دانشنامه جهان اسلام - بنیاد دائرة المعارف اسلامی - الصفحة ٧١٦٥
خلاصةالافكار ، خلاصةالافكار، تذكره عمومى در احوال و نمونه اشعار گروهى از شاعران فارسىزبان، نوشته ابوطالب تبريزى اصفهانى مشهور به لندنى (١١٦٦ـ١٢٢٠)، نويسنده شاعر و جهانگرد ايرانى مقيم هند.
از ابوطالبخان آثار متعددى برجاى مانده است. خلاصةالافكار تذكرهاى در شرح احوال ٤٩٢ تن از شاعران متقدم و متأخر و معاصر مؤلف و حاوى يك مقدمه، ٢٨ حديقه و يك ذيل و يك خاتمه است كه به ترتيب الفبايى مرتب شده و كل مجموعه آن مشتمل بر ٣١ جزء است (ابوطالببن محمد اصفهانى، گ ١پ، گ ٢ر). در مقدمه، مطالبى درباره سبب تأليف و شيوه كتاب آورده و آنگاه به شرح شرايط تذكرهنويسى پرداخته است (رجوع کنید به همان، گ ٦). در ٢٨ حديقه كتاب، سرگذشت ٣٠٩ شاعر و در ذيل آن به احوال ١٦٠ سراينده و در خاتمه به ذكر احوال خود و ٢٣ شاعر معاصر كه همنشين وى بودهاند پرداخته است (يوسفى، ج ٢، ص ٤٣؛ گلچين معانى، ج ١، ص ٥٦٤). متن كتاب با احوال ابوسعيد ابوالخير (متوفى ٤٤٠) آغاز مىشود و با سرگذشت محمديوسف جرفادقانى خاتمه مىيابد. ذيل با احوال ادهم كاشانى (متوفى ٩٦٩) شروع مىشود. نخستين كسى كه در خاتمه به شرححالش پرداخته، مير محمدحسين ــحامى او در نگارش كتاب ــ است و در آخر آن به طور مشروح زندگى خود و نياكانش را گزارش داده است (نقوى، ص ٤٨٣ـ٤٨٤؛ نيز رجوع کنید به گلچين معانى، همانجا).
نويسنده درباره سبب تأليف كتاب، در مقدمه مىگويد كه از اوايل زندگى تا موقع تأليف اين كتاب كه چهل ساله بوده كتابهاى بسيارى را مطالعه كرده و چون به شعر علاقه بيشتر داشته، تصميم به تأليف كتابى در تذكره شاعران گرفته است. وى در ١٢٠٢ از لكهنو به كلكته رفت و در آنجا با يكى از دانشمندان و اديبان آن شهر به نام ميرمحمدحسين آشنا شد. ميرمحمدحسين مؤلف را ترغيب كرد تا رياضالشعراى واله داغستانى را تلخيص و مطالب سست و بىپايه آن را حذف كند، اطلاعات ضرورى بر آن بيفزايد و تذكره جديدى تأليف كند. ليكن ابوطالبخان به جز رياضالشعرا از برخى منابع ديگر چون سرو آزاد، مآثرالكرام و ديگر تذكرههاى مشهور هم استفاده برد و به اين ترتيب خلاصةالافكار تهيه و تدوين شد (ابوالطالببن محمد اصفهانى، گ ١ر؛ نيز رجوع کنید به نقوى، ص ٤٨٢ـ٤٨٣). ابوطالببن محمد اصفهانى (گ ٤ر) در مورد دليل استفاده از برخى تذكرهها نقل مىكند كه چون ديوان برخى شاعران مانند رودكى و اسدى طوسى در هند كمياب است ناچار به استفاده از تذكرههايى ديگر شده است.
بخش معاصران مؤلف مفيدترين قسمت كتاب است. در بخشهاى ديگرِ اين اثر اشتباهاتى به چشم مىخورد كه گلچين معانى (ج ١، ص ٥٦٨ـ٥٧٠) برخى از آنها را يادآور شده است.
ابوطالب خان در نگارش اين كتاب از همه قِسم شعر و نثر انتخاب كرده، ليكن از مثنوى ابيات بيشترى برگزيده و بدين ترتيب تشخيص بهترين سرودهها را آسان كرده است. گزيده اشعارى كه از هر صاحب ترجمه نقلكرده، در مقايسه با بسيارى از تذكرهها زياد است، چنانكه شرححالها گاه در ميان اشعار به چشم نمىآيد و گاه آنچه را كه از آثار منثور و مكاتيب صاحب ترجمه يافته است، نقل مىكند (همان، ج ١، ص ٥٦٤). ابوطالببن محمد اصفهانى (گ ١پ، گ ٣ر) نقل مىكند كه مطالعه آثار نويسندگان به قصد گلچين كردن از آنها، ٢٥ سال طول كشيده است.
گرچه تراجم در اين كتاب مختصر است، ليكن مؤلف در همه جا سال درگذشت شاعران را درج و آثار آنان را به دقت معرفى كرده است. مفصّلترين شرححالها، همان بخش آخر كتاب در مورد شعراى معاصر مؤلف و دوستان و نزديكان اوست (نقوى، ص ٤٨٦ـ٤٨٧). ابوطالبخان به سرودن قطعات مادّهتاريخ* علاقهمند بود و در تذكره خود بسيارى از اينگونه سرودهها را گرد آورد. او به مردم هند انتقاداتى داشت و برخى از اين موارد را، ضمن شرححال كسانى چون آزاد، يادآور شد (همان، ص ٤٨٧). گلچين معانى (ج ١، ص ٥٦٦ـ٥٧٠) ــچنانكه روش اوست ــ در باب اين تذكره مطالب و نكات انتقادى بيان داشته و آن را اثرى بىاعتبار و مؤلف را بىمايه خوانده است.
خلاصةالافكار تاكنون به چاپ نرسيده، يكى دو قسمت آن براى نمونه در تاريخ تذكرههاى فارسى گلچين معانى (ج ١، ص ٥٧٠ـ٥٧٢) درج شده، ليكن چند نسخه خطى خوب و مضبوط از آن در دست است، از جمله: ١) نسخه شماره ١٣٠٦ كتابخانه مجلس شوراى اسلامى شماره ٢، اين نسخه زيبا و بدون غلط، مجموعهاى از اين آثار ابوطالبخان است:
الف) خلاصةالافكار؛ ب) رساله در بيان حكمت عملى يا علماخلاق؛ ج) رساله در مصطلحات موسيقى؛ د) رساله كافى فى علمالعروض و القوافى؛ ه ) رساله مختصر در فنون خمسه طب؛ و) لبالسير و جهاننما در چهار باب.
٢) نسخه كتابخانه ملك به شماره ٤٣٠٣ كه در ٢٥ رجب ١٢٤٠ كتابت شده، حاوى ٣٨٧ برگ و تقريبآ مشابه نسخه معرفى شده قبلى است (رجوع کنید به افشار و دانشپژوه، ج ٢، ص ٢٢٦ـ٢٢٧).
٣) نسخه خطى كتابخانه ديوان هند.
افزون بر اين، چند نسخه خطى ديگر خلاصةالافكار در كتابخانههاى بودليان، بانكىپور، و دانشگاه لاهور محفوظ است (گلچين معانى، ج ١، ص ٥٦٦؛ نقوى، ص ٤٨٨ـ٤٨٩).
منابع :
(١)ابوطالببن محمد اصفهانى، خلاصةالافكار، نسخه خطى كتابخانه ملى ملك، ش ٤٣٠٣؛
(٢) ايرج افشار و محمدتقى دانشپژوه، فهرست كتابهاى خطى كتابخانه ملى ملك، ج ٢، تهران ١٣٥٤ش؛
(٣) احمد گلچين معانى، تاريخ تذكرههاى فارسى، تهران ١٣٤٨ش؛
(٤) عليرضا نقوى، تذكرهنويسى فارسى در هند و پاكستان، تهران ١٣٤٣ش؛
(٥) غلامحسين يوسفى، ديدارى با اهل قلم: درباره بيست كتاب نثر فارسى، تهران ١٣٧٠ش.
/ سيدعلى آلداود /