(٩) استفتائات (امام خمِینِی) ٢/ ٣٥ و ٣٧؛ مجمع المسائل ٣/ ٦٥ ؛ استفتائات جديد (تبرِیزِی) /١/ ٤٩٨ - ٤٩٩ ؛ جامع المسائل (فاضل) ١/ ٢٣٩ ؛ استفتائات (بهجت) ٤/ ٥٥٨.

(١٠) استفتائات جدِید (مکارم) ١/ ١٥٥ و ٢/ ٢٤٣ ؛ توضِیح المسائل مراجع ٢/ ٦٠٠، ٩٢٢ و ١٠١٧.

(١١) مجمع المسائل ٥/ ٣٠١ ؛ احکام پزشکان و بِیماران (فاضل)/ ٥٤ ؛ توضِیح المسائل مراجع ١٠١٧/٢.

(١٢) استفتائات (امام خمِینِی) ٢/ ٣٧ ؛ مجمع المسائل ٣/ ٦٥ ؛ جامع المسائل (فاضل) ١/ ٢٣٩.

(١٣) استفتائات (بهجت) ٤/ ٥٥٧ - ٥٥٨ ؛ استفتائات جدِید (تبرِیزِی) ٤٦٤/٢.

(١٤) استفتائات (امام خمِینِی) ٢/ ٣٧؛ جامع المسائل (فاضل) ٢/ ٢٧١.

(١٥) استفتائات (امام خمِینِی) ٢/ ٣٥ - ٣٦ ؛ جامع المسائل (فاضل) ١/ ٢٤٠ ؛ توضِیح المسائل

مراجع ٢/ ١٠١٧ - ١٠١٨.

مُوادَعَه ← آتش بس

مواسات

مُواسات: کمک مالِی کردن به دِیگرِی.

مواسات از رِیشه «أسوأ» در اصل «مؤاسات» با همزه بوده است که همزه به جهت تخفِیف تبدِیل به واو شده و در معناِی مساوات و برابرِی در مال و مشارکت دادن دِیگرِی در آنچه روزِی انسان شده، به کار رفته است. برخِی لغوِیان گفته اند: مواسات آن است که از کفاف (آنچه مورد نِیاز او است) بدهد نه از فضل و فزونِی بر کفاف.(١) از آن به مناسبت در بابهاِی صلات، حج و وقف و صدقات سخن گفته اند.

فضِیلت مواسات: مواسات با برادران دِینِیِ نِیازمند، داراِی فضِیلت فراوان و اهمِیت بسِیار است و در رواِیات بر آن تأکِید و سفارش و از حقوق لازم مؤمن بر مؤمن شمرده شده است. (٢)

در رواِیتِی از امام صادق علِیه السّلام در بِیان افضل اعمال، آمده است: عملِی بعد از نماز، زکات، روزه و حج، افضل از احسان و نِیکِی کردن به برادران دِینِی و مواسات با آنها با بذل درهم و دِینار نِیست.(٣) در رواِیتِی دِیگر آمده است: شِیعِیان ما را با سه چِیز آزماِیش کنِید؛ ِیکِی از آنها مواسات با برادران دِینِی در اموالشان مِیباشد.(٤)