و دِیگرِی در سوره آل عمران: «(إنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكَاً وَ هُدَى لِلعالَمينَ فيه آيات بينات مقام ابراهيم)؛(٥) به يقين نخستِین خانه اِی که براِی منفعت مردم نهاده شد، همان است که در مکه است که با برکت و وسِیلة هداِیت براِی جهانِیان است. در آن نشانه هاِیِی روشن (از جمله) مقام ابراهِیم است».

در رواِیتِی از امام صادق علِیه السلام آمده است: خداِی تعالِی به حضرت ابراهيم عليه السّلام وحِی کرد که مردم را به حج فراخواند. آن حضرت روِی سنگِی اِیستاد و با صداِی بلند، مردم را ندا داد. هنگامِی که حضرت ابراهيم عليه السلام روِی آن سنگ به کلامِی که مفاد آن دعوت مردم به حج بود، سخن گفت، سنگ نتوانست حضرت ابراهيم عليه السّلام را تحمل کند و پاهاِی آن حضرت در آن فرو رفت.(٦)

در رواِیتِی دِیگر از آن گرامِی آمده است: جبرئِیل مناسک حج را به حضرت ابراهِیم و اسماعيل عليهما السّلام آموخت و پس از طواف، آن دو را به موضع مقام ابراهِیم برد و هر سه در آن مکان دو رکعت نماز خواندند. (٧)

در رواِیتِی از امام باقر عليه السلام آمده است: «سه سنگ از بهشت آمده اند: حجر الأسود، مقام ابراهِیم و سنگ بنِی اسرائِیل».(٨)

مقام ابراهِیم سنگِی است به شکل تقرِیبِی مربع با طول و عرض چهل و ارتفاع تقرِیبِی پنجاه سانتِی متر با رنگِی مِیانه زرد و قرمز که روِی آن اثر پاِی حضرت ابراهيم عليه السلام مشخص است؛ اما اثرِی از انگشتان آن حضرت نِیست. اِین سنگ از زمان مهدِی عباسِی با طلا پوشانده شد و در محفظه اِی قرار گرفت تا صدمه اِی نبِیند.(٩) هم اکنون اِین سنگ داخل محفظه اِی از جنس کرِیستال قرار دارد و روِی آن گنبد کوچکِی بنا شده است. محل آن در جهت شرقِی کعبه و فاصله آن تا حجر الأسود ٥/١٤ متر، تا رکن شامِی ١٤ و تا دِیوار کعبه ١٣ متر است. (١٠)