دانشنامه جهان اسلام - بنیاد دائرة المعارف اسلامی - الصفحة ١٦٠٩
بَکوا ، دشت Ùˆ شهری در Ø§ÙØºØ§Ù†Ø³ØªØ§Ù†.
١) دشت بکوا. این دشت Ø¢Ø¨Ø±ÙØªÛŒ در کوهپایه های جنوب غربی Ø§ÙØºØ§Ù†Ø³ØªØ§Ù† ØŒ در Ø§Ø±ØªÙØ§Ø¹ ٧٠٠Ù€٧٥٠ متر از Ø³Ø·Ø Ø¯Ø±ÛŒØ§ÛŒ آزاد واقع است . از شمال به کوههای سیاهبند Ùˆ از جنوب به دشت مارگو Ù…ØØ¯ÙˆØ¯ است . در مغرب ØŒ تپه های Ø®ÙØ±Ù…الÙÙ‚ آن را از وادی Ùَراه جدا Ù…ÛŒ کند Ùˆ در مشرق آن کوههای واشیر پس از رود خواش (خاش ) قرار دارند. میانگین بارش سالانة آن ØØ¯ÙˆØ¯ صد میلیمتر است . بوتة گز در آنجا ÙØ±Ø§ÙˆØ§Ù† Ù…ÛŒ روید. آب زراعتی آن از قنات تأمین Ù…ÛŒ شود. چادرنشینان نوروزی (Ø¯ÙØ±Ù‘انی ) در آنجا قشلاق Ù…ÛŒ کنند.
٢) شهر بکوا (جمعیت ØØ¯ÙˆØ¯ ٤٥٠٠تن ) در میان دشت بکوا قرار دارد. این شهر را «سلطانْ بکوا» نیز نامیده اند. دارای بازار Ùˆ گورستان اسلامی قدیمی است . در گذشته منزلگاه کاروانها بوده است (زستÙوسکی ØŒ ص ٤١Ù€٥١Ø› رادوجیچیچ ØŒ ص ٩).
منابع :
S. Radojicic, Report on possible provision of drinking water for the places of Gereshk-Qala -i-Kah, Anardar, Khake Safed, Fararod, Gulestan, Bakwa, Kohson and Obe , Kabul ١٩٧٨; P. Zestovsky, "L'oasis de Sultan Bakwa", Afghanistan , ٦/٣ (١٩٥٠).
/ مینو یوس٠نژاد /