دانشنامه جهان اسلام - بنیاد دائرة المعارف اسلامی - الصفحة ٤٩٢
بَثّ٠الشَّکْوی ' ، اصطلاØÛŒ بلاغی به معنی شکایت شاعر از روزگار Ùˆ اهل آن Ú©Ù‡ از قول یعقوب علیه السّلام : اÙنّما اَشکÙواْ بَثّÙÛŒ ÙˆÙŽ ØÙزْنی اÙÙ„ÙŽÛŒ اللّه ÙˆÙŽ اَعلَم٠مÙنَاللّه٠م'ا لا' تَعْلَمÙون (یوس٠: ٨٦) اقتباس شده است . شعر شکوایی ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ از قرن سوم آغاز شده است Ùˆ در آثار بازمانده از نخستین سرایندگان پارسیگوی ØŒ چون رودکی سمرقندی ØŒ ابوشکور بلخی Ùˆ کسایی مروزی ØŒ به رگه هایی از شعر شکوایی برمی خوریم . شاید کهنترین نمونة این نوع ØŒ قصیدة دندانیّه رودکی باشد. او در این سروده از شادیها Ùˆ ÙØ±Ø§Ø®ÛŒÙ‡Ø§ÛŒ زندگی خود سخن Ù…ÛŒ گوید Ùˆ به مقایسة آنها با ØØ§Ù„ Ùˆ روز پیری خویش Ù…ÛŒ پردازد Ùˆ از ضع٠و عجز خویش Ù…ÛŒ نالد (ص ٢٦Ù€ ٣٤). متقدمان بث الشکوی ' را Ù€ ضمن Ø¨ØØ« از «کلام جامع » Ù€ در ردی٠صنایع بدیعی آورده اند، ØØ§Ù„ آنکه باید آن را شعبه ای از ادب غنایی به شمار آورد Ùˆ هنگام Ø¨ØØ« در باب انواع ادبی ØŒ یا ذیل اقسام شعر به اعتبار موضوع ØŒ از آن سخن Ú¯ÙØª . رادویانی ØŒ آوردن کلام جامع را، Ú©Ù‡ در آن شاعر شعر خویش را به ØÚ©Ù…ت Ùˆ موعظه Ùˆ شکایت از اØÙˆØ§Ù„ زمانه Ù…ÛŒ آراید، نشانة بلاغت دانسته Ùˆ به نقل قطعاتی ØŒ از جمله قطعه ای از شاعری قَمَری نام ØŒ در بیان Ø§ÙØ²ÙˆÙ†ÛŒ رنج آدمیزاد، در مقایسه با لذّتی Ú©Ù‡ Ù…ÛŒ برد پرداخته است (ص ١٣٠Ù€١٣١).
گذشتگان در باب شعر شکوایی به غور Ùˆ بررسی نپرداخته Ùˆ تقریباً چیزی بر قول رادویانی Ù†ÛŒÙØ²ÙˆØ¯Ù‡ اند، Ùˆ معاصران نیز Ù€ اگر از ØØ¨Ø³ÛŒÙ‘Ù‡ در شعر وادب ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ تألی٠ولی اللّه Ø¸ÙØ±ÛŒ ØŒ Ú©Ù‡ تنها در باب یکی از شاخه های شعر شکوایی است ØŒ بگذریم Ù€ دراین باره جز به اختصار سخن Ù†Ú¯ÙØªÙ‡ اند ( رجوع کنید به زرین کوب ØŒ ص ١٧٠Ø› ÙØ±Ø´ÛŒØ¯ ورد، در گلستان ...ØŒ ص چهل Ùˆ شش Ø› Ù…ØØ¬ÙˆØ¨ ØŒ ص ٨٠Ø› مؤتمن ØŒ ص ١٦٢Ù€١٦٣). وسعت دامنة شعر شکوایی تا بدانجاست Ú©Ù‡ برخی شاعران ØŒ بخشی از دیوان خود را به این اشعار اختصاص داده اند. در دیوان مجیرالدین بیلقانی (ص ٢٥١Ù€٢٨٢) به بخش مستقل شکواییات Ù€ شامل چهل قطعة منظوم Ù€ برمی خوریم Ú©Ù‡ در شکایت از ÙØ±Ø§Ù‚ یاران ØŒ مرگ عزیزان ودوستان ØŒ پیری Ùˆ ناتوانی Ùˆ آلام دیگر سروده شده است .
شکواییه در قالبهای گوناگون ØŒ ØØªÛŒ دوبیتی Ùˆ رباعی ØŒ ÛŒØ§ÙØª Ù…ÛŒ شود. از مجموعة ١٢٥ ØŒ ٤ رباعی در نزهة المجالس (قرن ششم ) ٤١٦ رباعی شکوایی است . اهمیت شکواییه ها بیشتر در شناساندن روØÛŒØ§Øª سرایندگان آنهاست Ø› زیرا هر شکواییه علاوه بر آشکار ساختن وضع نامطلوب زندگی شاعر، از جامعة آرمانی او نیز تصویر روشنی به دست Ù…ÛŒ دهد. شوربختی شاعران گاه تا بدان پایه بوده است Ú©Ù‡ در شکایت از آن ØŒ با Ù„ØÙ†ÛŒ پرخاشجو، جهان Ø¢ÙØ±ÛŒÙ† را مخاطب قرار داده اند، از جمله قطعة Ú©ÙØ±Ø¢Ù…یز منسوب به ناصر خسرو (ص Ù„ Ù€ Ù… ) Ùˆ پاره ای از ØÚ©Ø§ÛŒØªÙ‡Ø§ÛŒ کوتاه بعضی مثنویهای عطار نیشابوری (پورجوادی ØŒ ص ٤٥Ù€٧٣). Ù…Ø¹Ø±ÙˆÙØªØ±ÛŒÙ† این شکواییه ها دوبیتی منسوب به باباطاهر * است Ú©Ù‡ ØŒ بنابر Ø§ÙØ³Ø§Ù†Ù‡ ها، سرودن آن مانع عروج ÙˆÛŒ به آسمان شد (ص ١٣٦).
نظر به تنوع موضوعی شکواییه ها طبقه بندی آنها دشوار است . با اینهمه ØŒ از نظر Ù…ØØªÙˆØ§ÛŒÛŒ Ù…ÛŒ توان آنها را به پنج دستة ÙلسÙÛŒ ØŒ Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ ØŒ اجتماعی ØŒ سیاسی Ùˆ شخصی تقسیم کرد؛ هر چند اغلب آمیزه ای از این انواع را در شکواییه ای ÙˆØ§ØØ¯ نیز Ù…ÛŒ توان ÛŒØ§ÙØª .
١) شکواییه های ÙلسÙÛŒ . در این شکواییه ها، شاعر از دستگاه Ø¢ÙØ±ÛŒÙ†Ø´ ØŒ گردش آسمان ØŒ ناسازگاری بخت ØŒ نابرابریهای مقدر، ناپیدایی غایات امور، ناپایداری Ùˆ پوچ انجامی پدیدارها Ùˆ همة گنگیهای معمای وجود شکایت Ù…ÛŒ کند. از جملة این شکواییه ها، پایان داستان اسکندر در شاهنامه است Ú©Ù‡ شاعر در آن چرخ بلند را مخاطب قرار Ù…ÛŒ دهد Ùˆ از اینکه او را در پیری خوار کرده است شکوه Ù…ÛŒ کند (ÙØ±Ø¯ÙˆØ³ÛŒ ØŒ کتاب ٣ØŒ ص ١٤٥٢Ù€١٤٥٣). ناصر خسرو، البته ØŒ یکی از بزرگترین سرایندگان شکواییه های ÙلسÙÛŒ است . تقریباً ثلث سروده های او در شکایت از ناپایداری روزگار، نامساعد بودن بخت ØŒ اسارت جان در زندان کالبد Ùˆ نظایر اینهاست . شکواییه های مسعود سعدسلمان ØŒ مجیرالدین بیلقانی Ùˆ خاقانی شروانی نیز از جوهری ÙلسÙÛŒ برخوردار است . ØØ¨Ø³ÛŒØ© معرو٠به «ترساییة » خاقانی (١٣٦٢ Ø´ ØŒ ص ١٩)ØŒ با آنکه شکواییه ای سیاسی است Ùˆ شاعر آن را به قصد برانگیختن Ø´Ùقت پادشاه Ùˆ به امید آزادی از زندان سروده است ØŒ رنگ ÙلسÙÛŒ دارد Ùˆ با ناخرسندی سراینده از گردش اÙلاک آغاز Ù…ÛŒ شود. معمولاً جهان بینی سراینده صبغة شکواییه های او را تعیین Ù…ÛŒ کند. بنابراین ØŒ شکواییة شاعر ÙلسÙÛŒ مشرب ØŒ ÙÛŒÙ„Ø³ÙˆÙØ§Ù†Ù‡ Ùˆ شکواییة عار٠، Ø¹Ø§Ø±ÙØ§Ù†Ù‡ است Ø› برای مثال ØŒ خاقانی در تØÙØ© العراقین در خلال گزارش Ø³ÙØ±ØŒ به مناسبتهای گوناگون ØŒ از ابنای روزگار Ùˆ نامساعدی بخت Ùˆ نابرابریهای اجتماعی گلایه Ù…ÛŒ کند، Ùˆ ØØªÛŒ در مقدمة منثور آن (ص ١)ØŒ از نابسامانی خود، با Ù„ØÙ†ÛŒ ÙÛŒÙ„Ø³ÙˆÙØ§Ù†Ù‡ ØŒ سخن Ù…ÛŒ گوید. «ساقی نامه »ها غالباً جولانگاه بسیاری از شاعران در سردادن گلایه های ÙلسÙÛŒ بوده است . آنان در این سروده ها، علاوه بر نمایاندن گرایش غریزی خود به شادی Ùˆ شادخواری ØŒ از همگانی بودن غم نیز شکایت Ù…ÛŒ کنند. از جمله ØØ§Ùظ در ساقی نامة خود (ج ٢ØŒ ص ١٠٥٤) ÙÙ„Ú© را «گرگ پیر» Ù…ÛŒ خواند Ùˆ در هوای «به هم بر زدن » دام اوست .
٢) شکواییه های Ø¹Ø±ÙØ§Ù†ÛŒ . این سروده ها عموماً در بیان بیقراری Ùˆ اشتیاق جان در ÙØ±Ø§Ù‚ جانان Ùˆ شکایت از عقبه های گوناگونی است Ú©Ù‡ بر سر راه سالک در رجعت به اصل وجود دارد؛ Ùˆ شکایتی Ú©Ù‡ Ù†ÛŒ در دیباچة مثنوی معنوی از جدایی از نیستان سرداده ØŒ کاملترین نمونة آن است . این شکواییه ها از نظر Ù…ØØªÙˆØ§ بیشتر ÙÛŒÙ„Ø³ÙˆÙØ§Ù†Ù‡ Ù…ÛŒ نماید، با این ØªÙØ§ÙˆØª Ú©Ù‡ در اینجا شکایت نه از سر پرخاشگری Ú©Ù‡ از روی تسلیم Ùˆ رضا در برابر قهر Ùˆ لط٠پروردگار است .
٣) شکواییه های اجتماعی . در این دسته از سروده ها شاعران از نابرابریهای اجتماعی ØŒ نادانی Ùˆ ÙØ³Ø§Ø¯ اخلاقی عوام Ùˆ ناملایماتی از این قبیل شکایت دارند. جوهرة اصلی این شکواییه ها بیان ناهماهنگی جامعة آرمانی شاعر با جامعه ای است Ú©Ù‡ خود در آن بناکامی زندگی Ù…ÛŒ کند. دیوان٠کمتر شاعر نامدار ایرانی از این گونه شکواییه ها خالی است . شکایت شاعران از مردم شهر یا ناØÛŒØªÛŒ خاص Ù€ مثل قصیدة ناصرخسرو در گلایه از مردم خراسان (ص ٤٠٠) Ù€ را Ù…ÛŒ توان از این مقوله شمرد. گاه شاعر به نمایندگی از سوی مردم ولایتی به ØµØ§ØØ¨Ø¬Ø§Ù‡ÛŒ شکایت Ù…ÛŒ برد Ùˆ زبان گویای آنان Ù…ÛŒ شود، از این قبیل است شکایت بردن انوری ØŒ در قصیده ای از سوی اهل خراسان به خاقان سمرقند (ج ١ØŒ ص ٢٠١Ù€٢٠٥). گلایة شاعران از پیروان مذاهب Ùˆ ادیان مختل٠هم از این نوع است ØŒ مانند قصیدة ناصرخسرو با ردی٠«ای رسول » (ص ٥٤٠) Ú©Ù‡ در آن از مسلمانان به پیامبر، صلی اللّه علیه وآله وسلّم شکایت Ù…ÛŒ برد. شکایت از صوÙیان نادرویش ØŒ زاهدان سالوس ØŒ Ù…ÙØªÛŒØ§Ù† خدانشناس ØŒ بازاریان زرپرست ØŒ قاضیان بیدادگر، منجمان دروغگو، قاطعان طریق Ùˆ دیگر قشرهای اجتماعی را نیز Ù…ÛŒ توان از شکواییه های اجتماعی به شمار آورد.
٤) شکواییه های سیاسی . در این سروده ها Ú©Ù‡ ØØ¨Ø³ÛŒÙ‘Ù‡ نوع شاخص آن است ØŒ شاعران از ØØ§Ú©Ù…ان Ùˆ مدیران سیاسی جامعه شکایت Ù…ÛŒ کنند. در ØØ¨Ø³ÛŒÙ‘Ù‡ ØŒ شاعر اغلب ضمن بیان تنگناهای زندگانی خود در Ù…ØØ¨Ø³ ØŒ نظر سلطان را به وضع نابسامان خویش جلب Ùˆ تقاضای رهایی از زندان Ù…ÛŒ کند. از قدما، مسعود سعد سلمان ØŒ ÙÙ„Ú©ÛŒ شروانی ØŒ مجیرالدین بیلقانی ØŒ خاقانی شروانی Ùˆ اثیرالدین اومانی Ùˆ از معاصران ØŒ ملک الشعرای بهار، از بزرگترین شاعران ØØ¨Ø³ÛŒÙ‘Ù‡ سرا به شمار Ù…ÛŒ آیند.
٥) شکواییه های شخصی . در این شکواییه ها Ú©Ù‡ میان شاعران پارسیگوی عمومیت دارد Ùˆ تقریباً در همة دواوین ÛŒØ§ÙØª Ù…ÛŒ شود، شاعر از ضع٠جسمانی Ùˆ پریشان ØØ§Ù„ÛŒ خویش گلایه Ù…ÛŒ کند. بیماری ØŒ ضع٠و ناتوانی Ùˆ کاهش قوای جسمانی ØŒ خواری Ùˆ بیکسی ØŒ تنهایی Ùˆ بی همدمی ØŒ ناداری Ùˆ Ù…ØØ±ÙˆÙ…یتهایی نظیر آنها موضوع این شکواییه هاست . بخش اعظم شکواییه های شخصی به ناکامیهای عاشقانه تعلّق دارد. در این گلایه نامه ها، شاعر از ÙØ±Ø§Ù‚ یار، جور Ùˆ Ø¬ÙØ§ØŒ Ø¨ÛŒÙˆÙØ§ÛŒÛŒ ØŒ تغاÙÙ„ ØŒ پیمان Ø´Ú©Ù†ÛŒ ØŒ خودبینی Ùˆ هوسبازی او شکایت Ù…ÛŒ کند. ØØªÛŒ موضوعهای جزئی تر از قبیل درازی شب هجران ØŒ کوتاهی شب وصل ØŒ Ùˆ دیررسیدن نامه ØŒ دستمایة شاعران در سرودن شکواییه های شخصی عاشقانه شده است . در میان شکواییه های شخصی شاعران ØŒ گاه به اموری بدیع برمی خوریم Ø› از جمله شکایت شاعر از هنرهای خویش (ظهیر ÙØ§Ø±ÛŒØ§Ø¨ÛŒ ØŒ ص ٢٦)ØŒ ØØ±ÙØ© شاعری (انوری ØŒ ج ١ØŒ ص ٤٥٤)ØŒ Ùˆ مقلّدان خود (خاقانی ØŒ ١٣٦٢ Ø´ ØŒ ص ٦٨٧).
شکواییه سرایی به سبک خاصی اختصاص ندارد، اما در هر سبکی ویژگیهایی دارد. برای مثال ØŒ در آثار سبک خراسانی ØŒ شکواییه های واقعگرایانه از آن دست Ú©Ù‡ در مکتب وقوع مشاهده Ù…ÛŒ شود کمتر است Ùˆ با نزدیکترشدن به دورة معاصر، تنوع شکواییه های عاشقانه نیز بیشتر Ù…ÛŒ شود. در سبکهای گوناگون ØŒ قالبهای مسلط شکواییه ها با هم ÙØ±Ù‚ دارند؛ چنانکه هر Ú†Ù‡ از سبک خراسانی دورتر Ù…ÛŒ شویم ØŒ کاربرد قصیده در شکواییه سرایی کاهش Ù…ÛŒ یابد Ùˆ در مقابل قالبهای طبیعی تری چون غزل Ùˆ مثنوی شایعتر Ù…ÛŒ شود.
شکواییه ها اصولاً ازغم ودرد سرشته شده اند، اما گاه با طنز، Ùˆ ØØªÛŒ هجو Ùˆ هزل نیز عجین اند. پاره ای از سروده های شاعران طنزپرداز Ùˆ هزلسرا چون سوزنی سمرقندی Ùˆ عبیدزاکانی Ùˆ یغمای جندقی را، Ú©Ù‡ نشان دهندة گلایه مندی از اوضاع Ùˆ اØÙˆØ§Ù„ روزگار است ØŒ Ù…ÛŒ توان در ردی٠شعر شکوایی آورد، از جمله قطعة طنزآمیز ابوالقاسم امری ØŒ شاعر قرن دهم ØŒ Ú©Ù‡ دربارة وضع آلودة زندان ØÚ©ÙˆÙ…تی است Ùˆ شاعر با نیشخند از هجوم شپش به سراپای خود سخن Ù…ÛŒ گوید (امین اØÙ…د رازی ØŒ ج ٢ØŒ ص ٤٣١Ù€ ٤٣٢). در «Ùهلویات » ( رجوع کنید به ترانه * ) نیز نمونه های بسیاری از اشعار شکوایی دیده Ù…ÛŒ شود Ú©Ù‡ از سوختگی Ùˆ اندوه گران سرایندگانشان ØÚ©Ø§ÛŒØª Ù…ÛŒ کند. این ØÚ©Ù… در باب سروده های شکوایی همة گویشهای ایرانی ØŒ از قبیل «بیت »های کردی Ùˆ «بایاتی »های آذری Ùˆ ترانه های لری ØŒ صادق است .
در نظم Ùˆ نثر Ø§ØµØ·Ù„Ø§Ø Ù†ÙØ«Ø© المصدور * نیز به معنی بث الشکوی آمده است (مسعود سعدسلمان ØŒ ص ٢٢٦) Ùˆ گاهی متراد٠با آن «... قابوس پسر را پیش خواند، منوچهر زمین خدمت ببوسید... Ùˆ اشک از دیده روان کرد، با یکدیگر از ØØ¯ÙˆØ«Ù واقعة منکر، بث الشکوی Ùˆ Ù†ÙØ«Ø© المصدور آغاز کردند» (Ø¬Ø±ÙØ§Ø¯Ù‚انی ØŒ ص ٢٢٢).
منابع : ابن معصوم ØŒ انوارالربیع ÙÛŒ انواع البدیع ØŒ ( بی جا: بی تا. ) ØŒ ص ١٤٤Ø› امین اØÙ…د رازی ØŒ Ù‡ÙØª اقلیم ØŒ چاپ جواد ÙØ§Ø¶Ù„ ØŒ تهران ( بی تا. ) Ø› علی بن Ù…ØÙ…د انوری ØŒ دیوان انوری ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دتقی مدرس رضوی ØŒ تهران ١٣٦٤ Ø´ Ø› باباطاهر، Ø´Ø±Ø Ø§ØÙˆØ§Ù„ Ùˆ آثار Ùˆ دوبیتی های باباطاهر عریان ØŒ چاپ جواد مقصود، تهران ١٣٥٤ Ø´ Ø› مجیرالدین بیلقانی ØŒ دیوان مجیرالدین بیلقانی ØŒ چاپ Ù…ØÙ…د آبادی ØŒ تبریز ١٣٥٨ Ø´ Ø› نصراللّه پورجوادی ØŒ «نزاع دیوانگان با خدا» در نگاهی دیگر (مقالات Ùˆ نقدها) ØŒ تهران ١٣٦٧ Ø´ Ø› شمس الدین Ù…ØÙ…د ØØ§Ùظ ØŒ دیوان ØØ§Ùظ ØŒ چاپ پرویز ناتل خانلری ØŒ تهران ١٣٦٢ Ø´ Ø› بدیل بن علی خاقانی ØŒ دیوان خاقانی شروانی ØŒ تهران ١٣٦٢ Ø´ Ø› همو، مثنوی تØÙØ© العراقین ØŒ چاپ ÛŒØÛŒÛŒ قریب ØŒ تهران ١٣٣٣ Ø´ Ø› Ù…ØÙ…دبن عمر رادویانی ØŒ ترجمان البلاغة ØŒ چاپ اØÙ…د آتش ØŒ تهران ١٣٦٢ Ø´ Ø› Ø¬Ø¹ÙØ±Ø¨Ù† Ù…ØÙ…د رودکی ØŒ رودکی : آثار منظوم ØŒ با ترجمة روسی ØŒ مسکو ١٩٦٤Ø› Ø¹Ø¨Ø¯Ø§Ù„ØØ³ÛŒÙ† زرین کوب ØŒ شعر بی دروغ شعر بی نقاب ØŒ تهران ١٣٤٦ Ø´ Ø› جمال خلیل شروانی ØŒ نزهة المجالس ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دامین ریاØÛŒ ØŒ تهران ١٣٦٦ Ø´ Ø› عبدالعزیزبن سرایا صÙÛŒ الدین ØÙ„ÛŒ ØŒ Ø´Ø±Ø Ø§Ù„Ú©Ø§Ùیة البدیعیّة ØŒ چاپ نسیب نشاوی ØŒ دمشق ١٤٠٢/١٩٨٢ØŒ ص ١٢١Ø› ولی اللّه Ø¸ÙØ±ÛŒ ØŒ ØØ¨Ø³ÛŒÙ‡ در ادب ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ : از آغاز شعر ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ تا پایان زندیه ØŒ تهران ١٣٦٤ Ø´ Ø› طاهربن Ù…ØÙ…د ظهیر ÙØ§Ø±ÛŒØ§Ø¨ÛŒ ØŒ دیوان ظهیر ÙØ§Ø±ÛŒØ§Ø¨ÛŒ ØŒ چاپ هاشم رضی ØŒ تهران ( بی تا. ) Ø› ابوالقاسم ÙØ±Ø¯ÙˆØ³ÛŒ ØŒ شاهنامة ÙØ±Ø¯ÙˆØ³ÛŒ ØŒ چاپ ژول مول ØŒ تهران ١٣٦٩ Ø´ Ø› خسرو ÙØ±Ø´ÛŒØ¯ ورد، در گلستان خیال ØØ§Ùظ : تØÙ„یل تشبیهات Ùˆ استعارات اشعار خواجه همراه مقدمه ای Ù…ÙØµÙ„ در بارة نقد ادبی ØŒ ( تهران ) ١٣٥٧ Ø´ Ø› همو، «نگاهی به اشعار مسعود سعد»، گوهر ØŒ سال ٦ØŒ Ø´ ٣ (خرداد ١٣٥٧ Ø´ )ØŒ ص ٢٠٨Ù€٢١٤Ø› ØØ³ÛŒÙ† بن علی کاشÙÛŒ ØŒ بدایع الاÙکار ÙÛŒ صنایع الاشعار، چاپ رØÛŒÙ… مسلمانقل٠، مسکو ١٩٧٧ØŒ ص ١٠٩Ø› Ù…ØÙ…Ø¯Ø¬Ø¹ÙØ± Ù…ØØ¬ÙˆØ¨ ØŒ سبک خراسانی در
شعر ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ØŒ تهران ١٣٥٠ Ø´ Ø› زین العابدین مؤتمن ØŒ شعر Ùˆ ادب ÙØ§Ø±Ø³ÛŒ ØŒ تهران ١٣٤٦ Ø´ Ø› جلال الدین Ù…ØÙ…دبن Ù…ØÙ…د مولوی ØŒ مثنوی معنوی ØŒ تصØÛŒØ رینولد ا. نیکلسون ØŒ چاپ نصراللّه پورجوادی ØŒ تهران ١٣٦٣ Ø´ Ø› ناصرخسرو، دیوان ناصر خسرو ØŒ چاپ مجتبی مینوی Ùˆ مهدی Ù…ØÙ‚Ù‚ ØŒ تهران ( تاریخ مقدمه ١٣٦٥ Ø´ ) Ø› اØÙ…د هاشمی ØŒ جواهر الادب ÙÛŒ ادبیات Ùˆ انشاء لغة العرب ØŒ تهران ١٤١٠ØŒ ص ٥٢٩Ù€٥٤١.
/ قدمعلی سرّامی /