موزائِیک نوعِی مصالح ساختمانِی است که معمولا به شکل مربع با ضخامت کم است و مواد تشکِیل دهنده آن عبارت است از ماسه، سِیمان و خرده سنگ و براِی پوشاندن کف ساختمان به کار مِی رود.(١) از آن به مناسبت در بابهاِی طهارت و صلات نام برده اند.

هر گاه ته کفش و کف ِیا نجس شود، با راه رفتن روِی زمِین، از جمله فرش شده با موزائِیک پاک مِیشود.(٢) برخِی پاک شدن با راه رفتن روِی موزائِیک را محل اشکال دانسته اند. (٣)

در جواز تِیمم بر موزائِیک، اختلاف است. (٤)

به تصرِیح برخِی سجده بر موزائِیک صحِیح است.(٥) برخِی صحت سجده را منوط به صورتِی کرده اند که موزائِیک با پخته شدن از حالت سنگ بودن خارج نشده باشد. (٦)

(١) فرهنگ بزرگ سخن، واژه «موزائِیک».

(٢) توضِیح المسائل مراجع ١/ ١١٥ ؛ استفتائات جدِید (تبرِیزِی) ٢/ ٢٧ ؛ جامع المسائل (فاضل) ١/ ٣٦ ؛ استفتائات (بهجت) ١/ ٧٢.

(٣) مسائلِی از فقه شِیعه/ ٣٩.

(٤) صراط النجاة ٢/ ٣٢؛ توضيح المسائل مراجع ١/ ٦١٢ ؛ مجمع المسائل ١١٧/١ ؛ استفتائات (بهجت) ٢/ ٣١٦.

(٥) توضِیح المسائل مراجع ١/ ٦١٢ ؛ مجمع المسائل ١/ ١٧٤ - ١٧٥ ؛ استفتائات جديد (تبرِیزِی) ٢/ ٦٠ استفتائات جدِید (مکارم) ٢/ ١٠٦.

(٦) جامع المسائل (فاضل) ١٠١/١.

موزون ← وزنِی

موزه

موزه: کفش ساقه بلند، چکمه (←خف) کفش(١) (←کفش).

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) لغت نامه دهخدا، واژه «موزه».

موسِیقِی

موسِیقِی: دانش سازها و آوازها/ اصوات آهنگِین.

موسِیقِی عبارت است از هنر مرتب کردن اصوات با قواعدِی خاص به لحاظ رِیتم، ملودِی و هارمونِی در قالب انبوهِی از اصوات و آهنگِی مستقل از نظر سبک و شِیوه. اصوات آهنگِینِی که بر پاِیه اِین هنر ساخته مِیشود نِیز موسِیقِی نامِیده مِیشود.(١)