شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧٠١ - تَخُطُّهُ (عنكبوت/ ٤٨ )
فقط در معانى «نوشتن» بهكاررفتهاست[*].
آيۀ مورد بحث، به يكى ديگر از نشانههاى حقانيت دعوت پيامبر اسلام (ص) اشاره مىكند و مىگويد:
«تو قبل از نزول قرآن هرگز كتابى را نمىخواندى، و هرگز با دست خود چيزى نمىنوشتى مبادا دشمنانى كه در صدد ابطال دعوت تو هستند گرفتار شك و ترديد شوند» (و بگويند آنچه را او آورده نتيجۀ مطالعه كتب پيشين و نسخهبردارى از آنهاست).
تو هرگز به مكتب نرفتى و خط ننوشتى، اما با اشارۀ وحى الهى، مسئلهآموز صد مدرس شدى!.
چگونه مىتوان باور كرد، شخصى درس نخوانده و استاد و مكتب نديده با نيروى خودش كتابى بياورد و از همۀ جهان بشريت دعوت به مقابله كند و همگان از آوردن مثل آن عاجز شوند؟! آيا اين دليل برآن نيست كه نيروى تو از قدرت بىپايان پروردگار مدد مىگيرد؟ و كتاب تو وحى آسمانى است كه از ناحيه او بر تو القا شده است؟ توجه به اين نكته لازم است كه اگر كسى بگويد ما از كجا بدانيم كه پيامبر اسلام (ص) هرگز به مكتب نرفت و خط ننوشت! در پاسخ مىگوييم: او در محيطى زندگى مىكرد كه با سواد در آنجا بسيار محدود و معدود بود به طورى كه مىگويند در تمام شهر مكّه بيش از ١٧ نفر قدرت بر خواندن و نوشتن نداشتند در چنين محيطى اگر كسى درس بخواند، مكتبى ببيند محال است بتواند كتمان كند، در همه جا مشهور و معروف مىشود و استاد و درسش شناخته خواهد شد. چنين شخصى چگونه مىتواند ادعا كند پيامبر راستين است اما دروغى به اين آشكارى بگويد؟ بخصوص اين كه اين آيات در مكّه در مهد نشو و نماى پيامبر (ص) نازل شده آن هم در برابر دشمنان لجوجى كه كوچكترين نقطه ضعفها از نظرشان مخفى نمىماند. (ج ٣٠٣/١٦-٣٠٤.)
[*]قاموس قرآن، مادّۀ «خطّ».