دانشنامه جهان اسلام - بنیاد دائرة المعارف اسلامی - الصفحة ٤٣٤١
جالینوس (معرّبِ گالینوسِ یونانی ) ، آخرین نگارندة برجستة آثار پزشکی در یونان باستان که هم به عنوان کالبدشناس و عالِم وظایف الاعضاء و هم به عنوان پزشک ، جراح و داروشناس شهرت دارد. وی را فیلسوف نیز دانسته اند. از برخی آثارش ، فقط ترجمه های عربی ، عبری یا لاتینی آنها به جا مانده است . شهرت او در سده های سپسین به طور پیوسته افزایش یافت و سرانجام در کنار بقراط * ، اثرگذارترین پزشک دوران قدیم دانسته شد.
١) شرح حال . جالینوس در ١٢٩ یا ١٣٠ میلادی در پرگامون (بَرغُمَه * ) در آسیای صغیر به دنیا آمد و در حدود ١٩٩ یا ٢٠٠ میلادی در رُم درگذشت (ایلبرگ ، ص ٢٧٧، ش ١؛ والش ، ١٩٢٩، ص ٣٧٨ـ٣٨٢).
نیکن ، پدر جالینوس ، معمار و هندسه دان (کرونرت ، ص ٤؛ پاولی ، ذیل "Nikon ١٨" ) و بسیار با فرهنگ بود و آموزش خصوصی پسرش را از اوان کودکی او آغاز کرد (پاولی ، همانجا). جالینوس در چهارده سالگی تعلیم فلسفه دید که آموزه های همة مکتبها را در بر می گرفت ( رجوع کنید به جالینوس ، ج ٥، ص ٤١ـ٤٢، نیز رجوع کنید به ج ١٠، ص ٥٦١، ٦٠٩). در حدود شانزده سالگی طبق سنّت آن زمان ، شروع به آموختن پزشکی کرد ( رجوع کنید بهکودلین ، ص ٣٥، ش ٨٣). در همان زمان با سوفسطائیان برخورد کرد و بعدها خود از برجسته ترین نمایندگان پزشکی آنها شد ( رجوع کنید به باورساک ، ص ٦١ـ٦٢ و فصل ٥). جالینوس هنگام تحصیل در پرگامون آثار پرشماری تألیف کرد و آثار باقی ماندة او مؤید آن است که در آغاز، مطالعات پزشکی اش بر کالبدشناسی متمرکز شده بوده است ( رجوع کنید بهجالینوس ، ج ١٩، ص ١٦). او به تثبیت بقراط به عنوان پزشک نمونه و الگوی کمال کمک کرد و بر رساله های بقراط شرحهای مفصّل بسیاری نوشت .
در بیست سالگی ، چندی پس از درگذشت پدرش ، به ازمیر رفت تا نزد پلوپس ، که او را دومین آموزگار پزشکی خود خوانده است ، علم پزشکی را فرا گیرد ( رجوع کنید به همان ، ج ٢، ص ٢١٧، ج ٦، ص ٧٥٦) و نزد آلبینوس فلسفة افلاطون را بخواند ( رجوع کنید به همان ، ج ١٩، ص ١٦). بعدها در اثر خود، > در باب تعالیم بقراط و افلاطون < ، پیوندی میان این دو نفر برقرار کرد. سپس به کورنت (قورنته ) و اسکندریه رفت ( رجوع کنید بهجالینوس ، ج ٢، ص ٢١٧؛ والش ، ١٩٢٧، ص ١٣٢ـ١٤٣). او با تدوین دستاوردهای عظیم پزشکان یونانی مآب آنها را به نسلهای بعدی منتقل کرد. در ٢٨ سالگی به عنوان پزشک گلادیاتورها به پرگامون بازگشت ( رجوع کنید به جالینوس ، ج ٨، ص ٥٩٩) و تجربیاتش در این جایگاه موجب برخی کشفها، مثلاً کار برخی اعصاب و زردپِیها، شد ( رجوع کنید به همان ، ج ١٣، ص ٥٩٩).
جالینوس به عنوان پزشک ، نظام اخلاط چهارگانه را پذیرفت ( رجوع کنید به شونر ، ص ٨٦ به بعد، خصوصاً ص ٩٢) و با استفاده از آن کوشید تا پزشکی را به مبنای بقراطی اش باز گرداند. او مبنای بقراطی را مطمئن تر از همه می دانست اما برداشت خاص خود را از مبنای بقراطی داشت . بقراط هیچ گونه آشنایی با نظام اخلاط چهارگانة موردنظر جالینوس نداشت ، با این حال ساختار توجه برانگیز جالینوس قرنها معتبر دانسته شد.
منابع :
(١) G. W. Bowersock, Greek sophists in the Roman empire , Oxford ١٩٦٩;
(٢) W. Crخnert, "Klaudios Galenos", in Mitteilungen zur Geschichte der Medizin und der Naturwissenschaften und der Technik , ١ (١٩٠٢);
(٣) Galen, Claudii Galeni Opera Omnia (Greek text with Latin trans.), ed. C. G. Kدhn, repr., Hildesheim ١٩٦٤-١٩٦٥;
(٤) J. Ilberg, "Aus Galens Praxis", in Neue Jahrbدcher fدr das klassische Altertum , ١٥ (١٩٠٥);
F. Kudlien, "Medical education in classical antiquity", in History of medical
(٥) education, ed. C. D. O , Malley, Berkeley ١٩٧٠;
(٦) August Friedrich von Pauly, Paulys Realencyclopجdie der classischen Altertumswissenschaft , ed. G. Wissowa, W. Kroll, and K. Mittelhaus, Stuttgart ١٨٩٤-١٩٧٠, s.v. "Nikon ١٨" (by H. Diller);
(٧) W. Schخner, Das Viererschema in der antiken Humoralpathologie, Wiesbaden ١٩٦٤;
(٨) J. Walsh, "Date of Galen , s birth", Annals of medical history, n.s. ١(١٩٢٩);
(٩) idem, "Galen , s studies at the Alexandrian School", Annals of medical history, ٩ (١٩٢٧).
/ ر. والتسر ، تلخیص از ( د. اسلام ) و فریدلف کودلین ،
تلخیص از ( زندگینامة علمی دانشوران ) /
٢) آثار. مجموعه آثار جالینوس که به عربی ترجمه شد، یا به زبانی دیگر در دورة اسلامی مورد استفاده قرار گرفت ( رجوع کنید بهادامة مقاله )، بیش از آثار هر پزشک دیگر بر پزشکی دورة اسلامی تأثیر گذاشت ، چه پزشکان یونانی که اثر یا آثاری از آنها به عربی ترجمه شد و چه تمام پزشکان دورة اسلامی . به طورکلی جالینوس را می توان سرچشمة تقریباً تمامی اصول و نظریه ها و موازین پزشکی دورة اسلامی ، در تمامی شاخه های آن ، به شمار آورد. اگرچه از بسیاری از دانشمندان ، فلاسفه و پزشکان یونانی (که سزگین ، ج ٣، فهرست مندرجات ، ص VIII-VII ، ٤٦ نفر از آنها را برشمرده ) رسائلی در پزشکی به عربی ترجمه شده است ، تعداد آثار ترجمه شده از جالینوس
که پزشکان اسلامی از آنها استفاده می کردند، از اشخاص
دیگر بیشتر است . مثلاً از بقراط ، که اثری بسیار عمیق در
پیدایی و تکوین پزشکی اسلامی داشت ، سی کتاب به عربی ترجمه شد که در انتساب آنها به بقراط تردیدی نیست ( رجوع کنید بههمان ، ج ٣، ص ٢٨ـ٤٤) و همچنین از وجود حدود بیست
اثر که در انتساب آنها به بقراط تردید هست خبر داریم ،
اما آثار ترجمه شدة جالینوس در عالم اسلام که انتساب آنها
به او قطعی است ، بیش از سه برابر کل آثار بقراط است (برای گزارش آماری آثار جالینوس رجوع کنید بههمان ، ج ٣، ص ٧٨ـ١٤٠؛
نیز رجوع کنید بهادامة مقاله ).
این میراث جالینوسی عمدتاً از دو طریق به دست پزشکان اسلامی رسید، یکی با انتقال آثار جالینوس به قلمرو اسلامی و ترجمة آنها به ویژه در جریان نهضت ترجمه (برای آگاهی بیشتر رجوع کنید به ترجمه * ، بخش ١) و دیگر، از طریق ترجمة آثار شانزده گانة او که گروهی از دانشمندان یونانی آنها را تصحیح و شرح و بازنویسی کرده بودند. این مجموعه نزد پزشکان و نویسندگان اسلامی به جوامع اسکندرانیین مشهور شد. بنابراین ، از
بخشی از آثار جالینوس دو ترجمه وجود دارد، یکی ترجمة خود آثار و دیگری ترجمة جوامع اسکندرانیین آنها. در تمام ترجمه های عربی اسکندرانی ، پیش از نام اصلی کتاب ، کلمة «جوامع » آمده است (برای آگاهی از نام این مجموعه و نسخه های خطی باقی مانده از آنها رجوع کنید به شِشِن و دیگران ، ص ١٧٠ـ١٧٥؛
سزگین ، ج ٣، ص ١٤٦ـ١٥٠؛
برای گزارشی از تعداد مترجمان این آثار رجوع کنید به ابن جُلجُل ، ص ٥١؛
ابن ندیم ، ص ٣٥١؛
قفطی ، ص ٧١ـ٧٢؛
ابن ابی اصیبعه ، ج ١، ص ١٠٣؛
سزگین ، ج ٣، ص ١٤٤، به نقل از ابن بُطلان ). در فهرستی که حنین بن اسحاق از کتابهای جالینوس تهیه کرده (دربارة این فهرست رجوع کنید به ادامة مقاله )، ترتیب ذکر شده برای گروهی از کتابها (ص ٥ ـ٢١) به تصریح حنین همان است که در مدارس پزشکی (بنا به عبارت حنین ، ص ٢١: «اسکول »ها) آموزش داده می شد. این فهرست که ابن هندو (ص ٦١ـ٦٣) نیز آن را به همین ترتیب ذکر کرده است ، بدون هیچ تفاوتی ، همان ترتیب ذکر شده برای مجموعة جوامع اسکندرانیین به شمار می آید (قس ششن و دیگران ، همانجا؛
سزگین ، ج ٣، ص ١٤٦ـ١٥٠).
برخی آثار جالینوس مستقیماً از یونانی و برخی از سریانی به عربی ترجمه شدند. حنین بن اسحاق مفصّل ترین گزارش را در بارة ترجمة این آثار داده است . حنین ذیل عنوان هر کتاب نوشته که آن را چه کسی به عربی ترجمه کرده و جاهایی را که خود در ترجمة این آثار سهم داشته ذکر کرده است . به نوشتة حنین (از جمله در ص ٢٠)، او به هنگام ترجمة این آثار، هم از متن یونانی هم از متن سریانی بسیاری از این کتابها استفاده کرده و همچنین ، نه تنها بسیاری از این متون را از یونانی به عربی ، بلکه از یونانی به سریانی یا از سریانی به عربی ترجمه کرده است . بر اساس نوشتة خود حنین در این فهرست و با شمارش کلیة ترجمه ها، روشن می گردد که او از مجموع ١٢٩ رسالة جالینوس که آنها را برشمرده و ترجمة آنها را ذکر کرده ، ٣٦ رساله را به عربی و ٧٦ رساله را به سریانی ترجمه کرده و از میان ٣٦ رساله ای که به عربی ترجمه کرده ، هفده رساله را به سریانی هم ترجمه نموده است . اقدام حنین به ترجمة تعداد کثیری از آثار جالینوس به زبان سریانی و همچنین وجود ترجمه های سریانی این آثار پیش از ترجمه های حنین (برای آگاهی از تعدادی از این متون سریانی رجوع کنید به حنین بن اسحاق ، ص ٥ ـ ٨)، نشان می دهد که در قرون اولیة اسلامی و به ویژه در جریان نهضت ترجمه ، از چنین متونی استقبال می شده است ، همچنان که تنی چند از پزشکان اسلامی ترجیح می دادند از ترجمه های سریانی آثار جالینوس استفاده نمایند، نه از عربی آنها. از جمله به نوشتة مایرهوف (ص ٦٥)، علی بن سهل (رَبَّن ) طبری ، پزشک ایرانی قرن سوم ، در نقل قولهای مورد نظر خود در اثر بسیار معروف و مهمّش در پزشکی ، فردوس الحکمة (از جمله در ص ٤٢ـ٤٣، ٩٧ـ١٠٢)، نه از ترجمه های عربی حنین و معاصرانش ، بلکه از ترجمه های سریانی این متون استفاده کرده و خود، آنها را به عربی برگردانده است .
به نوشتة حنین ، مترجمان متعددی در ترجمة آثار جالینوس با او همکار بودند یا در زمانی نزدیک به دورة زندگی وی ، تعدادی از این آثار را به عربی یا سریانی ترجمه کرده بودند ( رجوع کنید بهص ١٧، ٢٠ـ٢١، ٢٤). در فهرستی که مهدی محقق (١٣٥٢ ش ، ص ٣٨٠ـ٣٨١) از این مترجمان تهیه کرده ، نام چهارده تن از مترجمان مشهور دورة نهضت ترجمه ، از جمله ثابت بن قرّه * و ایوب رَهاوی ، آمده است . همچنین ، حنین از نوزده تن نام برده که حامی و مشوق مترجمان بودند (از جمله ص ٩، ١٣ـ١٤، ١٨؛
نیز رجوع کنید به محقق ، همانجا که فهرستی از این حامیان تهیه
کرده است ).
اگرچه بر اساس فهرست حنین و با توجه به تعداد زیاد آثار ترجمه شدة جالینوس و تعداد به نسبت زیاد دیگر مترجمان این آثار و حامیان آنها، اهمیت ترجمة آثار جالینوس برای پزشکان دورة اسلامی روشن می گردد، قرائنی وجود دارد که نشان می دهد ترجمه های حنین و معاصران او که کمابیش مطابق فهرستی است که ابن ندیم (ص ٣٤٨ـ٣٥٠) از مترجمان آثار جالینوس تهیه کرده است ، نخستین ترجمه های این آثار به عربی نیست و کتابهایی از جالینوس در موضوع پزشکی پیش از نیمة دوم قرن سوم به عربی ترجمه شده بوده است . از جملة این قرائن ذکر عباراتی از جالینوس در آثار جابربن حیّان * است . نقل قولهای جابر از جالینوس (از جمله در ص ٣٧٤، ٥٠٨، ٥١٧ ـ ٥١٨) نشان می دهد که دانشمندان دورة اسلامی پیش از ترجمه های حنین و معاصرانش ، با آثار جالینوس آشنا بوده اند (برای آگاهی بیشتر رجوع کنید به سزگین ، ج ٣، ص ٧٠ـ٧١). قرینة دیگر، فهرستی است که یعقوبی (ج ١، ص ١١٤ـ ١١٨) از آثار جالینوس تهیه کرده است . عناوینی که یعقوبی از تعدادی از این کتابها آورده ، اگرچه از لحاظ موضوع با همان کتاب در فهرست حنین تطبیق می کند، از نظر عنوان با آن فرق دارد. این اختلاف عنوان نشان می دهد که یعقوبی به ترجمه هایی غیر از ترجمه های حنین دسترسی داشته است ، از جمله عنوان کتاب العناصر ( رجوع کنید به یعقوبی ، ج ١، ص ١١٧ ) که متناظر است با کتاب فی الاُسْطُقُسات علی رأی بقراط در فهرست حنین (ص ١٠؛
نیز رجوع کنید به سزگین ، ج ٣، ص ٧١). بر این اساس ، مسلّماً آثار جالینوس
در قرون اولیة اسلامی دو بار، با فاصله ای دست کم بیش از یک قرن از یکدیگر، به عربی ترجمه شده اند.
باتوجه به تعدد آثار جالینوس و شمول آنها بر تقریباً کلیة بخشهای دانش پزشکی ، موارد کاربرد آنها در میان پزشکان دورة اسلامی مختلف بوده که مهم ترینشان کاربرد آموزشی (استفاده از آنها در آموزش پزشکی به منزلة کتاب درسی ) بوده است . به حسب میزان استقبال مسلمانان از آثار جالینوس در طی اعصار و ترجمه های گوناگون آنها، به ویژه تحت تأثیر روش جوامع اسکندرانیین ، کاربرد آموزشی آنها نیز متفاوت بوده است . بر طبق آنچه حنین در فهرست خود (ص ٢١) آورده ، ترتیب ذکر شده برای بیست کتاب نخست فهرست بر اساس جوامع اسکندرانیین است ، نه ترتیبی که جالینوس ذکر کرده ، و از کتاب بیست ویکم به بعد ترتیب ذکر شده ، همان ترتیب مورد نظر جالینوس است . به نوشتة حنین (همانجا)، بر اساس ترتیب جالینوس ابتدا باید کتاب الفرق (کتاب شمارة ٣ برابر فهرست حنین ) و سپس آثار مربوط به تشریح مطالعه شوند.
جالینوس کتابی در بارة ترتیب مطالعة آثار خود داشته است (ترجمة عربی آن : کتاب فی مراتب قراءت کتب جالینوس ؛
رجوع کنید بهسزگین ، ج ٣، ص ٧٩) که در نسخه های یونانی و لاتینی باقی مانده ، اما از تنها نسخة تاکنون شناخته شدة متن عربی آن جز ورقی باقی نمانده است ( رجوع کنید به عرفانیان ، ص ١٣٤). دانشمند و پزشک یونانی الاصل قرن سوم ، قُسطابن لوقا، در کتابی که در بارة ترتیب مطالعة آثار جالینوس نوشته است ( کتاب مراتب قراءة الکتب الطبیة لجالینوس ؛
در بارة آن رجوع کنید به افشار و دانش پژوه ، ج ٩، ص ٢٢٣ـ٢٢٤) و البته آن را می توان بازنویسی از کتاب فی مراتب قراءت کتب جالینوس به شمار آورد (سزگین ، همانجا)، دربارة ترتیب و چگونگی مطالعة آثار جالینوس برای فراگیری دانش پزشکی گزارشی مفصّل آورده که برای آگاهی از چگونگی مطالعة آثار جالینوس بسیار مهم است . قسطا در این کتاب (گ ٢٧ر ـ ٣٠ر)، مجموعة آثار جالینوس را در نُه سطح مرتب نموده است که از فِرَق الطب و فی التجربة الطبیة در سطح اول و آشنایی با مراتب مختلف پزشکی آغاز می شود و در سطح نهم با مطالعة آثاری در بارة چگونگی بهبود یافتن بیماریها، شامل کتاب فی شفاء الامراض و حیلة البُرْء ، پایان می یابد. در این فهرست ، مجموعاً از ٤٣ اثر جالینوس یاد شده است (در بارة چگونگی مطالعة آثار جالینوس در نظام آموزش پزشکی اسلامی رجوع کنید بهلایزر ، ص ٧٧ـ ٧٨). پژوهشگران معاصر نیز برای بررسی موضوعی آثار جالینوس ، به ویژه در زمینة پزشکی ، آثار او را به روشهای گوناگون دسته بندی و به بخشهای متعدد تقسیم کرده اند
(برای آگاهی از دسته بندی آثار جالینوس در موضوع پزشکی و در بخشهای مختلف پزشکی اسلامی رجوع کنید بهبابا، ص ٢٢٥ـ٢٢٧؛
برای گزارشی از دسته بندی آثار جالینوس در علوم گوناگون از جمله شاخه های مختلف پزشکی ، نوشته های فلسفی و شروح او بر آثار بقراط رجوع کنید به اولمان ، ص ٣٨ـ ٦٥؛
پاولی ، ذیل "Galenos" ).
مجموعة عربی آثار جالینوس ، سبب شده است که این میراث جهانی از نابودی و گم شدن ، در طول تاریخ ، در امان بماند. از مجموعة آثار جالینوس ، و بر اساس فهرست حنین از میان آثاری که متن عربی آنها امروز باقی مانده ، متن یونانی دوازده کتاب نابود شده و فقط متن عربی (و در بعضی موارد ترجمة لاتینی که از روی متن عربی انجام شده ) باقی مانده و از
کتاب فی علاج التشریح (ش ٢١ در فهرست حنین ، ص ٢١ـ٢٢) فقط بخشهایی از متن یونانی باقی مانده است و تنها با استناد به متن عربی ، مطالب کتاب تکمیل می شود ( رجوع کنید بهسزگین ، ج ٣، ص ٩٨ـ٩٩؛
برای آگاهی از نامهای عربی ، یونانی و لاتینی این آثار مفقودشده رجوع کنید به جدول ١).
آثار جالینوس بسیار مورد استقبال و توجه پزشکان دورة اسلامی قرار گرفت و شرحها و حاشیه های متعددی بر آنها نوشته شد و همچنین ، برگزیده ها و تلخیصهایی از آنها تهیه گردید.
برخی از مهم ترین شارحان آثار عربی جالینوس این اشخاص بوده اند: ابوالفرج عبداللّه بن طیّب ، پزشک و فیلسوف مسیحی (متوفی ٣٤٥)، که بر بسیاری از آثار جالینوس شرح
نوشت که مجموع آنها در کتابش به نام ثِمار الکتب الستة عشر لجالینوس آمده است (در بارة این کتاب رجوع کنید به ششن و دیگران ، ص ٧٩ـ٨٠؛
برای آگاهی از دیگر شروح او بر آثار جالینوس
رجوع کنید بهبروکلمان ، ج ١، ص ٦٣٥، > ذیل < ، ج ١، ص ٨٨٤)؛
ابن ابی الاشعث ، پزشک مشهور قرن چهارم (متوفی ح ٣٦٠)، که تفصیل کتاب جالینوس فی الاسطقسّات (در بارة این کتاب رجوع کنید بهبروکلمان ، > ذیل < ، ج ١، ص ٤٢٢) را در شرح کتاب الاسطقسات جالینوس نوشت ؛
ابن رضوان ، پزشک مصری (متوفی ٤٥٣)، که شرح الصناعة الصغیرة لجالینوس (در بارة این کتاب رجوع کنید بهبروکلمان ، ج ١، ص ٦٣٧ـ ٦٣٨) و شرح کتاب جالینوس الی أُوغْلوقُن فی التَأَنی لشفاء الامراض (در بارة این کتاب رجوع کنید به ششن ، ج ٢، ص ٢٣٨) را نگاشت ؛
ابن ابی صادق ، پزشک مشهور ایرانی و ملقب به بقراط ثانی (زندگی ٣٨٥ـ ٤٧٠)، که شرح منافع الاعضاء جالینوس (در بارة این کتاب رجوع کنید بهحاجی خلیفه ، ج ٢، ستون ١٨٣٤ـ١٨٣٥؛
نیز رجوع کنید به سلان ، ص ٥١٤) را نوشت .
مهم ترین گزیده ها از آثار جالینوس را نیز دو تن از مشهورترین متفکران و پزشکان دورة اسلامی ، محمدبن زکریای رازی و ابن رشد، پدید آورده اند. رازی چهار کتاب از جالینوس را خلاصه کرده و چهار کتاب پدید آورده است : اختصار کتاب النبض الکبیر ، اختصار کتاب حیلة البرء ، تلخیص کتاب العلل و الاعراض ، و تلخیص کتاب الاعضاء الا´لِمه (در بارة این آثار رجوع کنید بهسزگین ، ج ٣، ص ٢٩٠ـ٢٩١). ابن رشد نیز برگزیده ای از هشت کتاب از جالینوس تهیه کرده است شامل کتابهای الاسطقسات ، المزاج ، القُوی ' الطبیعیة ، الحُمَّیات ، العلل و الاَعراض ، اصناف المزاج ، حفظ الصحة ، و حیلة البرء (چاپ قنواتی و زاید، قاهره ١٤٠٧؛
برای آگاهی بیشتر در بارة این گزیده ها رجوع کنید بهابن رشد، مقدمة قنواتی ، ص ٧ـ١٧).
بسیاری از محققان و پزشکان دورة اسلامی از آرای جالینوس استفاده کرده اند، به طوری که از مجموعه آثار تألیف شده در زمینة پزشکی اسلامی طی قرن چهارم تا دوازدهم (یعنی تا دورة ورود پزشکی نو و غربی به قلمرو اسلام ) در کمتر کتابی به او اشاره نشده و طبیعی است که بیشترین تأثیرپذیرندگان از آرای جالینوس ، پزشکان دورة اسلامی بوده اند، به خصوص محمدبن زکریای رازی در مهم ترین اثر خود، الحاوی ، بارها از جالینوس نقل قول کرده است (برای نمونه رجوع کنید بهرازی ، ج ١، ص ٩، ١١ـ١٢، ١٥ـ ١٨؛
تنها در پنجاه صفحة نخست جلد یکم الحاوی ، رازی بیش از ٢٥ بار از جالینوس یاد کرده است ). ابن سینا نیز در القانون فی الطب چندین بار از آرای جالینوس سخن به میان
آورده است (برای نمونه رجوع کنید به ج ١، ص ١٢، ٢٢، ٦٧، ج ٢، ص ٢، ٩، ١٦، ج ٣، ص ١٤٦ـ١٤٧). از میان گیاه ـ داروشناسان اسلامی ، ابن بیطار، گیاه شناس اندلسی (متوفی ٦٤٦)، بیش از همه از آرای جالینوس سود برده و از او نقل قول کرده است (برای نمونه رجوع کنید به ابن بیطار، ج ١، ص ٢ـ٣، ٦، ٨؛
او در بیست صفحة نخست کتاب بیش از ٢٥ بار و در کل کتاب بیش از ٥٠٠ ، ١ بار از جالینوس یاد کرده است ).
از دیگر محققان و دانشمندان دورة اسلامی که در موضوعاتی غیر از دانش پزشکی از جالینوس یاد کرده اند، این اشخاص بوده اند: جاحظ در کتاب الحیوان (ج ٤، ص ١٢٦، ج ٥، ص ٣٢٧، ج ٧، ص ٢٤، ٣٦)، دَمیری در حیاة الحیوان الکبری ' (ج ٢، ص ١٣٦، ٣٤٦)، یاقوت حموی در معجم البلدان (ج ١، ص ٦٣)، مسعودی در مروج الذهب (ج ١، ص ٩١، ٢٢٣، ٢٢٥، ج ٢، ص ٨٤، ١٨٦، ٣٥٤ـ٣٥٦) و ابوریحان بیرونی در الجماهر فی ( معرفة ) الجواهر (ص ١١٣، ١٧٨، ٢٢٩، ٣١٨).
اشتهار جالینوس به عنوان پزشکی برجسته و صاحب نظر، باعث شده است که نویسندگان دورة اسلامی نقل قولهای بسیاری ، احتمالاً منتسب به او و در زمینه های گوناگون ، ذکر کنند، از جمله در پزشکی ( رجوع کنید به ابن ابی اصیبعه ، ج ١، ص ٨١ ـ ٨٧)، حکمت عملی و اخلاق ( رجوع کنید به مبشربن فاتِک ، ص ٢٩٣ـ ٢٩٦) و فلسفه ( رجوع کنید به نوادر فلسفیة ، ص ١٠٧؛
یعقوبی ، ج ١، ص ١١٨).
دانشمندان از آرای جالینوس انتقاد نیز کرده اند، اگرچه این انتقادها عمدتاً معطوف به جنبه های فلسفی آثارش بوده است . مهم ترین این انتقادها را رازی در الشکوک علی جالینوس (چاپ مهدی محقق ، تهران ١٣٧٢ ش ) مطرح کرده است (برای آگاهی بیشتر رجوع کنید به محقق ، ١٣٤٦ ش ، ص ١٥٥ـ٢٠٦). ابونصر فارابی و ابن میمون نیز از آرای جالینوس انتقادهایی کرده اند ( رجوع کنید به سزگین ، ج ٣، ص ٧٧ـ ٧٨؛
نیز رجوع کنید به بخش سوم مقاله ).
باتوجه به شهرت جالینوس در جوامع اسلامی و باتوجه به وسعت دامنة آثار ترجمه شدة او به زبان عربی ، موضوع تهیة فهرستی از آثارش از همان هنگامِ به پایان رسیدن ترجمة مجموعة آثار وی ، مورد توجه دانشمندان دورة اسلامی قرار گرفت . یعقوبی یکی از نخستین کسانی بود که فهرستی از آثار جالینوس تهیه کرد ( رجوع کنید به ج ١، ص ١١٤ـ ١١٨). وی ٤٣ عنوان (به جز مجموعه ای از او که در تفسیر آرای بقراط یاد کرده و تعداد بخشهای آن مجموعه را ننوشته ) از آثار او را برشمرده است .
مهم ترین فهرستی که از آثار ترجمه شده به عربی جالینوس تهیه شده ، فهرست حنین بن اسحاق است که کهن ترین فهرست در جهان اسلام به شمار می رود. این فهرست بسیار مورد توجه
قرار گرفته ، بارها به چاپ رسیده و به زبانهای دیگر ترجمه شده است (نخستین بار اشتاین اشنایدر در ١٢٩٦/١٨٧٩ خلاصه ای از این کتاب را، همراه با توضیحاتی ، به آلمانی ترجمه کرد، تجدید چاپ ١٩٦٠، ص ٣٣١ـ٣٦٠؛
چاپ متن عربی آن به همراه ترجمة کامل آلمانی به توسط برگشترسر ، لایپزیگ ١٩٢٥؛
ترجمة انگلیسی مایرهوف ، کیمبریج ١٩٢٥، تجدید چاپ آن در > مطالعاتی در پزشکی عربی در قرون وسطا < در مجموعة واریاروم ، لندن ١٩٨٤؛
چاپ متن عربی با عنوان دراسات و نصوص فی الفلسفة و العلوم عندالعرب ؛
به توسط عبدالرحمان بدوی ، بیروت ١٩٨١؛
چاپ متن عربی و ترجمة فارسی به توسط مهدی محقق ، تهران ١٣٧٩ ش ؛
در بارة این کتاب نیز رجوع کنید به سزگین ، ج ٣، ص ٧٧). فهرستی که ابن ندیم (ص ٣٤٨ـ ٣٥٠) و ابن ابی اصیبعه (ج ١، ص ٩٠ـ١٠٣) از آثار جالینوس ذکر کرده اند، در واقع همان فهرست حنین است . حنین در انتهای فهرست تألیفی خود (ص ٦٣ـ٦٤) نوشته که آنچه در این کتاب گردآورده مجموعه ای است که او تا ٤٨ سالگی موفق به ترجمة آنها شده و وعده داده است که پس از آن نیز به ترجمه ادامه دهد. حنین (همانجا) همچنین برای آگاهی بیشتر در بارة کتابهای جالینوس ، به فهرستی که خود جالینوس از آثارش تهیه کرده ارجاع داده است (برای آگاهی بیشتر در بارة فهرستی که خود جالینوس نوشته است رجوع کنید به سزگین ، ج ٣، ص ٧٨ـ٧٩) اما بنا بر قرائنی ، آشنایی مترجمان دورة اسلامی با آثار جالینوس بیش از آنچه بوده که در این فهرست خودنوشت ذکر شده است ، از جمله حنین (ص ٤) نوشته که این فهرست شامل همة آثاری که جالینوس تألیف کرده و خود فهرست آنها را تهیه کرده است ، نیست . حنین (همانجا) از کتابی که به زبان سریانی در تکمیل فهرست خودنوشتِ جالینوس تهیه کرده ، یاد نموده است . بعدها او این فهرست را به عربی برگردانده زیرا متن عربی این فهرستِ تکمیلی ، باقی مانده است ( رجوع کنید به سزگین ، ج ٣، ص ٧٩). به نوشتة ابوریحان بیرونی (١٣٧١ش ، ص ١٧) در فهرستی که از آثار رازی تهیه کرده ، رازی نیز رساله ای داشته در بارة نام کتابهای جالینوس که حنین آنها را ذکر نکرده است . این رساله به دست ما نرسیده است .
پژوهشگران معاصر نیز فهرستهایی از آثار جالینوس تهیه کرده اند. ریتر و والتسر (ص ١١ـ٢٢) و ششن و دیگران
(ص ١٥٩ـ١٦٩) فهرستی از آثار جالینوس در کتابخانه های ترکیه ، محمد زُهَیْربابا (ص ٢٣٠ـ٢٣٩) فهرستی از این آثار در پاریس ، و هرمان دیلس (ج ١، ص ٥٨ ـ١٥٠)، مانفرد اولمان (ص ٣٥ـ٦٥)، دونالد کمبل (ج ١، ص ٢٠ـ٣٠) و فؤاد سزگین (ج ٣، ص ٧٨ـ١٤٠) فهرستی از مجموعة این آثار در نقاط مختلف دنیا ارائه کرده اند. در این میان ، فهرست سزگین (همانجا)، با ذکر ١٦٣ اثر ترجمه شده از جالینوس به عربی ، چه آنهایی که باقی مانده چه آنهایی که به دست ما نرسیده است ، مهم ترین این فهرستها به شمار می رود.
پاره ای از متون عربی آثار جالینوس به چاپ رسیده اند. قدیم ترین متن چاپی در این زمینه ، که البته در انتساب آن به جالینوس نیز تردید وجود دارد، الایضاح فی اسرار النکاح فی قوة الباه (بمبئی ١٣١١) می باشد که مترجم آن داوودبن عمر انطاکی ، پزشک نابینای اهل انطاکیه (متوفی ١٠٠٧)، دانسته شده است . به جز این ، قدیم ترین چاپ اثری از جالینوس چاپِ بخشی از تشریح الکبیر با عنوان > هفت کتاب تشریح جالینوس < توسط سیمون (لایپزیگ ١٩٠٦) است . از دیگر چاپهای آثار اوست : کتاب جالینوس فی الاسماء الطبّیة ، چاپ مایرهوف و شاخت (برلین ١٩٣١)؛
مقالة جالینوس فی المولود لسبعة اشهر ، چاپ والتسر (رم ١٩٣٥)؛
کتاب جالینوس فی التجربة الطبیة ، چاپ همو (آکسفورد ١٩٤٤)؛
کتاب الاخلاق ، چاپ پل کراوس (لندن ١٩٥٤) و چاپ بدوی (بیروت ١٩٨١). مهم ترین اقدام در این زمینه ، چاپ ناقصی از مجموعة « جوامع اسکندرانیین » است که محمدسلیم سالم در ١٩٧٨ در قاهره منتشر کرد. این چاپ بر اساس ترتیبی که حنین (ص ٥ـ٢١) و ابن هندو (ص ٦١ـ٦٣) ذکر کرده اند، صورت گرفته است .
امروزه ، مجموعة وسیعی از آثار جالینوس به زبان لاتینی و دیگر زبانهای اروپایی وجود دارد. مفصّل ترین فهرست را در بارة آثار جالینوس به زبانهای اروپایی ، کمبل ( ج ٢، ص ١٣ـ٢٢٠ ) به دست داده است . او در این فهرست از ٢٧٢ اثر از جالینوس نام برده که از آنها نسخه یا نسخه هایی باقی مانده است . باقی ماندن بعضی از آثار جالینوس به زبانهای اروپایی ، مدیون ترجمة آنها از عربی به لاتینی در قرون وسطاست . بسیاری از مترجمان آثار دورة اسلامی به زبان لاتینی ، در قرون وسطا آثاری از جالینوس
را نیز از عربی به لاتینی ترجمه کردند. در این میان ، گراردوس (ژرار) کرمونایی با ترجمة ده اثر از جالینوس به لاتینی سهم مهمی دارد ( رجوع کنید به اشتاین اشنایدر، ١٩٥٦، ش ٤٦؛
حایک ، ص ١٠٩ـ ١١٥). قسطنطین افریقایی (از مردم افریقیه )، آرنالدو ویلانووایی ، مارکوس تولِدویی و آکورسیوس نیز هریک کتاب یا کتابهایی از جالینوس را از عربی به لاتینی برگرداندند ( رجوع کنید بهاشتاین اشنایدر، ١٩٥٦، ش ٤٦ و ١٥١؛
حایک ، ص ٥٧٧ـ ٥٧٨). بر طبق فهرستِ حایک (همانجا)، در مجموع ٢٨ اثر از این آثار جالینوس را مترجمان اروپایی در قرون وسطا به لاتینی ترجمه کردند.
دانشمندان عبری زبان نیز برخی آثار جالینوس را از عربی به عبری ترجمه کردند. در میان این دانشمندان ، ابن میمون (دانشمند و فیلسوف یهودی ، متوفی ٦٠١) بیش از همه از این آثار استفاده کرده و در رساله های پزشکی خود بارها از آنها یاد نموده است ( رجوع کنید به اشتاین اشنایدر، ١٩٦٠، ص ٣٣٤، ٣٣٩). مترجمان آثار جالینوس از عربی به عبری در زمرة مشهورترین مترجمان زبان عبری به شمار می آیند که از جملة آنها، کالونیموس بن کالونیموس (اشتاین اشنایدر، ١٩٦٠، ص ٣٥٥، ش ٩٩) و ناتان هامه آتی (همو، ١٨٩٧، ج ٢، ص ٩١) هستند. همچنین از ترجمة العلل و الامراض ( رجوع کنید به همو، ١٩٦٠، ص ٣٣٣)، الحُمَّیات (همان ، ص ٣٣٤)، کتاب البحران (دیلس ، ج ١، ص ٧٩) و چند کتاب دیگر جالینوس به عبری خبر داریم .
در برخی فهرستها و منابع ، از ترجمة چند کتاب از جالینوس به زبان فارسی یاد شده ، اگرچه نام این کتابها در فهرستهایی که از آثار جالینوس تهیه شده نیامده است . این موضوع احتمالاً به سبب آن است که این آثار نه ترجمة کتابهای جالینوس بلکه آثاری منحول و منسوب به او می باشند (برای آگاهی از عناوین این آثار رجوع کنید بهششن و دیگران ، ص ١٦١، ١٦٤، ١٦٨؛
منزوی ، ج ٨، ص ٤٠١٨).
منابع :
(١٠) ابن ابی اصیبعه ، کتاب عیون الانباء فی طبقات الاطباء ، چاپ امرؤالقیس بن طحان ( آوگوست مولر ) ، کونیگسبرگ و قاهره ١٢٩٩/١٨٨٢، چاپ افست انگلستان ١٩٧٢؛
(١١) ابن بیطار؛
(١٢) ابن جلجل ، طبقات الاطباء و الحکماء ، چاپ فؤاد سید، قاهره ١٩٥٥؛
(١٣) ابن رشد، رسائل ابن رشد الطبیة ، چاپ جورج شحاته قنواتی و سعید زاید، ( قاهره ) ١٤٠٧/١٩٨٧؛
(١٤) ابن سینا، القانون فی الطب ، بولاق ١٢٩٤، چاپ افست ( بیروت ، بی تا. ) ؛
(١٥) ابن ندیم ؛
(١٦) ابن هندو، مفتاح الطب و منهاج الطلاب ، چاپ مهدی محقق و محمدتقی دانش پژوه ، تهران ١٣٦٨ ش ؛
(١٧) ابوریحان بیرونی ، الجماهر فی الجواهر ، چاپ یوسف الهادی ، تهران ١٣٧٤ ش ؛
(١٨) همو، فهرست کتابهای رازی و نامهای کتابهای بیرونی ، تصحیح و ترجمه و تعلیق از مهدی محقق ، تهران ١٣٧١ ش ؛
(١٩) ایرج افشار و محمدتقی دانش پژوه ، فهرست نسخه های خطی کتابخانة ملی ملک ، ج ٩، تهران ١٣٧١ ش ؛
محمد زهیر بابا، «جالینوس : حیاته ، مؤلفاته ، مخطوطاته الطبیة العربیة فی المکتبة
(٢٠) الوطنیة بباریس »، مجلة معهدالمخطوطات العربیة ، ج ٣١، ش ١ (جمادی الاولی ـ شوال ١٤٠٧)؛
(٢١) جابربن حیان ، مختار رسائل جابربن حیان ، چاپ پ . کراوس ، قاهره ١٣٥٤/١٩٣٥؛
(٢٢) عمروبن بحر جاحظ ، کتاب الحیوان ، چاپ عبدالسلام محمدهارون ، مصر ?( ١٣٨٥ـ١٣٨٩/ ١٩٦٥ـ١٩٦٩ ) ، چاپ افست بیروت ١٣٨٨/١٩٦٩؛
(٢٣) حاجی خلیفه ، سیمون حایک ، تَعَرَّبَت ... و تَغَرَّبَت ، او، نقل الحضارة العربیة الی الغرب ، جونیه ، لبنان ١٩٨٧؛
(٢٤) حنین بن اسحاق ، رسالة حنین بن اسحاق الی علی بن یحیی فی ذکر ما ترجم من کتب جالینوس ، متن عربی با ترجمة فارسی ، چاپ مهدی محقق ، تهران ١٣٧٩ ش ؛
(٢٥) محمدبن موسی دمیری ، حیاة الحیوان الکبری ، قاهره ١٣٩٠/١٩٧٠، چاپ افست قم ١٣٦٤ ش ؛
(٢٦) محمدبن زکریا رازی ، کتاب الحاوی فی الطب ، حیدرآباد دکن ١٣٧٤ـ١٣٩٠/ ١٩٥٥ـ١٩٧١؛
(٢٧) رمضان ششن ، نوادر المخطوطات العربیة فی مکتبات ترکیا ، ج ٢، بیروت ١٤٠٠/١٩٨٠؛
(٢٨) رمضان ششن ، جمیل آقپنار، و جواد ایزگی ، فهرس مخطوطات الطب الاسلامی باللغات العربیة و الترکیة و الفارسیة فی مکتبات ترکیا ، استانبول ١٤٠٤/١٩٨٤؛
(٢٩) علی بن سهل طبری ، فردوس الحکمة فی الطب ، چاپ محمدزبیر صدیقی ، برلین ١٩٢٨؛
(٣٠) غلامعلی عرفانیان ، فهرست کتب خطی کتابخانة مرکزی و مرکز اسناد آستان قدس رضوی ، ج ١٩، مشهد ١٣٨٠ ش ؛
(٣١) قسطابن لوقا، کتاب مراتب قراءة الکتب الطبیة لجالینوس ، نسخة خطی کتابخانة ملی ملک ، ش ٦/٦١٨٨؛
(٣٢) علی بن یوسف قفطی ، تاریخ الحکماء، و هو مختصر الزوزنی المسمی بالمنتخبات الملتقطات من کتاب اخبار العلماء باخبارالحکماء ، چاپ یولیوس لیپرت ، لایپزیگ ١٩٠٣؛
(٣٣) گری لایزر، «آموزش پزشکی در سرزمینهای اسلامی : از قرن اول تا هشتم هجری »، ترجمة هوشنگ اعلم ، تحقیقات اسلامی ، سال ١، ش ١ (بهارـ تابستان ١٣٦٥)؛
(٣٤) مبشربن فاتک ، مختارالحکم و محاسن الکلم ، چاپ عبدالرحمان بدوی ، بیروت ١٩٨٠؛
(٣٥) مهدی محقق ، «شکوک رازی بر جالینوس و مسألة قدم عالم »، مجلة دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران ، سال ١٥، ش ٢ـ٣ (بهمن ١٣٤٦)؛
(٣٦) همو، فیلسوف ری : محمدبن زکریای رازی ، تهران ١٣٥٢ ش ؛
(٣٧) مسعودی ، مروج (پاریس )؛
(٣٨) احمد منزوی ، فهرستوارة کتابهای فارسی ، تهران ١٣٧٤ ش ـ ؛
(٣٩) نوادر فلسفیة ، ترجمها اسحاق بن حنین ، چاپ صلاح الدین عبداللّه ، در مجلة معهد المخطوطات العربیة ، ج ٤٢، ش ٢ (رجب ١٤١٩)؛
(٤٠) یاقوت حموی ؛
(٤١) یعقوبی ، تاریخ ؛
(٤٢) Carl Brockelmann, Geschichte der arabischen Litteratur , Leiden ١٩٤٣-١٩٤٩;
(٤٣) Supplementband , ١٩٣٧-١٩٤٢;
(٤٤) Donald Campbell, Arabian medicine and its influence on the Middle Ages , London ١٩٢٦, repr. ٢٠٠٢;
(٤٥) Hermann Diels, Die Handschriften der antiken طrzte , Berlin ١٩٠٥-١٩٠٦;
(٤٦) Max Meyerhof, " ـ Ali ibn Rabban at ¤-T ¤abar ¦ ", ZDMG , ١٠ (١٩٣١);
(٤٧) August Friedrich von pauly, Paulys Realencyclopجdie der classischen Altertumswissenschaft , ed. G. Wissowa, W. Kroll, and K. Mittelhaus, Stuttgart ١٨٩٤-١٩٧٠, s.v.
(٤٨) "Galenos" (by H. Mewaldt);
(٤٩) Helmut Ritter and Richard Walzer, "Arabische غbersetzunger griechischer طrzte in stambuler Bibiotheken", in Sitzungsberichte der Preussischen Akademie der Wissenschaften ١٩٣٤ , Berlin ١٩٣٤;
(٥٠) Fuat Sezgin, Geschichte des arabischen Schrifttums , Leiden ١٩٦٧-١٩٨٤;
(٥١) M. Le Baron de Slane, Catalogue des manuscrits arabes , Paris ١٨٨٣-١٨٩٥;
(٥٢) Moritz Steinschneider, Die arabischen غbersetzungen aus dem Griechischen , Graz ١٩٦٠;
(٥٣) idem, Die europجischen غbersetzungen aus dem Arabischen bis Mitte des ١٧. Jahrhunderts , Graz ١٩٥٦;
(٥٤) idem, Die Handschriften-Verzeichnisse der Kخniglichen bibliothek zu Berlin , vol.٢: Verzeichniss der hebraeischen Handschriften , Berlin ١٨٩٧;
(٥٥) Manfred Ullmann, Die Medizin im Islam , Leiden ١٩٧٠.
/ فرید قاسملو /
٣) آرا و آثار فلسفی . جالینوس در جهان اسلام به عنوان فیلسوف نیز شناخته شده است . از طریق ترجمة آثار او به عربی ، آرای رواقیون و شکاکان در جهان اسلام شناخته شد و شهرت کتاب تیمائوس افلاطون مدیون وی است (مدکور، ص ٣٧،١٣٤). جالینوس اگر چه در فلسفه به اندازة طب شهرت نداشته ، به عنوان فیلسوفی قابل اعتنا به او پرداخته شده است . او آرای فلسفی و منطقی خود را از افلاطونیان ، مشائیان و حکمای رواقی گرفته و به شیوة خود، آنها را در آثارش منعکس کرده است . موضع جالینوس در معرفت شناسی ، ضدشکاکانه بوده است . وی معتقد بوده است که اساس معرفت ما را محسوسات تشکیل می دهند و در عین حال برای پرهیز از خطا باید از استدلال بهره برد؛
ازاین رو، به نظر جالینوس «تئوری » (در اینجا به معنای اصول نظری مبتنی بر عقل ) و «تجربه » باید با یکدیگر همراه شوند زیرا هر یک بدون دیگری تهی و بی فایده است . آنچه از طریق مشاهده به دست می آید باید در قالب مناسب نظری اش ریخته شود و اصول نظری نیز باید آزمایش و تجربه گردند ( رجوع کنید به > دایرة المعارف فلسفة راتلیج < ؛
> دایرة المعارف فلسفه < ، ذیل "Galen" ). این رأی جالینوس ، در تاریخ روش شناسی علمی مورد توجه بوده و راهی میان دو مکتب تجربه گرا و عقل گرا دانسته شده است ( رجوع کنید به> فرهنگ تاریخ عقاید < ، ج ٣، ص ٣٨١).
جالینوس رویکرد دوگانه ای در مسائل فلسفی داشته است ؛
از یکسو معتقد بوده که از طریق عقل و استدلال در مسائلی مانند اینکه عالم حادث است یا قدیم ، نمی توان رأی قطعی صادر کرد و ادلة قائلانِ هر دو وجه در اینگونه قضایا «متکافی » و
بیشتر به جدل شبیه است تا به برهان و اغلب از جهت اثبات مدعا یکسان اند، از سوی دیگر بر آن بوده که با اتکا به مشاهده و ادراک حسی ، می توان احکام روشن تری به دست آورد، مثلاً، از مشاهدة اینکه عالم در طول زمان تغییر نیافته و از این اصل که هر چیزِ فاسد شدنی فانی است ، می توان به قِدَم عالَم معتقد شد (رازی ، ١٣٧٢ ش ، مقدمة محقق ، ص ٤٨ـ٦٣). محمدبن زکریای رازی (متوفی ٣١٣) در کتاب الشکوک علی جالینوس (ص ٢ـ٤) با استناد به اینکه قول اول جالینوس در آخرین تألیفش ، مایعتقده جالینوس رأیاً ، آمده ، نتیجه گرفته که او از قول دوم عدول کرده و عدم امکان برهانی کردن حدوث یا قدم عالم را پذیرفته بوده است (قس مقدمة محقق ، همانجا). برخی دیگر از فیلسوفان و متکلمان (مثلاً رجوع کنید به غزالی ، ص ٤٨، ٨٢؛
فخررازی ، ص ١٣) نیز جالینوس را به توقف در امر حدوث و قدم عالم متهم کرده اند که احتمالاً در این باب متأثر از رازی بوده اند ( رجوع کنید به رازی ، ١٣٧٢ ش ، مقدمة محقق ، ص ٤٧ـ٤٩، ٦٦). به همین نحو، رازی (١٣٧٢ش ، ص ١٤ـ ١٥) شواهدی از کتب جالینوس آورده که در برخی نفس را عرض جسم و فاقد هویت مستقل دانسته و در برخی دیگر هویت جوهری برای نفس تعریف کرده و بنابراین به نظر رازی ، جالینوس ، مردد و متوقف در امر نفس بوده است . فیلسوفان اسلامی ضمن بیان تردید و توقف جالینوس در امر نفس ، آن را
ملازم با انکار یا توقف در امر معاد دانسته اند (برای نمونه رجوع کنید بهاخوان الصفا، ج ٤، ص ١٨١؛
سهروردی ، ج ٤، کلمة التصوف ، ص ١٢٦؛
صدرالدین شیرازی ، ١٣٣٧ ش ، سفر ٤، ج ٢، ص ١٦٤؛
همو، ١٣٨٠ ش ، ص ٤٨٨)، اما جالینوس را از منکران مبدأ عالم نمی توان به شمار آورد بلکه او فردی عمیقاً مذهبی بوده چنانکه دمیورژ (خالق عالم ) را می ستوده است . در عین حال دلیلی برای پیروی وی از دین یهودی یا مسیحی وجود ندارد ( رجوع کنید بهزندگینامة علمی دانشوران ، ج ٥، ص ٢٣٢؛
نیز رجوع کنید بهصدرالدین شیرازی ، ١٣٣٧ ش ، سفر ٤، ج ١، ص ١٢٦).
جالینوس در منطق خود از اصول فلسفة ارسطویی و رواقی بهره برده است ( > دایرة المعارف فلسفة راتلیج < ، همانجا). وی متأثر از رواقیون ــ که در انتقاد از نظریة جوهر ارسطو معتقد بودند که برای بعضی امور نمی توان ماهیت واحدی یافت و تنها می توان آنها را توصیف کرد نه تعریف (مدکور، ص ١١٩) ــ در مقابل تعریف به حد، تعریف به «رسم » را افزود (نشار، ص ١٤٤). ابن سینا (متوفی ٤٢٨؛
ج ٢، فن ٤، ص ١٠٧) و ابن رشد (متوفی ٥٩٥؛
ص ١١٠ـ١١١) کشف شکل چهارم در اشکال قیاس ارسطویی را به جالینوس نسبت داده اند (نیز ر.ک.ب:
نشار، ص ٣٢٣ـ٣٢٤). برخی این انتساب را مردود دانسته و گفته اند که این شکل قیاس تلویحاً در منطق ارسطو بوده و تئوفراستوس (ثاوفرسطس * )، از شاگردان بی واسطة ارسطو، آن را قبل از جالینوس استخراج کرده است ( رجوع کنید بههمان ، ص ٣٤٧، ٣٥٣؛
ماکوولسکی ، ص ٢٧٦؛
مدکور، ص ٢٠٧ـ ٢٠٨).
جالینوس در بحث علم النفس و اخلاق ، نظریة سه بخشی بودن نفس را از افلاطون پذیرفت ( > دایرة المعارف فلسفة راتلیج < ، همانجا). جالینوس معتقد بود که در انسان ، سه نفس هست : ناطقة مَفَکِّره ، غضبی حیوانی و شهوانی نباتی . به نظر وی دو جزء اخیر باید تحت تدبیر نفس ناطقه قرار گیرند تا از حد اعتدال تجاوز نکنند. جالینوس معنای عامی از خُلق در نظر می گیرد که شامل صفات و ویژگیهای حیوانات و اطفال نیز می شود و اساساً اخلاق را عبارت از همین ویژگیها می داند. در عین حال ، بر نقش نفس ناطقه و تعلیم و تربیت برای ایجاد و اصلاح فضائل و رذایل تأکید می کند ( رجوع کنید به جالینوس ، ص ١٩٠ـ ١٩٧). بسیاری از حکمای مسلمان در علم النفس و علم اخلاق با آرا و آثار جالینوس آشنا و بعضاً از آن متأثر بوده اند (برای
نمونه رجوع کنید به رازی ، ١٤٠٠، ص ٣٣ـ ٣٥؛
مسکویه ، ص ٥٢ ـ ٥٣، ٦١ـ٦٢؛
نصیرالدین طوسی ، ص ٧٣، ١٠٣،١٦٥ـ١٦٦؛
صدرالدین شیرازی ، ١٣٣٧ ش ، سفر ٢، ج ١، ص ١٣٤ـ ١٣٥، سفر ٤، ج ١، ص ١٢٦، ١٨٨؛
نیز رجوع کنید به > دایرة المعارف فلسفة راتلیج < ، ذیل "Greek Philosophy" ). مواعظ و حکمتهایی نیز از جالینوس نقل شده است (برای نمونه رجوع کنید به حنین بن اسحاق ،١٤٠٦،ص ١٢٢ـ١٢٣؛
مبشربن فاتک ، ص ٢٩٣ـ٢٩٦؛
شهرزوری ، ج ١، ص ٣٤٥ـ ٣٤٨).
بر طبق فهرست حنین بن اسحاق (١٣٧٩، ص ١ـ٦٣) و ابن ندیم (ص ٣٤٩ـ٣٥٠) و ابن ابی اصیبعه (ص ٩٠ـ١٠٣) از ترجمة آثار جالینوس ، برخی آثار منطقی و فلسفی جالینوس عبارت اند از: المدخل الی المنطق ، فی القیاسات الوضعیّة ، البرهان ، فی التجربة الطبیّة (در احتجاج اصحاب تجربه و قیاس در برابر یکدیگر)، فی اَنّ المحرّک الاول لایتحرک ، فی جوهرالنفس ماهی ، فیما یعتقده رأیاً ، فی ان الطبیب الفاضل یجب ان یکون فیلسوفاً ، جوامع کتب افلاطون (شامل مقالاتی از متون اصلی افلاطون و از جمله تیمائوس )، و فی الاخلاق .
بر آثار جالینوس شکوک و ردیه هایی نوشته شده است . به نقل ابن ابی اصیبعه (ص ٧٠)، اسکندر افرودیسی سه مقاله در انتقاد از جالینوس داشته است : الردعلی جالینوس فی المقالة الثامنة من کتابه فی البرهان ، الردعلی جالینوس فیما طَعَن علی قول ارسطوطالیس اَنّ کلَّ ما یتحرک فانما یتحرک عن محرّکٍ، و الردعلی جالینوس فی مادة الممکن . بنا به گفتة شهرزوری (ج ١،
ص ٢٩)، اگرچه اسکندر افرودیسی به مهارت جالینوس در طب معترف بود اما اعتقاد داشت که او در حکمت به درجة والایی نرسیده است . از دیگر شکوک بر جالینوس ، شکوک محمدبن زکریای رازی است . رازی در طب و فلسفه و اخلاق بهره های فراوانی از جالینوس برده و صریحاً جالینوس را بر ارسطو مقدّم داشته است ( رجوع کنید به رازی ، ١٣٧٢ ش ، ص ٤٩). با این حال ، چون بر آن بوده که فلسفه و طب تقلید از استادان آن رشته ها و تسلیم در برابر گفته های آنان را برنمی تابد، به انتقاد از جالینوس پرداخته است ( رجوع کنید بههمان ، ص ١). آنچه بر ارزش کتاب رازی می افزاید این است که این اثر به نوعی حاوی معرفی توصیفی (مباحث و محتویات ) بسیاری از آثار جالینوس ، به ویژه آثار مفقود وی ، است (همان ، مقدمة محقق ، ص ٣٠). فارابی (متوفی ٣٣٩) نیز در رسالة الردعلی جالینوس فیما ناقَضَ فیه ارسطوطالیس لاعضاءالانسان (ص ٦٥)، از جالینوس به سبب ناتوانی اش در فهم درست آرای ارسطو انتقاد کرده است . اشکالاتی که فارابی در این اثر مطرح کرده ، بیشتر در خصوص برخی مباحث نظری علم طب در بارة اعضای بدن انسان است . موسی بن میمون (متوفی ٦٠١)، فیلسوف و طبیب و متکلم یهودی ، نیز در گفتار بیست و پنجم از کتاب الفصول خود، مشهور به فصول موسی فی الطب یا فصول القرطبی ، انتقادهای شدیدی از جالینوس کرده که در قرون وسطا بی سابقه بوده است . وی بیش از چهل مورد را که جالینوس در آنها دچار تناقض گویی شده بر شمرده و بر آرای دینی جالینوس در بارة مبدأ عالم خرده گرفته و به شکوک او بر جهان شناسی موسوی و گستاخی اش بر موسی علیه السلام پاسخ داده است (محقق ، ص ٨، ١٣). به نظر او، جالینوس در بارة مسائلی به اظهار نظر پرداخته ، که در آنها توانایی نداشته و این امر ناشی از نوعی بیماری نفس است . او سخنان جالینوس را، بنا بر قواعد و عقاید اهل فلسفه و شریعت ، ناصواب دانسته است (همان ، ص ١٧ـ ١٨، ٢٨). ابن میمون از شکوک رازی نیز یاد کرده و بر او خرده گرفته که در امور نامرتبط با صناعت طب از جالینوس اشکال گرفته است (همان ، ص ١٤). به نظر مهدی محقق (ص ١٥، پانویس ١)، طرح مباحث فلسفی مانند حدوث و قدم ، کون و فساد، زمان و مکان ، خلا و هیولا، در متون طبی آن روزگار معمول و متداول بوده و ابن میمون در انتقاد از رازی تندروی کرده است .
منابع :
(٥٦) ابن ابی اصیبعه ، کتاب عیون الانباء فی طبقات الاطباء ، چاپ امرؤالقیس بن طحان ( آوگوست مولر ) ، کونیگسبرگ و قاهره ١٢٩٩/١٨٨٢، چاپ افست انگلستان ١٩٧٢؛
ابن رشد، تلخیص کتاب القیاس ، چاپ
(٥٧) محمود قاسم ، قاهره ١٩٨٣؛
(٥٨) ابن سینا، الشفاء، المنطق ، ج ٢، الفن الرابع : القیاس ، چاپ ابراهیم مدکور و سعید زاید، قاهره ١٣٨٣/١٩٦٤، چاپ افست قم ١٤٠٤؛
(٥٩) ابن ندیم ؛
(٦٠) اخوان الصفا، رسائل اخوان الصفاء و خلان الوفا ، بیروت ١٤٠٣/١٩٨٣؛
(٦١) جالینوس ، مختصر من کتاب الاخلاق لجالینوس ، در دراسات و نصوص فی الفلسفة و العلوم عندالعرب ، چاپ عبدالرحمان بدوی ، بیروت : الموسسة العربیة للدراسات و النشر، ١٩٨١؛
(٦٢) حنین بن اسحاق ، آداب الفلاسفة ، اختصره محمدبن علی انصاری ، چاپ عبدالرحمان بدوی ، کویت ١٤٠٦/١٩٨٥؛
(٦٣) همو، رسالة حنین بن اسحق الی علی بن یحیی فی ذکر ما ترجم من کتب جالینوس ، متن عربی با ترجمة فارسی ، چاپ مهدی محقق ، تهران ١٣٧٩ ش ؛
(٦٤) محمدبن زکریا رازی ، رسائل فلسفیة ، رسالة ١: کتاب الطب الروحانی ، بیروت ١٤٠٠/١٩٨٠؛
(٦٥) همو، کتاب الشکوک علی جالینوس ، چاپ مهدی محقق ، تهران ١٣٧٢ ش ؛
(٦٦) یحیی بن حبش سهروردی ، مجموعه مصنفات شیخ اشراق ، ج ٤، چاپ نجفقلی حبیبی ، تهران ١٣٨٠ ش ؛
(٦٧) محمدبن محمود شهرزوری ، نزهة الارواح و روضة الافراح فی تاریخ الحکماء و الفلاسفة ، چاپ خورشید احمد، حیدرآباد دکن ١٣٩٦/١٩٧٦؛
(٦٨) محمدبن ابراهیم صدرالدین شیرازی ، الحکمة المتعالیة فی الاسفار العقلیة الاربعة ، تهران ١٣٣٧ ش ، چاپ افست قم ( بی تا. ) ؛
(٦٩) همو، المبدأ و المعاد ، چاپ جلال الدین آشتیانی ، قم ١٣٨٠ ش ؛
(٧٠) محمدبن محمد غزالی ، تهافت الفلاسفة ، چاپ ماجد فخری ، بیروت ١٩٩٠؛
(٧١) محمدبن محمد فارابی ، رسالة للفارابی فی الرد علی جالینوس فیما ناقض فیه ارسطوطالیس لاعضاءالانسان ، در رسائل فلسفیة للکندی و الفارابی و ابن باجة و ابن عدی ، چاپ عبدالرحمان بدوی ، بیروت : دارالاندلس ، ١٩٨٣؛
(٧٢) محمدبن عمر فخررازی ، کتاب الاربعین فی اصول الدین ، حیدرآباد دکن ١٣٥٣؛
(٧٣) آلکساندر اوسیپوویچ ماکوولسکی ، تاریخ منطق ، ترجمة فریدون شایان ، تهران ١٣٦٦ ش ؛
(٧٤) مبشربن فاتک ، مختارالحکم و محاسن الکلم ، چاپ عبدالرحمان بدوی ، بیروت ١٩٨٠؛
(٧٥) مهدی محقق ، «رد موسی بن میمون بر جالینوس و دفاع از موسی بن عمران »، مجلة دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران ، سال ١٥، ش ١ (مهر ١٣٤٦)؛
(٧٦) احمدبن محمد مسکویه ، تهذیب الاخلاق و تطهیر الاعراق ، چاپ حسن تمیم ، بیروت ?( ١٣٩٨ ) ، چاپ افست قم ١٤١٠؛
(٧٧) علی سامی نشار، المنطق الصوری منذ ارسطو و تطوره المعاصر ، ( اسکندریه ) ١٣٧٥/١٩٥٥؛
(٧٨) محمدبن محمد نصیرالدین طوسی ، اخلاق ناصری ، چاپ مجتبی مینوی و علیرضا حیدری ، تهران ١٣٦٩ ش ؛
(٧٩) Dictionary of scientific biography , ed. Charles Coulston Gillispie, New York: Charles Scribner , s Sons, ١٩٨١, s.v. "Galen" (by Fridolf Kudlien);
(٨٠) Dictionary of the history of ideas , ed. Philip P. Wiener, New York ١٩٧٣, s.v." Newton and the method of analysis" (by Henry Guerlac);
(٨١) The Encyclopedia of philosophy , ed. Paul Edwards, New York: Macmillan, ١٩٧٢, s.v. "Galen" (by Neal W. Gilbert);
(٨٢) Ibrahim Madkour, L , Organon d , Aristotle dans le monde arabe , Paris ١٩٦٩;
Routledge encyclopedia of philosophy , ed. Edward Craig, London: Routledge, ١٩٩٨,
(٨٣) s.vv. "Galen" (by R. J. Hankinson), "Greek philosophy: impact on Islamic philosophy" (by Majid Fakhry).
/ طیّبه کرمی /