دانشنامه جهان اسلام - بنیاد دائرة المعارف اسلامی - الصفحة ١٨٣٨
بُنداری ، قوام الدین فتح بن علی بن محمد اصفهانی ، مورّخ ایرانیِ قرن هفتم . وی آثار خود را به عربی می نوشته و شهرت اصلی او به سبب تلخیص و تهذیب کتاب زُبدَة النُصرَة و نُخبَة العُصرة ، در تاریخ سلجوقیان ، تألیف عمادالدین اصفهانی است که پس از زدودن کتاب از برخی آرایشهای ادبی ، آن را در ٦٢٣ به شرف الدین عیسی بن العادل ایوبی ، الملک المعظَّم ، هدیه کرد (چاپ هوتسما ، در تواریخ آل سلجوق ، ج ٢). به گفتة خودش ، تاریخ صلاح الدین ایوبی به نام البرق الشامی تألیف عمادالدین اصفهانی را تلخیص کرده ، و بر تاریخ بغدادِ خطیب بغدادی نیز ذیلی نگاشته است (نسخة دستنویس مؤلف مورخ ٦٣٩ در کتابخانة ملی پاریس ، بخش عربی ، ش ٦١٥٢ موجود است ). وی شاهنامة فردوسی را به عربی برگردانید و در ٦٢٤ به الملک المعظّم تقدیم کرد (چاپ عبدالوهاب عزّام ، قاهره ١٣٥٠). از زندگی او، که ظاهراً در شام و عراق گذشته است ، اطلاع دیگری نداریم . تاریخ وفات وی نیز نامعلوم است .
منابع :
(١) تواریخ آل سلجوق ، چاپ مارتین تئودر هوتسما، لیدن ١٨٨٦ـ ١٩٠٩، مقدمه ؛
Carl Brockelmann, Geschichte der arabischen Litteratur, Leiden ١٩٤٣-١٩٤٩, I, ٣٢١, Supplementband, Leiden ١٩٣٧-١٩٤٢, I, ٥٥٤
(٢) (که نویسنده در تمیز کتابی به نام تاریخ بغداد از ذیل خطیب به خطا رفته است ، رجوع کنید به همان ، ص ٥٦٣).
/ هوتسما و کاهن ( د. اسلام ) /