٢. آخر وقت حِیض را بداند. در اِین صورت، سه روز آخر را که به طور قطع حِیض است، حِیض قرار مِیدهد و نسبت به بقِیه اِیام (هفت روز قبل از آن)، اختلاف ِیاد شده از جهت عمل به احتِیاط ِیا عدم آن و رجوع به رواِیات در فراموش کننده عدد، در اِین فرض نِیز جارِی است؛ با اِین تفاوت که بنابر قول به احتِیاط، تنها غسل استحاضه، در صورت کثِیره ِیا متوسطه بودن، بر او واجب خواهد بود و غسل حِیض تنها پس از پاِیان سه روزِی که به طور ِیقِین حِیض مِیباشد، واجب مِی شود.

٣. وسط؛ ِیعنِی زمان بِین دو طرف اول و آخر را بداند. در اِین صورت چنانچه ِیک روز آن را به ِیاد داشته باشد، روز قبل و بعد آن را -که در مجموع سه روز مِی شود ـ حِیض قرار مِیدهد، و اگر دو روز را به ِیاد داشته باشد، ِیک روز قبل و ِیک روز بعد آن دو را -که در مجموع چهار روز مِیشود - حِیض قرار مِیدهد. بنابر قول رجوع به رواِیات، به رواِیات رجوع مِیکند و عددِی را که اختِیار کرده را با ضمِیمه اِیام ِیاد شده تکمِیل مِیکند و بقِیه روزها تا ده روز را استحاضه قرار مِیدهد و بنابر قول به احتِیاط، در اِیام قبل و بعد روزهاِیِی که به طور ِیقِین حِیض است، مِیان وظِیفه مستحاضه و تروک حائض جمع مِیکند. البته در اِیام بعد از آن، علاوه بر جمع، به وظِیفه زنِی که خون حِیضش قطع شده است عمل مِیکند؛ بدِین معنا که براِی هر نماز غسل حِیض به جا مِی آورد. بنابر اِین، اگر ِیک روز را به ِیاد داشته باشد، در سه روز قبل از سه روزِی که به طور قطع حِیض است، مِیان وظِیفه مستحاضه و تروک حائض جمع مِیکند و در سه روز بعد از آن سه روزِی که به طور قطع حِیض است، علاوه بر آن (جمع)، براِی هر نماز باِید غسل حِیض کند و روز دهم را -که به طور قطع حِیض نِیست ـ استحاضه قرار دهد.