شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١١ - تقريظ
چاپ شده است.
بارى، تفسير و شرح لغات قرآن، علاوه بر اينكه كتابهاى خاصى را به شرحى كه گفته شد، به خود اختصاص داده، بخش مهم و طولانى از تفاسير قرآن را نيز فراگرفته است، تفاسير قرآن، از اين لحاظ بسيار متفاوت است برخى، به لغات قرآن، بسيار اهميّت دادهاند و بطور مستوفى هر لغت را در يك جا يا در جاهاى مختلف تفسير، مورد بحث قرار دادهاند. در اين خصوص تفاسير ذيل ممتازاند:
١ - تفسير «طبرى» أبو جعفر محمد بن جرير بن يزيد طبرى (٢٢٤-٣١٠) ٢ - تفسير «تبيان» شيخ أبو جعفر محمد بن الحسن الطوسى (٣٨٥ - ٤٦٠ ه.) ٣ - تفسير «مجمع البيان» از أمين الاسلام فضل الحسن الطبرسى (٤٨٢ ه.) ٤ - تفسير «كشّاف علامه زمخشرى» (م ٥٣٨) ٥ - تفسير «الكبير» از امام فخر الدين رازى أبو عبد اللّه محمد بن عمر بن الحسن التيمى الرازى (٥٤٤-٦٠٦) ٦ - تفسير «البحر المحيط» از ابو حيّان محمد بن يوسف اندلسى (٦٥٤ - ٧٤٥) ٧ - تفسير «الجامع لاحكام القرآن» معروف به «تفسير قُرطبى» اثر ابو عبد اللّه محمد بن احمد انصارى اندلسى قرطبى (م ٦٧١).
تفاسير دوران ما از جمله تفسير «المنار»، تأليف سيد محمد رشيد رضا (م ١٣٥٤) كه بخشى از آن تقرير درس استادش شيخ محمد عبده (١٣٢٣ ه.) است.
و همچنين تفسير «الميزان» تأليف استاد علامه طباطبائى (م ١٤٠٢ ه) نيز از اين لحاظ قابل توجه است.
مسلما لغات قرآن، پايۀ اصلى تفسير است و تا معنى لغت دانسته نشود، معنى آيه روشن نمىشود، با توجه به اين مطالب، اهميّت كار فاضل محترم آقاى جعفر شريعتمدارى از اعضاى كادر علمى بنياد پژوهشهاى اسلامى،