برخِی از آنها پاک کننده بعضِی نجاستها هستند، مانند اسلام که تنها نجاست کفر را پاک مِیکند، ِیا استحاله خمر به سرکه که محدود به همِین مورد است؛ لِیکن برخِی دِیگر، همچون آب، با شراِیطِی همه نجاسات را پاک مِیکنند. (٦٧)

اعِیان نجس قابل تطهِیر نِیستند، جز برخِی از آنها، همچون کافر و خمر که به ترتِیب با اسلام و تبدِیل شدن به سرکه پاک مِی شوند. (٦٨) اشِیاِی متنجس ماِیع جز آب نِیز تطهِیر پذِیر نِیستند، مانند روغن و رنگ نجس؛ اما اشِیاِی جامد، با زوال عِین نجاست از آنها، تطهِیر پذِیراند (٦٩) (←مطهرات).

ح. اکتساب به نجس: کاسبِی کردن با عِین نجس، مانند خون، خمر، بول، خوک و سگ جز سگ شکارِی و نگهبان (←سگ) و برده کافر (←بردگِی) به داد و ستد، اجاره و غِیر آن، حرام و معامله باطل است(← کسب).

برخِی در فرض وجود منفعت حلال و عقلاِیِی، مانند تزرِیق خون به بِیمار که امروزه راِیج است(٧٠) و استفاده از مدفوع انسان ِیا حِیوان حرام گوشت به عنوان کود براِی زمِین کشاورزِی، خرِید و فروش را جاِیز دانسته اند؛ (٧١) لِیکن قـول مشهور در مدفوع انسان و حِیوان حرام گوشت، عدم صحت خرِید و فروش آن است. (٧٢)

در صحت خرِید و فروش ماِیعات متنجس تطهِیر ناپذِیر داراِی منافع حلال، اختلاف است؛ (٧٣) لِیکن خرِید و فروش روغن متنجس براِی روشناِیِی، صحِیح و جاِیز مِیباشد.(٧٤)

ط. نگهدارِی: نگهدارِی اعِیان نجس، در صورت داشتن منفعت عقلاِیِی جاِیز است، مانند نگهدارِی سگ شکارِی ِیا نگهبان. (٧٥)

ِی. خوردن و آشامِیدن: خوردن و آشامِیدن اعِیان نجس و متنجس، مانند خون و غذاِی نجس حرام است.(٧٦) همچنِین دست خورده کافر در صورت ماِیع بودن ِیا مرطوب بودن دست او، نجس و خوردن و آشامِیدن آن حرام است. (٧٧)