شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١٩٢ - بركات (اعراف/ ٩٦ )
اشاره به بركات ظاهرى آن بوده باشد، چرا كه مىدانيم در منطقهاى سرسبز و خرم و مملو از درختان و آبهاى جارى و آباديها واقع شده است.
و نيز ممكن است اشاره به بركات معنوى آن بوده باشد، زيرا اين سرزمين مقدس، در طول تاريخ كانون پيامبران بزرگ خدا و خاستگاه نور توحيد و خداپرستى بوده است.
و همچنين جملۀ«بٰارَكْنٰا فِيهٰا»در آيۀ ١٣٧ سوره اعراف، اشاره به سرزمينهاى وسيع و پهناور و فوقالعاده آبادى است كه در اختيار فرعونيان قرار داشت. اين مناطق كه مصر و شام بوده است، هم در آن زمان و هم در اين زمان از مناطق پربركت دنيا محسوب مىشود و به طورى كه بعضى از مفسران نوشتهاند در آن روز كشور فراعنه به قدرى وسعت داشت كه سرزمين شامات را هم در بر مىگرفت. (ج ٣٢٩/٦، ج ١٠/١٢.)
تَبٰارَكَ:(ملك/ ١.)[*]
از «بركت»، در اصل از «برك» (بر وزن برگ) به معنى «سينۀ شتر» است. در آيۀ مورد بحث، در حقيقت دليل مبارك بودن ذات پاك خدا ذكر شده و آن مالكيت و حاكميت او بر جهان، و قدرت او بر همه چيز است و به همين دليل وجودى است زوالناپذير و پربركت.
سورۀ «ملك» دوّمين سورهاى است كه با كلمۀ «تبارك» آغاز مىشود. سورۀ ديگر، سورۀ «فرقان» است كه با جملۀ: تبارك الّذى نزّل الفرقان على عبده ليكون للعالمين نذيرا.
آغاز شده است[**]. (ج ٣١٥/٢٤-٣١٦.)
بركات: (اعراف/ ٩٦.)[***]
جمع «بركت» در اصل از مادّه «برك» (بر وزن درك) به معنى «سينۀ شتر» است و
[*]تَبٰارَكَ اَلَّذِي بِيَدِهِ اَلْمُلْكُ وَ هُوَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.«پربركت و زوالناپذير است كسى كه حكومت جهان هستى به دست اوست و بر همه چيز قادر است» ملك/ ١.
(**) پيرامون واژۀ «تبارك» در تفسير نمونه، جلدهاى ٢١، ١٥ و ٢٣ به ترتيب صفحات: ١٣١، ٧ و ١٨٦ گفتگو شده است.
[***]وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ اَلْقُرىٰ آمَنُوا وَ اِتَّقَوْا لَفَتَحْنٰا عَلَيْهِمْ بَرَكٰاتٍ مِنَ اَلسَّمٰاءِ وَ اَلْأَرْضِ...«و اگر مردمى كه در شهرها و آباديها زندگى دارند ايمان بياورند و تقوا پيشه كنند بركات آسمان و زمين را بر آنها