شده است مفسران سخنان بسيار دارند، ولى پيداست كه روى سخن در مرحلۀ اول به اعراب مكه است كه «شتر» همه چيز زندگى آنها را تشكيل مى‌داد و شب و روز با آن سروكار داشتند از اين گذشته، اين حيوان ويژگيهاى عجيبى دارد كه او را از حيوانات ديگر ممتاز مى‌كند، و به حق آيتى است از آيات خدا، از جمله اين كه:

(١) بعضى از چهار پايان تنها از گوشتشان استفاده مى‌شود و بعضى ديگر غالباً از شيرشان، بعضى ديگر تنها به درد سوارى مى‌خورند و بعضى براى باربرى، امّا شتر حيوانى است كه تمام اين جهات در آن جمع است، هم گوشتش قابل استفاده است و هم شيرش، هم از آن براى سوارى و هم باربرى استفاده مى‌شود.

(٢) شتر، نيرومندترين و با مقاومت‌ترين حيوانات اهلى است، بار زيادى با خود مى‌برد و عجيب اين كه به هنگامى كه خوابيده است بار سنگينى را بر او حمل مى‌كنند و او با يك حركت بر مى‌خيزد و روى پا مى‌ايستد، در حالى كه چهار پايان ديگر قدرت بر چنين كارى ندارند.

(٣) شتر مى‌تواند روزهاى متوالى (حدود يك هفته الى ده روز) تشنه بماند و در مقابل گرسنگى نيز تحمل بسيار دارد.

(٤) شتر مى‌تواند هر روز مسافتى طولانى راه را طى كند و از زمينهاى صعب العبور و شنزارهايى كه هيچ حيوانى قادر بر عبور از آن نيست بگذرد و به همين دليل عربها آن را «كشتى بيابانها» مى‌نامند.

(٥) او از نظر تغذيه بسيار كم‌خرج است و هرگونه خار و خاشاكى را مى‌خورد.

(٦) او در شرايط نامناسب جوّى در ميان طوفانهاى بيابان كه چشم و گوش را كور و كر مى‌كند با وسايل خاصى كه خداوند در پلكها و گوشها و بينى او آفريده است مقاومت مى‌كند و به راه خود ادامه مى‌دهد! ٧) شتر با تمام قدرتى كه دارد از رام‌ترين حيوانات است به طورى كه يك كودك خرد سال مى‌تواند مهار يك قطار شتر را در دست بگيرد و هرجا كه خاطر خواه اوست ببرد.

خلاصه اين كه ويژگيهاى اين حيوان چنان است كه دقت در آفرينش او انسان را متوجه خالق بزرگى مى‌كند كه آفرينندۀ چنين موجودى است، آرى قرآن مى‌گويد آيا اين گمشدگان وادى غفلت، به اسرار شگفت‌انگيز اين موجود، انديشه نمى‌كنند تا راهى به حق