فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٦
مانند کراهت تخلِی زِیر درخت داراِی مِیوه. در فرض زوال (نداشتن) مِیوه، آِیا عنوان درخت مِیوه دار حقِیقتاً بر آن صادق است تا تخلِّی زِیر آن مکروه باشد ِیا نه؟ و مثل کراهت وضو و غسل با آب گرم شده با خورشِید پس از زوال حرارت و گرمِی از آب، آِیا کراهت نِیز رفع مِیشود ِیا نه؟ بنابر حقِیقِی بودن، کراهت باقِی است؛ اما بنابر مجازِی بودن، کراهت نِیز بر طرف مِی شود. (١)
(١) أصول الفقه ١/ ٤٧ - ٤٨ ؛ محاضرات في أصول الفقه (مسلسل) ٤٣) ١/ ٢٤٨ ؛ إصطلاحات الأصول/
(٢٤٤)
مشربه امّ ابراهِیم
مَشربه ام ابراهِیم: محل سکونت مادر جناب ابراهِیم.
مشربه به معناِی غرفه آمده است.(١) امّ ابراهِیم، مارِیه قبطِیه، همسر رسول خدا صلى الله عليه و آله بوده است که ابراهِیم فرزند رسول خدا صلى الله علِیه و آله از او به دنِیا آمده است. مشربه ام ابراهِیم، محل زندگِی مارِیه قبطِیه بوده که در نزدِیکِی مسجد قُبا (←مسجد قبا) واقع شده و ابراهِیم در آنجا متولد شده است. اِین مکان، مسکن و مصلاِی رسول خدا صلِّی الله عليه و آله نِیز مِی باشد.(٢) از آن به مناسبت در باب حج سخن گفته اند.
زيارت مشربة ام ابراهِیم و نماز گزاردن در آن مستحب است.(٣)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) کتاب العين و مجمع البحرين، واژه «شرب».
(٢) جواهر الكلام ٢٠/ ١٠٧- ١٠٨.
(٣) ١٠٧ – ١٠٨ ؛ قلائد الدرر / ٩٩.
مشرعه
مَشرَعَه [=مَشرَع ]: راه دسترسِی به آب براِی نوشِیدن ِیا برداشتن آن، مانند کناره رودها ِیا دهانه چاهها.(١)
از آن به مناسبت در باب طهارت نام برده اند.
تخلِی؛ اعم از ادرار و مدفوع در مشرعه مکروه است.(٢) از جاهاِیِی که اقطاع آن براِی حاکم جاِیز نمِی باشد، مشارع است (٣) (← اقطاع).
ملکِیت جوِی آب در زمِین موات با حفر کردن و رسِیدن آن به مشرع (محل دسترسِی به آب)، به گونه اِی که آب به سهولت در آن جرِیان ِیابد، محقق مِیگردد. (٤)