شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧٤٨ - (انعام/ ٦٨ )
فراموشى سپردند و به يكديگر گفتند اين است خداى شما و خداى موسى! و بدين ترتيب، سامرى عهد و پيمانش را با موسى، بلكه با خداى موسى فراموش كرد و مردم را به گمراهى كشاند و خود نيز راه بتپرستى پيش گرفت. (ج ٢٧١/١٣.)
خوض
يَخُوضُونَ: (انعام/ ٦٨.)[*]
از مادّۀ «خوض» (بر وزن حوض) و همانطور كه «راغب» در كتاب «مفردات» مىگويد در اصل به معنى وارد شدن تدريجى در آب و راه رفتن (و شنا كردن) در آن است، ولى بعدا به عنوان كنايه به معنى «ورود يا شروع به كارها يا سخنان زشت و بد» آمده است.
بنابراين، اين واژه در قرآن مجيد بيشتر به «وارد شدن در مطالب باطل و بىاساس» اطلاق شده است.
آيه مورد بحث ناظر به وضع مشركان و بتپرستان است و به يكى ديگر از مسائل مربوط به آنها اشاره مىكند و به پيامبر (ص) مىگويد:
«هنگامى كه مخالفان لجوج و بىمنطق را مشاهده مىكنى كه آيات خدا را استهزاء مىكنند، از آنها روى بگردان تا از اين كار صرف نظر كنند و به سخنان ديگر بپردازند...» انعام/ ٦٨.
گرچه در اين جمله روى سخن به پيغمبر (ص) است، ولى مسلما اين حكم اختصاصى به او ندارد و تمام مؤمنان را شامل مىشود، فلسفه اين حكم نيز روشن است زيرا اگر مسلمانان در مجالس آنها شركت مىكردند، آنها براى انتقام گرفتن و ناراحت ساختن ايشان به سخنان باطل و نارواى خود ادامه مىدادند، اما هنگامى كه با بىاعتنايى از كنار آنها بگذرند طبعا سكوت خواهند كرد و به مسائل ديگر خواهند پرداخت، زيرا تمام هدف آنها ناراحت ساختن پيامبر (ص) و مسلمين بود.
[*]وَ إِذٰا رَأَيْتَ اَلَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيٰاتِنٰا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ...«هروقت كسانى را كه آيات ما را استهزاء مىكنند مشاهده مىكنى از آنها روى بگردان تا به سخن ديگرى بپردازند...» انعام/ ٦٨.