مهم‌ترين انحرافات جامعه مسيحيت يعنى «مسئله تثليث و خدايان سه‌گانه» اشاره مى‌كند و با جمله‌هاى كوتاه و مستدل آنها را از اين انحراف بزرگ بر حذر مى‌دارد.

ما به استناد آيات ذيل، مطلب را تحت عنوان: «تثليث موهوم است» به اطلاع خوانندگان مى‌رسانيم.

يٰا أَهْلَ اَلْكِتٰابِ لاٰ تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لاٰ تَقُولُوا عَلَى اَللّٰهِ إِلاَّ اَلْحَقَّ إِنَّمَا اَلْمَسِيحُ عِيسَى اِبْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اَللّٰهِ وَ كَلِمَتُهُ أَلْقٰاهٰا إِلىٰ مَرْيَمَ وَ رُوحٌ مِنْهُ فَآمِنُوا بِاللّٰهِ وَ رُسُلِهِ وَ لاٰ تَقُولُوا ثَلاٰثَةٌ اِنْتَهُوا خَيْراً لَكُمْ إِنَّمَا اَللّٰهُ إِلٰهٌ وٰاحِدٌ سُبْحٰانَهُ أَنْ يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ لَهُ مٰا فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي اَلْأَرْضِ وَ كَفىٰ بِاللّٰهِ وَكِيلاً.«اى اهل كتاب در دين خود غلو (و زياده‌روى) نكنيد و دربارۀ خدا غير از حق نگوييد، مسيح عيسى بن مريم فقط فرستادۀ خدا و كلمه (و مخلوق) اوست كه او را به مريم القا كرد و روحى (شايسته) از طرف او بود بنابراين، ايمان به خدا و پيامبران او بياوريد و نگوييد (خداوند) سه‌گانه است (از اين سخن) خوددارى كنيد كه به سود شما نيست، خدا تنها معبود يگانه است، او منزه است كه فرزندى داشته باشد (بلكه) از آن اوست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است و براى تدبير و سرپرستى آنها خداوند كافى است».

نساء/ ١٧١.

نخست به آنان اخطار مى‌كند كه در دين خود راه «غلو»[*]را نپويند و جز حق دربارۀ خدا نگويند.

سپس به چند نكته كه هركدام در حكم دليلى بر ابطال تثليث و الوهيت مسيح (ع) است اشاره مى‌كند:

(فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعاً.«هرگز مسيح از اين استنكاف نداشت كه بنده خدا باشد و نه فرشتگان مقرب او (از اين استنكاف داشتند) و آنها كه از عبوديت و بندگى او استنكاف ورزند و تكبر كنند به زودى همۀ آنها را به‌سوى خود محشور خواهد كرد (و در رستاخيز بر مى‌انگيزند)» نساء/ ١٧٢.

[*] «غلو» دربارۀ پيشوايان يكى از مهم‌ترين سر چشمه‌هاى انحراف در اديان آسمانى بوده است. گاهى نيز اين تصور كه غلو دربارۀ پيشوايان، نشانه ايمان به آنان و عشق و علاقه به آنهاست سبب گام نهادن در اين ورطۀ هولناك مى‌شود، غلو مخرب ريشۀ اصلى مذهب است، يعنى خداپرستى و توحيد را خراب مى‌كند، به‌همين‌جهت اسلام دربارۀ غلات سختگيرى شديدى كرده است و در كتب «عقايد» و «فقه» غلات از بدترين كفار معرفى شده‌اند (غلات: جمع غالى، كسانى كه در عقايد مذهبى غلو كرده و از حدّ در گذشته باشند).