دانشنامه جهان اسلام - بنیاد دائرة المعارف اسلامی - الصفحة ١٥٤٦
بÙقاع ، (جمع٠بَقعَه )ØŒ جلگه ای باریک Ùˆ طویل میان جبل لبنان Ùˆ جبل الشرقی ØŒ با Ø§Ø±ØªÙØ§Ø¹ متوسط هزار متر. در روزگار باستان این جلگه را کویله سیریا (=سوریة مجوّ٠) Ù…ÛŒ خوانده اند، این تعبیر بعدها رواج بیشتری ÛŒØ§ÙØª . این جلگه Ú©Ù‡ در اصل گودالی زمین ساختی بوده Ùˆ از لایه های رسوبی انباشته شده ØŒ دنبالة شکا٠(= غور) زمین ساختی اردن در طول Ù…ØÙˆØ± شمال به جنوب است Ùˆ یکی از مشخصات بنیادی ساختار خاور نزدیک به شمار Ù…ÛŒ آید. بخشی از آبهای این جلگه به دو رودخانة لیتانی Ùˆ نهرالعاصی ØŒ Ú©Ù‡ از دو سوی Ø§Ø±ØªÙØ§Ø¹Ø§Øª بعلبک * سرچشمه Ù…ÛŒ گیرند Ù…ÛŒ ریزد. نهر العاصی از Ø§Ø±ØªÙØ§Ø¹Ø§Øª صعب العبور جنوب ØŒ Ùˆ لیتانی از دره ها Ùˆ آبکندهای منتهی به Ùلات بازالتی٠ØÙمص سرازیر Ù…ÛŒ شوند Ùˆ از این سرزمین Ù…ÛŒ گذرند. آب Ùˆ هوای قارّه ای ØŒ این جلگه را به صورت دشتی نیمه بایر در آورده است ØŒ ولی در گوشه Ùˆ کنارآن واØÙ‡ ها Ùˆ آبگیرهایی Ù…ÛŒ توان ÛŒØ§ÙØª Ú©Ù‡ از دیرباز باتلاق Ùˆ مرداب بوده است Ùˆ همین امر سخن قلقشندی را Ú©Ù‡ ازوجود دریاچه ای به نام دریاچة بقاع در روزگار خود نام برده موجّه Ù…ÛŒ سازد. شبکه های زهکشی Ùˆ آبیاری Ú©Ù‡ از عصر ØªÙŽÙ†Ú©ÙØ²ØŒ نایب الØÚ©ÙˆÙ…Ø© سوریه در آغاز عهد ممالیک باقی مانده Ùˆ هنوز هم مشهور است ØŒ در عمران Ùˆ توسعة این سرزمین مؤثر بوده است . اما جمعیت این جلگه هنوز هم اندک (با تراکم نسبی ٣٨ Ù†ÙØ± درهر کیلومتر مربع ) Ùˆ Ù…ØØµÙˆÙ„ عمدة آن کماکان ØØ¨ÙˆØ¨Ø§Øª است Ú©Ù‡ بنابر نظام مالکیت جمعی یا بزرگ مالکی کشت Ù…ÛŒ شود. بیشتر ساکنان آن مسلمان ØŒ Ùˆ در شمال عمدتاً شیعه ØŒ هستند Ùˆ بیشتر در دهکده های بزرگ کوهپایه های این سرزمین ØŒ Ú©Ù‡ غارهای موجود در آن از قدیم عزلت گزینان را جلب Ù…ÛŒ کرده است ØŒ زندگی Ù…ÛŒ کنند. علاوه بر اماکن متعددی Ú©Ù‡ به واسطة بقایای ابنیة تاریخی Ùˆ غارهای ØØ¬Ø§Ø±ÛŒ شده شان مشهورند، از میان Ù…ØÙ„ات Ùˆ نواØÛŒ بازمانده در این درة Ù…Ø±ØªÙØ¹ ØŒ Ú©Ù‡ در ایام باستان مسکن اقوام اسکان ÛŒØ§ÙØªÙ‡ بوده Ùˆ به سبب داشتن راه بازرگانی پر Ø±ÙØª Ùˆ آمد از زمان ÙØªÙˆØØ§Øª دورة اسلامی از ثروتمندترین نواØÛŒ ایالت دمشق بوده است ØŒ Ù…ÛŒ توان از عین الجَرّ * اقامتگاه امویان ØŒ روستای Ø¯ÙˆØ±Ø§ÙØªØ§Ø¯Ø© کَرَک Ù†ÙˆØ ØŒ Ú©Ù‡ روزگاری پایتخت ممالیک بوده ØŒ Ùˆ بالاخره دهکده های Ú©ÙˆÚ†Ú© Ùˆ مرÙÙ‡ÛŒ نظیر زَØÙ„ÙŽÙ‡ نام برد. بعلبک همواره مهمترین مرکز این سرزمین بوده است ØŒ گرچه این قلعة نظامی Ú©Ù‡ دیر زمانی تمامی این کشور را ØªØØª سلطه Ùˆ اقتدار خود داشت ØŒ در عهد ممالیک اهمیّت خود را به Ù†ØÙˆ قابل Ù…Ù„Ø§ØØ¸Ù‡ ای از دست داد Ùˆ ادارة ØÙˆÙ…Ø© آن ØŒ Ú©Ù‡ به دو ناØÛŒÙ‡ تقسیم Ù…ÛŒ شد، به ÙØ±Ù…اندار یا والی مستقلی واگذار شد. از آن پس ØŒ در جنب «نیابت » بعلبک ØŒ دو «ولایت » بقاع البعلبکی Ùˆ بقاع العزیزی نیز پدید آمد.
به نظر مورخان مسلمان ØŒ نام بقاع العزیزی از نام العزیز، پسر ØµÙ„Ø§Ø Ø§Ù„Ø¯Ù‘ÛŒÙ† ایوبی ØŒ Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ شده Ùˆ به Ú¯ÙØªØ© برخی از Ù…ØÙ‚قان امروزی با نام خدای باستانی این سرزمین ØŒ آزیزوس ØŒ نسبتی دارد. بقایای آیینهای باستانی مردم این سرزمین را اØÛŒØ§Ù†Ø§Ù‹ Ù…ÛŒ توان در نامهای رایج Ùˆ متعدد نقاط مختل٠این سرزمین از جمله آثار Ùˆ بناهای بر جای مانده مشاهده کرد؛ این نامها پیش از همه ØŒ داستان Ù†ÙˆØ Ùˆ Ø·ÙˆÙØ§Ù† Ù†ÙˆØ ÛŒØ§ شخصیت الیاس نبی را تداعی Ù…ÛŒ کنند Ú©Ù‡ مردم را از پرستش بَعَل نهی Ù…ÛŒ کرده است .
منابع : علی بن ابی بکر هروی ØŒ الاشارات الی Ù…Ø¹Ø±ÙØ© الزیارات ØŒ چاپ سوردل Ù€ تومین ØŒ ص ٩Ù€١٠Ø› یاقوت ØÙ…ÙˆÛŒ ØŒ معجم البلدان ØŒ چاپ ÙØ±Ø¯ÛŒÙ†Ø§Ù†Ø¯ ووستنÙلد، لایپزیگ ١٨٦٦Ù€١٨٧٣Ø›
P. Birot and J. Dresch, La MØ¥diterranØ¥e et le Moyen- orient, II, Paris ١٩٥٦, index s.v. "Bekaa"; R. Dussaud, Topographie historigue de la Syrie, Paris ١٩٢٣, index s.v. "Beqa Ù€ "; M. Gaudefroy-Demombynes, La Syrie ب l'Ø¥poque des Mamelouks, Paris ١٩٢٣, ٢٠, ٧٣, ١٨١; G. Le Strange, Palestine under the Moslems, London ١٨٩٠, ٦٩, ٤٢٢.
/ ژ. سوردل و تومین ( د. اسلام ) /
تکمله . سرزمین بقاع با طول ØØ¯ÙˆØ¯ ٦٠٠ ØŒ ١ Ùˆ عرض ١٠Ù€١٦ کیلومتر، با جهت جنوب غربی Ù€ شمال شرقی در مشرق لبنان Ùˆ جنوب غربی سوریه قرار دارد. نخستین بار در هزارة دوم Ù‚ Ù… ØŒ قوم یطوریون Ú©Ù‡ در شمال شرقی دریای جلیل (دریاچة طبریه ) زندگی Ù…ÛŒ کردند، به اطرا٠دمشق Ùˆ درّة بقاع Ø±ÙØªÙ†Ø¯ Ùˆ پس از تصر٠بعلبک ØŒ در آنجا دولتی تأسیس کردند (جوادعلی ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٤٣Ù€٤٤٤Ø› ج ٢ØŒ ص ٦٢٣). نبطیان نیز در دورة گسترش ÙØ±Ù…انروایی خود، دمشق Ùˆ دشت بقاع را در تصر٠داشتند Ùˆ یکی از شاهان آنها به نام ØØ§Ø±Ø« سوم (٦٢Ù€٨٦Ù‚ Ù… ) به دمشق دست ÛŒØ§ÙØª (همان ØŒ ج ٣ØŒ ص ١٥ØŒ٣٠). در جنگهای ساسانیان با ØªÙŽØ¯Ù…ÙØ±ÛŒØ§Ù† در زمان شاپور اول (ØÚ© :٢٤١Ù€٢٧٢Ù… )ØŒ گروه بزرگی از یهود در صÙو٠دشمنان زَبّاء (ملکة تدمر) بودند Ú©Ù‡ ØªØØª تأثیر آرای ÙلاسÙÙ‡ Ùˆ علمایی Ú©Ù‡ در تدمر Ùˆ بقاع Ù…ÛŒ زیستند، قرار داشتند (همان ØŒ ج ٣ØŒ ص ١١١). در ١٣ØŒ خالدبن ولید با ØÙ…له به ارکه ØŒ ØÙوّارین Ùˆ نواØÛŒ دیگر (واقع در درة بقاع ) به آن مناطق ØÙ…له کرد (بلاذری ØŒ ص ١٥٤). به نوشتة یعقوبی ( تاریخ ØŒ ج ٢ØŒ ص ١٤١)ØŒ ابوعبیدة بن Ø¬Ø±Ø§Ø Ø¯Ø± ١٤ خالدبن ولید را با سپاهی به بعلبک Ùˆ بقاع ÙØ±Ø³ØªØ§Ø¯ Ùˆ خالد آن نواØÛŒ را ÙØªØ کرد . در ٦٦ (در دورة ØÚ©ÙˆÙ…ت عبدالملک بن مروان )ØŒ بادیه نشینان عرب به ØÙ…ص Ùˆ بعلبک Ùˆ بقاع ØÙ…له کردند (مسعودی ØŒ ج ٣ØŒ ص ٢٩٩).
در قرن سوم ØŒ ابن خرداذبه (ص ٧٧) وقتی از ØÙˆØ²Ø© دمشق Ùˆ اقالیم آن سخن Ù…ÛŒ گوید، از بقاع نام Ù…ÛŒ برد. در آن زمان ØŒ به نوشتة قدامة بن Ø¬Ø¹ÙØ± (ص ٢١٩)ØŒ جادة ØÙ…ص Ù€ دمشق ØŒ از بقاع عبور Ù…ÛŒ کرده Ø› اما به Ú¯ÙØªØ© یعقوبی ( البلدان ØŒ ص ٣٢٥) راه برید (چاپاری )ØŒ از جوسیه به بقاع Ùˆ سپس به بعلبک Ù…ÛŒ رسیده است . ابن Ùقیه (ص ١٠٥) نیز به نقل از مدائنی ØŒ بقاع را از نواØÛŒ دمشق شمرده است . مقدسی در ٣٧٥ Ù…ÛŒ نویسد بعلبک مرکز بقاع Ùˆ آبادیهایش Ú©Ø§Ù…ÙØ¯ØŒ عَرجَموش Ùˆ زَبَدانی است (ص ١٥٤).
در ٥٧٢/١١٧٦ØŒ صلیبیان به بقاع تاختند Ùˆ آنجا را غارت کردند. شمس الدین Ù…ØÙ…دبن عبدالملک بن مقدم ØŒ ÙØ±Ù…انروای بعلبک ØŒ با شنیدن این خبر در نیزارهای بقاع کمین کرد Ùˆ بر آنان ØÙ…له برد، عده ای را کشت Ùˆ دویست Ù†ÙØ± را اسیر کرد Ùˆ به نزد ØµÙ„Ø§Ø Ø§Ù„Ø¯ÛŒÙ† ایوبی ÙØ±Ø³ØªØ§Ø¯ (ابن اثیر، ج ١١ØŒ ص ٤٣٦Ù€٤٣٧Ø› ابن خلدون ØŒ ج ٥ØŒ ص ٣٤٨). در ØÙ…لة مغول ØŒ کنت ژولیان ØŒ امیر صیدا Ùˆ شقی٠اَرنون ØŒ ÙØ±ØµØª را مغتنم شمرد Ùˆ به درة ثروتمند بقاع ØÙ…له کرد (رانسیمان ØŒ ج ٣ØŒ ص ٣٦٩). در ٧١٢ØŒ هنگام عبور٠ناصر سوم ØŒ سلطان مصر، از کرک به قصد ÙØªØ دمشق ØŒ دشمن ÙˆÛŒ Ø§ÙŽÙØ±ÙŽÙ… از مقابل ÙˆÛŒ گریخت Ùˆ به بقاع العزیز (قسمت جنوبی بقاع ) پناه برد، Ùˆ ناصر بدون هیچ گونه مانعی دمشق را Ú¯Ø±ÙØª (کاشانی ØŒ ص ١٣٨). در ١٠١٧ امیر ÙØ®Ø±Ø§Ù„دین دوم ØŒ امیر لبنان Ú©Ù‡ دست نشاندة عثمانیان بود، طرابلس Ùˆ بعلبک Ùˆ بقاع را به تصر٠درآورد Ùˆ در ١٢٣٦ بشیر * شهاب ثانی ØŒ امیر لبنان ØŒ بقاع را ضمیمة خاک لبنان کرد (ØÙتّی ØŒ ص ٩١٤ØŒ ٩١٧).
منابع : ابن اثیر، الکامل ÙÛŒ التاریخ ØŒ بیروت ١٣٨٥Ù€١٣٨٦/ ١٩٦٥Ù€١٩٦٦Ø› ابن خرداذبه ØŒ کتاب المسالک والممالک ØŒ چاپ دخویه ØŒ لیدن ١٩٦٧Ø› ابن خلدون ØŒ تاریخ ابن خلدون المسّمی کتاب العبر Ùˆ دیوان المبتدا والخبر ØŒ بیروت ١٤١٣/١٩٩٢Ø› ابن Ùقیه ØŒ مختصر کتاب البلدان ØŒ چاپ دخویه ØŒ لیدن ١٩٦٧Ø› اØÙ…دبن ÛŒØÛŒÛŒ بلاذری ØŒ ÙØªÙˆØ البلدان ØŒ چاپ عبدالله انیس طبّاع Ùˆ عمر انیس طبّاع ØŒ بیروت ١٤٠٧/١٩٨٧Ø› Ùیلیپ خوری ØØªÙ‘ÛŒ ØŒ تاریخ عرب ØŒ ترجمة ابوالقاسم پاینده ØŒ تهران ١٣٦٦ Ø´ Ø› استیون رانسیمان ØŒ تاریخ جنگهای صلیبی ØŒ ترجمة منوچهر کاش٠، تهران ١٣٥١Ù€ ١٣٥٨ Ø´ Ø› جوادعلی ØŒ Ø§Ù„Ù…ÙØµÙ‘Ù„ ÙÛŒ تاریخ العرب قبل الاسلام ØŒ بیروت ١٩٧٦Ù€ ١٩٧٨Ø› قدامة بن Ø¬Ø¹ÙØ±ØŒ کتاب الخراج ØŒ چاپ دخویه ØŒ لیدن ١٩٦٧Ø› عبدالله بن Ù…ØÙ…د کاشانی ØŒ تاریخ اولجایتو ØŒ چاپ مهین همبلی ØŒ تهران ١٣٤٨ Ø´ Ø› علی بن ØØ³ÛŒÙ† مسعودی ØŒ مروج الذّهب Ùˆ معادن الجوهر ØŒ چاپ شارل پلاّ ØŒ بیروت ١٩٦٥Ù€١٩٧٩Ø› Ù…ØÙ…دبن اØÙ…د مقدسی ØŒ کتاب Ø§ØØ³Ù† التقاسیم ÙÛŒ Ù…Ø¹Ø±ÙØ© الاقالیم ØŒ چاپ دخویه ØŒ لیدن ١٩٦٧Ø› اØÙ…دبن Ø§Ø³ØØ§Ù‚ یعقوبی ØŒ تاریخ الیعقوبی ØŒ بیروت ( بی تا. ) Ø› همو، کتاب البلدان ØŒ چاپ دخویه ØŒ لیدن ١٩٦٧Ø›
The Times atlas of the world, London ١٩٨٥.
/ ØØ³ÛŒÙ† قرچانلو /