جالب توجه اين كه در تواريخ مى‌خوانيم: «هارون الرشيد» طبيبى نصرانى داشت كه روزى با «على بن حسين واقدى» كه از دانشمندان اسلام بود مناظره كرد و گفت: در كتاب آسمانى شما آيه‌اى وجود دارد كه مسيح (ع) را جزئى از خداوند معرفى كرده است، سپس آيۀ فوق را تلاوت كرد، «واقدى» بلافاصله در پاسخ او اين آيه را تلاوت نمود:

وَ سَخَّرَ لَكُمْ مٰا فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي اَلْأَرْضِ جَمِيعاً مِنْهُ‌...«آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است مسخر شما كرده و همه از ناحيۀ اوست» جاثيه/ ١٣.

و اضافه كرد كه اگر كلمه «من» جزئيت را برساند بايد تمام موجودات زمين و اسمان طبق اين آيه، جزئى از خدا باشند، طبيب نصرانى با شنيدن اين سخن مسلمان شد.

هارون الرشيد از اين جريان خوشحال گشت و به «واقدى» جايزۀ قابل ملاحظه‌اى داد[١].

بعلاوه شگفت‌انگيز است كه مسيحيان تولد عيسى (ع) را از مادر بدون وجود پدر دليلى بر الوهيت او مى‌گيرند در حالى كه فراموش كرده‌اند كه آدم (ع) بدون پدر و مادر وجود يافت و اين خلقت خاص را هيچ‌كس دليل بر الوهيت او نمى‌داند! سپس قرآن به دنبال اين بيان مى‌گويد:

«اكنون كه چنين است به خداى يگانه و پيامبران او ايمان بياوريد و نگوييد خدايان سه‌گانه‌اند و اگر از اين سخن بپرهيزيد، به سود شماست».

بار ديگر تأكيد مى‌كند كه تنها خداوند، معبود يگانه است.«إِنَّمَا اَللّٰهُ إِلٰهٌ وٰاحِدٌ»يعنى شما قبول داريد كه در عين تثليث خدا يگانه است در حالى كه اگر فرزندى داشته باشد شبيه او خواهد بود و با اين حال يگانگى معنى ندارد.«سُبْحٰانَهُ أَنْ يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ»بعلاوه او مالك آنچه در آسمانها و زمين است مى‌باشد، همگى مخلوق اويند و او خالق آنهاست و مسيح (ع) نيز يكى از مخلوقات اوست، چگونه مى‌توان يك حالت استثنائى براى او قائل شد، آيا مملوك و مخلوق مى‌تواند فرزند مالك و خالق خود باشد! خداوند نه تنها خالق و مالك آنهاست، بلكه مدبر و حافظ و رازق و سرپرست آنها نيز مى‌باشد،«وَ كَفىٰ بِاللّٰهِ وَكِيلاً».

تثليث بزرگترين انحراف مسيحيت

در ميان انحرافاتى كه جهان مسيحيت به آن گرفتار شده هيچ‌يك بدتر از انحراف

[١]تفسير المنار، ج ٨٤/٦.