فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٥١
در کلمات فقها، ملامسه در معناِی لمس کردن زوجِین ِیکدِیگر را از روِی شهوت نِیز به کار رفته است.(٣) از آن به مناسبت در باب اِیلاء سخن گفته اند.
در وقوع اِیلاء(← اِیلاء) به قسـم خوردن بر ترک آمِیزش با لفظ «ملامسه» اختلاف است. (٤)
(← لمس) (← بيع ملامسه)
(١) نساء / ٤٣ ؛ مائده/ ٦.
(٢) الخلاف ١/ ١١١ و ١٣٩ ؛ فقه القرآن ١/ ٣٦.
(٣) شرائع الاسلام ٣/ ٦٢٦؛ تلخيص المرام / ٢٣١.
(٤) الروضة البهية ٦/ ١٥١ ؛ جواهر الكلام ٣٣/ ٣٠٠.
ملاهِی
مَلاهِی: ابزار و آلات لهو(← آلات لهو).
(← لهو)
ملَّت ← دِین
مُلتَزَم ← مستجار
ملتقطه
مُلتَقَطَه: از زمِین برداشته شده.
اِین عنوان به مناسبت در باب حج آمده است. ملتقطه صفت رِیگِی (حِصِی) است که به جمره زده مِیشود و مقصود از آن اِین است که تمامِی هفت رِیگ از زمِین برداشته شود نه اِینکه سنگِی بزرگ، شکسته و چند تکه شود که از آن به «مکَسَّره» تعبِیر مِیگردد.
در رمِی جمره (← رمِی جمره)، برداشتن سنگرِیزه ها از زمِین مستحب و است و اختِیار سنگهاِی مکسره مکروه مِیباشد. (١)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) جواهر الکلام ١٩/ ٩٦ - ٩٨ .
ملحد
مُلحِد: کسِی که مِیت را در لحد (←لحد) قرار مِیدهد(١) (← دفن)/ کسِی که از دِین حق عدول کرده است (←الحاد).
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(١) ذكرى الشيعة ٢/ ١٦ ؛ الحدائق الناضرة ٤/ ١١٠ و ١١٥؛ مستند الشيعة ٣/ ٣٠٤.
مَلحَفَه ← لحاف
ملحم
مُلحم: نوعِی لباس.