مصنوعِی عبارت است از وِیژگِی آنچه به دست انسان و با فکر او ساخته و پرداخته مِیشود و در کاربرد فقهِی، وصف عناوِینِی همچون تلقِیح، رحم، آلت تناسلِی دست و پا، دندان، مو، خواب و تنفس قرار گرفته و در بخش مسائل مستحدثه از آن سخن رفته است.

تلقِیح مصنوعِی: مقصود از آن، کاشت نطفه از غِیر طرِیق آمِیزش است که داراِی احکامِی وِیژه مِیباشد (←تلقِیح مصنوعِی).

رحم مصنوعِی: چنانچه نطفه مرد و زن در خارج ترکِیب و به رحم مصنوعِی منتقل شود، بنابر قول برخِی مولود به هر دو ملحق و فرزند آن دو محسوب مِی شود؛ هرچند زن و مرد اجنبِی باشند.(١)

آلت تناسلِی مصنوعِی: استفاده زن ِیا مرد از آلت مصنوعِی؛ براِی تحرِیک و انزال، استمنا به شمار مِی رود و حرام است(٢) (← استمناء).

آلت و عورت مصنوعِی حکم آلت و عورت واقعِی را ندارد؛ از اِین رو، نگاه کردن و لمس آنها بدون اشکال است؛ مگر آنکه به قصد رِیبه باشد ِیا موجب تحرِیک شهوت گردد. (٣)

دست و پاِی مصنوعِی: شستن دست و پاِی مصنوعِی در غسل و مسح پاِی مصنوعِی در وضو لازم نِیست.(٤)

آِیا پاِی مصنوعِی نجس با کشِیدن بر زمِین و راه رفتن روِی آن پاک مِیشود ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است.(٥)

دارنده پاِی مصنوعِی باِید نماز را اِیستاده بخواند. بنابر اِین، در آوردن پاِی مصنوعِی و نشسته نماز گزاردن جاِیز نِیست. (٦)

گذاشتن انگشت پا و کف دست مصنوعِی بر زمِین در حال سجده لازم نِیست.(٧)

نجس بودن دست و پاِی مصنوعِی ضرر به نماز نمِی رساند.(٨)