دانشنامه جهان اسلام - بنیاد دائرة المعارف اسلامی - الصفحة ١٥٤٥
بَقّارَه ، چادرنشینانی عرب زبان در سودان ØŒ ساکن سرزمینهای میان دریاچة چاد تا نیل سÙید، در ÙØ§ØµÙ„Ø© Ù’٩ Ùˆ Ù’١٣ عرض شمالی. زندگی آنها از پرورش گاو تأمین Ù…ÛŒ شود Ùˆ نامشان نیز از آن (بَقَر) Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ شده است . ÙØµÙ„ خشک Ùˆ بی آب را در زمینهای رودخانه ای جنوبی Ù…ÛŒ گذرانند. با آغاز ÙØµÙ„ بارندگی به سمت شمال Ùˆ Ø¹Ù„ÙØ²Ø§Ø±Ù‡Ø§ÛŒ ÙØµÙ„ÛŒ Ù…ÛŒ روند. دانه هایی را Ú©Ù‡ در این Ø³ÙØ± Ù…ÛŒ کارند در بازگشت درو Ù…ÛŒ کنند. منشأ بقاره روشن نیست . در نسب شناسیها بیشتر گروه بندیهای موجود منعکس گردیده Ùˆ از سلسله نسب آنها شاهدی داده نشده است ØŒ اما Ø§ØØªÙ…الاً با قبیلة جÙهَینَه Ú©Ù‡ در قرن هشتم از مصر به نوبه * هجوم آوردند، پیوند دارند. ظاهراً گروههای چادرنشین در ØØ¯ÙˆØ¯ قرن یازدهم از نیل به زمینهای وَدّایی Ùˆ دریاچة چاد روان شدند. آمیزش بقّاره با دیگر قبایل Ø§ÙØ±ÛŒÙ‚ای شمالی ممکن است سبب رواج روایت٠ریشة هلالیشان در میان برخی از اعضای این قبیله شده باشد. بقاره پس از راه ÛŒØ§ÙØªÙ† به سرزمینهایی در جنوب Ú©Ù‡ برای پرورش شتر نامناسب بود، به پرورش گاو روی آوردند. گروههایی Ú©Ù‡ به سوی مشرق ØŒ Ùˆ به جنوب نواØÛŒ زراعی٠ودایی Ùˆ دارÙور Ùˆ Ú©ÙØ±Ø¯ÙÙØ§Ù† (Ú©Ù‡ در دست دودمانهای مسلمان بود) سرازیر شدند، میان این سلطان نشینها Ùˆ قبایل Ú©Ø§ÙØ±ÛŒ Ú©Ù‡ به سوی جنوب عقب نشسته بودند، ØØ¯Ù‘ ÙØ§ØµÙ„ÛŒ عربی تشکیل دادند. بقاره خراجگزاران ناآرام این سلطان نشینها بودند Ú©Ù‡ گاهی نیز به سرزمینهای بیرون از قدرت سرورانشان Ú©ÙˆÚ† Ù…ÛŒ کردند. یورشهای بقاره به Ú©Ø§ÙØ±Ù‡Ø§ÛŒ جنوبی برای برده گیری ØŒ Ùˆ ازدواجهای متقابل میان آنها Ùˆ بردگان ØŒ بر وضع جسمی بقاره اثر گذاشته است . در طول قرن دوازدهم Ù€ سیزدهم بقارة نیرومند Ø±ÙØ²ÙŽÛŒÙ‚ات ØªØØª ØÚ©ÙˆÙ…ت دارÙور بودند.ستیز آنها با Ø²ÙØ¨ÛŒØ± رØÙ…Ù‡ منصور، برده ÙØ±ÙˆØ´ سودانی ØŒ به دست ÛŒØ§ÙØªÙ† مصر بر دارÙور در ١٢٩١ انجامید. بقاره Ù…ØÙ…داØÙ…د المهدی را یاری دادند تا ÙØ±Ù…انروایی مصر را برانداخت ØŒ لیکن با مهدیّون نیز از در ستیز در آمدند. خلیÙÙ‡ عبدالله بن Ù…ØÙ…دکه خود بقاری Ùˆ از قبیلة ØªØ¹Ø§ÛŒÙØ´ÙŽÙ‡ بود، از بقاره به عنوان لشکریان خود Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ Ù…ÛŒ کرد Ùˆ یاران عمده اش را از میان آنها
برمی گزید. در ١٣٠٥Ù€١٣٠٦ØŒ خلیÙÙ‡ عبدالله بقارة دارÙوررا مجبور کرد به اÙÙ… Ø¯ÙØ±Ù…ان Ùˆ همسایگی آن Ú©ÙˆÚ† کنند تا هم قوای خود را بر ضد اولاداَلبَلَد ( در زمان مهدیون در سودان اصطلاØÛŒ برای Ø§ÙØ±Ø§Ø¯ÛŒ از تبار برخی قبایل٠شمال نیل ) تقویت کند Ùˆ هم آنها را زیر نظارت بیشتر خود درآورد. این Ú©ÙˆÚ† Ùˆ نیز ØªÙ„ÙØ§Øª در جنگ Ùˆ بیماریهای واگیر، بقاره را ضعی٠کرد.به هنگام غلبة دوباره ( مصریها ) (١٣١٤Ù€ ١٣١٦) بسیاری از
بقاره همچون قبایلی از هم پاشیده سرزمینهای پیشین خودرا به دست آوردند. آنها برای ØÚ©ÙˆÙ…ت مشترک ( مصر Ùˆ انگلیس ) (١٣١٧ Ù€ ١٣٧٥/ ١٨٩٩ Ù€ ١٩٥٥) مزاØÙ…ت Ú©Ù…ÛŒ داشتند Ùˆ این ØÚ©ÙˆÙ…ت شاهد سکنای تدریجی بقاره Ùˆ سازگاری آنها با نظام اداری بود.
منابع :
H. A. MacMichael, A history of the Arabs in the Sudan, Cambridge ١٩٢٢, I, ٢٧١-٣٠٦, (see also index); idem, The tribes of northern and central Kordofan, Cambridge ١٩١٢, ١٤٠-١٥٥; G. Nachtigal, Saha  ra  und Su  da  n, Leipzig ١٨٨٩, III, ٢٠٦ ff., ٤٥٣ff. R. C. Slatin, Fire and sword in the Sudan, London ١٨٩٦, ٤٥ ff.;
مقالات مندرج در
Sudan notes and records, Khartoum ١٩١٨-,
از جمله :
K. D. D. Henderson,"A note on the migration of the Messiria tribe into south west Kordofan", SNR, xx /   ١ (١٩٣٩), ٤٩-٧٧; I. Cunnison, "The Humr and their land", SNR, xxxv/٢ (١٩٥٤ ٥٠-٦٨. (
/ پ . هولت ( د. اسلام ) /
تکمله . بقّاره (بگّاره ) در مسیر Ø±ÙØª Ùˆ آمد ÙØµÙ„ÛŒ خود، به کشت پنبه Ùˆ ذرّت Ùˆ ارزن اشتغال دارند. آنان مسلمان اند Ùˆ در قرن دوازدهم Ù€ سیزدهم مطیع سلاطین مسلمان Ú©ÙØ±Ø¯Ùان Ùˆ دارÙور شدند. مهمترین طوای٠بقاره عبارت اند از: الØÙمر، Ø±ÙØ²ÙŽÛŒÙ‚ات ØŒ هوزمه ØŒ مسّریه ( بریتانیکا ØŒ ذیل «سودان »)ØŒ تعایشه Ùˆ هبانیه (شقیر، ص ٨٠٥). زبان آنان عربی است Ú©Ù‡ در مجاورت اقوام بومی Ùولانی لهجه ای خاص ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است (هالت Ùˆ دالی ØŒ ص ١٤Ø› بریتانیکا ØŒ ذیل «بقّاره »). Ø·Ø§ÛŒÙØ© رزیقات در ÙØ§ØµÙ„Ø© سالهای ١٢٨٧Ù€١٢٩٧ در جنوب دارÙور امنیت کاروانهای تجاری بازرگانان Ù…ØªÙ†ÙØ° منطقه را به مخاطره Ù…ÛŒ اÙکندند (هالت Ùˆ دالی ØŒ ص ٨٥ØŒ ٨٧). بیشتر طوای٠بقاره در نهضت مهدوی سودان ÙØ¹Ø§Ù„ بودند؛ Ùˆ گرچه به آرمانهای دینی آن نهضت چندان پایبند نبودند، اما بیرون راندن ترکان Ùˆ رهایی از ÙØ´Ø§Ø± اقتصادی ناشی از پرداخت مالیات به آنان ØŒ هدÙÛŒ مناسب برای پیوستن به آن نهضت بود. بدین ترتیب ØŒ بخشی از ارتش مهدی سودانی را تشکیل دادند (همان ØŒ ص ١٠٥). جانشین رهبر جنبش مهدیّون ØŒ عبدالله بن Ù…ØÙ…د التعایشی ØŒ از عشیرة تعایشة بقاره بود (وینگیت ØŒ ص ١٤). ÙˆÛŒ چون به بقاره اعتماد داشت ØŒ آنان را زیر «پرچم سیاه » به صورت نیرویی نظامی سازمان داد (هالت Ùˆ دالی ØŒ ص ١٠٥ØŒ ١٢١)ØŒ Ùˆ آنان مناصب مهم نظامی را تقریباً در Ø§Ù†ØØµØ§Ø± خود Ú¯Ø±ÙØªÙ†Ø¯ (همان ØŒ ص ١٢٢). امیران مهمترین شهرهای سودان نیز از بقاره بودند Ùˆ خلیÙÙ‡ امتیازات ویژة مالی برای آنان درنظر Ú¯Ø±ÙØªÙ‡ بود (وینگیت ØŒ ص ٣١٢ØŒ ٣٩٤). شاخة تعایشه نیز در امور اداری ØµØ§ØØ¨ جایگاهی خاص شدند Ú©Ù‡ نارضایتی دیگر طوای٠را برانگیخت (هالت Ùˆ دالی ØŒ ص ١١٠). رزیقات نیز در جنوب دارÙور با تدبیر یونس الدکیم امیرالامرای بقاری (١٢٣٢ Ù€ ١٣٥٥/ ١٨١٦Ù€١٩٣٦) به نهضت پیوستند (هیل ØŒ ص ٣٨٥). ÙØ±Ù…انده Ø§Ù„Ø§ÙØ¨ÙŽÛŒØ¶ ØŒ ØØ§ØªÙ… وَدموسی (متوÙÛŒ ١٣٣٣/ ١٩١٤Ø› همان ØŒ ص ٢٠١) Ùˆ امیر توشکی ØŒ ØÙŽÙ…وده ادریس (متوÙÛŒ ١٣١٤/ ١٨٩٦Ø› همان ØŒ ص ١٥٠) نیز بقاری بودند. با اینهمه ØŒ اعتماد خلیÙÙ‡ به بقاره دیری نپایید Ùˆ ÙˆÛŒ سیاست انتقال ایشان از جنوب Ú©Ø±Ø¯ÙØ§Ù† Ùˆ دارÙور Ùˆ اسکان آنان در ام Ø¯ÙØ±Ù…ان را در پیش Ú¯Ø±ÙØª . بقاره Ú©Ù‡ زندگی در سرزمینهای وسیع پیشین را ØªØ±Ø¬ÛŒØ Ù…ÛŒ دادند، همواره در صدد بازگشت به سرزمینهای کنارة نیل بودند؛ سرانجام نیز غزالی ØŒ بزرگ٠تعایشه ØŒ جان خود را بر سر تلاش برای ÙØ±Ø§Ø± از ام درمان نهاد (شقیر، همانجا).
منابع : نعوم شقیر، تاریخ السودان ØŒ چاپ Ù…ØÙ…دابراهیم ابوسلیم ØŒ بیروت ١٩٨١Ø› پیتر ملکم هالت Ùˆ ام . دبلیو. دالی ØŒ تاریخ سودان بعد از اسلام ØŒ ترجمة Ù…ØÙ…دتقی اکبری ØŒ مشهد ١٣٦٦ Ø´ Ø›
Richard Hill, A biographical dictionary of the Sudan, ٢nd ed., London ١٩٦٧; The New Encyclopaedia Britannica, Chicago ١٩٨٥, Micropaedia, s.v."Baqqa  rah", Macropaedia, s.v. "Sudan "; F. R. Wingate, Ten years' captivity in the Mahdi' s camp (١٨٨٢-١٨٩٢), London ١٩٨٦.
/ Ø§ÙØ³Ø§Ù†Ù‡ Ù…Ù†ÙØ±Ø¯ /