مشورت در عقد: دو طرف معامله (فروشنده و خرِیدار) مِی توانند ضمن عقد، شرط استِیمار کنند؛ بدِین معنا که براِی ِیکِی ِیا هر دو شرط شود که فسخ عقد باِید با مشورت و نظر دِیگرِی -که در عقد تعِیِین مِی شود ـ باشد. در اِین صورت، چنانچه نظر مشاور فسخ باشد، او مِیتواند معامله را فسخ کند؛ لِیکن قبول نظر مشاور و فسخ عقد، بر او واجب نِیست و اگر نظر مشاور بر عدم فسخ باشد، معامله لازم مِیشود و او نمِی تواند عقد را برهم زند. مدتِی که در آن به مشاور رجوع مِی شود باِید معِین و مشخص شود.(٨) برخِی تعِیِین مدت را شرط و لازم ندانسته اند. در اِین صورت، با عدم تعِیِین مدت، زمان رجوع نامحدود خواهد بود(٩) (← بيع مؤامره).

(١) المفردات (راغب)، واژه «شور» ؛ ينابيع الأحكام ٥/ ٢٧٠.

(٢) هداية الامة ٥/ ١٠٦ ؛ وسائل الشيعة ١٢/ ١٩ – ٢٠.

(٣) وسائل الشيعة ١٢/ ٤٠.

(٤) الروضة البهية ٣/ ٢١٤؛ كفاية الأحكام ١/ ٤٣٧ ؛ الحدائق الناضرة ١٨/ ١٦٤ ؛ سداد العباد/ ٤٤٦ ؛ شرح الشيخ جعفر على قواعد / ٥٠ ؛كتاب المكاسب ١/ ٣٥١- ٣٥٢ ؛ ينابيع الأحكام ٥/ ٢٧٠ - ٢٧٢؛ فقه الامامية (الخيارات) (رشتِی)/ ٣١١- ٣١٢؛ مهذب الأحکام ١٦/ ١٣٣ – ١٣٤.

(٥) مصباح الفقاهة ١/ ٣٤٩ – ٣٥١.

(٦) وسائل الشيعة ١٢/ ٤١ و ٤٦؛ مهذب الأحکام ١٥/ ٣٠٨ – ٣١١.

(٧) وسائل الشيعة ١٢/ ٤٣.

(٨) غاية المراد (حاشية الارشاد) ٢/ ٩٩؛ الروضة البهية ٣/ ٤٥٣-٤٥٤؛ مجمع الفائدة ٨/ ٤٠٠ - ٤٠١ ؛ كفاية الأحكام ١/ ٤٦٥؛ جواهر الكلام ٢٣/ ٣٥.

(٩) الخلاف ٣/ ٣٧؛ المبسوط ٢/ ٨٦؛ المناهل / ٣٣١ – ٣٣٢.

مَشهَد الحسين عليه السلام ← كربلا

مَشهود ← شهادت

مَشهود علَِیه ← شهادت

مَشهود لَه ← شهادت

مَشهور ← شهرت

المشهور كذا

المَشْهُورُ کَذا: از الفاظ کاربردِی در مقام بِیان حکم.

هرگاه مجتهد در مقام بِیان حکم مسئله اِی تنها قول مشهور را ذکر کند (←شهرت)، لازم است مقلدان وِی در آن مسئله از باب احتِیاط (← احتِیاط) به آن قول عمل کنند و ِیا به مجتهدِی دِیگر که در مسئله فتوا دارد رجوع نماِیند.(١)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) منهاج الصالحين (حكيم) ١/ ١٧؛ مهاج الصالحين (خوِیِی) ١/ ١٢.