شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٢٦ - بَقْلِها (بقره/ ٦١ )
مصر پايان بخشد، بتها را بشكند، طاغوتيان را ذليل، و مظلومان را عزيز گرداند.
از جانب طور آتشى ديد «به خانوادهاش گفت: همينجا درنگ كنيد، من آتشى ديدم، مىروم شايد خبرى براى شما بياورم، يا شعلهاى از آتش، تا با آن گرم شويد» (قصص/ ٢٩.).
«هنگامى كه به سراغ آتش آمد (ديد آتشى است نه همچون آتشهاى ديگر، بلكه يكپارچه نور و صفا بود، در همين حال كه موسى سخت در تعجب فرورفته بود) ناگهان از ساحل راست وادى در آن «سرزمين بلند» [بقعة/واژه مورد بحث] و پربركت از ميان يك درخت ندا داده شد كه اى موسى! منم خداوند، پروردگار عالميان!» (قصص/ ٣٠.).
(ج ٧١/١٦ تا ٧٥. با استفاده از منابع ديگر.)
بقل
بَقْلِها: (بقره/ ٦١.)[*]
«بقل» به معنى «سبزى» است. «راغب» در مفردات مىگويد: «بقل»، سبزى است كه در زمستان، ريشه و ساقهاش رشد نمىكند و نمىرويد (و معمولا در بهار روييده مىشود) و از اين واژه، فعل «بقل» (روييد) - و: بقل وجه الصّبىّ «چهره بچّه شاداب شد» - كه تشبيهى از رشد و طراوت است، ساخته شده.
بنابراين «بقل» به معنى «نبت» است، با اين تفاوت كه «بقل» به نباتى گفته مىشود كه ريشه آن براى سال ديگر باقى نمىماند.
آيه مورد بحث دربارۀ يكى از روييدنيها، (سبزى) به اضافه چند روييدنى ديگر كه مورد درخواست يهوديان لجوج و بهانهجو، از موسى (ع) بود گفتگو مىكند، با اين كه خداوند مواهب فراوانى در اختيار بنى اسرائيل قرار داده بود، اما باز آنها نعمتهاى بزرگ الهى را از ياد بردند و ناسپاسى كردند. (ج ٢٧٧/١ با استفاده از منابع مذكور.)
[*]... مِنْ بَقْلِهٰا...«... از سبزيها...» بقره/ ٦١.