شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٧٥ - (شورى/ ٢٠ )
است كه به منظور معبد ساخته مىشود.
گاهى به قسمت صدر مجلس، يا صدر مسجد و معبد، نيز اطلاق مىشود آنچه امروز به آن محراب مىگويند كه همان محل امام جماعت است در حقيقت تعبير و معنى تازهاى است كه از ريشۀ اصلى گرفته شده است.
به هر حال از آنجا كه اين واژه از مادّۀ «حرب» به معنى «جنگ» است علت نامگذارى معابد را به «محراب» اين دانستهاند كه محل محاربه و جنگ با شيطان و هواى نفس است[١].
و يا اين كه انسان در آنجا از پريشانى خاطر دور مىشود و با سرگرميهاى دنيوى در ستيز است[٢].
آيۀ مورد بحث، دربارۀ كارهاى مهمّ توليدى گروه جن است كه به فرمان سليمان انجام مىدادند، بخشى از آنها مربوط به مسائل معنوى و عبادى بود و بخشى با نيازهاى جسمانى انسانها، و جمعيت عظيم لشكريان و كارگزارانش تناسب داشت.
به هر حال اين كاركنان فعّال و چابك سليمان، معابد بزرگ و با شكوهى كه در خور حكومت الهى و مذهبى او بود براى او ترتيب مىدادند، تا مردم بتوانند به راحتى به وظايف عبادى خود قيام كنند. (ج ٣٨/١٨-٣٩.)
ح ر ث
حَرْثَ:(شورى/ ٢٠.)[*]
بر وزن «درس» مصدر است و به طورى كه «راغب» در مفردات مىگويد واژۀ «حرث» در اصل به معنى «افشاندن بذر در زمين و مهيّا ساختن آن براى زراعت» است و در قرآن مجيد نيز كرارا در اين معنى به كار رفته، ولى معلوم نيست چرا جمعى از مفسران آن را به معنى «عمل و كسب» تفسير كردهاند! واژۀ «حرث» علاوه بر معنى «بذر افشانى»، گاهى به «زراعت» و «محل زراعت»
(١و٢)مفردات، راغب، مادّۀ «حرب».
[*]مَنْ كٰانَ يُرِيدُ حَرْثَ اَلْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ...«كسى كه زراعت آخرت را بخواهد به او بركت مىدهيم و بر محصولش مىافزاييم...» شورى/ ٢٠.