چنانچه درخت مِیوه پس از پِیداِیِی و نماِیان شدن مِیوه آن فروخته ِیا به سببِی دِیگر از اسباب نقل و انتقال به دِیگرِی منتقل شود، مِیوه آن در معامله داخل نخواهد بود؛ بلکه همچنان ملک مالک قبلِی است، مگر آنکه در معامله آن را شرط کرده باشند. البته درخت خرما از اِین حکم مستثنا است و با فروختن آن، خرماِی درخت نِیز به شرط عدم تأبير(← تأبير) داخل در معامله است و به خرِیدار منتقل مِی شود.(١٣)

معامله مِیوه رسِیده با مِیوه نارس با زِیادِی جاِیز نِیست. (١٤)

بنابر مشهور، خوردن مِیوه به اندازه نِیاز از درخت واقع در مسِیر، براِی رهگذر جاِیز است، به شرط آنکه ضررِی همچون شکستن شاخه بر آن وارد نسازد و چِیزِی از مِیوه را با خود نبرد و بنابر قول بعضِی، علم و ِیا ظن به ناخشنودِی مالک درخت نداشته باشد (١٥) (←حق مارّه).

اجاره: اجاره دادن مِیوه به تنهاِیِی صحِیح نِیست. (١٦) آِیا اجاره درخت براِی استفاده از مِیوه آن صحِیح است ِیا نه؟ مسئله اختلافِی است. (١٧)

نکاح: آمِیزش کردن زِیر درخت مِیوه دار مکروه است. (١٨) اختلافِی که در مسئله تخلِّی گذشت در اِین جا نِیز جارِی است.

اطعمه و اشربه: از آداب و مستحبات غذا خوردن، شستن مِیوه قبل از خوردن آن است؛ چنان که مکروه است مِیوه را پِیش از آنکه کاملا آن را بخورد، دور بِیندازد. همچنِین کراهت دارد، مِیوه هاِیِی را که با پوست خورده مِیشوند، پوست بکند. (١٩)

بوسِیدن مِیوه تازه (نوبر) و گذاشتن آن بر چشم و صلوات فرستادن، همچنِین خواندن دعاهاِی وارد شده مستحب است. (٢٠)

تهِیه گوشت و مِیوه براِی خانواده در روز جمعه مستحب است. (٢١)

حدود: دزدِیدن مِیوه ِیوه از درختِی که در حرز (← حرز) است موجب ثبوت حد سرقت (قطع انگشتان دست) مِی شود و در صورت در حرز نبودن درخت، بنابر مشهور، موجب ثبوت حد نمِیگردد. آِیا باغِ داراِی حصار و در، حکم حرز را دارد ِیا نه؟