مشعر الحرام از مکانهاِی عبادت حاجِیان است که بِین سرزمِین عرفات و منِی و در محدوده حرم (←حرم) واقع است و به حد فاصل مِیان مأزمِین و وادِی محسّر (← وادِی محسر) اطلاق مِیشود.(١) حاجِیان در مرحله بازگشت از عرفات به سوِی مکه در شب دهم ذِیحجه از وادِی مأزمِین -که مِیان دو کوه است ـ مِی گذرند. مأزم به معناِی راه بارِیک و تنگه است (←مأزمِین). حاجِی با پشت سر گذاردن اِین تنگه به سرزمِین مشعر الحرام مِیرسد و در سوم سوِی دِیگر مشعر به سمت منى وادِی محسر قرار دارد که با گذر از آن وادِی کوچک، وارد منِی مِی شود. امروزه، محدوده مشعر با تابلوهاِی بزرگِی که در آنها نوشته شده «بداية مزدلفه» و «نهاية مزدلفه» معِین شده است. (٢)

نامهاِی دِیگر مشعر الحرام «مُزدَلِفَه» و «جَمع» است.(٣) علت نامِیدن آن به مزدلفه ِیا به جهت نزدِیک شدن حاجِیان به منِی است، ِیا به جهت تقرب جستن به خدا در اِین مکان، ِیا به لحاظ آمدن حاجِیان به اِین مکان در پاره اِی از شب و ِیا به جهت اجتماع مردم در اِین مکان.(٤)

در رواِیتِی درباره علت نام گذارِی مشعر به مزدلفه آمده است: جبرئِیل علِیه السلام در عرفات به حضرت ابراهِیم علِیه السلام گفت: «ِیا ابراهيم! اِزدَلِف إلى المَشعر؛ اِی ابراهِیم به مشعر نزدِیک شو».(٥)

علت نام گذارِی مشعر به «جَمع» نِیز ِیا اجتماع حاجِیان در اِین مکان است ِیا اجتماع آدم و حوا عليهما السلام در آن و ِیا بر اساس رواِیتِی اِین است که حضرت آدم علِیه السّلام در اِین مکان مِیان نماز مغرب و عشا جمع کرده است ِیا حاجِیان در اِین مکان مِیان آن دو جمع مِیکنند.(٦)