شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٣٧ - حظ (مائده/ ١٣ و ١٤ )
(صاعقۀ عظيم)، همگى به صورت گياه خشكى در آمدند كه صاحب چهار پايان در آغل جمعآورى مىكند! تعبيرى كه در اين آيه دربارۀ عذاب قوم ثمود آمده است بسيار عجيب و پرمعنى است، چرا كه خداوند براى نابودى اين قوم سركش هرگز لشكريانى از آسمان و زمين نفرستاد، تنها با يك صيحۀ آسمانى، يك صاعقه گوش خراش، يك موج عظيم انفجار كه همه چيز را در مسير خود در شعاع وسيعى درهم كوبيد و خرد كرد، كار آنها را ساخت! قصرها و خانههاى آباد آنها همچون «حظيرۀ» گوسفندان شد و اجساد بىجان و درهمشكستۀ آنها به صورت گياه خشك كوبيدهاى كه زيردست و پاى گوسفندان مىريزند در آمد. (ج ٥٦/٢٣-٥٧.)
ح ظ ظ
حظ: (مائده/ ١٣ و ١٤.)[*]
به معنى «بهره و نصيب» است. آيات مورد بحث دربارۀ پيمانشكنيهاى يهود و نصارى سخن مىگويد و با تحريفاتى كه در كتاب آسمانى خود به عمل آوردند قسمتهاى قابل ملاحظهاى از آيات و دستورات الهى را، يعنى بهرۀ خود را از آنچه به آنها يادآورى شده بود، به دست فراموشى سپردند، همچنان كه در آيه آمده است:
«... آنها (يهود و نصارى) بهرۀ خود را از پندها و اندرزهاى الهى فراموش كردند...» مائده/ ١٣ و ١٤.
وجود خرافات آشكار در اناجيل كنونى مانند داستان شرابسازى مسيح[١]كه برخلاف حكم عقل و حتى پارهاى از آيات تورات و انجيل كنونى است و داستان مريم مجدليه[٢]و امثال آن نيز روشنگر اين واقعيت است.
قابل ذكر است كه واژۀ «حظّ» به اشكال «حظّ و حظّا» مجموعا هفت بار در قرآن مجيد آمده است: ٣ بار به شكل «حظّا» (آل عمران/ ١٧٦، مائده/ ١٣ و ١٤.) و ٤ بار به
[*]... فَنَسُوا حَظًّا مِمّٰا ذُكِّرُوا بِهِ...مائده/ ١٣ و ١٤.
[١] انجيل يوحنا، باب ٢، جملههاى ٢ تا ١٢.
[٢] انجيل لوقا، باب ٧، جملههاى ٣٦ تا ٤٧.