اگر مهر تعِیِین شده براِی زوجه در باطن، چِیزِی و در ظاهر و آشکار، چِیزِی دِیگر -خواه بِیشتر ِیا کمتر ـ باشد، مانند اِینکه در باطن عقد به مهرِی با ده دِینار و پس ا و پس از آن در ظاهر عقد به مهرِی دِیگر با پنجاه دِینار خوانده شود، مهر تعِیِین شده در عقد نخست براِی زوجه ثابت خواهد بود.(٥٤)

ازدواج با دو ِیا چند زن با ِیک مهر جاِیز و صحِیح است؛ لِیکن در اِینکه مهر مِیان آنان برابر تقسِیم مِیشود ِیا بر حسب مهر المثل هر ِیک، مِیانشان توزِیع مِی گردد، اختلاف است. (٥٥)

چنانچه براِی زوجه مهرِی تعِیِین نشود، در صورتِی که زوج قبل از دخول چِیزِی به زوجه داده باشد، بنابر مشهور، همان مهر به شمار مِی رود و زوجه افزون بر آن، حق مطالبه مهرِی ندارد. (٥٦)

در ازدواج موقت، اگر پِیش از آمِیزش، زوج مدت عقد را ببخشد، زوجه مستحق نِیمِی از مهر و چنانچه پس از آمِیزش ببخشد، مستحق همه مهرِ تعيين شده است. (٥٧)

زوجه در صورت ارتداد، قبل از دخول مستحق مهر نِیست؛ لِیکن در صورت ارتداد زوج قبل از دخول، آِیا زوجه مستحق همه مهر مِیباشد ِیا نصف آن؟ مسئله اختلافِی است. جمعِی قائل به قول دوم شده اند. (٥٨)

در مقابل، گروهِی قول نخست را برگزِیده اند، (٥٩) و اگر ارتداد پس از دخول پدِید آِید، زوجه مستحق تمامِی مهر خواهد بود؛ خواه مرتد زوج باشد ِیا زوجه. (٦٠)

اگر عقد نکاح به سبب ِیکِی از عِیوبِ مجوز فسخِ عقد فسخ شود، در صورتِی که فسخ قبل از آمِیزش باشد، زوجه مستحق مهر نِیست، مگر در عِیب عَنَن (←عنن) که مستحق نصف مهر خواهد بود و اگر فسخ بعد از آمِیزش صورت گِیرد، مستحق همه مهر مِیباشد. (٦١)

چنانچه مهر پول راِیج باشد و بر اثر گذشت زمان ارزش آن کاهش ِیابد، آِیا زوج هنگام پرداخت آن، ضامن کاهش ارزش پول است و باِید آن را جبران کند، ِیا ضامن نِیست و متعهد به همان مبلغِی است که در عقد تعِیِین شده است؟