فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٨٧
٩. فقّاع: بنابر مشهور، فقّاع از نجاسات است (٣٠) (← فقاع).
١٠. کافر: کافر به تمامِی اقسامش، بنابر مشهور، منظور از کافر کسِی است که منكر الوهِیت خداِی تعالِی ِیا ِیکتاِیِی او ِیا رسالت و نبوت همه ِیا برخِی پِیامبران عليهم السّلام و ِیا ضرورِی اِی از ضرورِیات دِین اسلام (←ضرورِی) باشد و در اِین مسئله، تفاوتِی مِیان کافر اصلِی، مرتد (←ارتداد) و کتابِی (←اهل کتاب) نِیست. بنابر اِین، تمامِی اجزاِی بدن کافر، حتى اجزاِی فاقد حِیات، آب دهان، بِینِی و دِیگر رطوبتهاِی بدن او و نِیز نِیم خورده اش (← سئور) نجس است (٣١)
(←كفر).
فرزندان نابالغ و دِیوانه کفّار، در کفر و نجاست، ملحق به پدر و مادرشان اند؛ لِیکن چنانچه ِیکِی از آن دو مسلمان باشد، فرزند محکوم به اسلام و پاک است. (٣٢)
برخِی بر تعداد ده گانه ِیاد شده، دو نوع دِیگر را افزوده اند:
١. عرق جنب از حرام بنابر قولِی، مانند اِینکه انسان از راه زنا (←زنا)، لواط (←لواط)، آمِیزش با حِیوان(← آمِیزش با حِیوان) ِیا استمنا (←استمناء) جنب شود. قول به نجاست عرق جنب از حرام به مشهور قدما و قول به طهارت آن به مشهور متأخران نسبت داده شده است (٣٣) (←عرق).
٢. عرق شتر نجاست خوار بنابر قول منسوب به مشهور قدما. قول منسوب به مشهور متأخران، طهارت آن است؛ (٣٤) لِیکن عرق دِیگر حِیوانات نجاست خوار پاک مِیباشد. (٣٥)
برخِی قدما، جانوران مسخ شده را از جمله نجاسات برشمرده اند؛ (٣٦) لِیکن قول مشهور، جز سگ و خوک، طهارت آنها است (٣٧) (←مسوخ).
ب. مواردِی که پاک بودن بدن و لباس در آنها واجب است: اِین موارد عبارت اند از نمازهاِی واجب و مستحب (٣٨) (←نماز)؛ طواف بنابر قول مشهور (٣٩) (←طواف)، هنگام ورود به مسجد، در صورتِی که نجاست بدن ِیا لباس موجب نجس شدن مسجد گردد.