دانشنامه جهان اسلام - بنیاد دائرة المعارف اسلامی - الصفحة ٧٥٦
بدر خَرْشَنی ، امیری احتمالاً از اهالی خَرْشَنَه واقع در قَباذِق (کاپادوکیا)، که گاه (از طریق سلسلة نسبی جعلی ؟) بدربن عَمّار اسدی نامیده شده است . او حاجب خلیفه قاهره (حک : ٣٢٠ـ٣٢٢) و در زمان راضی (حک : ٣٢٢ـ٣٢٩) بسیار مورد عنایت بود. هنگامی که امیرالامرا ابن زائق * به حکومت جزیره و سوریه و فلسطین رسید، بدر به همراه او رفت (کانار، ص ٤١١ـ٤٢٤)، و قائم مقام او شد و به حکومت جُند اردن رسید و در طبریّه اقامت گزید (اوایل ٣٢٨). در حدود همین زمان ، متنبّی * در قصیده ای او را مدح کرد. در کشمکش میان ابن رائق و ناصرالدّوله امیرِ حمدانی موصل ، بدر نیز به عراق بازگشت ، مدتی کوتاه از عنایت خلیفه متّقی (حک : ٣٢٩ـ٣٣٣) برخوردار شد، ولی در نتیجة توطئه ای از آنجا به فُسطاط در مصر گریخت و نزد محمد اِخْشیدی * (رجوع کنید به اخشیدیان * ) پناهنده شد و در اواخر ٣٣٠ در همانجا درگذشت .
منابع :
(١) ابن اثیر، الکامل ، قاهره ١٣٠١، ج ٨ ، ص ١١٩، ١٣٩؛
(٢) احمدبن محمد مسکویه ، تجارب الامم ، چاپ اوقاف گیب ، ج ٥، ص ٨٤،٤٠٥،٥٠٩؛
(٣) R. Blachةre, Un Poةte arabe du IV e / X e siةcle, Abou t-T ¤ ayyib al-Motanabbi, Paris ١٩٣٥, ٩٥-١٠٥;
(٤) Canard, Histoire de la dynastie des Hamdہnides, Algiers ١٩٥١.
) / د.اسلام / ر. بلاشر (