سجده بر زمِین و آنچه از زمِین مِیروِید و خوردنِی و پوشِیدنِی نِیست، صحِیح است؛ از اِین رو، سجده بر مهرِی که از خاک ِیا سنگ درست شده صحِیح مِیباشد و بهتر است بدون نقش و نوشته باشد(١) (← سجده).

از مهر به معناِی دوم به مناسبت در بابهاِی وصِیت، قضاء و شهادات سخن گفته اند.

وجود مهر و امضا پاِی سند و نوشته اِی از نظر عرف، نشانه انتساب آن سند و نوشته به صاحب مهر و امضا است؛ لِیکن از نظر شرع اعتبار آن منوط به اِین است که انتساب آن به صاحب مهر و امضا با قراِین و شواهد معلوم باشد و احتمال جعل و تزوِیر در آن نرود.(٢)

چنانچه ورثه، نوشته اِی با امضا ِیا مهر مِیت ببِینند، در صورتِی که مقصود او را بفهمند و معلوم باشد که به عنوان وصِیت نامه نوشته است، باِید بر اساس آن عمل کنند. (٣)

قاضِی نمِیتواند با استناد به امضا ِیا مهر کسِی ِیا سندِی، حکم صادر کند، مگر آنکه با قراِین و شواهدِی براِیش علم حاصل شود. (٤)

کسِی با استناد به نوشته و مهر و امضاِی خود، بدون آنکه وقوع آنچه را نوشته ِیا مهر و امضا کرده، به ِیاد داشته باشد، نمِی تواند شهادت بدهد،(٥) مگر آنکه فرد عادلِی بر مضمون و مفاد آن نزد قاضِی شهادت دهد.