجوع کنید به کاÙیجی ØŒ ص ١٢Ø› سیوطی ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢١٦Ø› ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦٦Ø› شهیدی ØŒ ص ١٣٩). ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی . Ø¨ØØ« بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی از آنجا آغاز Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ اگر Ù…ÙØ³Ø±ÛŒ برای Ùهم آیه ØŒ مستندی از روایات معصومان یا اقوال ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین یا رأی اجماعی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† پیشین را در اختیار نداشته باشد، آیا مجاز است به رأی Ùˆ اجتهاد خود روی آورد. دانشمندان از دیرباز نسبت به ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ùˆ در پاسخ به اینکه آیا هر کس Ù…ÛŒ تواند قرآن را ØªÙØ³ÛŒØ± کند، دو موضع متعارض اتخاذ کرده اند. گروهی در این مورد سخت Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن را با اجتهاد صر٠جایز ندانسته هیچکس ØŒ ØØªÛŒ دانشمندترین Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ØŒ را مجاز به ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن نمی دانند، مگر آنکه قول خود را مستند به روایتی از پیامبر، ØµØØ§Ø¨Ù‡ یا تابعین کند (راغب اصÙهانی ØŒ ١٤٠٥ØŒ ص ٩٣). این گروه برای تأیید نظریة خود علاوه بر استناد به روایات نکوهش کنندة ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی ( رجوع کنید به ادامة مقاله ) دلایل دیگری ذکر کرده اند، از جمله اینکه ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی نسبت دادن چیزی به خدا بدون علم است Ùˆ این امر در قرآن ØØ±Ø§Ù… شمرده شده است ( رجوع کنید به اعرا٠: ٣٣). دیگر اینکه برخی از ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین از ØªÙØ³ÛŒØ± پرهیز داشته Ùˆ در این امر بسیار سخت Ù…ÛŒ Ú¯Ø±ÙØªÙ†Ø¯ (برای ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر Ùˆ پاسخ این دلایل رجوع کنید به زرقانی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٤ Ù€٥٧Ø› ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٥٧Ù€٢٦٢). در مقابل ØŒ گروهی قرار دارند Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± اجتهادی قرآن را با ÙØ±Ø¶ شروطی برای Ù…ÙØ³Ø± جایز دانسته اند. اینان نیز در تأیید دیدگاه خود ادله ای آورده اند، نظیر اینکه آیات متعددی از قرآن ØŒ مسلمانان را به تدبر در قرآن تشویق کرده است (برای نمونه رجوع کنید به نساء: ٨٢Ø› Ù…ØÙ…د: ٢٤)ØŒ Ú©Ù‡ این خود نشان دهندة جواز دخالت عقل Ùˆ اجتهاد در Ùهم قرآن است . بعلاوه ØŒ Ø§Ø®ØªÙ„Ø§Ù ØµØØ§Ø¨Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات قرآن ØØ§Ú©ÛŒ از به کارگیری عنصر استنباط از سوی آنان در ØªÙØ³ÛŒØ± است (برای ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر رجوع کنید به زرقانی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٧ Ù€٥٩Ø› ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦٢Ù€٢٦٤). به نظر Ù…ÛŒ رسد منشأ اصلی این اختلا٠نظر، روایات نکوهش کنندة ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی است Ú©Ù‡ مضمون آنها با Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ÛŒ مشابه ØŒ هم از طریق شیعه هم از طریق اهل سنّت ØŒ وارد شده است ( رجوع کنید به طبری ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٧Ø› عیاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٧Ù€ ١٨). در این میان ØŒ دو روایت مشهورتر است Ø› روایت اول از ابن عباس نقل شده ( رجوع کنید به ترمذی ØŒ ج ٥ØŒ ص ٦٦ØŒ ØØ¯ÛŒØ« ٢٩٥١Ø› نسائی ØŒ ج ٥ØŒ ص ٣١ØŒ ØØ¯ÛŒØ« ٨٠٨٥) Ùˆ راوی روایت دوم جندب است ( رجوع کنید به ابوداوود، ج ٣ØŒ ص ٣٢٠ØŒ ØØ¯ÛŒØ« ٣٦٥٢Ø› ترمذی ØŒ ج ٥ØŒ ص ٦٦ØŒ ØØ¯ÛŒØ« ٢٩٥٢Ø› نسائی ØŒ ج ٥ØŒ ص ٣١ØŒ ØØ¯ÛŒØ« ٨٠٨٦). طبق روایت اول هر کس قرآن را با رأی خود ØªÙØ³ÛŒØ± کند یا در بارة مطلبی قرآنی رأی خود را باز گوید نشیمنگاهش آتش ( دوزخ ) است . بنا بر روایت دوم ØŒ عمل ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی در قرآن ØŒ ØØªÛŒ اگر نتیجه اش درست باشد، کاری خطاست . اگر Ú†Ù‡ عده ای در ØµØØªÙ اسناد برخی از این روایات تشکیک کرده اند ( رجوع کنید به ترمذی ØŒ همانجا؛ آلوسی ØŒ ج ١ØŒ ص ٦Ø› بابایی Ùˆ دیگران ØŒ ص ٥٦)ØŒ Ø¨ØØ« اصلی میان ØµØ§ØØ¨ نظران در بارة دلالت این روایات Ùˆ مراد پیامبر از ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی است . ابن انباری (متوÙÛŒ ٣٢٨) معتقد است Ú©Ù‡ منظور از روایت٠نخست ÙØ±Ø¯ÛŒ است Ú©Ù‡ در بارة قرآن چیزی بگوید Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ داند ØÙ‚ غیر از آن است . ÙˆÛŒ مراد از رأی را در روایت دوم آرای شخصی Ù…ÛŒ داند Ùˆ بر این اساس کسی Ú©Ù‡ در مورد آیات قرآن نظری بر طبق میل خود بدهد، بدون آنکه آن را از ائمة پیشین Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ باشد، ØØªÛŒ اگر به نتیجة درستی برسد، به خطا Ø±ÙØªÙ‡ است (به نقل قرطبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٢). ابن عطیه (ج ١ØŒ ص ١٧Ù€ ١٨) مصداق این روایات را ÙØ±Ø¯ÛŒ Ù…ÛŒ داند Ú©Ù‡ بدون توجه به آرای دانشمندان قبل از خود Ùˆ بدون رعایت قوانین علومی نظیر Ù†ØÙˆ Ùˆ اصول ØŒ قرآن را ØªÙØ³ÛŒØ± کند. از نظر او لغویان ØŒ Ù†ØÙˆÛŒØ§Ù† Ùˆ Ùقیهان Ú©Ù‡ با Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از قواعد دانش خود به ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن Ù…ÛŒ پردازند، در زمرة Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† به رأی قرار نمی گیرند. به نظر ابوØÛŒÙ‘ان غرناطی (ج ١ØŒ ص ١٣) نیز کسی Ú©Ù‡ با اجتهاد Ùˆ تدبر در قرآن Ùˆ به کارگیری قواعد علمی ØŒ قرآن را ØªÙØ³ÛŒØ± کند، مصداق این Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نیست . به نظر شاطبی (ج ٣ØŒ ص ٢٥٥) نیز روایات نهی کننده از ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی به ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اشاره دارد Ú©Ù‡ با اصول زبان عربی Ùˆ ادلة شرعی ناسازگار است . طبرسی (ج ١ØŒ ص ٨٠ Ù€٨١) در مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ± خود، پس از بیان این مطلب Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن جز با نقل صØÛŒØ Ùˆ روایت ØµØ±ÛŒØ Ø§Ø² معصومان جایز نیست Ùˆ اشاره به اینکه جماعتی از تابعین ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی را ناپسند شمرده اند (نیز رجوع کنید به طوسی ØŒ ج ١ØŒ ص ٤)ØŒ با ارائة دلایلی از آیات Ùˆ روایات ØŒ روایت دوم را اینگونه ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¯Ø§Ø¯Ù‡ Ú©Ù‡ کسی Ú©Ù‡ قرآن را بر اعتقاد خود ØÙ…Ù„ کند Ùˆ توجهی به شواهد Ù„ÙØ¸ÛŒ Ùˆ ظاهری آن نداشته باشد، در روش ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن اشتباه کرده است (نیز رجوع کنید به آلوسی ØŒ ج ١ØŒ ص ٦). از نظر علامه طباطبائی اضاÙÙ‡ شدن قید «رأی »، در هر دو روایت نشان Ù…ÛŒ دهد Ú©Ù‡ مراد، نهی از مطلق اجتهاد نیست بلکه منظور استقلال Ù…ÙØ³Ø± در رأی خود است بدون اینکه به منابع دیگر مراجعه کند. از نظر ÙˆÛŒ نیز نهی در این روایات متوجه روش است ØŒ به این معنا Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± در ØªÙØ³ÛŒØ± کلام خدا همان روشی را به کار گیرد Ú©Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ± کلام Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ بشر Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ Ù…ÛŒ کند. البته این بدان معنا نیست Ú©Ù‡ کلام خداوند با کلام انسانها در Ù†ØÙˆØ© استعمال Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ بیان جملات Ùˆ به کار بردن آرایه های ادبی اختلا٠دارد، بلکه اختلا٠از جهت مراد Ùˆ مصداقی است Ú©Ù‡ Ù…Ùهوم کلام بر آن منطبق Ù…ÛŒ شود. به عبارت دیگر به دلیل اسلوب خاص بیانی قرآن Ùˆ مرتبط بودن آیات مختل٠آن با یکدیگر، به کار بردن قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± برای کش٠معنای یک آیه بدون در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† مجموعه آیات دیگر صØÛŒØ نیست (برای ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر رجوع کنید به طباطبائی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٧٦Ù€٧٧Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ١ØŒ ص ٧٤Ù€ ٧٥). قرطبی (ج ١ØŒ ص ٣٣Ù€٣٤) پس از بر شمردن آرای مختل٠و ارزیابی آنها، برآیند آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† را در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ù…Ù†ØØµØ± در دو مورد دانسته است : یکی اینکه ÙØ±Ø¯ قرآن را بر طبق میل Ùˆ اعتقاد خود ØªÙØ³ÛŒØ± کند، این امر گاهی عالمانه Ùˆ برای غلبه بر خصم صورت Ù…ÛŒ گیرد، گاهی جاهلانه است به گونه ای Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± بدون دلیل از یکی از Ø§ØØªÙ…الات Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ در بارة آیه جانبداری Ù…ÛŒ کند، گاهی نیز با هد٠خیرخواهانه مانند وعظ Ùˆ هدایت مردم انجام Ù…ÛŒ شود. دوم اینکه Ù…ÙØ³Ø± به صر٠آشنایی با زبان عربی Ùˆ بدون اطلاع از منقولات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ غریب القران Ùˆ دیگر علوم مورد نیاز در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ به ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن بپردازد (نیز رجوع کنید به Ùیض کاشانی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٦Ù€ ٣٨). از نظر قرطبی (ج ١ØŒ ص ٣٤)ØŒ Ù…ÙØ³Ø± مسلّماً باید از روایات Ùˆ مأثورات در ØªÙØ³ÛŒØ± خود بهره بگیرد زیرا این امر اولاً موجب جلوگیری از بسیاری خطاهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ù…ÛŒ شود Ùˆ ثانیاً دایرة درک Ùˆ استنباط Ù…ÙØ³Ø± را گسترده تر Ù…ÛŒ سازد. بر این اساس ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± به مأثور Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± اجتهادی ــ Ú©Ù‡ برخی آن را ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ù…Ù…Ø¯ÙˆØ ÛŒØ§ Ù…ØÙ…ود یا جایز نامیده اند (برای نمونه رجوع کنید به زرقانی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٣ØŒ٥٠Ø› ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٧٣ØŒ ٢٨٤) ــ مکمل یکدیگر دانسته شده اند به طوری Ú©Ù‡ هیچیک از دیگری بی نیاز نیست زیرا از سویی روش کسب برخی از علوم تنها نقل Ùˆ سماع است Ùˆ از سویی دیگر Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ ماندن به نقل Ùˆ سماع باعث نقص در مقدمات مورد نیاز Ùهم قرآن Ù…ÛŒ گردد ( رجوع کنید به Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص ٥٩). در کنار این باید توجه داشت Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی ØØªÛŒ با رعایت شرایط کامل ØŒ در مقام تعارض با ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور از اعتبار ساقط Ù…ÛŒ شود اما در صورت عدم تعارض ØŒ هر یک مؤید دیگری خواهد بود (ØµØ§Ù„Ø ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ص ٢٩٣). مراØÙ„ Ùˆ اقسام ØªÙØ³ÛŒØ±. ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن با پیامبر صلی اللّه علیه وآله وسلم آغاز شد. ایشان ØŒ با توجه به وظیÙÙ‡ ای Ú©Ù‡ بر عهده داشت ØŒ مرجع نخست برای Ø±ÙØ¹ پیچیدگیها Ùˆ پاسخگوی پرسشها Ùˆ تبیین مجملات Ùˆ ØÙ„ مشکلات قرآن بود. پس از رØÙ„ت آن ØØ¶Ø±Øª ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± از دو طریق استمرار ÛŒØ§ÙØª : طریق اهل بیت Ùˆ طریق ØµØØ§Ø¨Ù‡ . به اعتقاد شیعه ØŒ ØØ¯ÛŒØ« ثقلین * Ø¨ØµØ±Ø§ØØª بیانات خاندان پیامبر را در امر دین ØŒ از جمله Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù‚Ø±Ø¢Ù† ØŒ معتبر شمرده است . بر این اساس ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± اهل بیت Ú©Ù‡ منشأ Ø´Ú©Ù„ گیری ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور شیعی بوده ØØ¬ÛŒØª دارد. گونه های دیگر ØªÙØ³ÛŒØ± شیعی نیز با Ø§Ù„ØªÙØ§Øª به همین اصل تألی٠شده است . در سوی دیگر ØµØØ§Ø¨Ø© پیامبر، Ú©Ù‡ مکتب Ø®Ù„Ø§ÙØª را پذیرا شدند، با توجه به زیستن در کنار پیامبراکرم Ùˆ قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ† در شرایط نزول آیات ØŒ مرجع پاسخگویی به سؤالات مسلمانان در بارة معانی Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ عبارات قرآن شدند Ùˆ علاوه بر روایاتشان از پیامبر، به اجتهاد نیز روی آوردند. باگذشت چند دهه Ùˆ گسترش قلمرو جهان اسلام ØŒ بزرگان ØµØØ§Ø¨Ù‡ در مناطق مختل٠پراکنده شدند Ùˆ هر یک با تشکیل ØÙ„قه های درسی به تربیت شاگردان پرداختند Ùˆ بدین ترتیب در هر منطقه ØŒ مدرسه ای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پدید آمد. این مدارس ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را تابعین (شاگردان ØµØØ§Ø¨Ù‡ ) تقویت کردند Ùˆ Â«ØªÙØ³ÛŒØ± تابعین » Ø´Ú©Ù„ Ú¯Ø±ÙØª . مهمترین مدارس ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØµØØ§Ø¨Ù‡ را ابن عباس در Ù…Ú©Ù‡ ØŒ Ø§ÙØ¨ÛŒÙ‘بن کعب در مدینه Ùˆ ابن مسعود در عراق بنا نهادند (ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٠٦Ù€١٠٧ØŒ ١١٨ØŒ ١٢١) Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† مشهور تابعی چون مجاهد، عÙکْرÙمه ØŒ ØØ³Ù† بصری ØŒ ابوالعالیة Ùˆ قَتاده از این مدارس برخاستند. ØªÙØ³ÛŒØ± در این مرØÙ„Ù‡ Ùˆ ØØªÛŒ اندکی پس از آن غالباً از طریق روایت Ùˆ به طور Ø´ÙØ§Ù‡ÛŒ منتقل Ù…ÛŒ گردید. به عبارت دیگر مرØÙ„Ø© اول Ø´Ú©Ù„ گیری ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ مرØÙ„Ø© روایت بود (همان ØŒ ج ١ØŒ ص ١٤٥Ø› صغیر، ص ١٣٨). از نظر امین خولی ( دائرة المعار٠الاسلامیة ØŒ ج ٩ØŒ ص ٤١٢) علاوه بر اینکه نیازهای زندگی مردم در آن روزگار Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ بود Ùˆ Ùهم Ùˆ درک آنان پیچیدگی نداشت ØŒ اعتقاد به اینکه ØªÙØ³ÛŒØ± به معنای بیان مراد خداوند از Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ است موجب شد Ú©Ù‡ مسلمانان تا نیمة قرن دوم Ùقط روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پیامبر را به عنوان ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن بازگو کنند. پس از شروع تدوین ØØ¯ÛŒØ« ØŒ Ù…ØØ¯Ù‘ثان روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را در متون Ùˆ جوامع ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ ØŒ در بابی جداگانه تنظیم کردند؛ ازینرو، کمتر ØªÙØ³ÛŒØ± مستقلی در این دوره نگاشته شد (ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٤٥Ù€١٤٦). بدین ترتیب از آغاز تا پایان قرن دوم را Ù…ÛŒ توان دوران تطور ØªÙØ³ÛŒØ± از مرØÙ„Ø© نقل Ø´ÙØ§Ù‡ÛŒ تا مرØÙ„Ø© تدوین دانست (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٤). با گذشت زمان ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± از ØØ¯ÛŒØ« جدا شد Ùˆ به صورت علمی مستقل در آمد Ùˆ در نتیجه ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ به ترتیب مصØÙ تألی٠گردید اما هیچیک از آنها از ØØ¯ ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور تجاوز نکرد، تا اینکه طبری ØªÙØ³ÛŒØ± معرو٠خود، جامع البیان عن تأویل Ø¢ÛŒÙØ§Ù„قرآن ØŒ را تألی٠کرد Ú©Ù‡ نقطة عطÙÛŒ در تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± به شمار Ù…ÛŒ آید. گام مهم در رشد Ùˆ گسترش ØªÙØ³ÛŒØ± در قرن چهارم بود، هنگامی Ú©Ù‡ Ù…Ø¨Ø§ØØ« اجتهادی در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن دخالت داده شد. تدوین علوم گوناگون ØŒ مانند لغت Ùˆ صر٠و Ù†ØÙˆØŒ ترجمة کتب ÙلسÙÛŒ در دوران عباسی ØŒ ظهور Ø§Ø®ØªÙ„Ø§ÙØ§Øª Ùقهی Ùˆ کلامی Ùˆ رواج تعصبات ÙØ±Ù‚Ù‡ ای Ùˆ مذهبی ØŒ نیز از جمله عوامل مؤثر در رشد Ùˆ بسط ØªÙØ³ÛŒØ± بودند. از این پس ØŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ نگاشته شد Ú©Ù‡ هر یک ویژگیهایی داشت Ú©Ù‡ آن را از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± دیگر متمایز Ù…ÛŒ کرد. در واقع ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ از منظرهای مختل٠ادبی ØŒ Ùقهی ØŒ عقلی Ù€ کلامی ØŒ Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ علمی Ùˆ غیر آن رایج شد Ú©Ù‡ تا قرن چهاردهم ادامه ÛŒØ§ÙØª . Ú¯ÙØªÙ†ÛŒ است Ú©Ù‡ در این میان عده ای از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† سعی در تلÙیق دو یا چند نگرش یا جمع بین نقل Ùˆ عقل داشتند، برخی نیز همچنان بر ØªØ£Ù„ÛŒÙ ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور پای Ù…ÛŒ ÙØ´Ø±Ø¯Ù†Ø¯ ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٥٠Ù€١٥٢Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٤Ù€١٧). تØÙˆÙ„ات بر آمده از دوران جدید، بر جریان ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ نیز تأثیر گذاشت Ùˆ گرایشها Ùˆ روشهایی نو در ØªÙØ³ÛŒØ± پدید آورد (در بارة این مراØÙ„ Ùˆ گونه ها Ùˆ تØÙˆÙ„ات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ رجوع کنید به بخشهای بعدی ). علاوه بر ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ به معنای متداول Ùˆ رایج آن ØŒ Ú©Ù‡ Ø´Ø±Ø Ùˆ Ø¨ØØ« در بارة آیات قرآن به ترتیب مصØÙ است ØŒ در دورة معاصر، بویژه در ایران ØŒ شیوة دیگری برای دستیابی به معانی Ùˆ Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… قرآن با عنوان Â«ØªÙØ³ÛŒØ± موضوعی » پدید آمد. منظور از ØªÙØ³ÛŒØ± موضوعی آن است Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± آیات قرآن را بر اساس موضوعی خاص ØŒ Ú©Ù‡ معمولاً متناسب Ùˆ مرتبط با نیازها Ùˆ پرسشهای مسلمان معاصر است ØŒ گردآوری کند Ùˆ از سنجش مجموع آنها بایکدیگر، بر پایة مطالعات گذشتگان Ùˆ آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ متقدم ØŒ دیدگاه قرآن را در بارة آن موضوع Ùˆ ابعاد مختل٠آن به دست آورَد. این روش مؤثرترین شیوة رویکرد به قرآن در عصر ØØ§Ø¶Ø± شمرده شده است (صغیر، ص ١٤٩ØŒ١٥١). البته برخی با گستراندن دایرة ØªÙØ³ÛŒØ± موضوعی سابقه ای طولانی برای آن قائل شده Ùˆ مراد از ØªÙØ³ÛŒØ± موضوعی را پرداختن به یکی از موضوعات قرآنی Ùˆ نیز روش ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن به قرآن دانسته اند (ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٥٣Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٧Ø› ایازی ØŒ ص ١٤٥Ø› برای نقد این نظریه رجوع کنید به جلیلی ØŒ ص ٨٨ Ù€٩٣). اهمّ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موضوعی این دوره عبارت اند از: Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… القرآن ØªØ£Ù„ÛŒÙ Ø¬Ø¹ÙØ± Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ Ùˆ ترجمة آن با عنوان منشور جاوید قرآن Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± موضوعی قرآن مجید اثر عبداللّه جوادی آملی Ùˆ پیام قرآن اثر ناصر مکارم شیرازی Ùˆ همکاران . در کنار این ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ÙØ±Ø§Ú¯ÛŒØ±ØŒ برخی تک نگاریهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ نیز در بارة موضوعاتی نظیر انسان در قرآن ØŒ زن در قرآن ØŒ انسان Ùˆ اجتماع ØŒ به زبان ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ Ùˆ عربی نگاشته شده است (در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موضوعی Ùˆ روشهای آن رجوع کنید به مسلم ØŒ ص ١٥Ù€١٧ØŒ ٢١Ù€٣٣Ø› ایازی ØŒ ص ١٤٥Ù€ ١٥١Ø› جلیلی ØŒ ص ٩٩Ù€١٦٣). منابع : علاوه بر قرآن Ø› آقابزرگ طهرانی Ø› Ù…ØÙ…ودبن Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù„Ù‘Ù‡ آلوسی ØŒ Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ ØŒ بیروت : داراØÛŒØ§Ø¡Ø§Ù„تراث العربی ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن بابویه ØŒ ثواب الاعمال Ùˆ عقاب الاعمال ØŒ نج٠١٩٧٢ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ١٣٦٤ Ø´ Ø› ابن تیمیّه ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر ØŒ چاپ عبدالرØÙ…ان عمیره ØŒ بیروت ١٤٠٨/١٩٨٨Ø› ابن جزی ØŒ کتاب التسهیل لعلوم التنزیل ØŒ بیروت ١٤٠٣/١٩٨٣Ø› ابن جوزی ØŒ زادالمسیر ÙÛŒ علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت ١٤٠٤/١٩٨٤Ø› ابن خلدون Ø› ابن درید، کتاب جمهرة اللغة ØŒ چاپ رمزی منیربعلبکی ØŒ بیروت ١٩٨٧Ù€ ١٩٨٨Ø› ابن رشیق ØŒ العمدة ÙÛŒ Ù…ØØ§Ø³Ù† الشعر Ùˆ آدابه Ùˆ نقده ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ù…ØÛŒÛŒ الدین عبدالØÙ…ید، بیروت ١٤٠١/١٩٨١Ø› ابن عاشور (Ù…ØÙ…دطاهربن Ù…ØÙ…د)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØªØØ±ÛŒØ± Ùˆ التنویر ØŒ تونس ١٩٨٤Ø› ابن عطیه ØŒ Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø±Ø§Ù„وجیز ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کتاب العزیز ØŒ ج ١ØŒ ( رباط ) ١٣٩٥/١٩٧٥Ø› ابن ÙØ§Ø±Ø³ ØŒ معجم مقاییس اللغة ØŒ چاپ عبدالسلام Ù…ØÙ…دهارون ØŒ قم ١٤٠٤Ø› ابن کثیر، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن العظیم ØŒ چاپ علی شیری ØŒ بیروت ( بی تا. ) Ø› ابن منظور؛ Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØªÙˆØ رازی ØŒ روض الجنان Ùˆ Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ø¬Ù†Ø§Ù† ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…Ø¯Ø¬Ø¹ÙØ± یاØÙ‚ÛŒ Ùˆ Ù…ØÙ…د مهدی Ù†Ø§ØµØ ØŒ مشهد ١٣٦٥Ù€١٣٧٦ Ø´ Ø› اØÙ…د عمر Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للقران ÙÛŒ المیزان ØŒ بیروت ١٤١١/١٩٩١Ø› ابوØÛŒÙ‘ان غرناطی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ø¨ØØ± المØÛŒØ· ØŒ بیروت ١٤٠٣/١٩٨٣Ø› سلیمان بن اشعث ابوداوود، سنن ابی داود ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ù…ØÛŒÛŒ الدین عبدالØÙ…ید، ( قاهره ØŒ بی تا. ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª ( بیروت ØŒ بی تا. ) Ø› عبدالعزیز سید اهل ØŒ من اشارات العلوم ÙÛŒ القران الکریم ØŒ بیروت ?( ١٣٩٢/١٩٧٢ ) Ø› Ù…ØÙ…دعلی ایازی ØŒ «نگاهی به ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موضوعی معاصر»، کیهان اندیشه ØŒ Ø´ ٢٨ (بهمن Ùˆ اسÙند ١٣٦٨)Ø› علی اکبر بابایی ØŒ غلامعلی عزیزی کیا، Ùˆ مجتبی Ø±ÙˆØØ§Ù†ÛŒ راد، روش شناسی ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ØŒ قم ١٣٧٩ Ø´ Ø› ØØ³ÛŒÙ† بن مسعود بغوی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„بغوی ØŒ المسمی معالم التنزیل ØŒ چاپ خالد عبدالرØÙ…ان العک Ùˆ مروان سوار، بیروت ١٤١٥/١٩٩٥Ø› عبداللّه بن عمر بیضاوی ØŒ انوارالتنزیل Ùˆ اسرارالتأویل ØŒ مصر ١٣٨٨/١٩٦٨ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٣٦٣ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن عیسی ترمذی ØŒ الجامع الکبیر ØŒ چاپ بشار عواد معرو٠، ( بیروت ) ١٩٩٨Ø› Ù…ØÙ…د اعلی بن علی تهانوی ØŒ موسوعة Ú©Ø´Ù‘Ø§Ù Ø§ØµØ·Ù„Ø§ØØ§Øª الÙنون والعلوم ØŒ چاپ رÙیق العجم Ùˆ علی Ø¯ØØ±ÙˆØ¬ ØŒ بیروت ١٩٩٦Ø› عبدالرØÙ…ان بن Ù…ØÙ…د ثعالبی ØŒ Ø§Ù„Ø¬ÙˆØ§Ù‡Ø±Ø§Ù„ØØ³Ø§Ù† ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ چاپ ابومØÙ…د غماری ادریسی ØØ³Ù†ÛŒ ØŒ بیروت ١٤١٦/١٩٩٦Ø› علی بن Ù…ØÙ…د جرجانی ØŒ کتاب Ø§Ù„ØªØ¹Ø±ÛŒÙØ§Øª ØŒ چاپ ابراهیم ابیاری ØŒ بیروت ١٤٠٥/١٩٨٥Ø› هدایت جلیلی ØŒ روش شناسی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موضوعی قرآن ØŒ تهران ١٣٧٢ Ø´ Ø› اسماعیل بن ØÙ…ادجوهری ØŒ Ø§Ù„ØµØØ§Ø : تاج اللغة Ùˆ ØµØØ§Ø العربیة ØŒ چاپ اØÙ…د عبدالغÙور عطار، بیروت ( بی تا. ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٣٦٨ Ø´ Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ Ø› Ù…ØÙ…دبن عبداللّه ØØ§Ú©Ù… نیشابوری ØŒ المستدرک علی الصØÛŒØÛŒÙ† ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ بیروت ١٤٠٦Ø› Ù…ØÙ…دباقر ØÚ©ÛŒÙ… ØŒ علوم القرآن ØŒ تهران ١٤٠٣Ø› عبدعلی بن جمعه ØÙˆÛŒØ²ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆØ±Ø§Ù„ثقلین ØŒ چاپ هاشم رسولی Ù…ØÙ„اتی ØŒ قم ١٤١٢Ø› علی بن Ù…ØÙ…د خازن ØŒ لباب التأویل ÙÛŒ معانی التنزیل ØŒ در مجمع Ø§Ù„ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ØŒ ( قاهره ) ١٣١٧Ù€١٣٢٠ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª استانبول : دارالدعوه ØŒ ١٤٠٤/١٩٨٤Ø› دائرة المعار٠الاسلامیة ØŒ قاهره : دارالشعب ØŒ ?( ١٩٦٩ ) ØŒ ذیل Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±. تکمله » (از امین خولی )Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ØŒ بیروت ١٤٠٧/١٩٨٧Ø› ØØ³ÛŒÙ† بن Ù…ØÙ…د راغب اصÙهانی ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØ±Ø¯Ø§Øª ÙÛŒ غریب القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د سید کیلانی ØŒ تهران ?( ١٣٣٢ Ø´ ) Ø› همو، مقدمة جامع Ø§Ù„ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مع ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ÙØ§ØªØØ© Ùˆ مطالع البقره ØŒ چاپ اØÙ…Ø¯ØØ³Ù† ÙØ±ØØ§Øª ØŒ کویت ١٤٠٥/١٩٨٤Ø› Ù…ØÙ…د رشیدرضا، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الØÚ©ÛŒÙ… المشتهر باسم ØªÙØ³ÛŒØ± المنار ØŒ ( تقریرات درس ) شیخ Ù…ØÙ…د عبده ØŒ ج ١ØŒ مصر ١٣٧٣/ ١٩٥٤Ø› Ù…ØÙ…دبن ØØ³Ù† رضی الدین استرآبادی ØŒ Ø´Ø±Ø Ø´Ø§Ùیة ابن Ø§Ù„ØØ§Ø¬Ø¨ ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ù†ÙˆØ±Ø§Ù„ØØ³Ù† ØŒ Ù…ØÙ…د Ø²ÙØ²Ø§Ù ØŒ Ùˆ Ù…ØÙ…د Ù…ØÛŒÛŒ الدین عبدالØÙ…ید، بیروت ١٣٩٥/١٩٧٥ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مناهجه ØŒ ریاض ١٤١٩Ø› Ù…ØÙ…د عبدالعظیم زرقانی ØŒ مناهل Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ قاهره ( ١٩٨٠ ) Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…Ø¯Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ بیروت ١٤٠٨/١٩٨٨Ø› زمخشری Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره ١٩٦٧ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ١٣٦٣ Ø´ Ø› ابراهیم بن موسی شاطبی ØŒ المواÙقات ÙÛŒ اصول الاØÚ©Ø§Ù… ØŒ ( قاهره ١٣٤١ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª ( قاهره ØŒ بی تا. ) Ø› سعید شرتونی ØŒ اقرب الموارد ÙÛŒ ÙØµØ العربیة Ùˆ الشوارد ØŒ قم ١٤٠٣Ø› Ø¬Ø¹ÙØ± شهیدی ØŒ Â«ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی ØŒ تاریخ Ùˆ ØØ¯ÙˆØ¯ Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از آن »، در ÙØ±Ø®Ù†Ø¯Ù‡ پیام : یادگارنامة استاد دکتر ØºÙ„Ø§Ù…ØØ³ÛŒÙ† یوسÙÛŒ ØŒ مشهد: دانشگاه مشهد، ١٣٦٠ Ø´ Ø› صبØÛŒ ØµØ§Ù„Ø ØŒ دراسات ÙÛŒ Ùقه اللغة ØŒ بیروت ٢٠٠٠Ø› همو، Ù…Ø¨Ø§ØØ« ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ بیروت ١٩٦٨ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ١٣٦٣ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن لطÙÛŒ صباغ ØŒ بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت ١٤٠٨/١٩٨٨Ø› صدیق ØØ³Ù† خان ØŒ ÙØªØ البیان ÙÛŒ مقاصد القرآن ØŒ بیروت ١٤٢٠/ ١٩٩٩Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† علی صغیر، المبادی العامة Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم بین النظریة Ùˆ التطبیق ØŒ بیروت ١٤٢٠/٢٠٠٠Ø› طباطبائی Ø› طبرسی Ø› طبری ØŒ جامع Ø› ÙØ®Ø±Ø§Ù„دین بن Ù…ØÙ…د طریØÛŒ ØŒ مجمع Ø§Ù„Ø¨ØØ±ÛŒÙ† ØŒ چاپ اØÙ…د ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ ØŒ تهران ١٣٦٢ Ø´ Ø› طوسی Ø› مساعدبن سلیمان طیار، ÙØµÙˆÙ„ ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ ریاض ١٤٢٠/١٩٩٩Ø› ØØ³Ù† بن عبداللّه عسکری ØŒ معجم Ø§Ù„ÙØ±ÙˆÙ‚ اللغویة ØŒ Ø§Ù„ØØ§ÙˆÛŒ لکتاب ابی هلال العسکری Ùˆ جزءاً من کتاب السیدنورالدین الجزائری ØŒ قم ١٤١٢Ø› علوم القرآن Ø¹Ù†Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ قم : مرکز Ø§Ù„Ø«Ù‚Ø§ÙØ© والمعار٠القرآنیه ØŒ ١٣٧٤Ù€ ١٣٧٥ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن مسعود عیاشی ØŒ کتاب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ چاپ هاشم رسولی Ù…ØÙ„اتی ØŒ قم ١٣٨٠Ù€١٣٨١ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› خلیل بن اØÙ…د ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒØ¯ÛŒ ØŒ کتاب العین ØŒ چاپ مهدی مخزومی Ùˆ ابراهیم سامرائی ØŒ قم ١٤٠٥Ø› Ù…ØÙ…دبن یعقوب Ùیروزآبادی ØŒ ترتیب القاموس المØÛŒØ· ØŒ چاپ طاهر اØÙ…دزاوی ØŒ بیروت ١٣٩٩/ ١٩٧٩Ø› Ù…ØÙ…دبن شاه مرتضی Ùیض کاشانی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± الصاÙÛŒ ØŒ چاپ ØØ³ÛŒÙ† اعلمی ØŒ بیروت ?( ١٣٩٩/١٩٧٩ ) Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د Ùیّومی ØŒ Ø§Ù„Ù…ØµØ¨Ø§Ø Ø§Ù„Ù…Ù†ÛŒØ± ØŒ بیروت ١٩٨٧Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د قرطبی ØŒ الجامع لاØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ قاهره ١٣٨٧/١٩٦٧ØŒ ج ٢ØŒ جزء ٣ØŒ بیروت ?( ١٣٧٦/١٩٥٧ ) ØŒ ج ٧ØŒ جزء ١٣ØŒ قاهره ١٣٨٧/١٩٦٧ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٣٦٤ Ø´ Ø› علی بن ÛŒÙˆØ³Ù Ù‚ÙØ·ÛŒ ØŒ تاریخ الØÚ©Ù…اء Ùˆ هو مختصر الزوزنی المسمی بالمنتخبات الملتقطات من کتاب اخبار العلماء باخبار الØÚ©Ù…اء ØŒ چاپ لیپرت ØŒ لایپزیگ ١٩٠٣Ø› علی بن ابراهیم قمی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القمی ØŒ چاپ طیب موسوی جزائری ØŒ قم ١٤٠٤Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…درضا قمی مشهدی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± کنزالدقائق Ùˆ Ø¨ØØ±Ø§Ù„غرائب ØŒ چاپ ØØ³ÛŒÙ† درگاهی ØŒ تهران ١٣٦٦Ù€ ( ١٣٧٠ ) Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن سلیمان کاÙیجی ØŒ کتاب التیسیر ÙÛŒ قواعد علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ چاپ اسماعیل Ø¬Ø±Ø§Ø Ø§ÙˆØºÙ„ÛŒ ØŒ آنکارا ١٩٧٤Ø› کلینی Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ماتریدی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± الماتریدی المسمی تأویلات اهل السنة ØŒ ج ١ØŒ چاپ ابراهیم عوضین Ùˆ سید عوضین ØŒ قاهره ١٣٩١/١٩٧١Ø› مجلسی Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د مرتضی زبیدی ØŒ تاج العروس من جواهرالقاموس ØŒ چاپ علی شیری ØŒ بیروت ١٤١٤/ ١٩٩٤Ø› مصطÙÛŒ مسلم ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الموضوعی ØŒ دمشق ١٤٢١/ ٢٠٠٠Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد ١٤١٨Ù€١٤١٩Ø› مقاتل بن سلیمان ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± مقاتل بن سلیمان ØŒ چاپ عبداللّه Ù…ØÙ…ود Ø´ØØ§ØªÙ‡ ØŒ ( قاهره ) ١٩٧٩Ù€١٩٨٩Ø› مقدمتان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ Ùˆ عبداللّه اسماعیل صاوی ØŒ قاهره ١٣٩٢/١٩٧٢Ø› اØÙ…دبن علی نسائی ØŒ کتاب السنن الکبری ØŒ چاپ Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØºÙØ§Ø± سلیمان بنداری Ùˆ کسروی ØØ³Ù† ØŒ بیروت ١٤١١/١٩٩١Ø› ÛŒØÛŒÛŒ بن ØÙ…زه یمنی ØŒ کتاب الطراز المتضمن لاسرار البلاغة Ùˆ علوم ØÙ‚ائق الاعجاز ØŒ بیروت ١٤٠٢/١٩٨٢Ø› EI ١ , s.v. "Tafs ¦ â r" (by B. Carra de Vaux); The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliade, New York ١٩٨٧, s.v. "Tafs ¦ â r" (by Andrew Rippin); Arthur Jeffery, The foreign vocabulary of the Qur Ù a ¦ n , Baroda ١٩٣٨; The Oxford encyclopedia of the modern Islamic world , ed. John L. Esposito, New York ١٩٩٥, s.v. "Tafs ¦ â r" (by Mustansir Mir). / مهرداد عباسی / ٢) ØªÙØ³ÛŒØ± پیامبر. مورخان آغاز ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن را دوران صدر اسلام Ùˆ به گونه ای دقیقتر دورة شخص پیامبر Ù…ÛŒ دانند. در قرآن آیات متعددی وجود دارد Ú©Ù‡ ÙˆØ¸ÛŒÙØ© پیامبر را نه تنها ابلاغ ÙˆØÛŒ ØŒ بلکه ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تبیین Ùˆ تعلیم آن دانسته است ( رجوع کنید به Ù†ØÙ„ : ٤٤ØŒ ٦٤Ø› بقره : ١٥١Ø› آل عمران : ١٦٤Ø› جمعه : ٢). بر این اساس Ù…ÛŒ توان رسول اکرم را اولین Ù…ÙØ³Ø± قرآن دانست . اما در ØªØØ¯ÛŒØ¯ ÙˆØ¸ÛŒÙØ© پیامبر در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اختلا٠نظر دارند؛ برخی ØŒ ÙˆØ¸ÛŒÙØ© پیامبر را ØµØ±ÙØ§Ù‹ ØªÙØ³ÛŒØ± آیات٠مجمل Ùˆ متشابه دانسته اند (ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ ج ٢٠ØŒ ص ٣٨Ø› آلوسی ØŒ ج ١٤ØŒ ص ١٥٠)ØŒ اما برخی دیگر، از جمله علامه طباطبائی ØŒ Ù…ÙØ³Ø± معاصر شیعی (١٣٩٠Ù€ ١٣٩٤ØŒ ج ١٢ØŒ ص ٢٦١)ØŒ با استناد به آیة ٤٤ سورة Ù†ØÙ„ ØŒ این نظر را Ù†Ù¾Ø°ÛŒØ±ÙØªÙ‡ اند. به نظر Ù…ÛŒ رسد شواهد تاریخی مؤید دیدگاه دوم است ØŒ زیرا اگرچه قرآن به زبان عربی Ùˆ بر اسلوب بلاغت قوم عرب نازل شده است (ابن خلدون ØŒ ج ١: مقدمه ØŒ ص ٥٥٣)ØŒ عرب معاصر پیامبر، بویژه ØµØØ§Ø¨Ù‡ ØŒ در درک زبان قرآن یکسان نبودند Ùˆ بسیاری از ایشان در Ùهم واژه های آیات به Ú©Ù„ÛŒ در Ù…ÛŒ ماندند. Ø§ÙØ²ÙˆÙ† بر این ØŒ قرآن هم ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ Ùˆ هم Ù†ØÙˆØ© بیان خاص خود را دارد Ùˆ مردم عرب معاصر پیامبر ØØªÛŒ اگر معانی واژه ها را درمی ÛŒØ§ÙØªÙ†Ø¯ØŒ از شناخت مصادیق آنها عاجز بودند، چنانکه ØµØØ§Ø¨Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ± واژه های ØØ¬ Ùˆ صلوة Ùˆ زکوة به پیامبر رجوع Ù…ÛŒ کردند (برای نمونه رجوع کنید به ابن سعد، ج ٢ØŒ ص ١٨١Ø› ابن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ ج ٣ØŒ ص ٣١٨Ø› بخاری جعÙÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ١٥٥Ø› طبری ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٨Ø› ØØ§Ú©Ù… نیشابوری ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤٧٦Ø› قرطبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٩). در باب اینکه پیامبر Ú†Ù‡ مقدار از قرآن را ØªÙØ³ÛŒØ± کرده است ØŒ میان Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اختلا٠نظر وجود دارد. به عنوان مثال ØŒ ابن تیمیّه (ص ٩) بر این باور بوده Ú©Ù‡ پیامبر تمام آیات الاهی را ØªÙØ³ÛŒØ± کرده است Ø› ÙˆÛŒ برای اثبات مدعای خود به آیة ٤٤ سورة Ù†ØÙ„ Ùˆ نیز کوشش ØµØØ§Ø¨Ù‡ در Ùهم مقاصد قرآن ØŒ Ú©Ù‡ جز با Ùهم معانی Ùˆ تعقل مضامین آن میسر نیست ØŒ استناد کرده است . در مقابل ØŒ کسانی نیز با استناد به برخی روایات ( رجوع کنید به طبری ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٩Ø› قرطبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣١) معتقدند Ú©Ù‡ پیامبر Ùقط تعداد اندکی از آیات را ØªÙØ³ÛŒØ± کرده است (سیوطی ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٩٦Ù€١٩٧). طباطبائی همین دیدگاه را Ù¾Ø°ÛŒØ±ÙØªÙ‡ Ùˆ شمار روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ منقول از پیامبر را کمتر از ٢٥٠ روایت دانسته است (١٣٥٠ Ø´ ØŒ ص ٥٤)Ø› با اینهمه ØŒ به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« پیامبر در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ به این تعداد نیست . نصوص روایات Ùˆ متون مجامع ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ گواه روشنی بر این مدعاست Ø› زیرا اگر بپذیریم Ú©Ù‡ شمار روایاتی Ú©Ù‡ پیامبر در آنها ØµØ±ÛŒØØ§Ù‹ به ØªÙØ³ÛŒØ± آیه ای از قرآن پرداخته اندک است ØŒ روایاتی Ú©Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات به کار Ù…ÛŒ آید Ùˆ به گونه ای ابهام از کلام الاهی Ù…ÛŒ گیرد، ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† است ØŒ بویژه اگر Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی منقول از طریق اهل بیت را نیز Ø¨ÛŒÙØ²Ø§ÛŒÛŒÙ… . Ú¯ÙØªÙ†ÛŒ است Ú©Ù‡ سنّت پیامبر (قول ØŒ ÙØ¹Ù„ Ùˆ تقریر) نیز Ù…ÛŒ تواند در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن کریم به کار آید Ùˆ Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… Ùˆ اØÚ©Ø§Ù… آن را روشن سازد. بر این پایه Ù…ÛŒ توان ØªÙØ³ÛŒØ± پیامبر را به گونه های متعددی تقسیم کرد Ú©Ù‡ عبارت اند از: تبیین مجمل . بسیاری از اØÚ©Ø§Ù… واردشده در کتاب الاهی معنایی مجمل دارند Ú©Ù‡ ØªÙØµÛŒÙ„ Ùˆ بیان آنها بر عهدة سنّت گذاشته شده است . در بخشهای متعدد Ùقه نمونه های ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ از این دست وجود دارد (برای نمونة سخنان Ùقیهان در ØªÙØ³ÛŒØ± واژه های قرآنی چون صلوة ØŒ ØØ¬ ØŒ زکوة Ùˆ بیع رجوع کنید به شهیدثانی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٣٦Ù€ ١٣٨ØŒ ٣٥٥Ù€٣٥٦ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦Ù€٧ØŒ ١١٩Ù€١٢٠ØŒ ج ٣ØŒ ص ١٤٤Ù€ ١٤٥Ø› Ù…ØÙ…دسعید منصور، ص ٣٦٥ به بعد). تخصیص عام . در قرآن اØÚ©Ø§Ù…ÛŒ وجود دارد Ú©Ù‡ تخصیص آنها در سنّت بیان شده است ØŒ چنانکه Ùقیهان ØŒ در برخی موارد، عمومات اØÚ©Ø§Ù… قرآن را با روایتهایی از سنّت نبوی تخصیص زده اند ( رجوع کنید به ابن عربی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٨٤Ø› ÙØ§Ø¶Ù„ مقداد، ج ٢ØŒ ص ٣٤١Ø› شهیدثانی ØŒ ج ٩ØŒ ص ٢١٤). تقیید اطلاق . آیات متعددی در قرآن هست Ú©Ù‡ ØÚ©Ù… آنها مطلق است (برای نمونه رجوع کنید به نساء: ٩٣Ø› انعام : ٨٢Ø› مائده : ٣٨)ØŒ اما سنّت ØŒ اطلاق آنها را تقیید زده است (طبری ØŒ ج ٧ØŒ ص ١٦٨Ø› عیّاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦٧Ø› طوسی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٢٩٥Ø› قرطبی ØŒ ج ٧ØŒ ص ٣Ø› طباطبائی ØŒ ١٣٩٠Ù€١٣٩٤ØŒ ج ٥ØŒ ص ٣٢٩). ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… شرعی . قرآن به زبان عربی است Ùˆ مردم عرب با آن کاملاً آشنا بوده اند؛ با اینهمه ØŒ در قرآن واژه هایی ÛŒØ§ÙØª Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ در ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ قرآنی ØŒ معنایی تازه پیدا کرده اند Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± آنها جز از راه سنّت ØŒ میسر نیست . علاوه بر روایتهای پیشین نبوی در باب واژه های صلوة Ùˆ ØØ¬ Ùˆ زکوة ØŒ شواهد تاریخی Ùˆ روایی ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ وجود دارد Ú©Ù‡ در منابع اهل سنّت Ùˆ شیعه ذکر شده است ØŒ مثلاً در باب واژة « Ø§Ù„Ø³Ù‘Ø§Ø¦ÙØÙˆÙÙ† » (روزه داران Ø› توبه : ١١٢Ø› رجوع کنید به ØØ§Ú©Ù… نیشابوری ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٣٥Ø› سیوطی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٢٨١Ø› ØÙˆÛŒØ²ÛŒ ØŒ ج ٢ØŒ ص ٢٧١) Ùˆ عبارت Â«Ù…ÙŽÙ†Ù Ø§ÙØ³ØªØ·Ø§Ø¹ اÙلَیه٠سبیلاً» (آل عمران : ٩٧Ø› رجوع کنید به طبری ØŒ ج ٤ ص ١١Ù€١٢Ø› سیوطی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٦Ø› ØÙˆÛŒØ²ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٧٢). ØªÙØµÛŒÙ„ اØÚ©Ø§Ù… قرآن . در قرآن آیاتی وجود دارد Ú©Ù‡ در آنها تنها به ذکر اصل تشریع Ø§Ú©ØªÙØ§ شده ØŒ اما سنّت بیان جزئیات آن را برعهده Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ( رجوع کنید به شهیدثانی ØŒ ج ١٤ØŒ ص ٣٦٢Ù€٣٦٣). بیان ناسخ Ùˆ منسوخ . گرچه برخی منکر وجود نسخ در قرآن شده اند، برخی دیگر وجود نسخ در قرآن را منکر نیستند، اما شمار آیات منسوخ را بسیار اندک Ù…ÛŒ دانند ( رجوع کنید به خوئی ØŒ ص ٢٧٧Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ٢٧٧). در این صورت ØŒ تمیز آیات ناسخ از منسوخ بر عهدة سنّت است . مثلاً آیة ٢٤٠ سورة بقره با آیة ٢٣٤ همان سوره Ùˆ آیة ١٢ سورة نساء نسخ شده است (سیوطی ØŒ ج ١ØŒ ص ٥٧٣Ø› ØØ±Ù‘عاملی ØŒ ج ٢٢ØŒ ص ٢٣٥Ù€ ٢٣٩Ø› ØÙˆÛŒØ²ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٤٠). همچنین آیه های ١٥ Ùˆ ١٦ سورة نساء Ú©Ù‡ با آیة ٢ سورة نور نسخ شده است (عیّاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٢٧Ù€ ٢٢٨Ø› طبرسی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٣٤Ø› ØÙˆÛŒØ²ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٥٦). منابع : علاوه بر قرآن Ø› Ù…ØÙ…ودبن عبداللّه آلوسی ØŒ Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ ØŒ بیروت : داراØÛŒØ§Ø¡ التراث العربی ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن تیمیّه ØŒ مقدّمه ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت : دارمکتبة الØÛŒØ§Ø© ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ مسند اØÙ…دبن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ استانبول ١٤٠٢/١٩٨٢Ø› ابن خلدون Ø› ابن سعد؛ ابن عربی ØŒ اØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ چاپ علی Ù…ØÙ…د بجاوی ØŒ ØÙ„ب ١٣٧٦Ù€ ١٣٧٨/ ١٩٥٧Ù€١٩٥٩Ø› Ù…ØÙ…دبن اسماعیل بخاری جعÙÛŒ ØŒ صØÛŒØ البخاری ØŒ استانبول ١٤٠١/ ١٩٨١Ø› Ù…ØÙ…دبن عبداللّه ØØ§Ú©Ù… نیشابوری ØŒ المستدرک علی الصØÛŒØÛŒÙ† ØŒ بیروت : دارالمعرÙÙ‡ ØŒ ( بی تا. ) Ø› ØØ±Ù‘ عاملی Ø› عبدعلی بن جمعه ØÙˆÛŒØ²ÛŒ ØŒ کتاب ØªÙØ³ÛŒØ± نورالثقلین ØŒ چاپ هاشم رسولی Ù…ØÙ„اتی ØŒ قم ( ١٣٨٣Ù€ ١٣٨٥ ) Ø› ابوالقاسم خوئی ØŒ البیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن ØŒ بیروت ١٤٠٨/١٩٨٧Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…Ø¯Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره ١٩٦٧ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ١٣٦٣ Ø´ Ø› زین الدین بن علی شهیدثانی ØŒ مسالک الاÙهام الی ØªÙ†Ù‚ÛŒØ Ø´Ø±Ø§Ø¦Ø¹ الاسلام ØŒ قم ١٤١٣Ù€ ١٤١٩Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† طباطبائی ØŒ قرآن در اسلام ØŒ تهران ١٣٥٠ Ø´ Ø› همو، المیزان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ بیروت ١٣٩٠Ù€١٣٩٤/ ١٩٧١Ù€١٩٧٤Ø› طبرسی Ø› طبری ØŒ جامع Ø› طوسی Ø› Ù…ØÙ…دبن مسعود عیّاشی ØŒ کتاب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ چاپ هاشم رسولی Ù…ØÙ„اتی ØŒ قم ١٣٨٠Ù€١٣٨١ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› مقدادبن عبداللّه ÙØ§Ø¶Ù„ مقداد، Ú©Ù†Ø²Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ Ùقه القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دباقر بهبودی ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٣٨٤Ù€ ١٣٨٥Ø› Ù…ØÙ…دبن عمر ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر ØŒ قاهره ( بی تا. ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د قرطبی ØŒ الجامع لاØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ بیروت : دارالÙکر، ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دسعید منصور، منزلة السّنّة من الکتاب Ùˆ اثرها ÙÛŒ Ø§Ù„ÙØ±ÙˆØ¹ الÙقهیّة ØŒ قاهره ١٤١٣/ ١٩٩٣Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ التمهید ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ قم ١٤١١Ù€١٤١٢. / Ù…ØÙ…دعلی مهدوی راد / ٣) ØªÙØ³ÛŒØ± اهل بیت . امامان شیعه مطالبی در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن Ú¯ÙØªÙ‡ اند Ú©Ù‡ در آثار Ø§ØµØØ§Ø¨ Ùˆ شاگردانشان به صورت مدوّن یا ضمن Ù…Ø¨Ø§ØØ« دیگر درج شده است . بر اساس آیة ٤٤ سورة Ù†ØÙ„ ØŒ تبیین قرآن ÙˆØ¸ÛŒÙØ© پیامبر اکرم Ùˆ پس از رØÙ„ت ایشان ØŒ طبق ØØ¯ÛŒØ« متواتر ثقلین * ØŒ بر عهدة اهل بیت آن ØØ¶Ø±Øª است . به اعتقاد شیعیان ØŒ پیامبر بر مرجعیت دینی Ùˆ علمی اهل بیت خود ØªØµØ±ÛŒØ Ú©Ø±Ø¯Ù‡ Ùˆ تمسک به آنان را لازم شمرده است ( رجوع کنید به خوئی ØŒ ص ٣٩٧Ù€ ٣٩٨). از همین روست Ú©Ù‡ رجوع نکردن به Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« پیامبر Ùˆ اهل بیت ØŒ Ú©Ù‡ بیان ØªÙØµÛŒÙ„ÛŒ کلیات آیات قرآن است ØŒ نوعی ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به همان ØŒ ص ٣٩٧). از نظر شیعه ØŒ سخن امامان ØÚ©Ù… سخن پیامبر را دارد Ùˆ به شرط رعایت موازین Ùˆ ملاکهای گزینش ØØ¯ÛŒØ« Ùˆ استواری متن آن ØŒ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« ائمه دارای همان منزلت Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« پیامبر است (طوسی ØŒ ١٣٧٦ Ø´ ØŒ ج ١ØŒ ص ٨٦ Ù€٨٧). به مقتضای مضمون روایتی Ú©Ù‡ شیخ Ù…Ùید (ص ٤٢) از امام باقر آورده ØŒ ریشة Ú¯ÙØªÙ‡ های ایشان به پیامبر Ùˆ در نهایت به خداوند Ù…ÛŒ رسد. در بیان امام صادق نیز میراث علمی ائمه بر Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ از پیامبر است ( رجوع کنید به کلینی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٩٢Ù€٢٩٣). در جایی دیگر امام پنجم ØŒ ائمة اطهار را وارث علم پیامبران Ù…ÛŒ داند ( رجوع کنید به همان ØŒ ص ٢٣١) Ùˆ بر اساس آن ØŒ چون سخن استوار Ùˆ هدایت Ø¢ÙØ±ÛŒÙ† در نزد آنهاست ØŒ مردم به هنگام نیاز باید به آنها مراجعه کنند (Ú©ÙˆÙÛŒ ØŒ ص ٢٥٧Ù€ ٢٥٨). بنا به سخن امام صادق ( رجوع کنید به عیاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ٩٣)ØŒ ائمة اطهار، همانند علی علیه السلام ØŒ بر ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن Ø§ØØ§Ø·Ø© کامل دارند. پیوند Ù…ØÚ©Ù… میان ØØ¯ÛŒØ« ائمه Ùˆ ØØ¯ÛŒØ« پیامبر، بویژه با توجه به روایتی از امام علی (همان ØŒ ج ١ØŒ ص ٩١Ù€٩٢Ø› ابن بابویه ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٨٤Ù€ ٢٨٥)ØŒ روشن Ù…ÛŒ شود. بر اساس این روایت ØŒ پیامبر تأویل Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± آیات قرآن ØŒ از جمله عام Ùˆ خاص ØŒ Ù…ØÚ©Ù… Ùˆ متشابه ØŒ Ùˆ ناسخ Ùˆ منسوخ ØŒ را به امام علی آموخت . ØØ¬ÛŒØª Ùˆ اعتبار سخنان ائمه در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ دلایل قرآنی Ùˆ ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ دارد. بر اساس آیة تطهیر، Ø³Ø§ØØª اهل بیت از انواع پلیدیهای Ú¯ÙØªØ§Ø±ÛŒ Ùˆ کرداری مبرّاست Ú©Ù‡ نتیجة منطقی آن ØŒ کامل بودن سخنان آنان است ( رجوع کنید به کلینی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦٠Ù€ ٢٦١Ø› تطهیر * ØŒ آیه ). بنا بر چندین ØØ¯ÛŒØ« ØŒ اهل بیت از مصادیق مسلّم اهل ذکرند ( رجوع کنید به ØÙŽØ³Ù’کانی ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٣٢Ù€٤٣٧). از این جهت ضرورت پرسش از اهل ذکر، Ú©Ù‡ در آیة ٤٣ Ù†ØÙ„ بر آن تأکید شده ØŒ بدیهی است Ùˆ در نتیجه ØŒ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« منقول از آنان از ØØ¬ÛŒØª برخوردار است ( رجوع کنید به طباطبائی ØŒ ذیل Ù†ØÙ„ : ٤٣). سخنان نقل شده از امامان شیعه در بارة آیات قرآن ØŒ بیشتر در ØÙˆØ²Ø© ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ØØªÙˆØ§ÛŒÛŒ Ùˆ Ù…Ùهومی آیات است اما این سخن به این معنا نیست Ú©Ù‡ آنان به Ø´Ø±Ø Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ یا بیان لغوی کلمات Ùˆ آیات قرآن اهتمام نداشته اند ( رجوع کنید به عیاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٠٦Ø› ابن بابویه ØŒ ١٣٦١ Ø´ ØŒ ص ١٣٩)ØŒ بلکه به این معناست Ú©Ù‡ قرآن به Ù„ØØ§Ø¸ داشتن وجوه گوناگون ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± یا تأویلهای Ù…ØªÙØ§ÙˆØª را بر Ù…ÛŒ تابد. بنابراین ØŒ به منظور ممانعت از ØªØØ±ÛŒÙ Ù…ØØªÙˆØ§ÛŒÛŒ Ùˆ Ù…Ùهومی قرآن ØŒ ائمه اهتمام اصلی خود را به ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ØØªÙˆØ§ÛŒÛŒ Ùˆ Ù…Ùهومی قرآن Ùˆ ارشاد امت Ùˆ عالمان به چگونگی بهره گیری از آن معطو٠کردند ( رجوع کنید به ابن بابویه ØŒ ١٣٦١ Ø´ ØŒ ص ١٣٣Ù€١٣٤Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ١٤١٨Ù€ ١٤١٩ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٦٩). برخی گزارشهای مرتبط با تاریخ قرآن ØŒ ØÚ©Ø§ÛŒØª از وجود مصØÙÛŒ به نام امام علی دارد. امام علی علیه السلام ØŒ Ú©Ù‡ از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† بزرگ Ùˆ داناترین ØµØØ§Ø¨Ù‡ از نظر وقو٠و Ù…Ø¹Ø±ÙØª بر تنزیل Ùˆ تأویل قرآن است (ØØ³Ú©Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٩ØŒ ٤٧Ù€٥٠)ØŒ در این مصØÙ پس از جمع کردن آیات Ùˆ تدوین آنها بر اساس ترتیب نزول ØŒ تأویل Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن Ùˆ از جمله آیات ناسخ Ùˆ منسوخ را بیان کرده است (همان ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٦Ù€ ٣٨Ø› مجلسی ØŒ ج ٨٩ØŒ ص ٤٠). علاوه بر این ØŒ در نهج البلاغه * بیانات ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ وجود دارد Ú©Ù‡ به طور ØµØ±ÛŒØ ÛŒØ§ ضمنی ناظر به ØªÙØ³ÛŒØ± آیات قرآن است (برای آگاهی بیشتر از این قبیل موارد رجوع کنید به مصطÙÙˆÛŒ ØŒ ص ٣٩Ù€١٥٠). پس از امام علی ØŒ دیگر امامان با روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قرآن به قرآن Ùˆ ضمن اعتقاد به اینکه واژگان Ùˆ آیات قرآن دارای Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… عمیق Ùˆ باطنی اند (ØµÙØ§Ø± قمی ØŒ ص ١٩٦)ØŒ به ØªÙØ³ÛŒØ± آن پرداختند. امام ØØ³Ù† Ùˆ امام ØØ³ÛŒÙ† علیهماالسلام ØµØ§ØØ¨ مکتب ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاصی نبودند اما بر مبنای برخی روایات ØŒ آیاتی را ØªÙØ³ÛŒØ± کرده اند (ابن بابویه ØŒ ١٤١٠ØŒ ص ١٣١Ø› عمادالدین طبری ØŒ ص ٢٤٠Ù€٢٤١). بر اساس اشارات برخی متون تاریخی Ù…ÛŒ توان به تلاش امام سجاد علیه السلام در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات قرآن ØŒ بویژه در مدرسة مدینه ØŒ Ù¾ÛŒ برد. صØÛŒÙØ© سجادیه در کنار دیگر دعاهای آن ØØ¶Ø±Øª ØŒ در واقع نوعی ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تبیین اشارات قرآن Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود. اقتباسها، اشاره ها، استشهادها Ùˆ به کارگیری آیات الاهی در این مجموعه بسیار است ( رجوع کنید به ص ١٤١ØŒ ١٤٧ØŒ ٢٧١ØŒ ٢٨٣ØŒ ٢٨٥). ØªÙØ³ÛŒØ± Â«Ø¹Ø¨Ø§Ø¯ØµØ§Ù„Ø Â» در دعای چهل وچهارم (ص ٢٨٢Ù€٢٩٣)ØŒ به مناسبت ØÙ„ول ماه رمضان ØŒ با استناد به آیات قرآن ØŒ نمونه ای از این موارد است . از امام سجاد در بارة ÙØ¶Ù„ قرآن ( رجوع کنید به کلینی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٠٥ØŒ ٦٠٩ØŒ ٦١٢) Ùˆ شأن نزول برخی آیات ( رجوع کنید به Ú©ÙˆÙÛŒ ØŒ ص ١٢٥ØŒ ١٥٣Ù€١٥٤ØŒ ١٥٩Ù€ ١٦٠ØŒ ٣٦٦) Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ«ÛŒ نقل شده است Ùˆ ایشان در تأویل برخی آیات ØŒ ائمة اطهار را مصداق یا تأویل آن آیات دانسته اند ( رجوع کنید به Ú©ÙˆÙÛŒ ØŒ ص ٣١٤Ø› ابن بابویه ØŒ ١٣٦١ Ø´ ØŒ ص ٢٩٨Ø› ØØ³Ú©Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ١٣٠). ابوالجارود زیادبن منذر، از Ø§ØµØØ§Ø¨ امام باقر علیه السلام ØŒ روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آن ØØ¶Ø±Øª را گردآوری کرده است (ابن ندیم ØŒ ص ٥٩Ø› نیز رجوع کنید به الباقر * ØŒ امام Ù…ØÙ…دبن علی ). اقوال ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ امام بیشتر ناظر است به ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…Ø´Ú©Ù„Ø§Øª یا بیان واژگان قرآنی با Ú©Ù…Ú© خود آیات ــ Ú©Ù‡ در ØÙ‚یقت نوعی روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قرآن به قرآن است (برای نمونه رجوع کنید به عیاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٥٠) ــ یا تأویل آیات به آنچه در بارة ائمة اطهار رخ خواهد داد (برای نمونه رجوع کنید به عیاشی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٣٧Ø› کلینی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٥١Ù€٢٥٢). همچنین ØŒ در مواردی ایشان به بیان آیات ناسخ Ùˆ منسوخ Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± جنبه های Ùقهی کلام خدا پرداخته اند (برای نمونه رجوع کنید به عیاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٧٧Ø› کلینی ØŒ ج ٥ØŒ ص ٣٦٠Ø› ابن بابویه ØŒ ١٤٠١ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٧٨Ù€٢٧٩). Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« امام صادق علیه السلام نیز در موضوعات گوناگون قرآنی ØŒ به صورت پراکنده ØŒ در کتابهای ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ روایی روایت شده است (برای نمونه رجوع کنید به عیاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٠٨ØŒ ١١٣ØŒ ١٧٦Ø› ابن بابویه ØŒ ١٣٥٧ Ø´ ØŒ ص ٩٢Ù€٩٣ØŒ ١٤٩ØŒ ١٥٤Ù€ ١٥٥ØŒ ١٥٧Ù€ ١٥٨Ø› در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± منسوب به ایشان رجوع کنید به ØªÙØ³ÛŒØ± امام Ø¬Ø¹ÙØ± صادق * ). از مضامین موجود در روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اهل بیت Ù…ÛŒ توان به ØªÙØ³ÛŒØ± آیات الاØÚ©Ø§Ù… Ùˆ پاسخ به پرسشهای Ùقهی اشاره کرد. ائمه ØŒ Ø§ÙØ²ÙˆÙ† بر بهره گیری از روش قرآن به قرآن ØŒ در مواردی ØªÙØ³ÛŒØ± خود را به بیانات پیامبر یا دیگر ائمه مستند ساخته اند (عیاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣١٢ØŒ ٣٥٨). امامان دیگر، چون امام کاظم Ùˆ امام رضا Ùˆ امام هادی علیهم السلام ØŒ نیز در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ شیوه ای شبیه به روش امامان پیش از خود داشته اند؛ یعنی ØŒ یا ØªÙØ³ÛŒØ± آنان با استناد به سایر آیات قرآن است (برای نمونه رجوع کنید به عیاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٢١ØŒ ١٣٣ØŒ ٢٠٢ØŒ ٣٨٦) یا با استناد به قول پیامبر Ùˆ دیگر معصومان (برای نمونه رجوع کنید به همان ØŒ ج ١ØŒ ص ١٩٩ØŒ ١٣٥) Ú©Ù‡ نوعی ØªÙØ³ÛŒØ± نقلی Ùˆ روایی است یا به صورت بیان مصداق (برای نمونه رجوع کنید به همان ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٨١ØŒ ٣٩٢) یا در قالب بیان مشکل واژه ای از واژگان قرآن (برای نمونه رجوع کنید به همان ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٣٢). تعدادی از Ø§ØµØØ§Ø¨ ائمه ــ Ú©Ù‡ بعضی از آنها از یاران یا شاگردان چند امام بوده اند ــ بنا به نقل برخی منابع رجالی ØŒ دارای ØªÙØ³ÛŒØ± بوده اند. از میان ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± متعددی Ú©Ù‡ شاگردان ائمه نگاشته اند، متن مستقلی باقی نمانده Ùˆ Ùقط نقل قولهایی از این ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± در منابع امامیه آمده است . نجاشی (برای نمونه رجوع کنید به ص ١١ØŒ ١٥Ù€١٦ØŒ ٧٨ØŒ ٨٩ØŒ ١٢٨ØŒ ١٤٥ØŒ ٢١٧ØŒ ٢٤٠ØŒ ٢٥٢ØŒ ٢٦٠) Ùˆ شیخ طوسی (برای نمونه رجوع کنید به ١٤٢٠ØŒ ص ١٤ØŒ ٨٣ØŒ ١١٦ØŒ ١٢٢)ØŒ ضمن معرÙÛŒ رجال امامیه ØŒ به این آثار اشاره کرده اند. از مهمترین آنها Ù…ÛŒ توان این ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± را نام برد: ØªÙØ³ÛŒØ± ابان بن ØªÙŽØºÙ„ÙØ¨ (متوÙÛŒ ١٤١)ØŒ از Ø§ØµØØ§Ø¨ امام سجاد Ùˆ امام باقر Ùˆ امام صادق علیهم السلام (نجاشی ØŒ ص ١٠) Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± ابوØÙ…زه ثابت بن دینار Ø«Ùمالی (متوÙÛŒ ١٥٠) از Ø§ØµØØ§Ø¨ خاص امام سجاد Ùˆ امام باقر Ùˆ امام صادق علیهم السلام (همان ØŒ ص ١١٥Ù€١١٦). اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ثعلبی (متوÙÛŒ ٤٢٧) در ØªÙØ³ÛŒØ± خود از ØªÙØ³ÛŒØ± ابوØÙ…زه ثمالی مطالبی نقل کرده است (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٨٢ØŒ ج ٨ØŒ ص ١١٧ØŒ ج ٩ØŒ ص ١٣٥). برخی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن روایی Ùˆ موجود امامیه ØŒ Ú©Ù‡ در آنها اقوال ائمه گردآوری شده ØŒ عبارت اند از: ØªÙØ³ÛŒØ±Ù امام ØØ³Ù† عسکری * ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù علی بن ابراهیم قمی * (زنده در ٣٠٧)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± ÙØ±Ø§Øª Ú©ÙˆÙÛŒ * Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù عیاشی * . همانگونه Ú©Ù‡ Ø·Ø¨Ø±ÙØ³ÛŒ اشاره کرده ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٧٥)ØŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± امامی قبل از شیخ طوسی ØŒ روایی Ùˆ Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ به گردآوری روایات اهل بیت بوده است . یکی از ØÙˆØ²Ù‡ های مورد علاقة Ø§ØµØØ§Ø¨ ائمه گردآوری روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ ناظر به شأن نزول آیات در ØÙ‚ اهل بیت است . Ù…ØÙ…درضا ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ در مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØÙبَری (ص ١٤٦Ù€١٥٢) به نام برخی از این آثار اشاره کرده است . قدیمترین اثر موجود از این دست ØŒ کتاب ما نزل من القرآن ÙÛŒ علی علیه السلام ØŒ نگاشتة ØØ³ÛŒÙ† بن ØÙŽÚ©ÙŽÙ… ØÙبَری (متوÙÛŒ ٢٨٦)ØŒ است Ú©Ù‡ سید اØÙ…د اشکوری آن را با همین عنوان به چاپ رساند (بغداد ١٣٩٨) Ùˆ Ù…ØÙ…درضا ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ آن را با نام ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ØØ¨Ø±ÛŒ چاپ کرد (بیروت ١٤٠٨). کتاب دیگری از این نوع آثار ــ Ú©Ù‡ بر اساس نقلهای موجود آن در منابع بعدی بازسازی شده ــ تأویل ما نزل من القرآن الکریم ÙÛŒ النبی Ùˆ آله صلی اللّه علیهم ØŒ تألی٠مØÙ…دبن عباس بن ماهیار معرو٠به ابن Ø¬ÙØØ§Ù… (زنده در ٣٢٨)ØŒ است Ú©Ù‡ ÙØ§Ø±Ø³ تبریزیان ØÙŽØ³Ù‘ون آن را گردآوری Ùˆ چاپ کرده است (قم ١٤٢٠). Ù…ØÙ…دبن عبدالکریم شهرستانی (متوÙÛŒ ٥٤٨)ØŒ متأثر از استاد خود ابوالقاسم سلیمان بن ناصر انصاری (متوÙÛŒ ٥١٢)ØŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÙØ§ØªÛŒØ الاسرار Ùˆ Ù…ØµØ§Ø¨ÛŒØ Ø§Ù„Ø§Ø¨Ø±Ø§Ø± به بهره گیری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اهل بیت توجه داشته Ùˆ از سخنان آنها در ØªØ£Ù„ÛŒÙ ØªÙØ³ÛŒØ± خود بهره برده است ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٠٥Ù€١٠٦). منابع : ابن بابویه ØŒ الامالی ØŒ او، المجالس ØŒ بیروت ١٤١٠/١٩٩٠Ø› همو، التوØÛŒØ¯ ØŒ چاپ هاشم ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ طهرانی ØŒ قم ?( ١٣٥٧ Ø´ ) Ø› همو، کتاب من Ù„Ø§ÛŒØØ¶Ø±Ù‡ الÙقیه ØŒ چاپ ØØ³Ù† موسوی خرسان ØŒ بیروت ١٤٠١/ ١٩٨١Ø› همو، کمال الدین Ùˆ تمام النعمة ØŒ چاپ علی اکبر ØºÙØ§Ø±ÛŒ ØŒ قم ١٣٦٣ Ø´ Ø› همو، معانی الاخبار ØŒ چاپ علی اکبر ØºÙØ§Ø±ÛŒ ØŒ قم ١٣٦١ Ø´ Ø› ابن ندیم ØŒ ترجمة تجدد؛ اØÙ…دبن Ù…ØÙ…دثعلبی ØŒ الکش٠و البیان ØŒ Ø§Ù„Ù…Ø¹Ø±ÙˆÙ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ثعلبی ØŒ چاپ علی عاشور، بیروت ١٤٢٢/ ٢٠٠٢Ø› ØØ³ÛŒÙ† بن ØÚ©Ù… ØØ¨Ø±ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØØ¨Ø±ÛŒ ØŒ چاپ Ù…ØÙ…درضا ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ ØŒ بیروت ١٤٠٨/ ١٩٨٧Ø› عبیداللّه بن عبداللّه ØØ³Ú©Ø§Ù†ÛŒ ØŒ شواهدالتنزیل Ù„Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ¶ÛŒÙ„ ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دباقر Ù…ØÙ…ودی ØŒ تهران ١٤١١/ ١٩٩٠Ø› ابوالقاسم خوئی ØŒ البیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ بیروت ١٤٠٨/ ١٩٨٧Ø› Ù…ØÙ…دبن عبدالکریم شهرستانی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„شهرستانی ØŒ المسمی Ù…ÙØ§ØªÛŒØ الاسرار Ùˆ Ù…ØµØ§Ø¨ÛŒØ Ø§Ù„Ø§Ø¨Ø±Ø§Ø± ØŒ ج ١ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دعلی آذرشب ØŒ تهران ١٣٧٦ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن ØØ³Ù† ØµÙØ§Ø± قمی ØŒ بصائرالدرجات ÙÛŒ ÙØ¶Ø§Ø¦Ù„ آل Ù…ØÙ…د « ص »، چاپ Ù…ØØ³Ù† Ú©ÙˆÚ†Ù‡ باغی تبریزی ØŒ قم ١٤٠٤Ø› طباطبائی Ø› طبرسی Ø› Ù…ØÙ…دبن ØØ³Ù† طوسی ØŒ Ø§Ù„Ø¹ÙØ¯Ù‘ÙØ© ÙÛŒ اصول الÙقه ØŒ چاپ Ù…ØÙ…درضا انصاری قمی ØŒ قم ١٣٧٦ Ø´ Ø› همو، Ùهرست کتب الشیعة Ùˆ اصولهم Ùˆ اسماء المصنÙین Ùˆ Ø§ØµØØ§Ø¨ الاصول ØŒ چاپ عبدالعزیز طباطبائی ØŒ قم ١٤٢٠Ø› علی بن ØØ³ÛŒÙ† (ع )ØŒ امام چهارم ØŒ ترجمه Ùˆ Ø´Ø±Ø ØµØÛŒÙØ© کاملة سجادیّه ØŒ به قلم علینقی Ùیض الاسلام ØŒ تهران ١٣٦٨ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن ابوالقاسم عمادالدین طبری ØŒ بشارة المصطÙÛŒ لشیعة المرتضی ØŒ نج٠١٣٨٣/١٩٦٣Ø› Ù…ØÙ…دبن مسعود عیاشی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ قم ١٤٢١Ø› کلینی Ø› ÙØ±Ø§Øª بن ابراهیم Ú©ÙˆÙÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± ÙØ±Ø§Øª الکوÙÛŒ ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دکاظم ØŒ تهران ١٤١٠/١٩٩٠Ø› مجلسی Ø› جواد مصطÙÙˆÛŒ ØŒ رابطة نهج البلاغه با قرآن ØŒ تهران ١٣٥٩ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ÙÛŒ ثوبة القشیب ØŒ مشهد ١٤١٨Ù€ ١٤١٩Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د Ù…Ùید، کتاب الامالی ØŒ چاپ ØØ³ÛŒÙ† استاد ولی Ùˆ علی اکبر ØºÙØ§Ø±ÛŒ ØŒ قم ١٤٠٣Ø› اØÙ…دبن علی نجاشی ØŒ Ùهرست اسماء مصنّÙÛŒ الشیعة المشتهر ب رجال النجاشی ØŒ چاپ موسی شبیری زنجانی ØŒ قم ١٤٠٧. / Ù…ØØ³Ù† قاسم پور / ٤) ØªÙØ³ÛŒØ± ØµØØ§Ø¨Ù‡ . ده تن از ØµØØ§Ø¨ÛŒØ§Ù† مشهور، در عداد Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† قرآن ذکر شده اند Ú©Ù‡ عبارت اند از: Ø®Ù„ÙØ§ÛŒ چهارگانه ØŒ عبداللّه بن مسعود، عبداللّه بن عباس ØŒ Ø§ÙØ¨ÛŒÙ‘بن کعب ØŒ زیدبن ثابت ØŒ أبوموسی أشعری Ùˆ عبداللّه بن زبیر (سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٣٣). سیوطی (همانجا) در میان Ø®Ù„ÙØ§ÛŒ چهارگانه ØŒ علی بن أبی طالب علیه السلام را دارای بیشترین بیانات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ù…ÛŒ داند، چرا Ú©Ù‡ سه Ø®Ù„ÛŒÙØ© نخست بسیار زودتر از او ÙˆÙØ§Øª ÛŒØ§ÙØªÙ‡ اند. Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی (ج ١ØŒ ص ٦٤Ù€٦٥) یکی دیگر از اسباب این امر را اشتغال سه Ø®Ù„ÛŒÙØ© نخست به امور مهم Ø®Ù„Ø§ÙØª Ùˆ ÙØªÙˆØØ§Øª اسلامی Ùˆ کنار بودن علی علیه السلام از این امور در مدتی طولانی Ù…ÛŒ داند Ùˆ تعلیل سیوطی را چنین ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…ÛŒ دهد Ú©Ù‡ عمر علی علیه السلام تا روزگاری به درازا کشید Ú©Ù‡ مردم نیازی شدید به Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† قرآن Ø§ØØ³Ø§Ø³ کردند. به Ú¯ÙØªØ© ÙˆÛŒ (ج ١ØŒ ص ٦٥) تنها چهار تن از ØµØØ§Ø¨Ù‡ (علی بن ابی طالب ØŒ عبداللّه بن عباس ØŒ عبداللّه بن مسعود Ùˆ ابیّبن کعب ) به کثرت روایت در ØªÙØ³ÛŒØ± ممتاز گشته اند Ùˆ از شش تن دیگر روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اندکی به جای مانده است . زرکشی (ج ٢ØŒ ص ٢٩٣) سرآمد Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØµØØ§Ø¨Ù‡ را علی علیه السلام Ùˆ سپس ابن عباس Ù…ÛŒ داند. به نظر او با آنکه ابن عباس ØªÙØ³ÛŒØ± خود را از علی علیه السلام ÙØ±Ø§Ú¯Ø±Ùته ØŒ مقدار ØªÙØ³ÛŒØ± به جای مانده از ÙˆÛŒ بیش از ØØ¶Ø±Øª علی است . امام علی علیه السلام Â«ØµØ¯Ø±Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† » (سرآمد Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ) لقب Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± او مورد تأیید ØµØØ§Ø¨Ù‡ بوده است ( رجوع کنید به مقدمتان ØŒ مقدمة ابن عطیة ØŒ ص ٢٦٢Ø› قرطبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٥Ø› ثعالبی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٤١). اعلمیت امام علی در Ùهم معانی قرآن ØŒ اسباب نزول Ùˆ دانش ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل نزد همگان مسلّم است (برای نمونه رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٨٩ Ù€٩٠) Ùˆ در روایات شیعه از او با لقب «کلام اللّه الناطق » یاد شده است ( رجوع کنید به ابن بابویه ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤٩Ø› مجلسی ØŒ ج ٣٠ØŒ ص ٥٤٦ØŒ ج ٧٩ØŒ ص ١٩٩). ÙˆÛŒ پرورش ÛŒØ§ÙØªØ© بیت رسالت Ùˆ Ø¯Ø±ÛŒØ§ÙØª کنندة معار٠نبوی از سرچشمة اصلی آن بود (Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٨٩Ø› نیز رجوع کنید به نهج البلاغة ØŒ خطبة ١٩٢). ابن عباس Ú©Ù‡ ملازمتش با علی علیه السلام Ùˆ شاگردیش در Ù…ØØ¶Ø± ÙˆÛŒ مسلّم است (ابن ابی Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ¯ØŒ ج ١ØŒ ص ١٩) Ùˆ بخش اعظم اندوخته های ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خود را از او آموخته ( رجوع کنید به مقدمتان ØŒ مقدمة ابن عطیة ØŒ ص ٢٦٣)ØŒ دانش خود را در برابر دانش ØØ¶Ø±Øª علی همچون قطرة بارانی در مقابل اقیانوسی بی کران دانسته است (ابن ابی Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ¯ØŒ همانجا). رسول خدا بارها به همراهی قرآن Ùˆ علی Ùˆ جدایی ناپذیری آن دو از یکدیگر اشاره کرده (برای نمونه رجوع کنید به ØØ§Ú©Ù… نیشابوری ØŒ ١٤٠٦ØŒ ج ٣ØŒ ص ١٢٤Ù€١٢٧) Ùˆ امام علی بارها عبارت «سَلونی عَن Ú©ÙØªØ§Ø¨Ù اللّهÙ» را به کار برده است ( رجوع کنید به ابن سعد، ج ٢ØŒ ص ٣٣٨Ø› بلاذری ØŒ ص ٩٩Ø› ابن عساکر، ج ٢٧ØŒ ص ١٠٠ØŒ ج ٤٢ØŒ ص ٣٩٨Ø› ابن ØØ¬Ø± عسقلانی ØŒ ÙØªØ الباری ØŒ ج ١١ØŒ ص ٢٤٩). از او روایت شده Ú©Ù‡ هیچ آیه ای در قرآن نیست مگر اینکه آن را ØÙظ کرده تأویل آن را از پیامبر آموخته (اسکاÙÛŒ ØŒ ص ٣٠٠Ù€٣٠١) Ùˆ در جایی دیگر سوگند یاد کرده است Ú©Ù‡ آیه ای در قرآن ÙØ±Ùˆ ÙØ±Ø³ØªØ§Ø¯Ù‡ نشده مگر اینکه Ù…ÛŒ داند در بارة Ú†Ù‡ کسی Ùˆ در Ú†Ù‡ مکانی نازل شده است (اخطب خوارزم ØŒ ص ٩٠Ø› متقی ØŒ ج ١٣ØŒ ص ١٢٨). همچنین ابن مسعود از علی علیه السلام به عنوان داناترین ÙØ±Ø¯ پس از پیامبر یاد کرده ( رجوع کنید به ابن طاووس ØŒ ص ٥٥٨Ø› مجلسی ØŒ ج ٨٩ØŒ ص ١٠٥) Ùˆ او را دانای به ظاهر Ùˆ باطن قرآن معرÙÛŒ نموده است ( رجوع کنید به ابن عساکر، ج ٤٢ØŒ ص ٤٠٠Ø› ثعالبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٥٣Ø› برای آگاهی بیشتر در بارة مقام Ùˆ منزلت علی علیه السلام در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن رجوع کنید به بخش ٣: ØªÙØ³ÛŒØ± اهل بیت ). پس از علی بن ابی طالب ØŒ مشهورترین ØµØØ§Ø¨ÛŒ در زمینة ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ØŒ عبداللّه بن عباس است . در عهد ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ پس از آن ØŒ او را «ترجمان القرآن » ( رجوع کنید به ابن ØØ¬Ø± عسقلانی ØŒ ÙØªØ الباری ØŒ ج ٧ØŒ ص ١٧١ØŒ ج ٨ØŒ ص ١٥٧Ø› همو، الاصابة ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٣٢) Ù…ÛŒ خوانده اند Ú©Ù‡ معر٠جایگاه رÙیع ÙˆÛŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل قرآن است . او در دامان پیامبر پرورش ÛŒØ§ÙØª Ùˆ تا زمان رØÙ„ت رسول خدا، Ú©Ù‡ نوجوانی بیش نبود، همواره ملازم ایشان بود Ùˆ ØÙˆØ§Ø¯Ø« Ùˆ رخدادهایی را Ú©Ù‡ سبب نزول برخی از آیات Ù…ÛŒ گردید، به چشم خود Ù…ÛŒ دید ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٦٨). بنا بر روایتی ØŒ پیامبر اکرم در ØÙ‚ او دعا ÙØ±Ù…ود Ú©Ù‡ Ùقیه در دین شود Ùˆ تأویل قرآن Ùˆ ØÚ©Ù…ت را ÙØ±Ø§Ú¯ÛŒØ±Ø¯ (ابن ØØ¬Ø± عسقلانی ØŒ الاصابة ØŒ ج ١ØŒ ص ٨٩). طبق روایتی دیگر ØØ¶Ø±Øª علی نیز مقام ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ابن عباس را ستوده است ( رجوع کنید به مقدمتان ØŒ مقدمة ابن عطیة Ø› قرطبی ØŒ همانجاها). ÙˆÛŒ پس از رØÙ„ت رسول خدا ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن Ùˆ استنباط معانی آن را وجهة نظر خود قرار داد Ùˆ به منظور جبران آنچه در زمان ØÛŒØ§Øª پیامبر، به جهت Ú©Ù…ÛŒ سن ØŒ از ک٠داده بود، در ÙØ±Ø§Ú¯ÛŒØ±ÛŒ دانش ØªÙØ³ÛŒØ± از Ù…ØØ¶Ø± بزرگان ØµØØ§Ø¨Ù‡ سخت Ù…ÛŒ کوشید (Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٦٨Ù€٦٩Ø› برای نام بعضی از ØµØØ§Ø¨Ù‡ رجوع کنید به قرطبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦Ø› سیوطی ØŒ ١٤٠٤ØŒ ج ٦ØŒ ص ٢٤٢). ابن عباس در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ علاوه بر مراجعه به خود قرآن ( رجوع کنید به طبری ØŒ ج ٢٤ØŒ ص ٣١Ø› سیوطی ØŒ ١٤٠٤ØŒ ج ٥ØŒ ص ٣٤٧) Ùˆ تکیه بر روایات نبوی Ùˆ توجه به اسباب نزول ( رجوع کنید به قرطبی ØŒ همانجا؛ سیوطی ØŒ ١٤٠٤ØŒ ج ٦ØŒ ص ٢٤٢)ØŒ به دانش ادبی خود در لغت Ùˆ ادب ÙØµÛŒØ عرب استناد Ù…ÛŒ کرد، مهمترین نمونة Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ÙˆÛŒ پاسخهایش به سؤالات Ù†Ø§ÙØ¹ بن ازرق است ( رجوع کنید به سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٨Ù€١٠٥). یکی از Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ در روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ابن عباس ØŒ مراجعة او به اهل کتاب برای Ùهم معانی قرآن Ùˆ Ù…ØØ¯ÙˆØ¯Ù‡ Ùˆ گسترة آن است . Ù…Ø¹Ø±ÙØª ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٥٢Ù€٢٦٧) با استناد به روایاتی چند، این ادعا را از اساس باطل Ù…ÛŒ شمارد Ùˆ Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی (ج ١ØŒ ص ٧١) مراجعة ÙˆÛŒ را Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ به مواردی خاص Ù…ÛŒ داند ( رجوع کنید به ادامة مقاله ). ابن عباس ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن را چهارگونه Ù…ÛŒ داند: ١) گونه ای Ú©Ù‡ عرب با بهره گیری از زبان خویش در Ù…ÛŒ یابد؛ ٢) نوعی Ú©Ù‡ هیچکس در ندانستن آن معذور نیست ØŒ مانند آیات ØÙ„ال Ùˆ ØØ±Ø§Ù… Ø› ٣) گونه ای Ú©Ù‡ تنها دانشمندان آن را Ù…ÛŒ دانند؛ ٤) نوعی Ú©Ù‡ تنها خداوند از آن آگاه است ØŒ نظیر آیات متشابه ( رجوع کنید به طبری ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦). شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ابن عباس اساس مکتب ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ù…Ú©Ù‡ گردیده (Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٧٠ØŒ ١٠٢) Ùˆ همین شهرت علمی سبب شده است Ú©Ù‡ مطالب ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ به دروغ به او استناد داده شود ( رجوع کنید به صاوی جوینی ØŒ ص ٤١)ØŒ به گونه ای Ú©Ù‡ تقریباً آیه ای در قرآن نیست Ú©Ù‡ از ÙˆÛŒ سخنی در ØªÙØ³ÛŒØ± آن نقل نشده باشد. این نکته ناقدان اخبار Ùˆ آثار را بر آن داشته Ú©Ù‡ این نقلهای انبوه را به دیدة Ø´Ú© Ùˆ تردید بنگرند (Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٧٧). شاید به همین دلیل ØŒ Ø´Ø§ÙØ¹ÛŒ Ùقط ØØ¯ÙˆØ¯ یکصد بیان ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ منسوب به ابن عباس را صØÛŒØ دانسته است (به نقل سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٣٩). برخی معاصران ØŒ برای ارائة طرق صØÛŒØ روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ابن عباس ØŒ به نقد Ùˆ بررسی آنها پرداخته اند ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٧٧Ù€٨١Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦٨Ù€٢٩٥). چند اثر ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ به ابن عباس منسوب است ( رجوع کنید به ابن ندیم ØŒ ص ٣٦Ø› آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٧٠) Ú©Ù‡ در میان آنها تنویرالمقباس من ØªÙØ³ÛŒØ± ابن عباس از همه مشهورتر است (برای آگاهی بیشتر در بارة این ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ØµØØª انتساب آن به ابن عباس رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٨٢Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٩٧Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± ابن عباس * ). عبداللّه بن مسعود نیز از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† مشهور این دوره به شمار Ù…ÛŒ آید. او در روزگار خود ÙØ±Ø¯ÛŒ آگاه به Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… Ùˆ معانی قرآن Ùˆ اسباب نزول آیات شناخته Ù…ÛŒ شده است (ابن تیمیّه ØŒ ص ٤٠). ابن مسعود، هم در Ùهم معانی آیات Ùˆ Ù†ØÙˆØ© عمل به آنها ( رجوع کنید به همان ØŒ ص ٤٠Ù€٤١) هم در اهتمام به ØªÙØ³ÛŒØ± ( رجوع کنید به ابونعیم ØŒ ج ١ØŒ ص ١٢٤Ù€١٣٩) کوشا بوده است . او را پایه گذار مکتب ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ عراق (Ú©ÙˆÙÙ‡ ) دانسته اند ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٢٠Ø› رامیار، ص ٣٥٥) Ùˆ به نوشتة ابن کثیر ( ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن العظیم ØŒ ج ١ØŒ ص ٨) Ø³ÙØ¯Ù‘ÛŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± خود از روایات ابن مسعود نیز غالباً نقل کرده است . دیدگاههای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ÙˆÛŒ در دوره های بعد مورد توجه Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù†ÛŒ از مکاتب Ùˆ روشهای مختل٠قرار Ú¯Ø±ÙØª (برای نمونه رجوع کنید به طوسی ØŒ ج ١ØŒ ص ٥٧Ø› زمخشری ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٨). Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی (ج ١ØŒ ص ٨٧ Ù€ ٨٨) از میان طرق روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ابن مسعود، تنها طریق روایتی ابوروق از Ø¶ØØ§Ú© از ابن مسعود را مرضیّ نمی شمارد. از دیگر Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† مشهور این دوره ابیّبن کعب است . او در شمار کاتبان ÙˆØÛŒ بود ( رجوع کنید به ابن شعبه ØŒ ص ٤٢٨Ø› ابن کثیر، البدایة والنهایة ØŒ ج ٥ØŒ ص ٣٦٢Ø› طبرسی ØŒ ج ١ØŒ مقدمة اØÙ…درضا، ص ٦٩) Ùˆ به سبب مقام والایش در دانش قرائت به «سیّدالقراء» شهرت ÛŒØ§ÙØª ( رجوع کنید به ابن کثیر، البدایة والنهایة ØŒ ج ٣ØŒ ص ٣٨٣ØŒ ج ٥ØŒ ص ٣٦٢ØŒ ج ٧ØŒ ص ١١٠Ø› ابن ØØ¬Ø± عسقلانی ØŒ الاصابة ØŒ ج ١ØŒ ص ١٩ØŒ ج ٢ØŒ ص ٢٣٧ØŒ ج ٤ØŒ ص ٤٧٠). به روایت ابوالعالیه هنگامی Ú©Ù‡ ابوبکر، به منظور تدوین مصØÙÛŒ ØŒ گروهی از کاتبان را گرد آورد، ابیّبن کعب قرآن را بر آنان املا Ù…ÛŒ کرد ( رجوع کنید به سجستانی ØŒ ص ١٥) Ùˆ نیز در زمان عثمان ØŒ به هنگام گردآوری Ùˆ تدوین مصØÙ عثمانی ØŒ ÙˆÛŒ از برجسته ترین Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ این تدوین بود (همان ØŒ ص ٣٣). برخی او را نخستین مؤل٠در موضوع Â«ÙØ¶Ø§Ø¦Ù„ القرآن » دانسته اند ( رجوع کنید به ابن ندیم ØŒ ص ٣٩Ø› آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ١٦ØŒ ص ٢٦٢Ø› صدر، ص ٣١٩). سیوطی (١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٤٠) از وجود نسخة بزرگی در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن به روایت Ø§Ø¨ÙˆØ¬Ø¹ÙØ± رازی از ربیع بن انس از ابوالعالیه از ابیّبن کعب خبر داده Ú©Ù‡ طبری Ùˆ ابن ابی ØØ§ØªÙ… در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± خود، ØØ§Ú©Ù… در المستدرک ØŒ Ùˆ اØÙ…دبن ØÙ†Ø¨Ù„ در مسند از آن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ کرده اند. بی گمان ØµØØ§Ø¨Ù‡ در Ùهم معانی قرآن Ùˆ به کارگیری آن در زندگی کوشش Ù…ÛŒ کردند ( رجوع کنید به طبری ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٧) اما از نظر اطلاعات قرآنی ØŒ آگاهی به زبان عربی ØŒ استعداد عقلی Ùˆ زمان Ù…ØµØ§ØØ¨Øª با پیامبر با یکدیگر ØªÙØ§ÙˆØª داشتند ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٦Ù€ ٣٨). در جایی Ú©Ù‡ Ø®Ù„ÛŒÙØ© اول در پاسخ سؤال در بارة معنای آیة «و ÙØ§Ú©Ùهةً ÙˆÙŽ أبّاً» (عبس : ٣١) اظهار ناآگاهی Ù…ÛŒ کند (سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤) Ùˆ Ø®Ù„ÛŒÙØ© دوم برای دانستن معنای واژة «أبّ» در این آیه اعترا٠به دشواری Ù…ÛŒ نماید Ùˆ نیز معنای واژة «تَخَوّÙ٠» را در آیة Â«Ø£ÙˆÙ’ÛŒÙŽØ£Ø®ÙØ°ÙŽÙ‡Ùمْ عَلَی تَخَوّÙÙÙ...» (Ù†ØÙ„ : ٤٧) از دیگران Ù…ÛŒ پرسد Ùˆ آنجا Ú©Ù‡ ابن عباس معنای Â«ÙØ§Ø·Ùر السَّموات » (ÙØ§Ø·Ø±: ١) را از مشاجرة دو عرب بادیه نشین در Ù…ÛŒ یابد (Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٧Ù€ ٣٨)ØŒ وضع ØµØØ§Ø¨ÛŒØ§Ù† دیگر در Ùهم معانی آیات قرآن روشن خواهد بود. پس از رØÙ„ت رسول خدا برخی ØµØØ§Ø¨Ù‡ از ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن Ø§ØØªØ±Ø§Ø² کردند ( رجوع کنید به مقدمتان ØŒ مقدمة کتاب المبانی ØŒ ص ١٨٣Ù€ ١٨٤) Ú©Ù‡ ظاهراً با سیاست جلوگیری از نقل Ùˆ نگارش ØØ¯ÛŒØ« پیامبر ارتباط داشته ØŒ زیرا ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن در این دوره غالباً در پرتو سخنان پیامبر بوده است . ØµØØ§Ø¨Ù‡ در زمان رسول خدا آیات قرآن را همراه با ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª پیامبر در مصاØÙ خود ثبت Ù…ÛŒ کردند ( رجوع کنید به عسکری ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤١٤) اما در اثر سیاست پیراسته ساختن مصاØÙ از هرگونه Ø§ÙØ²ÙˆØ¯Ù‡ های ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ مطالب غیرقرآنی Ú©Ù‡ به هنگام یکسان سازی مصاØÙ اجرا شد Ùˆ همچنین سختگیری نسبت به برخی کسان Ú©Ù‡ پرسشهای قرآنی Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ کردند (برای نمونه رجوع کنید به سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٣ØŒ ص ٨ Ù€ ٩)ØŒ مردم ØµØ±ÙØ§Ù‹ به قرائت ظواهر قرآن سوق داده شدند (Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٧). ØªÙØ³ÛŒØ± در دورة ØµØØ§Ø¨Ù‡ شاخه ای از دانش ØØ¯ÛŒØ« بود Ùˆ از Ù…ØØ¯ÙˆØ¯Ø© نقل Ùˆ روایت تجاوز نمی کرد. آنان به Ù…ÙØ±Ø¯Ø§Øª قرآن نیز Ú©Ù‡ در ØÙˆØ²Ø© زبان آنان قرار Ù…ÛŒ Ú¯Ø±ÙØª ØŒ توجه داشتند. شاید به همین سبب بودکه ابن تیمیّه (ص ١٠) نزاع Ùˆ Ø§Ø®ØªÙ„Ø§Ù ØµØØ§Ø¨Ù‡ را در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن بسیار اندک Ù…ÛŒ دانست . سادگی Ùˆ بی پیرایگی ØŒ بسنده کردن به معنای لغوی Ùˆ اجمالی آیه ØŒ پرهیز از ژر٠کاوی در Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… Ùˆ همچنین بسنده کردن به ØªÙØ³ÛŒØ± آیات مجمل Ùˆ مبهم ØŒ به جای پرداختن به همة آیات ØŒ از دیگر ویژگیها Ùˆ مشخصات ØªÙØ³ÛŒØ± در این دوره است . اساساً در عهد ØµØØ§Ø¨Ù‡ تدوین ØªÙØ³ÛŒØ± به Ø´Ú©Ù„ کتابی مستقل صورت Ù†Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است Ø› اگرچه برخی ØµØØ§Ø¨Ù‡ پاره ای از ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پیامبر اکرم را در مصاØÙ خود گنجانده بودند ( رجوع کنید به مقدمتان ØŒ مقدمة کتاب المبانی ØŒ ص ١٩٣Ø› برای آگاهی بیشتر در بارة مشخصات Ùˆ ویژگیهای ØªÙØ³ÛŒØ± در دورة ØµØØ§Ø¨Ù‡ رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٩٧Ù€ ٩٨Ø› Ø´ØØ§ØªÙ‡ ØŒ ص ٩٣Ù€ ٩٤Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٠٧Ù€٣٠٩Ø› ابوطبره ØŒ ص ٤٤Ù€ ٤٥). مصادر عمدة ØµØØ§Ø¨Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ± عبارت بوده است از: قرآن کریم (برای نمونه رجوع کنید به طبری ØŒ ج ٩ØŒ ص ٢٨Ù€٢٩ØŒ ج ٢٤ØŒ ص ٣١Ø› طوسی ØŒ ج ٥ØŒ ص ١٢١Ø› سیوطی ØŒ ١٤٠٤ØŒ ج ٥ØŒ ص ٣٤٧)ØŒ بیانات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پیامبر Ú©Ù‡ یا خود در سینه داشتند یا از دیگر ØµØØ§Ø¨Ù‡ نقل Ù…ÛŒ کردند، Ùˆ اجتهاد Ùˆ استنباط شخصی آنان . آنها بر پایة قدرت Ùهم Ùˆ گسترة ادراک خود Ùˆ آداب Ùˆ رسوم عرب جاهلی Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯Ù‡Ø§ÛŒ دیگر به استنباط از آیات Ù…ÛŒ پرداختند ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٥٩ Ù€٦١). همچنین برخی از ØµØØ§Ø¨Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…Ø¹Ù†Ø§ÛŒ Ù…ÙØ±Ø¯Ø§Øª قرآن به شعر جاهلی استناد Ù…ÛŒ کرده اند (برای نمونه رجوع کنید به سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٧Ù€١٠٥)Ø› هر چند Ú©Ù‡ در بارة استشهاد از آن در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ØŒ میان ØµØ§ØØ¨ نظران اختلا٠بوده است (برای نمونه رجوع کنید به همان ØŒ ص ٦٧Ø› نظام الاعرج ØŒ ج ١ØŒ ص ١٦). ابن عباس Ùˆ Ø®Ù„ÛŒÙØ© دوم از شعر به عنوان دیوان عرب یاد کرده اند (سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٧Ø› نیز رجوع کنید به شاطبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٨٨). شاهد دیگر بر اینکه لااقل بخشی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ØµØØ§Ø¨Ù‡ مبتنی بر رأی Ùˆ اجتهاد شخصی بوده ØŒ وجود اختلا٠میان آرای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ به جای مانده از آنهاست ( رجوع کنید به کلینی ØŒ ج ١ØŒ ص ٦٢Ù€٦٤)ØŒ اگرچه ابن تیمیّه (ص ٣٧) این اختلا٠را اندک Ù…ÛŒ داند. به طور Ú©Ù„ÛŒ Ú¯ÙØªÙ‡ ها Ùˆ منقولات ØµØØ§Ø¨Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن بر دو قسم است : مرÙوع Ùˆ موقو٠. مرÙوع در Ø§ØµØ·Ù„Ø§Ø Ø¨Ù‡ ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ Ú¯ÙØªÙ‡ Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ سلسلة راویان آن به پیامبر اکرم Ù…ÛŒ رسد (ابن ØµÙ„Ø§Ø ØŒ ص ١٢٢) Ùˆ در ØÚ©Ù… روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پیامبر است . سیوطی (١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٠٨) شمار روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مرÙوع Ùˆ در عین ØØ§Ù„ صØÛŒØ را بسیار اندک دانسته Ùˆ در پایان الاتقان (ج ٤ØŒ ص ٢٤٤ Ù€ ٢٩٨) ٢٥٠ مورد از آنها را ذکر کرده است . در بارة میزان اعتماد به خبر موقو٠، Ú©Ù‡ نظریات Ùˆ دیدگاههای خود ØµØØ§Ø¨Ù‡ است (ابن ØµÙ„Ø§Ø ØŒ ص ١٢٣)ØŒ میان Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه Ùˆ اهل سنّت اختلا٠هست . Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه گرچه به اقوال ØµØØ§Ø¨Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن استناد Ù…ÛŒ کرده اند، آن را مستقلاً ØØ¬Øª نمی دانند (برای نمونه رجوع کنید به طباطبائی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٨٤). در میان دانشمندان اهل سنّت ØŒ Ú¯ÙØªØ§Ø± ØØ§Ú©Ù… نیشابوری در المستدرک ( رجوع کنید به ج ٢ØŒ ص ٢٥٨ØŒ ٢٦٣) بعدها مستندی برای ØØ¬ÛŒÙ‘ت قول ØµØØ§Ø¨Ù‡ به طور مطلق شده است اما او در جایی دیگر ( رجوع کنید به ١٣٩٧ØŒ ص ١٩Ù€ ٢٠) تنها در صورتی منقولات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ موقو٠بر ØµØØ§Ø¨Ù‡ را به منزلة ØØ¯ÛŒØ« مرÙوع Ù…ÛŒ داند Ú©Ù‡ بیانگر اسباب نزول باشد. ابن ØµÙ„Ø§Ø (ص ١٢٨) Ùˆ Ù†ÙŽÙˆÙŽÙˆÛŒ (ص ٣٤) نیز همین کلام دوم ØØ§Ú©Ù… را تأیید کرده اند، چرا Ú©Ù‡ در آن مجالی برای رأی نیست ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٩٤Ù€٩٦). مراجعه به اهل کتاب نیز یکی از منابع ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ این دوره ــ هرچند در مقایسه با منابع دیگر بسیار اندک ــ بوده است . برخی از ØµØØ§Ø¨Ù‡ به ØÚ©Ù… آیة «Ùَسْئَلوا أهلَ الذّÙکْرÙ» (انبیاء: ٧) ــ Ú©Ù‡ شماری از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† منظور از «أهل الذّکر» را در آن ØŒ اهل کتاب Ùˆ آگاهان از اخبار پیامبران Ùˆ امتهای پیشین دانسته اند (برای نمونه رجوع کنید به زمخشری Ø› طبرسی ØŒ ذیل آیه ) ــ در مواردی Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ØŒ آن هم در اموری Ú©Ù‡ با اصول اسلام Ù…Ù†Ø§ÙØ§Øª نداشته است ØŒ برای Ùهم معانی قرآن به اهل کتاب مراجعه Ù…ÛŒ کردند، زیرا مواردی نظیر داستانهای پیامبران Ùˆ اخبار امتهای گذشته Ú©Ù‡ در قرآن به پیام اصلی Ùˆ مواضع عبرت آمیز آنها Ø§Ú©ØªÙØ§ شده ØŒ در عهدین Ø¨ØªÙØµÛŒÙ„ Ù…Ø·Ø±Ø Ú¯Ø±Ø¯ÛŒØ¯Ù‡ است ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٦٢Ù€٦٣). به عقیدة Ù…Ø¹Ø±ÙØª ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٥٢Ù€٢٥٣)ØŒ مراد از ØØ¯ÛŒØ« «ØÙŽØ¯Ù‘ÙØ«ÙˆØ§ عَن بَنی إسرائیلَ Ùˆ لاØÙŽØ±Ø¬ÙŽÂ» (به ÙØ±Ø¶ پذیرش صدور آن از پیامبر) همین موارد است . Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی (ج ١ØŒ ص ٧٣Ù€٧٤) به تبع ابن ØØ¬Ø± عسقلانی ( ÙØªØ الباری ØŒ ج ١٣ØŒ ص ٢٨٢) با ذکر دلایلی بین این ØØ¯ÛŒØ« Ùˆ Ú¯ÙØªØ§Ø± دیگر پیامبر (Â«Ù„Ø§ØªÙØµØ¯Ù‘Ùقوا أهلَالکتاب٠ولاتÙÚ©Ø°Ù‘ÙØ¨ÙˆÙ‡Ù… ») جمع کرده است . منابع : علاوه بر قرآن Ø› آقا بزرگ طهرانی Ø› ابن ابی Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ¯ØŒ Ø´Ø±Ø Ù†Ù‡Ø¬ البلاغة ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ قاهره ١٣٨٥Ù€١٣٨٧/ ١٩٦٥Ù€١٩٦٧ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ( بی تا. ) Ø› ابن بابویه ØŒ عیون اخبارالرضا ØŒ چاپ ØØ³ÛŒÙ† اعلمی ØŒ بیروت ١٤٠٤/١٩٨٤Ø› ابن تیمیّه ØŒ مقدمة ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت : دارمکتبة الØÛŒØ§Ø© ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن ØØ¬Ø± عسقلانی ØŒ ÙØªØ الباری : Ø´Ø±Ø ØµØÛŒØ البخاری ØŒ بیروت : Ø¯Ø§Ø±Ø§Ù„Ù…Ø¹Ø±ÙØ© ØŒ ( بی تا. ) Ø› همو، کتاب الاصابة ÙÛŒ تمییز Ø§Ù„ØµØØ§Ø¨Ø© ØŒ مصر ١٣٢٨ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ( بی تا. ) Ø› ابن سعد؛ ابن شعبه ØŒ تØÙ العقول عن آل الرسول ØŒ چاپ علی اکبر ØºÙØ§Ø±ÛŒ ØŒ قم ١٣٦٣ Ø´ Ø› ابن ØµÙ„Ø§Ø ØŒ مقدمة ابن Ø§Ù„ØµÙ„Ø§Ø Ùˆ Ù…ØØ§Ø³Ù† Ø§Ù„Ø§ØµØ·Ù„Ø§Ø ØŒ چاپ عائشه عبدالرØÙ…Ù† (بنت الشاطی )ØŒ قاهره ١٩٧٤Ø› ابن طاووس ØŒ سعدالسعود للنÙوس ØŒ چاپ ÙØ§Ø±Ø³ تبریزیان ØØ³Ù‘ون ØŒ قم ١٣٧٩ Ø´ Ø› ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق ØŒ چاپ علی شیری ØŒ بیروت ١٤١٥Ù€ ١٤٢١/ ١٩٩٥Ù€٢٠٠٠Ø› ابن کثیر، البدایة Ùˆ النهایة ØŒ چاپ علی شیری ØŒ بیروت ١٤٠٨Ø› همو، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن العظیم ØŒ چاپ علی شیری ØŒ بیروت ( بی تا. ) Ø› ابن ندیم Ø› هدی جاسم Ù…ØÙ…د ابوطبره ØŒ المنهج الاثری ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم : ØÙ‚یقته Ùˆ مصادره Ùˆ تطبیقاته ØŒ قم ١٤١٤/ ١٩٩٤Ø› اØÙ…دبن عبداللّه ابونعیم ØŒ ØÙ„یة الاولیاء Ùˆ طبقات الاصÙیاء ØŒ بیروت ١٣٨٧/١٩٦٧Ø› موÙÙ‚ بن اØÙ…د اخطب خوارزم ØŒ المناقب ØŒ چاپ مالک Ù…ØÙ…ودی ØŒ قم ١٤١٧Ø› Ù…ØÙ…دبن عبداللّه اسکاÙÛŒ ØŒ المعیار Ùˆ الموازنة ÙÛŒ ÙØ¶Ø§Ø¦Ù„ امیرالمومنین علی بن ابی طالب ( صلوات اللّه علیه )ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دباقر Ù…ØÙ…ودی ØŒ بیروت ١٤٠٢/١٩٨١Ø› اØÙ…دبن ÛŒØÛŒÛŒ بلاذری ØŒ انساب الاشرا٠، چاپ Ù…ØÙ…دباقر Ù…ØÙ…ودی ØŒ بیروت ١٣٩٤/١٩٧٤Ø› عبدالرØÙ…ان بن Ù…ØÙ…د ثعالبی ØŒ Ø§Ù„Ø¬ÙˆØ§Ù‡Ø±Ø§Ù„ØØ³Ø§Ù† ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ چاپ Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ÙØªØ§Ø ابوسنه ØŒ علی Ù…ØÙ…د معوض ØŒ Ùˆ عادل اØÙ…د عبدالموجود، بیروت ١٤١٨/ ١٩٩٧Ø› Ù…ØÙ…دبن عبداللّه ØØ§Ú©Ù… نیشابوری ØŒ کتاب Ù…Ø¹Ø±ÙØ© علوم Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ چاپ سید معظم ØØ³ÛŒÙ† ØŒ ØÛŒØ¯Ø±Ø¢Ø¨Ø§Ø¯ دکن ١٩٣٧ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª مدینه ١٣٩٧/١٩٧٧Ø› همو، المستدرک علی الصØÛŒØÛŒÙ† ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ بیروت ١٤٠٦Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د ذهبی ØŒ تذکرة الØÙاظ ØŒ ØÛŒØ¯Ø±Ø¢Ø¨Ø§Ø¯ دکن ١٩٥٦Ù€ ١٩٥٨ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ قاهره ١٤٠٩/١٩٨٩Ø› Ù…ØÙ…ود رامیار، تاریخ قرآن ØŒ تهران ١٣٦٣ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت ١٤١٠/١٩٩٠Ø› زمخشری Ø› عبداللّه بن سلیمان سجستانی ØŒ کتاب المصاØÙ ØŒ بیروت ١٤٠٥/١٩٨٥Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…Ø¯Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره ١٩٦٧ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ١٣٦٣ Ø´ Ø› همو، الدر المنثور ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± بالمأثور ØŒ قم ١٤٠٤Ø› ابراهیم بن موسی شاطبی ØŒ المواÙقات ÙÛŒ اصول الشریعة ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دعبداللّه دراز، بیروت ١٣٩٥/١٩٧٥Ø› عبداللّه Ù…ØÙ…ود Ø´ØØ§ØªÙ‡ ØŒ تاریخ القرآن Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ مصر ١٣٩٢/١٩٧٢Ø› مصطÙÛŒ صاوی جوینی ØŒ مناهج ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ اسکندریه : منشأة المعار٠، ( بی تا. ) Ø› ØØ³Ù† صدر، تأسیس الشیعة لعلوم الاسلام ØŒ ( بغداد ١٣٧٠ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› طباطبائی Ø› طبرسی Ø› طبری ØŒ جامع Ø› طوسی Ø› مرتضی عسکری ØŒ القرآن الکریم Ùˆ روایات المدرستین ØŒ تهران ١٣٧٣Ù€١٣٧٦ Ø´ Ø› علی بن ابی طالب (ع )ØŒ امام اول ØŒ نهج البلاغة ØŒ چاپ صبØÛŒ ØµØ§Ù„Ø ØŒ بیروت ?( ١٣٨٧ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د قرطبی ØŒ الجامع لاØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ بیروت : دارالÙکر، ( بی تا. ) Ø› کلینی Ø› علی بن ØØ³Ø§Ù… الدین متقی ØŒ کنزالعمال ÙÛŒ سنن الاقوال Ùˆ Ø§Ù„Ø§ÙØ¹Ø§Ù„ ØŒ چاپ بکری ØÛŒØ§Ù†ÛŒ Ùˆ صÙوة سقا، بیروت ١٤٠٩/١٩٨٩Ø› مجلسی Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد ١٤١٨Ù€١٤١٩Ø› مقدمتان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ Ùˆ عبداللّه اسماعیل صاوی ØŒ قاهره ١٣٩٢/١٩٧٢Ø› ØØ³Ù† بن Ù…ØÙ…د نظام الاعرج ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± غرائب القرآن Ùˆ رغائب Ø§Ù„ÙØ±Ù‚ان ØŒ چاپ زکریا عمیرات ØŒ بیروت ١٤١٦/١٩٩٦Ø› ÛŒØÛŒÛŒ بن شر٠نووی ØŒ التقریب ÙˆØ§Ù„ØªÛŒØ³ÛŒØ±Ù„Ù…Ø¹Ø±ÙØ© سنن البشیر والنذیر ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عثمان خشت ØŒ بیروت ١٤٠٥/١٩٨٥. / علیرضا بهاردوست / ٥) ØªÙØ³ÛŒØ± تابعین . تکوین Ùˆ تØÙˆÙ„ دانش ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن در پیوند با Ø´Ú©Ù„ گیری Ùˆ تØÙˆÙ„ علوم بلاغی Ùˆ دانش کلام صورت Ú¯Ø±ÙØª ØŒ ازینرو به علت ابتدایی بودن این علوم ØŒ در مقایسه با عهد ØµØØ§Ø¨Ù‡ تغییرات خاصی در دانش ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ عهد تابعین مشاهده نمی شود ( رجوع کنید به رومی ØŒ ص ٣٠)ØŒ جز اینکه در اقوال تابعین پاره ای Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ کلامی نیز دیده Ù…ÛŒ شود. Ø®ÙØ¶ÙŽÛŒÙ’ری (ج ٢ØŒ ص ٧٨٥Ù€ ٨٤٤) برخی از آرای تابعین را در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات تشبیهی Ùˆ مسائل کلامی گرد آورده است . البته در منابع ØŒ بر اساس Ù…ØÙ„ سکونت تابعین ØŒ از مدرسه های ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ عراق ØŒ مدینه Ùˆ Ù…Ú©Ù‡ سخن Ø±ÙØªÙ‡ است (ØØ³Ù† بصری ØŒ مؤخرة Ù…ØÙ…د عبدالرØÛŒÙ… ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤٥١Ø› جودة Ù…ØÙ…دمهدی ØŒ ص ١٠٨Ù€ ١١٤Ø› Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص ٤٠Ù€٤٣). از سرآمدان ØªÙØ³ÛŒØ± در Ù…Ú©Ù‡ به مجاهدبن جَبْرمکی (متوÙÛŒ ١٠٤)ØŒ عطاءبن ابی Ø±ÙŽØ¨Ø§Ø (متوÙÛŒ ١١٤)ØŒ سعیدبن Ø¬ÙØ¨ÙŽÛŒÙ’ر (متوÙÛŒ ٩٥)ØŒ عÙکْرÙÙ…ÙŽÙ‡ مولی ابن عباس (متوÙÛŒ ١٠٥) اشاره شده است (ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٠٧Ù€ ١١٨Ø› جودة Ù…ØÙ…دمهدی ØŒ ص ١٠٨Ù€ ١١١Ø› Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص ٤١Ù€٤٢). در میان کتابهای ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ ØŒ مهمترین تألیÙÛŒ Ú©Ù‡ آرای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ تابعین را در بر دارد، الجامع الصØÛŒØ Ù…ØÙ…دبن اسماعیل بخاری است . ÙˆÛŒ اغلب ØŒ روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ تابعین را به نقل از شاگردان ابن عباس آورده است (Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص ٤٢). این Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ نیز در ØªÙØ³ÛŒØ± از همان شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ابن عباس پیروی کرده اند (همان ØŒ ص ٤١Ù€٤٢Ø› صاوی جوینی ØŒ ص ٢٥Ù€٣٦Ø› نیز رجوع کنید به ØªÙØ³ÛŒØ± ابن عباس * ). از مشایخ ØªÙØ³ÛŒØ± در مدینه ØŒ ابوالعالیه رÙÙَیع بن مهران ریاØÛŒ (متوÙÛŒ ٩٣)ØŒ Ù…ØÙ…دبن کعب Ù‚ÙØ±ÙŽØ¸ÛŒ (متوÙÛŒ ١٠٨) بوده اند Ùˆ از پیشگامان ØªÙØ³ÛŒØ± در عراق ØŒ ØØ³Ù† بصری (متوÙÛŒ ١١٠)ØŒ قَتادة بن Ø¯ÙØ¹Ø§Ù…Ù‡ سدوسی (متوÙÛŒ ١١٨)ØŒ مسروق بن اجدع بن مالک هَمْدانی (متوÙÛŒ ٦٣) Ùˆ عامربن شراØÛŒÙ„ شعبی را Ù…ÛŒ توان نام برد (ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ١١٨Ù€١٣٠Ø› جودة Ù…ØÙ…دمهدی ØŒ ص ١١١Ù€١١٤). تابعین مدینه ØªÙØ³ÛŒØ± را از Ø§ÙØ¨ÙŽÛŒÙ‘بن کَعْب ØŒ به طور مستقیم یا با واسطه ØŒ Ø¯Ø±ÛŒØ§ÙØª کرده بودند (Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص ٤٢). تابعان عراقی نیز از عبداللّه بن مسعود متأثر بودند Ùˆ از ویژگیهای آنان ØŒ کثرت استناد به رأی Ùˆ اجتهاد در ØªÙØ³ÛŒØ± بود (همان ØŒ ص ٤٣). آنان به روایات اهل کتاب نیز توجه کمتری نشان Ù…ÛŒ دادند (همانجا). از دیگر مراکز دینی در عهد تابعین ØŒ خراسان بود Ú©Ù‡ برجسته ترین Ù…ÙØ³Ø± تابعی آن ØŒ Ø¶ØØ§Ú© بن مزاØÙ… هلالی (متوÙÛŒ ١٠٥) نام داشت ( رجوع کنید به عطوان ØŒ ص ٥٦). شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ø¶ØØ§Ú© ØŒ روایی ØŒ Ùˆ مبتنی بر Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی Ùˆ اقوال ØµØØ§Ø¨Ù‡ بوده Ùˆ به سبب تخصصش در لغت شناسی Ùˆ Ù†ØÙˆ شیوه ای مشخص در ØªÙØ³ÛŒØ± داشته است (همان ØŒ ص ٦٠). منابع ØªÙØ³ÛŒØ± در عهد تابعین عبارت است از: اسرائیلیات * ØŒ روایات پیامبر Ùˆ ØµØØ§Ø¨Ù‡ و، گاه اجتهاد به رأی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن به قرآن (رومی ØŒ ص ٣١Ù€٣٢). ØªÙØ³ÛŒØ± تابعین همچنین واجد سرشت روایی ØŒ گرایش ÙØ±Ù‚Ù‡ ای Ùˆ کثرت آرا در ØªÙØ³ÛŒØ± است (ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٣٤). خضیری (ج ٢ØŒ ص ٦٠٨Ù€٧٤٣) ضمن اشاره به این موارد، شواهدی برای هر کدام ارائه کرده Ùˆ از Ø§Ø®ØªÙ„Ø§ÙØ§Øª تابعین در رجوع به این مصادر سخن Ú¯ÙØªÙ‡ است . مهمترین راویان اسرائیلیات در این دوره عبداللّه بن سلام ØŒ کعب Ø§Ù„Ø§ØØ¨Ø§Ø±ØŒ وهْب بن منبّه Ùˆ عبدالملک بن Ø¬ÙØ±ÙŽÛŒÙ’ج (رومی ØŒ ص ٣٢Ø› خضیری ØŒ ج ٢ØŒ ص ٩٠٧) بوده اند. همچنین خضیری (ج ٢ØŒ ص ٨٨٤Ù€٨٨٩) دیدگاههای مختل٠تابعین را در بارة اسرائیلیات یاد کرده است . از ویژگیهای تابعین Ù…Ú©ÛŒ یکی این بود Ú©Ù‡ در نقل اسرائیلیات تساهل Ù…ÛŒ ورزیدند (همان ØŒ ج ٢ØŒ ص ٨٨٥). در باب اعتبار ØªÙØ³ÛŒØ± تابعین Ùˆ رجوع به اقوال آنها ØµØ§ØØ¨ نظران اختلا٠رأی دارند ( رجوع کنید به ابن قیّم جوزیّه ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٥٥Ù€ ١٥٦Ø› ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٣١Ø› Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص ٤٤Ù€٤٥Ø› خضیری ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٩Ù€٥١). اØÙ…دبن ØÙ†Ø¨Ù„ Ùˆ عبداللّه بن Ù…ØÙ…دبن عقیل اخذ به قول٠تابعان را در ØªÙØ³ÛŒØ± لازم ندانسته اند (جودة Ù…ØÙ…دمهدی ØŒ ص ١١٥Ø› رومی ØŒ ص ٣٣). دلایل این عالمان برای چنین نظری ØŒ عدم سماع تابعان از پیامبر، عدم ØØ¶ÙˆØ± در زمان نزول آیات Ùˆ منصوص نبودن عدالت تابعین است (ذهبی ØŒ همانجا؛ رومی ØŒ ص ٣٣Ù€٣٤)Ø› چنانکه ابوØÙ†ÛŒÙÙ‡ در این زمینه خود را هم ردی٠تابعین دانسته است (ذهبی ØŒ همانجا). با این ØØ§Ù„ Ú¯ÙØªØ© دیگری از اØÙ…دبن ØÙ†Ø¨Ù„ در جواز رجوع به ØªÙØ³ÛŒØ± تابعین نقل شده Ú©Ù‡ دلیل آن معاشرت تابعین با ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ اخذ ØªÙØ³ÛŒØ± از آنهاست (همانجا؛ رومی ØŒ ص ٣٤). این قول را اکثر Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ù¾Ø°ÛŒØ±ÙØªÙ‡ اند. ØØªÛŒ ابن تَیْمیّه (ص ٤٦) در صورت یکی بودن اقوال تابعین ØŒ پذیرش آن را واجب دانسته Ùˆ در صورت اختلا٠، از عدم ØØ¬ÛŒØª قول تابعین سخن Ú¯ÙØªÙ‡ است ØŒ ذهبی (ج ١ØŒ ص ١٣٢) نیز آن را ØªØ±Ø¬ÛŒØ Ø¯Ø§Ø¯Ù‡ است . بر اساس آنچه اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ثعلبی (متوÙÛŒ ٤٢٧) آورده است ØŒ مجموعه های تدوین شده از اقوال تابعین چون ØªÙØ³ÛŒØ± عکرمه ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± مجاهد ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ØØ³Ù† البصری ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ØÙ…دبن کعب قرظی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± سعیدبن Ù…ÙØ³ÙŽÛŒÙ‘ÙØ¨ ØŒ در زمان ÙˆÛŒ موجود بوده Ùˆ گاه به چند طریق روایت شده اند (ج ١ØŒ ص ٧٦Ù€٧٩ØŒ ٨٢ Ù€٨٣). یکی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± روایی ØŒ Ú©Ù‡ به ØªÙØµÛŒÙ„ آرای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ تابعین را نقل کرده ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± جامع البیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن طبری است (رومی ØŒ ص ١٤٥Ø› نیز رجوع کنید به ØªÙØ³ÛŒØ± طبری * ). خضیری (ج ١ØŒ ص ٥٧ Ù€٨٢) مصادر مهمی Ú©Ù‡ اقوال تابعین را نقل کرده اند، به ØªÙØµÛŒÙ„ شناسانده است . از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ Ú©Ù‡ تابعین نوشته اند، متن مستقلی ØŒ جز ØªÙØ³ÛŒØ± مجاهدبن جبر ØŒ باقی نمانده Ú©Ù‡ آن نیز ظاهراً منتخبی است از آرای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مجاهدبن جبر به انتخاب Ùˆ تدوین Ù…ØÙ…دبن عبدالملک بن ØØ³Ù† مشهور به ابن خَیرون (متوÙÛŒ ٥٣٩Ø› نَوْÙÙŽÙ„ ØŒ ص ٣١٣). از تلاشهایی Ú©Ù‡ برای بازسازی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± تابعین صورت Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ØŒ Ù…ÛŒ توان به بازسازی ØªÙØ³ÛŒØ± سعیدبن جبیر Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ØØ³Ù† البصری اشاره کرد. برخی خاورشناسان در بارة اصالت ØªÙØ³ÛŒØ± تابعین تردید کرده اند. مهمترین دستاویز این گروه روایاتی در ذم ØªÙØ³ÛŒØ± است Ú©Ù‡ طبری (متوÙÛŒ ٣١٠Ø› ج ١ØŒ ص ٢٩Ù€٣٠) به نقل از برخی تابعین Ùˆ ØµØØ§Ø¨Ù‡ آورده است . این در ØØ§Ù„ÛŒ است Ú©Ù‡ از همین Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ نقل شده است ( رجوع کنید به ریپین ØŒ ص ٢٢٧). بررسی اسناد این Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نشان Ù…ÛŒ دهد Ú©Ù‡ راویان آنها، مدنی بوده اند Ú©Ù‡ تنها Ù…ÛŒ تواند بازتاب دهندة دیدگاه برخی ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین مدینه در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن باشد. برخی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† با استناد به روایات دیگری ØŒ در بارة این نهی Ùˆ جواز ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند (طبری ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٠Ù€٣١Ø› مقدمتان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ ص ١٨٣Ù€٢٠٦). Ù…ÙØµÙ„ترین Ùˆ مهمترین تØÙ‚یق در بارة ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± تابعین ØŒ نوشتة Ù…ØÙ…دبن عبداللّه بن علی خضیری است . منابع : ابن تیمیّه ØŒ مقدمة ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت : دار مکتبة الØÛŒØ§Ø© ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن قیّم جوزیّه ØŒ اعلام الموقّعین عن رب العالمین ØŒ چاپ طه عبدالرؤ٠سعد، بیروت ( بی تا. ) Ø› اØÙ…دعمر Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للقران ÙÛŒ المیزان ØŒ بیروت ١٤١١/١٩٩١Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ثعلبی ØŒ الکش٠و البیان ØŒ Ø§Ù„Ù…Ø¹Ø±ÙˆÙ ØªÙØ³ÛŒØ± الثعلبی ØŒ چاپ علی عاشور، بیروت ١٤٢٢/٢٠٠٢Ø› جودة Ù…ØÙ…دمهدی ØŒ Ø§Ù„ÙˆØ§ØØ¯ÛŒ Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ ( قاهره ١٩٧٨ ) Ø› ØØ³Ù† بصری ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ØØ³Ù† البصری ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عبدالرØÛŒÙ… ØŒ قاهره ( ١٩٩٢ ) Ø› Ù…ØÙ…د خضیری ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± التابعین : عرض Ùˆ دراسة مقارنة ØŒ ریاض ١٤٢٠/١٩٩٩Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ØŒ بیروت ١٤٠٧/١٩٨٧Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مناهجه ØŒ ریاض ١٤١٩Ø› مصطÙÛŒ صاوی جوینی ØŒ مناهج ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ اسکندریه : منشأة المعار٠، ( بی تا. ) Ø› طبری ØŒ جامع Ø› ØØ³ÛŒÙ† عطوان ØŒ الدراسات الدینیة بخراسان ÙÛŒ العصر الاموی ØŒ بیروت ١٤١٣/١٩٩٣Ø› مقدمتان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ Ùˆ عبداللّه اسماعیل صاوی ØŒ قاهره ١٣٩٢/١٩٧٢Ø› اØÙ…داسماعیل نوÙÙ„ ØŒ مجاهد: Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ ج ١ØŒ قاهره ١٤١١/١٩٩٠Ø› Andrew Rippin, "The present status of tafsir studies", The Muslim world , LXXII, nos. ٣-٤ (July - Oct. ١٩٨٢). / Ù…ØÙ…دکاظم رØÙ…تی / ٦) ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور، گونه ای از ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن Ú©Ù‡ مبتنی بر Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« (آثار) منقول از پیامبر Ùˆ مطالب ØµØØ§Ø¨Ù‡ ــ Ùˆ بنا بر قولی تابعین ــ است Ùˆ نیز روشی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در میان امامیه Ú©Ù‡ مبتنی بر Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پیامبر اکرم Ùˆ اهل بیت علیهم السلام است . تعری٠دقیق ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور با معنای واژة اثر مرتبط است ØŒ هر چند عالمان Ùˆ Ù…ØØ¯Ù‘ثان در تعری٠آن Ø§ØªÙØ§Ù‚ نظر ندارند. برخی تاریخ نگاران ØªÙØ³ÛŒØ± (ذهبی ØŒ ١٤٠٩ØŒ ج ١ØŒ ص ١٥٤Ø› صغیر، ص ٥٥)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± آیات قرآن با آیات دیگر را قسمی از ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور دانسته اند اما ظاهراً با توجه به معنای لغوی ( رجوع کنید به ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒØ¯ÛŒ ØŒ ج ٨ØŒ ص ٢٣٦ØŒ ذیل «اثر»؛ مرتضی زبیدی ØŒ ج ١٠ØŒ ص ١٣) Ùˆ اصطلاØÛŒ اثر (تهانوی ØŒ ج ١ØŒ ص ٦٥Ø› قاسمی ØŒ ص ٦٢) اینگونه ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ قسمی از ØªÙØ³ÛŒØ± اثری یا مأثور به شمار نمی آید. در بارة روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پیامبر، Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† معتقدند Ú©Ù‡ رسول اکرم ØŒ علاوه بر ابلاغ پیام ÙˆØÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تبیین Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ú©Ù„Ø§Ù… الاهی را نیز بر عهده داشته است ( رجوع کنید به بخش ٢: ØªÙØ³ÛŒØ± پیامبر). Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ آیة ٤٤ Ùˆ ٦٤ سورة Ù†ØÙ„ را ناظر به این Ø¨ÙØ¹Ø¯ از مقام نبوت Ù…ÛŒ دانند ( رجوع کنید به طوسی ØŒ ج ٦ØŒ ص ٣٩٨Ø› ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ ج ٢٠ØŒ ص ٥٧Ø› طباطبائی ØŒ ج ١٢ØŒ ص ٢٨٤Ø› ابن عاشور، ج ١٤ØŒ ص ١٩٦) Ùˆ نتیجه Ù…ÛŒ گیرند Ú©Ù‡ سخنان یا Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ منسوب به پیامبر، در صورت اثبات ØµØØª آنها، در شمار بهترین Ùˆ استوارترین گونه های ØªÙØ³ÛŒØ± است (ابن عاشور، ج ٦ØŒ ص ٤٧ØŒ ج ١٤ØŒ ص ١٦٣Ù€ ١٦٤). علاوه بر این ØŒ Ù…ØØ¯Ù‘ثان Ùˆ Ùقیهان عموماً از همین طریق Ùˆ بر پایة آیات ذکر شده Ùˆ نیز آیات مشابه ØŒ سنّت نبوی را منبعی مهم Ùˆ معتبر در شناخت اØÚ©Ø§Ù… Ùˆ دستورهای الاهی دانسته Ùˆ پیوسته در استنباط اØÚ©Ø§Ù… به آن استناد کرده اند ( رجوع کنید به شاطبی ØŒ ج ٤ØŒ ص ٣٤Ø› Ù…ØÙ…دسعید منصور، ص ١٢١Ø› عبدالغنی ØŒ ص ٢٩١Ù€ ٣٠٨). در باب اعتبار Ùˆ ØÙجیت ØªÙØ³ÛŒØ± ØµØØ§Ø¨Ø© پیامبر، Ùˆ به قولی تابعین ØŒ میان اهل سنّت Ùˆ شیعیان اختلا٠نظر وجود دارد Ùˆ با جایگاه Ùˆ اعتبار ØµØØ§Ø¨Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تشریع دستورهای الاهی در پیوند است . این موضوع ریشه در مسئلة کهنتری دارد، Ú©Ù‡ همان عدالت ØµØØ§Ø¨Ù‡ است Ùˆ اصولیان Ùˆ متکلمان Ùˆ Ù…ØØ¯Ù‘ثان از دیر باز در اثبات یا انکار آن کوشیده اند ( رجوع کنید به ØµØØ§Ø¨Ù‡ * Ø› ابن قیّم جوزیّه ØŒ ج ٤ØŒ ص ١١٨Ø› شوکانی ØŒ ص ٢١٣Ø› ØÚ©ÛŒÙ… ØŒ ص ١٣٥). Ù…Ø¯Ø§ÙØ¹Ø§Ù† با استناد به برخی آیات قرآن ( رجوع کنید به بقره : ١٤٣Ø› آل عمران : ١١٠) Ùˆ شماری از Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی ( رجوع کنید به ابن منیر، ج ٢ØŒ ص ٦٢٨) تلاش کرده اند Ú©Ù‡ عدالت همة Ø§ØµØØ§Ø¨ پیامبر را ثابت کنند ( رجوع کنید به ابن ابی ØØ§ØªÙ… ØŒ ج ١ØŒ ص ٧Ø› ابن عبدالبرّ، ج ١ØŒ ص ١٩Ø› ابن اثیر، ج ١ØŒ ص ١٤Ø› ابن ØØ¬Ø±Ø¹Ø³Ù‚لانی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٠). اینان روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØµØØ§Ø¨Ù‡ را معتبر Ù…ÛŒ دانند Ùˆ آنها را برای شناخت Ùˆ Ùهم قرآن منبعی اصیل معرÙÛŒ Ù…ÛŒ کنند. در مقابل ØŒ Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† (غالباً شیعیان Ùˆ برخی عالمان اهل سنّت ) عدالت ØµØØ§Ø¨Ù‡ را، در Ø´Ú©Ù„ مطلق آن ØŒ منکر شده Ùˆ آیات مورد استناد را به گونه ای دیگر ØªÙØ³ÛŒØ± کرده Ùˆ در ØµØØª Ùˆ اعتبار بسیاری از Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« منقول از پیامبر، در این باره ØŒ تردید کرده اند ( رجوع کنید به ابن قیّم جوزیّه ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٤٤Ø› شاطبی ØŒ ج ٤ØŒ ص ٥٤ Ù€ ٥٥Ø› ØÚ©ÛŒÙ… ØŒ ص ١٣٨). برخی عالمان اهل سنّت نیز با این دیدگاه شیعی مواÙÙ‚ اند Ùˆ معتقدند Ú©Ù‡ ØÚ©Ù… ØµØØ§Ø¨Ù‡ در عدالت مانند دیگران است Ùˆ در مقام نقل ØØ¯ÛŒØ« باید عدالت آنها Ø§ØØ±Ø§Ø² شود (آمدی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٠٢Ø› عضدالدین ایجی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٧). بر پایة این دیدگاه سخنان ØµØØ§Ø¨Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ± آیه های قرآنی اعتبار ویژه ای نداشته Ùˆ در بهترین صورت ØŒ همسنگ تلاش یا اجتهاد عالمان Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† دیگر در Ùهم Ùˆ تبیین آیات قرآنی است (برای ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر رجوع کنید به بخش ٤: ØªÙØ³ÛŒØ± ØµØØ§Ø¨Ù‡ ). در باب ØØ¬ÛŒØª ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور از اهل بیت علیهم السلام همین اختلا٠نظر میان اهل سنّت Ùˆ شیعیان به چشم Ù…ÛŒ خورد. شیعیان با استناد به آیاتی از قرآن (مثلاً Ù†ØÙ„ : ٤٣Ø› رجوع کنید به ØØ³Ú©Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٣٢Ø› شوشتری ØŒ ج ٣ØŒ ص ٤٨٢Ø› مرعشی نجÙÛŒ ØŒ ج ١٤ØŒ ص ٣٧١) Ùˆ روایتهای متواتری نظیر ØØ¯ÛŒØ« ثقلین Ùˆ ØØ¯ÛŒØ« غدیر Ú©Ù‡ بر امامت Ùˆ عصمت امامان دلالت دارد Ùˆ نیز شماری از Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« معتبر Ú©Ù‡ ØØ§Ú©ÛŒ از پیوند دو سویة قرآن Ùˆ ØØ¶Ø±Øª علی علیه السلام است ( رجوع کنید به شوشتری ØŒ ج ٥ØŒ ص ٦٣٩) یا Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ«ÛŒ Ú©Ù‡ بر پیوند بین قرآن Ùˆ اهل بیت تأکید دارد (همان ØŒ ج ٥ØŒ ص ٤١Ø› مرعشی نجÙÛŒ ØŒ ج ٢٠ØŒ ص ٣٦١) جایگاه ویژه ای برای امامان معصوم قائل شده اند Ùˆ آنان را مرجع علمی امت اسلامی Ùˆ معتبرترین Ø´Ø§Ø±ØØ§Ù† Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† قرآن دانسته اند. از مجموع Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی دانسته Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ پیامبر علاوه بر تبیین آیات قرآن برای عموم مردم ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاص برای برخی Ø§ØµØØ§Ø¨ Ùˆ در صدر آنها ØØ¶Ø±Øª علی ارائه کرده است ( رجوع کنید به ترمذی ØŒ ج ٦ØŒ ص ٨٥Ø› کلینی ØŒ ج ١ØŒ ص ٦٤Ø› ابن شعبه ØŒ ص ١٩٦Ø› ابن بابویه ØŒ ص ٢٥٧Ø› مزّی ØŒ ج ٧ØŒ ص ٤١٥Ø› مجلسی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٢٣٠). بعلاوه ØŒ پیامبر با مرجعیت بخشیدن به اهل بیت (بویژه در ØØ¯ÛŒØ« ثقلین ) گام مهمی در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات الاهی بر داشته Ùˆ جاودانگی ØªÙØ³ÛŒØ± آیات الاهی را با جاودانگی قرآن پیوند داده است . نتیجه اینکه روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مأثور از امامان در صورت ØµØØª صدور آنها هم ردی٠کلام رسول اللّه Ùˆ منبعی معتبر در شناخت Ùˆ Ùهم آیات قرآن است . ØØ§ØµÙ„ آنکه از دیدگاه امامیه ØŒ بیانات پیامبر Ùˆ امامان٠جانشین پیامبر در Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…Ø±Ø§Ø¯Ø§Øª قرآنی ØŒ جزئی از سنّت است Ùˆ قطعاً ØØ¬ÛŒØª Ùˆ اعتبار دارد. Ø¨ØØ« دیگر در ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور، جایگاه روایات ØØ§ÙˆÛŒÙ این Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است . به طور Ú©Ù„ÛŒ ØŒ روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اگر از نظر سند متواتر بوده یا «خبر ÙˆØ§ØØ¯Ù Ù…ØÙو٠به قرائن » باشند، اعتبار دارند Ùˆ در ØØ¬ÛŒØª اینگونه روایات ØŒ Ú©Ù‡ نوع اول آن بسیار اندک است ØŒ سخنی نیست . Ø¨ØØ« در روایاتی است Ú©Ù‡ صدور Ùˆ دلالت Ùˆ جهت آنها یقینی نیست Ùˆ در ØØ¬ÛŒØª Ùˆ اعتبار آنها اختلا٠هست . متکلمان Ùˆ اصولیان ØŒ از دیرباز Ø¨ØµØ±Ø§ØØª بر عدم ØØ¬ÛŒØª اینگونه روایات در Ù…Ø¨Ø§ØØ« اعتقادی تأکید کرده اند، از آنرو Ú©Ù‡ اعتقاد، دایر مدار علم است Ùˆ خبری Ú©Ù‡ علم Ø¢ÙØ±ÛŒÙ† نیست مستند یک اصل اعتقادی قرار نمی گیرد (برای نمونه رجوع کنید به خطیب بغدادی ØŒ ص ٤٧٢Ø› انصاری ØŒ ص ١٠٩Ø› Ù…ØÙ‚Ù‚ ØÙ„Ù‘ÛŒ ØŒ ص ١٨٧Ø› طباطبائی ØŒ ج ١٠ØŒ ص ٣٥١). در واقع ØŒ Ø¨ØØ« ØØ¬ÛŒØª خبر ÙˆØ§ØØ¯ در قلمرو اØÚ©Ø§Ù… شرعی Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ شود با این ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ú©Ù‡ شخص Ù…Ú©Ù„Ù ØŒ ناگزیر از عمل است Ùˆ در صورت Ùقدان علم باید به گزینه های دیگر روی آورد Ú©Ù‡ مهمترین Ùˆ کارآمدترین آنها خبر ÙˆØ§ØØ¯ است ( رجوع کنید به خبر ÙˆØ§ØØ¯ * ). در عین ØØ§Ù„ ØŒ نمی توان این واقعیت را از نظر دور داشت Ú©Ù‡ از نظر اصولیان ØŒ یکی از ادلة مهم ØØ¬ÛŒØª خبر ÙˆØ§ØØ¯ØŒ سیرة عقلاست ( رجوع کنید به خوئی ØŒ ص ٣٩٨) Ùˆ بر این اساس Ú¯ÙØªÙ‡ شده است Ú©Ù‡ ØØ¬ÛŒØª خبر ÙˆØ§ØØ¯ شامل Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù…Ø¹Ø±ÙØªÛŒ ØŒ از جمله بیانات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ نیز Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به همان ØŒ ص ٣٩٩). در ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور، موضوعات دیگری نیز چون ضع٠اسانید، جعل Ùˆ وضع در روایات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ اسرائیلیات شایان توجه است . گذشته از سخن کسانی چون اØÙ…دبن ØÙ†Ø¨Ù„ Ú©Ù‡ نقلهای سه موضوع مغازی Ùˆ مَلاØÙÙ… Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± را از بن بی اعتبار Ù…ÛŒ دانستند (زرکشی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٥٦)ØŒ این واقعیت را نمی توان انکار کرد Ú©Ù‡ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ از ØÛŒØ« سند ضع٠جدّی دارند، ØªÙØ³ÛŒØ±Ù¾Ú˜ÙˆÙ‡Ø§Ù†ÛŒ نیز به آن پرداخته اند (برای نمونه رجوع کنید به Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٣). وضع Ùˆ جعل Ú©Ù‡ به انگیزه ها Ùˆ علل گونه گونی ــ از جمله تثبیت Ùˆ تقویت یک عقیده یا ارتقای مقام Ùˆ منزلت یکی از ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ عکس آن ØŒ رد یک عقیده یا ÙØ±Ùˆ کاستن منزلت یکی از یاران پیامبر ــ Ø´Ú©Ù„ Ù…ÛŒ Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ ØŒ به Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ نیز راه ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است (همان ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٥Ù€٥٦Ø› ذهبی ØŒ ١٤٠٩ØŒ ج ١ØŒ ص ١٥٩Ù€ ١٦٥). نمونة روشن آن جَعل شأن نزول برای آیه ١١٣ سورة توبه است . شماری از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† آورده اند Ú©Ù‡ این آیه در بارة ابوطالب Ùˆ هنگام مرگ ÙˆÛŒ نازل شده Ùˆ متضمن شرک او تا پایان عمر است (بخاری جعÙÛŒ ØŒ ج ٥ØŒ ص ٢٠٨Ø› طبری ØŒ ج ٧ØŒ ص ٣٠). ابوطالب سه سال قبل از هجرت درگذشته Ùˆ این آیه در نهم هجرت نازل شده است Ø› بنابراین ØŒ چگونه Ù…ÛŒ شود ØØ§Ø¯Ø«Ø© درگذشت ابوطالب در ØØ§Ù„ شرک ØŒ سبب نزول آیه باشد؟ توجه به اسرائیلیات ØŒ Ú©Ù‡ به نقلهای٠دخیل در ØÙˆØ²Ø© معار٠و ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ غالباً منقول از راویان یهودی تبار Ú¯ÙØªÙ‡ Ù…ÛŒ شود (ذهبی ØŒ ١٤٠٥ØŒ ص ١٩)ØŒ نیز در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± نقلی از اهمیت شایان توجهی بر خوردار است ( رجوع کنید به اسرائیلیات * ). کمتر Ù…ÙØ³Ø±ÛŒ از جریان نقلهای٠اسرائیلیات یکسر در امان بوده است ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ١٤٠٥ØŒ ص ١١٩Ù€ ١٩٧Ø› ابوشهبه ØŒ ص ٢٦٠ØŒ ٢٦٥ØŒ ٢٧١Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ٧٩Ù€ ٣١١Ø› برای بررسی یکی از این موارد رجوع کنید به ربیع ØŒ ١٤٢٢). به هر ØØ§Ù„ ØŒ به Ù„ØØ§Ø¸ تاریخی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور از جمله کهنترین گونه های تدوین ÛŒØ§ÙØªØ© ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن مجید است . در منابع موجود شیعی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ چون ØªÙØ³ÛŒØ± امام ØØ³Ù† عسکری علیه السلام ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علی بن ابراهیم قمی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± عیاشی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± ÙØ±Ø§Øª Ú©ÙˆÙÛŒ Ùˆ در سده های متأخر از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ چون البرهان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن از هاشم بن سلیمان Ø¨ØØ±Ø§Ù†ÛŒ * ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆØ±Ø§Ù„ثقلین از عبدعلی بن جمعة ØÙˆÛŒØ²ÛŒ * ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± کنزالدقائق Ùˆ Ø¨ØØ±Ø§Ù„غرائب از Ù…ØÙ…درضا مشهدی قمی * Ùˆ در میان ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اهل سنّت با این شیوه Ùˆ رویکرد Ù…ÛŒ توان از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ چون ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن العظیم مسنداً عن رسول اللّه ( ص ) Ùˆ Ø§Ù„ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ التابعین از عبدالرØÙ…ان بن Ù…ØÙ…دبن ادریس رازی ØŒ معرو٠به ابن ابی ØØ§ØªÙم٠رازی * ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن العظیم از عمادالدین اسماعیل بن عمر مشهور به ابن کثیر * Ùˆ الدّرالمنثور ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± بالمأثور * از جلال الدین سیوطی نام برد. در برخی منابع از ØªÙØ³ÛŒØ± طبری یا جامع البیان عن تأویل Ø¢ÛŒ القرآن * Ù…ØÙ…دبن جریر طبری ØŒ Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø±Ø§Ù„وجیز ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± الکتاب العزیز ابن عطیه * ØŒ الکش٠و البیان عن ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن Ø§Ø¨ÙˆØ§Ø³ØØ§Ù‚ اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ثعالبی * ØŒ Ø§Ù„Ø¬ÙˆØ§Ù‡Ø±Ø§Ù„ØØ³Ø§Ù† عبدالرØÙ…ان بن Ù…ØÙ…د ثعالبی ØŒ Ø¨ØØ±Ø§Ù„علوم علی بن ÛŒØÛŒÛŒ سمرقندی * ØŒ معالم التنزیل بغوی ÙØ±Ø§Ø¡ * با عنوان ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مأثور یاد شده است ( رجوع کنید به Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣١٢Ù€٣٤٦Ø› ذهبی ØŒ ١٤٠٩ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٠١Ù€٢٤٥) Ú©Ù‡ با توجه به تعری٠دقیق Â«ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور» به نظر Ù…ÛŒ رسد هیچیک از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± یاد شده را نمی توان ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور دانست . در ØªÙØ³ÛŒØ± طبری ØŒ اگرچه نقل Ùˆ گزارش مأثور از رسول اللّه Ùˆ ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین غالب است ØŒ Ù…ØØªÙˆÛŒØ§Øª آن نقل Ù…ØØ¶ نیست Ùˆ اجتهاد Ùˆ استنباط Ùˆ نقد Ùˆ بررسی روایات در آن دیده Ù…ÛŒ شود. منابع : علاوه بر قرآن Ø› علی بن Ù…ØÙ…د آمدی ØŒ الاØÚ©Ø§Ù… ÙÛŒ اصول الاØÚ©Ø§Ù… ØŒ بیروت ١٤٠٦Ø› ابن ابی ØØ§ØªÙ… ØŒ کتاب Ø§Ù„Ø¬Ø±Ø Ùˆ التعدیل ØŒ ØÛŒØ¯Ø±Ø¢Ø¨Ø§Ø¯ دکن ١٣٧١Ù€١٣٧٣/١٩٥٢Ù€١٩٥٣ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ( بی تا. ) Ø› ابن اثیر، اسدالغابة ÙÛŒ Ù…Ø¹Ø±ÙØ© Ø§Ù„ØµØØ§Ø¨Ø© ØŒ چاپ عادل اØÙ…د Ø±ÙØ§Ø¹ÛŒ ØŒ بیروت ١٤١٧/١٩٩٦Ø› ابن بابویه ØŒ کتاب الخصال ØŒ چاپ علی اکبر ØºÙØ§Ø±ÛŒ ØŒ قم ١٣٦٢ Ø´ Ø› ابن ØØ¬Ø± عسقلانی Ø› ابن شعبه ØŒ تØÙ العقول عن آل الرسول ØŒ چاپ علی اکبر ØºÙØ§Ø±ÛŒ ØŒ قم ١٣٦٣ Ø´ Ø› ابن عاشور (Ù…ØÙ…دطاهربن Ù…ØÙ…د)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØªØØ±ÛŒØ± والتنویر ØŒ تونس ١٩٨٤Ø› ابن عبدالبرّ، الاستیعاب ÙÛŒ Ù…Ø¹Ø±ÙØ© Ø§Ù„Ø§ØµØØ§Ø¨ ØŒ چاپ علی Ù…ØÙ…د بجاوی ØŒ بیروت ١٤١٢/١٩٩٢Ø› ابن قیّم جوزیّه ØŒ اعلام الموقعین عن رب العالمین ØŒ قاهره : Ø¯Ø§Ø±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن منیر، الانتصا٠، در زمخشری Ø› Ù…ØÙ…د ابوشهبه ØŒ الاسرائیلیات والموضوعات ÙÛŒ کتب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت ١٤١٣/١٩٩٢Ø› مرتضی بن Ù…ØÙ…دامین انصاری ØŒ ÙØ±Ø§Ø¦Ø¯ الاصول ØŒ چاپ عبداللّه نورانی ØŒ قم ١٣٦٥ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن اسماعیل بخاری جعÙÛŒ ØŒ صØÛŒØ البخاری ØŒ استانبول ١٤٠١/١٩٨١Ø› Ù…ØÙ…دبن عیسی ترمذی ØŒ الجامع الکبیر ØŒ چاپ بشار عواد معرو٠، ( بیروت ) ١٩٩٨Ø› Ù…ØÙ…داعلی بن علی تهانوی ØŒ کتاب Ú©Ø´Ø§Ù Ø§ØµØ·Ù„Ø§ØØ§Øª الÙنون ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د وجیه Ùˆ دیگران ØŒ کلکته ١٨٦٢ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٩٦٧Ø› عبیداللّه بن عبداللّه ØØ³Ú©Ø§Ù†ÛŒ ØŒ شواهدالتنزیل Ù„Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ¶ÛŒÙ„ ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دباقر Ù…ØÙ…ودی ØŒ تهران ١٤١١/١٩٩٠Ø› Ù…ØÙ…دتقی ØÚ©ÛŒÙ… ØŒ الاصول العامة للÙقه المقارن ØŒ قم ١٤١٨/١٩٩٧Ø› اØÙ…دبن علی خطیب بغدادی ØŒ Ø§Ù„Ú©ÙØ§ÛŒØ© ÙÛŒ علم الروایة ØŒ چاپ اØÙ…د عمر هاشم ØŒ بیروت ١٤٠٦/١٩٨٦Ø› ابوالقاسم خوئی ØŒ البیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ بیروت ١٤٠٨/١٩٨٧Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ الاسرائیلیات ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ دمشق ١٤٠٥/١٩٨٥Ø› همو، Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ قاهره ١٤٠٩/ ١٩٨٩Ø› آمال Ù…ØÙ…د عبدالرØÙ…ان ربیع ØŒ الاسرائیلیات ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„طبری : دراسة ÙÛŒ اللغة Ùˆ المصادر العبریة ØŒ قاهره ١٤٢٢/٢٠٠١Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت ١٤١٠/١٩٩٠Ø› ابراهیم بن موسی شاطبی ØŒ المواÙقات ÙÛŒ اصول الشریعة ØŒ بیروت ١٤١١/١٩٩١Ø› نوراللّه بن شری٠الدین شوشتری ØŒ اØÙ‚اق الØÙ‚ Ùˆ ازهاق الباطل ØŒ با تعلیقات شهاب الدین مرعشی نجÙÛŒ ØŒ چاپ Ù…ØÙ…ود مرعشی ØŒ قم ØŒ ج ٣ØŒ ١٣٧٨ØŒ ج ٥ØŒ ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن علی شوکانی ØŒ ارشاد Ø§Ù„ÙØÙˆÙ„ الی تØÙ‚یق الØÙ‚ من علم الاصول ØŒ ( قاهره ) ١٣٤٧ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† علی صغیر، دراسات قرآنیة ØŒ ٢: المبادی العامة Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم ØŒ قم ١٤١٣Ø› طباطبائی Ø› طبری Ø› طوسی Ø› عبدالخالق عبدالغنی ØŒ ØØ¬ÛŒØ© السنة ØŒ ( بی جا ) : دارالسعداوی ØŒ ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن عمر ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر ØŒ قاهره ( بی تا. ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› خلیل بن اØÙ…د ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒØ¯ÛŒ ØŒ کتاب العین ØŒ چاپ مهدی مخزومی Ùˆ ابراهیم سامرائی ØŒ قم ١٤٠٩Ù€١٤١٠Ø› Ù…ØÙ…د جمال الدین قاسمی ØŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªØØ¯ÛŒØ« من Ùنون Ù…ØµØ·Ù„Ø Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د بهجة بیطار، بیروت ١٤٠٧/ ١٩٨٧ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª ١٤١٤/١٩٩٣Ø› کلینی Ø› مجلسی Ø› Ø¬Ø¹ÙØ±Ø¨Ù† ØØ³Ù† Ù…ØÙ‚Ù‚ ØÙ„Ù‘ÛŒ ØŒ معارج الاصول ØŒ چاپ Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† رضوی ØŒ قم ١٤٠٣Ø› Ù…ØÙ…دسعید منصور، منزلة السنة من الکتاب Ùˆ اثرها ÙÛŒ Ø§Ù„ÙØ±ÙˆØ¹ الÙقهیة ØŒ قاهره ١٤١٣/١٩٩٣Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د مرتضی زبیدی ØŒ تاج العروس من جواهرالقاموس ØŒ ج ١٠ØŒ چاپ ابراهیم ترزی ØŒ کویت ١٣٩٢/١٩٧٢Ø› شهاب الدین مرعشی نجÙÛŒ ØŒ ملØÙ‚ات اØÙ‚اق الØÙ‚ ØŒ در نورالدین بن شری٠الدین شوشتری ØŒ همان منبع ØŒ ج ١٤ØŒ ( ١٣٩٨ ) ØŒ ج ٢٠ØŒ ١٤٠٨Ø› یوس٠بن عبدالرØÙ…ان Ù…ÙØ²Ù‘ÛŒ ØŒ تØÙØ© Ø§Ù„Ø§Ø´Ø±Ø§Ù Ø¨Ù…Ø¹Ø±ÙØ© الاطرا٠، چاپ عبدالصمد شر٠الدین Ùˆ زهیر شاویش ØŒ بیروت ١٤٠٣/١٩٨٣Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد ١٤١٨Ù€١٤١٩. / Ù…ØÙ…دعلی مهدوی راد / ٧) ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مشتمل بر Ù…Ø¨Ø§ØØ« زبانی Ùˆ ادبی قرآن ØŒ مانند لغت ØŒ Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ Ùˆ بلاغت . بسیاری از دانشمندان Ùˆ Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† علوم قرآنی ØŒ تسلط بر علوم ادبی ØŒ همچون لغت Ùˆ صر٠و Ù†ØÙˆ Ùˆ اشتقاق Ùˆ علوم بلاغی را لازمة کار Ù…ÙØ³Ø± دانسته اند ( رجوع کنید به زمخشری ØŒ ج ١ØŒ مقدمة مؤل٠، ص Ù† Ø› زرکشی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٦٨ØŒ ١٧٣Ù€١٧٤Ø› کاÙÙیَجی ØŒ ص ١٠Ù€١١Ø› تهانَوی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٥Ù€٢٦). ابن خَلدون (متوÙÛŒ ٨٠٨Ø› ج ١: مقدمه ØŒ ص ٥٥٤Ù€٥٥٥) در یک تقسیم بندی Ú©Ù„ÛŒ ØŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± را به دو گونه تقسیم کرده است : ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± روایی (مبتنی بر آثار Ùˆ روایات ) Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ادبی . ØªÙØ³ÛŒØ± لغوی نوع بارزی از ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی است . در روایاتی Ú©Ù‡ از پیامبر اسلام Ùˆ امامان علیهم السلام در بارة Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… آیات قرآنی نقل شده ØŒ برخی واژگان قرآن معنا Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± شده است (مثلاً رجوع کنید به عَیّاشی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٤٨ØŒ ٨٤Ø› ابن بابویه ØŒ ص ١٨٨ Ùˆ جاهای دیگر؛ ØØ§Ú©Ù… نیشابوری ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤٣٦ØŒ ٤٦٤). عبداللّه بن عباس (متوÙÛŒ ٦٨) در ØªÙØ³ÛŒØ± لغات قرآن پیشقدم بوده Ùˆ به اشعار عرب استشهاد Ù…ÛŒ کرده است (ابن سعد، ج ٢ØŒ قسم ٢ØŒ ص ١٢١) تا آنجا Ú©Ù‡ او را بنیانگذار Ùˆ پیشوای این شیوه از ØªÙØ³ÛŒØ± دانسته اند (سزگین ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ٥٩Ù€٦١ØŒ ٦٣Ù€٦٤Ø› Ú©ØÙ‘اله ØŒ ص ٦٢Ø› نیز رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٧٤Ù€٧٦). از ابن عباس نقل کرده اند Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ Ú¯ÙØªÙ‡ است برای Ùهم معنای واژه های غریب قرآن به شعر عرب مراجعه Ù…ÛŒ کند زیرا شعر، دیوان٠عرب است . او این روش را به دیگران نیز توصیه Ù…ÛŒ کرده است (سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٧). Ù†Ø§ÙØ¹ بن اَزرَق (متوÙÛŒ ٦٥) پرسشهایی از ابن عباس راجع به واژگان غریب قرآن کرده Ùˆ ابن عباس با استشهاد از اشعار عرب به آنها پاسخ داده ØŒ Ú©Ù‡ خود نمونه ای از ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی قرآن کریم است ( رجوع کنید به Ù…ÙØ¨ÙŽØ±Ù‘َد، ١٣٣٩ØŒ ج ٣ØŒ ص ١٣٠Ù€١٣٢Ø› سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٨Ù€١٠٥Ø› گولدتسیهر ØŒ ص ٩٠Ø› برای آثار ابن عباس در ØªÙØ³ÛŒØ± رجوع کنید به سزگین ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ٥٩ Ù€٦٠ØŒ ٦٦Ù€ ٦٨Ø› ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٨١ Ù€٨٣Ø› آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٤٣Ù€٢٤٤). مجموعه هایی به نام ابن عباس گرد آمده Ú©Ù‡ Ù…ØÙˆØ± آنها مسائل لغوی قرآن کریم است . بیشتر مطالب این مجموعه ها Ø´Ø±Ø Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ واژگان آیات یا بیان Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آنهاست ( رجوع کنید به ØªÙØ³ÛŒØ±Ù ابن عباس * ). عبداللّه بن عَطیّه (متوÙÛŒ ٣٨٣) از جمله Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù†ÛŒ است Ú©Ù‡ امتیاز ØªÙØ³ÛŒØ±Ø´ در استشهاد از شعر برای درک معانی قرآن است ولی از ØªÙØ³ÛŒØ± او مطلب چندانی باقی نمانده است (سزگین ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ١٠٤Ù€١٠٥). ابن انباری نیز، با استناد به روش ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین در استدلال به لغت Ùˆ شعر عرب برای تبیین مشکلات قرآن ØŒ شیوة Ù†ØÙˆÛŒØ§Ù† را در این امر، صØÛŒØ Ùˆ عقیدة Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† را باطل Ù…ÛŒ داند (Ù‚ÙØ±Ù’Ø·ÙØ¨ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ٢٤). در مقابل ØŒ Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØªÙ‡Ø§ÛŒÛŒ نیز با استشهاد از شعر برای بیان معانی کلمات قرآن ØŒ صورت Ú¯Ø±ÙØª با این استدلال Ú©Ù‡ قرآن ØŒ برای همه چیز ØØ¬Øª Ùˆ دلیل است Ùˆ چیزی نمی تواند ØØ¬Øª بر قرآن باشد ( رجوع کنید به نظام الاعرج ØŒ ج ١ØŒ ص ٦ Ø› سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٧). شیوة ابن عباس را برخی شاگردانش ØŒ همچون Ù…ÙØ¬Ø§Ù‡Ùدبن جَبْر، عÙکْرÙمه ØŒ سعیدبن Ø¬ÙØ¨ÙŽÛŒÙ’ر، قَتادة بن Ø¯ÙØ¹Ø§Ù…Ù‡ Ùˆ ضَØÙ‘اک بن مزاØÙ… ØŒ گسترش دادند (سزگین ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ٦٥). در قرن دوم نیز در بارة مسائل لغوی قرآن کریم پژوهشهایی صورت Ú¯Ø±ÙØª Ùˆ آثاری با عناوین غریب القرآن ØŒ معانی القرآن ØŒ مشکل القرآن Ùˆ مجازالقرآن تألی٠شد (همان ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ٨٣). پیشینیان این عناوین را متراد٠می دانستند Ùˆ آنها را به جای یکدیگر به کار Ù…ÛŒ بردند (ابن Ù‚ÙØªÙŽÛŒØ¨ÙŽÙ‡ ØŒ ١٣٧٨ØŒ مقدمة صقر، ص ج ). ابن ندیم (ص ٣٧) نیز کتاب Ù…ÙÙَضَّل بن سَلَمَه (متوÙÛŒ Ø ٢٩٠) را اینگونه معرÙÛŒ کرده است : ضیاءالقلوب من معانی القرآن Ùˆ غریبه Ùˆ مشکله . برخی از لغت شناسان ضمن ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù„ØºØ§Øª ØŒ از آیات قرآن استشهاد Ù…ÛŒ کردند Ùˆ علاوه بر معانی Ù…ÙØ±Ø¯Ø§Øª آیات ØŒ به Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ قرائتهای مختل٠آنها نیز Ù…ÛŒ پرداختند (مثلاً رجوع کنید به ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒØ¯ÛŒ ØŒ ج ٨ØŒ ص ٢٠٨ØŒ ٣٩٧Ù€ ٣٩٨Ø› ØµØ§ØØ¨ بن عَبّاد، ج ٧ØŒ ص ٨٩). دیدگاههای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خلیل بن اØÙ…د ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒØ¯ÛŒ در کتاب العین به طور جداگانه گردآوری شده Ùˆ با نام Ø¨ÙŽÙˆØ§Ú©ÛŒØ±Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآنی عندالخلیل بن اØÙ…Ø¯Ø§Ù„ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒØ¯ÛŒ به چاپ رسیده است . آثار پراکنده ای نیز در سدة دوم در بارة لغات قرآن تألی٠شد، از جمله اللّغات ÙÛŒ القرآن از Ù…ÙقاتÙÙ„ بن سلیمان (متوÙÛŒ ١٥٠Ø› سزگین ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ٨٦) Ùˆ شرØÙ‡Ø§ÛŒ لغوی ابن اَسلَم (متوÙÛŒ ١٨٢) Ú©Ù‡ یکی از مصادر ØªÙØ³ÛŒØ± طبری بوده است (همان ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ٨٨). ØÚ©ÛŒÙ… ØªÙØ±Ù…ÙØ°ÛŒ (متوÙÛŒ Ø ٣٢٠) با این دیدگاه به ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø´Ø±Ø Ø¨Ø±Ø®ÛŒ واژگان قرآن پرداخت Ú©Ù‡ لغات ØŒ هر چند در معانی گوناگون به کار روند، همة معانیشان به یک معنای اصلی باز Ù…ÛŒ گردد Ùˆ دیگر معانی از آن معنای اصلی انشعاب Ù…ÛŒ یابند (مثلاً رجوع کنید به ص ١٩Ù€٢٤). ÙˆÛŒ در کتاب خود ٨١ واژة قرآنی را بررسی کرده Ùˆ برای معانی مختل٠هر واژه ØŒ از آیات قرآن (مانند ص ٣٠ØŒ ٣٣) Ùˆ گاه از Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی (مانند ص ٣٦ØŒ ٩٣Ù€٩٤) استشهاد جسته است . در سده های بعد نیز آثاری با عنوان «لغات القرآن » تألی٠شد (برای آگاهی از آنها رجوع کنید به ابن ندیم ØŒ ص ٣٨Ù€٤١Ø› آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ١٨ØŒ ص ٣٣٠Ù€٣٣١). ابوØÛŒÙ‘ان غرناطی (متوÙÛŒ ٧٤٥) واژگان قرآن را دو قسم Ù…ÛŒ داند: قسمی Ú©Ù‡ عموم Ù…ÙØ³Ù’تَعْربÙÙ‡ (عربهای غیر خالص ) آن را در Ù…ÛŒ یابند Ùˆ قسمی Ú©Ù‡ Ùقط Ù…ØªØ¨ØØ±Ø§Ù† در عربی آن را Ù…ÛŒ Ùهمند؛ ازینرو، Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† «غریب القرآن » برای Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù‚Ø³Ù… دوم ØŒ کتاب نوشته اند (ابوØÛŒØ§Ù† غرناطی ØŒ ١٣٩٧ØŒ ص ٢٧Ù€ ٢٨). عبدالقاهر جرجانی (متوÙÛŒ ٤٧١ یا ٤٧٤)ØŒ با تأمل در کتابهای غریب القرآن ØŒ معتقد است Ú©Ù‡ اصولاً تعداد واژه های غریب در قرآن Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ Ùˆ اندک است Ùˆ غرابت معانی این واژه ها بیشتر به سبب وجه استعاری آیات قرآن است نه دشواری Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ آنها (ص ٣٠٣). نخستین مؤل٠در زمینة غریب القرآن ØŒ اَبان بن ØªÙŽØºÙ’Ù„ÙØ¨ شیعی (متوÙÛŒ ١٤١) بود (سزگین ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ٦٢Ø› زرکلی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦Ù€٢٧). کتابی با عنوان ØªÙØ³ÛŒØ± غریب القرآن به زیدبن علی بن ØØ³ÛŒÙ† علیه السلام (مقتول در ١٢١) منسوب است ØŒ هر چند Ú©Ù‡ این کتاب Ùقط در ØªÙØ³ÛŒØ± لغات نیست (سزگین ØŒ همانجا). ابوÙَیْد Ù…ÙØ¤ÙŽØ±Ù‘ÙØ¬ سَدوسی (متوÙÛŒ ١٩٥)ØŒ شاگرد خلیل بن اØÙ…د، نیز تألیÙÛŒ با عنوان غریب القرآن دارد (خطیب بغدادی ØŒ ج ١٣ØŒ ص ٢٥٨Ø› زرکلی ØŒ ج ٧ØŒ ص ٣١٨). از مهمترین Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† غریب القرآن ØŒ ابن قتیبه (متوÙÛŒ ٢٧٦) است Ú©Ù‡ کتاب ÙˆÛŒ مصدر مهمی برای ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± سپسین گشت ( رجوع کنید به ابن قتیبه ØŒ ١٣٧٨ØŒ مقدمة صقر، ص د). ÙˆÛŒ در این کتاب ØŒ نخست راجع به اشتقاق اسما Ùˆ ØµÙØ§Øª الاهی سخن Ù…ÛŒ گوید ( رجوع کنید به ص ٦Ù€٢٠) سپس در بارة واژگان Ù¾ÙØ±Ø¨Ø³Ø§Ù…د قرآن (مانند شرک ØŒ ظلم ØŒ جن Ùˆ انس ) Ø¨ØØ« Ù…ÛŒ کند ( رجوع کنید به ص ٢١Ù€٣٧) Ùˆ پس از آن ØŒ به ترتیب سوره های قرآن ØŒ واژه های دشوار را معنی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ کند Ùˆ به اشعار عرب (مانند ص ٤٢ØŒ ٣١٤) Ùˆ اقوال لغویان (مانند ص ٣١١) استشهاد Ù…ÛŒ نماید. در دیگر کتابهای غریب القرآن ØŒ Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± واژگان دشوار به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ Ùˆ با بهره گیری از اشعار عرب (مانند سجستانی ØŒ ص ١٥٣ØŒ ١٨٤) Ùˆ اَمثال (مانند ابوعبید هروی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٢٣ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٤٦Ù€١٤٧) صورت Ù¾Ø°ÛŒØ±ÙØªÙ‡ است . راغب اصÙهانی (متوÙÛŒ ٥٠٢)ØŒ علاوه بر ØªÙØ³ÛŒØ± واژگان ØŒ به ØªÙØ§ÙˆØª واژه هایی Ú©Ù‡ ظاهراً یک معنا دارند نیز اشاره کرده (ص ٦) Ùˆ معانی استعاری (برای نمونه رجوع کنید به ص ٣٥٤ØŒ ٣٩٠) Ùˆ کنایی آنها را (برای نمونه رجوع کنید به ص ١٥٨ØŒ ٢٥٣) ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¯Ø§Ø¯Ù‡ است . در برخی از این کتابها نیز به Ù…Ø¨Ø§ØØ« صرÙÛŒ Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ (مانند ابوØÛŒÙ‘ان غرناطی ØŒ ١٣٩٧ØŒ ص ٤٦ØŒ ١٠٧ØŒ ٢٤١) Ùˆ به اصل غیر عربی برخی Ù…ÙØ±Ø¯Ø§Øª قرآن (همان ØŒ ص ٢٢٦) اشاره شده است . به Ú¯ÙØªØ© سزگین (ج ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ٦١Ù€٦٢) استناد ابن عباس به ابیات عربی نزد عالمان لغت سدة دوم Ú©Ù‡ کتاب «غریب » Ù…ÛŒ نگاشتند به معیاری معتبر بدل شد. در هر صورت ØŒ به موضوع غریب القرآن ØŒ در سده های گوناگون توجه شده Ùˆ در بارة آن کتابهای متعدد نگاشته شده است ( رجوع کنید به ابن ندیم ØŒ ص ٣٧Ø› سیوطی ØŒ ١٤٠٨ØŒ ص ٩١Ù€٩٢Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ٢ØŒ ستون ١٢٠٣Ù€١٢٠٤ØŒ ١٢٠٧Ù€ ١٢٠٨Ø› آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ١٦ØŒ ص ٣١Ù€٣٢ØŒ ٤٦Ù€٥٠Ø› گنونی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٣٠Ù€٢٣١Ø› زیدبن علی (ع )ØŒ مقدمة ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ جلالی ØŒ ص ٦٤Ù€ ٩٥Ø› نیز رجوع کنید به غریب القرآن * ). عنوان دیگر کتابهایی Ú©Ù‡ در Ø´Ø±Ø Ù„ØºØ§Øª قرآن تألی٠شده ØŒ «معانی القرآن » است . به Ú¯ÙØªØ© ابن ØµÙŽÙ„Ø§Ø (متوÙÛŒ ٦٤٣) هرگاه در کتابهای ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ عبارت «اهل المعانی » به کار رود، مراد کسانی هستند Ú©Ù‡ در بارة معانی القرآن کتابی تألی٠کرده اند (به نقل طاشکوپری زاده ØŒ ج ٢ØŒ ص ٢٧٣). یکی از نخستین کسانی Ú©Ù‡ معانی القرآن تألی٠کرده Ù…ØÙ…دبن ØØ³Ù† بن ابی ساره Ø±ÙØ¤Ø§Ø³ÛŒ Ú©ÙˆÙÛŒ (متوÙÛŒ ١٨٧)ØŒ ØµØØ§Ø¨ÛŒ امام باقر Ùˆ امام صادق علیهماالسلام Ùˆ استاد کسائی Ùˆ Ùَرّاء، است (داوودی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٣٤Ø› زرکلی ØŒ ج ٦ØŒ ص ٢٧١). اثر دیگر، معانی القرآن٠مØÙ…دبن Ù…ÙØ³Ù’تَنیر Ù‚ÙØ·Ø±Ùب Ù†ØÙˆÛŒ (متوÙÛŒ ٢٠٦Ø› زرکلی ØŒ ج ٧ØŒ ص ٩٥) است Ú©Ù‡ به نوشتة ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ (ج ٢ØŒ ستون ١٧٣٠) کتابی است بی مانند Ùˆ مورد اعتماد اهل قرائت . بغدادی (ج ٣ØŒ ستون ١٠٠) نام کتاب را اعراب القرآن ضبط کرده است . دو کتاب مهم دیگر در این زمینه ØŒ معانی القرآن ÛŒØÛŒÛŒ بن زیاد Ùَرّاء (متوÙÛŒ ٢٠٧) Ùˆ معانی القرآن Ùˆ اعرابـÙÙ‡ از Ø§Ø¨ÙˆØ§Ø³ØØ§Ù‚ زَجّاج (متوÙÛŒ ٣١١) است . ویژگیهای مهم این آثار عبارت اند از: Ù…Ø¨Ø§ØØ« مبسوط لغوی (مثلاً رجوع کنید به ÙØ±Ù‘اء، ج ١ØŒ ص ١١٤ØŒ ١٢٣Ø› زجّاج ØŒ ج ١ØŒ ص ١٠٧ØŒ ٢٧٨)ØŒ اشاره به Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù†ØÙˆÛŒ ( رجوع کنید به ÙØ±Ù‘اء، ج ١ØŒ ص ٣Ø› زجّاج ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٥٢)ØŒ تØÙ„یل Ù†ØÙˆÛŒ قرائتهای قرآن ( رجوع کنید به زجّاج ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٥٣ØŒ ٣١٣ØŒ ٣٨٤)ØŒ استشهاد از اشعار Ùˆ Ø´Ø±Ø Ø´ÙˆØ§Ù‡Ø¯ شعری ( رجوع کنید به ÙØ±Ù‘اء، ج ١ØŒ ص ١٢٩ØŒ ١٧٣Ø› زجّاج ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٥٤Ù€٣٤٠)ØŒ Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از امثال ( رجوع کنید به زجّاج ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٧Ù€ ٤٨) Ùˆ اشاره به گویشهای گوناگون در ضبط Ùˆ قرائت کلمات ( رجوع کنید به ÙØ±Ù‘اء، ج ١ØŒ ص ١٧٤ØŒ ٢١٢). کتاب ÙØ±Ù‘اء، ØªÙØ³ÛŒØ± لغوی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ قرآن کریم است Ú©Ù‡ جنبة Ù†ØÙˆÛŒ آن قویتر است . ÙˆÛŒ در بارة برخی از Ù…Ø¨Ø§ØØ« علم معانی Ùˆ بیان (مانند ایجاز Ùˆ اطناب ØŒ تشبیه ØŒ استعاره Ùˆ کنایه ) نیز مطالبی آورده است (ضی٠، ص ٢٩). ÙØ±Ù‘اء، علاوه بر معانی القرآن ØŒ کتابهای دیگری دارد با عنوان الجمع Ùˆ التثنیة ÙÛŒ القرآن Ùˆ المصادر ÙÛŒ القرآن (ابن ندیم ØŒ ص ٧٣Ø› سیوطی ØŒ ١٣٨٤ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٣٣). ابوعلی ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ (متوÙÛŒ ٣٧٧) کاستیهای کتاب استادش ØŒ زجّاج ØŒ را در کتاب Ø§Ù„Ø£ÙŽØºÙØ§Ù„ ذکر کرده است (آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٢٥٣). کتابهای دیگری نیز با عنوان معانی القرآن تألی٠شده است (برای آگاهی از آنها رجوع کنید به ابن ندیم ØŒ ص ٣٧ØŒ ٨١ØŒ ٨٩ Ù€٩٠ØŒ ١٤٢Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ٢ØŒ ستون ١٧٣٠Ø› آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ٢١ØŒ ص ٢٠٥Ù€٢٠٦). از دیگر آثار مهم در ØªÙØ³ÛŒØ± واژگان قرآن ØŒ مجازالقرآن از Ø§Ø¨ÙˆØ¹ÙØ¨ÙŽÛŒØ¯Ù‡ مَعْمَربن Ù…ÙØ«ÙŽÙ†Ù‘ÛŒ ' (متوÙÛŒ ٢١٠) است . به Ú¯ÙØªØ© زبیدی Ùˆ اشبیلی ØŒ کتابهای دیگری با عنوان غریب القرآن Ùˆ معانی القرآن به ابوعبیده نسبت داده اند ولی اینها در واقع نامهای دیگر همان مجازالقرآن است (ابوعبیده ØŒ ج ١ØŒ مقدمة سزگین ØŒ ص ١٨). Ú¯ÙØªÙ†ÛŒ است Ú©Ù‡ مراد ابوعبیده از کلمة مجاز، روشهایی است Ú©Ù‡ قرآن برای بیان مقاصدش به کار برده است Ùˆ مراد٠وی معنای اصطلاØÛŒ بلاغی مجاز نیست (همان مقدمه ØŒ ص ١٨Ù€١٩). کلمة مجاز در این کتاب به معنای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ ØŒ معنای لغوی ØŒ وزن صرÙÛŒ ØŒ Ùˆ وجه Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ÛŒ کلمه به کار Ø±ÙØªÙ‡ است ( رجوع کنید به صاوی جوینی ØŒ ص ٧٦Ù€٧٧). ابوعبیده در کتاب خود، بیشتر به معانی لغوی واژگان قرآن پرداخته Ùˆ به اشعار عربی استناد ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† نموده Ùˆ غالباً نام شاعران را نیز آورده است (مثلاً رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٣٢ØŒ ٢٥٨). دیگر اثر ارزشمند سدة سوم ØŒ تأویل مشکل القرآن از ابن قتیبه است Ú©Ù‡ Ù…Ø¨Ø§ØØ« گوناگونی را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ است ØŒ مانند مخارج ØØ±ÙˆÙ ØŒ Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ ØŒ اشتقاق (مثلاً رجوع کنید به ص ١٤Ù€٢٠)ØŒ وجوه قرائتهای مختل٠، Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ ÙˆØ§ØØ¯ÛŒ Ú©Ù‡ در معانی گوناگون به کار Ø±ÙØªÙ‡ اند (مثلاً رجوع کنید به ص ٤٣٩Ù€٥١٥) Ùˆ ØØ±ÙˆÙ معانی (ØØ±ÙˆÙÛŒ Ú©Ù‡ دارای معنی هستند؛ مثلاً رجوع کنید به ٥١٧ Ù€٥٦٣). استناد ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† به اشعار عربی (برای نمونه رجوع کنید به ص ٤٤٦ØŒ ٥٤٠) Ùˆ کاربرد Ø§ØµØ·Ù„Ø§ØØ§Øª دو مکتب Ù†ØÙˆÛŒ بصره Ùˆ Ú©ÙˆÙÙ‡ (مثلاً رجوع کنید به مقدمة صقر، ص ٨٢) از ویژگیهای این کتاب است . ÙˆÛŒ گاهی به Ù…Ø¨Ø§ØØ« بلاغی آیات نیز Ù…ÛŒ پردازد (مثلاً رجوع کنید به ضی٠، ص ٥٨). Ø´Ø±ÙˆØ Ù†ØÙˆÛŒ قرآن کریم نوع دیگری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ادبی قرآن به ØØ³Ø§Ø¨ Ù…ÛŒ آیند. زرکشی (متوÙÛŒ ٧٩٤Ø› ج ٢ØŒ ص ١٦٥) آگاهی سطØÛŒ از دانش Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ را برای Ù…ÙØ³Ø± کاÙÛŒ نمی داند بلکه معتقد است Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± باید مسلط بر Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ باشد. از سدة دوم ØŒ شرØÙ‡Ø§ÛŒ Ù†ØÙˆÛŒ بر قرآن کریم نگاشته شد Ùˆ دانشمندانی همچون عیسی بن عمر ثَقÙÛŒ (متوÙÛŒ ١٤٩) Ùˆ ابوعَمرو زَبّان بن علاء (متوÙÛŒ ١٥٤) از نخستین کسانی بودند Ú©Ù‡ در این موضوع ØŒ کتاب تألی٠کردند ولی آثار آنان به دست ما نرسیده است (سزگین ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ٦٢). برخی Ù†ØÙˆÛŒØ§Ù† نیز هر چند به عنوان ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ کتاب مستقلی تألی٠نکردند ولی در آثار Ù†ØÙˆÛŒ خود به Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ آیات قرآن توجه بسیار نشان دادند (برای نمونه رجوع کنید به سیبویه ØŒ ج ٥ØŒ بخش Ùهارس ØŒ ص ٧Ù€ ٢٨Ø› مبرّد، ١٣٨٢ØŒ ج ٤ØŒ بخش Ùهارس ØŒ ص ٢٢٩Ù€ ٢٤٥Ø› ابن جنّی ØŒ ١٣٧٢Ù€١٣٧٦ØŒ ج ٣ØŒ ص ١٣٠ØŒ ٢٥٦ØŒ ٣١٤Ø› ابن هشام ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٣١ØŒ ٦٣٥). Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ کتاب مغنی اللبیب ابن هشام انصاری (متوÙÛŒ ٧٦١) به طور مستقل با عنوان Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ القرآن الکریم من مغنی اللبیب به چاپ رسیده است . بخشی از کتابهای اَشباه Ùˆ نظایر هم به Ø´Ø±Ø Ù†ØÙˆÛŒ آیات قرآن اختصاص دارد. برخی از Ù†ØÙˆÛŒØ§Ù† نیز Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù†ØÙˆÛŒ خود را کاملاً با استناد به آیات قرآن Ù…Ø·Ø±Ø Ø³Ø§Ø®ØªÙ‡ Ùˆ اساس کتاب Ù†ØÙˆ خود را بر Ù†ØÙˆ قرآن بنیان نهاده اند. گاهی نیز در تأیید مطالب خود به شعر جاهلی استشهاد کرده اند (مثلاً رجوع کنید به ØØ¯Ø§Ø¯ÛŒ سمرقندی ØŒ ص ٣٦٨Ù€٣٧٠ØŒ ٤٣٤). بخش مهمی از کتابهای علم قرائت نیز بر اساس Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù†ØÙˆÛŒ تألی٠شده Ùˆ علتهای صرÙÛŒ Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ قرائتهای گوناگون آیات ØŒ با توجه به اشعار، بررسی گردیده است (مثلاً رجوع کنید به ابن خالویه ØŒ ١٤١٣ØŒ ج ١ØŒ ص ١٩٧ØŒ ٢٢٥Ø› ابوعلی ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٠ØŒ ٨٩Ø› ابن جنّی ØŒ ١٤١٩ØŒ ج ١ØŒ ص ١١٧) Ùˆ در ضمن به گویشهای مختل٠نیز اشاره شده است ( رجوع کنید به ابوعلی ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ٨٦Ø› ابن جنّی ØŒ ١٤١٩ØŒ ج ١ØŒ ص ١٣٧). کتابهای Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ القرآن قسمت اصلی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ù†ØÙˆÛŒ قرآن را Ø´Ú©Ù„ Ù…ÛŒ دهند Ùˆ Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† آنها در تألی٠از شیوه های گوناگون پیروی Ù…ÛŒ کنند، مانند پرداختن به Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ آیات مشکل قرآن ØŒ همچون کار Ù…Ú©Ù‘ÛŒ بن ابی طالب ØÙŽÙ…وش (متوÙÛŒ ٤٣٧) در کتاب مشکل اعراب القرآن Ø› پرداختن به Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ غریب قرآن ØŒ مانند کار ابن انباری (متوÙÛŒ ٥٧٧) در کتاب البیان ÙÛŒ Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ غریب القرآن Ø› پرداختن به Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ تمام آیات قرآن ØŒ مانند کار عÙکْبَری (متوÙÛŒ ٦١٦) در کتاب التّبیان ÙÛŒ Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ القرآن یا اÙمْلاء٠مامَنَّ به الرّØÙ…Ù† Ø› جمع بین قرائت آیات Ùˆ Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ Ø› بنا نهادن بابی برای هر یک از انواع Ùˆ Ø§ÙŽØ´Ú©Ø§Ù„Ù Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ ØŒ مانند کتاب منسوب به زجّاج : Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ القرآن (عکبری ØŒ قسم ١ØŒ مقدمة بجاوی ØŒ ص ج Ù€ د). برخی از ویژگیهای مشترک کتابهای مهم اعراب القرآن عبارت اند از: بررسی اصل واژگان قرآن Ùˆ معانی آنها (برای نمونه رجوع کنید به ابن خالویه ØŒ ١٤١١ØŒ ص ٦Ù€ ٨Ø› عکبری ØŒ چاپ ابراهیم عَطْوَه عوض ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٠٦)ØŒ Ø·Ø±Ø Ø¨Ø±Ø®ÛŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« علم تصری٠(زجّاج ØŒ ١٤٠٦ØŒ قسم ٣ØŒ ص ٨٦٦Ù€٨٨٢Ø› ابن انباری ØŒ ج ١ØŒ ص ١٧١)ØŒ استشهاد از اشعار عربی برای مسائل لغوی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ (زجّاج ØŒ ١٤٠٦ØŒ قسم ١ØŒ ص ٢٨٣Ø› عکبری ØŒ چاپ ابراهیم عطوه عوض ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٠)ØŒ اشاره به آرای Ù†ØÙˆÛŒØ§Ù† بصره Ùˆ Ú©ÙˆÙÙ‡ Ùˆ بغداد (زجّاج ØŒ ١٤٠٦ØŒ قسم ١ØŒ ص ٢١٤ØŒ ٢٨٣Ù€٢٨٤Ø› Ù…Ú©Ù‘ÛŒ بن ابی طالب ØÙ…وش ØŒ قسم ١ØŒ ص ٦٦)ØŒ پرداختن به برخی مسائل بلاغی (زجّاج ØŒ ١٤٠٦ØŒ قسم ١ØŒ ص ١٥٦ØŒ قسم ٣ØŒ ص ٩٠٩) Ùˆ اشاره به قرائتهای گوناگون آیات ( رجوع کنید به همان ØŒ قسم ٣ØŒ ص ٩٤٦Ù€٩٥٧Ø› عکبری ØŒ چاپ ابراهیم عطوه عوض ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥١ØŒ ٢١٨Ø› برای آگاهی از دیگر کتابهای تألی٠شده در Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ القرآن رجوع کنید به طاشکوپری زاده ØŒ ج ٢ØŒ ص ٢٧٩Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ١ØŒ ستون ١٢١Ù€١٢٣Ø› آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٢٣٥Ù€٢٣٦Ø› زجّاج ØŒ ١٤٠٦ØŒ قسم ٣ØŒ مؤخرة ابیاری ØŒ ص ١٠٩٢Ø› گنونی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٧٧Ù€ ١٧٨). نوع سوم ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ادبی قرآن ØŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بلاغی قرآن کریم اند. علوم بلاغی بخشی از علوم قرآنی معرÙÛŒ شده است ØŒ زیرا مسلمانان برای اثبات اعجاز قرآن به تدوین علوم بلاغی پرداختند Ùˆ Ù…Ø¨Ø§ØØ« مهم بلاغی را در کتابهای اعجاز قرآن Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù†Ø¯. عبدالقاهر جرجانی (ص ٢٣٦) Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù†ÛŒ را Ú©Ù‡ با علوم بلاغی آشنا نیستند Ùˆ معانی مجازی Ùˆ تمثیلی را ØÙ‚یقی Ù…ÛŒ پندارند، نادان Ùˆ گمراه Ù…ÛŒ داند. زمخشری (متوÙÛŒ ٥٣٨Ø› ج ١ØŒ ص Ù† ) شرط دستیابی به ØÙ‚ایق قرآن را تسلط بر دو دانش معانی Ùˆ بیان Ù…ÛŒ داند Ú©Ù‡ مختص قرآن اند. سکّاکی (متوÙÛŒ ٦٢٦) نیز Ù…ÙØ³Ø±ÛŒ را Ú©Ù‡ به معانی Ùˆ بیان مسلط نباشد سرزنش Ù…ÛŒ کند (ص ٧٧)ØŒ زیرا Ù¾ÛŒ بردن به لطای٠و اسرار قرآن Ùˆ مراد پروردگار برای کسی ممکن خواهد بود Ú©Ù‡ در خدمت معانی Ùˆ بیان باشد ( رجوع کنید به ص ١٩٦Ù€١٩٩). از نخستین Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† در زمینة ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی Ø¬Ø§ØØ¸ (متوÙÛŒ ٢٥٥) بوده است . ÙˆÛŒ کتابی راجع به آیات قرآن از ØÛŒØ« ایجاز Ùˆ ØØ°Ù Ùˆ استعاره ÙØ±Ø§Ù‡Ù… کرده بود ( رجوع کنید به Ø¬Ø§ØØ¸ ØŒ ج ٣ØŒ ص ٨٦). ابن ندیم (ص ٤١) از چندین مؤل٠یاد کرده است ØŒ از جمله از ابن Ø§ÙØ®Ù’شید (متوÙÛŒ ٣٢٦) Ùˆ ابوعلی ØØ³Ù† بن علی بن نصر Ú©Ù‡ کتابهایی با عنوان نظم القرآن داشته اند. برخی از دانشمندان علوم بلاغی نیز آثار خود را با استناد ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† به آیات قرآن Ù…Ø·Ø±Ø Ø³Ø§Ø®ØªÙ†Ø¯ØŒ مانند ابن ابی Ø§ÙØµÙ’بَع (متوÙÛŒ ٦٥٤) در دو کتاب ØªÙŽØØ±ÛŒØ±Ø§Ù„تَّØÙ’بیر Ùˆ بدیع القرآن ( رجوع کنید به بیان * )ØŒ زرکشی (برای نمونه رجوع کنید به ج ٢ØŒ ص ٢٥٤Ù€٢٩٩ØŒ ج ٣ØŒ ص ٤١٤Ù€٤٤٤) Ùˆ سیوطی (برای نمونه رجوع کنید به ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٣ØŒ ص ١٤٢Ù€١٦٥). نخستین ØªÙØ³ÛŒØ± بلاغی قرآن کریم از شری٠رضی (متوÙÛŒ ٤٠٦) با نام تَلْخیص البَیان ÙÛŒ مَجازات القرآن است . شری٠رضی در این کتاب ØŒ مجازها Ùˆ استعاره ها Ùˆ کنایه های قرآن کریم را به ترتیب سوره ها Ùˆ آیات Ùˆ با استشهاد ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† به اشعار عربی ØŒ ØªØØª عنوان Ú©Ù„ÛŒ «مجاز» آورده است (مثلاً رجوع کنید به ص ١٤٣ØŒ ١٦٩ØŒ ١٧٩Ø› برای ØªÙØµÛŒÙ„ رجوع کنید به تلخیص البیان ÙÛŒ مَجازات القرآن * ). علاوه بر Ø´Ø±ÙˆØ Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مذکور، در زمینة ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی قرآن باید به ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ پرداخت Ú©Ù‡ علاوه بر مسائل ادبی مسائل دیگر را نیز Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ اند اما جنبه های ادبی آنها مهم است . جامع البیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ از Ù…ØÙ…دبن جَریر طبری (متوÙÛŒ ٣١٠)ØŒ یکی از مهمترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرآن کریم ØŒ از آن جمله است . این اثر گنجینه ای در لغت Ùˆ مسائل ادبی است Ùˆ از منابع معتبر برای Ù…Ø¨Ø§ØØ« لغوی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ قرآن کریم Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود (مانند استشهاد به اشعار عربی Ùˆ اشاره به گویشهای مختل٠؛ برای نمونه رجوع کنید به طبری ØŒ ج ١ØŒ ص ٨٣ Ù€٨٤Ø› ج ٢ØŒ ص ١٢Ù€١٣Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± طبری * ). پس از جامع البیان ØŒ این آثار شایان ذکرند: ١) ØªÙØ³ÛŒØ± ابوعلی ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ØŒ Ú©Ù‡ شیخ طوسی در تبیان از او نقل کرده است ( رجوع کنید به آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٥٥). ٢) البرهان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ از علی بن ابراهیم ØÙŽÙˆÙ’ÙÛŒ (متوÙÛŒ ٤٣٠) Ú©Ù‡ به نوشتة ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ (ج ١ØŒ ستون ٢٤١) در بارة Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ Ùˆ غریب قرآن است . ٣) الاَمالی یا ØºÙØ±ÙŽØ±ÙالÙوائد Ùˆ Ø¯ÙØ±ÙŽØ±Ùالقلائد ØŒ از سید مرتضی عَلَم Ø§Ù„Ù‡ÙØ¯ÛŒ (متوÙÛŒ ٤٣٦) Ú©Ù‡ از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± لغوی ØŒ Ù†ØÙˆÛŒ ØŒ بلاغی Ùˆ کلامی Ùˆ از کتابهای مهم سدة پنجم Ùˆ ØØ§Ú©ÛŒ از قوّت ØØ§Ùظه Ùˆ مهارت مؤل٠در لغت Ùˆ شعر است . مؤل٠در بررسیهای لغوی ØŒ آرایی را Ù¾Ø°ÛŒØ±ÙØªÙ‡ Ú©Ù‡ متکی برلغات اصیل Ùˆ اشعار قدیم عرب است (برای ØªÙØµÛŒÙ„ رجوع کنید به گولدتسیهر، ص ١٣٧Ù€١٣٩Ø› ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٨٨Ù€ ٣٩٩). برخی ویژگیهای ادبی این کتاب عبارت است از: پرداختن به Ù…Ø¨Ø§ØØ« لغوی ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٣)ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù†ØÙˆÛŒ ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٥٠٤Ù€٥٠٥)ØŒ استشهاد به اشعار شاعران قدیم برای تبیین معانی Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٤٥٣)ØŒ توجه به گویشهای گوناگون ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٩٣) Ùˆ Ù…Ø¨Ø§ØØ« بلاغی ( رجوع کنید به ج ٢ØŒ ص ٧١Ù€٧٥ØŒ ١٤٤Ù€١٤٥ØŒ ١٥٤Ù€١٥٥) ٤) التبیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن * ØŒ از Ø§Ø¨ÙˆØ¬Ø¹ÙØ± طوسی (متوÙÛŒ ٤٦٠)ØŒ Ú©Ù‡ از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم٠شیعه است . ٥) البسیط ØŒ از ÙˆØ§ØØ¯ÛŒ نیشابوری (متوÙÛŒ ٤٦٨)ØŒ Ú©Ù‡ به نوشتة ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ (ج ١ØŒ ستون ٤٣١) ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ù†ØÙˆÛŒ است . ٦) کش٠المشکلات ØŒ از علی بن ØØ³ÛŒÙ† اصÙهانی جامع (متوÙÛŒ پس از ٥٣٥)ØŒ Ú©Ù‡ به نوشتة زرکلی (ج ٤ØŒ ص ٢٧٩) در بارة علتهای Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ لغوی٠قرائتهای قرآن است . ٧) الکشّا٠عن ØÙŽÙ‚ائق غوامض التنزیل Ùˆ عیون الاَقاویل ÙÛŒ وجوه التأویل ØŒ از Ù…ØÙ…ودبن عمر زمخشری ØŒ Ú©Ù‡ از کاملترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بلاغی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ قرآن کریم است ( رجوع کنید به الکشا٠عن ØÙ‚ایق التنزیل * ). ابن خَلْدون (ج ١: مقدمه ØŒ ص ٥٥٥ Ù€٥٥٦) آن را از بهترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ادبی Ù…ÛŒ داند ولی نسبت به دیدگاههای اعتزالی او معترض است (برای ØªÙØµÛŒÙ„ این مسئله Ùˆ ارزش ادبی ØªÙØ³ÛŒØ± او رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٣٣Ù€٤٤٦Ø› ضی٠، ص ٢٤٣Ù€٢٦٥). در این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù†ØÙˆÛŒ Ø¨ØªÙØµÛŒÙ„ Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ است (مثلاً رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٤٥Ù€ ٢٤٦ØŒ ٣٨٧Ù€ ٣٨٨). برخی از آرا Ùˆ Ù…Ø¨Ø§ØØ« بلاغی زمخشری در این ØªÙØ³ÛŒØ± عبارت اند از: Ø¨ØØ« در بارة تشبیه ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٧٩Ù€٨١)ØŒ مجاز بودن کنایه ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٦٥٤Ù€٦٥٥) Ùˆ ØªÙØ§ÙˆØª تعریض Ùˆ کنایه ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٨٢Ù€٢٨٣). در این کتاب مسائل مهم علوم معانی Ùˆ بیان Ùˆ بدیع Ø¨ØªÙØµÛŒÙ„ Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ است (برای ØªÙØµÛŒÙ„ رجوع کنید به ابراهیم عطوه عوض ØŒ ص ١٥٨Ù€١٨٩Ø› ØÙˆÙÛŒ ØŒ ص ٢٠٥Ù€٢٣١). ٨) Ø§Ù„Ù…ÙØÙŽØ±Ù‘ÙŽØ±Ø§Ù„ÙˆÙŽØ¬ÛŒØ² ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کتاب العَزیز ØŒ از ابن عَطیّه اندلسی (متوÙÛŒ ٥٤١ یا ٥٤٦). اهتمام او در این ØªÙØ³ÛŒØ± به مسائل ادبی بوده است ( رجوع کنید به منیع عبدالØÙ„یم Ù…ØÙ…ود، ص ١٢٦Ø› ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٣٣). ÙˆÛŒ به بسیاری از کتابهای لغت Ùˆ Ù†ØÙˆ مراجعه کرده ØŒ ازینرو، کتابش در این دو زمینه بسیار معرو٠است (برای آگاهی از این کتابها رجوع کنید به ابن عطیّه ØŒ ج ١ØŒ مقدمه ØŒ ص ٤ØŒ ٨). به نوشتة ابن خلدون (ج ١: مقدمه ØŒ ص ٥٥٥)ØŒ این ØªÙØ³ÛŒØ± در میان مردم مغرب Ùˆ اندلس شهرت داشته Ùˆ Ù‚ÙØ±Ø·Ùبی ( رجوع کنید به دنبالة مقاله ) از شیوة او پیروی کرده است . چند ویژگی عمدة این ØªÙØ³ÛŒØ± عبارت است از: ØªÙØµÛŒÙ„ Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù†ØÙˆÛŒ (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٢٥Ù€٢٢٦ØŒ ٢٨١)ØŒ استشهاد ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† به اشعار عربی (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٣٥١ØŒ ٣٥٤) Ùˆ تØÙ„یل Ù†ØÙˆÛŒ قرائتها (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٤٣٤ØŒ ٤٤٤). ٩) مَجْمَع البَیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ از ÙØ¶Ù„ بن ØØ³Ù† Ø·ÙŽØ¨Ù’Ø±ÙØ³ÛŒ (متوÙÛŒ ٥٤٨) Ú©Ù‡ به Ú¯ÙØªØ© مؤل٠(ج ١ØŒ ص ٧٧)ØŒ در Ù…Ø¨Ø§ØØ« ادبی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ تکیه گاه دیگران است . ویژگی بارز این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ نظم Ùˆ ترتیب در عرضة Ù…Ø¨Ø§ØØ« است . در Ù…Ø¨Ø§ØØ« لغوی ØŒ به طور دقیق با استعانت از اشعار عربی Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ را Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ کند (مثلاً رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٩٦) Ùˆ در Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù†ØÙˆÛŒ به اندازة لازم به Ø¨ØØ« Ù…ÛŒ پردازد (مثلاً رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٧٦Ø› برای ØªÙØµÛŒÙ„ رجوع کنید به ابراهیم عطوه عوض ØŒ ص ١٢٤Ù€١٢٥Ø› ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٩٥Ù€ ٩٨Ø› مجمع البیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن * ). ١٠) ØªÙØ³ÛŒØ± جوامع الجامع ØŒ از همان مؤل٠. ÙˆÛŒ در آن به ØªÙØ³ÛŒØ± زمخشری نظر داشته است (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢Ù€٣) Ùˆ به Ù…Ø¨Ø§ØØ« لغوی ØŒ Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ بلاغی پرداخته (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٩ØŒ ٢٤٩ØŒ ٣٤٠) Ùˆ آرای Ù†ØÙˆÛŒØ§Ù† بصره Ùˆ Ú©ÙˆÙÙ‡ را بررسی کرده (مثلاً رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٥) Ùˆ از اَمثال رایج نیز بهره برده است (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٣ØŒ ٢٠٧). ١١) Ù…ÙŽÙØ§ØªÛŒØ الاَسرار Ùˆ Ù…ÙŽØµØ§Ø¨ÛŒØ Ø§Ù„Ø§ÙŽØ¨Ø±Ø§Ø± ØŒ از Ù…ØÙ…دبن عبدالکریم شهرستانی (متوÙÛŒ ٥٤٨). در این ØªÙØ³ÛŒØ± پس از هر آیه ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ در بارة لغت Ùˆ معانی (مثلاً رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٤٣)ØŒ Ù†ØÙˆ (مثلاً رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٢٨) با استشهاد به اشعار عربی (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢١٩ØŒ ٢٢٩) Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ است . مؤل٠در آغاز ØªÙØ³ÛŒØ± (ج ١ØŒ ص ١٧٢Ù€١٧٤) از دانشمندان لغت Ùˆ Ù†ØÙˆ Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ همچون Ùَرّاء، زَجّاج ØŒ کَسائی ØŒ ابن سَلّام ØŒ Ø§Ø¨ÙˆØ¹ÙØ¨ÙŽÛŒÙ’ده Ùˆ Ù‚ÙØ·Ù’Ø±ÙØ¨ ØŒ Ú©Ù‡ از آثار آنان Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ کرده ØŒ یاد نموده است . ١٢) Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر یا Ù…ÙŽÙØ§ØªÛŒØ الغَیْب ØŒ از ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ (متوÙÛŒ ٦٠٦Ø› رجوع کنید به ØªÙØ³ÛŒØ± کبیر * ). برخی از ویژگیهای ادبی این ØªÙØ³ÛŒØ± عبارت است از: بررسیهای عمیق لغوی با استناد به اشعار عربی ( رجوع کنید به ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ١٥٦Ù€١٦٤ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٢Ù€١٣ØŒ ٦٨) Ùˆ پرداختن به Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù†ØÙˆÛŒ ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٩٦Ù€١٠٠) Ùˆ Ù…Ø¨Ø§ØØ« بلاغی ( رجوع کنید به ج ٢ØŒ ص ٧٢ØŒ ٧٤Ù€ ٧٥ Ø› برای ØªÙØµÛŒÙ„ مطالب بلاغی در ØªÙØ³ÛŒØ± ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ رجوع کنید به ماهر مهدی Ù‡Ùلال ØŒ ص ١٨٧Ù€٢٥٥). ١٣) الجامع Ù„ÙØ£ÙŽØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ از Ù…ØÙ…دبن اØÙ…دانصاری Ù‚ÙØ±Ù’Ø·ÙØ¨ÛŒ (متوÙÛŒ ٦٧١) Ú©Ù‡ به ØªÙØ³ÛŒØ± Ùقهی شهرت ÛŒØ§ÙØªÙ‡ ولی Ù…Ø¨Ø§ØØ« ادبی آن بسیار شایان توجه است (مانند بررسیهای لغوی ØŒ توجه ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† به Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ مسائل بلاغی ØŒ برای نمونه رجوع کنید به قرطبی ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ ص ١٣٦Ù€ ١٣٨ØŒ ٢١٠Ù€٢١١ØŒ جزء ٢ØŒ ص ٢٣٩Ù€٢٤١Ø› نیز رجوع کنید به ØªÙØ³ÛŒØ± قرطبی * ). ١٤) اَنوارالتَّنزیل Ùˆ اَسرارالتّأویل ØŒ از عبداللّه بن عمر بَیْضاوی (متوÙÛŒ ٦٨٥ یا ٦٩١). پرداختن به Ù…Ø¨Ø§ØØ« لغوی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٥ØŒ ٦٦ØŒ ١٠٣)ØŒ استشهاد ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† به اشعار عرب (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٨ØŒ ١٣٧)ØŒ اشاره به Ø§Ø®ØªÙ„Ø§ÙØ§Øª Ù†ØÙˆÛŒ دو مکتب بصره Ùˆ Ú©ÙˆÙÙ‡ (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٨٣) Ùˆ تØÙ„یل Ù†ØÙˆÛŒ قرائتها (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٢١ØŒ ١٢٣) برخی از ویژگیهای ادبی این ØªÙØ³ÛŒØ± است (نیز رجوع کنید به بیضاوی * ØŒ عبداللّه بن عمر). ١٥) مَدارÙÚ©ÙØ§Ù„تَّنزْیل Ùˆ ØÙŽÙ‚ائÙÙ‚ÙØ§Ù„تّأویل ØŒ از عبداللّه بن اØÙ…د نَسَÙÛŒ (متوÙÛŒ ٧٠١ یا ٧١٠) Ú©Ù‡ تلخیصی است از دو ØªÙØ³ÛŒØ± زمخشری Ùˆ بَیْضاوی با Ø§ÙØ²ÙˆØ¯Ù† وجوه Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ Ùˆ ذکر Ú¯ÙØªÙ‡ های Ù†ØÙˆÛŒØ§Ù† Ùˆ اشاره ای مستمر به شاهکارهای بلاغی قرآن (Ø¬ÙØ¨ÙˆØ±ÛŒ ØŒ قسم ١ØŒ ص ١١٤Ø› ØµØ§Ù„Ø ØŒ ص ٢٩٣Ø› نیز برای نمونه رجوع کنید به نسÙÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ٥ØŒ ٢٣ØŒ ٣٨٦ØŒ ٥٦٥). ١٦) ØºÙŽØ±Ø§Ø¦Ø¨ÙØ§Ù„قرآن Ùˆ رغائب Ø§Ù„ÙØ±Ù‚ان ØŒ از نظام الدین اَعْرَج نیشابوری (متوÙÛŒ ٧٢٨) Ú©Ù‡ به Ú¯ÙØªØ© مؤل٠(ج ١ØŒ ص ٦Ù€٧) در ØÙ„ مشکلات ØªÙØ³ÛŒØ± کشّا٠زمخشری است Ùˆ در ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن کریم ØŒ کنایه ها، مجازها Ùˆ استعاره ها تألی٠شده است . ÙˆÛŒ در پایان ØªÙØ³ÛŒØ± ( رجوع کنید به ج ٦ØŒ ص ٦٠٦)ØŒ منابع کتابش را بر شمرده Ùˆ از جمله منابع خود در مسائل ادبی از Ø§Ù„ØµØØ§Ø جوهری ØŒ الکشّا٠زمخشری ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ú©Ø¨ÛŒØ± ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØªØ§Ø یا Ù…ÙØªØ§Ø العلوم سکاکی نام برده است . ١٧) البَØÙ’Ø±Ø§Ù„Ù…ÙØÛŒØ· ØŒ از ابوØÙŽÛŒÙ‘ان غرناطی (متوÙÛŒ ٧٤٥). به نوشتة مؤل٠( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٣Ù€٥)ØŒ نکته های لطی٠علم بیان Ùˆ دقایق علم Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ در آن آمده Ùˆ پس از بررسیهای لغوی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ ØŒ به طور جداگانه به نکات علم بیان Ùˆ بدیع اشاره شده است . مؤل٠( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٩Ù€١١) ØªØµØ±ÛŒØ Ú©Ø±Ø¯Ù‡ Ú©Ù‡ از ØªÙØ³ÛŒØ± زمخشری Ùˆ ابن عَطیّه Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ کرده است . ÙˆÛŒ در ذکر مسائل صرÙÛŒ ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٣) Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٩١Ù€١٩٢) زیاده روی کرده تا بدانجا Ú©Ù‡ برخی ØŒ کتاب او را به کتابهای Ù†ØÙˆ نزدیکتر Ù…ÛŒ بینند تا به کتابهای ØªÙØ³ÛŒØ± ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٠١). مؤل٠در کنار مسائل صرÙÛŒ Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ به مسائل بلاغی قرآن کریم هم پرداخته ( رجوع کنید به ابوØÛŒÙ‘ان غرناطی ØŒ ج ١ØŒ ص ٥٠Ù€٥١ØŒ ١٨٦) Ùˆ به اشعار عربی نیز استشهاد ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† کرده است ( رجوع کنید به همان ØŒ ج ١ØŒ ص ١٧٢ØŒ ٢٠٢). ابوØÛŒÙ‘ان ØªÙØ³ÛŒØ± خود را تلخیص نمود Ùˆ آن را النَّهْرالمادّ من البَØÙ’ر نامید (ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ١ØŒ ستون ٢٢٦). ١٨) ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ از اØÙ…دبن یوس٠سَمین ØÙ„بی (متوÙÛŒ ٧٥٦) Ú©Ù‡ به نوشتة ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ (ج ١ØŒ ستون ١٢٢) از بهترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ است Ú©Ù‡ به دانشهای پنج گانة Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ ØŒ تصری٠، لغت ØŒ معانی Ùˆ بیان پرداخته است ولی برخی آن را مشتمل بر ØØ´Ùˆ Ùˆ تطویل دانسته اند. مؤل٠، آثار دیگری نیز در Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ Ùˆ غریب القرآن دارد ( رجوع کنید به زرکلی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٧٤). ١٩) ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن العظیم ØŒ از ابن کثیر دمشقی (متوÙÛŒ ٧٧٤) Ú©Ù‡ علاوه بر پرداختن به مسائل لغت Ùˆ Ù†ØÙˆ Ùˆ بلاغت ØŒ توجه ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ به اشعار عربی نموده است . اهدا٠او را از این کار Ù…ÛŒ توان چنین دسته بندی کرد: استشهاد به اشعار برای معانی لغات (مثلاً رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٨٨ØŒ ٢٧٧Ù€ ٢٧٨)ØŒ اشاره به وقایع Ùˆ اشعار مهم در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات Ùˆ بیان مسائل تاریخی (مثلاً رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٥٥ØŒ ٤٩٩Ù€٥٠٠) Ùˆ اشاره به اشعاری Ú©Ù‡ با توجه به مضامین قرآن کریم سروده شده (مثلاً رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٤٧١Ù€ ٤٩٨) Ùˆ بیانگر تأثیر قرآن بر شعر عربی است . ٢٠) Ø¨ÙŽØµØ§Ø¦ÙØ± ذَوÙÛŒ التَّمْییزÙÛŒ لَطائÙÙØ§Ù„Ú©ØªØ§Ø¨ÙØ§Ù„عزیز ØŒ از مجدالدین Ù…ØÙ…دبن یعقوب Ùیروزآبادی . مؤل٠به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ ØŒ مطالبی را ØªØØª عنوان «بصیرت » آورده Ùˆ در آغاز هر یک از بابها Ù…Ø¨Ø§ØØ« ادبی راجع به آن ØØ±Ù را گرد آورده است . مثلاً، Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØØ±Ù ال٠را از جهت Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ صرÙÛŒ Ùˆ زبان شناسی ØŒ با تکیه بر اشعار Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ ( رجوع کنید به ج ٢ØŒ ص ٤Ù€١١) Ú©Ù‡ ØØ§ÙˆÛŒ مطالب ارزشمندی است . ÙˆÛŒ در ضمن Ù…Ø¨Ø§ØØ« لغوی ØŒ به اصل واژگان اشاره کرده Ùˆ از معانی Ùˆ وجوه کاربرد آنها یاد نموده (برای نمونه رجوع کنید به ج ٢ØŒ ص ١١٣Ù€١١٤) Ùˆ Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ù†ØÙˆÛŒ را نیز با تکیه بر کاربرد آنها در آیات قرآن Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ است (برای نمونه رجوع کنید به ج ٢ØŒ ص ١٩٠Ù€ ١٩٥). ٢١) ارشادالعقل السَّلیم الی مَزایاالقرآن الکریم ØŒ از Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„Ø³Ù‘ÙØ¹ÙˆØ¯ Ù…ØÙ…د عÙمادی (متوÙÛŒ ٩٨٢) Ú©Ù‡ با ذوق بلاغی ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« اعجاز قرآن را Ù…Ø·Ø±Ø Ø³Ø§Ø®ØªÙ‡ است (ØµØ§Ù„Ø ØŒ ص ٢٩٣). این ØªÙØ³ÛŒØ± اهمیت خاصی دارد تا بدانجا Ú©Ù‡ آن را معتبرترین ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ پس از ØªÙØ³ÛŒØ± زمخشری Ùˆ بَیْضاوی ØŒ دانسته اند ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٢٨Ù€٣٢٩). ابوالسّعود در کنار Ù…Ø¨Ø§ØØ« بلاغی ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« صرÙÛŒ Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ را با استناد به اشعار عربی Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ است (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٠ØŒ ١٥ØŒ ٢٤ØŒ ١٧٤). ٢٢) ØªÙØ³ÛŒØ± Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ø¨ÛŒØ§Ù† ØŒ از اسماعیل ØÙ‚Ù‘ÛŒ (متوÙÛŒ ١١٣٧) Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ صوÙیانه Ùˆ ØØ§ÙˆÛŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« لغوی Ùˆ بیانی است Ùˆ ابیات Ùˆ جملاتی به ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ Ùˆ ترکی در آن آمده است (منیع عبدالØÙ„یم Ù…ØÙ…ود، ص ٢٦٧Ù€ ٢٦٨). مؤل٠، استشهاد ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ به ابیات ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ کرده Ùˆ غالباً نام شاعران را نیز ذکر نموده است (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٣ØŒ ٢٥٢ØŒ «از مولوی »؛ ج ١ØŒ ص ٦ØŒ «از سعدی Ùˆ ØØ§Ùظ »؛ ج ١ØŒ ص ١٩٢ØŒ «از امیر خسرو دهلوی »). ٢٣) ÙÙŽØªØ Ø§Ù„Ù‚Ø¯ÛŒØ±Ø§Ù„Ø¬Ø§Ù…Ø¹Ù Ø¨ÛŒÙ†ÙŽ ÙÙŽÙ†Ù‘ÛŒÙØ§Ù„روایة والدرایة من علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ از Ù…ØÙ…دبن علی شَوْکانی (متوÙÛŒ ١٢٥٠). به ØªØµØ±ÛŒØ Ù…Ø¤Ù„Ù ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٣)ØŒ بیشترین نصیب ÙˆÛŒ از معانی لغوی ØŒ Ø§ÙØ¹Ø±Ø§Ø¨ Ùˆ مطالب بیانی بوده است . ÙˆÛŒ مطالب ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ از دانشمندان لغت ØŒ همچون ابن ÙØ§Ø±Ùس Ùˆ اَزْهَری هروی ØŒ نقل کرده است (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٣٣ØŒ ٩٧) Ùˆ به مسائل Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ بلاغی با استناد به اشعار عرب توجه ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† دارد (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٤٥ØŒ ٥٢ØŒ ٢٠٨). ٢٤) Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن العظیم والسَّبع المَثانی ØŒ از Ù…ØÙ…ود آلوسی بغدادی (متوÙÛŒ ١٢٧٠). توجه جدّی مؤل٠به مسائل Ù†ØÙˆÛŒ تا بدانجاست Ú©Ù‡ ÙˆÛŒ را از Ù…ÙØ³Ù‘ر بودن دور Ù…ÛŒ کند (ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٣٨). برخی از ویژگیهای ادبی این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ ØªÙØµÛŒÙ„ در مطالب Ù†ØÙˆÛŒ (برای نمونه رجوع کنید به آلوسی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٣٢Ù€ ٢٣٣ØŒ ج ٢ØŒ ص ٨٧ Ù€ ٨٨)ØŒ استشهاد بسیار به اشعار عربی (برای نمونه رجوع کنید به همان ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٨٢Ù€٣٦١) Ùˆ پرداختن به مسائل بلاغی است (برای نمونه رجوع کنید به همان ØŒ ج ١ØŒ ص ١٦٠Ù€١٦٣). منابع : آقابزرگ طهرانی Ø› Ù…ØÙ…ودبن عبداللّه آلوسی ØŒ Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ ØŒ بیروت : داراØÛŒØ§Ø¡Ø§Ù„تراث العربی ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابراهیم عطوه عوض ØŒ من الطبری الی سید قطب : دراسات ÙÛŒ مناهج Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مذاهبه ØŒ قاهره ١٤٢١/٢٠٠٠Ø› ابن انباری ØŒ البیان ÙÛŒ غریب اعراب القرآن ØŒ چاپ طه عبدالØÙ…یدطه ØŒ مصر ( بی تا. ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ١٣٦٢ Ø´ Ø› ابن بابویه ØŒ معانی الاخبار ØŒ چاپ علی اکبر ØºÙØ§Ø±ÛŒ ØŒ ( قم ) ١٣٦١ Ø´ Ø› ابن جنّی ØŒ الخصائص ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دعلی نجار، ( قاهره ١٣٧٢Ù€١٣٧٦/ ١٩٥٢Ù€١٩٥٧ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ( بی تا. ) Ø› همو، Ø§Ù„Ù…ØØªØ³Ø¨ ÙÛŒ تبیین وجوه شواذالقراءات ÙˆØ§Ù„Ø§ÛŒØ¶Ø§Ø Ø¹Ù†Ù‡Ø§ ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عبدالقادر عطا، بیروت ١٤١٩/ ١٩٩٨Ø› ابن خالویه ØŒ اعراب القراءات السبع Ùˆ عللها ØŒ چاپ عبدالرØÙ…ان بن سلیمان عثیمین ØŒ قاهره ١٤١٣/١٩٩٢Ø› همو، اعراب ثلاثین سورة من القرآن الکریم ØŒ بیروت ١٤١١/١٩٩١Ø› ابن خلدون Ø› ابن سعد؛ ابن عطیه ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± ابن عطیة Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø±Ø§Ù„وجیز ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کتاب العزیز ØŒ ج ١ØŒ چاپ Ø±ØØ§Ù„ÛŒ ÙØ§Ø±ÙˆÙ‚ Ùˆ دیگران ØŒ دوØÙ‡ ١٣٩٨/١٩٧٧Ø› ابن قتیبه ØŒ تأویل مشکل القرآن ØŒ چاپ اØÙ…د صقر، قاهره ١٣٩٣/١٩٧٣Ø› همو، ØªÙØ³ÛŒØ± غریب القرآن ØŒ چاپ اØÙ…د صقر، قاهره ١٣٧٨/١٩٥٨Ø› ابن کثیر، ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن العظیم ØŒ بیروت ١٤١٢Ø› ابن ندیم Ø› ابن هشام ØŒ مغنی الَّبیب عن کتب الاعاریب ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ù…ØÛŒÛŒ الدین عبدالØÙ…ید، قاهره ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ابوالسعود، ØªÙØ³ÛŒØ± ابی السعود، المسمی ارشادالعقل السلیم الی مزایاالقرآن الکریم ØŒ بیروت : داراØÛŒØ§Ø¡Ø§Ù„تراث العربی ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابوØÛŒØ§Ù† غرناطی ØŒ تØÙØ© الاریب بما ÙÛŒ القرآن من الغریب ØŒ چاپ اØÙ…د مطلوب Ùˆ خدیجه ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ ØŒ بغداد ١٣٩٧/١٩٧٧Ø› همو، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ø¨ØØ±Ø§Ù„Ù…ØÛŒØ· ØŒ بیروت ١٤٠٣/١٩٨٣Ø› معمربن مثنی ابوعبیده ØŒ مجازالقرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د ÙØ¤Ø§Ø¯ سزگین ØŒ قاهره ١٩٨٨Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ابوعبید هروی ØŒ کتاب الغریبین : غریبی القرآن Ùˆ Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ ØÛŒØ¯Ø±Ø¢Ø¨Ø§Ø¯ دکن ١٤٠٦Ù€١٤٠٧/ ١٩٨٥Ù€١٩٨٦Ø› ابوعلی ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØØ¬Ø© Ù„Ù„Ù‚ÙØ±Ø§Ø¡ السبعة ØŒ چاپ بدرالدین قهوجی Ùˆ بشیر جویجاتی ØŒ دمشق ١٤٠٤/١٩٨٤Ø› اسماعیل بغدادی ØŒ Ø§ÛŒØ¶Ø§Ø Ø§Ù„Ù…Ú©Ù†ÙˆÙ† ØŒ ج ١ØŒ در ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ٣Ø› عبداللّه بن عمر بیضاوی ØŒ انوارالتنزیل Ùˆ اسرارالتأویل ØŒ مصر ١٣٨٨/١٩٦٨ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٣٦٣ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…داعلی بن علی تهانوی ØŒ کتاب Ú©Ø´Ø§Ù Ø§ØµØ·Ù„Ø§ØØ§Øª الÙنون ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د وجیه Ùˆ دیگران ØŒ کلکته ١٨٦٢ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٩٦٧Ø› عمرو بن Ø¨ØØ± Ø¬Ø§ØØ¸ ØŒ کتاب الØÛŒÙˆØ§Ù† ØŒ چاپ عبدالسلام Ù…ØÙ…دهارون ØŒ مصر ?( ١٣٨٥Ù€١٣٨٩/ ١٩٦٥Ù€ ١٩٦٩ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ١٣٨٨/ ١٩٦٩Ø› ابوالیقضان عطیه جبوری ØŒ دراسات ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ رجاله ØŒ قاهره ( ١٩٧١Ø› ) Ø› عبدالقاهربن عبدالرØÙ…ان جرجانی ØŒ دلائل الاعجاز ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د رشیدرضا، بیروت ١٣٩٨/١٩٧٨Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ Ø› Ù…ØÙ…دبن عبداللّه ØØ§Ú©Ù… نیشابوری ØŒ المستدرک علی الصØÛŒØÛŒÙ† ØŒ بیروت : دارالمعرÙÙ‡ ØŒ ( بی تا. ) Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ØØ¯Ø§Ø¯ÛŒ سمرقندی ØŒ المدخل لعلم ØªÙØ³ÛŒØ± کتاب اللّه تعالی ØŒ چاپ صÙوان عدنان داوودی ØŒ دمشق ١٤٠٨/ ١٩٨٨Ø› اسماعیل بن مصطÙÛŒ ØÙ‚ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ø¨ÛŒØ§Ù† ØŒ بیروت ١٤٠٥/ ١٩٨٥Ø› Ù…ØÙ…دبن علی ØÚ©ÛŒÙ… ترمذی ØŒ ØªØØµÛŒÙ„ نظائرالقرآن ØŒ چاپ ØØ³Ù†ÛŒ نصرزیدان ØŒ ( قاهره ) ١٣٨٩/١٩٦٩Ø› اØÙ…دمØÙ…د ØÙˆÙÛŒ ØŒ الزمخشری ØŒ مصر: الهیئة المصریة العامة للکتاب ØŒ ( بی تا. ) Ø› خطیب بغدادی Ø› Ù…ØÙ…دبن علی داوودی ØŒ طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ بیروت ١٤٠٣/ ١٩٨٣Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ قاهره ١٤٠٩/١٩٨٩Ø› ØØ³ÛŒÙ† بن Ù…ØÙ…د راغب اصÙهانی ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØ±Ø¯Ø§Øª ÙÛŒ غریب القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د سیدکیلانی ØŒ بیروت ( بی تا. ) Ø› ابراهیم بن سری زجاج ØŒ اعراب القرآن ØŒ چاپ ابراهیم ابیاری ØŒ بیروت ١٤٠٦/١٩٨٦Ø› همو، معانی القرآن Ùˆ اعرابه ØŒ چاپ عبدالجلیل عبده شلبی ØŒ قاهره ١٤١٤/ ١٩٩٤Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ بیروت ١٤٠٨/١٩٨٨Ø› زرکلی Ø› زمخشری Ø› زیدبن علی (ع )ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± غریب القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دجواد ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ جلالی ØŒ قم ١٣٧٦ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن عزیز سجستانی ØŒ غریب القرآن ØŒ المسمی بنزهة القلوب ØŒ بیروت ١٤٠٢/١٩٨٢Ø› ÙØ¤Ø§Ø¯ سزگین ØŒ تاریخ التراث العربی ØŒ ج ١ØŒ جزء ١ØŒ نقله الی العربیة Ù…ØÙ…ود Ùهمی ØØ¬Ø§Ø²ÛŒ ØŒ ریاض ١٤٠٣/١٩٨٣Ø› یوس٠بن ابی بکر سکاکی ØŒ Ù…ÙØªØ§Ø العلوم ØŒ قاهره ١٣٥٦/١٩٣٧Ø› عمروبن عثمان سیبویه ØŒ کتاب سیبویه ØŒ چاپ عبدالسلام Ù…ØÙ…د هارون ØŒ قاهره ?( ١٣٨٥/ ١٩٦٦ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ١٤١١/١٩٩١Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره ١٩٦٧ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ١٣٦٣ Ø´ Ø› همو، بغیة الوعاة ÙÛŒ طبقات اللغویین Ùˆ Ø§Ù„Ù†ØØ§Ø© ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ قاهره ١٣٨٤Ø› همو، Ø§Ù„ØªØØ¨ÛŒØ± ÙÛŒ علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت ١٤٠٨/١٩٨٨Ø› Ù…ØÙ…دبن ØØ³ÛŒÙ† شری٠رضی ØŒ تلخیص البیان ÙÛŒ مجازات القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عبدالغنی ØØ³Ù† ØŒ بیروت ١٤٠٦/١٩٨٦Ø› Ù…ØÙ…دبن علی شوکانی ØŒ ÙØªØ القدیر ØŒ بیروت : داراØÛŒØ§Ø¡Ø§Ù„تراث العربی ØŒ ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن عبدالکریم شهرستانی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„شهرستانی ØŒ المسمی Ù…ÙØ§ØªÛŒØ الاسرار Ùˆ Ù…ØµØ§Ø¨ÛŒØ Ø§Ù„Ø§Ø¨Ø±Ø§Ø± ØŒ ج ١ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دعلی آذرشب ØŒ تهران ١٣٧٦ Ø´ Ø› ØµØ§ØØ¨ بن عباد، المØÛŒØ· ÙÛŒ اللغة ØŒ چاپ Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³Ù† آل یاسین ØŒ بیروت ١٤١٤/١٩٩٤Ø› صبØÛŒ ØµØ§Ù„Ø ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ بیروت ١٩٩٠Ø› مصطÙÛŒ صاوی جوینی ØŒ مدارس Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± القرآنی ØŒ اسکندریه ١٩٩٢Ø› شوقی ضی٠، البلاغة : تطور Ùˆ تاریخ ØŒ قاهره ?( ١٩٦٥ ) Ø› اØÙ…دبن مصطÙÛŒ طاشکوپری زاده ØŒ کتاب Ù…ÙØªØ§Ø السعادة Ùˆ Ù…ØµØ¨Ø§Ø Ø§Ù„Ø³ÛŒØ§Ø¯Ø© ØŒ ج ٢ØŒ ØÛŒØ¯Ø±Ø¢Ø¨Ø§Ø¯ دکن ١٤٠٠/١٩٨٠Ø› ÙØ¶Ù„ بن ØØ³Ù† طبرسی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± جوامع الجامع ØŒ ج ١ØŒ چاپ ابوالقاسم گرجی ØŒ تهران ١٣٤٧ Ø´ Ø› همو، مجمع البیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ چاپ هاشم رسولی Ù…ØÙ„اتی Ùˆ ÙØ¶Ù„ اللّه یزدی طباطبائی ØŒ بیروت ١٤٠٨/١٩٨٨Ø› طبری ØŒ جامع Ø› عبداللّه بن ØØ³ÛŒÙ† عکبری ØŒ املاء Ù…ÙØ§Ù…َنّ به الرّØÙ…Ù† من وجوه الاعراب والقراءات ÙÛŒ جمیع القرآن ØŒ چاپ ابراهیم عطوه عوض ØŒ قاهره ١٣٨٩ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٣٦١ Ø´ Ø› همان : التبیان ÙÛŒ اعراب القرآن ØŒ چاپ علی Ù…ØÙ…د بجاوی ØŒ ( قاهره ١٩٧٦ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ١٤٠٧/١٩٨٧Ø› علی بن ØØ³ÛŒÙ† علم الهدی ØŒ امالی المرتضی : غررالÙوائد ودررالقلائد ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ قاهره ١٣٧٣/١٩٥٤ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن مسعود عیّاشی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ قم ١٤٢١Ø› Ù…ØÙ…دبن عمر ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر ØŒ قاهره ( بی تا. ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› ÛŒØÛŒÛŒ بن Ø²ÛŒØ§Ø¯ÙØ±Ø§Ø¡ØŒ معانی القرآن ØŒ ج ١ØŒ چاپ اØÙ…د یوس٠نجاتی Ùˆ Ù…ØÙ…دعلی نجار، مصر ١٩٥٥ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› خلیل بن اØÙ…د ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒØ¯ÛŒ ØŒ کتاب العین ØŒ چاپ مهدی مخزومی Ùˆ ابراهیم سامرائی ØŒ قم ١٤٠٥Ø› Ù…ØÙ…دبن یعقوب Ùیروزآبادی ØŒ بصائر ذوی التمییز ÙÛŒ لطائ٠الکتاب العزیز ØŒ ج ٢ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دعلی نجار، بیروت ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د قرطبی ØŒ الجامع لاØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ ج ١ØŒ قاهره ١٣٨٧/١٩٦٧ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٣٦٤ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن سلیمان کاÙیجی ØŒ کتاب التَیسیر ÙÛŒ قواعد علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ چاپ اسماعیل Ø¬Ø±Ø§Ø Ø§ÙˆØºÙ„ÛŒ ØŒ آنکارا ١٩٧٤Ø› عمررضا Ú©ØÙ‘اله ØŒ علوم الدین الاسلامی ØŒ دمشق ١٣٩٤/١٩٧٤Ø› عبدالسلام اØÙ…د گنونی ØŒ المدرسة القرآنیة ÙÛŒ المغرب من Ø§Ù„ÙØªØ الاسلامی الی ابن عطیة ØŒ ج ١ØŒ رباط ١٤٠١/١٩٨١Ø› ایگناتس گولدتسیهر، مذاهب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الاسلامی ØŒ ترجمة عبدالØÙ„یم نجار، قاهره ١٣٧٤/١٩٥٥Ø› ماهر مهدی هلال ØŒ ÙØ®Ø±Ø§Ù„دین الرازی بلاغیاً ØŒ بغداد ١٣٩٧/١٩٧٧Ø› Ù…ØÙ…دبن یزید مبرّد، الکامل ØŒ چاپ ابراهیم دلجمونی ازهری ØŒ قاهره ١٣٣٩Ø› همو، المقتضب ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عبدالخالق عضیمه ØŒ بیروت ?( ١٣٨٢/١٩٦٣ ) Ø› Ù…Ú©ÛŒ بن ابی طالب ØÙ…وش ØŒ مشکل اعراب القرآن ØŒ چاپ ØØ§ØªÙ… ØµØ§Ù„Ø Ø¶Ø§Ù…Ù† ØŒ بیروت ١٤٠٧/١٩٨٧Ø› منیع عبدالØÙ„یم Ù…ØÙ…ود، مناهج Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ قاهره ١٤٢١/٢٠٠٠Ø› عبداللّه بن اØÙ…د نسÙÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الجلیل ØŒ المسمی بمدارک التنزیل Ùˆ ØÙ‚ائق التأویل ØŒ بیروت : دارالکتاب العربی ØŒ ( بی تا. ) Ø› ØØ³Ù† بن Ù…ØÙ…د نظام الاعرج ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±ØºØ±Ø§Ø¦Ø¨ القرآن Ùˆ رغائب Ø§Ù„ÙØ±Ù‚ان ØŒ چاپ زکریا عمیرات ØŒ بیروت ١٤١٦/١٩٩٦. / باقر قربانی زرّین / ٨) ØªÙØ³ÛŒØ± Ùقهی ØŒ یکی از گرایشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قرآن Ú©Ù‡ به تÙکیک Ùˆ دسته بندی Ùˆ تØÙ„یل Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± آیاتی Ù…ÛŒ پردازد Ú©Ù‡ با اØÚ©Ø§Ù… Ùقهی ارتباط Ù…ÛŒ یابد، ØªÙØ³ÛŒØ± Ùقهی است . بدون Ø´Ú© دو دانش ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ùقه در یک بستر تاریخی به وجود آمدند ( رجوع کنید به شهابی ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٧٨) Ùˆ ازینرو در اصول Ùˆ شیوه های Ùهم Ùˆ منابع با یکدیگر در ارتباط اند، زیرا در اعتقاد اسلامی اولین Ùˆ مهمترین منبع تشریع Ùˆ استنباط اØÚ©Ø§Ù… ØŒ قرآن است . به نظر Ù…Ø¹Ø±ÙØª (ج ٢ØŒ ص ٣٥٤ØŒ پانویس ١) اگر از زاویة خاص سیاسی Ùˆ اجتماعی ØŒ Ú©Ù‡ گذشتگان از آن غاÙÙ„ مانده اند، به قرآن توجه شود، شمار آیات Ùقهی متجاوز از دوهزار خواهد بود، اما بنا بر قول مشهور شیعه (برای نمونه رجوع کنید به علامه ØÙ„Ù‘ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ٥٢٦Ø› ÙØ§Ø¶Ù„ مقداد، ج ١ØŒ ص ٥Ø› شهید ثانی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٦٣Ù€٦٤Ø› Ø¨ØØ±Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٧) تعداد این قسم از آیات ØŒ ØØ¯ÙˆØ¯ پانصدتاست . این آیات Ú©Ù‡ بیانگر اØÚ©Ø§Ù… عملی Ùˆ تکالی٠Ùقهی مسلمانان است ØŒ موضوعات متنوعی نظیر اØÚ©Ø§Ù… خانواده Ùˆ اØÚ©Ø§Ù… اجتماعی Ùˆ اقتصادی را در بر دارد (برای ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر در بارة دسته بندی آیات اØÚ©Ø§Ù… رجوع کنید به مسعودی ØŒ ص ٥٥ Ù€٦١). در قرآن اØÚ©Ø§Ù… عملی معمولاً به صورت Ú©Ù„ÛŒ بیان شده است . در بسیاری از آیات نیز ØÚ©Ù… با Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ÛŒ بیان Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ دلالت آن قطعی Ùˆ ظاهر نیست Ùˆ راه را برای اجتهاد Ùˆ دخالت ذهن هموار Ù…ÛŒ سازد. علاوه بر این ØŒ گاهی تأثیر رأی لغوی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒÙ Ù…ÙØ³Ø± یا Ùقیه Ùˆ نظر او در بارة برخی از Ù…Ø¨Ø§ØØ« اصول Ùقه ØŒ مانند عموم Ùˆ خصوص یا اطلاق Ùˆ تقیید Ùˆ همچنین مسئلة ØµØØª Ùˆ سقم Ùˆ درجة اعتبار روایات ØŒ باعث ایجاد اختلا٠در استنباط اØÚ©Ø§Ù… Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به آل Ø¬Ø¹ÙØ±ØŒ ص ١٥٧Ø› رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤١٦Ø› نیز برای نمونة Ø§Ø®ØªÙ„Ø§ÙØ§Øª رجوع کنید به آل Ø¬Ø¹ÙØ±ØŒ ص ٢٣٢Ù€ ٢٥٥). این Ø§Ø®ØªÙ„Ø§ÙØ§Øª از همان ابتدا با ÙˆÙØ§Øª پیامبر آغاز شد، چنانکه گاهی ØµØØ§Ø¨Ù‡ نیز در Ùهم یک آیه Ùˆ اØÚ©Ø§Ù… ناشی از آن اختلا٠نظر پیدا Ù…ÛŒ کردند (برای نمونه رجوع کنید به خضری ØŒ ص ٩٧Ù€ ١٠٥Ø› ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤١٥). این وضع تا زمان Ø´Ú©Ù„ گیری رسمی مذاهب Ùقهی ادامه ÛŒØ§ÙØª ØŒ ضمن اینکه مسائل جدیدی نیز برای مسلمانان پیش آمد. در این میان پیشوایان مذاهب با ادله Ùˆ براهین مختل٠و به دور از اغراض شخصی به آنچه از نظر خود صØÛŒØ Ù…ÛŒ دانستند، ÙØªÙˆØ§ Ù…ÛŒ دادند اما پس از این دوران ØŒ جریان تقلید از Ùقیهان Ùˆ مکاتب Ùقهی Ø´Ú©Ù„ Ú¯Ø±ÙØª Ùˆ هر مکتب Ùقهی با جانبداری از اØÚ©Ø§Ù… Ùˆ آرای Ùقهی پیشوای خود سعی در ترویج آن Ùˆ ابطال آرای Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† داشت Ùˆ با روی آوردن به تأویل Ùˆ اØÛŒØ§Ù†Ø§Ù‹ قول به نسخ یا تخصیص تلاش Ù…ÛŒ کرد آیات قرآن را شاهد بر رأی Ùقهی خود یا دست Ú©Ù… غیر معارض با آن نشان دهد (ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤١٤Ù€٤١٧)ØŒ به گونه ای Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان قرن دوم Ùˆ سوم را علاوه بر Ø´Ú©Ù„ گیری مذاهب Ùقهی ØŒ عصر تنظیم Ùˆ ترتیب ÛŒØ§ÙØªÙ† Ùقه Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùقهی بر پایة مذاهب دانست (ایازی ØŒ ص ٨٩ Ù€٩٠). پس از این دوره ØŒ پیروان هر مذهب Ùقهی Ø¨Ø±ØØ³Ø¨ قواعدشان به استنباط اØÚ©Ø§Ù… از آیات پرداختند Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ برای آیات اØÚ©Ø§Ù… نوشتند Ú©Ù‡ Ø§Ø®ØªÙ„Ø§ÙØ§Øª مذاهب Ùقهی در آنها منعکس بود. در این آثار معمولاً مؤل٠به هنگام ØªÙØ³ÛŒØ± آیات ØŒ ابتدا آرای Ùقها Ùˆ بزرگان مذاهب دیگر را به همراه دلایل آنان بیان Ù…ÛŒ کند، سپس با Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از دانش لغوی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ اصولی خود Ùˆ با ارائة شواهد قرآنی Ùˆ ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ نظرش را، Ú©Ù‡ همواره منطبق بر یکی از مذاهب شناخته شدة Ùقهی است ØŒ به اثبات Ù…ÛŒ رساند. مثلاً، در آیة ششم سورة مائده (آیة وضو) Ú©Ù‡ دارای مسائل Ùˆ اØÚ©Ø§Ù… عبادی بسیاری است (ابن عربی ØŒ قسم ٢ØŒ ص ٥٥٧ Ù€ ٥٥٨)ØŒ قواعد Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ اصولی ØŒ اشتراک معنایی ØØ±Ù «واو» Ùˆ روایات رسیده در این باب باعث Ø§Ø®ØªÙ„Ø§Ù ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† Ùˆ در نتیجه قول به وجوب یا عدم وجوب ترتیب در وضو گردیده است ( رجوع کنید به جَصّاص ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٦٠Ù€٣٦٤Ø› ابن عربی ØŒ قسم ٢ØŒ ص ٥٦١ Ù€ ٥٦٢Ø› قرطبی ØŒ ج ٣ØŒ جزء ٦ØŒ ص ٩٨Ù€٩٩Ø› ÙØ§Ø¶Ù„ مقداد، ج ١ØŒ ص ١٩Ù€٢٢). ØªÙØ³ÛŒØ± Ùقهی تنها به اØÚ©Ø§Ù… تکلیÙÛŒ Ùˆ وضعی Ù…ÛŒ پردازد (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٥٤). در این روش سعی Ù…ÙØ³Ø± بر استنباط ØÚ©Ù… از آیاتی است Ú©Ù‡ به ØµØ±Ø§ØØª یا اشاره متضمن ØÚ©Ù…ÛŒ شرعی است (ایازی ØŒ ص ٨٨)ØŒ ازینرو Ù…ÛŒ توان آن را یکی از قدیمترین انواع ØªÙØ³ÛŒØ± موضوعی به ØØ³Ø§Ø¨ آورد. این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± را، از آن جهت Ú©Ù‡ Ùقها آن را بر عهده دارند، از دقیقترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± دانسته اند ( رجوع کنید به انصاری ØŒ مقدمة Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ص ٩). ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùقهی همة اØÚ©Ø§Ù… مرتبط با موضوع آیه ØŒ را Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ نمایند، چنانکه به نظر رومی (ج ٢ØŒ ص ٤١٧) بین این ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùˆ کتب Ùقه ÙØ±Ù‚ چندانی نیست Ø› اما در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± دیگر، Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† در ذیل آیات مربوط به اØÚ©Ø§Ù… ØŒ تنها به ارائة ØÚ©Ù… Ùقهی ØµØ±ÛŒØ Ùˆ رأی خودشان بسنده Ù…ÛŒ کنند (برای ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر رجوع کنید به آل Ø¬Ø¹ÙØ±ØŒ ص ١٤٦). Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùقهی در ترتیب این کتب معمولاً دو روش را به کار برده اند: ١) ØªÙØ³ÛŒØ± آیات اØÚ©Ø§Ù… به ترتیب سوره ها Ùˆ آیات Ø› ٢) تنظیم آیات Ùقهی قرآن براساس ابواب رایج در کتب Ùقه . Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اهل سنّت غالباً روش اول را بر گزیده اند Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه به طریق دوم Ø±ÙØªÙ‡ اند (ایازی ØŒ ص ٩٠Ù€٩١Ø› قس مدیرشانه Ú†ÛŒ ØŒ ص ٥). Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« Ùقهی پیامبر اکرم Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ùˆ تبیین آنها از جانب ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ امامان شیعه ØŒ بخشی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùقهی Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ گردد (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٥٥)ØŒ هر چند به Ú¯ÙØªØ© ذهبی (ج ٢ØŒ ص ٤١٨) قبل از عصر تدوین جز مطالبی پراکنده از Ùقهای ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùقهی دیگری ÛŒØ§ÙØª نمی شود. ابن ندیم (ص ٤٠Ù€٤١) در میان Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† کتب اØÚ©Ø§Ù… القرآن نام Ù…ØÙ…دبن سائب کلبی (متوÙÛŒ ١٤٦)ØŒ از Ø§ØµØØ§Ø¨ خاص امام باقر Ùˆ امام صادق علیهماالسلام ØŒ را ذکر کرده Ùˆ Ø³ÛŒØ¯ØØ³Ù† صدر (ص ٣٢١) بر این اساس ÙˆÛŒ را اولین نویسندة اØÚ©Ø§Ù… القرآن دانسته است . اثری از این کتاب در دست نیست . قدیمترین ØªÙØ³ÛŒØ± Ùقهی٠بر جای مانده ØŒ متعلق به Ù…ØÙ…دبن ادریس Ø´Ø§ÙØ¹ÛŒ (متوÙÛŒ ٢٠٤) است Ú©Ù‡ اØÙ…دبن ØØ³ÛŒÙ† بیهقی (متوÙÛŒ ٤٥٨) آن را گرد آورده است . پس از ÙˆÛŒ ابوبکر اØÙ…دبن علی جَصّاص (متوÙÛŒ ٣٧٠)ØŒ از علمای ØÙ†ÙÛŒ ØŒ اØÚ©Ø§Ù… القرآن را نوشت Ùˆ از آن پس تألی٠این قبیل کتابها ادامه ÛŒØ§ÙØª (انصاری ØŒ همان مقدمه ØŒ ص ٩Ù€١٠)ØŒ چنانکه Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ØØ³Ù† علی بن Ù…ØÙ…د کیاهراسی (متوÙÛŒ ٥٠٤) از عالمان Ø´Ø§ÙØ¹ÛŒ ØŒ ابوبکر Ù…ØÙ…دبن عبداللّه ابن عربی (متوÙÛŒ ٥٤٣) Ùˆ ابوعبداللّه Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د قرطبی (متوÙÛŒ ٦٧١) از مالکیان Ùˆ Ù…ØÙ…دبن ØØ³ÛŒÙ† بن قاسم (متوÙÛŒ ١٠٦٧) از زیدیان کتابهایی در این زمینه تألی٠کردند (ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤١٨Ù€ ٤١٩). ØªÙØ³ÛŒØ± زادالمسیر ÙÛŒ علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ابن جوزی (متوÙÛŒ ٥٩٧) نیز اگر Ú†Ù‡ خاص آیات الاØÚ©Ø§Ù… نیست ØŒ اما بر مبنای آرای Ùقهی مذهب ØÙ†Ø¨Ù„ÛŒ نوشته شده است (ابن جوزی ØŒ ص ٧٢Ø› قس ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤١٤Ù€٤٢٠ Ú©Ù‡ اشاره ای به ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùقهی ØÙ†Ø¨Ù„یان نکرده است Ø› رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤١٧Ø› برای آگاهی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùقهی اهل سنّت رجوع کنید به ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ١ØŒ ستون ٢٠Ø› ایازی ØŒ ص ٨٣٧). در میان امامیه نیز قدیمترین کتاب مستقل در این باب ØŒ نوشتة قطب الدین Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ØØ³ÛŒÙ† سعیدبن هبة اللّه راوندی (متوÙÛŒ ٥٧٣) است (انصاری ØŒ همان مقدمه ص ١٠). پس از او ÙØ§Ø¶Ù„ مقداد سیّوری (متوÙÛŒ ٨٢٦) یکی از جامعترین این ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± را نوشت (برای آگاهی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùقهی شیعه رجوع کنید به آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٠Ù€٤٤Ø› ایازی ØŒ ص ٩١Ù€٩٢). ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª جدید در زمینة ØªÙØ³ÛŒØ± Ùقهی اندک است Ùˆ ØªÙØ§ÙˆØªÙ‡Ø§ÛŒ بسیاری با کتب کهن Ùˆ متقدم دارد. اهمّ ویژگیهای ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùقهی جدید بدین قرار است : بیان کلیات Ùˆ مطالب مهم Ùˆ اجتناب از تطویل Ø› دوری از تعصب Ùˆ عدم پایبندی به یک مذهب Ùقهی خاص Ø› اهتمام به رد برخی شبهات نسبت به اØÚ©Ø§Ù…ÛŒ چون قطع دست سارق Ùˆ رجم زانی Ø› Ùˆ پرداختن به بخشی از آیات اØÚ©Ø§Ù… ØŒ نه همة آنها از آنرو Ú©Ù‡ این کتابها بیشتر برای دانشجویان رشته های علوم قرآنی نوشته شده Ùˆ جنبة آموزشی دارد (رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤١٨Ù€٤١٩Ø› برای آگاهی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± جدید رجوع کنید به همان ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤٣٦Ø› مدیرشانه Ú†ÛŒ ØŒ ص ٣Ù€٤). امروزه گاهی به دلیل شخصیت ممتاز علمی یک Ù…ÙØ³Ø± یا Ùقیه متقدم ØŒ Ú©Ù‡ خود ØªÙØ³ÛŒØ± Ùقهی مستقلی ننوشته است ØŒ آرای پراکندة Ùقهی ÙˆÛŒ در ذیل آیات اØÚ©Ø§Ù… ØŒ از لابلای ØªÙØ³ÛŒØ± یا کتب Ùقهی او، جمع آوری Ù…ÛŒ شود Ùˆ به صورت مجموعه ای مستقل به چاپ Ù…ÛŒ رسد، نظیر الاØÚ©Ø§Ù… الÙقهیة للامام الطبری : مجموعة من کتاب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ù„Ù‡ (بیروت ١٤٢٠/٢٠٠٠) تدوین Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³Ù† Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³Ù† اسماعیل Ú©Ù‡ به ترتیب ابواب Ùقه سامان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ Ùˆ الانظار Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒØ© للشیخ الانصاری (قم ١٣٧٦ Ø´ ) تدوین ØµØ§ØØ¨Ø¹Ù„ÛŒ Ù…ØØ¨Ù‘ÛŒ Ú©Ù‡ به ترتیب سوره های قرآن تنظیم شده است (برای آگاهی از کتاب شناسی آثار تألی٠شده در باب ØªÙØ³ÛŒØ± Ùقهی رجوع کنید به هاشم زاده ØŒ ص ١٦٩Ù€١٨٤). منابع : آقابزرگ طهرانی Ø› مساعد مسلم عبداللّه آل Ø¬Ø¹ÙØ±ØŒ أثرالتطور الÙکری ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصر العباسی ØŒ بیروت ١٤٠٥/١٩٨٤Ø› ابن جوزی ØŒ الباز الاشهب المنقص علی مخالÙÛŒ المذهب لابن الجوزی ØŒ چاپ علی Ø¯ØØ±ÙˆØ¬ ØŒ در Ø§Ù„Ø§Ø¨ØØ§Ø« ØŒ سال ٣٨ (١٩٩٠)Ø› ابن عربی ØŒ اØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ چاپ علی Ù…ØÙ…د بجاوی ØŒ بیروت : دارالجیل ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن ندیم Ø› مرتضی بن Ù…ØÙ…دامین انصاری ØŒ الانظار Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒØ© للشیخ الانصاری ØŒ تدوین ØµØ§ØØ¨Ø¹Ù„ÛŒ Ù…ØØ¨Ù‘ÛŒ ØŒ قم ١٣٧٦ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دعلی ایازی ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† : ØÛŒØ§ØªÙ‡Ù… Ùˆ منهجهم ØŒ تهران ١٤١٤Ø› یوس٠بن اØÙ…د Ø¨ØØ±Ø§Ù†ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØØ¯Ø§Ø¦Ù‚ الناضرة ÙÛŒ اØÚ©Ø§Ù… العترة الطاهرة ØŒ قم ١٣٦٣Ù€١٣٦٧ Ø´ Ø› اØÙ…دبن علی جَصّاص ØŒ کتاب اØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ ( استانبول ) ١٣٣٥Ù€ ١٣٣٨ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ١٤٠٦/ ١٩٨٦Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ Ø› Ù…ØÙ…د خضری ØŒ تاریخ التشریع الاسلامی ØŒ بنارس ١٤٠٣/ ١٩٨٣Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ØŒ قاهره ١٤٠٩/ ١٩٨٩Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض ١٤٠٧/١٩٨٦Ø› Ù…ØÙ…ود شهابی ØŒ ادوارÙقه ØŒ ج ١ØŒ تهران ١٣٧٢ Ø´ Ø› زین الدین بن علی شهید ثانی ØŒ الروضة البهیة ÙÛŒ Ø´Ø±Ø Ø§Ù„Ù„Ù…Ø¹Ø© الدمشقیة ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د کلانتر، بیروت ١٤٠٣/١٩٨٣Ø› ØØ³Ù† صدر، تأسیس الشیعة لعلوم الاسلام ØŒ ( بغداد ١٣٧٠ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› ØØ³Ù† بن یوس٠علامه ØÙ„Ù‘ÛŒ ØŒ قواعد الاØÚ©Ø§Ù… ØŒ قم ١٤١٣Ù€١٤١٩Ø› مقدادبن عبداللّه ÙØ§Ø¶Ù„ مقداد، Ú©Ù†Ø²Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ Ùقه القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دباقر بهبودی ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٣٨٤Ù€١٣٨٥Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د قرطبی ØŒ الجامع لاØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ ج ٣ØŒ جزء ٦ØŒ بیروت ١٩٦٥ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٣٦٤ Ø´ Ø› کاظم مدیرشانه Ú†ÛŒ ØŒ آیات الاØÚ©Ø§Ù… ØŒ تهران ١٣٧٨ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دمهدی مسعودی ØŒ «گسترة Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ùقهی قرآن »، ÙØµÙ„نامة پژوهشهای قرآنی ØŒ سال ١ØŒ Ø´ ٤ (زمستان ١٣٧٤)Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد ١٤١٨Ù€١٤١٩Ø› Ù…ØÙ…دعلی هاشم زاده ØŒ «کتابشناسی اØÚ©Ø§Ù… قرآن (بر اساس ترتیب قرن )»، ÙØµÙ„نامة پژوهشهای قرآنی ØŒ سال ١ØŒ Ø´ ٣ (پاییز ١٣٧٤). / مهرداد عباسی / ٩) ØªÙØ³ÛŒØ± عقلی Ù€ کلامی ØŒ یکی از گرایشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ú©Ù‡ در آن Ù…ÙØ³Ø± در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات به جای اتکا به روایات به اجتهاد Ùˆ رأی خود اتکا Ù…ÛŒ کند Ùˆ با بهره گیری از کلام Ùˆ ÙلسÙÙ‡ به ØªÙØ³ÛŒØ± آیات Ùˆ اØÛŒØ§Ù†Ø§Ù‹ به اثبات دیدگاههای کلامی خود یا رد آرای کلامی Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† خود Ù…ÛŒ پردازد. در پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ از این گرایش با عناوین ØªÙØ³ÛŒØ± اجتهادی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی نیز یاد شده است ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٥٦Ø› زرقانی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤٩Ø› ایازی ØŒ ١٤١٤ØŒ ص ٤٠). پیدایش Ùˆ Ø´Ú©Ù„ گیری ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± عقلی Ù€ کلامی ØŒ بیش از هر چیز به وجود آیات نسبتاً زیادی در قرآن باز Ù…ÛŒ گردد Ú©Ù‡ متضمن داده های عقلی Ùˆ نظری است ØŒ مثل آیاتی Ú©Ù‡ دعوت به تعقل Ùˆ تدبر Ù…ÛŒ کند (برای نمونه رجوع کنید به بقره : ٢٤٢Ø› انبیاء: ٦٧Ø› مؤمنون : ٨٠Ø› نور: ٦١) یا آیاتی Ú©Ù‡ خود صبغة استدلالی دارند، مانند آیات٠نÙÛŒ شرک (برای نمونه رجوع کنید به انبیاء: ٢٢Ø› نمل : ٦٣). علاوه بر این در قرآن آیاتی هست Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تبیین آنها بدون ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ùˆ تأویل عقلی Ùˆ ØµØ±ÙØ§Ù‹ با اتکا به ظاهر Ù„ÙØ¸ ناممکن است یا با آموزه های ØµØ±ÛŒØ Ù‚Ø±Ø¢Ù† همخوانی ندارد. از این قبیل است آیاتی Ú©Ù‡ در آنها به خدا «ید» (دست ) Ùˆ «وجه » (صورت ) نسبت داده شده ( رجوع کنید به ÙØªØ : ١٠Ø› بقره : ١١٥Ø› الرØÙ…Ù† : ٢٧) Ùˆ از استوای خدا بر عرش (طه : ٥) Ùˆ رؤیت خدا سخن به میان آمده است (قیامت : ٢٢Ù€٢٣). این آیات ØŒ Ú©Ù‡ با Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… کلامی نظیر تشبیه Ùˆ تنزیه پیوند دارد، سبب Ø·Ø±Ø Ù…Ø¨Ø§ØØ« کلامی در ØªÙØ³ÛŒØ± این آیات Ù…ÛŒ شده است . علاوه بر این در قرآن آیاتی هست Ú©Ù‡ در ظاهر غیرقابل جمع Ù…ÛŒ نماید، مثلاً در آیاتی آمده Ú©Ù‡ خداوند هرکس را Ú©Ù‡ بخواهد هدایت Ù…ÛŒ کند Ùˆ هرکس را Ú©Ù‡ بخواهد گمراه Ù…ÛŒ سازد (برای نمونه رجوع کنید به ابراهیم : ٤Ø› Ù†ØÙ„ : ٩٣Ø› مدثر: ٣١) Ùˆ از سوی دیگر در آیاتی Ú¯ÙØªÙ‡ شده است Ú©Ù‡ Ú©ÙØ± نورزید Ùˆ ایمان بیاورید (برای نمونه رجوع کنید به آل عمران : ٧٩Ø› اعرا٠: ١٥٨Ø› نساء: ١٣٦). در ØªÙØ³ÛŒØ± این آیات نیز Ù…Ø¨Ø§ØØ« مختلÙÛŒ ØŒ Ú©Ù‡ بیشتر جنبة کلامی Ù€ ÙلسÙÛŒ دارد، Ù…Ø·Ø±Ø Ú¯Ø±Ø¯ÛŒØ¯Ù‡ است ØŒ مثل Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ در بارة جبر Ùˆ اختیار، کسب ØŒ Ø§ÙØ¹Ø§Ù„ بندگان Ùˆ ØØ³Ù† Ùˆ قبØÙ Ø§ÙØ¹Ø§Ù„ . این قبیل آیات Ùˆ برخی عوامل دیگر، موجب Ø´Ú©Ù„ گیری Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ùˆ مناقشاتی میان مسلمانان در قرون اولیة اسلام شد Ùˆ بتدریج به تأسیس علم کلام انجامید Ùˆ بر ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ØŒ Ú©Ù‡ در آغاز متکی بر منقولاتی از پیامبر اکرم Ùˆ آرای ØµØØ§Ø¨ÛŒØ§Ù† بود، تأثیر مستقیم گذاشت . ØªÙØ³ÛŒØ± عقلی Ù€ کلامی ØØ¯Ø§Ù‚Ù„ در ØÙˆØ²Ø© آثار مکتوب ØŒ نسبت به ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور، متأخر است ØŒ هرچند Ú©Ù‡ ریشة آن را به عصر تابعین رسانده (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٤٩Ø› قس رومی ØŒ ص ١٠٠) Ùˆ از مکتب عراقی سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند Ú©Ù‡ در مقابل مکتب Ù…Ú©ÛŒ Ùˆ مدنی ØŒ رویکردی مبتنی بر رأی Ùˆ اجتهاد بوده است ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٢١Ù€١٢٢Ø› خضیری ØŒ ج ٢ØŒ ص ٧٢٢Ù€٧٢٣). در قرن سوم Ùˆ چهارم با بسط Ùˆ اشاعة علم کلام ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± کلامی نیز رواج ÛŒØ§ÙØª Ùˆ در این میان ØŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± معتزلی را Ù…ÛŒ توان نقطة عطÙÛŒ به ØØ³Ø§Ø¨ آورد. معتزله بر اساس مشرب کلامی خود، Ú©Ù‡ مبتنی بر عقل گرایی بود، به ØªÙØ³ÛŒØ± عقلی آیات پرداختند Ùˆ آیاتی را Ú©Ù‡ معنای ظاهری آن مواÙÙ‚ آرا Ùˆ نظریاتشان بود «مØÚ©Ù… » Ùˆ آیاتی را Ú©Ù‡ با اصول Ùکری آنان ناسازگار بود «متشابه » Ù…ÛŒ نامیدند Ùˆ در ØªÙØ³ÛŒØ± آیاتی Ú©Ù‡ با مبانی عقلی ایشان ناسازگار بود به تأویل روی Ù…ÛŒ آوردند (صاوی جوینی ØŒ ص ١٠٨Ø› برای آگاهی بیشتر در بارة نقش تأویل در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات نزد معتزله Ùˆ نیز دیدگاه Ø¬Ø§ØØ¸ معتزلی Ùˆ قاضی عبدالجباربن اØÙ…د همدانی در این باره رجوع کنید به همان ØŒ ص ١٠٨Ù€١١٢ØŒ ١١٨Ù€٢٩٧Ø› ابوزید، ص ١٨٠Ù€ ٢٣٩). معتزله از نخستین کسانی بودند Ú©Ù‡ به اهمیت عقل Ùˆ رأی در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات تأکید کرده آن را در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± خود به کار بردند. بدین جهت Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† Ùکری آنان ØŒ اینگونه عمل ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی خوانده اند Ú©Ù‡ بنا بر چندین ØØ¯ÛŒØ« نبوی از آن نهی شده است ( رجوع کنید به بخش ١: کلیات ). بعدها بسیاری از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ متکلمان غیرمعتزلی ØŒ مثل Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ØØ³Ù† اشعری Ùˆ ماتریدی Ùˆ ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اشعری نیز برای رد آرای کلامی معتزله در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± خود از عقل Ùˆ رأی بهره بردند Ú©Ù‡ خود منشأ تقسیم بندی جدیدی شد. ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهان Ùˆ عالمان اشعری در دوره های بعد در ارزیابی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ØŒ این ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ را Â«ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ù…Ù…Ø¯ÙˆØ Â» یا «جایز» Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اهل اعتزال Ùˆ دیگر مذاهب Ùˆ ÙØ±Ù‚ را Â«ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی مذموم » خواندند ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٨٨Ù€ ٢٨٩ØŒ ٣٦٢Ù€٤٧٧Ø› زرقانی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٥Ù€٦٩Ø› رومی ØŒ ص ١٠٢Ù€ ١٠٤Ø› نیز رجوع کنید به سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٠٥Ù€٢٠٧). در عین ØØ§Ù„ ØŒ به این نکته باید توجه داشت Ú©Ù‡ دامنة ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی از ØªÙØ³ÛŒØ± عقلی Ùˆ کلامی وسیعتر است Ùˆ شامل ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ هم Ù…ÛŒ شود. بنا به تعریÙÛŒ Ú©Ù‡ از ØªÙØ³ÛŒØ± عقلی Ù€ کلامی داده شد، ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بسیاری در این گروه جای Ù…ÛŒ گیرند. از شماری از این ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùقط نامی در کتابها باقی مانده ØŒ از برخی دیگر Ùقراتی در دیگر کتب نقل شده یا Ùقط بخشهایی باقی مانده است . برخی از آنها هم به صورت کامل در دست است Ùˆ بعضاً به چاپ رسیده است . برخی از مهمترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کلامی به ترتیب تاریخی عبارت اند از: ØªÙØ³ÛŒØ± ابوبکر عبدالرØÙ…ان بن کیسان الاصمّ (متوÙÛŒ ٢٠٠ یا ٢٠١)ØŒ عالم Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± معتزلی ØŒ Ú©Ù‡ به جهت تمایل به شیعه ØŒ معتزله او را طرد کردند (ابن ندیم ØŒ ص ٢١٤)ØŒ قاضی عبدالجبار همدانی ( ÙØ¶Ù„ الاعتزال ØŒ ص ٢٦٧) نیز ØªÙØ³ÛŒØ± او را ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ عجیب دانسته است Ø› کتابهای ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن Ùˆ تأویل القرآن ØŒ هر دو اثر Ø¶ÙØ±Ø§Ø±Ø¨Ù† عمرو معتزلی ØŒ معاصر اØÙ…دبن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ Ú©Ù‡ میان آن دو کینه Ùˆ عداوتی وجود داشت (ابن ندیم ØŒ ص ٢١٥Ø› ابن ØØ¬Ø± عسقلانی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٢٠٣)Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± ابوعلی جبّائی (متکلم معتزلی ØŒ متوÙÛŒ ٣٠٣)ØŒ شیخ طوسی (ج ١ØŒ ص ١) در مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ±Ø´ ØŒ التبیان ØŒ آن را ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ کلامی دانسته Ùˆ از آن بسیار نقل کرده است (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ١٠٢ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٢ØŒ ج ٥ØŒ ص ٦). ابن طاووس (ص ٢٥٢Ù€٣٠٣) نیز بخشهایی از آن را آورده است . دانیل ژیماره این ØªÙØ³ÛŒØ± را در ١٣٧٣ Ø´ / ١٩٩٤ بازسازی کرده است . همچنین ابوعلی ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ (متوÙÛŒ ٣٧٧)ØŒ Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ لغوی ایرانی ØŒ بر این ØªÙØ³ÛŒØ± شرØÛŒ نوشته با نام التتبع لکلام ابی علی الجبّائی ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ú©Ù‡ ØØ¯ÙˆØ¯ صد برگ بوده است (یاقوت ØÙ…ÙˆÛŒ ØŒ ج ٢ØŒ ص ٨١٤Ø› ØµÙØ¯ÛŒ ØŒ ج ١١ØŒ ص ٣٧٩Ø› در بارة این ØªÙØ³ÛŒØ± رجوع کنید به صادقی ØŒ ص ٥٥١Ù€٥٥٧). ÙØ±Ø²Ù†Ø¯ او ابوهاشم جبّائی (متوÙÛŒ ٣٢١) نیز ظاهراً ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ داشته Ú©Ù‡ سیوطی (١٩٦٠ØŒ ص ٣٣) جزئی از آن را دیده اما در دیگر منابع نامی از آن نیامده است . ØªÙØ³ÛŒØ± ابوالقاسم عبداللّه بن اØÙ…د کعبی بلخی (متوÙÛŒ ٣١٩)ØŒ متکلم معتزلی ØŒ با نام Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الکبیر للقرآن (ابن ندیم ØŒ ص ٢١٩) نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کلامی است . به Ú¯ÙØªØ© ابن طاووس (ص ٣١٤) نام این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ جامع علم القرآن بوده Ùˆ صَÙَدی (ج ١٧ØŒ ص ٢٦) آن را دوازده جلد دانسته است . ابن طاووس (ص ٣١٥Ù€٣٣٧) Ùˆ طوسی (ج ٥ØŒ ص ٢٧Ù€٢٩) بخشهایی از این ØªÙØ³ÛŒØ± را نقل کرده Ùˆ به نقد دیدگاههای او پرداخته اند. از این منقولات Ù…ÛŒ توان به روش عقلی او در ØªÙØ³ÛŒØ± همچون دیگر معتزله Ù¾ÛŒ برد. از دیگر ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کلامی ØªÙØ³ÛŒØ± ابومسلم Ù…ØÙ…دبن Ø¨ØØ± اصÙهانی (متوÙÛŒ ٣٢٢)ØŒ ادیب Ùˆ متکلم Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± معتزلی ØŒ با عنوان جامع التأویل لمØÚ©Ù… التنزیل است Ú©Ù‡ آن را بر اساس عقاید معتزله نوشته (ابن ندیم ØŒ ص ١٥١) Ùˆ به Ú¯ÙØªØ© یاقوت ØÙ…ÙˆÛŒ (ج ٦ØŒ ص ٢٤٣٨) در چهارده جلد بوده است . طوسی (ج ١ØŒ ص ١Ù€٢) ضمن ستودن این ØªÙØ³ÛŒØ± به طولانی بودن آن خرده Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است (برای اطلاع از Ø´Ø±Ø ØØ§Ù„ Ùˆ آرای ابومسلم اصÙهانی در ØªÙØ³ÛŒØ± رجوع کنید به سرمدی ØŒ ص ٢٣Ù€٣٦). همچنین یکی از عالمان هندی به نام سعید الانصاری منقولات ØªÙØ³ÛŒØ± ابومسلم اصÙهانی را از کتابهای مختل٠گردآوری کرده Ùˆ به نام ملتقط جامع التأویل لمØÚ©Ù… التنزیل (١٣٤٠/١٩٢١) در کلکتة هند به چاپ رسانده است . Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ØØ³Ù† علی بن اسماعیل اشعری (متوÙÛŒ ٣٢٤)ØŒ متکلم Ùˆ بنیانگذار مکتب کلامی اشاعره Ùˆ شاگرد ابوعلی جبّائی ØŒ نیز ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ بزرگ بر قرآن نوشته است با نام کتاب ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن Ùˆ الرد علی من خال٠البیان من اهل الاÙÚ© Ùˆ البهتان Ú©Ù‡ بعدها با نام المختزن شهرت ÛŒØ§ÙØª (ابن ÙØ±ØÙˆÙ† ØŒ ج ٢ØŒ ص ٩٥). ÙˆÛŒ در این ØªÙØ³ÛŒØ± به رد ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± معتزله مانند ØªÙØ³ÛŒØ± جبّائی Ùˆ ابوالقاسم بلخی پرداخته است . ابن عساکر (ص ١٣٦Ù€١٣٩) مقدمة این ØªÙØ³ÛŒØ± را نقل کرده است . ابومنصور Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ماتریدی سمرقندی (متوÙÛŒ ٣٣٣)ØŒ متکلم Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ پیشوای مکتب کلامی ماتریدیه ØŒ نیز ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ نوشته است با نام تأویلات اهل السنة Ú©Ù‡ در آن به ØªÙØ³ÛŒØ± آیات قرآن بر طبق عقاید Ùˆ دیدگاههای کلامی خویش پرداخته Ùˆ در ØªÙØ³ÛŒØ± برخی آیات به رد دیدگاههای Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† خود پرداخته است . برای نمونه در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة ٨ سورة بقره به رد دیدگاه کرامیه در بارة ایمان (ج ١ØŒ ص ٤٤) Ùˆ در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة ٢٤ سورة بقره به رد دیدگاه معتزله در بارة جاودان بودن ØµØ§ØØ¨ گناه کبیره در آتش جهنم Ù…ÛŒ پردازد (ج ١ØŒ ص ٧٣ØŒ نیز رجوع کنید به ١٧٩). از دیگر ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کلامی Ù…ÛŒ توان به ØªÙØ³ÛŒØ± علی بن عیسی رمانی (متوÙÛŒ ٣٨٤)ØŒ Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± معتزلی ØŒ اشاره کرد Ú©Ù‡ شیخ طوسی (همانجا) در مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ±Ø´ آن را ستوده Ùˆ به طولانی بودن آن خرده Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ ابن طاووس (ص ٣٩٤Ù€٣٩٧) بخشهایی از آن را آورده Ùˆ در مواردی به رد عقاید رمانی پرداخته است . نسخه هایی از این ØªÙØ³ÛŒØ± در کتابخانه های دنیا موجود است ( رجوع کنید به د. اسلام ØŒ چاپ دوم ØŒ ذیل «الرمانی »). قاضی عبدالجبار همدانی (متوÙÛŒ ٤١٥)ØŒ متکلم Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± معتزلی ØŒ علاوه بر آرای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در کتابهایش ØŒ از جمله المغنی ØŒ کتابی در ØªÙØ³ÛŒØ± دارد با عنوان تنزیه القرآن عن المطاعن Ú©Ù‡ در آن به ØªÙØ³ÛŒØ± عقلی Ù€ کلامی بعضی آیات Ú©Ù‡ از او در بارة آنها سؤال کرده اند، پرداخته Ùˆ در ذیل آیات شبهه هایی را Ú©Ù‡ ممکن است Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† معتزله بر آنها وارد کنند، پاسخ داده یا آنها را تأویل کرده است (زرقانی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٧٤Ø› نیز رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٩٠Ù€٤٠١)ØŒ مثلاً در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة ٢٦ سورة بقره به توجیه دیدگاه معتزله در بارة گمراهی Ùˆ ضلالت پرداخته (ص ١٩) یا در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة ٣٠ سورة قصص ( رجوع کنید به ص ٣١٠) ØØ§Ø¯Ø« بودن کلام خدا را ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¯Ø§Ø¯Ù‡ است . از دیگر کتابهایی Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان آن را در شمار ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± عقلی Ù€ کلامی ذکر کرد، امالی شری٠مرتضی علم الهدی (متوÙÛŒ ٤٣٦)ØŒ متکلم Ùˆ Ùقیه امامی ØŒ با نام غررالÙوائد Ùˆ درر القلائد است شامل هشتاد مجلس Ø¨ØØ« Ùˆ مذاکرة علمی در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ØØ¯ÛŒØ« Ùˆ ادب Ú©Ù‡ در مواضع گوناگون آن به ØªÙØ³ÛŒØ± کلامی برخی آیات پرداخته است (برای نمونه رجوع کنید به قسم ١ØŒ ص ٢٥Ù€ ٤٨ØŒ ٥٢٦ Ù€ ٥٢٩). یکی از شاگردان قاضی عبدالجبار همدانی ØŒ ابویوس٠عبدالسلام بن Ù…ØÙ…دبن یوس٠بن بندار قزوینی (متوÙÛŒ ٤٨٣) است . ÙˆÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ بر قرآن نوشته با نام ØØ¯Ø§Ø¦Ù‚ ذات بهجة ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم Ú©Ù‡ به اختلا٠آن را بین سیصد تا Ù‡ÙØªØµØ¯ جزء دانسته اند به گونه ای Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆÛŒ بر سورة ÙØ§ØªØØ© الکتاب در Ù‡ÙØª مجلد Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± آیة ١٠٢ بقره در یک جلد بوده است . ÙˆÛŒ در این ØªÙØ³ÛŒØ± به شیوة معتزلیان پیش از خود قرآن را ØªÙØ³ÛŒØ± کرده است (Ø±Ø§ÙØ¹ÛŒ قزوینی ØŒ ج ٣ØŒ ص ١٧٨Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د ذهبی ØŒ ج ١٨ØŒ ص ٦١٦Ù€٦٢٠Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ١ØŒ ستون ٦٣٤). سلیمان بن ØØ³Ù† صهرشتی ØŒ Ùقیه Ùˆ متکلم امامی معاصر٠وی ØŒ در کتابی با نام النضیر ÙÛŒ نقض کلام ØµØ§ØØ¨ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± مواردی از آن را رد کرده است (ابن شهرآشوب ØŒ ص ٥٦). Ø§Ø¨ÙˆØ³Ø¹Ø¯Ù…ØØ³Ù† بن Ù…ØÙ…د مشهور به ØØ§Ú©Ù… جشمی * ØŒ عالم Ùˆ متکلم زیدی ØŒ نیز ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ بر قرآن نوشته به نام التهذیب ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن . اهمیت کلامی این ØªÙØ³ÛŒØ± در نقل قولهایی از معتزله است ( رجوع کنید به زرزور، ص ١٦١Ù€ ١٦٢Ø› د. اسلام ØŒ چاپ دوم ØŒ تکملة ٥ Ù€٦ØŒ ذیل Â«Ø§Ù„ØØ§Ú©Ù… الجشمی »). از قرن پنجم به بعد ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بیشتری بر جای مانده Ùˆ بنابراین بهتر Ù…ÛŒ توان در بارة گرایش Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آنان داوری کرد. یکی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم این قرن ØŒ التبیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن اثر شیخ طوسی (متوÙÛŒ ٤٦٠)ØŒ Ùقیه Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ متکلم امامی ØŒ است Ú©Ù‡ اولین ØªÙØ³ÛŒØ± کامل شیعی از قرآن کریم است Ùˆ اگرچه در آن Ù…Ø¨Ø§ØØ« ادبی Ùˆ Ùقهی Ùˆ اصولی نیز به ÙˆÙور وجود دارد، چون صبغة اصلی آن کلامی است ØŒ Ù…ÛŒ توان آن را ØªÙØ³ÛŒØ±Ú©Ù„امی دانست (طباطبائی ،ص ٥٠ Ù€٥١). طوسی در التبیان Ù…Ø¨Ø§ØØ« کلامی بسیاری در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات آورده Ùˆ در ØªÙØ³ÛŒØ± برخی آیات به Ø¯ÙØ§Ø¹ از عقاید امامیه پرداخته است . برای نمونه ØŒ او در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة ٥٥ سورة مائده ØŒ علی علیه السلام را جانشین Ø¨Ù„Ø§ÙØµÙ„ پیامبر اکرم دانسته Ùˆ در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة ٢٨ سورة آل عمران ØŒ به وجوب تقیه ØŒ در صورت خو٠جانی ØŒ نزد امامیه اشاره کرده است (برای موارد دیگر رجوع کنید به التبیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن * ). از دیگر ویژگیهای کلامی این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ نقل آرای کلامی Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† مثل معتزله Ùˆ اشاعره است Ú©Ù‡ در هر مورد به طور مستدل Ùˆ با رویکردی عقلی به آنها پاسخ داده است ( رجوع کنید به همانجا). یکی دیگر از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم کلامی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± الکشا٠عن ØÙ‚ائق غوامض التنزیل Ùˆ عیون الاقأویل ÙÛŒ وجوه التأویل اثر جاراللّه Ù…ØÙ…ودبن عمر زمخشری (متوÙÛŒ ٥٢٨)ØŒ ادیب Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ متکلم معتزلی ØŒ است . به Ú¯ÙØªØ© ابن خلدون (ج ١: مقدمه ØŒ ص ٥٥٥ Ù€٥٥٦) زمخشری در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات قرآن به عقاید معتزله اشاره کرده Ùˆ لذا Ù…ØÙ‚قان اهل سنّت (اشاعره ) از آن ØªÙØ³ÛŒØ± دوری Ù…ÛŒ کنند ولی اگر کسی Ú©Ù‡ آن را Ù…ÛŒ خواند کاملاً به مذهب اهل سنّت آگاه باشد Ùˆ راه استدلال خوب را بداند از عقاید معتزلی آن در امان خواهد ماند. از این قبیل طعن Ùˆ انتقادها بر کشّا٠بسیار است (برای نمونه رجوع کنید به ابن تیمیّه ØŒ ص ٣٤ØŒ ٥١Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٣٥Ù€٤٤٢Ø› الکشا٠عن ØÙ‚ائق التنزیل * )ØŒ با این ØØ§Ù„ ØØªÛŒ Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† آن هم از Ù…ØØ§Ø³Ù† بسیار این ØªÙØ³ÛŒØ± سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند ( رجوع کنید به ابن خلدون Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ همانجاها). از ویژگیهای ØªÙØ³ÛŒØ± کشا٠ارائة دیدگاههای کلامی معتزلی است Ú©Ù‡ زمخشری به مناسبتهای گوناگون به آنها اشاره کرده است . برای نمونه زمخشری در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة ١٠ سورة ÙØªØ ØŒ Ú©Ù‡ در آن از دست خدا (یداللّه ) سخن Ú¯ÙØªÙ‡ شد، به Ù†ÙÛŒ تشبیه پرداخته Ùˆ در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة ٢٢ سورة ابراهیم به Ù†ÙÛŒ جبر Ùˆ در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات ٣ سورة بقره ØŒ ١٧٣ سورة آل عمران Ùˆ ٣٣ سورة نجم به عقیدة معتزلی منزلت بین منزلتین اشاره کرده است (برای دیگر آرای معتزلی زمخشری در الکشا٠رجوع کنید به ØÙˆÙÛŒ ØŒ ص ١٢٢Ù€ ١٦٦Ø› ÙØ§Ø¶Ù„ ØŒ ص ٣١٨Ù€٣٣٦). بر ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„Ú©Ø´Ø§Ù Ø´Ø±ÙˆØ Ùˆ ØÙˆØ§Ø´ÛŒ بسیاری نوشته اند Ú©Ù‡ از جمله ØÙˆØ§Ø´ÛŒ آن الانصا٠Ùیماتضمّنه الکشا٠من الاعتزال اثر ابوالعباس اØÙ…دبن منصور جذامی جَرمی معرو٠به ابن منیّر (متوÙÛŒ ٦٨٣)ØŒ Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ Ùقیه مالکی مصری ØŒ است Ú©Ù‡ بارها در ØØ§Ø´ÛŒØ© الکشا٠به چاپ رسیده است (برای آگاهی از دیگر Ø´Ø±ÙˆØ Ùˆ ØÙˆØ§Ø´ÛŒ الکشا٠رجوع کنید به ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ٢ØŒ ستون ١٤٧٧Ù€ ١٤٨٤Ø› برای آگاهی از ØÙˆØ§Ø´ÛŒ Ùˆ Ø´Ø±ÙˆØ Ø¹Ø§Ù„Ù…Ø§Ù† شیعی رجوع کنید به آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٣٠ØŒ ٣٣٢ØŒ ٤٢٠ØŒ ج ٤ØŒ ص ٣١٠ØŒ ٤٢٥ØŒ ج ٥ØŒ ص ٩٩ØŒ ج ٦ØŒ ص ٤٦ØŒ ٥٩). یکی از مهمترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کلامی ØŒ Ù…ÙØ§ØªÛŒØ الغیب ØŒ معرو٠به ØªÙØ³ÛŒØ± کبیر ØŒ اثر ÙØ®Ø±Ø§Ù„دین Ù…ØÙ…دبن عمر رازی (متوÙÛŒ ٦٠٤)ØŒ متکلم Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± اشعری ØŒ است Ú©Ù‡ به سبب Ø·Ø±Ø Ù…Ø¨Ø§ØØ« کلامی ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† در آن ØŒ برخی آن را دایرة المعارÙÛŒ در علم کلام دانسته اند (Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٩٥Ø› Ø´ØØ§ØªÙ‡ ØŒ ص ١٦٣). ÙØ®Ø±Ø§Ù„دین رازی در این ØªÙØ³ÛŒØ± با رویکردی عقلی به ØªÙØ³ÛŒØ± آیات پرداخته Ùˆ در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات بسیاری از معار٠و علوم عصر خویش را به مناسبت ذکر کرده است (Ø´ØØ§ØªÙ‡ ØŒ همانجا). بنابراین ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± او مشØÙˆÙ† از اقوال ØÚ©ÛŒÙ…ان Ùˆ ÙÛŒÙ„Ø³ÙˆÙØ§Ù† Ùˆ نزاعهای عقلی است ( رجوع کنید به بلتاجی ØŒ ص ١٢٠). ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات Ù…Ø¨Ø§ØØ« مربوط به آیه را به طور منظم دسته بندی کرده Ùˆ برای رد کردن آرای Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† خود (مثل معتزله Ùˆ کرامیه ) مطالب آنان را Ø¨ØªÙØµÛŒÙ„ ذکر نموده است (Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٩٤Ù€٢٩٥Ø› بلتاجی ØŒ ص ١٢٦). چنانکه Ú¯ÙØªÙ‡ شد یکی از ویژگیهای ØªÙØ³ÛŒØ± کبیر ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ نقل نگرشها Ùˆ استدلالهای عقلی ÙلاسÙÙ‡ است ØŒ مثلاً در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة ٤٨ سورة بقره ØŒ تأویل ÙلاسÙÙ‡ در بارة Ø´ÙØ§Ø¹Øª را ذکر کرده Ùˆ به تبیین آن پرداخته است (برای موارد دیگر رجوع کنید به ØªÙØ³ÛŒØ± کبیر * ). در دوران معاصر نیز ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± عقلی Ù€ کلامی بسیاری نوشته شده Ú©Ù‡ برخی از مهمترین آنها عبارت است از: ØªÙØ³ÛŒØ± Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ ØŒ تألی٠شهاب الدین Ù…ØÙ…ود آلوسی بغدادی (متوÙÛŒ ١٢٧٠)Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الØÚ©ÛŒÙ… معرو٠به ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„Ø®ÙØ§Ø¬ÛŒ ØŒ تألی٠مØÙ…د عبدالمنعم Ø®ÙØ§Ø¬ÛŒ (متوÙÛŒ ١٣٢٨ Ø´ )Ø› ØªØØ±ÛŒØ± المعنی السدید Ùˆ تنویرالعقل الجدید معرو٠به Ø§Ù„ØªØØ±ÛŒØ± Ùˆ التنویر تألی٠مØÙ…دطاهربن عاشور (متوÙÛŒ ١٣٥٢ Ø´ )ØŒ عالم مالکی تونسی Ø› المیزان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن * ØŒ تألی٠مØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† طباطبائی (متوÙÛŒ ١٣٦١ Ø´ )ØŒ Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ Ùیلسو٠امامی ØŒ Ú©Ù‡ در ØªÙØ³ÛŒØ± خود ضمن Ø¯ÙØ§Ø¹ کلامی از معتقدات شیعة امامیه به Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ ÙلسÙÛŒ Ùˆ اجتماعی نیز پرداخته است Ø› آلاءالرØÙ…Ù† ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن ØŒ اثر شیخ Ù…ØÙ…دجواد بلاغی * (متوÙÛŒ ١٣٥٢) Ù…ÙØ³Ø±ØŒ متکلم Ùˆ ادیب امامی Ø› اطیب البیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن ØŒ ØªØ£Ù„ÛŒÙ Ø³ÛŒØ¯Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØØ³ÛŒÙ† طیب اصÙهانی (متوÙÛŒ ١٣٦٩ Ø´ )ØŒ عالم Ùˆ متکلم امامی . نوع دیگری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کلامی ØŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ است Ú©Ù‡ پیروان ÙØ±Ù‚ Ùˆ مذاهب مختل٠نوشته Ùˆ دیدگاههای کلامی خود را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ اند؛ مثلاً اباضیه (یکی از ÙØ±Ù‚ خوارج ) ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ بر قرآن نوشته اند Ú©Ù‡ مهمترین آنها ØªÙØ³ÛŒØ± کتاب اللّه العزیز (بیروت ١٩٩٠)ØŒ اثر هودبن Ù…ØÚ©Ù‘Ù… Ù‡Ùواری ØŒ Ù…ÙØ³Ø± اباضی قرن سوم ØŒ است Ú©Ù‡ گرچه در اصل ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مأثور است ØŒ Ù…ÙØ³Ø± برخی از مسائل مثل Ú©ÙØ± Ùˆ ایمان ØŒ ارتکاب کبیره Ùˆ Ø´ÙØ§Ø¹Øª Ùˆ دیگر دیدگاههای کلامی خویش را در ØªÙØ³ÛŒØ± آیات وارد کرده است (ایازی ØŒ ١٣٧٤ Ø´ ØŒ ص ١٤٧Ù€ ١٤٨). به ØªÙØ³ÛŒØ± هَمْیان الزاد الی دارالمعاد (عمان ØŒ ١٤٠١Ù€١٤١١) Ùˆ ØªÛŒØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (عمان ØŒ ١٤٠٧Ù€١٤٠٩)ØŒ هر دو اثر Ù…ØÙ…دبن یوس٠اطÙیش (متوÙÛŒ ١٣٣٢)ØŒ نیز Ù…ÛŒ توان اشاره کرد. در نزد زیدیه نیز علاوه بر ØªÙØ³ÛŒØ± غریب القرآن (قم ١٤١٤) منسوب به زیدبن علی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± مقاتل بن سلیمان (قاهره ١٩٧٩Ù€١٩٨٩) ــ Ú©Ù‡ آن را در شمار ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± زیدیه آورده اند (از جمله رجوع کنید به Ø´ØØ§ØªÙ‡ ØŒ ص ١٩٠) ــ به ØªÙØ³ÛŒØ± ÙØªØ القدیر الجامع بین Ùَنَّی٠الروایة Ùˆ الدرایة من علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت ØŒ بی تا.)ØŒ اثر Ù…ØÙ…دبن علی بن عبداللّه شوکانی (متوÙÛŒ ١٢٥٠)ØŒ Ù…ÛŒ توان اشاره کرد. از اسماعیلیه هم اگرچه ØªÙØ³ÛŒØ± کامل Ùˆ جامعی از قرآن گزارش نشده است ØŒ قاضی نعمان (متوÙÛŒ ٣٦٣) در آثارش از جمله در کتاب المجالس Ùˆ المسایرات (تونس ١٣٩٨/ ١٩٧٨) Ùˆ مؤید ÙÛŒ الدین هبة اللّه شیرازی در المجالس المؤیدیة (بیروت ١٣٩٤/ ١٩٧٤) به ØªÙØ³ÛŒØ± برخی آیات به مناسبت Ù…Ø¨Ø§ØØ« مختل٠کتابهایشان پرداخته اند (برای موارد دیگر رجوع کنید به Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٢٥٨Ù€٢٧٤Ø› پوناوالا، ص ١٩٩Ù€ ٢٢٢) همچنین اگر نظر کسانی Ú©Ù‡ Ù…ØÙ…دبن عبدالکریم شهرستانی (متوÙÛŒ ٥٤٨)ØŒ ØµØ§ØØ¨ الملل Ùˆ النØÙ„ ØŒ را اسماعیلی Ù…ÛŒ دانند، Ù¾Ø°ÛŒØ±ÙØªÙ‡ شود ( رجوع کنید به ابن ØØ¬Ø± عسقلانی ØŒ ج ٥ØŒ ص ٢٦٣Ø› نیز رجوع کنید به بهرامی ØŒ ص ٣٥٦Ù€ ٣٨١) Ù…ÛŒ توان ØªÙØ³ÛŒØ± او به نام Ù…ÙØ§ØªÛŒØ الاسرار Ùˆ Ù…ØµØ§Ø¨ÛŒØ Ø§Ù„Ø§Ø¨Ø±Ø§Ø± (تهران ١٣٧٦ Ø´ ) را در شمار ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اسماعیلی آورد. برخی از ÙÛŒÙ„Ø³ÙˆÙØ§Ù† مسلمان نیز با به کارگیری عنصر عقل Ùˆ معلومات ÙلسÙÛŒ ØŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ ÙلسÙÛŒ نوشته اند؛ مانند ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± سوره های توØÛŒØ¯ØŒ Ùلق ØŒ ناس Ùˆ اعلی از ابوعلی سینا (متوÙÛŒ ٤٢٨Ø› برای اطلاعات بیشتر رجوع کنید به ØÚ©Ù…ت ØŒ ص ١٥٩Ù€١٧٤)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± برخی آیات در آثار شهاب الدین سهروردی (متوÙÛŒ ٥٨٧) بویژه در Ø§Ù„ØªÙ„ÙˆÛŒØØ§Øª اللوØÛŒÙ‘Ø© Ùˆ العرشیة ( مجموعه Ù…ØµÙ†Ù‘ÙØ§Øª ØŒ ج ١ØŒ ص ٨٣ØŒ ٩٢Ù€٩٣)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم (قم ١٣٧٩ Ø´ ) Ùˆ Ù…ÙØ§ØªÛŒØ الغیب (تهران ١٣٦٣ Ø´ ) هر دو اثر Ù…ØÙ…دبن ابراهیم شیرازی مشهور به ملاصدرا (متوÙÛŒ ١٠٥٠)ØŒ Ú©Ù‡ هریک با گرایش خاص خود در ÙلسÙÙ‡ به ØªÙØ³ÛŒØ± آیات Ùˆ سوره های قرآن پرداخته اند ( رجوع کنید به ØªÙØ³ÛŒØ± ملاصدرا * ). منابع : علاوه بر قرآن Ø› آقابزرگ طهرانی Ø› ابن تیمیّه ØŒ مقدمة ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت : دارمکتبة الØÛŒØ§Ø© ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن ØØ¬Ø±Ø¹Ø³Ù‚لانی ØŒ لسان المیزان ØŒ ØÛŒØ¯Ø±Ø¢Ø¨Ø§Ø¯ دکن ١٣٢٩Ù€١٣٣١ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ١٣٩٠/١٩٧١Ø› ابن خلدون Ø› ابن شهر آشوب ØŒ معالم العلماء ØŒ نج٠١٣٨٠/١٩٦١Ø› ابن طاووس ØŒ سعدالسعودللنÙوس ØŒ قم ١٣٨٠ Ø´ Ø› ابن عساکر، تبیین کذب Ø§Ù„Ù…ÙØªØ±ÛŒ Ùیما نسب الی الامام ابی Ø§Ù„ØØ³Ù† الاشعری ØŒ بیروت ١٤٠٤/١٩٨٤Ø› ابن ÙØ±ØÙˆÙ† ØŒ الدیباج المذهب ÙÛŒ Ù…Ø¹Ø±ÙØ© اعیان علماءالمذهب ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د اØÙ…دی ابوالنور، قاهره ?( ١٣٩٤/ ١٩٧٤ ) Ø› ابن ندیم Ø› نصر ØØ§Ù…د ابوزید، الاتجاه العقلی ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±: دراسة ÙÛŒ قضیة المجاز ÙÛŒ القرآن عندالمعتزلة ØŒ دارالبیضاء ١٩٩٨Ø› Ù…ØÙ…دعلی ایازی ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† : ØÛŒØ§ØªÙ‡Ù… Ùˆ منهجهم ØŒ تهران ١٤١٤Ø› همو، «نگاهی به ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اباضیه »، بینات ØŒ سال ٢ØŒ Ø´ ٣ (پاییز ١٣٧٤)Ø› Ù…ØÙ…د بلتاجی ØŒ مدخل الی علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ ( قاهره ) ١٤٢٠/٢٠٠٠Ø› Ù…ØÙ…د بهرامی ØŒ «گرایش مذهبی شهرستانی : ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÙØ§ØªÛŒØ الاسرار »، ÙØµÙ„نامة پژوهشهای قرآنی ØŒ سال ٦ØŒ Ø´ ٢١Ù€٢٢ (بهار Ùˆ تابستان ١٣٧٩)Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ Ø› علی اصغر ØÚ©Ù…ت ØŒ Â«ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ابوعلی سینا از قرآن مجید»، در جشن نامة ابن سینا ØŒ ج ٢ØŒ تهران : انجمن آثار ملی ØŒ ١٣٣٤ Ø´ Ø› اØÙ…د Ù…ØÙ…د ØÙˆÙÛŒ ØŒ الزمخشری ØŒ مصر: الهیئة المصریة العامة للکتاب ØŒ ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…د خضیری ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„تابعین : عرض Ùˆ دراسة مقارنة ØŒ ریاض ١٤٢٠/١٩٩٩Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د ذهبی Ø› Ù…ØÙ…د ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ØŒ بیروت ١٤٠٧/١٩٨٧Ø› عبدالکریم بن Ù…ØÙ…د Ø±Ø§ÙØ¹ÛŒ قزوینی ØŒ التدوین ÙÛŒ اخبار قزوین ØŒ چاپ عزیزاللّه عطاردی ØŒ بیروت ١٤٠٨/١٩٨٧Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مناهجه ØŒ ریاض ١٤١٩Ø› عدنان Ù…ØÙ…د زرزور، Ø§Ù„ØØ§Ú©Ù… الجشمی Ùˆ منهجه ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ بیروت ?( ١٣٩١/١٩٧١ ) Ø› Ù…ØÙ…د عبدالعظیم زرقانی ØŒ مناهل Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ قاهر ( ١٩٨٠ ) Ø› زمخشری Ø› Ù…ØÙ…ود سرمدی ØŒ «ابومسلم اصÙهانی Ù…ÙØ³Ù‘ری گمنام »، مقالات Ùˆ بررسیها ØŒ سال ٣٠ØŒ Ø´ ٦٢ (زمستان ١٣٧٦ Ø´ )Ø› ÛŒØÛŒÛŒ بن ØØ¨Ø´ سهروردی ØŒ مجموعه Ù…ØµÙ†Ù‘ÙØ§Øª شیخ اشراق ØŒ ج ١ØŒ چاپ هانری کوربن ØŒ تهران ١٣٨٠ Ø´ Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره ١٩٦٧ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ١٣٦٣ Ø´ Ø› همو، کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ مورسینگ ØŒ لیدن ١٨٣٩ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٩٦٠Ø› عبداللّه Ù…ØÙ…ود Ø´ØØ§ØªÙ‡ ØŒ تاریخ القرآن Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ مصر ١٣٩٢/ ١٩٧٢Ø› علی اشر٠صادقی ØŒ «زبان ØªÙØ³ÛŒØ± ابوعلی جبائی Ú†Ù‡ بوده است ؟»، در Ù‡ÙØªØ§Ø¯ مقاله : ارمغان ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ به دکتر ØºÙ„Ø§Ù…ØØ³ÛŒÙ† صدیقی ØŒ ج ٢ØŒ گردآوردة ÛŒØÛŒÛŒ مهدوی Ùˆ ایرج Ø§ÙØ´Ø§Ø±ØŒ تهران : اساطیر، ١٣٧١ Ø´ Ø› مصطÙÛŒ صاوی جوینی ØŒ مناهج ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ اسکندریه : منشأة المعار٠، ( بی تا. ) Ø› ØµÙØ¯ÛŒ Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† طباطبائی ØŒ قرآن در اسلام ØŒ تهران ١٣٥٠ Ø´ Ø› طوسی Ø› علی بن ØØ³ÛŒÙ† علم الهدی ØŒ امالی المرتضی : غررالÙوائد Ùˆ درر القلائد ØŒ چاپ Ù…ØÙ…Ø¯Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ قاهره ١٣٧٣/١٩٥٤Ø› Ù…ØÙ…ود ÙØ§Ø¶Ù„ ØŒ «آراءالزمخشری الکلامیة ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± الکشا٠»، در یادنامة ادیب نیشابوری : زندگانی استاد Ùˆ مجموعه مقالات در Ù…Ø¨Ø§ØØ« علمی Ùˆ ادبی ØŒ به اهتمام مهدی Ù…ØÙ‚Ù‚ ØŒ تهران : مؤسسة مطالعات اسلامی دانشگاه Ù…Ú© گیل (شعبة تهران )ØŒ با همکاری دانشگاه تهران ØŒ ١٣٦٥ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن عمر ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر، او، Ù…ÙØ§ØªÛŒØ الغیب ØŒ بیروت ١٤٢١/ ٢٠٠٠Ø› قاضی عبدالجباربن اØÙ…د، تنزیه القرآن عن المطاعن ØŒ بیروت : دارالنهضة Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ«Ù‡ ØŒ ( بی تا. ) Ø› همو، ÙØ¶Ù„ الاعتزال Ùˆ طبقات المعتزلة ØŒ چاپ ÙØ¤Ø§Ø¯ سید، تونس ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ماتریدی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ماتریدی المسمی تأویلات اهل السنة ØŒ ج ١ØŒ چاپ ابراهیم عوضین Ùˆ سید عوضین ØŒ قاهره ١٣٩١/١٩٧١Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد ١٤١٨Ù€١٤١٩Ø› یاقوت ØÙ…ÙˆÛŒ ØŒ معجم الادباء ØŒ چاپ Ø§ØØ³Ø§Ù† عباس ØŒ بیروت ١٩٩٣Ø› EI ٢ , s.v. " A l-Rumma ¦ n ¦ â " (by J. Flanagan), Suppl. fascs. ٥-٦, Leiden ١٩٨٢, s.v. " A l-H ¤ a ¦ kim A l Djusham ¦ â " (by W.Madelung); Ismail K . Poonawala, "Isma ¦ Ü ¦ â l ¦ â ta Ù w ¦ â l of the Qur Ù a ¦ n", in Approaches to the history of the interpretation of the Qur Ù a ¦ n , ed. Andrew Rippin, Oxford: Clarendon Press, ١٩٨٨. / Ù…ØØ³Ù† معینی / ١٠) ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ . ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ مبتنی بر تأویل ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن است . این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± ریشه در نوعی تلقی از قرآن دارد Ú©Ù‡ بر اساس آن در ورای ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ ØŒ بطن یا بطونی هست Ú©Ù‡ Ú©Ø´Ù Ùˆ شهود Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ از اسرار آن پرده بر Ù…ÛŒ دارد. این نوع مواجهه با قرآن ØŒ با ØªÙØ³ÛŒØ± به معنای Ù…ØµØ·Ù„Ø Ø¢Ù† ØŒ Ú©Ù‡ مبتنی بر قواعد ویژه ای است ØŒ ØªÙØ§ÙˆØª دارد ( رجوع کنید به سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٠٠Ù€٢٠٥Ø› عک ØŒ ص ٣٠). برخی Ú¯ÙØªÙ‡ اند Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ عبارت است از مجموعه Ø¯Ø±ÛŒØ§ÙØªÙ‡Ø§ÛŒ درونی عار٠( رجوع کنید به زرکشی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣١١Ø› سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٢٤) Ùˆ نیز ØØ§ØµÙ„ تأملات Ùˆ استنباطهایی است Ú©Ù‡ از ذوق Ùˆ تجربة Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ او سرچشمه Ù…ÛŒ گیرد. بر اساس دیدگاهی دیگر، ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ برداشتی است استعاری Ùˆ مجازی Ùˆ رمزی از قرآن Ú©Ù‡ Ùقهایی Ú©Ù‡ از آیات Ùˆ واژگان قرآن عمدتاً برداشتهای لغوی Ùˆ اصطلاØÛŒ Ùˆ Ùقهی دارند، آن را نمی پذیرند (بلاشر ØŒ ص ٢١٩). ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ را ØªÙØ³ÛŒØ± تمثیلی Ùˆ نمادین هم خوانده اند. به این Ù„ØØ§Ø¸ ØŒ این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± وابسته به متن قرآن Ùˆ مبتنی بر آن است ( > دایرة المعار٠دین < ØŒ ج ١٤ØŒ ص ٢٣٩). ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ به Ù„ØØ§Ø¸ روش Ùˆ رویکرد تأویلی ØŒ با برخی مشربهای ÙلسÙÛŒ Ùˆ کلامی ØŒ همچون مشرب شیعی ØŒ وجه اشتراک دارد (متز ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٢٧Ø› نیز رجوع کنید به تأویل * ). قرآن پژوهان در جواز یا عدم جواز این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± اختلا٠نظر دارند؛ گروهی آن را غیرمجاز Ùˆ ØØªÛŒ بدعت Ù…ÛŒ دانند (ابن ØµÙ„Ø§Ø ØŒ ج ١ØŒ ص ١٩٦Ù€١٩٧Ø› زرکشی ØŒ همانجا) اما برخی عقیده دارند Ú©Ù‡ در صورت ØÙظ Ø§ØµÙˆÙ„Ù ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ جمع ظواهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ دقایق نکات باطنی آنها، Ú©Ù‡ کمال ایمان Ùˆ Ø¹Ø±ÙØ§Ù† Ù…ØØ¶ است (سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ همانجا)ØŒ این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± اشکالی ندارد (ØªÙØªØ§Ø²Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ص ١٨٩Ù€١٩٠Ø› زرقانی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٨٩ Ù€٩٠Ø› آتش ØŒ ص ١٤Ù€ ١٥). به نظر عبدالوهاب شعرانی (ج ١ØŒ ص ٤)ØŒ این شیوة ØªÙØ³ÛŒØ± مذموم نیست ØŒ زیرا Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† Ù…ÛŒ توانند به معناهایی دست یابند Ú©Ù‡ رسیدن به آنها برای عالمان٠اهل ظاهر میسّر نیست . پیشینة ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ به دوران صدر اسلام Ùˆ روزگار پیامبر Ù…ÛŒ رسد ( رجوع کنید به هجویری ØŒ ص ٥٠Ø› آتش ØŒ ص ٢٠Ù€٢٦). برخی آیات قرآن (نساء: ٨٠Ø› Ù…ØÙ…د: ٢٤Ø› بقره : ١١٥ØŒ ١٥٦Ø› نور: ٣٥) Ú©Ù‡ به کار استوارکردن طرز تلقی صوÙیه Ù…ÛŒ آمد، دست آویزی برای ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ شد (ابونصر سَرّاج ØŒ ص ١٠٥Ù€١٠٦Ø› Ø´Ø§Ø·ÙØ¨ÛŒ ØŒ ج ٣ØŒ ص ٣٨٢Ù€٣٨٣Ø› گولدتسیهر، ص ٢٠٤Ù€ ٢٠٥). آنچه در شتاب بخشیدن به این رویکرد مؤثر بود، وجود Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ Ùˆ عبارات مجازی در قرآن است Ú©Ù‡ به نظر سیوطی (١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٣ØŒ ص ١٢٠) انکارناپذیر است Ùˆ اگر این واژه های مجازی در قرآن نبود، نیمی از زیبایی کتاب ÙˆØÛŒ از بین Ù…ÛŒ Ø±ÙØª (برای نمونة اینگونه مجازها رجوع کنید به بقره : ٧٤ØŒ ١٨٧Ø› انعام : ١٣٢Ø› اعرا٠: ١٧٥Ù€١٧٦Ø› ÙØ±Ù‚ان : ١٢Ø› مریم : ٤Ø› یس : ٣٧Ø› ÙØªØ : ٢٩Ø› ص٠: ٤٦). به بعضی Ø§ØµØØ§Ø¨ پیامبر، اخباری منسوب است Ú©Ù‡ بنا بر آنها، نباید ØµØ±ÙØ§Ù‹ معنای ظاهری قرآن را مراد دانست ( رجوع کنید به ابن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ ج ١ØŒ ص ٧٩Ø› ابوطالب Ù…Ú©ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٩). پیش از تدوین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ Ú¯ÙØªØ© ابن عباس در بارة آیة دوازدهم سورة طلاق (اگر ØªÙØ³ÛŒØ± آن را بگویم مرا سنگسار Ù…ÛŒ کنید، Ùˆ به تعبیری دیگر، مرا Ú©Ø§ÙØ± Ù…ÛŒ خوانید) شهرت بسیار داشت Ùˆ بدان استشهاد Ù…ÛŒ شد ( رجوع کنید به Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ ١٤١٢ØŒ ج ٤ØŒ ص ٣٥٦). در دورة تابعین نیز اشخاصی ØŒ از جمله ØØ³Ù† بصری ØŒ آیات را به شیوة اشاری ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ کردند (آتش ØŒ ص ٣١). پل نویا معتقد است Ú©Ù‡ نخستین نمونه های ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ در آموزه های امام صادق ØŒ بویژه در زمینه هایی مانند علم Ø¬ÙØ± Ùˆ ØÙˆØ²Ø© تجربة Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ دیده Ù…ÛŒ شود ( ص ١٣٦Ù€١٣٩ØŒ ١٤٦) Ú©Ù‡ ضمن ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± * سÙÙ„ÙŽÙ…ÛŒ آمده است ØŒ اگرچه در اصالت Ùˆ اعتبار این انتساب تردید هست ( رجوع کنید به Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ ص ٩٩). به نوشتة پل نویا، جنبة تخیلی Ùˆ استعاری Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر Ù…ÙقاتÙÙ„ بن سلیمان (متوÙÛŒ ١٥٠)ØŒ الهام بخش Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ چون ØÚ©ÛŒÙ… ØªÙØ±Ù’Ù…ÙØ°ÛŒ (متوÙÛŒ ٢٨٥) نیز بوده است ( رجوع کنید به ص ٩٨Ø› قس Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ ص ٩٧Ù€٩٩). ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ نوعی ØªÙØ³ÛŒØ± است Ú©Ù‡ در آن عار٠، بر مبنای تعالیم Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ یا ذوق وجدانی ØØ§ØµÙ„ از شهود باطنی ØŒ به تأویل ظواهر آیات قرآن Ù…ÛŒ پردازد. وجه تمایز این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± از دیگر روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ به کار بردن «زبان اشارت » Ùˆ Ù…ØµØ·Ù„ØØ§Øª ویژه ای است Ú©Ù‡ طبیعت٠تجربة Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ آن را اقتضا Ù…ÛŒ کند ( رجوع کنید به Ù…ÙØ³Ù’تَمْلی ØŒ ج ٣ØŒ ص ١١٦٠Ù€١١٦١Ø› اØÙ…د غزالی ØŒ ص ١ØŒ ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª پورجوادی ØŒ ص ٧٣Ù€٧٤). به همین سبب ØŒ برخی به ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± اشاری هم Ù…ÛŒ گویند (Ù‚ÙØ´ÙŽÛŒØ±ÛŒ ØŒ ج ١ØŒ ص ٤١Ø› سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٢٤Ø› زرقانی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٧٨Ø› آتش ØŒ ص ١٢). این اشارات Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ گاه با ظواهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قرآن قابل جمع اند (زرقانی ØŒ همانجا). ابن عربی * ( Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیّة ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٧٩) شیوة Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† را در Ø´Ø±Ø Ùˆ تبیین مراد ÙˆØÛŒ ØŒ اشارت نامیده Ùˆ سبب آنکه اهل ØÙ‚یقت معنای ØØ§ØµÙ„ از آیات را اشارت Ù…ÛŒ نامند، تقیه دانسته Ùˆ Ú¯ÙØªÙ‡ است Ú©Ù‡ دلیل آن بیم از عالمان ظاهربین Ùˆ Ùقیهان است (همانجا). به نظر سیدØÛŒØ¯Ø± آملی (١٤١٦ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٠٦) تأویل آیات الاهی همان ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù†ÙØ³ÛŒ است Ø› یعنی ØŒ تطبیق جهان خارج (Ø¢ÙØ§Ù‚ ) با Ù†ÙØ³ عار٠(Ø§Ù†ÙØ³ )ØŒ Ú©Ù‡ در واقع برداشتی است از آیة Â«Ø³ÙŽÙ†ÙØ±ÛŒÙهم آیاتÙنا ÙÛŒ الا'ÙØ§Ù‚Ù Ùˆ ÙÛŒ اَنْÙÙØ³ÙÙ‡Ùمْ ØØªÙ‘'ÛŒ یَتَبَیَّنَ Ù„ÙŽÙ‡Ùمْ اَنَّه٠الØÙŽÙ‚ّ٠اَوَلَم یَکْÙÙ Ø¨ÙØ±ÙŽØ¨Ù‘ÙÚ©ÙŽ اَنَّه٠علی ' کلّ٠شَی ء٠شَهید» (ÙØµÙ‘لت : ٥٣). بنابراین ØŒ بین عالَم (کتاب تکوین ) Ùˆ قرآن (کتاب تدوین )ØŒ تطبیقی صورت Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ از طریق تأویل (ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù†ÙØ³ÛŒ ) ØØ§ØµÙ„ Ù…ÛŒ شود ( آملی ØŒ همانجا). این رویکرد ویژة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ در واقع برآیند٠مبانی ویژة هستی شناسی Ùˆ Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناسی Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† است . Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† برای جهان هستی ظاهر Ùˆ باطنی قائل اند Ùˆ معتقدند Ú©Ù‡ هستی در هر Ù„ØØ¸Ù‡ ØŒ از بطون به ظهور Ù…ÛŒ آید Ùˆ دوباره از ظهور به بطون Ù…ÛŒ رود Ùˆ همانند ØªÙ†ÙØ³ دارای قبض Ùˆ بسط است (ابن عربی ØŒ Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٩١Ù€٣٩٢Ø› شبستری ØŒ ص ٦٧Ù€ ٦٨). انسان نیز، مانند جهان ØŒ از جسم Ùˆ Ø±ÙˆØ ØªØ±Ú©ÛŒØ¨ شده Ú©Ù‡ جسمش ظاهر او Ùˆ Ø±ÙˆØØ´ باطن اوست (نجم رازی ØŒ ص ٣١١Ø› مولوی ØŒ ج ٢ØŒ Ø¯ÙØªØ± سوم ØŒ بیت ٤٢٤٨). قول به همانندی انسان Ùˆ قرآن ØŒ به Ù„ØØ§Ø¸ ظاهر Ùˆ باطن ØŒ در برخی آثار ØÚ©ÛŒÙ…ان نیز دیده Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به صدرالدین شیرازی ØŒ ص ٢٣Ø› شایگان ØŒ ص ١١٠). در برخی متون روایی ØŒ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ«ÛŒ دالّ بر ظاهر Ùˆ باطن Ùˆ ØØ¯ Ùˆ Ù…ÙØ·Ù‘َلَع (مَطْلع ) داشتن قرآن وارد شده است . بنا بر این Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« ØŒ هر آیة قرآن دارای ظاهر Ùˆ باطنی است Ùˆ هر ØØ±Ù آن دارای ØØ¯ÛŒ است Ùˆ هر ØØ¯ÛŒ نیز دارای مَطلعی (ØµÙØ§Ø± قمی ØŒ ص ٢٢٣Ø› عیاشی ØŒ ج ١ØŒ ص ٨٦Ù€٨٧Ø› سیوطی ØŒ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٢٥Ø› مجلسی ØŒ ج ٨٩ØŒ ص ٩٤). در ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ از امام صادق علیه السلام آمده Ú©Ù‡ قرآن مشتمل بر چهار چیز است : عبارات ØŒ اشارات ØŒ لطای٠و ØÙ‚ایق (آملی ØŒ ١٣٦٨ Ø´ ØŒ ص ٥٣٠Ø› مجلسی ØŒ ج ٨٩ØŒ ص ١٠٣). با استناد به اینگونه روایات ØŒ Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† معتقد شده اند Ú©Ù‡ در پس ظاهر کلمات Ùˆ آیات قرآن معانی پنهان وجود دارد Ùˆ آن معانی نیز متضمن معانی دیگر است Ùˆ این لایه های معنایی را تا Ù‡ÙØª بطن Ùˆ لایه دانسته اند (آملی ØŒ ١٣٥٣ Ø´ ØŒ ج ١ØŒ ص ١٢Ø› همو، ١٣٦٨ Ø´ ØŒ همانجا). Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† از این روایات در توجیه Ùˆ تØÚ©ÛŒÙ… مبانی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خود بهره Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ اند. ابونصر سرّاج (ص ١٠٥Ù€١٠٦) در ذیل Ù…Ø¨ØØ«ÛŒ با عنوان «مستنبطات »، به موضوع ظاهر Ùˆ باطن Ù…ÛŒ پردازد Ùˆ از آن نتیجه Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ قرآن Ùˆ سنّت دارای ظاهر Ùˆ باطن است . ابوطالب Ù…Ú©ÛŒ (ج ١ØŒ ص ١٥٦Ù€١٥٧) با ذکر شواهدی از قرآن ØŒ ضمن اذعان به وجود ظاهر Ùˆ باطن برای آن ØŒ بر برتری علم باطن نسبت به علم ظاهر تأکید کرده است . ابن عربی ( Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٧٩) نیز بر این باور است Ú©Ù‡ هر آیه از کتاب Ù…Ùنزَل دو وجه وجودی دارد: یک وجه ØŒ وجود باطنی آن است Ú©Ù‡ اهل ØÙ‚ آن را در آیینة جانهای خود Ù…ÛŒ بینند؛ وجه دیگر، همان کلمات Ùˆ آیات است Ú©Ù‡ در خارج از جانهای اهل ØÙ‚ است . ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ را Ù…ÛŒ توان به دو نوع تقسیم کرد: یکی ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ دیگری ØªÙØ³ÛŒØ± مبتنی بر Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری (ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٦٨). برخی قرآن پژوهان به این تقسیم اعتراض کرده اند Ùˆ جز در شدت Ùˆ ضع٠تأویلات ØŒ ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ میان این دو نوع ØªÙØ³ÛŒØ± قائل نشده اند ( رجوع کنید به Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٣٨ Ù€ ٥٣٩). ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ روشی است Ú©Ù‡ در آن اهل سیروسلوک آیات قرآن را، بر Ø®Ù„Ø§Ù Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… ظاهری آن Ùˆ به مقتضای اشارات پنهانی Ùˆ مرموز، تأویل Ù…ÛŒ کنند. این شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مبتنی بر Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… نظری Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ نیست Ùˆ در اغلب موارد با ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ قابل جمع است Ùˆ در واقع کوششی است برای جمع بین شریعت Ùˆ ØÙ‚یقت ( رجوع کنید به سیوطی ØŒ ١٩٦٠ØŒ ص ٢١). اگر Ú†Ù‡ این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± نوعی تأویل است ØŒ چون تأویل کنندگان Ù…ÛŒ کوشند ظاهر آیه را به معنایی بازگردانند Ú©Ù‡ با آنچه پیش Ùˆ پس از آن Ù…ÛŒ آید مواÙÙ‚ بوده با کتاب Ùˆ سنّت مغایر نباشد، تأویلی پسندیده به شمار Ù…ÛŒ آید (زرین کوب ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٤٨). اساس ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ریاضت Ùˆ مجاهدت Ù†ÙØ³Ø§Ù†ÛŒ است Ú©Ù‡ از رهگذر آن ØŒ عار٠به Ú©Ø´Ù Ùˆ شهود نایل Ù…ÛŒ شود. این دسته از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† عار٠معتقدند Ú©Ù‡ وجوه معنایی متعددی در ورای معنای ظاهری آیات وجود دارد ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٨١Ù€ ٣٨٢). ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری را نمی توان از ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ باطنی ØŒ Ú©Ù‡ عدول از ظواهر قرآنی است ØŒ به شمار آورد، زیرا آن ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ØŒ به سبب عدم تطبیق با قواعد Ùˆ علم ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ غالباً متضمن ادعاهایی بی مبناست (آتش ØŒ ص ١٦Ù€١٧). گرچه در ØªÙØ³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری نیز غالباً اصول تصو٠عملی از رهگذر آیات قرآنی مورد استناد قرار Ù…ÛŒ گیرد ( رجوع کنید به قشیری ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٣١ØŒ ٣١٦Ù€٣١٧ØŒ ٤٠٧Ø› میبدی ØŒ ج ١٠ØŒ ص ٦٥٤). از نظر برخی صوÙیان ØŒ تأویل نباید مجوزی برای وانهادن معنای ظاهری قرآن باشد. بنابراین ØŒ این تأویلها با تأویلهای برخی ÙلاسÙÙ‡ Ùˆ متکلمان Ùˆ باطنیان Ù…ØªÙØ§ÙˆØª است (Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ ١٤١٢ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٩Ø› همو، ١٤٠٧ØŒ ص ١٦٠Ø› نیز رجوع کنید به میبدی ØŒ ج ٥ØŒ ص ٣٠٧Ø› سروش ØŒ ص ٣٩٦Ù€٣٩٩). Ù…ØÚ©Ù…ات Ùˆ آیات اØÚ©Ø§Ù… از دایرة این ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل بیرون اند Ùˆ Ùقط متشابهات Ùˆ آیات مربوط به اØÙˆØ§Ù„ انسان Ùˆ اسرار کائنات در این ØªÙØ³ÛŒØ± مورد توجه Ùˆ توجیه صوÙیانه قرار Ù…ÛŒ گیرند (زرین کوب ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٤٩). از مهمترین Ùˆ کهنترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± سهل ØªÙØ³ØªØ±ÛŒ (متوÙÛŒ ٢٨٣) است Ú©Ù‡ بر Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† صوÙÛŒ بعد از تستری تأثیر ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ نهاده ØŒ از جمله ابوعبدالرØÙ…ان سÙÙ„ÙŽÙ…ÛŒ در ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± از آن بهره برده است ( رجوع کنید به باورینگ ØŒ ص ١١٢). ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± سلمی نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ùیضی Ù€ اشاری است Ú©Ù‡ بر ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ بعدی ØŒ همچون لطائ٠الاشارات قشیری (متوÙÛŒ ٤٦٥)ØŒ تأثیر داشته است ( رجوع کنید به قشیری ØŒ ج ١ØŒ مقدمة بَسْیونی ØŒ ص ١١). ØªÙØ³ÛŒØ± سلمی مجموعه ای است از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± منسوب به امام صادق علیه السلام ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ØØ³ÛŒÙ† نوری (متوÙÛŒ ٢٩٥)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± ØØ³ÛŒÙ† بن منصور ØÙ„اج (متوÙÛŒ ٣٠٩) Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± ابن عطا (متوÙÛŒ ٣٠٩Ø› سلمی ØŒ ج ١ØŒ مقدمة پورجوادی ØŒ ص چهارده Ù€ پانزده ). لطائ٠الاشارات قشیری نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری است ( رجوع کنید به ابن عربی ØŒ قانون التأویل ØŒ ص ٢٠٧). Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی (ج ٢ØŒ ص ٤١٢Ù€٤٤٣) Ùˆ Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª (ج ٢ØŒ ص ٥٣٩ Ù€ ٥٨٨) ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ùیضی Ù€ اشاری را معرÙÛŒ کرده اند. رشیداØÙ…د (ص ٥٧)ØŒ لطائ٠الاشارات قشیری را اولین ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ دانسته Ú©Ù‡ شخصی متکلم Ùˆ صوÙÛŒ نگاشته است ØŒ زیرا آثار تستری Ùˆ سلمی را، به معنای Ù…ØµØ·Ù„Ø ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ نمی داند. ØªÙØ³ÛŒØ± قشیری برای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† پس از ÙˆÛŒ مأخذی معتبر بوده است Ø› از جمله ØŒ روزبهان بَقلی شیرازی (متوÙÛŒ ٦٠٦) در ØªÙØ³ÛŒØ± عَرائس البیان ÙÛŒ ØÙ‚ائق القرآن * ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± قشیری را یکی از منابع خود معرÙÛŒ کرده Ùˆ Ù…ØÙ…دبن ÛŒÙˆØ³Ù ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ مشهور به گیسودراز، صوÙÛŒ Ùˆ عار٠هندی (متوÙÛŒ ٨٢٥)ØŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± الملتَقَط مطالبی را بدون ØªØµØ±ÛŒØ Ø¨Ù‡ نام قشیری از ØªÙØ³ÛŒØ± او نقل کرده است ( رجوع کنید به رشیداØÙ…د، ص ٦٧Ù€ ٦٨). Ø§Ù„ÙØµÙˆÙ„ ØŒ نوشتة ابوØÙ†ÛŒÙÙ‡ عبدالوهاب بن Ù…ØÙ…د، ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ Ù€ کلامی Ú©Ù‡ بر مذاق کرّامیه نوشته شده Ú©Ù‡ هنوز چاپ نشده است . ویژگی این ØªÙØ³ÛŒØ± اشتمال آن بر اقوال Ù…ØÙ…دبن کرّام Ùˆ دیگر علما Ùˆ Ø¹Ø±ÙØ§ÛŒ کرّامی Ùˆ نیزعقاید آنهاست . در این اثر، تصویر نسبتاً واقعی از عقاید کرّامیان ترسیم شده است ( رجوع کنید به Ø´Ùیعی کدکنی ØŒ ص ٦١Ù€١١٣). کش٠الاسرار Ùˆ Ø¹ÙØ¯Ù‘Ø© الابرار * (تألی٠٥٢٠) به ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ØŒ از دیگر ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ است . رشیدالدین میبدی (ج ١ØŒ ص ١) روش خود را در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ نخست ترجمة آیه ØŒ سپس بیان ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ در نهایت تأویل آیات ذکر کرده است . ÙˆÛŒ نوبت سوم این ØªÙØ³ÛŒØ± را به روش Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ Ùˆ به مذاق صوÙیان سامان داده است . عرائس البیان ÙÛŒ ØÙ‚ائق القرآن نوشتة روزبهان بقلی از دیگر ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ است . Ù…ÙØ³Ø±ØŒ در عین اعترا٠به معنای ظاهر در اکثر قریب به Ø§ØªÙØ§Ù‚ آیات ØŒ رویکردی اشاری Ù€ ذوقی Ùˆ تأویل گرایانه نسبت به آیات دارد ( رجوع کنید به جÙنَید شیرازی ØŒ ص ٢٤٤Ø› منزوی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٧٠Ø› روزبهان نامه ØŒ مقدمة دانش پژوه ØŒ ص ٨Ø› صاوی ØŒ ص ١٢). Ø¨ØØ±Ø§Ù„ØÙ‚ائق Ùˆ المعانی ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± السبع المثانی نوشتة نجم الدین رازی ØŒ معرو٠به نجم الدین دایه ØŒ نیز از جمله ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ است . این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ú©Ù‡ تا آیة هجده سورة ذاریات را در بر دارد، با اهتمام بر جمع بین ظاهر Ùˆ باطن آیات Ùˆ تأیید اصول تصو٠سامان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است . کار نجم الدین دایه را علاءالدوله سمنانی ادامه داد (ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤٢٩Ù€٤٣٠Ø› آتش ØŒ ص ١٤٥). مثنوی معنوی * ØŒ سرودة جلال الدین Ù…ØÙ…د مولوی ØŒ را هم به سبب اشتمال آن بر ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒÙ بخش٠عمده ای از آیات قرآن Ù…ÛŒ توان از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ قرآن کریم به شمار آورد (زرین کوب ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٧٣). اسماعیل بن مصطÙÛŒ ØÙ‚ÛŒ ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ø¨ÛŒØ§Ù† ØŒ با بهره گیری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ پیشین (مانند تأویلات عبدالرزاق کاشانی Ùˆ Ø¨ØØ±Ø§Ù„ØÙ‚ائق Ùˆ المعانی ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± السبع المثانی ) Ùˆ با بهره گیری از اشعار Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ مولوی Ùˆ ØØ§Ùظ Ùˆ سعدی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ذوقی تألی٠کرده است ( رجوع کنید به ج ٣ØŒ ص ٤٥٠ØŒ ٤٥٣ØŒ ج ٦ØŒ ص ١٧٧ØŒ ١٨٨ØŒ ٢٠١). بیان السعادة * ØªØ£Ù„ÛŒÙ ØØ§Ø¬ ملاّ سلطان Ù…ØÙ…د گنابادی ØŒ معرو٠به سلطان علیشاه (متوÙÛŒ ١٣٢٧)ØŒ نیز از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری است (برای نمونه های دیگری از این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در دو سدة اخیر رجوع کنید به رومی ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٧٦). در میان ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùیضی Ù€ اشاری ØŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ وجود دارد Ú©Ù‡ در آنها Ùقط یک سوره یا یک آیه ØªÙØ³ÛŒØ± شده است ØŒ از جمله : مشکاة الانوار Ùˆ Ù…ØµÙØ§Ø© الاسرار امام Ù…ØÙ…د غزالی (متوÙÛŒ ٥٠٥) در ØªÙØ³ÛŒØ± آیة ٣٥ سورة نور؛ Ø¨ØØ±Ø§Ù„Ù…ØØ¨Ø© ÙÛŒ اسرار المودّة از اØÙ…د غزالی (متوÙÛŒ ٥٢٠)ØŒ الستّین الجامع Ù„Ùلَطائ٠البساتین از اØÙ…دبن Ù…ØÙ…دبن زیدطوسی (از Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† قرن ششم )ØŒ Ùˆ ØØ¯Ø§Ø¦Ù‚ الØÙ‚ایق از معین الدین ÙØ±Ø§Ù‡ÛŒ هروی مشهور به ملامسکین (از Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù† قرن دهم )ØŒ هر سه در ØªÙØ³ÛŒØ± سورة یوس٠به زبان ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ( رجوع کنید به آتش ØŒ ص ٥٦ Ù€٢٥٧). ØªÙØ³ÛŒØ± مبتنی بر Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری ØŒ ØªØØª تأثیر٠مکتب Ùˆ آثار Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ابن عربی ØŒ بویژه آموزة ÙˆØØ¯Øª وجود، پدید آمد. صدرالدین قونیوی (متوÙÛŒ ٦٧٣) شاگرد Ùˆ پسرخواندة ابن عربی ØŒ Ùˆ عبدالرزاق کاشانی در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن از روش ابن عربی پیروی کردند. هد٠اصلی در این شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ تطبیق اندیشه های Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری ØŒ همچون ÙˆØØ¯Øª وجود، با آیات قرآن است (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٧٧Ø› آتش ØŒ ص ١٧٤). ØªÙØ³ÛŒØ± رØÙ…ةٌمن الرØÙ…Ù† ØŒ ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آمده از آثار قرآنی Ùˆ Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ابن عربی همچون ایجاز البیان ÙÛŒ الترجمة عن القرآن ØŒ الجمع Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØµÛŒÙ„ ÙÛŒ اسرار معانی التنزیل ØŒ Ùˆ Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ از جمله این ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± است (Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٧٢). بر اساس یک نظر، ابن عربی بویژه در Ø¨ØØ« ÙˆØØ¯Øª وجود Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± ØØ±ÙˆÙ ØŒ متأثر از ابن بَرَّجان * (متوÙÛŒ ٥٣٦) بوده است (آتش ØŒ ص ١٢٥). برخی دیگر از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ùˆ مشهور Ø¹Ø±ÙØ§Ù† نظری عبارت اند از: اعجاز البیان ÙÛŒ کش٠بعض اسرار امّ القرآن اثر صدرالدین قونیوی ØŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± سورة ØÙ…د؛ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم از عبدالرزاق کاشانی Ùˆ رساله ای در تأویل آیة بسم اللّه از داود قیصری (از Ø´Ø§Ø±ØØ§Ù† ÙØµÙˆØµ الØÚ©Ù… ). ØªÙØ³ÛŒØ± المØÛŒØ· الاعظم سیدØÛŒØ¯Ø± آملی هم از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒÙ مبتنی بر آموزه های ابن عربی است Ú©Ù‡ در آن تشیع Ùˆ تصو٠باهم تطبیق داده شده اند. این ØªÙØ³ÛŒØ± قرآنی ØŒ به Ú¯ÙØªØ© مؤل٠آن ØŒ جامع تأویل Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± یا جامع شریعت Ùˆ طریقت Ùˆ ØÙ‚یقت است (ج ١ØŒ ص ١٩٥). منابع : علاوه بر قرآن Ø› سلیمان آتش ØŒ مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± اشاری ØŒ ترجمة توÙیق Ù‡ . Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ تهران ١٣٨١ Ø´ Ø› ØÛŒØ¯Ø±Ø¨Ù† علی آملی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ù…ØÛŒØ· الاعظم Ùˆ Ø§Ù„Ø¨ØØ±Ø§Ù„خضم ÙÛŒ تأویل کتاب اللّه العزیزالمØÚ©Ù… ØŒ چاپ Ù…ØØ³Ù† موسوی تبریزی ØŒ تهران ١٤١٦/ ١٩٩٥Ø› همو، جامع الاسرار Ùˆ منبع الانوار ØŒ چاپ هانری کوربن Ùˆ عثمان اسماعیل ÛŒØÛŒÛŒ ØŒ تهران ١٣٦٨ Ø´ Ø› همو، المقدمات من کتاب نص النصوص ÙÛŒ Ø´Ø±Ø ÙØµÙˆØµ الØÚ©Ù… لمØÛŒÛŒ الدین ابن العربی ØŒ ج ١ØŒ چاپ هانری کوربن Ùˆ عثمان اسماعیل ÛŒØÛŒÛŒ ØŒ تهران ١٣٥٣ Ø´ Ø› ابن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ مسنداØÙ…دبن ØÙ†Ø¨Ù„ ØŒ استانبول ١٤٠٢/ ١٩٨٢Ø› ابن ØµÙ„Ø§Ø ØŒ ÙØªØ§ÙˆÛŒ Ùˆ مسائل ابن Ø§Ù„ØµÙ„Ø§Ø ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„ØØ¯ÛŒØ« والاصول Ùˆ الÙقه ØŒ چاپ عبدالمعطی امین قلعجی ØŒ بیروت ١٤٠٦/١٩٨٦Ø› ابن عربی (Ù…ØÙ…دبن عبدالله )ØŒ قانون التأویل ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د سلیمانی ØŒ بیروت ١٩٩٠Ø› ابن عربی (Ù…ØÙ…دبن علی )ØŒ Ø§Ù„ÙØªÙˆØØ§Øª المکیة ØŒ بیروت : دارصادر، ( بی تا. ) Ø› ابوطالب Ù…Ú©ÛŒ ØŒ کتاب قوت القلوب ÙÛŒ معاملة Ø§Ù„Ù…ØØ¨ÙˆØ¨ Ùˆ وص٠طریق المرید الی مقام التوØÛŒØ¯ ØŒ قاهره ١٣١٠ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بیروت ( بی تا. ) Ø› ابونصر سراج ØŒ کتاب اللّÙمَع ÙÛŒ التصو٠، چاپ رینولد آلن نیکلسون ØŒ لیدن ١٩١٤ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ( بی تا. ) Ø› مسعودبن عمر ØªÙØªØ§Ø²Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ( Ø´Ø±Ø ) العقائد النسÙیّة ØŒ استانبول ١٣٢٦ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª بغداد ( بی تا. ) Ø› جنیدبن Ù…ØÙ…ود جنید شیرازی ØŒ شدّالازارÙÛŒ ØØ·Ù‘ الاوزارعن زوّارالمزار ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د قزوینی Ùˆ عباس اقبال ØŒ تهران ١٣٢٨ Ø´ ØŒ چاپ مجدد تهران ١٣٦٦ Ø´ Ø› اسماعیل بن مصطÙÛŒ ØÙ‚ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ø¨ÛŒØ§Ù† ØŒ بیروت ١٤٠٥/١٩٨٥Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ØŒ بیروت ١٤٠٧/١٩٨٧Ø› روزبهان نامه ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دتقی دانش پژوه ØŒ تهران : انجمن آثار ملی ØŒ ١٣٤٧ Ø´ Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض ١٤٠٧/١٩٨٦Ø› Ù…ØÙ…د عبدالعظیم زرقانی ØŒ مناهل Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ قاهره ( ١٩٨٠ ) Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت ١٤١٠/١٩٩٠Ø› Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØØ³ÛŒÙ† زرین کوب ØŒ سرّنی : نقد Ùˆ Ø´Ø±Ø ØªØÙ„یلی Ùˆ تطبیقی مثنوی ØŒ تهران ١٣٦٤ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دتقی Ø³Ø¨ØØ§Ù†ÛŒ ØŒ «قرآن Ùˆ سرچشمه های تصو٠از دیدگاه خاورشناسان معاصر: نگاهی انتقادی به کتاب ØªÙØ³ÛŒØ± قرآنی Ùˆ زبان Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ( اثر ) پل نویا»، بیّنات ØŒ سال ٢ØŒ Ø´ ٣ (پاییز١٣٧٤)Ø› عبدالکریم سروش ØŒ «تأویل در مثنوی »، در نامة شهیدی : جشن نامة استاد دکتر سید Ø¬Ø¹ÙØ± شهیدی ØŒ به اهتمام علی اصغر Ù…ØÙ…دخانی ØŒ تهران : Ø·Ø±Ø Ù†ÙˆØŒ ١٣٧٤ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن ØØ³ÛŒÙ† سلمی ØŒ مجموعة آثار ابوعبدالرØÙ…Ù† سلمی : بخشهایی از ØÙ‚ائق Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ رسائل دیگر ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران ١٣٦٩Ù€١٣٧٢ Ø´ Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…Ø¯Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره ١٩٦٧ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ١٣٦٣ Ø´ Ø› همو، کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ مورسینگ ØŒ لیدن ١٨٣٩ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٩٦٠Ø› ابراهیم بن موسی شاطبی ØŒ المواÙقات ÙÛŒ اصول الشریعة ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عبداللّه دراز، بیروت ١٣٩٥/١٩٧٥Ø› داریوش شایگان ØŒ هانری کربن : Ø¢ÙØ§Ù‚ تÙکر معنوی در اسلام ایرانی ØŒ ترجمة باقر پرهام ØŒ تهران ١٣٧١ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…ودبن عبدالکریم شبستری ØŒ گلشن راز ØŒ چاپ اØÙ…د مجاهد Ùˆ Ù…ØØ³Ù† کیانی ØŒ تهران ١٣٧١ Ø´ Ø› عبدالوهاب بن اØÙ…د شعرانی ØŒ الطبقات الکبری ØŒ بیروت ١٤٠٨/١٩٨٨Ø› Ù…ØÙ…درضا Ø´Ùیعی کدکنی ØŒ «چهرة دیگر Ù…ØÙ…دبن کرام سجستانی در پرتو سخنان نو ÛŒØ§ÙØªÙ‡ از او»، در ارج نامة ایرج : به پاس نیم قرن سوابق درخشان ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ Ùˆ دانشگاهی استاد ایرج Ø§ÙØ´Ø§Ø± ØŒ ج ٢ØŒ به کوشش Ù…ØØ³Ù† باقرزاده ØŒ تهران : توس ØŒ ١٤١٨Ù€١٤١٩Ø› ØµÙ„Ø§Ø ØµØ§ÙˆÛŒ ØŒ «روزبهان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± عرائس البیان »، تØÙ‚یقات اسلامی ØŒ سال ١ØŒ Ø´ ٢Ù€ سال ٢ØŒ Ø´ ١ (١٣٦٥Ù€١٣٦٦ Ø´ )Ø› Ù…ØÙ…دبن ابراهیم صدرالدین شیرازی ØŒ Ù…ÙØ§ØªÛŒØ الغیب ØŒ با تعلیقات علی نوری ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د خواجوی ØŒ تهران ١٣٦٣ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن ØØ³Ù† ØµÙØ§Ø± قمی ØŒ بصائرالدرجات الکبری ÙÛŒ ÙØ¶Ø§Ø¦Ù„ آل Ù…ØÙ…د ( ص )ØŒ تهران ١٣٦٢ Ø´ Ø› عبدالرØÙ…ان عک ØŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ قواعده ØŒ بیروت ١٤٠٧Ø› Ù…ØÙ…دبن مسعود عیاشی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ قم ١٤٢١Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ Ø³ÙˆØ§Ù†Ø ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران ١٣٥٩ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ اØÛŒØ§Ø¡ علوم الدین ØŒ بیروت ١٤١٢/١٩٩٢Ø› همو، مشکاة الأنوار Ùˆ Ù…ØµÙØ§Ø© الأسرار ØŒ چاپ عبدالعزیز عزالدین سیروان ØŒ بیروت ١٤٠٧/١٩٨٦Ø› عبدالکریم بن هوازن قشیری ØŒ لطائ٠الاشارات ØŒ چاپ ابراهیم بسیونی ØŒ قاهره ١٩٨١Ù€١٩٨٣Ø› ایگناتس گولدتسیهر، مذاهب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„اسلامی ØŒ ( ترجمة ) عبدالØÙ„یم نجار، بیروت ١٤٠٥/١٩٨٥Ø› آدام متز، تمدن اسلامی در قرن چهارم هجری ØŒ یا، رنسانس اسلامی ØŒ ترجمة علیرضا ذکاوتی قراگزلو، تهران ١٣٦٤ Ø´ Ø› مجلسی Ø› اسماعیل بن Ù…ØÙ…د مستملی ØŒ Ø´Ø±Ø Ø§Ù„ØªØ¹Ø±Ù Ù„Ù…Ø°Ù‡Ø¨ التصو٠، چاپ Ù…ØÙ…د روشن ØŒ تهران ١٣٦٣Ù€١٣٦٦ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد ١٤١٨Ù€١٤١٩Ø› علینقی منزوی ØŒ Ùهرست کتابخانة اهدائی آقای سیدمØÙ…د مشکوة به کتابخانة دانشگاه تهران ØŒ ج ١Ù€٢ØŒ تهران ١٣٣٠Ù€١٣٣٢ Ø´ Ø› جلال الدین Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د مولوی ØŒ مثنوی معنوی ØŒ تصØÛŒØ رینولد آلن نیکلسون ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران ١٣٦٣ Ø´ Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د میبدی ØŒ کش٠الاسرار وعدة الابرار ØŒ چاپ علی اصغر ØÚ©Ù…ت ØŒ تهران ١٣٦١ Ø´ Ø› عبداللّه بن Ù…ØÙ…د نجم رازی ØŒ مرصادالعباد ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دامین ریاØÛŒ ØŒ تهران ١٣٦٥ Ø´ Ø› پل نویا، ØªÙØ³ÛŒØ± قرآنی Ùˆ زبان Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ ترجمة اسماعیل سعادت ØŒ تهران ١٣٧٣ Ø´ Ø› علی بن عثمان هجویری ØŒ Ú©Ø´Ù Ø§Ù„Ù…ØØ¬ÙˆØ¨ ØŒ چاپ Ùˆ. Ú˜ÙˆÚ©ÙˆÙØ³Ú©ÛŒ ØŒ لنینگراد ١٩٢٦ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٣٥٨ Ø´ Ø› Re ¨ gis Blache © re, Introduction au Coran , Paris ١٩٧٧; Gerhard BØ®wering, The mystical vision of existence in classical Islam: the Qur'a ¦ nic hermeneutics of the S ¤ u ¦ f i ¦ Sahl at-Tustar i ¦ ) d.٢٨٣/٨٩٦ ), Berlin ١٩٨٠; The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliade, New York ١٩٨٧, s.v."Tafs ¦ â r" (by Andrew Rippin); Rashid Ahmad (Jullandri), "Abu al-Qa ¦ sim al-Qushair ¦ â as a theologian and commentator", Islamic quarterly , ١٣(١٩٦٩). / Ù…ØØ³Ù† قاسم پور/ ١١) ØªÙØ³ÛŒØ± علمی . در این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ Ù…ÙØ³Ø± Ù…ÛŒ کوشد بین آیات قرآن Ùˆ ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های علم تجربی ارتباطی بیابد Ùˆ به Ø´Ø±Ø Ø¢Ù† بپردازد. از این روش ØŒ با دیدگاه مخال٠و مواÙÙ‚ ØŒ تعاری٠مختلÙÛŒ شده Ùˆ در اغلب آنها به سخنان امام Ù…ØÙ…د غزالی (متوÙÛŒ ٥٠٥) Ùˆ نقد ابوالقاسم Ø´Ø§Ø·ÙØ¨ÛŒ (متوÙÛŒ ٥٩٠) استناد گردیده است . این دو اندیشمند پیشگام ØŒ به رغم اینکه ØªÙØ³ÛŒØ± مستقلی بر قرآن ننگاشته اند، در Ø¨ØØ« از علوم ضروری برای Ùهم قرآن ØŒ به این موضوع پرداخته اند Ú©Ù‡ آیا Ù…ÛŒ توان در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن از علومی بهره Ú¯Ø±ÙØª Ú©Ù‡ در زمان نزول قرآن برای مردم ناشناخته بوده است . غزالی مواÙÙ‚ بهره گیری از این علوم است Ùˆ به پیروی از آرای ÙˆÛŒ ØŒ زرکشی (متوÙÛŒ ٧٩٤) Ùˆ سیوطی (متوÙÛŒ ٩١١) آرایی در تأیید ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ابراز داشته اند. همچنین از میان ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قدیمی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کبیر ÙØ®Ø± رازی (متوÙÛŒ ٦٠٦) را نمونه ای عملی از این روش دانسته اند. شاطبی نخستین مخال٠این دیدگاه بوده است . Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† متأخری همچون امین خولی * ØŒ بر مبنای آرای شاطبی ولی در Ø´Ú©Ù„ÛŒ جدید، با ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª کرده اند ( رجوع کنید به رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٧٢Ø› شری٠، ص ٦٢٧Ø› شرقاوی ØŒ ص ٣٩٣). ظاهراً اولین ØªØ¹Ø±ÛŒÙ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی در دورة اخیر متعلق به امین خولی است Ùˆ دیگر Ù…ØÙ‚قان این تعری٠را با اندکی تغییر به کار برده اند ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥١٩Ø› Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ ص ٢٤٧Ø› رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٤٨). از نظر Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ در این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ قرآن اصل Ùˆ مبنا نیست ØŒ بلکه امری ÙØ±Ø¹ÛŒ Ùˆ Ø§Ù„ØØ§Ù‚ÛŒ است Ùˆ به همین سبب این روش مردود است ( رجوع کنید به Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص ٦٦). در مقابل ØŒ مواÙقان این روش برای ØªØ¹Ø±ÛŒÙ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ بر Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ مانند اعجاز علمی قرآن Ùˆ شایستگی آن برای همة زمانها Ùˆ مکانها (رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٤٩) یا استخراج علوم از آن (بکری ØŒ ص ١٢٥) تأکید Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ خود Ù…ØÙ„ Ø¨ØØ« Ùˆ مناقشه است . از اشکالات عمدة اینگونه تعاری٠این است Ú©Ù‡ در آن ØŒ به اشتباه ØŒ میان علم Ùˆ ÙلسÙÙ‡ جمع شده است ØŒ در ØØ§Ù„ÛŒ Ú©Ù‡ علم به معنای عام نه تنها ÙلسÙÙ‡ بلکه کلیة دانشهای بشری را در بر Ù…ÛŒ گیرد Ùˆ در نتیجه ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی به این معنا، اعم از تمامی ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ (غیر از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ذوقی ) است Ùˆ به معنای خاص آن ØŒ کاملاً با ÙلسÙÙ‡ متباین است Ùˆ شامل آرای ÙلسÙÛŒ نمی شود (رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٤٥ Ù€ ٥٤٩). به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ اهتمام به علم Ùˆ پیدایی رویکرد علمی به قرآن ØŒ متأثر از رویکرد اثبات گرایانة ØØ§Ú©Ù… بر دوران جدید در غرب است Ú©Ù‡ بر اثر Ù¾ÛŒØ´Ø±ÙØªÙ‡Ø§ÛŒ Ø´Ú¯ÙØª علمی ØŒ نوعی خوش بینی نسبت به علم Ùˆ آینده به وجود آمد ( رجوع کنید به باربور، ص ٣٢١). جهان اسلام در رویارویی با غرب٠پیروز Ùˆ Ù¾ÛŒØ´Ø±ÙØªÙ‡ ØŒ از این نگرش بشدت تأثیر Ú¯Ø±ÙØª ØŒ بدانسان Ú©Ù‡ علمی بودن تا ØØ¯ÙˆØ¯ÛŒ مساوی٠درست بودن دانسته شد Ùˆ چنین بود Ú©Ù‡ Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† با غیر علمی خواندن٠اسلام ØŒ آن را Ù…ÛŒ کوبیدند Ùˆ مواÙقان ØŒ با علمی دانستن آن از آن Ø¯ÙØ§Ø¹ Ù…ÛŒ کردند. این نگرش را در سخنان پیشگامان Ø§ØµÙ„Ø§Ø Ø·Ù„Ø¨ÛŒ این دوره ØŒ از جمله سید جمال الدین اسدآبادی ( رجوع کنید به مجتهدی ØŒ ص ٢٣) Ùˆ سر سیداØÙ…دخان ( رجوع کنید به اکرم ØŒ ص ٨٩Ø› نَدَوی ØŒ ص ١٢٧)ØŒ Ù…ÛŒ توان ÛŒØ§ÙØª . طنطاوی ØŒ Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± الجواهر او در ØÙˆØ²Ø© ØªÙØ³ÛŒØ± علمی بی بدیل است ØŒ تمام ذلت Ùˆ ØÙ‚ارت مسلمانان را دوری آنان از علم Ù…ÛŒ دانست (ج ١ØŒ ص ٣٥Ù€٣٦ØŒ ج ١٧ØŒ ص ١٧ØŒ ج ٢٥ØŒ ص ٥٦Ù€٥٧) Ùˆ اقدام خود را در ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آوردن این ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ تلاشی برای وارد کردن علم به خانة مسلمانان معرÙÛŒ Ù…ÛŒ کرد (همان ØŒ ج ٢ØŒ ص ٢٠٤). بنابراین ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØØ§ØµÙ„ دغدغة دینداران در این دوره است Ú©Ù‡ در مواردی ØŒ با کمتر شدن ØØ³Ø§Ø³ÛŒØªÙ‡Ø§ Ùˆ Ø·Ø±Ø Ù…ÙˆØ¶ÙˆØ¹Ø§Øª جدید (بویژه در ایران Ú©Ù‡ موضوعات سیاسی ØŒ نظیر ØÚ©ÙˆÙ…ت Ùˆ آزادی Ùˆ Ù…ØØ¯ÙˆØ¯Ø© قدرت ØŒ جانشین اینگونه Ù…Ø¨Ø§ØØ« شد)ØŒ از شدت آن کاسته شده است . به هر ترتیب ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی را Ù…ÛŒ توان از دستاوردهای تجدید Ùکر دینی در دورة معاصر دانست . ØªÙØ³ÛŒØ± الجواهر طنطاوی تنها نمونة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ کامل از قرآن به روش علمی است . اهتمام به این روش در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مَزْجی این دوره ØŒ از جمله در ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه ØŒ بروشنی دیده Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به Ù†Ùیسی ØŒ ص ٢١٩Ù€ ٢٢٤Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± طنطاوی * ). همچنانکه تک نگاریهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† در این موضوع را باید در شمار ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موضوعی یا مقاله ای آورد (برای این نمونه ها رجوع کنید به شری٠، ص ٧٢٣Ù€٧٢٤Ø› شرقاوی ØŒ ص ٤٢٣Ù€ ٤٢٤Ø› رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٠٤Ù€٦١٥). در ایران هم نگاشته های متعددی از این نوع ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آمده Ú©Ù‡ کتابهای مهدی بازرگان ØŒ پاک نژاد، مکارم شیرازی Ùˆ بی آزار شیرازی از نمونه های بارز آن است . با این همه ØŒ نباید از معدود نمونه های این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در گذشته غاÙÙ„ شد. ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ در ØªÙØ³ÛŒØ± کبیر ØŒ Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ کلامی Ùˆ نیز نمونه ای کامل از ØªÙØ³ÛŒØ± علمی است ØŒ کوشیده است تا علوم زمان خود را با قرآن تطبیق دهد ( رجوع کنید به ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٠٢ØŒ ١٥٦Ø› ØªÙØ³ÛŒØ± کبیر * ). با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† این نمونه ها باید اذعان کرد Ú©Ù‡ بهره گیری از دانشهای تجربی روز در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن امری بی سابقه نیست اما در دورة معاصر به روشی متمایز Ùˆ مستقل بدل شده است . از Ù…Ø¨Ø§ØØ« عمده در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØµØØª Ùˆ ضرورت آن است . عده ای از منظر Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناسی Ùˆ زبان شناسی ØŒ گروهی با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† قواعد ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ùˆ برخی با توجه به پیامدهای این روش ØŒ در تأیید Ùˆ Ù†ÙÛŒ آن سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند اما همة کسانی Ú©Ù‡ در این باره اظهار نظر کرده اند، معتقدند Ú©Ù‡ خداوند دو کتاب دارد: کتابی از کلمات (قرآن ) Ùˆ کتابی Ø´Ú©Ù„ Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ از عناصر (طبیعت ) Ú©Ù‡ بنا بر قرآن ØŒ هر دو آیه Ùˆ نشانه ای از خداوندند (ÙˆØÛŒØ¯ اختر، ص ٥٥Ù€٥٦ØŒ ٦٨Ø› شری٠، ص ٦٣٠Ù€٦٣١Ø› رشید رضا، ج ٢ØŒ ص ٦٤Ø› طنطاوی بن جوهری ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥١). بنابراین ØŒ نزاع بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ نزاع در بارة وجود تعارض بین علم Ùˆ دین نیست Ú©Ù‡ عده ای آن را بپذیرند Ùˆ عده ای تکذیب کنند، بلکه این نزاع مشخصاً در بارة استواری Ùˆ ØµØØª بهره گیری از علم تجربی در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن است . غزالی ØŒ اولین کسی Ú©Ù‡ سخنانش مؤید ØªÙØ³ÛŒØ± علمی تلقی شده ØŒ این Ø¨ØØ« را در جایگاه Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناسی قرآن ØŒ Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ است . از نظر او قرآن کتابی است Ú©Ù‡ تمامی دانش بشر را از آغاز تا انجام در بر دارد Ùˆ بی Ø´Ú© دانش تجربی نیز از جملة این دانشهاست . او به نمونه هایی اشاره نموده است ( رجوع کنید به ١٤١٢ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٨٣Ø› همو،١٣٦٠ Ø´ ØŒ ص ٣١). غزالی (١٤١٢ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٨٣) در تأیید سخن خود نه به آیات قرآن ØŒ بلکه به چند روایت استناد کرده Ú©Ù‡ گویاترین Ùˆ مهمترین آنها این روایت٠موقو٠(در برابر مرÙوع ) از ابن مسعود است : «مَن اراد علم الاولین Ùˆ آلاخرین Ùَلْیَتَدبَّر القرآن » (هر کس علم اولین Ùˆ آخرین را بجوید، باید Ú©Ù‡ در قرآن بیندیشد). زرکشی ضمن Ø¨ØØ« از قرآن Ùˆ دانشهای آن ØŒ سخنان Ùˆ مستندات غزالی را آورده است ( رجوع کنید به ج ٢ØŒ ص ٢٩٠Ù€٢٩١)ØŒ سیوطی (ج ٤ØŒ ص ٢٨Ù€٢٩) در تأیید نظر پیشینیان خود، این دو آیه را شاهد آورده : «...ما Ùَرَّطْن'ا ÙÙÛŒ الْکتاب٠مÙÙ† Ø´ÙŽÛŒ Ø¡Ù...» (ما در این کتاب هیچ چیز را ÙØ±ÙˆÚ¯Ø°Ø§Ø± نکردیم Ø› انعام : ٣٨)Ø› «...Ùˆ نَزَّلنا عَلیکَ الْکتابَ تبیاناً Ù„ÙÚ©Ùلّ٠شَی Ø¡Ù...» (این کتاب را Ú©Ù‡ روشنگر هر چیزی است بر تو نازل کردیم Ø› Ù†ØÙ„ : ٨٩) Ùˆ روایاتی هم در تأیید این قول اضاÙÙ‡ کرده است . مجموعة استنادات عالمان متقدم به آیات Ùˆ روایات ØŒ همة آن چیزی است Ú©Ù‡ مواÙقان ØªÙØ³ÛŒØ± علمی به عنوان ادلة نقلی در تأیید دیدگاه خود Ù…ÛŒ آورند Ùˆ قرآن را جامع همة دانشها Ù…ÛŒ دانند (نَوْÙÙŽÙ„ ØŒ ص ٢٣Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص ٥Ù€٦). این نگرش به قرآن از جهات گوناگون نقد شده ØŒ از جمله در دلالت مستندات قرآنی آن خدشه و، جامعیت Ùˆ روشنگری قرآن به ØÙˆØ²Ø© هدایت Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ شده است (شلتوت ØŒ ص ١١). در بارة اعتبار سند روایات آن نیز تردید هست ( رجوع کنید به غزالی ØŒ ١٤١٢ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٨٤ØŒ پانویس ١ØŒ ٣). Ø§ÙØ²ÙˆÙ† بر اینکه قائلان به این سخن نتوانسته اند ادعای خود را، مبنی بر اینکه قرآن جامع همة علوم است ØŒ ثابت کنند Ùˆ نمونه های Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ ØŒ علاوه بر آنکه تمامی دانشها را در بر نمی گیرند ( رجوع کنید به همان ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٨٣Ø› همو، ١٣٦٠ Ø´ ØŒ همانجا)ØŒ بعضاً بسیار غیر مرتبط Ùˆ نااستوارند (سیوطی مواردی را از شخصی به نام Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ Ø§Ù„Ù…ÙØ±Ù’سی گزارش کرده است رجوع کنید به ج ٤ØŒ ص ٣٠Ù€٣٣Ø› طنطاوی در مواردی ارتباط قرآن را با برخی علوم Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ Ú©Ù‡ Ù¾Ø°ÛŒØ±ÙØªÙ†ÛŒ نیست رجوع کنید به Ù†Ùیسی ØŒ پص ١٥١Ù€ ١٥٥). در مورد جامعیت قرآن از منظر کلامی نیز با این پیش ÙØ±Ø¶ استدلال کرده اند Ú©Ù‡ قرآن دین اکثری است Ùˆ در نتیجه لازم است هر Ú†Ù‡ را Ú©Ù‡ به Ù†ÙØ¹ یا ضرر انسان است ØŒ بیان کند (رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٧٥ØŒ به نقل از عبدالعزیزبن خل٠). برخی مدعی شده اند Ú©Ù‡ اگر در برخورد با قرآن روشی درست را بر گزینیم Ùˆ با آیات ناظر به Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ همانند آیات Ùقهی بر خورد کنیم ØŒ در این صورت قادر خواهیم بود همانگونه Ú©Ù‡ اØÚ©Ø§Ù… Ùقهی جدید را از آن استخراج Ù…ÛŒ کنیم به Ú©Ø´Ùیات جدید علمی هم برسیم (طنطاوی بن جوهری ØŒ ج ٣ØŒ ص ١٩ØŒ ج ٥ØŒ ص ٥٦Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص ٣٦Ø› جوادی آملی ØŒ ص ١٨٢). به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ از نظر این عده بین علم Ùقه ØŒ Ú©Ù‡ به قراردادهای اعتباری ØØ§Ú©Ù… بر جامعه Ùˆ ÙØ±Ø¯ Ù…ÛŒ پردازد، Ùˆ علم تجربی ØŒ Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ کوشد روابط ØÙ‚یقی بین پدیده ها را کش٠کند، ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ وجود ندارد. این نکته را نیز از نظر دور داشته اند Ú©Ù‡ ØØªÛŒ اگر در آیاتی از قرآن ØÙ‚ایق هستی بیان شود، Ùهم آن آیات پیش از پیمودن مقدمات تجربی٠لازم برای آن علم ØŒ میسر نخواهد بود (کارم سیدغنیم ØŒ ص ٦١Ù€٦٢). بر خلا٠این عده ــ Ú©Ù‡ با نظر به جایگاه Ù…Ø¹Ø±ÙØª شناختی قرآن ØŒ بر جامعیت آن استدلال کرده اند ــ عده ای نیز از همین منظر، در Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª با ØªÙØ³ÛŒØ± علمی سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند. از جمله سیدقطب ØŒ از یکسو مطالب قرآنی را ØÙ‚ایق قطعی Ù…ÛŒ خواند Ùˆ از دیگر سو همة لایه های Ù…Ø¹Ø±ÙØª علمی را، اعم از آنچه ØÙ‚یقت یا ÙØ±Ø¶ÛŒÙ‡ نامیده Ù…ÛŒ شود، Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ به تجربه Ùˆ ابزارها Ùˆ شرایط بشری ØŒ Ùˆ آنها را غیر قطعی Ùˆ برقراری ارتباط بین این دو سنخ Ù…Ø¹Ø±ÙØª را اشتباه Ù…ÛŒ داند ( رجوع کنید به قطب ØŒ ج ١ØŒ ص ١٨٢). روشن است Ú©Ù‡ در این قول بین مقام قرآن ØŒ Ú©Ù‡ الاهی است ØŒ Ùˆ مقام ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ Ú©Ù‡ بشری است ØŒ ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ گذاشته نشده Ùˆ ØÚ©Ù… یکی به دیگری تعمیم داده شده است . ØªÙØ³ÛŒØ± علمی از منظر دیگری نیز نقد شده است . شاطبی ØŒ مهمترین ÙØ±Ø¯ از قدماست Ú©Ù‡ نظریاتش Ù…Ø®Ø§Ù„Ù ØªÙØ³ÛŒØ± علمی تلقی شده است . به اعتقاد ÙˆÛŒ در Ùهم قرآن ØŒ Ùهم مخاطبان اولیة آن در عصر نزول ØŒ Ú©Ù‡ از همه به قرآن آگاهتر بوده اند، ملاک Ùˆ مبناست Ùˆ Ùقدان نشانه هایی از ØªÙØ³ÛŒØ± علمی در سخنان ایشان ØŒ نشان Ù…ÛŒ دهد Ú©Ù‡ نمی توان مدعی وجود این علوم در قرآن شد (شاطبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣٨٩ØŒ ج ٣ØŒ ص ٣٤٠). در دورة معاصر دیدگاه شاطبی در بیان امین خولی اØÛŒØ§ شد Ùˆ در قالب اصولی برای درک متن ØŒ قاعده مند گردید (خولی ØŒ ص ٢٩٣Ù€٢٩٤) Ùˆ پیروان سبک بیانی ØŒ با پردازشی نو، مهمترین ادلة نقد ØªÙØ³ÛŒØ± علمی را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù†Ø¯. از نظر امین خولی ØŒ در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† ظر٠تاریخی نزول قرآن Ùˆ بلاغت آن ØŒ رعایت دو نکته را در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن واجب Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی آن دو را پاس نمی دارد: اول به کاربردن واژگان قرآنی در همان معنای عصر نزول Ùˆ دوم Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ شدن به Ùهم مخاطبان اولیه (همان ØŒ ص ٢٩٣Ù€٢٩٤). به نظر Ù…ÛŒ رسد عموم دینداران Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† معتقدند Ú©Ù‡ باید واژگان قرآنی را در معنایی به کاربرد Ú©Ù‡ در عصر نزول به کار Ù…ÛŒ Ø±ÙØªÙ‡ ØŒ اما اینکه ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های جدید نمی توانند به عنوان قرینة معیّÙنه یا منصرÙÙ‡ در Ùهم معنای واژگان تأثیر گذارند، لزوماً از آن مقدمه ØŒ نتیجه نمی شود. همچنانکه بلاغت قرآن نیز همین قدر دلالت دارد Ú©Ù‡ باید مخاطبان عصر نزول هم در دایرة مخاطبان سخن قرار گیرند؛ یعنی ØŒ سخن به گونه ای نباشد Ú©Ù‡ آنها اصلاً از آن تصوری نداشته باشند. پس باید بتوان از آیات ØŒ معنایی را Ú©Ù‡ مخاطبان اولیه Ù…ÛŒ Ùهمیده اندنیز Ùهمید، نه Ùقط آنچه را Ú©Ù‡ آنها Ù…ÛŒ Ùهمیده اند (قرضاوی ØŒ ص ٣٨٣Ø› شری٠، ص ٦٧١). Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ کردن Ùهم قرآن ØµØ±ÙØ§Ù‹ به آنچه مردمان عصر نزول Ù…ÛŒ Ùهمیده اند، به نقض ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ù…ÛŒ انجامد Ùˆ علاوه بر آن ØŒ هر گونه تلاش را برای Ùهم عمیقتر Ùˆ بهتر قرآن (ÙØ±Ø§ØªØ± از Ùهم مردم عصر نزول ) نقد Ù…ÛŒ کند Ùˆ در نتیجه ØŒ تمامی ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ این پانزده قرن را بدعت Ù…ÛŒ داند. Ù…ØÙ…د Ø¹ÙØ²Ù‘Ø© دَرْوَزه ØŒ به جای ملاک قرار دادن Ùهم مخاطبان عصر نزول ØŒ به Ùهم پیامبر اکرم به عنوان Ø´Ø§Ø±Ø Ùˆ مبیّن قرآن Ùˆ عالمترین ÙØ±Ø¯ به آن ØŒ استناد کرده Ùˆ Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی را میزان Ùˆ نشانة Ùهم آن ØØ¶Ø±Øª از قرآن دانسته Ùˆ ÙØ±Ø§ØªØ± بودن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی از Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« نبوی را مبنای نقد خود قرار داده است (ج ٢ØŒ ص ٧). در اینکه پیامبر اکرم عالمترین ÙØ±Ø¯ نسبت به قرآن بوده اند Ø´Ú©ÛŒ نیست اما در اینکه آن ØØ¶Ø±Øª برای بیان Ùهم خود از قرآن Ùˆ عمق تجربة ÙˆØÛŒØ§Ù†ÛŒ مخاطب مستعدی ÛŒØ§ÙØªÙ‡ باشند ــ با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† اینکه بر سخن Ú¯ÙØªÙ† با مردم به قدر عقولشان تأکید داشته اند ــ تردید وجود دارد. Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† Ùˆ مواÙقان به پیامدهای مثبت Ùˆ منÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی نیز توجه داشته اند. مواÙقان این روش ØŒ با نظر به اعجاز علمی Ú©Ù‡ ثمرة مثبت این نوع ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود، برضرورت پرداختن به ØªÙØ³ÛŒØ± علمی در این دوره تأکید کرده اند. به نظر آنان اتمام ØØ¬Øª قرآن بر مردمان امروز ــ Ú©Ù‡ عموماً به زبان عربی تسلط ندارند Ùˆ نمی توانند اعجاز بلاغی قرآن را درک کنند ــ Ùˆ نیز تبیین Ùˆ تØÙ‚Ù‚ جاودانگی خطاب قرآن برای مردمان همة اعصار، تنها از طریق اعجاز علمی میسر Ù…ÛŒ شود (ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص ١٧Ø› نوÙÙ„ ØŒ ص ٦Ù€٧ØŒ ٢٢Ù€٢٥Ø› جمیلی ØŒ ص ٣١٣Ø› شریعتی مزینانی ØŒ ص شصت ). اعجاز علمی قرآن آنچنان برای عموم اندیشه وران مسلمان جذابیت دارد Ú©Ù‡ عده ای ØŒ با تÙکیک بین ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ùˆ اعجاز علمی ØŒ مدعی شده اند Ú©Ù‡ نزاع عالمان مسلمان ØŒ تنها بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± علمی است Ùˆ همة آنان به اعجاز علمی باور دارند ( رجوع کنید به رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٠٠Ù€٦٠١). چنین است Ú©Ù‡ برخی Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† این روش ØŒ به رغم نادرست دانستن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ در مواردی بر اعجاز علمی قرآن تأکید کرده اند (قطب ØŒ ج ٥ØŒ ص ٣٠٩٥ØŒ ج ٦ØŒ ص ٣٨٧٨). بعضی دیگر از Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† معتقدند Ú©Ù‡ برای بیان جاودانگی پیام قرآن ØŒ نه ØªÙØ³ÛŒØ± نه اعجاز علمی ØŒ بلکه صر٠اثبات ناسازگار نبودن قرآن با علم Ú©ÙØ§ÛŒØª Ù…ÛŒ کند (خولی ØŒ ص ٢٩٥Ø› شلتوت ØŒ ص ٢٢Ø› ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٣٩Ù€٥٤٠). البته روشن نیست Ú©Ù‡ چگونه Ù…ÛŒ توان بدون ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ùˆ عرضة قرآن بر علم ØŒ اعجاز آن Ùˆ ناسازگار نبودن آن با علم را ثابت کرد Ùˆ چگونه Ù…ÛŒ توان با انکار مقدمات به نتیجه ملتزم بود. گروهی دیگر، با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† پیامدهای منÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ در نکوهش آن سخن Ú¯ÙØªÙ‡ اند. ایشان به دگرگونیهای شدید در عرصة Ù…Ø¹Ø±ÙØª علمی نظر دارند Ùˆ اینکه چگونه در یک زمان امری مسلّم تصور شده Ùˆ در دوره ای دیگر بطلان آن آشکار گردیده است . از نظر ایشان با ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ سرنوشت قرآن به سرنوشت علم پیوند Ù…ÛŒ خورد Ùˆ موجب Ù…ÛŒ شود قرآن نیز همراه با Ù¾ÛŒØ´Ø±ÙØª علم به ÙØ±Ø§Ø² Ùˆ ÙØ±ÙˆØ¯ آید ( رجوع کنید به شلتوت ØŒ ص ٢١). نمونة روشن این امر، ØªÙØ³ÛŒØ± طنطاوی است Ú©Ù‡ به رغم استقبال گسترده از آن ØŒ بسرعت کهنه گردید. با در نظر Ú¯Ø±ÙØªÙ† همین پیامد منÙÛŒ ØŒ عده ای کوشیده اند تا با Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù† شروطی (از جمله پایبندی به ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ ØŒ رعایت قواعد زبانی در Ùهم کلام Ùˆ انصرا٠از ØÙ‚یقت به مجاز) در نگارش هر گونه ØªÙØ³ÛŒØ± قاعده مند، اعم از علمی Ùˆ غیر علمی ØŒ این ضایعه را به ØØ¯Ø§Ù‚Ù„ برسانند. مواÙقان ØªÙØ³ÛŒØ± علمی بر رعایت این شرط تأکید کرده Ùˆ هم صدا با Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† (شلتوت ØŒ همانجا) بر کسانی Ú©Ù‡ آن را رعایت نمی کنند، خرده Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ اند (Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص ٢١٠ØŒ ٢٤٩Ø› دراز، ص ١٧٦). اما برخی مواÙقان ØŒ تنها ظاهر Ø§Ù„ÙØ§Ø¸ را ملاک نمی دانند Ùˆ جستجو از رموز Ùˆ اشارات را برای رسیدن به عمق آموزه های قرآنی لازم Ù…ÛŒ شمارند (غزالی ØŒ ١٤١٢ØŒ ج ١ØŒ ص ٣٨٣Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص ٥ Ù€ ٦Ø› کارم سیدغنیم ØŒ ص ٦٠). از شرایط دیگر برای استوار کردن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ بهره گیری صر٠از ØÙ‚ایق علمی Ùˆ نه ÙØ±Ø¶ÛŒØ§Øª Ùˆ تئوریهاست ØŒ زیرا نظریه ها Ùˆ ÙØ±Ø¶ÛŒÙ‡ ها اثبات نشده اند ولی ØÙ‚ایق ØŒ قطعی Ùˆ برای ØªÙØ³ÛŒØ± علمی شایسته اند (Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ص ٢٠٩Ø› رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٧١Ø› دÙیاب Ùˆ قرقوز، ص ١٢Ø› شریعتی مزینانی ØŒ ص شصت Ùˆ دو؛ قرضاوی ØŒ ص ٣٨٢). برخی دیگر، با دقت Ùˆ ØªÙØµÛŒÙ„ بیشتر، در این مورد Ø¨ØØ« کرده Ùˆ با توجه به ماهیت آموزه های علم Ùˆ قرآن ØŒ از نظر قطعی بودن ØŒ چهار ØØ§Ù„ت را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯Ù‡ اند: Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª علم قطعی با نص یا با آیات تأویل پذیر؛ Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª ÙØ±Ø¶ÛŒØ§Øª علما با نص یا با آیات تأویل پذیر، در صورت اول توق٠، در صورت دوم تأویل آیه ØŒ Ùˆ در ØØ§Ù„ت سوم Ùˆ چهارم پایبندی به آیه را توصیه Ù…ÛŒ کنند ( رجوع کنید به طباطبائی ØŒ ج ١٧ØŒ ص ٣٧٣Ø› کارم سید غنیم ØŒ ص ٢٧٧Ù€ ٢٧٨). بی Ø´Ú© تلاش برای قاعده مند کردن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ بسیار ارزشمند است اما نمی تواند به طور Ú©Ù„ÛŒ مانع تØÙˆÙ„ Ùˆ دگرگونی ــ Ú©Ù‡ از لوازم اندیشة بشری است ــ در ØªÙØ³ÛŒØ± علمی شود. بعلاوه عموم عالمانی Ú©Ù‡ به ØªÙØ³ÛŒØ± پرداخته اند یا علم تجربی را عمیقاً نشناخته اند Ùˆ نمی توانند بدرستی ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های آن را دسته بندی کنند یا با ØªÙØ³ÛŒØ± آشنا نیستند یا در هر دو ØÙˆØ²Ù‡ Ùقط علاقه مندند Ùˆ چنین است Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± آنها از جهات گوناگون نقدپذیر است (قرضاوی ØŒ ص ٣٨٣Ù€ ٣٨٥Ø› کارم سید غنیم ØŒ ص ١٨٧Ù€٢١١). در نزاع بر سر ØªÙØ³ÛŒØ± علمی ØŒ عده ای نیز با استناد به هد٠قرآن Ùˆ جایگاه Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ در آن ØŒ بر مواÙقان خرده Ù…ÛŒ گیرند Ú©Ù‡ از هد٠قرآن غاÙÙ„ شده اند. آنان تأکید Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ قرآن کتاب علم نیست ØŒ کتاب هدایت Ùˆ ارشاد است Ùˆ پرداختن به ØªÙØ³ÛŒØ± علمی غÙلت از این ØÙ‚یقت است (شلتوت ØŒ همانجا؛ خولی ØŒ ص ٢٩٨Ø› ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٤٠). عده ای نیز Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ هد٠قرآن از بیان Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ ØŒ این است Ú©Ù‡ مخاطبان خود را متوجه نظم Ùˆ تدبیر موجود در عالم Ùˆ وجود مدبّر Ùˆ صانعی ØÚ©ÛŒÙ… سازد (ضَی٠، ص ١٠Ø› رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٨١Ø› ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٤٠). در این استدلال پرداختن به جزئیات آن مقدمات ØŒ یعنی آیات Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ ØŒ مخاطب را از کش٠نتایج ØÚ©Ù…تهای آن باز Ù…ÛŒ دارد (ضی٠، همانجا) ولی مواÙقان ØªÙØ³ÛŒØ± علمی نیز قرآن را کتاب هدایت ØŒ Ùˆ آیات Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ را مقدمه ای برای استدلالهای کلامی Ùˆ اخلاقی ØŒ Ù…ÛŒ دانند (رشیدرضا، ج ١ØŒ ص ١٧ØŒ ٢٥Ø› رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٧١Ø› دیاب Ùˆ قرقوز، ص ١١Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، ص ٢٤ØŒ ٣٤Ø› بازرگان ØŒ ص ٣٣٠Ø› کارم سید غنیم ØŒ ص ٦٠)ØŒ جز اینکه بر Ø®Ù„Ø§Ù Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† ØŒ پرداختن به این آیات را مخال٠هد٠کلی قرآن یا غیر ضرور تلقی نمی کنند. از تØÙ„یل زبانی نیز برای استدلال بر اشتباه بودن ØªÙØ³ÛŒØ± علمی Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ شده است . این موضوع Ú©Ù‡ به طور جدّی در Ø¨ØØ« علم Ùˆ دین در غرب Ù…Ø·Ø±Ø Ø¨ÙˆØ¯Ù‡ ( رجوع کنید به باربور، ص ٢٧٧Ù€٢٨٧)ØŒ در Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قرآن ØŒ کمتر مورد توجه قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است . ÙÛŒÙ„Ø³ÙˆÙØ§Ù†ÛŒ Ú©Ù‡ به تØÙ„یل زبان پرداخته اند، آن را وسیله ای برای بر آوردن هدÙÛŒ خاص دانسته اند Ú©Ù‡ در نتیجه ØŒ در هر ØÙˆØ²Ù‡ از زندگی بشر، کارکرد Ùˆ ویژگیهایی دارد. از این منظر، زبانی Ú©Ù‡ قرآن در ØªÙˆØµÛŒÙ Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ به کار برده ØŒ زبانی عرÙÛŒ ØŒ مملو از ایهام Ùˆ تمثیل Ùˆ مجاز، است Ú©Ù‡ کاملاً با زبان علمی ÙØ±Ù‚ دارد. با تÙکیک این دو زبان ØŒ ارتباط بین دو ØÙˆØ²Ø© علم Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± قطع Ù…ÛŒ گردد Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± از دگرگونیهای ØÙˆØ²Ø© علم مصون Ù…ÛŒ ماند ولی نمی تواند از ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های آن به Ù†ÙØ¹ خود بهره برد. منابع : اØÙ…د عمر Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للقران ÙÛŒ المیزان ØŒ بیروت ١٤١١/١٩٩١Ø› Ù…ØÙ…داکرم ØŒ «سر سیداØÙ…دخان هندی Ùˆ دانشگاه علیگر»، ترجمة علی قلی قرائی Ùˆ رسول Ø¬Ø¹ÙØ±ÛŒØ§Ù† ØŒ تاریخ Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ معاصر ØŒ سال ١ØŒ Ø´ ٢ (زمستان ١٣٧٠)Ø› ایان باربور، علم Ùˆ دین ØŒ ترجمة بهاءالدین خرمشاهی ØŒ تهران ١٣٦٢ Ø´ Ø› مهدی بازرگان ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« علمی ØŒ اسلامی ØŒ Ù…Ø¨ØØ« ٦: باد Ùˆ باران در قرآن ØŒ تهران ١٣٧٩ Ø´ Ø› امین بکری ØŒ التعبیرالÙÙ†ÛŒ ÙÛŒ القرآن ØŒ بیروت ١٣٩٣/١٩٧٣Ø› سید جمیلی ØŒ الاعجازالطبّی ÙÛŒ القرآن ØŒ بیروت ١٩٨٧Ø› عبداللّه جوادی آملی ØŒ شریعت در آینة Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ قم ١٣٧٧ Ø´ Ø› ØÙ†ÙÛŒ اØÙ…د، Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للآیات الکونیة ÙÛŒ القرآن ØŒ قاهره ١٩٦٠Ø› امین خولی ØŒ مناهج تجدید ÙÛŒ النØÙˆ والبلاغة Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ الأدب ØŒ قاهره ١٩٦١Ø› Ù…ØÙ…دعبداللّه دراز، مدخل الی القرآن الکریم : عرض ØŒ تاریخی Ùˆ تØÙ„یل مقارن ØŒ ترجمة Ù…ØÙ…د عبدالعظیم علی ØŒ کویت ١٣٩١/١٩٧١Ø› Ù…ØÙ…د عزة دروزه ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« : السور مرتبة ØØ³Ø¨ النزول ØŒ ( قاهره ) ١٣٨١Ù€١٣٨٣/ ١٩٦٢Ù€١٩٦٤Ø› عبدالØÙ…ید دیاب Ùˆ اØÙ…د قرقوز، مع الطب ÙÛŒ القرآن الکریم ØŒ دمشق ( بی تا. ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ١٤٠٤Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رون ØŒ بیروت ١٤٠٧/١٩٨٧Ø› Ù…ØÙ…درشیدرضا، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الØÚ©ÛŒÙ… المشتهر باسم ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„منار ØŒ ( تقریرات درس ) شیخ Ù…ØÙ…د عبده ØŒ مصر، ج ١ØŒ ١٣٧٣ØŒ ج ٢ØŒ ١٣٦٧Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض ١٤٠٧/١٩٨٦Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت ١٤١٠/١٩٩٠Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره ١٩٦٧ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ١٣٦٣ Ø´ Ø› ابراهیم بن موسی شاطبی ØŒ المواÙقات ÙÛŒ اصول الشریعة ØŒ بیروت ١٤١٥/١٩٩٤Ø› Ø¹ÙØª Ù…ØÙ…د شرقاوی ØŒ الÙکرالدینی ÙÛŒ مواجهة العصر: دراسة تØÙ„یلیة لاتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ بیروت ١٩٧٩Ø› Ù…ØÙ…دتقی شریعتی مزینانی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± نوین : جزو سی ام قرآن ØŒ تهران : Ø¯ÙØªØ± نشر ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ اسلامی ØŒ ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دابراهیم شری٠، اتجاهات التجدید ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم ÙÛŒ مصر ØŒ قاهره ١٤٠٢/ ١٩٨٢Ø› Ù…ØÙ…ود شلتوت ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم ØŒ بیروت ١٤٠٨/١٩٨٨Ø› شوقی ضی٠، سورة الرØÙ…Ù† Ùˆ سور قصار، عرض Ùˆ دراسة ØŒ قاهره : دارالمعار٠، ( بی تا. ) Ø› طباطبائی Ø› طنطاوی بن جوهری ØŒ الجواهر ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم ØŒ بیروت ١٤١٢/١٩٩١Ø› Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د غزالی ØŒ اØÛŒØ§Ø¡ علوم الدین ØŒ بیروت ١٤١٢/١٩٩٢Ø› همو، جواهر القرآن ØŒ چاپ ØØ³ÛŒÙ† خدیوجم ØŒ ( تهران ) ١٣٦٠ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن عمر ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الکبیر ØŒ بیروت ١٤١٥/١٩٩٥Ø› یوس٠قرضاوی ØŒ کی٠نتعامل مع القرآن العظیم ØŒ قاهره ١٤٢٠/٢٠٠٠Ø› سیدقطب ØŒ ÙÛŒ ظلال القرآن ØŒ بیروت ١٤٠٦Ø› کارم سید غنیم ØŒ الاشارات العلمیة ÙÛŒ القرآن الکریم بین دراسة Ùˆ التطبیق ØŒ قاهره ١٤١٥/١٩٩٥Ø› کریم مجتهدی ØŒ سیدجمال الدین اسدآبادی Ùˆ تÙکر جدید ØŒ تهران ١٣٦٣ Ø´ Ø› عبدالمجید عبدالسلام Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ بیروت ١٣٩٣/١٩٧٣Ø› Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ØØ³Ù† علی ندوی ØŒ ارزیابی تمدن غرب ØŒ ترجمه Ùˆ اقتباس Ù…ØÙ…د ثقÙÛŒ Ùˆ علی اکبر مهدی پور، قم ?( ١٣٩٦ ) Ø› شادی Ù†Ùیسی ØŒ عقلگرایی در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرن چهاردهم ØŒ قم ١٣٧٩ Ø´ Ø› عبدالرزاق نوÙÙ„ ØŒ القرآن Ùˆ العلم Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« ØŒ مصر ١٣٧٨/ ١٩٥٩Ø› ÙˆØÛŒØ¯ اختر، «سرسید اØÙ…دخان Ùˆ اندیشة دینی »، ترجمة رسول Ø¬Ø¹ÙØ±ÛŒØ§Ù† ØŒ تاریخ Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ معاصر ØŒ سال ١ØŒ Ø´ ١ (مهر ١٣٧٠). / شادی Ù†Ùیسی / ١٢) ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ گرایشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ جدید. جریان ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ مسلمانان در دورة جدید (دورة مواجهة جهان اسلام با جهان غرب ) نه تنها Ú©Ùند یا متوق٠نشده ØŒ بلکه سرعت بیشتری Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ علاوه بر استمرار شیوه ها Ùˆ گرایشهای گذشته Ùˆ پدید آمدن آثاری با همان الگوها Ùˆ بعضاً بازنویسی برخی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قدیم ØŒ انواع دیگری از ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ دیدگاهها Ùˆ روشهای جدید در قلمرو پژوهشهای قرآنی پدید آمده است . ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ جدید، Ú©Ù‡ ریشه در تجددخواهی جهان اسلام دارد، همان اهدا٠کلی تجددخواهی را دنبال کرده است ØŒ از قبیل ایجاد ÙˆØØ¯Øª در میان مسلمانان برای مبارزه با غرب استعمارگر، خراÙÙ‡ زدایی از باورهای مسلمانان Ùˆ بر گرداندن آن به راه Ùˆ رسم سل٠و هماهنگ ساختن آموزه های دین اسلام با علم Ùˆ ÛŒØ§ÙØªÙ‡ های جدید دانش بشری (عنایت ØŒ ص ١١). ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ جدید از ØÛŒØ« انگیزه با ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ در روزگار گذشته ØªÙØ§ÙˆØª چندانی ندارد اما آنچه آن را از ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ قدیم متمایز Ù…ÛŒ سازد اهدا٠و موضوعات Ùˆ روشهای آن است . آنچه موجب شد قرآن Ù…ØÙˆØ± پژوهشهای تجددخواهان در این دوره ØŒ خاصه در میان اهل سنّت ØŒ قرار گیرد این اعتقاد بود Ú©Ù‡ قرآن بر دیگر منابع اندیشة اسلامی (از قبیل ØØ¯ÛŒØ« Ùˆ قیاس Ùˆ اجماع ) اولویت دارد (همان ØŒ ص ٢٥). در مجموع ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ùˆ پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ جدید، با وجود Ø§Ø®ØªÙ„Ø§ÙØ§Øª Ùˆ پراکندگیها، این سه عنصر مشترک دیده Ù…ÛŒ شود: تلاش برای ارائة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معقول از قرآن ØŒ کوشش در جهت خراÙÙ‡ زدایی Ùˆ Ø§ÙØ³Ø§Ù†Ù‡ زدایی از Ø³Ø§ØØª قرآن ØŒ Ùˆ تلاش برای عقلانی ساختن بنیادهای نظری دین یا اصول Ùˆ بنیادهایی Ú©Ù‡ به قرآن ارجاع Ù…ÛŒ شوند یا به Ú©Ù…Ú© آن توجیه Ù…ÛŒ گردند ( > دایرة المعار٠دین < ØŒ ج ١٤ØŒ ص ٢٤٢). آنچه در این راه به Ú©Ù…Ú© آغازکنندگان این جریان آمد Ùˆ تا ØØ¯ÛŒ به کار آنان مشروعیت بخشید عبارت بود از Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از شیوة مرسوم Ùقیهان در بررسی دقیق روایات مشکوک یا مجعولی چون اسرائیلیات Ú©Ù‡ به ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± راه ÛŒØ§ÙØªÙ‡ بود Ùˆ نیز به کار Ú¯Ø±ÙØªÙ† شیوة جدید تØÙ‚یق متون تاریخی Ùˆ ادبی Ú©Ù‡ بسیاری از گزارشهای مشکوک Ùˆ مجعول را بی اعتبار Ù…ÛŒ کرد (عنایت ØŒ ص ٢٧). مجموعه نوشته های ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معاصر را از ØÛŒØ« Ø´Ú©Ù„ پردازش Ù…ÛŒ توان به دو دستة اصلی تقسیم کرد: کتابهای Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ Ú©Ù‡ به ØªÙØ³ÛŒØ± تمام یا بخش عمدة سوره ها Ùˆ آیات قرآن از دیدگاه جدید Ù…ÛŒ پردازند Ùˆ کتابها یا رساله ها Ùˆ مقالاتی Ú©Ù‡ روش جدیدی در ØªÙØ³ÛŒØ± پیشنهاد Ù…ÛŒ کنند بی آنکه آن را با Ú©Ù„ قرآن یا بخش عمدة آن تطبیق دهند. دستة دوم اگر Ú†Ù‡ از مقبولیت دستة اول برخوردار نیستند، اهمیت آنها از ØÛŒØ« روش پیشنهادی Ùˆ نتایج ØØ§ØµÙ„ از آن کمتر از دستة اول نیست ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص ٢٧). در دستة اول٠آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ دوران جدید، رویکردهای متمایزی همچون رویکرد سلÙÛŒ ØŒ رویکرد عقلی Ù€ اصلاØÛŒ Ùˆ Ø±ÙˆÛŒÚ©Ø±Ø¯Ù ØªÙØ³ÛŒØ± برای تغییر شایان ذکرند. رویکرد سلÙÛŒ در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ مبتنی بر آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† کهن Ùˆ سنّت مأثور Ùˆ سیرت Ø³Ù„Ù ØµØ§Ù„Ø Ø§Ø³Øª Ùˆ اگر Ú†Ù‡ به نوعی ادامة سنّت ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قدیم Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود (Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ ص ٤١)ØŒ نوع تلقی اش از کتاب Ùˆ سنّت متمایز از شیوة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مرسوم است . در واقع ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† سلÙÛŒ تمسک به سنّت را ضامن ÙˆØØ¯Øª ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ Ùˆ Ùکری مسلمانان Ùˆ سدّی در برابر هجوم بیگانگان Ù…ÛŒ دانند ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ همانجا). مهمترین Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† سلÙÛŒ عبارت اند از: شَنقیطی (متوÙÛŒ ١٣٥٢ Ø´ )ØŒ دانشمند Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± موریتانیایی ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± ناتمام٠اضواءالبیان ÙÛŒ Ø§ÛŒØ¶Ø§Ø Ø§Ù„Ù‚Ø±Ø¢Ù† Ø› عبدالرØÙ…ان بن ناصر آل سعدی الناصری (متوÙÛŒ ١٣٣٦Ø´ )ØŒ Ùقیه اهل عربستان ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± تیسیرالکریم الرØÙ…ان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± کلام المنّان Ø› Ù…ØÙ…دطاهربن عاشور (متوÙÛŒ ١٣٥٢Ø´ )ØŒ Ùقیه Ùˆ Ù…ØµÙ„Ø Ù…Ø´Ù‡ÙˆØ± تونسی ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù Ø§Ù„ØªØØ±ÛŒØ± والتنویر در سی مجلد Ú©Ù‡ مهمترین ØªÙØ³ÛŒØ± در مغرب عربی Ù…ØØ³ÙˆØ¨ Ù…ÛŒ شود (همان ØŒ ص ٣٥)Ø› Ù…ØÙ…دعلی صابونی نویسندة ØªÙØ³ÛŒØ± روائع البیان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± آیات الاØÚ©Ø§Ù… ÙÛŒ القرآن . در ایران Ùˆ عالم تشیع نیز دو Ù…ÙØ³Ø± با گرایش سلÙÛŒ شایان ذکرند: Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³Ù† شریعت سنگلجی (متوÙÛŒ ١٣٢٢) با کتاب کلید Ùهم قرآن Ùˆ یوس٠شعار (متوÙÛŒ ١٣٥٢) با کتاب ØªÙØ³ÛŒØ± آیات مشکلة قرآن . رویکرد عقلی Ù€ اصلاØÛŒ ــ Ú©Ù‡ در واقع جزئی از رویکرد سلÙÛŒ است (همان ØŒ ص ٤١) ــ به سبب توجه به عقل Ùˆ معتبر دانستن آن در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ مکتب عقلی در ØªÙØ³ÛŒØ± نامیده Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به رومی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٧٣٠). رویکرد عقلی Ù€ اصلاØÛŒ ØŒ عقل را هم مرتبة ÙˆØÛŒ قرار Ù…ÛŒ دهد Ùˆ در واقع ØŒ ÙˆØÛŒ را مکمل عقل Ù…ÛŒ داند؛ از همین رو، عقاید اسلامی را بر اساس٠اØÚ©Ø§Ù… عقلی Ùˆ Ú©Ø´Ùیات تمدن غرب تأویل Ù…ÛŒ کند Ùˆ Ù…ÛŒ کوشد Ú©Ø§Ø³ØªÙ†Ù ÙØ§ØµÙ„Ø© بین تمدن اسلامی Ùˆ تمدن غرب را توجیه نماید ( رجوع کنید به همان ØŒ ج ١ØŒ ص ٨٠٩ Ù€٨١٠). نماینده Ùˆ بنیانگذار این رویکرد Ù…ØÙ…د عبده * (متوÙÛŒ ١٣٢٣) بود Ú©Ù‡ خود ØªØØª تأثیر اندیشه ها Ùˆ تعلیمات٠مصلØÛŒ چون سیدجمال الدین اسدآبادی * قرار داشت Ú©Ù‡ معتقد بود مسلمانان به جای کسب هدایت از قرآن تنها به کش٠ظواهر آیات (مانند ØªÙØ³ÛŒØ± باءبسمله Ùˆ نظایر آن ) بسنده کرده اند (مخزومی ØŒ ص ١٦٠). عبده تدریس ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن را از آغاز تا آیة ١٢٥ سورة نساء ادامه داد (رشیدرضا، ج ١ØŒ ص ١٤). ÙˆÛŒ همچنین جزء آخر قرآن Ùˆ سورة والعصر را ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ به طور مستقل منتشر کرد. هد٠عبده از ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ تبیین مسائلی بوده Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† در باب آنها کوتاهی کرده اند (رشیدرضا، ج ١ØŒ ص ١٤Ù€ ١٥). ÙˆÛŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن را، Ú©Ù‡ بیشتر معطو٠به بیان ابعاد دستور٠زبانی Ùˆ بلاغی قرآن است ØŒ با Ø±ÙˆØ Ù‚Ø±Ø¢Ù† ناسازگار Ùˆ موجب Ù…ØØ±ÙˆÙ… شدن مردم از Ùهم درست آیات Ù…ÛŒ داند ( رجوع کنید به همان ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦Ù€٢٧). آرای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ عبده مبتنی بر آرا Ùˆ مواضع Ø§ØµÙ„Ø§Ø Ú¯Ø±Ø§Ù†Ø© ÙˆÛŒ است Ùˆ چون ÙˆÛŒ در مقام تعارض٠عقل Ùˆ نقل ØŒ اولی را Ù…Ø±Ø¬Ù‘ÙŽØ Ø¯Ø§Ù†Ø³ØªÙ‡ (عبده ØŒ ١٩٧٦ØŒ ص ٤٥)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور از دیدگاه او چندان معتبر نیست ( رجوع کنید به رشیدرضا، ج ١ØŒ ص ٩Ù€١٠). بر اساس همین دیدگاه عقلی است Ú©Ù‡ ÙˆÛŒ به کتابهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قدما مراجعه نمی کرده Ùˆ کلمات Ùˆ Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ…ÛŒ چون ÙØ±Ø´ØªÙ‡ Ùˆ شیطان ( رجوع کنید به همان ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦٩ØŒ ٢٨١Ù€٢٨٢) Ùˆ Ø³ØØ± ( رجوع کنید به عبده ØŒ ١٩٧٣ØŒ ج ٥ØŒ ص ٥٦٧Ø› نیز رجوع کنید به Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØºÙØ§Ø± عبدالرØÛŒÙ… ØŒ ص ٢٥٥Ù€ ٢٥٨) Ùˆ Â«ØØ¬Ø§Ø±Ø©Ù Ù…ÙÙ† Ø³ÙØ¬Ù‘یل » Ùˆ «طیراً اَبابیل » ( رجوع کنید به عبده ØŒ ١٩٧٣ØŒ ج ٥ØŒ ص ٥٢٧ Ù€٥٢٩) را به گونه ای Ú©Ù‡ در نظر او عقل پذیر باشد تأویل نموده است . عبده ضمن اعتقاد به ÙˆØØ¯Øª موضوعی آیات قرآن ( رجوع کنید به همان ØŒ ج ٢ØŒ ص ١١)ØŒ Ùهم مراد خداوند را از آیات قرآن مبتنی بر به کار Ú¯Ø±ÙØªÙ† دانشهایی چون Ù†ØÙˆ Ùˆ معانی Ù…ÛŒ داند (رشیدرضا، ج ١ØŒ ص ٢٢). ÙˆÛŒ همچنین توجه به بستر تاریخی واژه های قرآن Ùˆ کاربرد اولیة آنها را اصل مهمی در ÙØ±Ø¢ÛŒÙ†Ø¯ Ùهم مراد خداوند تلقی Ù…ÛŒ کند (همان ØŒ ج ١ØŒ ص ٢١Ù€٢٢). از پیروان این رویکرد Ù…ÛŒ توان به این Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اشاره کرد: Ù…ØÙ…د رشیدرضا (متوÙÛŒ ١٣٤٥)ØŒ مهمترین شاگرد عبده Ùˆ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± ناتمام المنار * ØŒ Ú©Ù‡ در روش Ùˆ نگرش عقلی به قرآن پیرو استادش عبده بوده (ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٥١) اما چنانکه در مقدمة خود بر المنار (ج ١ØŒ ص ١٦) Ù…ÛŒ گوید در پاره ای موارد (مثلاً در Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از روایات صØÛŒØ در ØªÙØ³ÛŒØ±) با عبده اختلا٠نظر دارد؛ Ù…ØÙ…د جمال الدین قاسمی (متوÙÛŒ ١٣٣٣)ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ØØ§Ø³Ù† التأویل Ø› Ù…ØÙ…د مصطÙÛŒ المراغی (متوÙÛŒ ١٣٦٤)ØŒ شاگرد عبده Ø› Ù…ØÙ…د عزّه دَرْوَزه (متوÙÛŒ ١٣٦٣ Ø´ )ØŒ ØµØ§ØØ¨ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ØØ¯ÛŒØ« Ú©Ù‡ آن را بر اساس ترتیب نزول نوشته Ø› عبدالØÙ…یدبن بادیس (متوÙÛŒ ١٣٥٩)ØŒ از متÙکران Ù…ØµÙ„Ø Ø§Ù„Ø¬Ø²Ø§ÛŒØ± Ùˆ رهبر جنبش آزادیبخش الجزایر در برابراستعمار ÙØ±Ø§Ù†Ø³Ù‡ (عبدالمنعم نمر، ص ١٣٧) Ú©Ù‡ بخشی از Ù…Ø¨Ø§ØØ« ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اش با عنوان مجالس التذکیر من کلام الØÚ©ÛŒÙ… الخبیر منتشر شده است Ø› اØÙ…د مصطÙÛŒ المراغی (متوÙÛŒ ١٣٧٢)ØŒ ØµØ§ØØ¨ ØªÙØ³ÛŒØ± المراغی Ø› عبدالعزیز جاویش ØŒ ØµØ§ØØ¨ اسرارالقرآن Ø› عبدالکریم خطیب ØŒ Ù…Ø¤Ù„Ù Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآنی للقرآن Ø› Ùˆ عبدالقادر مغربی (متوÙÛŒ ١٣٧٥) Ú©Ù‡ ØªÙØ³ÛŒØ± جزء بیست Ùˆ نهم قرآن از او باقی مانده است (رومی ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٠٧). در شبه قارة هند نیز این ابوالکلام آزاد (متوÙÛŒ ١٣٧٩/ ١٣٣٨ Ø´ ) دانشمند Ùˆ Ù…ØÙ‚Ù‚ Ùˆ همرزم گاندی در مبارزات استقلال خواهانه در برابر بریتانیا، ØªÙØ³ÛŒØ± ترجمان القرآن را به اردو، متأثر از مکتب عبده تألی٠کرد ( رجوع کنید به آزاد ÙØ§Ø±ÙˆÙ‚ÛŒ ØŒ ص ٤٧Ù€٧٠). همپای ÙØ±Ø¢ÛŒÙ†Ø¯ نوسازی کشورهای اسلامی به Ø´Ú©Ù„ غربی ØŒ مبارزات سیاسی Ùˆ اجتماعی Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ وسیعی در جهان اسلام پدید آمد Ú©Ù‡ از جملة آنها به مبارزات گستردة گروههای اسلامی Ù…ÛŒ توان اشاره کرد. از ویژگیهای مشترک این گروهها Ù…ØÙˆØ± قرار دادن قرآن بود Ùˆ سردادن شعار بازگشت به قرآن Ùˆ مبارزه به شکلهای مختل٠در راه عملی کردن اØÚ©Ø§Ù… آن . این ØØ±Ú©Øª را شاید بتوان ØªÙØ³ÛŒØ± برای تغییر نامید. ØØ³Ù† البنا، بنیانگذار جمعیت اخوان المسلمین ØŒ از جمله این Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ است Ú©Ù‡ چند اثر در زمینة ØªÙØ³ÛŒØ± با این دیدگاه دارد، از جمله : رسالتان ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ سورة Ø§Ù„ÙØ§ØªØÙ‡ Ùˆ مقاصد سورة البقره (خرمشاهی ØŒ ص ٢٩). شاخصترین ÙØ±Ø¯ در این Ø±ÙˆÛŒÚ©Ø±Ø¯Ù ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ سیدقطب (متوÙÛŒ ١٣٤٥ Ø´ )ØŒ از اعضای اخوان المسلمین ØŒ بود. ÙˆÛŒ چند اثر قرآنی نوشت Ú©Ù‡ مهمترین آنها ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ ظلال القرآن است . اگر Ú†Ù‡ او ØªØØª تأثیر آموزه های رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒÙ عقلی Ù€ اصلاØÛŒÙ المنار بود، در بسیاری موارد با آن Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØª کرد؛ از جمله در باب Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ…ÛŒ چون شیاطین Ùˆ ملائکه از تأویلهای عقلی موجود در این رویکرد خودداری ورزید Ùˆ معتقد بود Ú©Ù‡ به اموری از این قبیل باید بدون چون Ùˆ چرا ایمان آورد (برای نمونه رجوع کنید به قطب ØŒ ج ٤ØŒ ص ٣٠Ù€٣١ØŒ ج ٨ØŒ ص ٦٧٠Ù€٦٧١). سیدقطب بر آن است Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± باید از دخالت دادن پیشین٠عقل در مواجهه با داده های قرآنی امتناع کند (ج ٨ØŒ ص ٦٧١). از دیدگاه سیدقطب همة سوره های قرآن واجد موضوعی ÙˆØ§ØØ¯Ù†Ø¯ Ú©Ù‡ او آن را «مØÙˆØ±Â» نامیده است (برای نمونه رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٣ØŒ ج ٢ØŒ ص ٦٢٣ØŒ ج ٥ØŒ ص ١٢١). ÙˆÛŒ قرآن را چونان متنی ادبی در نظر Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± وظیÙÙ‡ دارد آن را رمزگشایی کند اما رمزگشایی آن تنها در توان کسانی است Ú©Ù‡ بتوانند قرآن را تجربه کنند Ùˆ خود را مخاطب آن بدانند، نظیر مسلمانان صدر اسلام Ø› بنابراین ØŒ کسانی قدرت Ùهم قرآن را دارند Ú©Ù‡ انگیزة تغییر را در سر داشته باشند ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص ٦٤Ù€ ٦٥). در واقع ØŒ سید قطب سلÙÛŒ اندیشی است Ú©Ù‡ به جای الگو قرار دادن میراث ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ سل٠، جهاد اسلامی مسلمانان صدر اسلام را سرمشق قرار Ù…ÛŒ دهد (همانجا). در ایران Ùˆ به طور Ú©Ù„ÛŒ در میان شیعیان ØŒ مهمترین مبارز Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±ÛŒ Ú©Ù‡ با رویکرد Ø§ØµÙ„Ø§Ø Ø¨Ø±Ø§ÛŒ تغییر ØªÙØ³ÛŒØ± نوشت سیدمØÙ…ود طالقانی * (متوÙÛŒ ١٣٥٨ Ø´ ) بود. ØªÙØ³ÛŒØ± پرتوی از قرآن ÙˆÛŒ از آغاز تا آیة ٢٨ سورة نساء Ùˆ سراسر جزء سی ام را در بر Ù…ÛŒ گیرد. هد٠طالقانی از نوشتن این ØªÙØ³ÛŒØ± ــ Ú©Ù‡ ØØ§ØµÙ„ تلاش Ùکری ÙˆÛŒ در دوران زندان Ùˆ تبعید است ــ عبارت بود از اØÛŒØ§ÛŒ تعالیم قرآن Ùˆ باز گرداندن آن به صØÙ†Ø© اندیشه Ùˆ عمل (طالقانی ØŒ ج ١ØŒ ص ١٣). در پاکستان نیز ابوالاعلی مودودی * متÙکر Ùˆ نویسندة شهیر (متوÙÛŒ ١٣٥٨ Ø´ ) ØªÙØ³ÛŒØ± تÙهیم القرآن را به اردو، با همین دیدگاه نگاشت . در Ù…Ø¬Ù…ÙˆØ¹Ù ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ Ú©Ù‡ در عصر ØØ§Ø¶Ø± در جهان اسلام نوشته شده ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒÛŒ وجود دارند Ú©Ù‡ نمی شود آنها را به طور مطلق در یکی از رویکردهای یاد شده جای داد، ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ÛŒ Ú©Ù‡ متأثر از ÙØ¶Ø§ Ùˆ مقتضیات عصر جدیدند اما ضمن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از دستاوردهای رویکردهای یاد شده ØŒ مقید به چارچوب هیچ کدام از آنها نیستند. در میان نویسندگان اهل سنّت Ù…ÛŒ توان به آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ù…ØÙ…ود شلتوت (متوÙÛŒ ١٣٤٢ Ø´ / ١٩٦٣)ØŒ Ù…ÙÙØªÛŒ اعظم مصر، اشاره کرد، از جمله : الی القرآن الکریم ØŒ Ù…Ùنْ Ù‡ÙØ¯ÙŽÛŒ القرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم . در میان شیعیان در این زمینه Ù…ÛŒ توان از ØªÙØ³ÛŒØ± نوین Ù…ØÙ…دتقی شریعتی ØŒ برخی آثار مهدی بازرگان ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه (زیر نظر ناصر مکارم شیرازی ) Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کاش٠اثر Ù…ØÙ…دجواد مغنیه نام برد. اما مهمترین ØªÙØ³ÛŒØ± شیعی در این زمینه ØªÙØ³ÛŒØ± المیزان ØŒ اثر سیدمØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† طباطبائی ØŒ است Ú©Ù‡ در آن از روش ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن به قرآن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ شده Ùˆ نویسنده ضمن بهره گیری از آیات قرآن برای ØªÙØ³ÛŒØ± آیات دیگر از میراث ادبی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ ØØ¯ÛŒØ«ÛŒ Ùˆ کلامی گذشته Ùˆ دوران معاصر نیز Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ کرده Ùˆ در عین ØØ§Ù„ Ú©Ù‡ به معضلات Ùکری Ùˆ اجتماعی عصر ØØ§Ø¶Ø± توجه نشان داده از ÙØ±Ùˆ غلتیدن به قلمرو علم گرایی در امان مانده است ( رجوع کنید به خرمشاهی ØŒ ص ١١٥Ù€ ١٣٢). در دستة دوم آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معاصر، Ú©Ù‡ متضمن ارائة روشی برای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بررسی قرآن هستند، Ù…ÛŒ توان به دو رویکرد ادبی Ùˆ تأویلی Ùˆ رویکردهای مستقل کسانی چون ØØ³Ù† ØÙ†ÙÛŒ Ùˆ Ù…ØÙ…د Ø´ÙØØ±ÙˆØ± اشاره کرد. رویکرد ادبی به ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ــ Ú©Ù‡ رویکرد بیانی هم نامیده Ù…ÛŒ شود Ùˆ Ù…ÛŒ کوشد قرآن را از دیدگاه ادبی٠صر٠بررسی کند ــ در واقع ریشه در رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±Ù المنار دارد Ú©Ù‡ بر این جنبة قرآن تأکید Ù…ÛŒ ورزد ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص ٧٩). اگر Ú†Ù‡ توجه به Ø¨ÙØ¹Ø¯Ù ادبی قرآن در سنّت ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ قدیم هم وجود داشت ØŒ هد٠از توجه به آن اثبات اعجاز قرآن بود اما در رویکرد ادبی ØŒ جنبة ادبی متن قرآن هد٠نهایی است (رومی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٨٨١ Ù€٨٨٢) Ùˆ آیات قرآن بی هیچ انگیزه Ùˆ Ù…Ù„Ø§ØØ¸Ø© دیگری Ùقط از ØÛŒØ« زبانی Ùˆ بلاغی بررسی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ شوند (خولی ØŒ ص ٢٣٠). ØµØ§ØØ¨Ø§Ù† این رویکرد هم چون Ø§ØµØØ§Ø¨ رویکرد المنار هد٠اصلی ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن را نمایان کردن جنبة هدایتی قرآن Ù…ÛŒ دانند اما در عین ØØ§Ù„ معتقدند Ú©Ù‡ پیش از آن Ù…ÙØ³Ø± باید عربی بودن متن قرآن را در نظر بگیرد (همان ØŒ ص ٢٢٩Ø› شکری Ù…ØÙ…د عیاد، ص ٦Ù€٧). آنان Ù…ÛŒ کوشند مسئلة اعجاز قرآن را به موضوعی بیانی Ùˆ ادبی Ùˆ درون متنی تقلیل دهند Ùˆ همچنین بر آن اند Ú©Ù‡ کش٠معنای قرآن ØŒ توجه به سیاق Ùˆ Ø¨Ø§ÙØª تاریخی Ùˆ جنبه های روان شناختی Ùˆ جامعه شناختی آن را در ارتباط با واقعیت بر Ù…ÙØ³Ø± الزام Ù…ÛŒ کند. بنیانگذار این رویکرد امین خولی ØŒ نویسنده Ùˆ Ù…ØÙ‚Ù‚ ØµØ§ØØ¨ نام مصری (متوÙÛŒ ١٣٤٥ Ø´ )ØŒ است Ú©Ù‡ مهمترین آرای خود را در این زمینه در کتاب مناهج التجدید ÙÛŒ النØÙˆ والبلاغة Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ الادب (١٩٥١) Ùˆ مقاله ای با عنوان Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Â» در دائرة المعار٠الاسلامیة (ج ٩ØŒ ص ٤١١Ù€ ٤٣٨) آورده است . ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی مورد نظر خولی شامل دو مرØÙ„Ù‡ است : در مرØÙ„Ø© نخست ØŒ آیات قرآن Ø¨Ø±ØØ³Ø¨ موضوع کنار هم نهاده Ù…ÛŒ شوند تا مقاصد قرآن روشنتر گردد Ùˆ در مرØÙ„Ø© دوم ØŒ نخست سرشت تاریخی آیات Ùˆ واژه ها Ùˆ سپس عوامل بیرونی٠ناظر به متن (Ù…ØÙ„ نزول ÙˆØÛŒ Ùˆ زندگی Ùˆ ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ مخاطبان اولیة قرآن ) بررسی Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به خولی ØŒ ص ٢٣٥) Ùˆ سرانجام متن قرآن از ØÛŒØ« واژگان Ùˆ عوامل مختل٠تØÙˆÙ„ معنایی آنها Ùˆ ترکیبات Ùˆ جملات بررسی Ù…ÛŒ گردد Ùˆ در مورد سبک Ùˆ اسلوب آیات تØÙ‚یق Ù…ÛŒ شود (همان ØŒ ص ٢٣٧Ù€٢٣٩). شاگرد Ùˆ همسر امین خولی ØŒ عایشه عبدالرØÙ…ان بنت الشاطی * (متوÙÛŒ ١٣٧٧ Ø´ )ØŒ بر همین سبک Ùˆ سیاق آثاری پدید آورد Ú©Ù‡ مهمترین آنها Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± البیانی للقرآن الکریم ( اعجاز بیانی قرآن ) است Ú©Ù‡ در آن شیوة ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی دنبال شده است . Ù…ØÙ…داØÙ…د خَلَ٠اللّه (١٣٧٧ Ø´ / ١٩٩٨)ØŒ شاگرد دیگر امین خولی ØŒ ØªØØª تأثیر رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ÙˆÛŒ کتاب الÙنّ القَصصی ÙÛŒ القرآن الکریم را نوشت Ú©Ù‡ در واقع رسالة دکتری ÙˆÛŒ بود. ÙˆÛŒ با تطبیق دادن روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خولی بر قصه پردازی قرآن کوشید ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ عقل پسند از آنها عرضه کند. از دیدگاه خل٠اللّه داستانهای قرآن ØÚ©Ø§ÛŒØ§ØªÛŒ اخلاقی اند Ú©Ù‡ به زبان تمثیل بیان شده اند Ùˆ ازینرو، گزارش تاریخی نیستند (Ù…ØÙ…داØÙ…د خل٠اللّه ØŒ ص ٢٢)Ø› بنابراین ØŒ برای رها شدن از مشکل اسرائیلیات * Ùˆ تأویلهایی Ú©Ù‡ برای توجیه آنها ذکر شده Ùˆ نیز برای رسیدن به هد٠ØÙ‚یقی اینگونه قصص باید آنها را از قلمرو تاریخ خارج ساخت (همان ØŒ ص ٧٣). شکری Ù…ØÙ…د عیاد (١٣٠٠ Ø´ Ù€ / ١٩٢١Ù€ )ØŒ شاگرد دیگر خولی ØŒ نیز با نوشتن کتاب یوم الدین Ùˆ Ø§Ù„ØØ³Ø§Ø¨ (عنوان دیگر آن : Ù…ÙÙ† وص٠القرآن لیوم الدین Ùˆ یوم Ø§Ù„ØØ³Ø§Ø¨ ) تلاش کرد شیوة استاد خود را بر آیات متعلق به قیامت تطبیق دهد. واپسین رویکرد ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در روزگار جدید رویکرد تأویلی نام دارد Ú©Ù‡ در دو دهة آغاز قرن پانزدهم هجری قمری ØŒ در نقاط گوناگون جهان اسلام تکوین Ùˆ رشد ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است . این رویکرد از یک سو در تلاشهای خولی Ùˆ شاگردانش Ùˆ نیز تلاشهای تأویلی قرون گذشته ریشه دارد Ùˆ از سوی دیگر دستاوردهای اندیشة غربی را مغتنم Ù…ÛŒ شمرد (Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص ٩١). بر همین اساس ØŒ تأویل در این رویکرد با تأویل در میراث اسلامی ØªÙØ§ÙˆØª عمده دارد. تأویل در این رویکرد نوعی همکنشی میان متن Ùˆ خوانندة متن است ( رجوع کنید به همان ØŒ ص ٩٢). در واقع ØŒ در این رویکرد قرآن به مثابه پدیده ای ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ÛŒ در معرض تأویلی قرار Ù…ÛŒ گیرد Ú©Ù‡ ریشه در دانشهای جدید دارد (همانجا). از مهمترین ØµØ§ØØ¨Ø§Ù† این رویکرد این اشخاص اند: Ù…ØÙ…دارکون (١٣٠٧ Ø´ Ù€ / ١٩٢٨Ù€ ) ØµØ§ØØ¨ کتابهایی چون قراءات القرآن Ùˆ الÙکر الاسلامی : قراءة علمیة Ø› نصر ØØ§Ù…د ابوزید (١٣٢٢ Ø´ Ù€ / ١٩٤٣Ù€ ) نویسندة کتابهایی چون الاتجاه العقلی ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ Ù…Ùهوم النصّ ØŒ اشکالیات القراءة Ùˆ آلیّات التأویل Ùˆ النصّ، السلطة Ø› Ùˆ تا ØØ¯ÛŒ ÙØ¶Ù„ الرØÙ…ان (متوÙÛŒ ١٣٦٧ Ø´ / ١٩٨٨) نویسندة آثاری در این زمینه از جمله > مضامین اصلی قرآن < ( رجوع کنید به Ù†ÛŒÙØ±ØŒ ص ٩١Ù€ ١٠٤). همچنین باید از دو تن دیگر از کسانی یاد کرد Ú©Ù‡ کوشیده اند روش جدیدی برای مواجهه با قرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± آن پیشنهاد کنند؛ نخست ØØ³Ù† ØÙ†ÙÛŒ Ú©Ù‡ آرای اساسی خود را در این زمینه در رسالة دکتری اش با عنوان > روشهای ØªÙØ³ÛŒØ± < Ùˆ نیز در بخشی از کتاب التراث والتجدید آورده است . ÙˆÛŒ با نقد روش پژوهش شرق شناسان ( رجوع کنید به ١٤١٢ØŒ ص ٨٦) Ùˆ نیز نقد شیوة پژوهش Ù…ØÙ‚قان مسلمان در مواجهه با میراث اسلامی ( رجوع کنید به همان ØŒ ص ٩٦) بر ضرورت بازسازی این روشها تأکید کرده است . او روش جدیدی را در ØªÙØ³ÛŒØ± پیشنهاد Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان از آن به روش اجتماعی در ØªÙØ³ÛŒØ± تعبیر کرد ( رجوع کنید به ١٤١٩ØŒ ص ١٧٤). در این روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ بخشهایی از قرآن قرائت Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ پاسخگوی نیازهای آدمی باشد ( رجوع کنید به همان ØŒ ص ١٧٥). دوم Ù…ØÙ…د Ø´ÙØØ±ÙˆØ±ØŒ مهندس سوری ØŒ Ú©Ù‡ با عرضة کتابی با عنوان الکتاب Ùˆ القرآن : قراءة معاصرة (بیروت ٢٠٠٠) کوشیده است Ø·Ø±Ø ØªØ§Ø²Ù‡ ای برای قرائت Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ارائه کند. در مجموع Ù…ÛŒ توان تلاشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ مسلمین را در دورة معاصر در هر دو دستة یاد شده واجد سه ویژگی دانست : ال٠) گسترش ÛŒØ§ÙØªÙ† دامنة شمول آثار ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ معاصر بر مخاطبان٠بیشتر، به سبب توسعة نهادهای مدنی جدید Ùˆ تعلیم Ùˆ تربیت Ø› ب ) تعمیم Ùˆ انتقال ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†ÙˆÛŒØ³ÛŒ از مراکز اسلامی قدیم به بعضی دیگر از نقاط جهان اسلام (مناطقی چون هند Ùˆ پاکستان Ùˆ مغرب Ùˆ آسیای جنوب شرقی )Ø› ج ) Ø§Ù„ØªÙØ§Øª به مسائلی Ú©Ù‡ پیش از این کمتر مورد توجه Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† بود، نظیر مسائل اخلاقی Ùˆ اجتماعی Ùˆ اقتصادی مبتلابه٠جامعه ( > دایرة المعار٠جهان اسلام آکسÙورد < ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٧٤Ø› برای نمونه ای از میزان توجه ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ جدید به Ù…Ø¨Ø§ØØ« مذکور ï€ï€ï€ï€Ø±Ø¬ÙˆØ¹ کنید به Ùهرست موضوعی ØªÙØ³ÛŒØ± المیزان با عنوان دلیل المیزان Ùˆ Ùهرست موضوعی ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه Ùˆ نیز ØªÙØ³ÛŒØ± راهنما Ú©Ù‡ Ùهرست نسبتاً کاملی است از موضوعاتی Ú©Ù‡ موردتوجه ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ). منابع : ØØ³Ù† ØÙ†ÙÛŒ ØŒ التراث Ùˆ التجدید موقÙنا من التراث القدیم ØŒ بیروت ١٤١٢/١٩٩٢Ø› همو، Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ù…ØµØ§Ù„Ø Ø§Ù„Ø§Ù…Ø© : Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الاجتماعی »، قضایا اسلامیة معاصرة ØŒ Ø´ ٤ (١٤١٩/١٩٩٨)Ø› بهاءالدین خرمشاهی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± جدید ØŒ تهران ١٣٦٤ Ø´ Ø› امین خولی ØŒ الاعمال الکاملة ØŒ ج ١٠: مناهج تجدید ÙÛŒ النØÙˆ Ùˆ البلاغة Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ الادب ØŒ ( قاهره ) ١٩٩٥Ø› دائرة المعار٠الاسلامیة ØŒ قاهره : دارالشعب ØŒ ?( ١٩٦٩ ) ØŒ ذیل Â«Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±. تکمله » (از امین خولی )Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ قاهره ١٤٠٩/١٩٨٩Ø› Ù…ØÙ…د رشیدرضا، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الØÚ©ÛŒÙ… المشتهر باسم ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„منار ØŒ ( تقریرات درس ) شیخ Ù…ØÙ…د عبده ØŒ مصر، ج ١ØŒ ١٣٧٣/١٩٥٤ØŒ ج ٢ØŒ ١٣٧٦Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر ØŒ ریاض ١٤٠٧/١٩٨٦Ø› شکری Ù…ØÙ…د عیاد، یوم الدین Ùˆ Ø§Ù„ØØ³Ø§Ø¨ ØŒ ( بی جا ) ١٩٨٠Ø› Ù…ØÙ…ود طالقانی ØŒ پرتوی از قرآن ØŒ ج ١ØŒ تهران ١٣٤٥ Ø´ Ø› Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØºÙØ§Ø± عبدالرØÛŒÙ… ØŒ الامام Ù…ØÙ…د عبده Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ ( قاهره ? ١٤٠٠/١٩٨٠ ) Ø› عبدالمنعم نمر، علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±: کی٠نشأ Ùˆ تطور ØØªÛŒ انتهی الی Ø¹ØµØ±Ù†Ø§Ø§Ù„ØØ§Ø¶Ø± ØŒ قاهره ١٤٠٥/ ١٩٨٥Ø› Ù…ØÙ…د عبده ØŒ الاعمال الکاملة للامام Ù…ØÙ…د عبده ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د عماره ØŒ ج ٥: ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن ØŒ بیروت ١٩٧٣Ø› همو، رسالة التوØÛŒØ¯ ØŒ بیروت ١٣٩٦/١٩٧٦Ø› اØÙ…د علی بابائی Ùˆ رضا Ù…ØÙ…دی ØŒ Ùهرست موضوعی ØªÙØ³ÛŒØ± نمونه ØŒ قم ١٣٧٦ Ø´ Ø› ØÙ…ید عنایت ØŒ شش Ú¯ÙØªØ§Ø± در بارة دین Ùˆ جامعه : «تجدد Ùکر دینی نزد اهل سنت »، تهران ١٣٥٢ Ø´ Ø› سیدقطب ØŒ ÙÛŒ ظلال القرآن ØŒ بیروت ١٣٨٦/ ١٩٧٦Ø› الیاس کلانتری ØŒ دلیل المیزان ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القران ØŒ تهران ١٣٦٢ Ø´ Ø› عبدالمجید عبدالسلام Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصر الرّاهن ØŒ عمان ١٤٠٢/١٩٨٢Ø› Ù…ØÙ…داØÙ…د خل٠اللّه ØŒ الÙÙ† القصصی ÙÛŒ القرآن الکریم ØŒ یلیه عرض Ùˆ تØÙ„یل بقلم خلیل عبدالکریم ØŒ بیروت ١٩٩٩Ø› Ù…ØÙ…دپاشا مخزومی ØŒ خاطرات جمال الدین Ø§Ù„Ø§ÙØºØ§Ù†ÛŒ Ø§Ù„ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ ØŒ بیروت ١٩٣١Ø› اØÙ…یدة Ù†ÛŒÙØ±ØŒ الانسان Ùˆ القرآن وجهاً لوجه ØŒ دارالبیضاء ١٩٩٧Ø› اکبر هاشمی Ø±ÙØ³Ù†Ø¬Ø§Ù†ÛŒ ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± راهنما: روشی نو در ارائة Ù…ÙØ§Ù‡ÛŒÙ… Ùˆ موضوعات قرآن ØŒ قم ١٣٧١ Ø´ Ù€ Ø› I. H. Azad Faruqi, The Tarjuman A l-Qur'an: a critical analysis of Maulana Abu'l-Kalam Azad's approach to the understanding of the Qur'an , New Delhi ١٩٨٢; The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliade, NewYork ١٩٨٧, s.v. "Tafs ¦ â r" (by Andrew Rippin); The Oxford encyclopedia of the modern Islamic world , ed. John L. Esposito, New York ١٩٩٥, s.v. "Tafs ¦ â r" (by Mustansir Mir). نیز ؤ Encyclopaedia of the Qur'a ¦ n , ed. Jane Dammen Mc Auliffe, Leiden: Brill, ٢٠٠٢- , s.v. "Exegesis of the Qur'a ¦ n: early modern and contemporary" (by Rotraud Wielandt); Andrew Rippin, Muslims: their religious beliefs and practices , London ٢٠٠١. / گروه قرآن Ùˆ ØØ¯ÛŒØ« / ١٣) پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در جهان اسلام . ØªÙØ³ÛŒØ± پس از آنکه به صورت Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ آیات ØŒ موردتوجه Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† قرار Ú¯Ø±ÙØª ØŒ به عنوان علمی مستقل Ú©Ù‡ دارای اصول Ùˆ قواعد Ùˆ رویکردهای مخصوص به خود است ØŒ موضوع برخی پژوهشها در میان مسلمانان گردید. علاوه بر این ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ کتب ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ از زمان پیدایش این علم تا کنون ØŒ معرÙÛŒ Ùˆ نقد Ùˆ ارزیابی شده اند. آثاری Ú©Ù‡ دانشمندان اسلامی در این باب تألی٠کرده اند، به سه گروه اصلی تقسیم Ù…ÛŒ شود: گروه اول ØŒ آثاری است Ú©Ù‡ به علم ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بیان اصول Ùˆ قواعد آن Ù…ÛŒ پردازد. در این ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª ØŒ بدون اینکه به ØªÙØ³ÛŒØ± یا Ù…ÙØ³Ø± یا روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاصی توجه شود، مبانی Ùˆ اصول ØªÙØ³ÛŒØ± صØÛŒØ قرآن از دیدگاه مؤل٠بیان Ù…ÛŒ شود Ùˆ شرایط Ùˆ پیش نیازهای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ù…ÙØ³Ø± Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ گردد. اینگونه پژوهشها با علم اصول ØªÙØ³ÛŒØ± یا قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± مرتبط است . علم اصول ØªÙØ³ÛŒØ± عبارت است از مبانی Ùˆ قواعدی Ú©Ù‡ علم ØªÙØ³ÛŒØ± بر آنها بنا Ù…ÛŒ گردد Ùˆ نسبت آن با علم ØªÙØ³ÛŒØ± همانند نسبت اصول Ùقه با Ùقه Ùˆ Ù†ØÙˆ با زبان عربی است (رومی ØŒ ص ١١Ø› صباغ ØŒ ص ١٠Ø› سبت ØŒ ص ٣٣). اگر Ú†Ù‡ عده ای اصول یا قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± را Ù…ØªØ±Ø§Ø¯Ù Ø§ØµØ·Ù„Ø§Ø Â«Ø¹Ù„ÙˆÙ… قرآن » Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ آن را بر همة این علوم اطلاق نموده اند (سبت ØŒ همانجا؛ عبید، ص ٢٨)ØŒ به نظر Ù…ÛŒ رسد Ú©Ù‡ اصول ØªÙØ³ÛŒØ± جزئی از علوم قرآن ØŒ Ùˆ البته از مهمترین Ùˆ بارزترین آنها، باشد (رومی ØŒ ص ١٢Ø› عبید، ص ٢٨Ù€٢٩) Ùˆ ازینروست Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان مجموعه ای از مسائل این علم را در کتب علوم قرآن ÛŒØ§ÙØª ( رجوع کنید به ادامة مقاله ). چون Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† ØŒ نگرشهای Ù…ØªÙØ§ÙˆØªÛŒ به این علم دارند، نمی توان Ù…ØØ¯ÙˆØ¯Ø© مشخصی برای موضوعات این علم تعیین کرد (طیار، ص ١٤) اما مطالبی نظیر معنای ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ÙØ±Ù‚ آن با تأویل Ùˆ ترجمه ØŒ جواز ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ معنای ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی ØŒ اقسام ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ اسباب اختلا٠در ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ قواعد عمومی ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ علوم مورد نیاز Ù…ÙØ³Ø±ØŒ شرایط Ùˆ آداب Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ مانند اینها، همگی از موضوعات این علم به شمار Ù…ÛŒ آیند (همان ØŒ ص ١٤Ù€ ١٥). با وجود این ØŒ در هیچ کتابی مطالب این علم به طور کامل جمع نشده است (همان ØŒ ص ١٢). مهمترین ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª در این زمینه کتابهایی هستند Ú©Ù‡ مستقلاً Ùˆ به همین منظور نوشته شده اند Ùˆ عموماً در نام آنها یکی از دو عبارت «اصول ØªÙØ³ÛŒØ±Â» یا Â«Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯ØªÙØ³ÛŒØ±Â» آمده است . کتاب الاکسیر ÙÛŒ علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره ١٩٧٧)ØŒ تألی٠طوÙÛŒ سلیمان صَرْصَری بغدادی (متوÙÛŒ ٧١٦)ØŒ نخستین کتابی است Ú©Ù‡ مستقلاً در مورد علم ØªÙØ³ÛŒØ± تألی٠شده است . صباغ (ص ٢٧٤) نام اصلی آن را الاکسیر ÙÛŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ثبت کرده Ùˆ تغییر نام آن را به Ù…ØÙ‚Ù‚ کتاب نسبت داده است . بغدادی در این کتاب Ùقط به علم بلاغت Ùˆ بررسی شواهد آن در قرآن پرداخته است Ùˆ نمی توان آن را در شمار کتب اصول ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ به معنای ذکر شده ØŒ آورد؛ لذا اولین کتاب در این موضوع ØŒ مقدمة ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± اثر ابن تَیْمیّه است . ÙˆÛŒ این رسالة مختصر را Ú©Ù‡ به درخواست یکی از دوستانش Ùˆ به دلیل نیاز مردم به Ùهم کتاب خداوند نگاشته است ØŒ در بر دارندة قواعدی Ú©Ù„ÛŒ Ù…ÛŒ داند Ú©Ù‡ به Ùهم قرآن ØŒ شناخت ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ معانی آن Ùˆ نیز تشخیص آرای ØÙ‚ از باطل Ú©Ù…Ú© Ù…ÛŒ کند ( رجوع کنید به ابن تیمیّه ØŒ ص ٧). ابن تیمیّه خود این نام را برای کتاب انتخاب نکرده ØŒ بلکه Ù…ÙØªÛŒ ØÙ†Ø¨Ù„یان دمشق چنین عنوانی بر کتاب نهاده Ùˆ آن را در ١٣٥٥ منتشر ساخته است (طیار، همانجا). التیسیر ÙÛŒ قواعد علم Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (دمشق ١٤١٠/١٩٩٠) اثر Ù…ØÙ…دبن سلیمان کاÙÙیَجی (متوÙÛŒ ٨٧٩) از دیگر آثاری است Ú©Ù‡ Ù…Ø¨Ø§ØØ« آن بیشتر مرتبط با علوم قرآن است (سبت ØŒ ص ٤٤). پس از آن ØŒ تألی٠شاه ولی اللّه دهلوی (متوÙÛŒ ١١٧٦) با نام الÙوزالکبیرÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت Ùˆ دمشق ١٤٠٩/ ١٩٨٩) شایان ذکر است . هد٠مؤل٠از نگارش کتاب این بوده Ú©Ù‡ نکاتی را، Ú©Ù‡ با ÙØªØ باب الاهی از قرآن Ø¯Ø±ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است ØŒ در قالب قواعدی در اختیار کسانی قرار دهد Ú©Ù‡ وقت بسیاری صر٠مطالعة ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موجود Ù…ÛŒ کنند ( رجوع کنید به شاه ولی اللّه دهلوی ØŒ ص ٢). ÙˆÛŒ به این منظور پنج علم موجود در قرآن را معرÙÛŒ نموده Ú©Ù‡ با دانستن آنها Ù…ÛŒ توان آیات قرآن را بهتر درک کرد. در ØªÙˆØ´ÛŒØ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±ÙˆØ§Ù„تأویل (قم ١٤١١) اثر عالم شیعی ØŒ Ù…ØÙ…دبن سلیمان تنکابنی (متوÙÛŒ ١٣٠٢)ØŒ نیز پس از ذکر چند مقدمه Ùˆ اصل ØŒ قواعدی Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ Ú©Ù‡ Ù…ÙØ³Ø± در هنگام ØªÙØ³ÛŒØ± آیات قرآن ناگزیر از مراعات Ùˆ توجه به آنهاست . القواعد Ø§Ù„ØØ³Ø§Ù† Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن (ریاض ١٤١٣/١٩٩٣)ØŒ تألی٠عبدالرØÙ…ان بن ناصرسعدی (زنده در ١٣٦٥)ØŒ شامل Ù‡ÙØªØ§Ø¯ قاعده در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن کریم است Ùˆ در آن ØŒ پس از ذکر هر قاعده Ùˆ Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¢Ù† ØŒ مثالهای متعددی از آیات ذکر شده است . برخی از آثار Ù…Ø¤Ù„ÙØ§Ù† معاصر نیز بدین قرار است : اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ قواعده (بیروت ١٤٠٦/١٩٨٦) اثر خالد عبدالرØÙ…ان عَک Ø› بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت ١٤٠٨/١٩٨٨) اثر Ù…ØÙ…دبن لطÙÛŒ صباغ Ø› بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مناهجه (ریاض ١٤١٩) اثر Ùهدبن عبدالرØÙ…ان بن سلیمان رومی Ø› ÙØµÙˆÙ„ ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (ریاض ١٤١٣) اثر مساعدبن سلیمان طیار؛ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± جمعاً ودراسةً (مصر ١٤٢١) اثر خالدبن عثمان سبت Ø› روش شناسی ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن (تهران ١٣٧٩) اثر علی اکبر بابایی Ùˆ دیگران (برای آگاهی از کتابهای دیگر در این موضوع رجوع کنید به دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٨٠٨Ù€١٨٠٩Ø› آشوری ØŒ بینات ØŒ سال ١ØŒ Ø´ ٣ØŒ ص ١٦٢Ù€١٦٩ØŒ Ø´ ٤ØŒ ص ١٧٠Ù€١٧٧ØŒ سال ٢ØŒ Ø´ ١ØŒ ص ١٦٨Ù€١٧٣Ø› زرکشی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٢٧٦Ù€٢٧٧ØŒ پانویس ). بجز کتابهایی Ú©Ù‡ به استقلال در این زمینه نگارش ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است ØŒ بسیاری از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† متقدم Ùˆ متأخر قبل از پرداختن به Ø´Ø±Ø Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ آیات در کتب ØªÙØ³ÛŒØ± به ذکر مطالب Ùˆ نکاتی پرداخته اند Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان آنها را اصول Ùˆ مبانی ØªÙØ³ÛŒØ± به شمار آورد. طبری (ج ١ØŒ ص ٢Ù€٣٦)ØŒ ابن عَطیّه (ج ١ØŒ ص ١Ù€٤٧)ØŒ Ù‚ÙØ±Ù’Ø·ÙØ¨ÛŒ (ج ١ØŒ ص ٤Ù€١٠٧)ØŒ ابوØÛŒÙ‘ان (ج ١ØŒ ص ٢Ù€١٣)ØŒ ابن کثیر (ج ١ØŒ ص ٥ Ù€١٤)ØŒ Ùیض کاشانی (ج ١ØŒ ص ١٥ Ù€ ٧٨) Ùˆ آلوسی (ج ١ØŒ ص ٢Ù€٣٣) از جمله Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù†ÛŒ اند Ú©Ù‡ برخی Ù…Ø¨Ø§ØØ« اصول ØªÙØ³ÛŒØ± را در مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ± خود جای داده اند (برای آگاهی از دیگر Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† رجوع کنید به علوم القرآن Ø¹Ù†Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ ج ٣ØŒ ص ١٦٩Ù€ ٣٦٨Ø› زرکشی ØŒ همانجا) اما بعضی از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ Ù…Ø¨Ø§ØØ« این علم را جامعتر Ùˆ مبسوطتر از دیگران Ù…Ø·Ø±Ø Ù†Ù…ÙˆØ¯Ù‡ اند. کهنترین مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ± با این ویژگی ØŒ مقدمة جامع Ø§Ù„ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± (کویت ١٤٠٥/ ١٩٨٤) راغب اصÙهانی است . ÙˆÛŒ (ص ٩) هد٠خود را از املای این مطالب ØŒ بیان نکاتی مهم از ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تأویل قرآن ذکر کرده Ú©Ù‡ در ØÚ©Ù… ØªÙØµÛŒÙ„ Ùˆ Ø´Ø±Ø Ù…Ø·Ø§Ù„Ø¨ÛŒ است Ú©Ù‡ بزرگان ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین Ùˆ دیگران به صورت اجمالی بیان کرده اند. جمال الدین قاسمی نیز جلد اول ØªÙØ³ÛŒØ± خود، Ù…ØØ§Ø³Ù† التأویل ØŒ را به این مهم اختصاص داده Ùˆ در آن یازده قاعدة ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را به همراه کلیاتی در مورد ØªÙØ³ÛŒØ± با عنوان «تمهید خطیر ÙÛŒ Ù‚ÙˆØ§Ø¹Ø¯Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Â» نگاشته است ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٧Ù€٣٤٩). ابن عاشور (ج ١ØŒ ص ١٠Ù€١٣٠) نیز در قالب ده مقدمة طولانی ØŒ اصول Ùˆ مبانی ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خود را تبیین نموده است . در کتب علوم قرآن نیز Ù…ÛŒ توان برخی از Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ مرتبط با اصول Ùˆ قواعد ØªÙØ³ÛŒØ± را ÛŒØ§ÙØª (برای نمونه رجوع کنید به زرکشی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٢٨٣ Ù€ ٣٤٨Ø› سیوطی ØŒ ج ٤ØŒ ص ١٩٢Ù€ ٢٣٠Ø› زرقانی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٣Ù€١٠٦). گروه دوم آثاری است Ú©Ù‡ به شیوة کتب طبقات Ùˆ Ù…ÙØ¹Ø¬ÙŽÙ…ها، به صورت اجمالی ØŒ به معرÙÛŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آنها Ù…ÛŒ پردازد. با آنکه در منابع ØŒ علوم Ùˆ کتب متعددی با عنوان طبقات در Ø´Ø±Ø ØØ§Ù„ Ùقیهان ØŒ Ù…ØØ¯Ù‘ثان ØŒ شاعران Ùˆ دیگران ÛŒØ§ÙØª Ù…ÛŒ شود ( رجوع کنید به طاشکوپری زاده ØŒ ج ١ØŒ ص ٢٦٣Ù€٢٦٦Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ٢ØŒ ستون ١٠٩٥ Ù€ ١١٠٨Ø› آقابزرگ طهرانی ØŒ ج ١٥ØŒ ص ١٤٥Ù€١٥٣) Ùˆ همچنین طاشکوپری زاده ( رجوع کنید به ج ١ØŒ ص ٢٦٣) از وجود ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ در زمینة «طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† » خبر داده است ØŒ اما تا قرن نهم نمی توان به کتابی مستقل در این باب دست ÛŒØ§ÙØª . نبود٠چنین تألیÙÛŒ باعث شد Ú©Ù‡ جلال الدین سیوطی (متوÙÛŒ ٩١١) کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† را بنویسد (سیوطی ØŒ ١٩٦٠ØŒ ص ٢). ÙˆÛŒ قصد داشت Ú©Ù‡ کتابی جامع تألی٠کند Ùˆ در آن همة Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØµØØ§Ø¨Ù‡ ØŒ تابعین Ùˆ Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ مشهور پس از آنها از هر ÙØ±Ù‚Ù‡ Ùˆ گرایشی را معرÙÛŒ نماید، ولی کار او به سرانجام نرسید Ùˆ Ùقط ١٣٦ تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† را ذکر نمود (همان ØŒ ص ٤٣Ø› داوودی ØŒ ج ١ØŒ مقدمة ناشر، ص ب ). سیوطی پس از ذکر مقدمه ای در بارة انواع Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ تقسیم آنها به چهار گروه ØŒ آنان را یک به یک Ùˆ به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ معرÙÛŒ کرده Ùˆ پس از نام Ùˆ مشخصات ÙØ±Ø¯ÛŒ هر Ù…ÙØ³Ø±ØŒ به مشایخ Ùˆ شاگردانش اشاره نموده Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ دیگر آثار ÙˆÛŒ را شناسانده است . جامع نبودن کتاب سیوطی ØŒ شاگرد او Ù…ØÙ…دبن علی بن اØÙ…د داوودی (متوÙÛŒ ٩٤٥) را بر آن داشت تا کتابی هم نام با اثر استاد خود تألی٠کند. این اثر، Ú©Ù‡ نگارش نهایی آن در ٩٤١ به پایان رسید ( رجوع کنید به ج ٢ØŒ ص ٣٨٦)ØŒ با Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از منابع متعدد Ùˆ نقل قولهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† از کتب تاریخ Ùˆ طبقات Ùˆ تراجم ØŒ به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ به معرÙÛŒ ٧٠٤ تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† بزرگ ØŒ از آغاز پیدایی ØªÙØ³ÛŒØ± تا اوایل قرن دهم ØŒ پرداخته Ùˆ در دو جلد سامان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ Ùˆ غالباً ØØ§ÙˆÛŒ ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª کاملتری نسبت به کتاب سیوطی است . این کتاب را بهترین تألی٠در این زمینه دانسته اند ( رجوع کنید به ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ٢ØŒ ستون ١١٠٧Ø› Ù†Ùوَیهض ØŒ ج ١ØŒ ص Ø ). ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ (همانجا) Ùˆ اسماعیل بغدادی (ج ١ØŒ ستون ٣٩٣) از ÙØ±Ø¯ دیگری با نام شیخ ابوسعید صنع اللّه کوزه Ú©Ùنانی (از مردم کوزه کنان واقع در ØÙˆØ§Ù„ÛŒ تبریز؛ متوÙÛŒ ٩٨٠) یاد کرده اند Ú©Ù‡ تألیÙÛŒ با همین عنوان یا موضوع داشته است ØŒ اثری از کتاب او در دست نیست . بیش از یک قرن بعد، اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د اَدْنه ÙˆÛŒ (زنده در ١٠٩٢) طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ†Ù دیگری ØŒ مشتمل بر Ø´Ø±Ø ØØ§Ù„ ٦٣٨ تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ تألی٠کرد. ÙˆÛŒ هر ÙØµÙ„ از کتاب خود را به Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† یک سده اختصاص داد و، بر خلا٠سیوطی Ùˆ داوودی ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† را به ترتیب تاریخی ØŒ از صدر اسلام تا قرن یازدهم ذکر نمود. مؤل٠پس از ذکر مشخصات متعار٠برای هر Ù…ÙØ³Ø±ØŒ از آثار او، خصوصاً آنهایی Ú©Ù‡ با ØªÙØ³ÛŒØ± مرتبط است ØŒ نام برده است . این کتاب ضمن اینکه Ù…ÛŒ تواند تغییر Ùˆ تØÙˆÙ„ ØªÙØ³ÛŒØ± را در دوره های گوناگون نشان دهد، برای شناساندن طبقات دانشمندان علم ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ تمیز استادان Ùˆ شاگردان نیز Ù…Ùید است (اَدنه ÙˆÛŒ ØŒ مقدمة خزی ØŒ ص ٧Ù€ ٨). نگارش این اثر در اواخر سال ١٠٩٥ پایان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است (همان ØŒ ص ٤٤٥). اَدنه ÙˆÛŒ (ص ١) در میان مراجع خود از کتابی با عنوان مختصر طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† بیضاوی نام برده Ú©Ù‡ از آن اثری نیست . با گذشت چند قرن Ùˆ Ø§ÙØ²Ø§ÛŒØ´ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ Ø§ÙØ²ÙˆØ¯Ù‡ شدن تعداد ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±ØŒ بویژه در دهه های اخیر، سه کتاب مذکور پاسخگوی نیاز Ù…ØÙ‚قان نبود Ùˆ همین امر انگیزه ای برای تألی٠کتاب معجم Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† من صدرالاسلام ØØªÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ§Ø¶Ø± اثر Ù…ØÙ‚Ù‚ لبنانی معاصر، عادل Ù†Ùوَیهض ØŒ شد. ÙˆÛŒ در معجم دو جلدی خود، ØØ¯ÙˆØ¯ دو هزار Ù…ÙØ³Ø± قرآن از سدة نخست تا کنون را معرÙÛŒ نموده است . در این اثر Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ÛŒ Ú©Ù‡ Ú©Ù„ قرآن یا یک سوره یا ØØªÛŒ یک آیه را ØªÙØ³ÛŒØ± نموده اند، جزو Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† آورده شده اند. نویهض نیز ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ را برای کتاب خود برگزیده Ùˆ پس از آن ØŒ تاریخ ÙˆÙØ§Øª ÙØ±Ø¯ را ملاک تقدم یا تأخّر ذکر نام او قرار داده است . او علاوه بر ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§Øª متعارÙÛŒ Ú©Ù‡ در مورد هر Ù…ÙØ³Ø±ØŒ مانند کتب قبل از خود، آورده ØŒ به خطی یا چاپی بودن ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ذکر شده در کتاب نیز اشاره کرده است (نویهض ØŒ ج ١ØŒ ص ز Ù€ ÛŒ ). کتاب دیگری Ú©Ù‡ در معرÙÛŒ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± به سیاق معجمی نگاشته شده است ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† : ØÛŒØ§ØªÙ‡Ù… Ùˆ منهجهم تألی٠مØÙ…دعلی ایازی است . این کتاب ØŒ بر خلا٠کتب قبلی ØŒ به جای نام Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒÙ نام ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مرتب شده است . در ذیل نام هر ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ ابتدا مشخصات Ù…ÙØ³Ø± Ùˆ کتاب شناسی ØªÙØ³ÛŒØ± آمده Ùˆ پس از ذکر ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§ØªÛŒ Ú©Ù„ÛŒ راجع به سوابق علمی Ùˆ ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª Ù…ÙØ³Ø±ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± به طور دقیقتر معرÙÛŒ Ùˆ روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آن با ذکر نمونه هایی از آیات تبیین شده است . از امتیازات این اثر، اشاره به پژوهشها Ùˆ ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§ØªÛŒ است Ú©Ù‡ به طور مستقل در بارة هر ØªÙØ³ÛŒØ± یا Ù…ÙØ³Ø± آن نوشته شده است . این کتاب مشتمل بر معرÙÛŒ ١٢١ ØªÙØ³ÛŒØ± چاپ شده از Ù…Ø¹Ø±ÙˆÙØªØ±ÛŒÙ† ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± ÙØ±Ù‚Ù‡ های مختل٠شیعه Ùˆ سنّی ØŒ به زبانهای ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ Ùˆ عربی ØŒ است . تألی٠دیگری Ú©Ù‡ مختصراً به معرÙÛŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه Ù…ÛŒ پردازد، کتاب پنج جلدی طبقات Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه اثر عبدالرØÛŒÙ… عقیقی بخشایشی است Ú©Ù‡ در آن ØŒ نام٠بالغ بر دو هزار تن از Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ کاوشگران قرآنی شیعه گرد آمده است (عقیقی بخشایشی ØŒ ج ٥ØŒ ص ٤٥٧Ø› در بارة این کتاب رجوع کنید به رØÛŒÙ… قاسمی ØŒ ص ٢٠Ù€٢٩). قسم دیگری از ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهیها را Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان ملØÙ‚ به این گروه دانست ØŒ کتابهایی در بارة تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ بیان سرگذشت آن است Ú©Ù‡ از آن جمله Ù…ÛŒ توان به تاریخ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (مطبعة المجمع العلمی العراقی ١٣٨٥/١٩٦٦) تألی٠شیخ قاسم قیسی ØŒ تاریخ القرآن ÙˆØ§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (مصر١٣٩٢/١٩٧٢) اثر عبداللّه Ù…ØÙ…ود Ø´ØØ§ØªÙ‡ Ùˆ تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن کریم (تهران ١٣٧١ Ø´ ) نوشتة ØØ¨ÛŒØ¨ اللّه جلالیان اشاره کرد (برای آگاهی از کتابهای دیگر رجوع کنید به دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٨١٠). علاوه بر این کتابها، Ú©Ù‡ به طور مستقل Ùˆ باهد٠شناساندن Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آنها یا بیان تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± نوشته شده است ØŒ در لابه لای بعضی کتب نیز Ù…ÛŒ توان Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ در بارة علم طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† یا ØªÙØ³ÛŒØ±Ø´Ù†Ø§Ø³ÛŒ ÛŒØ§ÙØª . ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ (ج ١ØŒ ستون ٤٢٧Ù€٤٦٢)ØŒ پس از بیان مقدمه ای در بارة علم ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ به معرÙÛŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین Ùˆ گرایشهای Ù…Ø®ØªÙ„Ù ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پرداخته Ùˆ از صدها ØªÙØ³ÛŒØ± به ترتیب Ø§Ù„ÙØ¨Ø§ÛŒÛŒ نام برده Ùˆ Ú©Ù… Ùˆ بیش در مورد بعضی از آنها ØªÙˆØ¶ÛŒØØ§ØªÛŒ داده است . آقابزرگ طهرانی (ج ٤ØŒ ص ٢٣١Ù€٣٤٦) ØØ¯ÙˆØ¯ ٣٥٠ عنوان از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± شیعه را نام برده Ú©Ù‡ برخی ØªÙØ³ÛŒØ± کامل قرآن ØŒ شماری ØªÙØ³ÛŒØ± بخشی از قرآن یا یک سوره Ùˆ گاه یک آیه هستند. Ù…ØØ³Ù† امین عاملی (ج ١ØŒ ص ١٢٥Ù€١٢٧) نیز، به ترتیب تاریخی ØŒ مهمترین Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه را در طول تاریخ شناسانده است (نیز رجوع کنید به سیوطی ØŒ ١٣٦٣ Ø´ ØŒ ج ٤ØŒ ص ٢٣٣Ù€ ٢٤٤Ø› طاش کوپری زاده ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٣٩Ù€ ٥٠٠Ø› علوم القرآن Ø¹Ù†Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ù‘رین ØŒ ج ٣ØŒ ص ٤٢٣Ù€ ٤٨٣). گروه سوم ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§ØªÛŒ است Ú©Ù‡ به روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ تØÙ„یل Ùˆ نقد آنها Ù…ÛŒ پردازد. این آثار Ú©Ù‡ عمر چندانی از آنها نمی گذرد، به سه صورت ÛŒØ§ÙØª Ù…ÛŒ شوند: نخست آثاری Ú©Ù‡ به طور جامع Ùˆ همه جانبه تمام روشها Ùˆ گرایشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را بررسی Ù…ÛŒ کنند. اولین کتابی Ú©Ù‡ در این باب تدوین شده ØŒ اثر خاورشناس مجاری ØŒ ایگناتس گولدتسیهر (متوÙÛŒ ١٩٢١)ØŒ است Ú©Ù‡ ترجمة عربی آن مذاهب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± الاسلامی (مصر ١٣٧٤) نام Ú¯Ø±ÙØª (برای آگاهی بیشتر رجوع کنید به بخش ١٤: خاورشناسان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±). به تبع آن Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ استاد علوم قرآن Ùˆ ØØ¯ÛŒØ« دانشگاه الازهر مصر، کتاب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† را در دو جلد نگاشت . این اثر Ú©Ù‡ امروزه مهمترین تألی٠در این زمینه به شمار Ù…ÛŒ رود، در سه باب تنظیم شده است . در باب اول Ùˆ دوم از ØªÙØ³ÛŒØ± در عهد ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین سخن Ú¯ÙØªÙ‡ شده Ùˆ در باب سوم ØŒ Ú©Ù‡ قسمت اصلی کتاب را تشکیل Ù…ÛŒ دهد، گرایشها Ùˆ روشهای گوناگون Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ÙØ±Ù‚Ù‡ های مختل٠کلامی Ùˆ Ùقهی پس از دوران عباسی نقد Ùˆ تØÙ„یل گردیده Ùˆ Ù…Ø¹Ø±ÙˆÙØªØ±ÛŒÙ† Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ مشهورترین کتب ØªÙØ³ÛŒØ± از زمان پیامبر تا عصر ØØ§Ø¶Ø± به هنگام Ø¨ØØ« از روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آنها معرÙÛŒ شده است . مقدمة کتاب به Ù…Ø¨Ø§ØØ«ÛŒ در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ترجمه ØŒ Ùˆ خاتمة آن به معرÙÛŒ Ùˆ تØÙ„یل رویکردهای جدید ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اختصاص دارد. ذهبی Ú©Ù‡ این کتاب را در ١٩٤٦ نگاشته ØŒ ادعا Ù…ÛŒ کند Ú©Ù‡ موضوع کتابش جدید است ØŒ چرا Ú©Ù‡ ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª پیش از او جامع Ùˆ در بر گیرندة همة جوانب موضوع نبوده اند ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج ١ØŒ ص ٨ Ù€٩). ÙˆÛŒ در برخورد با Ù…Ø®Ø§Ù„ÙØ§Ù† جانب انصا٠را رعایت نکرده Ùˆ با نوعی تعصب نسبت به شیعه ØŒ ØØªÛŒ نکات مثبت Ùˆ Ù…Ùید موجود در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± آنان را بیان نکرده است (ایازی ØŒ ص ٢١Ø› Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ ج ١ØŒ مقدمه ناشر، ص ٤). مجموعة دستنوشته های به جا مانده از او در طعن Ùˆ رد اعتقادات شیعه ØŒ مبدّل به کتابی شد Ùˆ پس از مرگ او در قالب جلد سوم همان کتاب توسط Ù…ØÙ…د انوربلتاجی به چاپ رسید ( رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج ٣ØŒ مقدمة بلتاجی ØŒ ص ٣). قرآن پژوه معاصر، Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ نیز کتاب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ÙÛŒ ثوبه القشیب را در همان سیاق ØŒ در دو جلد نگاشت . Ø·Ø±Ø Ùˆ ساختار Ú©Ù„ÛŒ این اثر شبیه به کتاب ذهبی است . مؤل٠در جلد اول مطالب جامعی در مورد ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ترجمة قرآن Ùˆ نیز ØªÙØ³ÛŒØ± در عهد پیامبر Ùˆ ØµØØ§Ø¨Ù‡ Ùˆ تابعین آورده Ùˆ در پایان ØŒ در بارة اهل بیت علیهم السلام Ùˆ نقش آنان در ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن Ø¨ØØ« Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ کرده است . جلد دوم به مرØÙ„Ø© نهایی ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ یعنی تدوین ØŒ Ù…ÛŒ پردازد Ùˆ با تقسیم آن به دو روش Ú©Ù„ÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± به مأثور Ùˆ اجتهادی Ùˆ تبیین روشهای گوناگون ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† مشهور در هر گرایش Ùˆ روش را معرÙÛŒ نموده ØŒ بخش اعظمی از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مهم را نقد Ùˆ بررسی کرده است . مناهج Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† (بیروت ١٩٨٠)ØŒ تألی٠مساعد مسلم آل Ø¬Ø¹ÙØ± Ùˆ Ù…ØÛŒÛŒ هلال Ø³Ø±ØØ§Ù† ØŒ کتاب دیگری است Ú©Ù‡ به این موضوع پرداخته است . در باب اول ØŒ Ø´Ú©Ù„ گیری Ùˆ پیدایی ØªÙØ³ÛŒØ±ØŒ در باب دوم دو مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± به مأثور Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ùˆ در باب سوم گرایشهای لغوی Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ Ùقهی Ùˆ کلامی Ùˆ نهایتاً مکتب جدید در ØªÙØ³ÛŒØ± Ù…Ø·Ø±Ø Ù…ÛŒ گردد Ùˆ در هر قسمت مهمترین ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± موجود معرÙÛŒ Ùˆ ارزیابی Ù…ÛŒ شوند. منیع عبدالØÙ„یم Ù…ØÙ…ود نیز کتابی با عنوان مناهج Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† (بیروت ١٩٧٨) نوشته Ùˆ در آن راه دیگری پیموده است . ÙˆÛŒ بی آنکه روشهای گوناگون ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ را در قالب بخشها Ùˆ ÙØµÙˆÙ„ جداگانه بیاورد، به ترتیب تاریخی ØŒ ٥٢ Ù…ÙØ³Ø± را به همراه ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±Ø´Ø§Ù† معرÙÛŒ کرده است . Ø´Ú©Ù„ دوم پژوهشهایی هستند Ú©Ù‡ تنها به ØªÙØ³ÛŒØ± در یک عصر خاص یا Ùقط به یک مکتب یا روش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ پرداخته اند. در میان این پژوهشها گاهی مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± روایی به طور مستقل معرÙÛŒ Ùˆ ارزیابی شده است ØŒ نظیر این دو اثر شیعی : المنهج الاثری ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قران الکریم (قم ١٣٧٢ Ø´ ) نوشتة هدی جاسم Ù…ØÙ…دابوطَبْره ØŒ Ùˆ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± بالمأثور Ùˆ تطوره عندالشیعة الامامیة (بیروت ١٤٢١/٢٠٠٠) نوشتة Ø§ØØ³Ø§Ù† امین . از جمله Ù…Ø¨Ø§ØØ« مرتبط با ØªÙØ³ÛŒØ± مأثور، اسرائیلیات Ùˆ روایات مجعول است Ú©Ù‡ کتاب الاسرائیلیات Ùˆ الموضوعات ÙÛŒ کتب Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (دمشق ١٣٩٠) اثر Ù…ØÙ…د Ù…ØÙ…دابوشهبه به آن پرداخته است . در مقابل ØŒ گاهی نیز مکتب ØªÙØ³ÛŒØ± به رأی Ùˆ اجتهادی در بوتة نقد قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ØŒ مانند Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± بالرأی : قواعده Ùˆ ضوابطه Ùˆ أعلامه (دمشق ١٤٢٠/ ١٩٩٩) اثر Ù…ØÙ…د ØÙ…د زغلول . برخی از این آثار از تاریخ طولانی ØªÙØ³ÛŒØ± تنها به یک مقطع خاص Ùˆ ویژگیهای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† آن دوره توجه نموده اند. ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„ØµØØ§Ø¨Ø© : ممیزاته ØŒ خصائصه ØŒ مصادره ØŒ قیمته العلمیة (قاهره ( بی تا. ) ) اثر Ù…ØÙ…د عبدالرØÛŒÙ… ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„تابعین : عرض Ùˆ دراسة مقارنة (ریاض ١٤٢٠/١٩٩٩) اثر Ù…ØÙ…دبن عبداللّه بن علی Ø®ÙØ¶ÙŽÛŒØ±ÛŒ ØŒ Ùˆ اثرالتطورالÙکری ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصرالعباسی (بیروت ١٩٨٤) اثر مسلم عبداللّه آل Ø¬Ø¹ÙØ± نمونه هایی از این پژوهشهاست . همچنین به دلیل آنکه ØªÙØ³ÛŒØ± در قرن چهاردهم Ø´Ú©Ù„ÛŒ خاص به خود Ú¯Ø±ÙØª ØŒ به طوری Ú©Ù‡ مکتبی جدید در ØªÙØ³ÛŒØ± به شمار آمد، کتبی در این زمینه نگارش ÛŒØ§ÙØª ØŒ از جمله : اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ العصر الراهن (عمان ١٤٠٢) اثر عبدالمجید عبدالسلام Ù…ØØªØ³Ø¨ ØŒ اتجاهات Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ القرن الرابع عشر (ریاض ١٤٠٧) اثر Ùهدبن عبدالرØÙ…ان بن سلیمان رومی ØŒ Ùˆ عقل گرایی در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرن چهاردهم (قم ١٣٧٩ Ø´ ) نوشتة شادی Ù†Ùیسی . گاهی نیز مکتب ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در یک سرزمین موضوع پژوهش قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است ØŒ مانند: مدرسة Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙÛŒ الاندلس (بیروت ١٤٠٤) اثر مصطÙÛŒ ابراهیم مشینی . بعضی ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª بیش از همه به بررسی Ùˆ تØÙ„یل یکی از روشهای متداول ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ اختصاص دارند، Ú©Ù‡ از آن جمله اند: Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„علمی للقرآن ÙÛŒ المیزان (بیروت ١٤١١/١٩٩١) اثر اØÙ…د Ø¹Ù…Ø±Ø§Ø¨ÙˆØØ¬Ø±ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± کلامی قرآن مجید (تهران ١٣٧٠ Ø´ ) اثر Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† Ø±ÙˆØØ§Ù†ÛŒ ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„موضوعی بین النظریة والتطبیق (عمان ١٤١٨/١٩٩٧) اثر ØµÙ„Ø§Ø Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ÙØªØ§Ø خالدی ØŒ المنهج البلاغی Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم (بیروت ١٩٩٧) اثر ØØ³Ù† مسعود طویر، Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„لغوی للقران الکریم (ریاض ١٤٢٢) اثر مساعدبن سلیمان بن ناصر طیار، المنهج البیانی ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن الکریم (مکتبة الانجلوالمصریة ١٩٨١) اثر کامل علی Ø³Ø¹ÙØ§Ù† . Ø´Ú©Ù„ سوم از پژوهشهایی Ú©Ù‡ موضوع آنها تØÙ„یل Ùˆ نقد روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است ØŒ Ù…Ù†ØØµØ± در یک ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ ارزیابی Ùˆ تØÙ„یل روش Ù…ÙØ³Ø±Ù آن است . تاکنون کوششهای ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ در بارة نقد Ùˆ بررسی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± متقدم ØŒ متأخر Ùˆ معاصر اهل سنّت انجام Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ Ùˆ کتابهای متعددی در مورد روش شناسی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† تألی٠شده Ú©Ù‡ از آن جمله است : Ù…Ø¬Ø§Ù‡Ø¯Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø± ÙˆØ§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره ١٤١١) اثر اØÙ…داسماعیل نَوْÙÙŽÙ„ ØŒ ابن جریرالطبری Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره ١٤١١) اثر Ù…ØÙ…دبکر اسماعیل ØŒ البغوی Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (عمان ١٤٠٢) اثر Ø¹ÙØ§Ù عبدالغÙور، الزمخشری لغویاً Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù‹ (قاهره ١٩٧٧) اثر مرتضی آیت اللّه زاده شیرازی ØŒ الرازی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù‹ (بغداد ١٣٩٤) اثر Ù…ØØ³Ù† عبدالØÙ…ید، القاضی البیضاوی Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø± (دمشق ١٤٠٧) اثر Ù…ØÙ…د Ø²ÙØÙŽÛŒÙ’Ù„ÛŒ ØŒ ابن تیمیه Ùˆ جهوده ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (بیروت ١٤٠٥) اثر ابراهیم خلیل برکة ØŒ العجیب Ùˆ الغریب ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القران : ØªÙØ³ÛŒØ± ابن کثیر نموذجاً (تونس ٢٠٠١) اثر ÙˆØÛŒØ¯ سَعْÙÛŒ ØŒ الا´لوسی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù‹ (بغداد ١٣٨٨) اثر Ù…ØØ³Ù† عبدالØÙ…ید، القاسمی Ùˆ منهجه ÙÛŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± (قاهره ١٤١١) اثر Ù…ØÙ…دبکر اسماعیل ØŒ منهج الامام عبده ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القران الکریم (قاهره ( بی تا. ) ) اثر عبداللّه Ù…ØÙ…ود Ø´ØØ§ØªÙ‡ ØŒ ÙÛŒ ظلال القران ÙÛŒ المیزان (جده ١٤٠٦) اثر ØµÙ„Ø§Ø Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ÙØªØ§Ø خالدی ØŒ Ù…ØÙ…د عزة دروزة Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قران الکریم (ریاض ١٤١٤) اثر ÙØ±ÛŒØ¯ مصطÙÛŒ سلیمان . در مورد Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه نیز کتابهایی نوشته شده است ØŒ از جمله : الشیخ الطوسی Ù…ÙØ³Ù‘راً (قم ١٣٧٨ Ø´ ) نوشتة Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† آل یاسین ØŒ طبرسی Ùˆ مجمع البیان (تهران ١٣٦١ Ø´ ) نوشتة ØØ³ÛŒÙ† کریمان Ùˆ الطباطبائی Ùˆ منهجه ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„میزان (تهران ١٤٠٥) نوشتة علی اوسی . Ú¯ÙØªÙ†ÛŒ است Ú©Ù‡ بسیاری از ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª در این زمینه در قالب پایان نامه های دانشگاهی است Ùˆ تاکنون به چاپ نرسیده است (برای آگاهی از کتابهای تألی٠شده در بارة روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ نیز مشخصات پایان نامه ها رجوع کنید به دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٨٠٦Ù€١٨٢٠Ø› آشوری ØŒ همانجاها؛ ایازی ØŒ بخش «دراسات ØÙˆÙ„ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ±Â» در پایان معرÙÛŒ هر یک از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ±). منابع : ØØ³ÛŒÙ† آشوری ØŒ «منابع Ùˆ کتابهای روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ »، بینات ØŒ سال ١ØŒ Ø´ ٣ (پاییز ١٣٧٣)ØŒ Ø´ ٤ (زمستان ١٣٧٣)ØŒ سال ٢ØŒ Ø´ ١ (بهار ١٣٧٤)Ø› آقابزرگ طهرانی Ø› Ù…ØÙ…ودبن عبداللّه آلوسی ØŒ Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù…Ø¹Ø§Ù†ÛŒ ØŒ بیروت : داراØÛŒØ§Ø¡Ø§Ù„تراث العربی ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن تیمیّه ØŒ مقدمة ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت : دارمکتبة الØÛŒØ§Ø© ØŒ ( بی تا. ) Ø› ابن عاشور (Ù…ØÙ…دطاهربن Ù…ØÙ…د)ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ØªØØ±ÛŒØ± Ùˆ التنویر ØŒ تونس ١٩٨٤Ø› ابن عطیه ØŒ Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø± الوجیز ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„کتاب العزیز ØŒ ج ١ØŒ ( رباط ) ١٣٩٥/١٩٧٥Ø› ابن کثیر، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن العظیم ØŒ چاپ علی شیری ØŒ بیروت ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دبن یوس٠ابوØÛŒØ§Ù† غرناطی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ø¨ØØ± المØÛŒØ· ØŒ بیروت ١٤٠٣/١٩٨٣Ø› اØÙ…دبن Ù…ØÙ…د ادنه ÙˆÛŒ ØŒ طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ سلیمان بن ØµØ§Ù„Ø Ø®Ø²ÛŒ ØŒ مدینه ١٤١٧/١٩٩٧Ø› امین Ø› Ù…ØÙ…دعلی ایازی ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† : ØÛŒØ§ØªÙ‡Ù… Ùˆ منهجهم ØŒ تهران ١٤١٤Ø› اسماعیل بغدادی ØŒ هدیة العارÙین ØŒ ج ١ØŒ در ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ ØŒ ج ٥Ø› ØØ§Ø¬ÛŒ خلیÙÙ‡ Ø› دانشنامة قرآن Ùˆ قرآن پژوهی ØŒ به کوشش بهاءالدین خرمشاهی ØŒ تهران : دوستان ØŒ ١٣٧٧ Ø´ ØŒ ذیل «کتابشناسی ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهی Ùˆ روشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ » (از Ù…ØÙ…دعلی هاشم زاده )Ø› Ù…ØÙ…دبن علی داوودی ØŒ طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ بیروت ١٤٠٣/١٩٨٣ØŒ Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ÙˆØ§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ قاهره ١٤٠٩/١٩٨٩Ø› ØØ³ÛŒÙ† بن Ù…ØÙ…د راغب اصÙهانی ØŒ مقدمة جامع Ø§Ù„ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± مع ØªÙØ³ÛŒØ± Ø§Ù„ÙØ§ØªØØ© Ùˆ مطالع البقره ØŒ چاپ اØÙ…Ø¯ØØ³Ù† ÙØ±ØØ§Øª ØŒ کویت ١٤٠٥/١٩٨٤Ø› Ùهدبن عبدالرØÙ…ان رومی ØŒ بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مناهجه ØŒ ریاض ١٤١٩Ø› Ù…ØÙ…د عبدالعظیم زرقانی ØŒ مناهل Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ قاهره ( ١٩٨٠ ) Ø› Ù…ØÙ…دبن بهادر زرکشی ØŒ البرهان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ یوس٠عبدالرØÙ…ان مرعشلی ØŒ جمال ØÙ…دی ذهبی ØŒ Ùˆ ابراهیم عبداللّه کردی ØŒ بیروت ١٤١٠/١٩٩٠Ø› خالدبن عثمان سبت ØŒ قواعد Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± جمعاً Ùˆ دراسةً ØŒ جیزه ØŒ مصر ١٤٢١Ø› عبدالرØÙ…ان بن ابی بکر سیوطی ØŒ الاتقان ÙÛŒ علوم القرآن ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ§Ù„ÙØ¶Ù„ ابراهیم ØŒ ( قاهره ١٩٦٧ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª قم ١٣٦٣ Ø´ Ø› همو، کتاب طبقات Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ چاپ مورسینگ ØŒ لیدن ١٨٣٩ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª تهران ١٩٦٠Ø› اØÙ…دبن عبدالرØÛŒÙ… شاه ولی اللّه دهلوی ØŒ ترجمة الÙوز الکبیر ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ نقله من Ø§Ù„ÙØ§Ø±Ø³ÛŒØ© الی العربیة Ù…ØÙ…د منیر دمشقی ØŒ هند ١٣٨٥/١٩٦٥Ø› Ù…ØÙ…دبن لطÙÛŒ صباغ ØŒ بØÙˆØ« ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ بیروت ١٤٠٨/١٩٨٨Ø› اØÙ…دبن مصطÙÛŒ طاشکوپری زاده ØŒ کتاب Ù…ÙØªØ§Ø السعادة Ùˆ Ù…ØµØ¨Ø§Ø Ø§Ù„Ø³ÛŒØ§Ø¯Ø© ØŒ ج ١ØŒ ØÛŒØ¯Ø±Ø¢Ø¨Ø§Ø¯ دکن ١٣٩٧/١٩٧٧Ø› طبری ØŒ جامع Ø› مساعدبن سلیمان طیار، ÙØµÙˆÙ„ ÙÛŒ اصول Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± ØŒ ریاض ١٤٢٠/١٩٩٩Ø› علی بن سلیمان عبید، ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن الکریم : اصوله Ùˆ ضوابطه ØŒ ریاض ١٤١٨/ ١٩٩٨Ø› عبدالرØÛŒÙ… عقیقی بخشایشی ØŒ طبقات Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه ØŒ قم ١٣٧١Ù€ ١٣٧٦ Ø´ Ø› علوم القرآن عند Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† ØŒ قم : مرکز Ø§Ù„Ø«Ù‚Ø§ÙØ© Ùˆ المعار٠القرآنیة ØŒ ١٣٧٤Ù€١٣٧٥ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن شاه مرتضی Ùیض کاشانی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„صاÙÛŒ ØŒ چاپ ØØ³ÛŒÙ† اعلمی ØŒ بیروت ?( ١٣٩٩/ ١٩٧٩ ) ØŒ چاپ Ø§ÙØ³Øª مشهد ( بی تا. ) Ø› رØÛŒÙ… قاسمی ØŒ «کاستی ها Ùˆ ناراستی ها در طبقات Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† شیعه »، آینة پژوهش ØŒ سال ١١ØŒ Ø´ ٦٥ (آذرـ دی ١٣٧٩)Ø› Ù…ØÙ…د جمال الدین قاسمی ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قاسمی ØŒ المسمی Ù…ØØ§Ø³Ù† التأویل ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د ÙØ¤Ø§Ø¯ عبدالباقی ØŒ بیروت ١٣٩٨/١٩٧٨Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د قرطبی ØŒ الجامع لاØÚ©Ø§Ù… القرآن ØŒ بیروت : دارالÙکر، ( بی تا. ) Ø› Ù…ØÙ…دهادی Ù…Ø¹Ø±ÙØª ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ÙÛŒ ثوبه القشیب ØŒ مشهد ١٤١٨Ù€١٤١٩Ø› عادل نویهض ØŒ معجم Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÛŒÙ† من صدرالاسلام ØØªÛŒ Ø§Ù„Ø¹ØµØ±Ø§Ù„ØØ§Ø¶Ø± ØŒ بیروت ١٤٠٩/١٩٨٨. / مهرداد عباسی / ١٤) خاورشناسان Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±. ØªÙØ³ÛŒØ± پژوهی خاورشناسان ØŒ بر اساس Ù†ØÙˆØ© مطالعات Ùˆ آشنایی آنها با اسلام ØŒ به چند دوره تقسیم Ù…ÛŒ شود. آغاز مطالعات قرآنی ØŒ ردیه نویسی کشیشان مسیØÛŒ بر ضد اسلام است . این دوره از اواخر قرن اول هجری آغاز شد Ùˆ مشخصاً به ÙØ¹Ø§Ù„یتهای یوØÙ†Ø§ÛŒ دمشقی * (Ø ٣٥Ù€١٣٢/ Ø ٦٥٥Ù€٧٥٠) در این زمینه Ù…ÛŒ توان اشاره کرد. ÙˆÛŒ ردیه ای بر اسلام نوشت Ùˆ در آن مطالبی در بارة قرآن آورد (ساهاس ØŒ ص ٧٤ØŒ٩٠Ù€٩٣). ÙˆÛŒ ظاهراً با عربی آشنایی داشته Ùˆ از متن اصلی قرآن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ Ù…ÛŒ کرده است (ورستیخ ØŒ ص ٥٤Ø› قس ساهاس ØŒ ص ٤٦). در چندین سدة بعد، تنها آگاهی غربیان از قرآن ØŒ ردیه های کشیشانی بود Ú©Ù‡ اطلاعات خود را عموماً از منابع دست دوم Ùˆ ردیه های دیگر Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ بودند (ورستیخ ØŒ ص ٥٥Ø› برای Ùهرست ردیه ها رجوع کنید به دانیل ص ٤١٤Ù€ ٤٣٨Ø› بوبتسین ØŒ ص ١٩٥ØŒ ٢٠٢Ù€٢٠٤). نقطة عط٠این دوره ØŒ ترجمة کامل قرآن به لاتینی به دستور پطرس مکرم (٤٨٥Ù€٥٥١/ ١٠٩٢Ù€١١٥٦) در ØØ¯ÙˆØ¯ ٥٣٧ Ù€ ٥٣٨/ ١١٤٣ بود (ورستیخ ØŒ همانجا؛ بوبتسین ØŒ ص ١٩٤Ø› دانیل ØŒ ص ٢٢Ø›ÙÙˆÚ© ØŒ ص ١٥Ù€١٩). این ترجمه همراه با چند متن دیگر، از جمله دو ردیة پطرس مکرم Ùˆ نوشته هایی از پطرس آلÙونسی * (متوÙÛŒ ٥٣٤/ ١١٤٠)ØŒ نخستین اثر جامع در بارة قرآن Ùˆ اسلام بود Ùˆ نقش مهمی در Ø´Ú©Ù„ دادن ذهنیت اروپاییان در باب اسلام داشت (رضوان ØŒ ص ٤٢Ø› نیز رجوع کنید به ترجمة قرآن * ØŒ بخش ٣: به زبانهای دیگر). مطالعات قرآنی با چاپ تاریخ قرآن * نولدکه در ١٢٧٦Ù€ ١٢٧٧/ ١٨٦٠ØŒ وارد مرØÙ„Ø© جدیدی شد. این کتاب ØŒ به سبب جامعیت Ø·Ø±Ø Ù…Ø¨Ø§ØØ« قرآنی آن ØŒ در پرداختن Ù…ØÙ‚قان غربی به مطالعات قرآنی بسیار مؤثر بوده است . سنّت قرآن پژوهی آلمان متأثر از Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ùقه اللغه Ùˆ مطالعات انجیلی بود. نخست گوستاو Ùلوگل (١٢١٨Ù€١٢٨٧/ ١٨٠٢Ù€١٨٧٠) متن قرآن را در ١٢٥٠/ ١٨٣٤ منتشر کرد Ùˆ در ١٢٥٨/ ١٨٤٢ØŒ > معجم قرآن < را برای آن ÙØ±Ø§Ù‡Ù… آورد (رضوان ØŒ ص ٤٦). قرآن پژوهان پس از نولدکه ØŒ همچون اوتو پرتسل * (Ø ١٣١١Ù€ ١٣٦٠/ ١٨٩٣Ù€١٩٤١) Ùˆ گوتهل٠برگشترسر * (١٣٠٣Ù€١٣٥٢/ ١٨٨٦Ù€ ١٩٣٣)ØŒ از شاگردان نولدکه Ùˆ متأثر از پژوهشهای ÙˆÛŒ بودند. Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ مربوط به Ùقه اللغه Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± در آثار رودی پارت * (١٣١٩Ù€١٤٠٣/ ١٩٠١Ù€ ١٩٨٣) Ùˆ رژیس بلاشر * (١٣١٨Ù€١٣٩٣/ ١٩٠٠Ù€١٩٧٣) Ù…Ø·Ø±Ø Ø´Ø¯Ù‡ است . رودی پارت در ترجمة قرآن به مطالعات تطبیقی کاربرد کلمات در قرآن توجه کرد Ùˆ گزارشی از تØÙ‚یقات خود را در کتاب٠> Ùهرست Ùˆ Ø´Ø±Ø Ù…Ø¨Ø§ØØ« هم موضوع قرآن < به چاپ رساند. بلاشر در ترجمة قرآن Ùˆ ØªÙˆØ¶ÛŒØ Ø¹Ø¨Ø§Ø±Ø§Øª مبهم آن از اشعار عربی دورة جاهلیت Ùˆ متون ادبی بهره برد (رضوان ØŒ ص ٤٧). از دیگر قرآن پژوهان این دوره ØŒ آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ * ( Ù€١٣٨٤/ Ù€١٩٦٤)ØŒ ریچارد بل (١٢٩٣Ù€١٣٧١/ ١٨٧٦Ù€١٩٥٢)ØŒ آلÙونس مینگانا ØŒ Ùˆ چارلز کاتلر توری بودند. برای قرآن پژوهان این دوره ØŒ مسئلة تبیین Ùˆ شناخت منابع قرآن در نقل مطالب عهدینی Ùˆ دیگر کتابهای مقدس اهمیت ویژه ای داشت ( رجوع کنید به برگ نیسی ØŒ ص ٩٩). پرسش قرآن پژوهان این بود Ú©Ù‡ در قرآن تا Ú†Ù‡ اندازه از منابع یهودی Ùˆ مسیØÛŒ Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ شده است . نخستین بار آبراهام گایگر در کتاب > آنچه Ù…ØÙ…د از یهود اخذ کرده < این موضوع را Ù…Ø·Ø±Ø Ú©Ø±Ø¯ ( رجوع کنید به رضوان ØŒ ص ٤٦ Ùˆ پانویس ٤٠). ÙØ¹Ø§Ù„ترین خاورشناس این دوره آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ بود Ú©Ù‡ مقدمة Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø± الوجیز ابن عطیة اندلسی (متوÙÛŒ ٥٤٦) Ùˆ المبانی ÙÛŒ نظم المعانی را در کتاب مقدمتان ÙÛŒ علوم القرآن (قاهره ØŒ چاپ اول ١٩٥٤ØŒ چاپ دوم ١٩٧٢) به چاپ رساند Ùˆ دو مقاله در بارة الهدایة Ùˆ Ø§Ù„Ø¹Ø±ÙØ§Ù† ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ± القرآن بالقرآن (ØªÙØ³ÛŒØ± توقی٠شدة Ù…ØÙ…د ابوزید، Ù…ÙØ³Ø± معاصر مصری ) نوشت (کریمی نیا، ص ٤٠١Ø› در بارة این ØªÙØ³ÛŒØ± رجوع کنید به ذهبی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٥٨٤ Ù€٦٠٠). از اوایل دهة ١٣٣٠ Ø´ / ١٩٥٠ØŒ مطالعات قرآنی ØŒ از ØÛŒØ« توجه به مسائل ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ تØÙˆÙ„اتی ÛŒØ§ÙØª . تغییرات ØØ§ØµÙ„ از جریانهای نوگرا در ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ ØŒ Ú©Ù‡ در مصر آغاز شده بود، مورد علاقة خاورشناسان قرار Ú¯Ø±ÙØª . قرآن پژوهان غربی نیز به ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ علمی Ùˆ ادبی در مصر توجه کردند. یکی از مهمترین پژوهشگرانی Ú©Ù‡ در این ØÙˆØ²Ù‡ مطلب نوشت ØŒ ژاک ژومیه بود. ÙˆÛŒ در بارة ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„منار نوشتة Ù…ØÙ…د رشیدرضا (متوÙÛŒ ١٣١٤ Ø´ / ١٩٣٥) بر پایة تقریرات Ù…ØÙ…د عبده (متوÙÛŒ ١٣٢٣/ ١٩٠٥)ØŒ آرای امین خولی (بنیانگذار جنبش ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی قرآن در مصر)ØŒ الجواهر ÙÛŒ ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„قرآن طَنْطاوی جوهری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± علمی Ùˆ جنبش ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ مصر بین سالهای ١٣٢٦ تا ١٣٣٠ Ø´ / ١٩٤٧Ù€١٩٥١ مقاله نوشت (ریپین ØŒ ص ٢٣٦Ù€ ٢٣٧). مهمترین پژوهش ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در اوایل قرن بیستم ØŒ بعد از تاریخ قرآن نولدکه ØŒ کتاب > گرایشها در ØªÙØ³ÛŒØ± اسلامی < نوشتة ایگناتس گولدتسیهر بود. یوهانس مارینوس سیمون بالیون در تکمیل ÙØµÙ„ آخر کتاب گولدتسیهر، جنبش ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ مصر میان سالهای ١٣٠٠Ù€١٣٨٠/١٨٨٠Ù€١٩٦٠ را بررسی کرده است . بالیون در مطالعة خود به بررسی آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù†ÛŒ چون Ù…ØÙ…داØÙ…د خَلَ٠اللّه ØŒ Ù…ØÙ…دکامل ØØ³ÛŒÙ† Ùˆ Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اردو زبانی چون ابوالکلام آزاد پرداخته است . یوهانس جانسن نیز در بارة ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ در مصر کتابی نوشته است با عنوان > ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن در مصر جدید < . تک نگاری در بارة Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† ØŒ از دیگر پژوهشهای ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاورشناسان است . در این تØÙ‚یقات ØŒ زندگی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† Ùˆ شیوه های ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ Ùˆ آرای خاص آنان ØŒ مورد Ø¨ØØ« قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ است . از این مطالعات Ù…ÛŒ توان به تØÙ‚یقات مارک شارتیه ØŒ ÙØ±ÛŒÙ„ند Ø§Ø¨ÙØª ØŒ عیسی بÙلاطه ØŒ ایوÙÙ† یازبک ØØ¯Ø§Ø¯ Ùˆ دیونگ اشاره کرد. مارک شارتیه در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± مصطÙÛŒ Ù…ØÙ…ود ( مجادلة Ù„Ùهم عصری للقرآن ) Ùˆ Ù…ØÙ…داØÙ…د خل٠اللّه مقالاتی منتشر کرده است (انیس ØŒ ص ٦٠). ÙØ±ÛŒÙ„ند ابت Ùˆ چارلز آدامز ØŒ تÙهیم القرآن ابوالاعلی مودودی ØŒ عیسی بلاطه ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± ادبی با تکیه بر آرای عایشه عبدالرØÙ…ان بنت الشّاطی ( Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± البیانی للقرآن الکریم )ØŒ یازبک ØØ¯Ø§Ø¯ØŒ ÙÛŒ ظلال القرآن سیدقطب Ùˆ دیونگ جواهر طَنْطاوی جوهری را بررسی کرده اند (ریپین ØŒ ص ٢٣٧). در سالهای اخیر، روش دیگری در مطالعات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ به وجود آمده است Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ توان آن را «آیه پژوهی » نامید Ùˆ به دو دسته تقسیم کرد: آیه پژوهی٠Ùقهی Ù€ کلامی Ùˆ آیه پژوهی٠تاریخی . در این روش ØŒ ØªÙØ³ÛŒØ± آیه با توجه به اهمیت Ùقهی ØŒ کلامی ØŒ یا تاریخی٠آن در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± گوناگون بررسی Ù…ÛŒ شود. این روش در واقع بازسازی Ùهم تاریخی Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† مسلمان از آیات قرآن است . مقالات جان برتن Ùˆ هاوتینگ نمونه ای از مطالعات آیه پژوهی با تکیه بر Ù…Ø¨Ø§ØØ« Ùقهی Ù€ کلامی است . برخی مقالات اوری روبین مثالهایی از مقالات آیه پژوهی تاریخی اند ( رجوع کنید به کریمی نیا، ص ٤٢٢Ù€٤٢٣). برخی مقالات اندرو ریپین در ØÙˆØ²Ø© آیه پژوهی به صورت کتابی با نام > قرآن Ùˆ سنّت ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ آن < منتشر شده است . بررسی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن ØŒ همچون ØªÙØ³ÛŒØ± جامع البیان عن تأویل Ø¢ÛŒ القرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± هودبن Ù…ÙØÙŽÚ©Ù‘ÙŽÙ… Ù‡Ùوّاری اباضی Ùˆ Ù…ÙقاتÙÙ„ بن سلیمان Ùˆ برخی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± دیگر، موضوع تØÙ‚یقات Ù…ÙØµÙ‘Ù„ کلود ژیلیو بوده است ( ایندکس اسلامیکوس ١٩٩٧ ØŒ ص ٣٦Ø› کریمی نیا، ص ٣٩٢Ù€٣٩٤). در پژوهش متون کهن ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ دو شیوه میان خاورشناسان وجود دارد: شیوة اول ØŒ بررسی Ùˆ تØÙ„یل اَسناد روایات در متون ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است . این روش مبتنی است بر تجزیه Ùˆ تØÙ„یل مطالب نقل شده در کتابهای Ø´Ø±Ø Ø§ØÙˆØ§Ù„ Ùˆ مقایسة سلسله سند روایات در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± گوناگون . از جملة این تØÙ‚یقات ØŒ مقالات آیزیا گولدÙلد در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± ابن عباس Ùˆ مقاتل بن سلیمان Ùˆ مقالات ÙØ±Ø¯ لیم هویز در بارة Ù…ÙØ¬Ø§Ù‡Ùدبن جَبْر Ùˆ ØÙŽÙ…َدی صَمّود در بارة ÛŒØÛŒÛŒ بن سلام (متوÙÛŒ ٢٠٠) است (ریپین ØŒ ص ٢٢٩Ù€٢٣٠). شیوة دوم ØŒ تØÙ„یل ادبی متن ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± است . این شیوه ØŒ ادامة کار گولدتسیهر در جعلی دانستن متون روایی Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ است Ùˆ بر آن است Ú©Ù‡ با Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ از معیارهای ادبی ØŒ تاریخ جعل روایات را مشخص کند. جان ونسبرا ØŒ مبدع این شیوه ØŒ Ø´Ú©Ù„ گیری روند ØªÙØ³ÛŒØ±Ù†Ú¯Ø§Ø±ÛŒ را در پنج مرØÙ„Ø© روایی ØŒ Ùقهی ØŒ متنی ØŒ بلاغی Ùˆ تمثیلی دانسته Ùˆ مشخصات هر مرØÙ„Ù‡ را ذکر کرده است (ص ١١٩Ù€٢٢٧Ø› نیز رجوع کنید به > دایرة المعار٠دین < ØŒ ذیل Â«ØªÙØ³ÛŒØ±Â»). مطالعات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ باتوجه به مسائل کلامی ØŒ موضوع چند تØÙ‚یق بوده است ØŒ از جمله مقالة Ù…Ø§Ù†ÙØ±Ø¯ گوتس در بارة تأویلات القرآن ابومنصور Ù…Ø§ØªÙØ±ÛŒØ¯ÛŒ (متوÙÛŒ ٣٣٣) Ùˆ کتاب مایرمیخائیل Ø¨ÙŽØ±Ø§ÙŽØ´ÙØ± در بارة ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± کهن امامیه . ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ موضوع Ø¨ØØ« گرهارت باورینگ ØŒ میشل آلار ØŒ پول نویا ØŒ گراملیش Ùˆ گریل بوده است . مناخیم قسطر ØŒ خوری ØŒ ژرار لوکنت Ùˆ گوردن نیوبی ØŒ قصص الانبیاء Ùˆ مطالب مشابه عهدین را در ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اسلامی بررسی کرده اند (ریپین ØŒ ص ٢٣٤). از کتابهایی Ú©Ù‡ در این ØÙˆØ²Ù‡ نوشته شده ØŒ > Ø§ÙØ³Ø§Ù†Ù‡ های انجیلی Ùˆ ÙØ±Ø§ انجیلی در ادبیات عامیانة اسلامی < نوشتة ØÛŒÛŒÙ… شوارتس باوم است . این کتاب ØŒ به رغم ضعی٠بودن Ùˆ Ú©Ù… مایگی اش ØŒ به سبب آمدن کتاب شناسی Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ از منابع این ØÙˆØ²Ù‡ در آن ØŒ اهمیت ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù†ÛŒ دارد (همانجا). برانون ویلر (یکی دیگر از Ù…ØÙ‚قان این ØÙˆØ²Ù‡ ) Ùˆ اسکات نوگل ØŒ > ÙØ±Ù‡Ù†Ú¯ تاریخی٠انبیا در اسلام Ùˆ یهودیت < را منتشر کردند Ùˆ در مقدمة آن ØŒ کتاب شناسی Ù…ÙØµÙ‘Ù„ÛŒ از آثار این ØÙˆØ²Ù‡ آوردند. ویلر در کتاب > انبیا در قرآن : مقدمه ای بر قرآن Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ±Ù‡Ø§ÛŒ مسلمانان < ØŒ میان آرای Ù…ÙØ³Ø±Ø§Ù† اسلامی Ùˆ ادبیات انجیلی مطالعه ای تطبیقی انجام داد. مهمترین پژوهش ویلر، کتاب > موسی در قرآن Ùˆ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± اسلامی < است Ú©Ù‡ در مجموعة مطالعات٠قرآنی٠انتشارات کرزن منتشر شده است . بازسازی ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± غیرموجود یکی دیگر از موضوعات مورد توجه خاورشناسان بوده است . تØÙ‚یق Ù…ÙØµÙ‘Ù„ دانیل ژیماره در بارة ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن ابوعلی Ø¬ÙØ¨Ù‘ایی نمونه ای از این مطالعات است . چاپ Ùˆ تصØÛŒØ ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± قرآن ØŒ چندان مورد توجه خاورشناسان نبوده است Ùˆ در این زمینه Ùقط این آثار شایان ذکرند: چاپ مقدمة المبانی Ùˆ Ø§Ù„Ù…ØØ±Ø± الوجیز به کوشش آرتور Ø¬ÙØ±ÛŒ ØŒ چاپ مقدمة ØªÙØ³ÛŒØ±Ø§Ù„Ú©Ø´Ù Ùˆ البیان ثعلبی (متوÙÛŒ ٤٢٧) Ùˆ خمس مائة آیة من القرآن مقاتل بن سلیمان به کوشش آیزیا گولدÙلد. کتاب > گرایشها در ØªÙØ³ÛŒØ± اسلامی < گولدتسیهر، به سبب Ø¨ØØ«Ù‡Ø§ÛŒ جامع آن در بارة Ø´Ú©Ù„ گیری دانش ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ مکاتب ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ ØŒ از زمان انتشار تاکنون مرجع Ù…ØÙ‚قان بوده است . این کتاب کاستیهایی دارد Ú©Ù‡ موجب نگارش مقالات Ùˆ آثار تØÙ‚یقاتی برای تکمیل آن شده است ( > Ø±Ù‡ÛŒØ§ÙØªÙ‡Ø§ÛŒÛŒ به تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن < ØŒ مقدمة ریپین ØŒ ص ١). نیاز به متنی Ú©Ù‡ جانشین کتاب گولدتسیهر شود، سبب شد Ú©Ù‡ در ١٣٦٤ Ø´ / ١٩٨٥ در دانشگاه کالگاری همایشی برگزار شود. مقالات عرضه شده در آن همایش ØŒ با نام > Ø±Ù‡ÛŒØ§ÙØªÙ‡Ø§ÛŒÛŒ به تاریخ ØªÙØ³ÛŒØ± قرآن < منتشر شده است . جلد بیست وپنجم از مجموعة چهل ÙˆÙ‡ÙØª جلدی > Ø´Ú©Ù„ گیری جهان اسلام < ØŒ نیز ØØ§ÙˆÛŒ برخی مقالات مهم ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاورشناسان است Ú©Ù‡ به کوشش اندرو ریپین با نام > قرآن : Ø´Ú©Ù„ گیری ØªÙØ³ÛŒØ± < گردآوری شده است . عادل تئودور خوری ØŒ کشیش کاتولیک Ùˆ مترجم قرآن ØŒ Ú©Ù‡ در دانشکدة الاهیات دانشگاه مونستر آلمان تدریس Ù…ÛŒ کند، قرآن کریم را به آلمانی ترجمه Ùˆ ØªÙØ³ÛŒØ± کرده Ú©Ù‡ در دوازده جلد منتشر شده است . ÙˆÛŒ ابتدا متن آیه ØŒ سپس ترجمة آن Ùˆ بعد از آن ØªÙØ³ÛŒØ± آیات را آورده Ùˆ از موضوعات مورد توجه او، نکات صرÙÛŒ Ùˆ Ù†ØÙˆÛŒ Ùˆ اسباب نزول آیات بوده است . خوری از ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بیضاوی ØŒ ابن کثیر، ÙØ®Ø±Ø±Ø§Ø²ÛŒ ØŒ شیخ طوسی ØŒ علامه طباطبائی Ùˆ دیگر ØªÙØ§Ø³ÛŒØ± بهره برده است . کتاب شناسیهایی نیز از تØÙ‚یقات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ خاورشناسان تهیه شده است ØŒ از جمله کتاب شناسی مطالعات قرآنی به زبانهای اروپایی (تهران ١٣٨٠) تألی٠مرتضی کریمی نیا، آثار منور اØÙ…د انیس Ùˆ اندرو ریپین ØŒ Ùˆ گزارش کوتاه نجیب عقیقی ( رجوع کنید به ج ٣ØŒ ص ٥٣١ Ù€٥٤١). منابع : کاظم برگ نیسی ØŒ «واژه های دخیل قرآن Ùˆ دیدگاهها»، معار٠، دورة ١٢ØŒ Ø´ ١ Ùˆ٢ (ÙØ±ÙˆØ±Ø¯ÛŒÙ† Ù€ آبان ١٣٧٤)Ø› Ù…ØÙ…Ø¯ØØ³ÛŒÙ† ذهبی ØŒ Ø§Ù„ØªÙØ³ÛŒØ± Ùˆ Ø§Ù„Ù…ÙØ³Ø±ÙˆÙ† ØŒ بیروت ١٤٠٧/ ١٩٨٧Ø› نجیب عقیقی ØŒ المستشرقون ØŒ قاهره ١٩٨٠Ù€١٩٨١Ø› یوهان ÙÙˆÚ© ØŒ تاریخ ØØ±Ú©Ø© الاستشراق : الدراسات العربیة والاسلامیة ÙÛŒ اوروبا ØØªÛŒ بدایة القرن العشرین ØŒ نقله عن الالمانیة عمر لطÙÛŒ عالم ØŒ بیروت ٢٠٠١Ø› مرتضی کریمی نیا، «کتاب شناسی مطالعات ØªÙØ³ÛŒØ±ÛŒ در زبانهای اروپایی »، ÙØµÙ„نامة پژوهشهای قرآنی ØŒ سال ٧ØŒ Ø´ ٢٥ Ùˆ ٢٦ (بهار Ùˆ تابستان ١٣٨٠)Ø› Munawar Ahmad Anees, "Islamic studies-publish and perish? book and periodical citations on tafs ¦ â r al-Qur'a ¦ n in Western languages", The Muslim world book review , vol. ٥, no. ٢ (Winter ١٩٨٥); Approaches to the history of the interpretation of the Qur'a ¦ n , ed. Andrew Rippin, Oxford: Clarendon Press, ١٩٨٨; Hartmut Bobzin,"Latin translations of the Koran: a short overview", Der Islam , vol. ٧٠, no. ٢ (١٩٩٣); Norman Daniel, Islam and the West: The making of an image , Oxford ١٩٩٣; The Encyclopedia of religion , ed. Mircea Eliada, New York ١٩٨٧, s.v. "Tafsir" (by Andrew Rippin); Index Islamicus ١٩٩٧ , compiled and edited by G. J. Roper and C. H. Bleaney, London ١٩٩٩; E. A. Rezvan, "the Qur'a ¦ n and its world: VIII/١. Contra legem sara cenorum: the Qur'a ¦ n in Western Europe", Manuscripta Orientalia , vol. ٤, no. ٤ (Dec. ١٩٩٨); Andrew Rippin, "The present status of tafs ¦ â r studies", The Muslim world , LXXII, nos.٣-٤ (July - Oct.١٩٨٢); Daniel J. Sahas, John of Damascus on Islam: the heresy of the Ishmaelites , Leiden ١٩٧٢; Kees Versteech, "Greek translations of the Qur'a ¦ n in Christian polemics (٩th century A. D.)", ZDMG , vol. ١٤١, no. ١ (١٩٩١); John Wansbrough, Quranic studies: sources and methods of scriptural interpretation , Oxford ١٩٧٧. / Ù…ØÙ…دکاظم رØÙ…تی /