مقابل دِیدگاه مصلحت سلوکِی، دو دِیدگاه طرِیقِیت محض و سببِیت محض قرار دارد و دِیدگاه مصلحت سلوکِی دِیدگاهِی متوسط مِیان طرِیقِیت محض و سببِیت محض است.(٣)

(١) فرائد الأصول ١/ ١١٤ – ١١٥.

(٢) إرشاد العقول ٣/ ١٠٩ – ١١٣.

(٣) أصول الفقه ٢/ ٣٦ ـ ٤١ ؛ أجود التقريرات ٣/ ١١٨ ؛ إرشاد العقول ٣/ ١١٧ - ١١٨.

مَصلوب ← صلب

مصلّى

مُصَلَِّی: نمازخانه / جاِی نماز گزاردن (←مکان نمازگزار).

مصلِّی به معناِی اول، جاِیِی در خانه ِیا غِیر آن است که براِی نماز قرار داده شده است. از احکام آن در بابهاِی طهارت، صلات و اجاره نام برده اند.

اجاره زمِین براِی ساختن مصلِی در آن جاِیز است و احکام مسجد، همچون حرمت نجس کردن و حرمت توقف جنب و حائض، بر آن محل بار نمِیشود.(١)

مصلاِیِی که براِی گروهِی خاص وقف شده است، نماز گزاردن دِیگران در آنجا جاِیز نِیست. (٢)

مستحب است انسان در خانه خود، براِی نماز مکانِی را به عنوان مصلِی اختصاص دهد. (٣)

مستحب است محتضرِی را که جان دادن براِیش سخت شده، به مصلاِیش منتقل کنند.(٤) برخِی استحباب آن را بـه صورت اذِیت نشدن محتضر بر اثر انتقال مشروط کرده اند(٥) (←احتضار).

مقصود از مصلِی در مسئله فوق، اعم است از مکان اختصاص داده شده در خانه براِی نماز و مکانِی که در آنجا بسِیار نماز گزارده مِیشود. برخِی مصلِی را به چِیزِی که بر آن بسِیار نماز مِی گزارند، مانند سجاده نِیز تعمِیم داده اند. (٦)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

(١) منهاج الصالحين (حكيم) ٢ / ١٣١ – ١٣٢.

(٢) موسوعة الخوئي ٢١٣/١٣.

(٣) جواهر الكلام ١٤/ ٧٢ ؛ العروة الوثقى ٢/ ٤٠١؛ كلمة التقوى ١/ ٣٥٥.

(٤) تذكرة الفقهاء ١/ ٣٣٨؛ الدروس الشرعية ١٠٢/١؛ روض الجنان ١/ ٢٥٦.

(٥) العروة الوثقى ٢/ ٢٠.

(٦) مدارك الأحكام ٢/ ٥٦ ؛ کشف اللثام ٢/ ١٩٥ - ١٩٦ : الحدائق الناضرة ٣/ ٣٦٧ – ٣٦٨.