دانشنامه جهان اسلام - بنیاد دائرة المعارف اسلامی - الصفحة ١٨٨٤
Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ (در ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ میانه ag § wanafs ، معرب آن بَنَÙْسَج Ø› رجوع کنید به واژه های ایرانی خویشاوند آن : Ú©ÙØ±Ø¯ÛŒ a § wanaws ØŒ مازندرانی e § s ¦ vanu ØŒ سمنانی a § benows ØŒ Ùˆ جز اینها)ØŒ نام ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ مشترکی برای انواع L. Viola .
پارسا (ج ١ØŒ ص ٩٥٦Ù€٩٧٠) از میان گروه بسیار بزرگ انواع Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ Ú©Ù‡ در مناطق معتدل نیمکرة شمالی ÛŒØ§ÙØªÙ‡ Ù…ÛŒ شود، شانزده نوع٠بومی ایران را ذکر Ùˆ وص٠کرده است (قهرمان دو گونه جدید را در Ùلور ایران ØŒ یکی در ج ١ØŒ Ø´ ٤٠ØŒ Ùˆ دیگری در ج ٦ØŒ Ø´ ٧٤٨ØŒ وص٠و تصویر کرده است ). از این میان ØŒ آنچه در مقالة ØØ§Ø¶Ø± مورد توجه است نوع L. V. odorata (Ù„ÙØ¸Ø§Ù‹ØŒ Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ø© خوشبو») و، تا اندازه ای ØŒ نوع L. V. tricolor (Ù„ÙØ¸Ø§Ù‹ØŒ Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ø© سه رنگ ») است .
Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ø© خوشبو» Ú©Ù‡ در ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ به نام Ù…Ø·Ù„Ù‚Ù Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ Ùˆ گاهی Ø¨Ù†ÙØ´Ø© ایرانی (در برابر Ø¨Ù†ÙØ´Ø© ÙØ±Ù†Ú¯ÛŒ یعنی Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ø© سه رنگ »؛ رجوع کنید به دنبالة مقاله ) یا Ø¨Ù†ÙØ´Ø© معطّر/ عطر خوانده Ù…ÛŒ شود، در ایران خودروست ØŒ Ùˆ معمولاً در نقاط سایه دار٠خنک دور از چشم گذریان ØŒ هر جا Ú©Ù‡ اØÙˆØ§Ù„ اقلیمی مناسب باشد، Ù…ÛŒ روید، ولی گزارش کرده اند Ú©Ù‡ بویژه در رستم آباد (گیلان )ØŒ درّة کَندَوان (نزدیک چالوس )ØŒ در جنگل پیرامون رامسر Ùˆ در بیشه های گرگان ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† است (رجوع کنید به Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ø© طبری » Ú©Ù‡ گاهی در شعر قدیم ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ برای این نوع Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ به کار Ø±ÙØªÙ‡ است ). این Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ از روزگار قدیم همیشه در ایران Ù…ØØ¨ÙˆØ¨ بوده ØŒ چنان Ú©Ù‡ در بندهش در شمار گیاهان دارای گلهای خوشبو، Ùˆ نیز متعلّق به تیر (یکی از امشاسپندان ) شمرده شده است (ص ٨٧ Ù€ ٨٨).
Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ها ضرورتاً Ø¨Ù†ÙØ´ رنگ نیستند: آنها را به رنگهایی از سÙید Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ تا ارغوانی سیر ــ شامل زرد، آبی ØŒ کبود، Ø¨Ù†ÙØ´ Ùˆ جز اینها ــ گزارش کرده اند. در ادب ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ Ùˆ در برخی از ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª داروشناسی سنّتی ØŒ شواهدی برای گوناگونی رنگ Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ÛŒØ§ÙØªÙ‡ Ù…ÛŒ شود؛ مثلاً، Ø¨Ù†ÙØ´Ø© سÙید را منوچهری دامغانی (متوÙÛŒ ٤٣٢Ø› ص ٢٠٧) ذکر کرده است Ø› برخی از شاعران ØŒ گنبد کبود آسمان را Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ گون » یا Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ رنگ » توصی٠کرده اند، Ùˆ Ø§Ø¨ÙˆØ±ÛŒØØ§Ù† بیرونی (٣٦٢Ù€٤٤٠) در صیدنة (ص ١٣٣) به نقل از Ø¨ÙˆÙ„ÙØ³ * (یعنی پائولوس آیگینائی ØŒ Ú©Ù‡ در ØØ¯ÙˆØ¯ ٦٤٠ میلادی رونق داشت ) Ù…ÛŒ نویسد: «برخی روغن ( Ø¨Ù†ÙØ´Ø© ) ارغوانی را به کار Ù…ÛŒ برند، برخی روغن Ø¨Ù†ÙØ´Ø© Ø²Ø¹ÙØ±Ø§Ù†ÛŒ رنگ ØŒ Ùˆ برخی روغن Ø¨Ù†ÙØ´Ø© سÙید را» (نیز رجوع کنید به در زیر به ارتباط رنگ Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ با موی سر Ùˆ «خطّÙ» معشوق شعراء).
تشبیهات Ùˆ استعاراتی مبتنی بر برخی از خصایص گیاهشناختی Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ها در ادب قدیم ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ پدید آمده است . گلبرگهای نامنظّم Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ØŒ یا شاید یک دسته Ú¯ÙÙ„ Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ØŒ Ø²Ù„Ù Ø¢Ø´ÙØªÙ‡ یا مجعّد، Ø·ÙØ±Ù‘Ù‡ یا جَعد گیسوی یار را نزد شاعران تداعی کرده است . این ویژگی به Ø§Ø¶Ø§ÙØ© رنگ ارغوانی سیاهگون برخی از انواع Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ØŒ همراه با Ù…Ùهوم خوشبویی یا بدون این Ù…Ùهوم ØŒ مبنای استعارة Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ = زل٠یا گیسو، Ùˆ تشبیهاتی چون Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡Ù’ موی / زل٠» واقع شده است ØŒ Ùˆ رنگ کبود یا آبی خاکستری گونه ای از Ø¨Ù†ÙØ´Ø© خوشبو مایة تشبیهات Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡Ù’ عارض / عذار» دربارة رخسار معشوق ØŒ Ùˆ Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡Ù’ خط » دربارة Ù…ØØ¨ÙˆØ¨ÛŒ «نوخط » گشته است . اغراق در تشبیه زل٠خوشبوی به Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ را، یا بالعکس ØŒ در مطلع مسمّط بدیعی از قاآنی (متوÙÛŒ ١٢٧٠) Ù…ÛŒ توان دید (ص ٦٦٩Ù€٦٧١): Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ Ø±ÙØ³ØªÙ‡ از زمین به طر٠جویبارها/ Ùˆ یا گسسته ØÙˆØ±Ù عین ز زل٠خویش تارها.»
دیگر این Ú©Ù‡ Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ها نوعاً گیاهانی Ú©Ù… رشدند Ùˆ گلهای ØÙ‚یر آنها، در برخی از انواع ØŒ بر ساقه های خود اندکی سر به زیر دارند، گویی Ú©Ù‡ از شرم سراÙکنده باشند. از این گذشته ØŒ ظاهراً گوشه گیری در نقاط نیمه تاریک Ùˆ کنار Ø§ÙØªØ§Ø¯Ù‡ (در زیر پرچینها، در شکاÙهای صخره ها، Ùˆ مانند اینها) را ØªØ±Ø¬ÛŒØ Ù…ÛŒ دهند Ùˆ در میان ساق Ùˆ برگ گیاهان اطرا٠خود تقریباً Ú¯ÙÙ… اند. ترکیبی از این خصایص منجر به سه تداعی معانی شاعرانه در ادب ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ گشته است : ١) ÙØ±ÙˆØªÙ†ÛŒ ØŒ شرم ØŒ مثلاً، «یار سر از شرم چون Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ÙØ±Ùˆ برد/ Ú¯ÙØ±Ø¯Ù Ú¯Ùلش تا Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ زار بر آمد»، سوزنی ØŒ ص ٣٦٩Ø› ٢) غÙلت ØŒ مثلاً، «تا Ú©ÛŒ آخر Ú†Ùˆ Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ سَر٠غÙلت در پیش ØŸ/ ØÛŒÙ باشد Ú©Ù‡ تو در خوابی Ùˆ نرگس بیدار!»، سعدی ØŒ ص ٧١٩Ø› ٣) دریغ (خوردن )ØŒ اندوه ØŒ سوگ ØŒ مثلاً، Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ وار نشستن Ú†Ù‡ سودْ سَرْ در پیش / دریغ Ø¨ÛŒÙ‡ÙØ¯Ù‡ خوردن بدان دو نرگس مست ؟»، سعدی ØŒ ص ٧٦٠Ø› «گذار Ú©Ù† Ú†Ùˆ صبا بر Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ زار Ùˆ ببین / Ú©Ù‡ از تطاول Ø²Ù„ÙØª Ú†Ù‡ سوگوارانند!»، ØØ§Ùظ ØŒ ج ١ØŒ غزل Ø´ ١٩٠ØŒ بیت ٤. یکی از ادبای عرب ØŒ ابوالعلاء سÙنْدی (به نقل نویری ØŒ ج ١١ØŒ ص ٢٢٩)ØŒ Ø¨Ù†ÙØ´Ø© «آسمانی جامه » Ùˆ Â«Ù…ÙØ´Ú©ÛŒÙ† Ù†ÙŽÙَس » را به «دلداده ای مهجور Ú©Ù‡ با دلی Ù¾ÙØ± ( از اندوه ) سر خود بر زانو نهاده » تشبیه کرده است . نظیر این تشبیه را در شعر ØØ§Ùظ (متوÙÛŒ ٧٩٢Ø› ج ١ØŒ غزل Ø´ ٣٥٧ØŒ بیت ٦) نیز Ù…ÛŒ یابیم : «بی ناز نرگسش سر سودایی از ملال / همچون Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ بر سر زانو نهاده ایم .»
Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ های خوشبوی ÙˆØØ´ÛŒ را Ù…ÛŒ توان پرورش داد Ùˆ در باغ کاشت . در ٩٢١ØŒ ابونصری هروی (ص ٢٠٧Ù€ ٢٠٨) دستورهایی برای کشت Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ (در ناØÛŒØ© هرات ) Ù…ÛŒ دهد. ÙˆÛŒ سه گونه Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ذکر Ù…ÛŒ کند: «کبود، از صد برگ Ùˆ رسمی ØŒ ارغوانی ØŒ Ùˆ سÙید» (ضمناً، در ص ٢٢٣ØŒ یک Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ø© کوهی » را هم ذکر کرده Ú©Ù‡ «نهال ÙˆÛŒ نیم ذرع Ù…ÛŒ شود Ùˆ Ú¯Ù„ آن ارغوانی Ùˆ خوشبوی است »). اعتمادالسلطنه در المآثر Ùˆ الا´ثار ØŒ Ú©Ù‡ Ø´Ø±Ø Ø§Ø¨Ø¯Ø§Ø¹Ø§Øª Ùˆ دستاوردهای چهل سال نخست سلطنت ناصرالدین شاه قاجار (١٢٦٤Ù€١٣١٣) است ØŒ به کشت «سه رنگ Ø¨Ù†ÙØ´Ø© ایرانی Ù¾ÙØ±Ù¾ÙŽØ±Â» Ùˆ وارد کردن Ùˆ کاشتن «سه رنگ Ú¯Ù„ Ø¨Ù†ÙØ´Ø© ÙØ±Ù†Ú¯ÛŒ » در باغهای تهران Ù…ÛŒ بالد (ج ١ØŒ ص ١٣٦).
Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ø© ÙØ±Ù†Ú¯ÛŒ » ÙˆØØ´ÛŒ ØŒ arvensis var. V. tricolor ØŒ در بیشه ها Ùˆ چمنزارها در شمال ØŒ شمال غرب Ùˆ مغرب ایران Ùˆ نیز در نواØÛŒ البرز Ùˆ تهران Ù…ÛŒ روید (رجوع کنید به قهرمان ØŒ ج ٦ØŒ Ø´ ٧٩٤). Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ø© ÙØ±Ù†Ú¯ÛŒ »، Ú†Ù‡ خودرو Ú†Ù‡ پرورشی ØŒ بی بوست . گونة پرورشی «دو رَگه »، hortensis var. V. tricolor ØŒ گرچه ØŒ همچنان Ú©Ù‡ اعتمادالسلطنه ØªØµØ±ÛŒØ Ú©Ø±Ø¯Ù‡ ØŒ Ú¯Ù„ باغی٠نسبتاً تازه واردی در ایران است ØŒ Ùˆ هر چند مانند نیای ÙˆØØ´ÛŒ خود بی بوست ØŒ ولی در ایران بسیار Ù…ØØ¨ÙˆØ¨ Ùˆ مقبول گشته است ØŒ شاید از آن رو Ú©Ù‡ گلهای آدمْ روی آن (برخی به ظاهر بشّاش Ùˆ برخی گویی در اندیشه ) Ú©Ù‡ در اوایل بهار Ù…ÛŒ Ø´Ú©Ùند، جشن Ùˆ شادمانی نوروزی را به خاطر Ù…ÛŒ آورند.
پزشکان Ù€ گیاهداروشناسان دورة اسلامی ØŒ Ú©Ù‡ عموماً توجهی به گوناگونی گیاهشناختی Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ های بومی نداشته اند، خواص درمانی بسیاری برای Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ / Ø¨Ù†ÙØ³Ø¬ به طور Ú©Ù„ÛŒ ØŒ ذکر کرده اند (در مآخذ عربی ØŒ Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ را گاهی ÙÙØ±Ùیر/ ÙÙØ±Ùیر هم نامیده اند؛ از یونانی porphyra به معنای «رنگ ارغوانی »). خلاصه ای از این خواص به نقل ابن بیطار (ج ١ØŒ ص ١٤Ù€١٥) از جالینوس Ùˆ دیوسکوریدس Ùˆ تنی چند از ØÚ©ÛŒÙ…ان دورة اسلامی چنین است : (ضماد برگ آن تنها یا با آرد جو) مبرّد است و، لذا، سودمند برای تسکین آماسهای گرم ØŒ مثلاً ورم گرم چشم Ùˆ التهاب معده (جالینوس Ùˆ دیوسکوریدس )Ø› (خوردن ( عصاره ) Ú¯Ù„ آن با آب ) برای خناق Ùˆ اÙÙ…Ù‘Ø§Ù„ØµÙØ¨ÛŒØ§Ù† (دیوسکوریدس )Ø› (ضماد Ø¨Ù†ÙØ´Ø© تازه بر روی سر Ùˆ پیشانی ) مسکن سر درد ناشی از گرمی ØŒ Ùˆ (خوردن آن با شکر) Ù…ÙØ³Ù‡Ù„ÛŒ قوی است (ØÙبَیش بن Ø§Ù„ØØ³Ù† دمشقی )Ø› (آشامیدن شربتی از Ú¯Ù„ Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ Ùˆ شکر) سودمند برای ذات الجنب ØŒ سرÙÙ‡ Ùˆ شَوْصَه (ابن ماسویه )Ø› (شربت آن ) مدرّ بول است Ùˆ سودمند برای درد Ú©Ùلیه (ابن سینا)Ø› (خوردن یا بوییدن Ú¯Ù„ تازة آن ) Ù…ØÙ„ّل آماسها، سودمند برای Ø³Ø±ÙØ© ناشی از ØØ±Ø§Ø±Øª ØŒ منوّمی معتدل ØŒ Ùˆ مسکن سردرد عارض از ØµÙØ±Ø§Ø¡ Ùˆ خون٠«ØÙرّی٠» (تند، سوزان ) (Ù…Ø³ÛŒØ Ø¨Ù† ØÙŽÚ©ÙŽÙ… )Ø› (مربّای Ú¯Ù„ Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ) ملیّن گلو Ùˆ Ø´Ú©Ù… است ولی معده را سست Ùˆ شهوت را ساقط Ù…ÛŒ کند (رازی )Ø› (برگ Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ) برای جَرَب ØµÙØ±Ø§ÙˆÛŒ Ùˆ دَمَوی خوب است ØŒ (Ú¯Ù„ آن ) برای زکام Ùˆ «نَزَلاتی Ú©Ù‡ به سینه Ù…ÛŒ ریزد»، Ùˆ (روغن آن با مصطکی ) برای آماس ØµÙØ±Ø§ÙˆÛŒ میان انگشتان (شری٠ادریسی ).
اخوینی بخاری (متوÙÛŒ ٣٧٣ØŸ)ØŒ مؤل٠کهنترین پزشکی نامة ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ موجود، هدایة المتعلّمین ÙÛŒ الطّب ØŒ موارد کاربرد بسیاری برای Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ذکر کرده Ú©Ù‡ برخی از آنها در ØªØ£Ù„ÛŒÙØ§Øª پیشینیان او دیده نمی شود Ùˆ Ø§ØØªÙ…الاً ØØ§ØµÙ„ تجارب شخصی اوست ØŒ مثلاً: در ضمادی بر روی جایگاه کبد برای درمان یرقان (ص ٤٦٧)Ø› در جوشانده ای به عنوان نشستْ شویه برای درمان سرطان زهدان (ص ٥٣٨) Ùˆ برای Ø±ÙØ¹ تب ناشی از همّ Ùˆ غم (ص ٦٥٤)Ø› چکانیدن روغن Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ در گوش برای بیرون آوردن جانوری Ú©Ù‡ به درون آن Ø±ÙØªÙ‡ باشد (ص ٢٨٧)Ø› Ùˆ خوردن Â«Ø¨Ù†ÙØ´Ø© پرورده » (به Ø´Ùکَر) با کشکاب برای درمان آماس مثانه (ص ٥٠١). در Ø§ØØ§Ø¯ÛŒØ« مذهبی شیعیان نیز تأکید بر Ù…Ù†Ø§ÙØ¹ Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ÛŒØ§ÙØªÙ‡ Ù…ÛŒ شود؛ مثلاً عَلاّ مة مجلسی در Ø¨ØØ§Ø± الانوار (ج ٥٩ØŒ ص ٢٢١Ù€٢٢٣) اشارات عدیدی به این Ù…Ù†Ø§ÙØ¹ را روایت کرده است ØŒ از جمله : «اگر مردم Ù…ÛŒ دانستند در Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ Ú†Ù‡ ( Ù…Ù†Ø§ÙØ¹ÛŒ ) است ØŒ ( شربت ) آن را جرعه جرعه Ù…ÛŒ آشامیدند» (مَرْوی از رسول اکرم ØŒ صلّی اللّه علیه وآله وسلّم )Ø› Â«ØØ±Ø§Ø±Øª تب را با Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ Ùˆ آب سرد بشکنید» (مروی از علی بن ابی طالب ØŒ علیه السّلام )Ø› «برتری ( روغن ) Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ بر ( دیگر ) روغنها مانند برتری اسلام است بر ( دیگر ) ادیان «(مروی از ØØ³ÛŒÙ† بن علی ØŒ علیه السّلام )Ø› «روغن Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ دماغ را تقویت Ù…ÛŒ کند» (مروی از همو).
آنچه از این موارد استعمال سنتی امروزه در ایران باقی مانده این است Ú©Ù‡ گاهی دمکردة Ú¯ÙÙ„ Ø¨Ù†ÙØ´Ø© تنها را به عنوان تب Ø¨ÙØ± Ù…ÛŒ خورند، ولی معمولاً دمکردة مخلوطی از Ú¯Ù„ Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ Ùˆ چند گیاه دیگر را به کار Ù…ÛŒ برند. یکی از رایجترین این دمکرده های مرکّب «چهار Ú¯Ù„ » نام دارد، یعنی Ø¨Ù†ÙØ´Ù‡ ØŒ Ù†ÛŒÙ„ÙˆÙØ± آبی ØŒ پنیرک Ùˆ Ú¯Ù„ کدو، Ú©Ù‡ به عنوان تب بر، «خÙÙ†ÙŽÚ©ÛŒ »، Ùˆ برای سینه درد به کار Ù…ÛŒ رود. همین ترکیب به Ø§Ø¶Ø§ÙØ© ترنجبین ØŒ علاوه بر خواص پیشین ØŒ مسهل سبÙÚ©ÛŒ نیز هست .
منابع : ابن بیطار، الجامع Ù„ÙÙ…ÙØ±Ø¯Ø§Øª الادویة Ùˆ الاغذیة ØŒ بولاق ١٢٩١Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د Ø§Ø¨ÙˆØ±ÛŒØØ§Ù† بیرونی ØŒ کتاب الصیدنة ÙÛŒ الطّب ØŒ چاپ عباس زریاب ØŒ تهران ١٣٧٠ Ø´ Ø› قاسم بن یوس٠ابونصری هروی ØŒ ارشاد الزراعة ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د مشیری ØŒ تهران ١٣٤٦ Ø´ Ø› ربیع بن اØÙ…د اخوینی بخاری ØŒ هدایة المتعلمین ÙÛŒ الطّب ØŒ چاپ جلال متینی ØŒ مشهد ١٣٤٤ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…د ØØ³Ù† بن علی اعتمادالسلطنه ØŒ الما´ثر Ùˆ الا´ثار ØŒ چهل سال تاریخ ایران ØŒ چاپ ایرج Ø§ÙØ´Ø§Ø±ØŒ ج ١ØŒ تهران ١٣٦٣ Ø´ Ø› بندهش ØŒ ( گردآوری ) ÙØ±Ù†Ø¨Ø¹ دادگی ØŒ ترجمة مهرداد بهار، تهران ١٣٦٩ Ø´ ØŒ شمس الدین Ù…ØÙ…د ØØ§Ùظ ØŒ دیوان ØŒ چاپ پرویز ناتل خانلری ØŒ تهران ١٣٦٢ Ø´ Ø› Ù…ØµÙ„Ø Ø¨Ù† عبدالله سعدی ØŒ کلیات سعدی ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د علی ÙØ±ÙˆØºÛŒ ØŒ تهران ١٣٦٣ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن مسعود سوزنی ØŒ دیوان ØŒ چاپ ناصرالدین شاه ØØ³ÛŒÙ†ÛŒ ØŒ تهران ١٣٣٨ Ø´ Ø› ØØ¨ÛŒØ¨ الله بن Ù…ØÙ…د علی قاآنی ØŒ دیوان ØŒ تهران ١٣٦٣ Ø´ Ø› اØÙ…د قهرمان ØŒ Ùلور ایران ØŒ تهران ØŒ ج ١ØŒ ١٣٥٧Ø´ ØŒ ج ٦ØŒ ١٣٦٣ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دباقربن Ù…ØÙ…دتقی مجلسی ØŒ Ø¨ØØ§Ø±Ø§Ù„انوار ØŒ بیروت ١٤٠٣/١٩٨٣Ø› اØÙ…دبن قوص منوچهری ØŒ دیوان ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د دبیرسیاقی ØŒ تهران ١٣٦٣ Ø´ Ø› اØÙ…دبن عبدالوهاب نویری ØŒ نهایة الارب ÙÛŒ Ùنون الادب ØŒ قاهره ( بی تا. ) Ø›
Ahmad Parsa, Flore de l'Iran , I, Tehran ١٩٥١.
/ هوشنگ اعلم /