شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٠٣ - حُنَين و غزو١٧٢٨ حُنَين (سور١٧٢٨ توبه، آي١٧٢٨ ٢٥ )
حُنَين و غزوۀ حُنَين: (سورۀ توبه، آيۀ ٢٥.)[*]
«حنين» نام سرزمينى است در نزديك شهر «طائف»، و چون يكى از غزوات پيامبر اكرم (ص) در اين سرزمين واقع شده، به همين مناسبت به غزوۀ «حنين» معروف است و قرآن از آن تعبير به «يوم حنين» كرده، و نام ديگر آن غزوۀ «اوطاس» و غزوه «هوازن» است (اوطاس نام سرزمينى در همان حدود، و هوازن نام يكى از قبايلى است كه در آن جنگ، با مسلمانان درگير بودند).
اين «غزوه» از آنجا شروع شد كه بنا به گفتۀ «ابن اثير» در «كامل» طايفه بزرگ «هوازن» هنگامى كه از فتح مكّه با خبر شدند، رئيسشان «مالك بن عوف» آنها را جمع كرد و به آنها گفت ممكن است «محمّد» بعد از فتح مكّه به جنگ با آنها برخيزد، و آنها گفتند پيش ازآنكه او با ما نبرد كند صلاح در اين است كه ما پيشدستى كنيم.
هنگامى كه اين خبر به گوش پيامبر (ص) رسيد به مسلمانان دستور داد آمادۀ حركت بهسوى سرزمين هوازن شوند[١].
گرچه دربارۀ جريان اين جنگ و كليّات آن در ميان مورّخان تقريبا اختلافى نيست، ولى در جزئيات آن روايات گوناگونى ديده مىشود كه كاملا متفق نيستند و ما آنچه را ذيلا به طور فشرده مىآوريم طبق روايتى است كه مرحوم «طبرسى» در «مجمع البيان» آورده است.
در آخر ماه رمضان يا در ماه شوال سنۀ هشتم هجرت بود كه رؤساى طايفه هوازن نزد مالك بن عوف جمع شدند و اموال و فرزندان و زنان خود را به همراه آوردند تا به هنگام درگيرى با مسلمانان هيچكس فكر فرار در سر نپروراند و به اين ترتيب وارد سرزمين «اوطاس» شدند.
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پرچم بزرگ لشكر را بست و به دست على عليه السّلام داد و تمام كسانى كه براى فتح مكّه پرچمدار بخشى از لشكر اسلام بودند به دستور پيامبر با همان پرچم بهسوى ميدان «حنين» حركت كردند. پيامبر مطلع شد كه «صفوان بن اميّة»
[*]لَقَدْ نَصَرَكُمُ اَللّٰهُ فِي مَوٰاطِنَ كَثِيرَةٍ وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ...«خداوند شما را در ميدانهاى زيادى يارى كرد (و بر دشمن پيروز شديد) و در روز حنين (نيز يارى فرمود)...» توبه/ ٢٥.
[١] كامل ابن اثير، ج ٢٦١/٢.