فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٧٧

(١٤) تحرير الوسيلة ١ ١٤٥ ؛ استفتائات جديد (تبرِیزِی) ٦٣/٢ ؛ استفتائات جدِید (مکارم) ٢/ ٧٩.

(١٥) مجمع المسائل ١/ ٢٤٠ ؛ جامع المسائل (فاضل) ١/ ٩٩ ؛ استفتائات (بهجت) ٢/ ١٣١ ؛ استفتائات جدِید (تبرِیزِی) ١/ ٤٤٩.

(١٦) مجمع المسائل ١/ ١٦٠ ؛ استفتائات (بهجت) ٢/ ٢٩.

(١٧) توضِیح المسائل مراجع ١/ ١٩٩ و ٢٠٢.

(١٨) الفتاوِی الجديدة ( مكارم) ٣/ ٢٦.

(١٩) العروة الوثقى ٢/ ٣١٧؛ استفتائات (بهجت) ٢/ ٢٧ ؛ توضِیح المسائل مراجع ٤٤٢/١.

(٢٠) مناسک حج (مراجع) / ٢٤٧.

(٢١) استفتائات جدِید (مکارم) ٢/ ٥٦٣.

(٢٢) احکام پزشکان و بِیماران (فاضل) ١٥٠.

(٢٣) توضِیح المسائل مراجع ٢/ ٩٨١.

(٢٤) ٤٦٢/١.

(٢٥) ٤٧٩؛ استفتائات جدِید تبرِیزِی ١/ ٢٦؛ جامع المسائل (فاضل) ١/ ٨١.

مُصَوِّبَه ← تَصويب

مصِیبت

مصِیبت روِیداد دردناک و غم انگِیز؛ بوِیژه از دست دادن عزِیزِی.

از احکام مرتبط با آن در بابهاِی طهارت و صلات سخن گفته اند.

احکام: احکام مرتبط با مصِیبت به سه بخش مستحب، مکروه و حرام تقسِیم مِی شود.

الف. مستحبات: خداِی تعالِی مِی فرماِید: «(... وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ الَّذِينَ إذا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ أولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتُ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةً وَ أولئِكَ هُمُ المُهْتَدُونَ)؛(١) بشارت ده صابران را؛ همان کسانِی که چون بلا و مصِیبتِی به آنان رسد، گوِیند ما مملوک خداِیِیم و به ِیقِین به سوِی او باز مِیگردِیم. آنان اند که درودها و رحمتِی از سوِی پروردگارشان بر آنان است و آنان اند که هداِیت ِیافته اند».

هنگام روِی داد مصِیبتِی حـمـد خـدا کردن و گفتن (إِنَّا للهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ) مستحب است؛(٢) چنان که صبر و شکِیباِیِی بلا و مصِیبت مستحب مِیباشد.(٣)

پنهان کردن و کتمان مصِیبت و عدم شکاِیت از آن نزد مردم، مستحب است. در رواِیتِی آمده است: هر کس درد و بِیمارِی اِی را که دامنگِیرش شده است تا سه روز از مردم کتمان کند و از آن (تنها) نزد خدا شکاِیت برد، حق است بر خدا اِینکه او را از آن درد عافِیت بخشد. (٤)