منفعت مشترک عبارت است از منفعتِی که چند نفر در آن شرِیک اند و همه مِیتوانند از آن استفاده کنند،(١) در مقابل منفعتِی که اختصاص به ِیک نفر دارد. عنوان ِیاد شده در کلمات فقها در مواردِی به کار رفته است، از جمله:

(١) جاِیِی که چند نفر بدون اِینکه مالک عِینِی باشند، به طور مشاع، مالک منفعت آن هستند، مانند اِینکه دو ِیا چند نفر به طور مشترک خانه اِی را اجاره کنند (←اجاره). از تقسِیم منافع مشترک به مهاِیات تعبِیر مِیشود (← مهاِیات).

(٢) مکانهاِیِی که استفاده از آنها اختصاص به کسِی ندارد و عموم مردم مِیتوانند از آنها استفاده کنند. وجـه نامِیدن اِین مکانها به منافع مشترک اِین است که منفعت اِین مکانها اختصاص به کسِی ندارد و کسِی مالک آن نِیست و همه مِی توانند از آن بهره ببرند(← مشترکات).

(٣) چِیزِی که هم منفعت حلال دارد و هم منفعت حرام و استفاده از آن در هر ِیک از آن دو امکان پذِیر است. در چنِین موردِی نِیز گفته مِیشود فلان چِیز داراِی منفعت مشترک است. از آن به آلات مشترک نِیز تعبِیر مِیشود (←آلات مشترک).

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) جواهر الکلام ٣٨/ ٧٦.

منفعت معِین

منفعت معِیَّن: منفعت معلوم در خارج.

تعِیِین منفعت ِیا به جهت تعلّق آن به عِینِی از اعِیان معِین و مشخص در خارج است، مانند سکونت خانه اِی مشخص، ِیا به جهت تعِیِین مقدار منفعت بر حسب زمان،