شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٨٣ - (اسراء/ ١٠١ )
«باقى گذاشتن» با «واگذاشتن» نيز هماهنگى دارد به اين معنى كه دست كشيدن از چيزى در حقيقت، باقى گذاشتن آن است.
به هر حال، آيۀ مورد بحث به قسمتى از احكام وصايا كه ارتباط با مسائل مالى دارد مىپردازد و به عنوان يك حكم الزامى مىگويد: «بر شما نوشته شده، هنگامى كه مرگ يكى از شما فرارسد اگر چيز خوبى (مالى) از خود بر جاى گذارده، وصيّت به طور شايسته براى پدر و مادر و نزديكان كند...» بقره/ ١٨٠.
جالب اين كه در آيۀ مورد بحث به جاى كلمۀ «مال» كلمۀ «خير» گفته شده است، فرموده: اگر «چيز خوبى» از خود به يادگار گذارده وصيت كند. اين تعبير نشان مىدهد كه اسلام ثروت و سرمايهاى را كه از طريق مشروع به دست آمده باشد و در مسير سود و منفعت اجتماع به كار گرفته شود خير و بركت مىداند و بر افكار نادرست آنها كه ذات ثروت را چيز بدى مىدانند خط بطلان مىكشد. (ج ٦١٤/١ با استفاده از منابع ذكر شده)
ت س ع
تِسْعَ آيٰاتٍ:(اسراء/ ١٠١.)[*]
(منظور از آيات نهگانه): «تسع» به معنى «نه» است.
آيۀ مورد بحث، از «معجزات نهگانۀ» موسى (ع) سخن مىگويد، ولى بايد دانست كه در قرآن مجيد براى موسى آيات و معجزات فراوانى آمده است. در اين جا به شرح كلى اين معجزات اشاره مىكنيم، آنگاه به بيان معجزات نهگانهاى كه به آنها اشاره شده است مىپردازيم و اين معجزات عبارتند از:
١. تبديل شدن عصا به مار عظيم و بلعيدن ابزار ساحران (طه/ ٢٠.) ٢. يد بيضا، يا درخشيدن دست موسى (ع) همچون يك منبع نور (طه/ ٢٢.) ٣. طوفانهاى كوبنده (اعراف/ ١٣٣.) ٤. «ملخ» كه بر زراعتها و درختان آنها مسلّط گشت و افت كشاورزى نصيبشان شد (اعراف/ ١٣٣.)
[*]وَ لَقَدْ آتَيْنٰا مُوسىٰ تِسْعَ آيٰاتٍ بَيِّنٰاتٍ... «ما به موسى (ع) نه معجزۀ روشن داديم...» اسراء/ ١٠١.