شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٠٤ - بشارت ظهور پيامبر در كتب عهدين
جرأت و غفلت است و اگر بيم و انذار بيش از اندازه باشد نتيجهاش يأس و نوميدى و خاموش شدن شعلههاى عشق و تحرك است.
درست به همين دليل در آيات قرآن، «نذير» و «بشير» يا «انذار» و «بشارت» در كنار هم قرار گرفته، حتى گاهى «بشارت» بر «انذار» مقدم است مانند آيۀ مورد بحث (بَشِيراً وَ نَذِيراً. بقره/ ١١٩.) و گاه به عكس، «نذير» بر «بشير» تقدم يافته، مانند آيۀ ١٨٨ سورۀ اعراف:
... إِنْ أَنَا إِلاّٰ نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ.«من بيمدهنده و بشارتدهندهام براى افرادى كه ايمان مىآورند» هرچند در اكثر آيات قرآن، بشارت مقدم داشته شده اين نيز ممكن است به خاطر اين باشد كه در مجموع، رحمت خدا بر عذاب و غضب او پيشى گرفته است يا من سبقت رحمته غضبه. (ج ٤٢٥/١.)
بشارت ظهور پيامبر در كتب عهدين
گرچه شواهد قطعى تاريخى و همچنين محتويات كتب مقدسه يهود و نصارى (تورات و اناجيل) نشان مىدهد كه اينها كتابهاى آسمانى نازل شده بر موسى و عيسى (عليهما السّلام) نيستند و دست تحريف بهسوى آنها دراز شده است بلكه بعضى از ميان رفتهاند و آنچه امروز به نام كتب مقدسه در ميان آنهاست مخلوطى است از زاييدههاى افكار بشرى و قسمتى از تعليماتى كه بر موسى (ع) و عيسى (ع) نازل شده و در دست شاگردان بوده[١].
بنابراين اگر جملههايى كه صراحت كامل دربارۀ بشارت ظهور پيامبر اسلام (ص) داشته باشد در آنها ديده نشود جاى تعجب نخواهد بود.
ولى با اين حال در همين كتب تحريف يافته عباراتى ديده مىشود كه اشارۀ قابل ملاحظهاى به ظهور اين پيامبر بزرگ دارد كه جمعى از دانشمندان ما آنها را در كتابها يا مقالههايى كه در اين موضوع نگاشتهاند جمعآورى كردهاند و چون ذكر آنهمه بشارات و
[١]براى آگاهى بيشتر بر مدارك اين سخن به كتاب رهبر سعادت يا دين محمد و كتاب قرآن و آخرين پيامبر مراجعه فرماييد.