دانشنامه جهان اسلام - بنیاد دائرة المعارف اسلامی - الصفحة ٢٢٦٣
بهروزخان ، نوادة امیر بهروز سلمان خلیفه و از خادمان سلاطین صفوی و از امیران خاندان کرد دُنبُلی . بهروز از خواص شاه عباس اول (حک :٩٩٦ـ١٠٣٨) بود و شاه به سبب لیاقت و کاردانی او، لقب جدّش امیر بهروز را به وی اعطا کرد و او به «سلمان خلیفة » ثانی شهرت یافت (آقاسی ، ص ١٧٣). در سفر پیادة شاه عباس به مشهد (١٠٠٩)، او با عنوان «مهتر سلمان رکابدارباشی » یکی از سه ملازمی بود که در اندازه گیری مسافت ١٩٩ فرسخ شرعی اصفهان ـ مشهد همکاری داشت (اسکندر منشی ، ج ٢، ص ٦١١). بهروز در ١٠١٨، که حاکم چورْس (از توابع خوی ) و ملقب به سلمان سلطان سوباشی بود، با مساعدت پیر بوداق خان ، حاکم تبریز، توانست حملة محمد پاشا، سر عسکر عثمانی را دفع کند (همان ، ج ٢، ص ٧٨٣ـ٧٨٤)
و در فتنة اکراد و دفع هجوم آنان به شهر سلماس (١٠٢٥)، به سبب رشادتهایش ، از سوی شاه به رتبة خانی نائل آمد (همان ، ج ٢، ص ٩٠١ـ٩٠٢). وی در ١٠٤١، در قلعه ای که خود در چورس بنا کرده بود، درگذشت .
منابع :
(١) مهدی آقاسی ، تاریخ خوی ، ( تبریز ١٣٥٠ ش ) ؛
(٢) اسکندر منشی ، تاریخ عالم آرای عباسی ، تهران ١٣٥٠ ش .
/ عبدالکریم گلشنی /