ب. آمِیزش: آمِیزش حلال به غِیر مصاهره، همچون آمِیزش مولا با کنِیز خود ِیا آمِیزش انسان با کنِیز دِیگرِی در صورت تحلِیل(٦) (← تحلِیل)، همچنِین بنابر قول مشهور، آمِیزش به شبهه (٧) (← آمِیزش به شبهه) موجب حرمت ازدواج با مادر، دختر و نوه هاِی زن بر مرد، و حرمت ازدواج با پدر، پسر و نوادگان مرد بر زن مِیشود.

آمِیزش حرام [= زنا] با زنِی بنابر قول مشهور، موجب حرمت ازدواج با مادر و دختر او مِی شود. البته اگر زنا با زنِی پس از ازدواج با مادر ِیا دختر او باشد، ازدواج قبلِی وِی محکوم به بطلان نخواهد بود(٨) (←آمِیزش).

ج. نظر و لمس: در باره نظر و لمس به عنوان سببِی از اسباب نشر حرمت ازدواج، مسائلِی مطرح است:

١. مقصود از نظر و لمس، نظر و لمس از روِی شهوت است. بنابر اِین، اگر چنِین نباشد؛ بلکه نظر و لمس با اغراضِی دِیگر، همچون درمان صورت گِیرد، از اسباب نشر حرمت نخواهد بود.

٢ نظر و لمس نسبت به مواضعِی از بدن باشد که نظر به آنها براِی اجنبِی (نامحرم) جاِیز نِیست، مانند عورت، ران و سِینه. بنابر اِین، نظر به صورت و کف دست موجب نشر حرمت نمِی شود؛ هرچند به تصرِیح برخِی از روِی شهوت باشد؛(٩) لِیکن نشر حرمت با نظر به صورت و کف دست از روِی شهوت، به ظاهر کلمات برخِی نسبت داده شده است.

٣. ظاهر فتاوا و کلمات اِین است که موضوع بحث، کنِیز و مملوک و برده است و اِینکه آِیا نظر و لمس مالک به کنِیز خود از روِی شهوت، موجب حرمت آن کنِیز بر پدر و پسر آن مالک مِیشود ِیا نه؟ و نِیز علاوه بر حرمت او بر پدر و پسر مالک، آِیا دختر و مادر کنِیز نِیز بر مالکش حرام مِیشود ِیا نه؟

در حرمت کنِیز بر پدر و پسر مالک سه قول مطرح است:

الف. عدم تحرِیم. بنابر اِین دِیدگاه، کنِیز منظوره ِیا ملموسه بر پدر و پسر مالک حرام نمِی شود؛ لِیکن ازدواج با وِی بر آن دو مکروه است. (١٠)