براِی محرم استفاده از پاِی مصنوعِی، در صورتِی که ناگزِیر از پوشِیدن جوراب ِیا بستن تسمه دوخته باشد، در صورت ضرورت جاِیز است؛ لِیکن به قول بسِیارِی دادن کفاره (ِیک گوسفند) واجب است. (١١)

دندان مصنوعِی: داخل دهان، باطن به شمار مِیرود؛ از اِین رو، در صورت نجس شدن دندانها با زوال عِین نجاست، پاک مِیشود و نِیازِی به آب کشِیدن آن نِیست؛ لِیکن در اِینکه دندانِ مصنوعِی در دهان نِیز همِین حکم را دارد ِیا اِینکه آب کشِیدن آن در صورت نجس شدن، لازم است، مسئله اختلافِی است. جمعِی از باب احتِیاط، حکم دندان طبِیعِی را بر دندان مصنوعِی جارِی نکرده و تطهِیر آن را لازم دانسته اند. برخِی نِیز به آن فتوا داده اند. (١٢)

برخِی مِیان نجاست خارجِی و نجاست داخلِی، مانند خون لثه تفصِیل داده و در صورت نجس شدن دندان مصنوعِی به نجاست خارجِی، آب کشِیدن را لازم دانسته اند. (١٣)

گذاشتن دندان مصنوعِی طلا براِی مرد، در صورتِی که زِینت به شمار نرود ِیا ضرورت داشته باشد، اشکال ندارد و نماز گزاردن با آن جاِیز و صحِیح است. (١٤)

چنانچه قرائت صحِیح در نماز متوقف بر گذاشتن دندان مصنوعِی باشد، آِیا گذاشتن آن واجب است ِیا نه؟ مسئله محل اختلاف است. (١٥)

نماز گزاردن با دندان مصنوعِی نجس اشکال ندارد.(١٦)

موِی مصنوعِی: در وضو و غسل، چنانچه موِی مصنوعِی به نحو کلاه گِیس (←کلاه گِیس) باشد واجب است براِی مسح در وضو ِیا رساندن آب به پوست در غسل، آن را بردارند؛ لِیکن اگر کاشته شده و کندن آن عسر و حرج داشته باشد که بر حسب عادت قابل تحمل نِیست، مسح روِی آن ِیا شستن آن کفاِیت مِی کند.(١٧)