اگر ايمان بياوريد و تقوا پيشه كنيد خدا به شما عمر طولانى مى‌دهد و مرگ شما را به تأخير مى‌اندازد، با توجه به اين كه گناهان همواره بر جسم و يا روح انسان ضربه‌هاى هولناك وارد مى‌كند درك اين معنى آسان است.[**].

در روايات اسلامى نيز روى اين معنى تأكيد فراوان شده است، از جمله در يك حديث پرمعنى از امام صادق (ع) مى‌خوانيم:

من يموت بالذنوب اكثر ممّن يموت بالآجال، و من يعيش بالاحسان اكثر ممّن يعيش بالاعمار! «آنها كه براثر گناهان مى‌ميرند بيش از آنها هستند كه به مرگ الهى از دنيا مى‌روند، و كسانى كه براثر نيكوكارى عمر طولانى پيدا مى‌كنند بيش از كسانى هستند كه براثر عوامل طبيعى عمرشان زياد مى‌شود!»[١](ج ٥٩/٢٥-٦٠.)

أَجْلِ‌:(مائده/ ٣٢.)[***]

بر وزن «نخل» در اصل به معنى جنايت[****]است سپس به هر كارى كه عاقبت ناگوارى

[*]يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُؤَخِّرْكُمْ إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ أَجَلَ اَللّٰهِ إِذٰا جٰاءَ لاٰ يُؤَخَّرُ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌.«اگر چنين كنيد خدا گناهانتان را مى‌آمرزد و تا زمانى معينى شما را عمر مى‌دهد، اما هنگامى كه اجل الهى فرارسد تأخيرى نخواهد داشت اگر مى‌دانستيد.» نوح/ ٤.

[**] براى كسب اطلاع بيشتر دربارۀ واژۀ «اجل» رجوع شود به جلدهاى: ١٤٨/٥ و ٣٠٣/١٢ و ٥٩/٢٥ «تفسير نمونه».

[١] سفينة البحار، ج ٤٨٨/١. ماده «ذنب».

[***]مِنْ أَجْلِ ذٰلِكَ كَتَبْنٰا عَلىٰ بَنِي إِسْرٰائِيلَ‌...«به‌همين‌جهت بر بنى اسرائيل مقرر داشتيم...» مائده/ ٣٢.

[****] گفته شده است: هر اجلى جنايت است، ولى هر جنايتى «اجل» نيست و نيز گفته مى‌شود: فلان كار را «من اجله» يعنى به خاطر آن انجام دادم. و شايد اولين‌بار كه كلمۀ «اجل» براى علت به‌كاررفته دربارۀ جرم و جنايت بوده باشد، مثلا گفته مى‌شود فلانى را به جهت كار بد و جنايتش ادب كردم «ادبته من اجله» در اين جا كلمه «اجل» در موقعيت جنايت به كار رفته، لكن در عبارت موقعيت تعليل است و پس از توسعه يافتن، در موارد مختلف به معناى علت به‌كاررفته‌است. «به نقل از فرهنگ لغات قرآن، محمد قريب، ج ٣٦/١.»