برخِی ظن غالب مستفاد از شِیاع (اشتهار) را در شناخت مِیقات، کافِی دانسته اند؛ (٤٠) بلکه برخِی به کفاِیت ظن حاصل از قول اَعراب، هرچند ِیک نفر قائل شده.اند.(٤١)

بعضِی گفته اند: در شناخت مِیقات، پرسِیدن از مردم و اَعراب کفاِیت مِیکند. (٤٢) بعضِی نِیز اطمِینان را در ردِیف علم شمرده و آن را حجت عقلاِیِی شرعِی دانسته و گفته اند: تفاوت نمِیکند اطمِینان از چه راهِی حاصل شود. (٤٣) در مقابل، برخِی اطمِینان حاصل از قول اهل خبره را در صورت عدم امکان تحصِیل علم کافِی دانسته اند. (٤٤)

ب. ترخِیص ِیا عزِیمت: مُحرم شدن از ادنِی الحل ِیا منزل در موارد جواز آن، ترخِیص است و نه عزِیمت؛ بدِین معنا که مِی تواند در آنجا و ِیا ِیکِی از مِیقاتهاِی پنج گانه احرام ببندد و افضل، احرام از مواقِیت آفاقِی است. (٤٥) تنها نسبت به ميقات حج تمتع (بطن مكه)، حكم عزِیمت است. (٤٦)

ساِیر احکام: احرام بستن پِیش از مِیقات صحِیح نِیست؛ هرچند پس از احرام بستن، با حالت احرام از مِیقات عبور کند، مگر اِینکه در مِیقات دوباره احرام بندد؛ (٤٧) لِیکن کسِی که نذر کرده قبل از مِیقات در مکانِی معِین مُحرم شود از اِین حکم مستثنا است و بنابر قول مشهور، باِید از همان جاِیِی که نذر کرده مُحرم شود. البته چنانچه متعلق نذر، احرام حج ِیا عمره تمتع باشد، صحت نذر مشروط به وقوع احرام در ماههاِی حج (شوال، ذيقعده و ذِیحجه) است و در صورت عدم امکان احرام در ماههاِی حج قبل از مِیقات در مکانِی که معِین کرده، مانند اِینکه بر اثر دورِی مسافت نتواند تمامِی اعمال حج را به جا آورد، نذرش صحِیح نخواهد بود. (٤٨)

همچنِین کسِی که مصمم به درک عمره رجب است و مِیترسد اگر احرام را تا مِیقات به تأخِیر اندازد، عمره ماه رجب را درک نکند، مِیتواند قبل از مِیقات مُحرم شود. (٤٩)

چنانچه مکلف بر اثر مانعِی چـون بِیمارِی متمکن از کندن لباس دوخته و پوشِیدن لباس احرام در مِیقات نباشد،