شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٥٢ - بهجة (نمل/ ٦٠ )
شدن نمك در آب![١]» در حقيقت بهتان و تهمت، بدترين انواع دروغ و كذب است، زيرا هم مفاسد عظيم كذب را دارد و هم زيانهاى غيبت، و هم بدترين نوع ظلم و ستم است و لذا از پيامبر اسلام (ص) نقل شده كه فرمود:
«كسى كه به مرد يا زن با ايمان تهمت بزند و يا دربارۀ او چيزى بگويد كه در او نيست، خداوند در روز قيامت او را بر تلّى از آتش قرار مىدهد تا از مسئوليت آنچه گفته است درآيد[٢].» در حقيقت رواج اين كار ناجوانمردانه در يك محيط، سبب به هم ريختن نظام و عدالت اجتماعى و آلوده شدن حق به باطل و گرفتار شدن بىگناه و تبرئه گنهكار و از ميان رفتن اعتماد عمومى مىشود[*]. (ج ١٢٠/٤ و ١٢١.)
ب ه ج
بهجة: (نمل/ ٦٠.)[**]
بر وزن لهجه، از ماده «بهج» به معنى «زيبايى رنگ و حسن ظاهر» است كه بينندگان را غرق سرور مىكند.
در آيۀ مورد بحث به اين نكته بر مىخوريم كه كلمۀ «ذات» در «ذات بهجة» به صورت مفرد آمده، در حالى كه «حدائق» كه موصوف آن است جمع است، اين به خاطر آن است كه «حدائق» جمع مكسر است و جمع مكسر گاهى به مفهوم «جماعت» كه مفرد است مىآيد و صفت آن نيز مفرد خواهد بود. (ج ٥١٣/١٥-٥١٤.)
(١)اصول كافى، ج ٢٦٩/٢، باب التّهمة و سوء الظّن.
[٢] سفينة البحار، ج ١١١/١.
(*) درزمينۀ «بهتان و افترا» در جلد ٢٤، صفحه ٤٦ تفسير نمونه، ذيل آيه ١٢ سورۀ ممتحنه، مطالبى به مناسبت همين آيه گفته شده است.
[**]... حَدٰائِقَ ذٰاتَ بَهْجَةٍ...«... باغهاى زيبا و سرورانگيز...» نمل/ ٦٠.