شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٩ - ألت (طور/ ٢١ )
آيۀ مورد بحث، استدلال حضرت ابراهيم (ع) براى ستارهپرستان معاصر خويش است كه نخست به خاطر همراه شدن با ايشان، دربارۀ ستارگان و ماه و خورشيد مىگويد: هذا ربّى و او با اين كه مىدانست تمام اينها افول مىكنند و براى ستارهپرستان نيز امرى عادى بود، امّا ابراهيم (ع) مىخواست از اين امور عادى آنها را به تفكر و تعقّل وادارد و با جملۀ«لاٰ أُحِبُّ اَلْآفِلِينَ»يعنى معبودانى كه غروب مىكنند دوست ندارم، به آنها بفهماند، موجودى كه داراى غروب و طلوع است، اسير چنگال قوانين است و چيزى كه خود محكوم اين قوانين است چگونه مىتواند حاكم بر آنها و مالك آنها بوده باشد و همچنين موجودى كه داراى حركت است حتما موجود حادثى خواهد بود، زيرا همانطور كه مشروحاً در فلسفه اثبات شده است، حركت همه جا دليل بر حدوث است، چرا كه حركت خود يك نوع وجود حادث است و چيزى كه در معرض حوادث است، يعنى داراى حركت است نمىتواند يك وجود ازلى و ابدى بوده باشد. (ج ٣١٣/٥، با اقتباس از تفسير لغوى مفردات قرآن)
اكل
اكل: (انعام/ ١٤١.)[*]
به ضم اول و سكون يا ضم دوم، به معنى چيزى است كه خورده مىشود و از مادّۀ
«أكل» به معنى «خوردن» است و «اكل» (سبأ/ ١٦.)[**]
به فتح اول و ضم دوم، به معنى هرگونه خوراكى آمده است. (ج ٤/٦.، ج ٦٠/١٨.).
الت
ألت: (طور/ ٢١.)[***]
از مادّۀ «ألت» گرفته شده و به معنى «نقصان (كم شدن و كم كردن)» است و
[*]... وَ اَلنَّخْلَ وَ اَلزَّرْعَ مُخْتَلِفاً أُكُلُهُ...«... و همچنين نخل و انواع زراعت كه از نظر ميوه و طعم با هم متفاوتند...» انعام/ ١٤١.
[**]... ذَوٰاتَيْ أُكُلٍ خَمْطٍ وَ...«... با ميوههاى تلخ و...» سبأ/ ١٦.
[***]وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ اِتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمٰانٍ أَلْحَقْنٰا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ مٰا أَلَتْنٰاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ