به جا آوردن نافله مبتدئه از اِین جهت که نماز عملِی عبادِی؛ بلکه بهترِین عمل عبادِی است که موجب قرب به خداِی تعالِی مِیگردد، مستحب است؛ بدون آنکه نص و امرِی خاص عامل استحباب آن شده باشد. از آن در باب صلات سخن گفته اند.

گزاردن نماز مستحب در پنج وقت مکروه است: بعد از نماز صبح تا طلوع آفتاب؛ بعد از نماز عصر تا غروب آفتاب؛ بعد از طلوع آفتاب تا بالا آمدن خورشِید؛ نزدِیک غروب آفتاب تا زوال سرخِی در سمت مشرق و هنگام رسِیدن آفتاب به دايرة نصف النهار. بنابر مشهور، کراهت گزاردن نماز در اوقات ِیاد شده، اختصاص به نوافل مبتدئه دارد. (١) (←نماز مستحب)

(١) الروضة البهية ١/ ٤٩٤ ؛ العروة الوثقى ٢/ ٢٧٤ -٢٧٥.

نافله مسببه

نافله مُسَبّبه: نماز مستحب داراِی سببِی خاص.

نمازهاِی مستحب از حِیث داشتن و نداشتن سببِی خاص براِی گزاردن آنها به مسبّبه و مبتدئه تقسِیم مِیشوند. نافله مسبّبه نمازِی است که براِی گزاردن آن، امر و سببِی خاص وارد شده باشد، مانند نماز باران، نماز زِیارت، نماز حاجت، نماز تحِیت مسجد، نماز طلب روزِی و نماز جعفر طِیار.