تراشِیدن و شانه کردن موهاِی سر و زدودن موهاِی زهار (←زهار) و زِیر بغل و چِیدن شارب مِیت، هنگام غسل دادن او مکروه است. برخِی آن را حرام دانسته اند(٨) (←غسل مِیت).

کفن کردن مِیت با پارچه تهِیه شده از پشم ِیا موِی حِیوان حرام گوشت -بنابر قول به اِینکه کفن باِید از جنسِی باشد که نماز در آن صحِیح است ـ جاِیز نِیست؛ با پارچه تهِیه شده از پشم ِیا موِی حِیوان حلال گوشت اشکال ندارد(٩) (←تکفِین). آِیا اگر کسِی موِی خود را به بدن ِیا موِی مِیت و ِیا بدن خود را به موِی او، بعد از سرد شدن بدن و قبل از غسل دادن مِیت برساند؟ غسل مسّ مِیّت بر او واجب مِیشود ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است (١٠) (←غسل مس مِیت).

در تِیمم چنانچه موهاِی سر، روِی پِیشانِی را پوشانده باشد، باِید کنار زده شود؛ لِیکن موهاِی خود پِیشانِی و پشت دستها مانع تيمم نخواهد بود(١١) (← تيمم).

چِیدن شارب (← شارب) و ازاله موهاِی بدن؛ بوِیژه زِیر بغل و زهار مستحب است. براِی ازاله موهاِی بدن، استفاده از نوره (←نوره) افضل از استفاده از تِیغ و استفاده از تِیغ، افضل از کندن آنها است. استحباب ازاله موهاِی زِیر بغل و زهار در هر پانزده روز، مؤکد است و ترک ازاله موهاِی زهار بِیش از چهل روز براِی مرد و بِیست روز براِی زن کراهت شدِید دارد. (١٢)

صلات: خواندن نماز با لباس تهِیه شده از موِی حِیوان حلال گوشت اشکال ندارد؛ (١٣) لِیکن با لباسِی که از موِی حِیوان حرام گوشت تهِیه شده و ِیا در آن به کار رفته است؛ هرچند حِیوان ذبح شرعِی شده باشد، جاِیز نِیست و نماز با آن باطل است؛ حتِی بنابر قول منسوب به مشهور، اگر موِیِی از اِین حِیوان به بدن ِیا لباس نمازگزار چسبِیده باشد، موجب بطلان نماز مِیشود.(١٤)

در مقابل مشهور، برخِی گفته اند: موِی چسبِیده حِیوان حرام گوشت به بدن موجب بطلان نماز نمِی شود.(١٥)

چسبِیدن موِی انسانِی دِیگر به بدن ِیا لباس نمازگزار اشکال ندارد؛ (١٦) لِیکن